“OH, ang aga mo naman yatang nagising?”
Napalingon si Janine Mauriz Castillo sa nagtanong na si Rency Villanueva, ang kasama niya sa apartment na tinutuluyan.
“Oo nga eh. May napaginipan na naman kasi ako kagabi. Feeling ko scary kasi ang sakit sa dibdib. But when I woke up, hindi ko naman matandaan,” sagot niya habang hinahalo ang kapeng nasa ibabaw ng kaharap na lamesa.
“Ilang araw na ‘yan ah. Tingnan mo, nagkaka-eye bags ka na tuloy,” pansin ni Rency at umupo sa bakanteng upuan na katapat ng kay Janine.
Dalawa lang silang magkasama sa apartment na inuupahan, magkasama rin sila sa iisang company at sabay na na-approve ang dalawang linggong vacation leave nila.
“Halata na ba mas’yado?” tanong niya at humigop ng kaunti sa mainit na kapeng nasa hawak na tasa.
“Medyo. Maganda ka pa rin naman, don’t worry. Pero mas maganda ako.”
“Loka!” Natatawa siya sa tinuran ni Rency at binato ng pandesal na nakabalot sa papel na lalagyan.
“Teka, anong oras ka pala susunduin ni papa Ver?” tanong ni Rency bago inabot ang pandesal at nagsimulang palamanan ng peanut butter.
Ang boyfriend niyang si Vernon Villalobos ang tinutukoy ng kaibigan.
“After lunch yata. Ikaw anong oras ka ba aalis?”
“Before lunch. Mukhang hindi na yata talaga magtatagpo ang landas namin ni papa Ver ngayong umaga ah. Daanan ninyo na lang ako sa may gas station pagkalagpas ng 7-11, alam ko naman na miss niya na ako eh.”
“Loka ka talaga! Tigilan mo na nga ang pagpapantasya sa boyfriend ko,” natatawang sabi niya. Matagal na kasing crush ni Rency ang nobyo niya kahit noong nanliligaw pa lamang ito sa kanya. Biro nga ni Rency sa kanya, h’wag lang daw siya malingat kahit konti at baka maagaw daw kaagad ng iba si Vernon mula sa kanya.
“Teka, saan daw ba tayo pupunta?” usisa ni Rency bago kinagatan ang hawak na tinapay.
“Hindi ko pa sure eh. Sa isang private beach resort yata…”
“Private beach resort? Sino daw may-ari?”
“’Yung Mark Francis Sarao yata, ‘yung pinaka-bestfriend ni Vernon sa Perwisyo Boys na Kiko ang palayaw,” tugon niya na isa sa mga barkada ng nobyo ang tinutukoy. Ito ang unang pagkakataon na makikilala at makakasama niya ang mga barkada ni Vernon na “Perwisyo Boys” kung tawagin. Ngayon lang kasi siya napilit ng nobyo na sumama sa ganoong lakad. Nais kasi ng binate na ipakilala siya sa barkada na halos apat na taong hindi nakita.
“Mark Francis Sarao? Parang ang gwapo na mayaman ah. Imagine, may-ari siya ng isang private beach resort! May girlfriend na ba ‘yun?” nakangiting tanong ni Rency.
“Ang alam ko oo,” nakangiti ring tugon niya. “Lahat naman yata ng barkada niya may girlfriend eh.”
“Ibig sabihin, sa apat na kaibigan ni Vernon, lahat ng mga ‘yun may kasamang girlfriend?” dismayadong tanong ni Rency.
“Ang alam ko oo. Oh, sure ka na bang sasama ka?”
“Hmp! Kung may gagawin lang ako ngayong long weekend ko hindi talaga ako sasama.”
Natawa na lang si Janine sa inarte ni Rency at kumagat nang hawak na pandesal.
“Eh ‘di ba, first time mo pa lang rin makikita at makikilala ang mga iyon?” usisa pa ulit ni Rency.
“Oo nga eh. Ang alam ko nga, after ng graduation party pa ‘nung huli silang magkita-kita. Hindi ko lang sure kung doon rin sa lugar na iyon.”
“At sila rin ‘yung mga friends niya na first time mong makikilala?”
Itinaas ni Janine ang dalawang kilay na tanda ng pagsang-ayon.
“Bakit kasi hindi ka sumasama sa mga party ni Vernon? Lagi ka namang invited.”
“Feeling ko kasi halos lahat ng friends niya sosyalista. Baka hindi ako makasabay.”
“Ang sabihin mo, masyado ka kasing mahiyain. ‘Yan talaga siguro nagustuhan sa iyo ni papa Ver. Dapat pala nagkunwari na lang rin ako na mahiyain dati ng makita natin siya sa coffee shop, baka ako ang napansin niya kaagad no’n.”
“Loka ka talaga!”
