passion

My Passion

Aktion

Chicklit

Fantasie

Neue Erwachsene

Paranormal städtisch

Romanze

Dampfig

Suspense-Thriller

YA/Jugendliche

Bibliothek
searchsearch
dede

DE

Recursion von Maria Ana Cruzate

Recursion

/

Kapitel 1

Prologue

Iminulat ko ang mga mata ko pero puro kadiliman lang din ang sumalubong sa paningin ko. Nakapiring pala ang mga mata ko. Naramdaman ko ang kirot sa may ulo ko nang simulan kong alalahanin ang nangyari.

Siguro ay nasa San Pedrino pa rin ako. Pero kung saang parte, ‘yon ang hindi ako sigurado. Ang natatandaan ko lang, naglalakad na ako pauwi ng apartment na inupahan ko para sa maikli kong bakasyon, at naramdaman ko na may mga yabag na sumusunod sa akin. Nang subukan kong lingunin kung sino ‘yon, bigla nang nagdilim ang lahat.

‘Nasaan ako?!’ Gusto ko sanang isigaw pero hindi ko nagawa. Do’n ko lang napagtantong may malaki palang busal ang bibig ko na naglalaway na. Tuluyan na akong nilamon ng takot nang maramdaman kong mahigpit na nakatali ang katawan at mga binti ko sa kinauupuan ko. Ang mga kamay ko ay nasa harapan ko at naigagalaw pero hindi ang mga braso ko na may mahigpit ring mga tali.

Pilit akong kumilos at nagbabakasakali na makalas ang mga lubid sa katawan ko. Hanggang sa tuluyan na ngang matumba ang kinatatalian kong upuan. Medyo lumuwag ang piring sa mga mata ko pero hindi ang mga lubid sa katawan ko.

Muli akong kumilos at pilit na kumakawala.

Napalunok ako ng laway at huminto sa ginagawa ko nang makarinig ng mga yabag na papalapit kung saan ako naroroon.

‘Tulong!!! Tulungan ninyo ako!!!’ Mga salitang pilit isinisigaw ng nakabusal kong bibig.

Papalapit nang papalapit ang mga yabag kasunod ng mga halakhakan ng mga nagmamay-ari nito. Laumangitngit ang pinto na tila ba kaytagal nang hindi nabubuksan.

“Oh?! Bakit buhay pa ‘yan?” boses ng isang lalaki.

“Gusto ko kasi ‘yung mainit-init pa ang dugo,” boses ng isang babae.

“Basta po, sa akin ‘yung nunal na malapit sa labi niya ah. Buhay na buhay eh,” boses ng isang mas batang babae na sinundan ng paghagikhik.

Binalot ng mas matinding takot ang buong katawan ko dahil sa pag-uusap nilang iyon.

Sila… Sila ang mga taong dahilan kung bakit ako nandito ngayon, nakabusal ang bibig at nakatali ng mahigpit!

Lumapit ang mga yabag sa akin at iniayos ng tayo ang kinatatalian kong upuan. Dahil sa pagluwag ng piring ko ay bahagya kong nakita sa ilalim ng mukha ko ang mga nakasapataos ng taong bumihag sa akin.

‘Pakawalan ninyo ako dito! Pakawalan ninyo ako!’ pilit kong sinisigaw habang muling nagpupumiglas.

“Mukhang mahina ang pagkakahataw mo sa ulo nito,” natatawang sabi ng lalaki.

“Sinadya ko nga kasi ‘yun para makita natin kung paano siya mangisay mamaya,” natatawang sagot ng babae.

Nangatal ang mga labi ko pati na ang buong katawan ko. ‘Mamatay na ba ako?’

“Simulan na natin ‘to bago pa mag-umaga,” anang lalaki.

“Sandali lang, may hinihintay pa tayo,” pigil ng babae.

“And’yan na po pala siya…” natutuwang sabi ng mas batang babae kasunod ang mga yabag na narinig ko papalapit sa akin.