Sa isang coffee shop sila nagkakilala ni Vernon. Kaka-out lang niya noon mula sa panggabing trabaho bilang isang call center agent at dumiretso sa isang coffe shop upang mag-almusal. At dahil punuan sa loob ng coffee shop ay naki-share ng lamesa si Vernon sa kanya. Tandang-tanda pa niya ang hitsura nito noon umagang iyon. Nakasuot ang binata ng long sleeve na maroon ang kulay at nakatupi hanggang sa may bago mag-siko. Nakatali naman ang wavy na buhok nito na hanggang batok ang haba. Hindi iyon ang huling beses na nagkita sila sa coffee shop at nag-share sa isang lamesa. Nasundan iyon ng ilan pang mga beses na humantong sa kwentuhan at palitan ng mga cellphone number. Hindi nga nagtagal ay niligawan siya ng binata. Mas kinilig pa nga si Rency nang unang beses na pumunta ito sa apartment nila. Destiny kuno raw sila kasi magkahwig silang dalawa. Parehas kasi silang maputi at bilugan na singkitin ang mga mata. At dahil sa pigiging mabait at sadyang makisig ng binata ay hindi na niya pinatagal pa ang panunuyo nito. At sa loob ng ng dalawang taon na relasyon nila ay wala siya naging kahit na anong problema sa binata o sa relasyon nilang dalawa.
Naagaw ng tumutunog na cellphone ang atensyon ni Janine.
“Ang prince charming mo, tumatawag na.”
Nakangiti siyang tumingin saglit kay Rency bago dinampot ang kalapit na cellhphone. “Hello babe?”
***
“BABE, kuha ka lang d’yan kung may gusto kang bilhin ha?”
“Sure babe,” tugon ni Janine nang makapasok silang dalawa ni Vernon sa loob ng isang convenient store. Susunod na sana siya sa nobyong nagpauna nang pumunta sa food section at nagsimulang dumampot ng mga sitsirya nang mapalingon sa bagong pasok na customer. Isang matangkad at maputing lalaki na nakasuot ng leather jacket at katabi ang isang mestisahing babae na hindi maikukubli ang tila pag-aalala sa mukha. Napakunot noo siya ng mapansing tila pamilyar sa kanya ang mukha ng babae. “Joy?”
Napalingon ang babaeng nakasuot ng gray na dress at may blazer na black. Kumunot ang noo nito ng mapatingin sa kanya na tila inaalala ang mukha niya.
“Joy don’t you remember me? It’s me, Janine,” nakangiting pakilala ni Janine sa sarili bago lumapit dito. Hindi siya maaaring magkamali, si Eliza Joy Ignes ang kaharap niya ngayon. Ang isa sa mga naging malapit na kaibigan niya noong high school bago siya nagtransfer sa ibang school dahil sa isang aksidente.
“Janine?” ulit ni Joy.
“Kakaloka ‘to, it’s me Janine Mauriz Castillo! Classmate mo no’ng first and second year highschool!”
“Oh my! Janine!” sa wakas ay nagawa ring alalahanin at makilala ni Joy ang babaeng kanina lang ay estranghero sa paningin. “Sorry, memory gap!”
“Hay naku, okey lang! Kumusta ka na? Ang ganda-ganda na lalo!” puri niya kay Joy. Cute na ito noong high school sila ngunit hindi niya maikakaila na mas malaki ang iginanda nito ngayon.
“Ako pa ang maganda?! Eh ikaw nga mukang korean model!” nakangiting tugon ni Joy.
“Babe, wala ka na bang idadagdag?”
Sabay silang napalingon kay Vernon na may hawak ng malaking paper bag.
“Wala na babe. Ay oo nga pala, si Joy, isa sa mga super friends ko nu’ng high school,” pakilala ni Janine sa nobyo. “Joy, si Vernon, boyfriend ko.”
“Hi, nice to meet you!” ani Vernon.
“Nice to meet you too, Vernon,” nakangiting tugon ni Joy.
“Hey, babe, I think we have to go na. Baka naghihintay na si Rency sa may gas station,” paalala ni Vernon.
“Ah yeah. Joy, Mauna na kami ha, may lakad pa kasi kami,” paalam Janine bago humalik sa pisngi ni Joy.
“Sure, no prolem. Ingat kayo ha,” tugon ni Joy.
“Hanapin na lang kita sa facebook. Bye!” nakangiting pahabol ni Janine bago tuluyang makalabas ng store kasabay si Vernon. Papasok na siya ng kotse nang mapatingin muli sa loob ng convenient store. Nagtaka siya ng tila namumutlang nakatingin si Joy sa may tabi niya na wala namang kahit na ano o sinong nakatayo doon.
“Babe?”
Nagising ang tila natulala niyang diwa sa pagtawag na ginawa ni Vernon at tuluyan nang pumasok sa loob ng kotse.
“Okey ka lang?” tanong ni Vernon na nagsimula ng patakbuhin ang kotse.
“Yes. Na-weird-an lang ako kay Joy kanina.” Iniayos niya ang upo at isinakbit na ang seatbelt sa katawan.
Binuhay na ni Vernon ang makina ng kotse kasunod ang mabilis na pagpapatakbo niyon.
“Si Kiko ang boyfriend ni Phoebe. Si JC naman ang boyfriend ni Gabby, tapos si Emma at Mon then Joel at Madeleine. Tama na ba?” pag-iisa isa ni Janine sa pangalan ng barkada ni Vernon at girlfriend ng mga ito.
“Si JC ang boyfriend ni Madeleine, si Joel ang boyfriend ni Emma and si Mon ang boyfriend ni Gab,” natatawang pagtatama ni Vernon sa mga maling sinabi ng nobya. Muli niyang inihimpil ang kotse ng magkulay berde ang traffic light hindi kalayuan.
“Tsk!” ani Janine at bahagyang tinapik ang noo. “Sabi na eh, I’m really not good in names.”
“Babe, okey lang ‘yan. Hindi naman kailangan na matandaan mo lahat ngayon eh,” nakangiting sabi pa ni Vernon at bahagyang pinisil ang baba ng nobya.
“Eh kasi naman, ayokong mapahiya.”
“Mapahiya? Bakit ka naman mapapahiya?” kuno’t noong tanong ni Vernon.
“”Babe, kasama mo sila sa Bradfort university ’di ba? Eh ‘di ibig sabihin mayayaman rin silang lahat,” tugon niya na ang tinutukoy ay ang isa sa promemyosong university sa Manila.
“Medyo?” ani Vernon na ngumiti kung saan lumabas ang mga biloy sa pisngi.
“Eh ‘di ibig sabihin rin, mga sosyal ang girlfriend ng mga ‘yun. Parang ‘yung girlfriend ng mga pinasan mo. Remember no’ng party sa bahay ng tita mo. Hindi na ako makasabay sa pinag-uusapan ng mga ‘yun sa kaartehan, I mean kasosyalan pala.”
Natatawang muling inabante ni Vernon ang kotse ng magpula ang ilaw ng traffic light. “Akala mo lang ‘yun kasi maaarte nga sila. Pero ‘yung mga girlfriend ng Perwisyo Boys?” ani Vernon na pangalan ng barkada ang tinutukoy. “I’m telling you, mas sosyal ka pa sa mga ‘yun.”
“Ako? Mas sosyal? Paano nangyari ‘yun?” takang tanong niya na hindi inaalis ang mga tingin sa natatawang binata. Hindi niya kasi magawang maisip kung paanong ang isang kagaya niyang hindi nakapagtapos ng kolehiyo at isang call center agent ay magiging mas sosyal sa mga girlfriend ng Perwisyo Boys. Naalala kasi niya noong umattend siya ng house blessing ng tita ni Vernon kung saan nakilala niya ang ilang sa miyembro ng pamilya nito at mga kamag-anak. Karamihan sa mga pinsan nito ay hindi niya makausap ng maayos dahil puro mamahaling bag at alahas ang pinag-uusapan kaya iniisip niyang ganoon rin ang mangyayari sa outing nila.
“Can you recall Kiko’s girlfriend?”
“Kiko is your bestfriend sa Perwisyo Boys. Hmm… Phoebe?”
“Kiko met her at Black Unicorn club.”
“Black Unicorn club? You mean?” aniyang hindi na itinuloy pa ang sasabihin. Kilalang club ang tinutukoy ni Vernon na para sa mga bayarang babae.
“Yes, Phoebe is a prostitute…”
“Oh my…” Hindi siya makapaniwala sa sinabing iyon ng nobyo bago itinuon ang tingin sa harapan. “Vernon, may babae!”
Mabilis na iprineno ni Vernon sa gilid ng kalsada ang kotse dahil sa malakas na pagsigaw ng nobya. Mabuti na lamang at nasa labas na sila ng highway kung saan iilan na lamang ang sasakyan na dumadaan.
“Hey babe…”
“Nasaan na? Nabundol ba natin?” nag-aalalang tanong niya habang nakatakip ang mga palad sa buong mukha dahil sa takot.
“Wala namang babae, babe…”
Dahan-dahan niyang tinanggal ang mga palad sa mukha at tumingin sa harapan ng kotse. Nakaparada na sila sa gilid ng kalsada at walang kahit na anong bakas ang salamin o harapan ng kotse na may nasagasaan silang tao.
“N-nakita ko… M-may…” ramdam niya ang panginginig ng buong katawan niya.
“Babe… Shhh…” hinawakan ni Vernon ang mukha ng nobya. “Walang babae… Wala tayong nabundol… Namamalikmata ka lang.”