Itiningala ko ang ulo ko at tumingin pailalim ng maluwag kong piring upang masilip kung sino o ano ang tinutukoy nila na dumating. Isang pares ng kulubot na mga paa ang naglakad palapit sa akin.

Kasunod kong naramdaman ang paghaplos ng magaspang na mga palad sa braso ko patungo sa kamay ko.

“Simulan na po natin. Gusto ko na pong kunin ang buhay na nunal niya!” Naiinip na sabi ng mas batang babae.

Rinig na rinig ko ang malalim na paghinga ng kung sino man ang nagmamay-ari ng kulubot na mga paa at magaspang na mga palad na nasa harapan ko.

“Napakagandang mga kamay….” Halos pabulong na saad ng isang boses ng matandang babae kasunod ang malakas pagtaga sa dalawang kamay ko na nasa harapan ko.

“Ahhhh!!!” Hindi ko man nakikita ay ramdam kong sumirit ang malapot na dugo mula sa naputol kong mga kamay. Malalim ang paghinga ko. Mabilis na mabilis! Lalo na nang palibutan na nila akong lahat.

May humawak sa braso ko, may malakas na tumaga sa binti ko at sa marahas na pagsabunot sa buhok ko ay tuluyan nang natanggal ang piring ko.

Nanlalaki ang mga mata ko nang itinaas ko ang duguan kong mga braso na wala ng mga tali ngunit wala na ring mga kamay!

Inilibot ko ang paningin ko sa mga taong nakapalibot sa akin.

Yakap-yakap ng isang matandang babae ang duguan at putol kong mga kamay na para bang kinakantahan pa, ang isang babae ay may hawak na malaking kaserolang tila handang sumalok sa dugo ko, ang lalaki ay may malaki at matalim na butcher knife sa kamay habang mas lalo namang humigpit ang pagkakasabunot ng isang babae sa buhok. Lalo akong nahindik nang salubungin ko ang mga tingin niya. Nanlalaki rin ang kanyang mga mata at naglalaway ang bibig. Gutom na gutom at sabik na sabik.

Nagsimula akong pilit na kumawala. Umiyak. Sumigaw. Habang lahat sila ay malakas na nagtatawanan. Nanlalaki ang mga mata at sabik na sabik na nakatingin sa akin.

Baliw.

Baliw ang mga itong ito na anumang oras ay handa na akong patayin.

Tama ako…

MAMAMATAY NA NGA AKO.

Nach oben wischen um fortzufahren

Chapter 1

Inihinto ko ang minamaneho kong kotse sa tapat ng isang malaking bahay na may dalawang palapag. Matingkad na asul ang pintura ng mga pader nito at ang pinto ay kulay berde naman. Ginawa nilang makulay para siguro makaagaw kaagad ng atensyon. Napapagitnaan ito ng isang coffee shop attindahan na hindi ko sigurado kung ano dahil pareho silang sarado. Kung hindi ako nagkakamali ay ito na nga ‘yung bahay na hinahanap ko, na may paupahang mga kwarto na nakita ko sa internet. Wala na kasing signal ng internet mula nang makalampas ang kotse ko sa arko na may nakasulat na “Welcome to Barrio San Vicente”, kaya kinailangan kong magtanong-tanong sa mga taong nadadaanan ko kanina dahil hindi na gumagana ang waze app sa cellphone ko. Mahina pa naman ako sa direksyon talaga.

Malamig na simoy ng hangin ang yumakap sa braso ko nang bumaba ako ng kotse dala ang isang maleta at laptop bag. Pinili kong umalis ng Maynila kanina bago magtanghali para dumating ako dito na medyo malalim na ang gabi. Bukod kasi sa hindi na masyadong mainit ang byahe ay wala pang traffic. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid na ang mga poste ay may nakasabit na iba’t-ibang kulay ng banderitas. Senyales na malapit na ang fiesta sa lugar na ito na isa sa mga dahilan kung bakit ako pumunta dito.