“Muling niyang iginala ang paningin sa paligid ng kotse bago nagbitaw ng isang malalim na buntong hininga. “S-sigurado ako… M-may nakita akong babaeng nakapula… Nakatayo sa g-gitna ng k-kalsada…”
“KAILANGAN ko pa ba talagang sumama?” tanong ni Gabrielle “Gabby” Celi habang nag-eempake ng gamit katulong ang nobyong si Mon Christian Sario.
“Don’t tell me ngayon ka pa magba-back out?” kuno’t noong tanong ni Mon.
“Hindi naman, kaya lang…”
“Kaya lang kinakabahan ka na naman na makilala ang Perwisyo Boys? Sweety, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na mababait ang mga kaibigan ko?”
“Oo nga, mababait sila. Eh ang mga girlfriends nila?” nakalabing tanong ni Gabby nang maaalala ang mga nakitang picture ng ilang barkada nito na naka-add sa friendlist niya sa facebook. “Lalo na ‘yung mag-bestfriend na Emma at Madeleine.”
“Nai-insecure ka ba?”
“Hindi naman…”
“Oh hindi naman pala eh.”
“Kaya lang baka kasi hindi rin ako mag-enjoy,” muling sabi niya.
“Nami-miss mo na ang dagat, right? Kaya I know na mag-eenjoy ka talaga.”
Tama ang nobyo si Mon. Gustung-gusto talaga niya ang dagat dahil doon siya lumaki noon sa probinsya nila. Siguradong mae-enjoy niya ang dagat at ang paglangoy ngunit hindi siya sigurado kung mae-enjoy niya ang mga makakasama niya sa munting bakasyon. “I love beach but not your friends. Feeling ko talaga ang aarte nila, lalo na ‘yung Madeleine at Emma. Feeling ko talaga ang aarte nila,” sabi pa niya ng maalala kung anu-ano ang pinagpo-post ng dalawang tinutukoy sa facebook. Puro luho at mga sosyal na lugar na pinupuntahan.
“Ah, ‘yung girlfriend nina JC at Joel?” natatawang sabi ni Mon.
“Kasi naman, wala na yatang ibang alam na pag-usapan at i-post sa facebook kung hindi mga branded na damit, bag, sapatos at kung anu-ano pa.”
“Medyo nga…”
“Kita mo na!” aniya at binato ng hawak na damit ang nobyo. “Kaya nga ayoko na talagang sumama!”
“Just kidding sweety. Kasama naman ‘yung girlfriend ni Kiko eh.”
“’Yung Pheobe?”
“Yup. ‘Yung pok-”
“Shhh… H’wag mo nang ituloy. Masakit sa tainga eh. Hindi ko rin sure kung makakasundo ko ‘yun. Baka kasi puro kabastusan at kalaswaan lang ang alam no’n pag-usapan.”
“Hmmm… What about girlfriend ni Vernon?”
“Janine,” sabi niya na inaalala ang hitsura ng dalaga sa facebook. Maganda ito at mukhang mabait kaya lang may problema pa rin siya. “Call center agent naman ‘yun, baka maubusan ako ng baon na English.”
“Napaparanoid ka na naman sweety. Don’t tell me na ngayon ka pa magbaback out pagkatapos kong magpa-good shot ng sobra sa kanila para payagan ka na sumama sa akin.”
Natawa si Gabby sa tinuran ng nobyo. Takot kasi ito sa papa at tatlong kuya niya kaya hindi masyadong dumadalaw sa bahay nila. Pero nitong nakaraang mga araw ay napadalas ang pagdalaw nito na may dala pang mga pasalubong para sa lahat at ang mas kinatuwa niya ay ang pagsabay nitong kumain ng hapunan sa kanila. Alam niya kasing hindi masyadong makakain nang maayos ang binata dahil sa bawat subo yatang ginagawa nito ay ang pag-ubo o kunwa’y pagkasamid alinman sa tatlong maton niyang mga kapatid. Natatawa na lang rin siya kasi alam niyang minsan ay pinagti-trip-an na lang ito ng mga kuya niya. Hindi naman nagiging over protective ang papa niya at mga kapatid pero naging mahigpit ang mga ito pagdating sa kanyang mga manililigaw. Si Mon lang talaga ang tumagal sa lahat ng mga iyon. At sa edad niya na beinte cinco ay kahit paano naging maluwag na ang mga ito sa kanya at kay Mon na mahigit isang taon na niyang nobyo pagkatapos ng halos dalawang taon na ligawan. Pinapayagan na rin ng mga ito si Mon na matulog sa bahay nila ngunit sa kwarto ng mga kuya niya. Nitong nakraan lang nito halos nagagawang pumasok sa kwarto niya na gawa na rin siguro ng pagpapa-good shot na ginawa. At ang outing na ito ng barkada ni Mon ang kauna-unahang pagkakataon na mapapalayo siya ng isang linggo sa papa at mga kuya niya.
“Gabrielle,” tawag ng kuya niya na sinundan ng tatlong mararahang katok sa pinto ng kwarto niya. “Hindi pa ba kayo tapos mag-impake?”
Mabilis niyang hinawakan ang bibig upang mapigilan ang sarili na mapahagikhik dahil sa pagkapitlag ni Mon nang kumatok sa pinto ang kuya niya. “Oo kuya Adonis, patapos na!”
“Sasama ka ba talaga?” muling tanong ni Adonis.
Nakangiti siyang tumingin sa nobyo na tila nang-aasar.
Pinandilatan naman siya ni Mon kasabay ang sunud-sunod na pagtango na tila nais iyon ang itugon niya.
“O-oo kuya Adonis, sasama ako.” Nagpipigil na tawang sagot niya dahil sa O.A. na ginagawa ng nobyo.
“Okey. Basta may oras ka pa para magbago ang isip mo.”
“Okey kuya. Salamat sa paalala.”
Ilang saglit bago nila narinig ang mga yabag ni Adonis na papalayo ng silid.
“Yahooo!!!”
“Shhh! Ano ka ba!” natatawang saway niya kay Mon.
“Wala nang bawian ‘yan huh!” ani Mon na biglang hinalikan sa pisngi ang nobya. “Wala na talaga!”
“Shhh! Adik ka talaga! Baka marinig ka nina kuya!” muling saway niya. “Sige ka, baka bawiiin pa ng mga iyon ang pagpayag nila sa akin…”
“SINO bang mga kasama ninyo?” tanong ng papa ni Gabby.
“Kami-kami lang po halos na mga Perwisyo Boys I mean, mga barkada ko po no’ng college,” tugon ni Mon.
“Ngayon lang po sila magkikita-kita ulit after four years,” singit ni Gabby. Alam niya kasing isang tanong isang sagot lang ang nobyo pagdating sa papa at mga kuya niya. Sabay-sabay silang nagtatanghalian sa isang mahabang lamesa kung saan ang mga pagkain ay niluto ng tatlong kusinero niyang mga kapatid. “Kasama rin naman ‘yung girlfriend ng mga barkada niya.”
May-ari ng isang restaurant ang papa niya, ang pinakamatanda niyang kuya Jermaine ay manager sa isang sikat na restaurant, ang sumunod na kuya Adonis naman niya ay master chef sa palasyo sa ibang bansa at kasalukuyang nagbabakasyon sa Pilipinas at ang kuya Ritchie niya ay sikat na chef sa isang TV show na lingguhan kung ipalabas. Siya lang yata ang hindi minahal ng pagluluto kaya networking ang nakita niyang bumagay sa kanya. Doon niya rin nakilala si Mon dahil isa ito sa mga in-offeran niya ng mga produkto. At bago maging sila ng binata ay totoong kumita siya ng malaki dito. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit niya ito sinagot. Bukod kasi sa sobrang gwapo at bait nito ay si Mon lang rin ang tyumaga na ligawan siya sa kabila ng higpit ng papa niya at mga kapaitd. Isa pa, hindi lingid sa kaalaman niya ang estado ng buhay nito pero tinanggap pa rin siya kahit na sa isang hindi kilalang unibersidad lang siya nakapagtapos ng kolehiyo.
“H’wah mong pababayaan itong utol namin kung hindi, hindi lang bugbog ang aabutin mo sa amin,” bilin ni Ritchie.
“Kapag may nabalitaan kaming nagmaldita ang mga girlfriend ng barkada mo dito sa utol namin, alam mo na ang mangyayari sa iyo!” sabi naman ni Jermaine.
“Itong utol namin, ni langaw hindi nakakadapo d’yan. Kaya kapag may nakita kaming isang katiting na pantal sa balat niya,” itinaas ni Adonis ang braso bago humawak ang isang kamay sa malaki at matigas na muscle. “Hindi ka lang dito tatama!”
Natatawa namang napatingin si Gabby sa napapalunok na nobyo. “Mga kuya naman, baka hindi na ako isama niyan ni Mon eh.”
“Hay naku. Kung hindi ko lang alam na sobrang nasasabik ka na sa dagat anak, hinding-hindi kita papayagang sumama,” singit ng papa niya. “Kaya pasalamat ka Mon Sario!”
“Papa, isa ka pa!” natatawang baling niya sa papa niya. Madalas ay ganito sila kaingay sa lamesa kapag kumakain lalo na kapag kasama si Mon. Maingay, magulo at puro pananakot sa binata. Kaya hindi niya masisi ang binata kung bakit ayaw nitong sumasabay sa pagkain nila. Hindi dahil sa ayaw nitong makasama ang pamilya niya sa hapag kainan kung hindi dahil hindi ito makakain ng maayos kapag kasabay ang papa at mga kapatid niya.
Sabay-sabay sila halos napalingon sa sala nang biglang tumunog ang telepono.