Simple pero masaya raw ang selebrasyon ng fiesta dito sa Barrio San Viecente. May mga palaro sa mga bata at perya sa malapit. Isang maliit na bayan lamang ito na sinadya ko talagang hanapin sa internet para pagbakasyunan. Naniniwala kasi ako na makakatulong ang pagbabakasyon sa Writer’s Block na ilang buwan ko nang nae-experience. Ganito rin kasi ang ginagawa ng mga kilala kong sikat na manunulat. Nagbabakasyon sa lugar na malayo sa ingay at gulo ng Maynila. Malayo rin sa stress sa pamilya ko na hindi suportado ang pagsusulat ko.

Papasok na sana ako nang mapansin ko ang mga papel na nilipad sa may harapan ng kotse ko dahil sa malakas na hangin. Inabot ko ang mga ‘yon at wala sa loob na binasa ang nakasulat.

‘Missing Girl. 21 years old. 5’2 ang height. Maputi. Wavy ang buhok na hanggang balikat. May nunal sa kanang pisngi. Huling nakita na nakasuot ng pulang blouse at maong na pantalon. Kung sino man po ang nakakita sa kanya, pakitawagan ang cellphone number na nakasulat sa baba.’

“Ikaw ba ‘yung Junica na tumawag kahapon para magpa-reserve ng kwarto dito sa amin?”

Mula sa papel na hawak ko ay tumaas ang tingin ko sa babaeng nagsalita na hindi ko namalayang nakalapit na pala sa akin. Hindi siya katangkaran, medyo mataba rin at ma-wrinkles na ang mukha. Siguro ay ka-edad siya ng mommy ko na nasa mahigit singkwenta na rin. Hindi ako magaling kumilatis ng ugali ng isang tao na base sa hitsura nila. Hindi kagaya ng ibang kakilala ko na sa unang tingin pa lang ay naba-vibes na kaagad kung mabait o hindi ang isang tao. Pero sa matamis na pagkakangiti ng babaeng kaharap ko ngayon, mukha namang makakasundo ko siya.

“Opo, ako nga po,” sagot ko.

“Ako naman ‘yung nanay ng nakausap mo kahapon. Tita Aileen na lang ang itawag mo sa akin,” pakilala ni Tita Aileen. Kinuha niya ang mga papel mula sa kamay ko. “Ano ba ‘tong mga papel na ‘to. Sabi ng h’wag silang magpapakalat ng ganito para hindi natatakot ang mga tao dito sa amin.” Napapailing na sabi niya pa na halata ang pagkainis. “Writer ka raw sabi ng anak ko?”

Tumango ako bilang sagot.

Lumapad ang ngiti sa mapultang mga labi ni Tita Aileen. “Sobrang excited na ang anak ko na makita ka. Alam mo ba na sobrang fan na fan mo siya?”

“Talaga po?” Nagsalubong ang kilay ko pero nakangiti naman ako. Kaya pala gano’n ang boses nga kausap ko sa telepono kahapon nang tumawag ako para magpa-reserve ng kwarto.

“Oo! Halos kumpleto na nga siya ng mha librong isinulat mo eh. Ino-order niya pa ‘yun online dahil wala namang malapit na bookstore dito sa amin. At palagi niya ring binabasa ang mga bagong sinusulat mo sa Wattpad. Hindi talaga ako mahilig magbasa pero ‘yung anak ko na ‘yon, pinagpupuyatan ang mga sinusulat mo. Nai-kwento niya nga sa akin na may naisulat ka raw na tungkol sa babaeng nakapula na pumapatay, pagkatapos niyang basahin ‘yon ay ilang araw siyang hindi nakakatulog na patay ang ilaw dahil sa takot.” Natatawang patuloy na kwento ni Tita Aileen habang niyuyukot ang mga papel na hawak bago tuluyang nilagay sa bulsa. “At kahapon nga ay nagtatatalon siya sa tuwa nang malaman niyang ikaw pala ang kausap niya sa telepono. Gusto ka sana niyang hintayin at salubungin pero dahil malalim na ang gabi ay pinatulog ko na. Ang sabi ko ay makikita ka rin naman niya bukas kaya dapat ay magbeauty rest na siya para maganda rin siya kapag nagpa-picture sa ‘yo. Pero ang ganda-ganda mo pala talaga sa personal.”