“Ako na,” prisinta ni Gabby dahil halos patapos na rin siyang kumain. Baka sakaling tigilan saglit ng mga kuya niya si Mon kapag hindi na siya kaharap. Tumayo na siya at tinungo ang sala kung nasaan ang telepono. “Celi residence, how can I help you?”
Isang malakas na tunog at masakit sa tainga na tila sigaw ng isang babae ang tumugon sa kanya mula sa kabilang linya.
“H-hello?” ulit niya na bahagyang inilayo ang hawak na receiver ng telepono mula sa tainga. Ilang saglit pa bago siya nainip at tuluyang ibinaba ang telepono. Muli siyang naglakad pabalik ng kusina nang may mapansing tao na nakaupo sa nilampasang sofa. At mula sa kinatatayuan ay ibinalik niya ang tingin sa may sofa na nakatalikod sa kanya.
Napakunot noo siya ng malingunan ang isang babae na nakaupo. Mahaba at makapal ang buhok nito kung saan hindi na niya halos makita ang kulay ng suot nitong damit.
“Mga utol?” aniya ng makabalik sa kusina. “Bakit hindi ninyo sinabing may bisita kayo? At hindi ninyo pa talaga sinama sa tanghalian natin ah.”
“Ha? Bisita?” takang saad ni Adonis.
“May kasama ka bang babae, kuya Jermaine?” tanong ni Ritchie dahil si Jermaine ang huling dumating sa bahay galing sa trabaho.
“Huh? Wala akong kasama ‘no,” sagot naman ni Jermaine.
“Eh sino ‘yung babae na nakaupo sa sofa?” dumako ang tingin niya sa papa niya na nakataas ang isang kilay. “Papa?”
“Anak, hindi ko rin bisita ‘yun,” kaagad namang tugon ng papa niya.
Muling napakunot ang noo niya sa itinugon ng papa niya. Mas lalo naman kasi na wala sa kanila ni Mon ang may kasamang babae. “Eh sino ‘yung babae sa sala?”
Halos sabay-sabay na nagsitayuan ang mga lalaki mula sa kinauupuan at kasabay niyang tumungo sa sala.
“N-nasaan na siya?” halos pabulong na tanong niya ng wala na ang kanina lang ay babaeng nakaupo sa sofa.
“BA-BYE na papa at mga utol,” paalam ni Gabby pagkatapos humalik sa pisngi ng papa niya at mga kuya.
“Anak, mag-iingat ka du’n ha,” sabi ng papa niya.
“At ikaw Mon Sario, bahala ka na muna sa utol namin. H’wag mong susubukan na kalimutan ang mga bilin namin,” paalala ni Jermaine.
“Aalis ng buo dito sa bahay namin si Gabrielle kaya ibabalik mo rin siya ng buo,” ani Adonis.
“At kapag may nakalimutan ka isa man sa mga bilin namin, alam mo na ang mangyayari,” sabi naman ni Ritchie.
“Y-yes… Ako pong bahala kay Gabby, h’wag po kayong mag-alala,” tugon ni Mon.
“Oh sige na, aalis na kami at baka bigla pang magbago ang isip ni Mon na isama ako dahil sa inyo,” natatawang paalam ni Gabby. “Ba-bye mga utol and Papa. I love you all.”
Tumuloy na silang naglakad ni Mon palabas ng gate. Bitbit naman ng binata ang malaking bag niya.
“Ay palaka!” malakas na sigaw ni Gabby nang muntik na siyang madapa. May itim na pusa kasi na biglang tumalon sa harapan nila at tila galing sa isang matinding away. Gigil na gigil kasi ang pusa na halos nakatayo pa ang lahat ng balahibo sa buntot at buong katawan.
“Shoo! Shoo!” bugaw naman ni Mon bago bumaling sa kanya nang mabilis na tumakbo ang pusa palayo. “Sweety, are you okey?”
“Y-yes,” hinihingal na tugon niya habang nakahawak sa dibdib dahil sa malakas at mabilis na tibok niyon. Tumungo na siya sa kotse at pumasok sa loob habang patuloy pa rin ang malakas at mabilis na kabog ng dibdib niya. Ngayon lang yata siya kinabahan at nagulat ng ganoon.
Pumasok na rin sa loob ng kotse si Mon nang maiayos ang mga gamit sa likod at sinimulan buhayin ang makina ng kotse.
“Sweety,” ani Gabby na hinawakan ang kamay ng nobyo.
“Yes, sweety?” takang tanong ni Mon.
“H’wag na lang kaya tayong tumuloy?”
“Sweety? Nandito na tayo. Naka-start na nga ang kotse saka papunta na tayo oh. Ngayon ka pa ba naman magba-back out?”
“Eh kasi…”
“May problema ba sweety? Masama ba ang pakiramdam mo?”
“Hindi naman… Kaya lang…”
“So, tara na ha? Wala nang atrasan, okey?”
Hindi na siya sumagot at isinanadal ang likod sa malambot na upuan bago ibinaling ang tingin sa may bintana. Hindi niya kasi nagugustuhan ang kakaibang bigat na nararamdaman niya ng mga oras na ‘yun. “Para kasing may nararamdaman akong –” Hindi na niya naituloy ang sinasabi nang mapatingin sa isang babaeng nadaanan ng kotseng kinalulunan nila. Tuluyan nang nilukob ng matinding takot ang buong katawan niya nang makitang kumakaway ang isang babaeng nakapula na may takip na sako ang mukha sa kanila. At sa isang iglap lang ng mga mata niya ay bigla rin itong nawala. “B-bad vibes…”
Desliza hacia arriba para continuar
“OHHH… Sige pa… Sige pa Cis…”
“Do you love this, Phibs?”
“Yes! Yes! Please don’t stop…Ahhh…”
“Masarap ba? Sabihin mong masarap Phibs…”
“Masarap… Cis…”
“Laksan mo Phibs… I can’t hear you…”
“Masarap Cis… Ahhh… Sh*t… Hindi ko na kaya… H-hindi ko na kayang pigilan…”
“Go… Ahhh… Sasabayan kita…”
“Ahhhh… I love you, baby… I love you, Francis…” hinihingal na sabi ni Phoebe Lacsamana nang marating ang rurok ng langit ng kasarapan kasabay ng nakapaibabaw na nobyong si Mark Francis “Kiko” Sarao.
“I love you too,” tugon ni Kiko at hinalikan sa noo si Phoebe. Isinandal ni Kiko ang likod sa headboard ng malaking kama at inabot ang sigarilyong nasa ibabaw ng katabing maliit na drawer na kaagad niyang sinindihan.
Yumakap naman si Phoebe sa hubad pang katawan ni Kiko.
“Nakapag-impake ka na ba ng gamit mo, Phibs?” tanong ni Kiko
“Yap. Pati gamit mo, naimpake ko na,” nakangiting sagot ni Phoebe.
Gumuhit ang kalahating ngiti sa mga labi ni Kiko na mannerism na nito halos.
“Hindi mo naman kailangan ng maraming gamit ‘di ba? Kasi for sure marami ka ng damit du’n kaya konti na lang inimpake kong gamit sa iyo,” muling sabi niya. Tatlong taon na silang magkarelasyon ni Kiko at noong nakaraang taon lang siya pumayag na tumira sa condo nito. Gusto na rin kasi niyang makasigurado na hindi na ito nambababae ulit. Pero kung tutuusin ay maswerte na siya para magustuhan ng isang Mark Francis Sarao. Napakalayo kasi nila sa isa’t isa pagdating sa estado ng buhay. Langit at lupa sabi nga ng iba. Mabuti na lang at namana niya ang maputi at makinis na balat ng Australiano niyang tatay na hindi na niya nakilala. Idagdag pa ang namana na maamong mukha ng nanay niya. Kaya kapag nagsusuot siya ng mga mamahaling damit at alahas ay nagmumukha silang bagay ni Kiko sa isa’t isa. H’wag nga lang sa gabi kapag nasa trabaho siya at may kung anu-anong kolorete ang nasa mukha niya.
May limang taon na siyang nagtatrabaho bilang isang bayarang babae sa Black Unicorn Club, isa sa pinaka sikat na club para sa mga bayarang babae. Hindi naman niya talaga ginustong magtrabaho bilang isang ‘p*ta.’ Nagkataon lang na wala na siyang pagpipilian lalo na noong na-stroke ang nanay niya, manganganak ang ate niya na iniwanan ng asawa nito, at nagka-dengue ang isa sa pitong kapatid niya. At bilang pangalawa sa panganay ay nagawa niyang ibenta ang sarili para mabuhay ang pamilya. Ang sabi niya noon ay isang beses niya lang iyon gagawin. Pero ang isang beses ay nasundan ng pangalawa, ng pangatlo, ng pang-apat hanggang sa tuluyan na siyang huminto sa pag-aaral at siya na ang bumuhay sa buong pamilya niya sa trabaho na alam niya.
Isa si Kiko sa mga regular niyang customer. Kagaya ng mga manyak at matatanda niyang customer ay nagsimula ito sa patable-table sa kanya. Pabigay-bigay ng regalo hanggang sa mailabas na siya nito isang gabi. Pero iba si Kiko, hindi ito kagaya ng mga naging customer niya. Dinala siya nito sa condo pero walang nangyari sa kanila ng unang gabi na magkasama sila. Ang sabi ni Kiko gusto lang raw nito ng kasama at kausap. Gusto lang raw nito ng kayakap sa gabi. Gusto lang raw nito makaramdam ng totoong pagmamahal. Ng gabing iyon rin niya natagpuan ang sariling nahuhulog na ang loob kay Kiko. At dahil mahal niya ang binata ay kahit kailan hindi niya ito pinerahan hindi kagaya ng ginagawa niya sa ibang customer sa club para buhayin ang pamilya niya. Hindi lang miminsan na inalok siya ni Kiko na magsama na sila at buhayin nito ang pamilya niya pero hindi siya pumayag. Mas gusto kasi niyang galing sa sariling pagsisikap niya ang perang ibinibuhay sa sariling pamilya.