Ngiti at tango na lang ang naisagot ko. Ang alam ko kasi ay mahina ang internet dito sa Barrio San Vicente, kaya hindi ko inaasahan na uso rin pala ang Wattpad dito. Sayang. Mas tahimik siguro ang magiging bakasyon ko kung hindi ako makikilala bilang isang writer sa lugar na ito. Sumunod na ako sa pagpasok ni Tita Aileen sa loob ng bahay. Gusto ko pa sanang magtanong kung ano ang ibig niyang sabihin kanina na natatakot ang mga tao sa lugar na ito, pero hindi ko na rin tinuloy.

Mas malaki ang loob ng bahay kaysa sa inaakala ko. Lumapit si Tita Aileen sa may maliit na lamesa kung saan may telepono at notebook sa ibabaw na sinimulan niyang buklatin. Inilibot ko naman ang paningin ko sa paligid ng waiting area. Makaluma ang style ng bahay na ito, kahoy ang sahig, ang disenyo ng sapin sa sofa ay puro bulaklakin at may mga nakasabit na painting sa dingding. Ang maliliit na sculpture na may iba’t-ibang disenyo umagaw ng pansin ko. Bawat sulok yata ng waiting area ay mayroon no’n. Scuplture ng ulo ng pusa, aso at kambing. Napako ang tingin ko sa inukit na kahoy na may dalawang kamay na magkasiklop. Nasa malapit iyon sa may pinto at wala sa loob na nilapitan ko. Napakaganda kasi ng pagkakagawa. Parang totoong mga kamay ng tao.

Nang yumakap ang malamig na hangin sa mga braso ko dahil sa bukas na pinto ay napatingin ako sa labas. Kumunot ang noo ko ng mapansin ang isang lalaki na nasa kabilang kalsada at naninigarilyo. Pinapaliwanag ng ilaw ng poste ang kinatatayuan niya. Matangkad ang lalaki, halatang alaga sa gym ang pangangatawan dahil sa suot na fitted na t-shirt at kahit na bahagyang natatakpan ng suot ng sombrero ang mga mata niya, malakas ang pakiramdam ko na sa akin siya nakatingin.

“Ang sabi dito sa record, nag-request ka raw na dito lang sa first floor ang room mo, tama ba?” tanong Tita Aileen.

Tumango ako nang salubungin ko ang tingin ni Tita Aileen.

“Sakto dahil may isa pang kwarto na bakante dito sa baba. Mas gusto kaso ng mga nagiging guest namin na kuhanin ang kwarto sa second floor kaya mas puno iyon madalas,” muling sabi niya bago inabot ang mga susi na pinagsama-sama ng isang keychain na paa na gawa rin sa inukit na kahoy. “Tara, sasamahan na kita sa magiging kwarto mo,” anyaya niya habang may matamis na ngiti sa mga labi.

Tumango ulit ako pero bago ako sumunod sa kanya ay bumalik saglit ang tingin ko sa labas. Napakunot ang noo ko dahil wala na ang lalaki sa kabilang kalsada. Nagbuga ako ng hangin bago naglakad. Masyado yatang maaga ang paglalaro ng imahinasyon ko. Pero namamalik mata lang ba talaga ako kanina?

Nach oben wischen um fortzufahren

Recursion

Recursion

51 Kapitel

close

Einstellungen

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

de

Deutsch

de
book

51

Inhalt

Aa