Hindi niya rin naman nais na habang buhay na maging bayarang babae. Gusto lang niya na kahit paano ay makaipon ng kaunti at kahit ang tatlo man lang sa pitong mga kapatid ay mapagtapos niya. Siguro naman ay sapat na iyon upang simulan niyang sarili naman ang pag-aralin kapag nangyari iyon. Para na rin makahanap siya ng maayos na trabaho at upang kahit paano ay matanggap siya ng mga magulang ni Kiko na hindi pa man niya nakikilala ng personal ay alam niyang kinasusuklaman na siya. Unico ijo kasi si Kiko, mahusay na abogado ang daddy nito at businesswoman naman ang mommy nito. Noong nakaraan lang ay nabasa niya ang mga text messages ng mommy ni Kiko tungkol sa kanya. Mga masasakit na salitang dati pa ay tanggap na niya. Hindi na rin kasi lingid sa kaalaman ng mga ito na nagsasama na silang dalawa. Ganoon pa man ay hindi siya nagpatinag lalo na ng mga makita ang mga sagot ni Kiko na mabait siyang tao at mahal siya nito.
Hindi man perperktong nobyo si Kiko at suwail na anak sa mga magulang ay alam niyang maswerte na siya sa bianta dahil ramdam niyang mahal siya nito. Kahit madalas ay naririnig lang niya ang salitang ‘I love you’ kapag tapos na sila magsiping, naniniwala siyang mahal siya ng binata.
“Kumpleto ba sila?” si Phoebe naman ang nagtanong.
“Sino? Ang barkada ko? Oo, kumpleto kaming darating. Hindi pwedeng hindi.”
“No, I mean pati ‘yung mga girlfriends nila. Lahat ng mga iyon darating?” muling tanong niya na nagsimulang maglaro ang hintuturo sa mabalahibong sa dibdib ng binata.
“I think so, kasi halos lahat naman nag-confirm. Balita ko nga may bitbit pa na ibang barkada.”
“Hmmm, I see.Mukhang madami sila…”
“Why?” ani Kiko na pinatay na ang sigarilyo sa katabing ashtray bago nakangiting hinawakan ang baba niya at bahagyang itinaas ang mukha niya kung saan nagtama ang mga tingin nila. “Kinakabahan ka ba?”
“Ako?” tumaas ang isang kilay niya bago ngumiti. “Ako pa ba ang dapat na kabahan sa kanila? At may dapat ba akong ika-kaba?”
“That’s my girl!” nakangiting sabi ni Kiko at hinagkan sa labi ang dalaga.
Ilang saglit niyang muling pinaubaya ang mga labi sa nobyo bago kumalas at tumuloy na ring sumandal sa headboard ng kama. Muling pumasok sa isip niya ang mga taong makakasama sa darating na bakasyon sa private beach resort na pag-aari ng nobyo niya. Sa dalawang babae na sina Janine at Gabby, mukha naman wala siyang magiging problema. Pero sina Emma, Madeleine at mga kasama nito ay hindi siya sigurado. Hindi pa man niya nakakasama ang mga ito ay alam na niya ang tinatakbo ng mga bituka nito. Yabang dito yabang doon. Pasosyal dito, pasosyal doon.
Napapitlag siya sa biglang pagtahol ng malakas ni Bruno. Ang siberian husky na alagang aso ni Kiko na nasa may terrace nakatali.
“Anong problema ni Bruno!? Ang aga mag-ingay!” inis na sabi ni Kiko.
Napalingon siya sa katabing nobyo na hindi napansing kanina pa pala nagsimulang humithit ng ipinagbabawal na gamot. Hindi na niya ito pinipigilan o pinapagalitan sa ginagawang iyon dahil alam niyang mag-aaway lang silang dalawa sa huli pero hindi siya gumagamit noon. Mabuti na lang at hindi na rin siya pinipilit ni Kiko na gumamit dahil minsan na silang nagkasakitan dahil sa kakapilit sa kanya ng binata.
“Malilintikan sa akin ‘yang aso na ‘yan!”
“Ako nang bahala,” aniya na akmang tatayo na si Kiko upang puntahan si Bruno. Batid niyang umeepekto na kaagad ang drugs sa pag-iisp nito. Mahalaga naman kay Kiko ang alagang aso pero kapag ganitong bangag na ito ay iba na ang nagiging tingin nito kay Bruno, parang askal na halos kulang na lang ay patayin sa bugbog.
Tumayo na siya at tumungo sa terrace. “Bruno, bakit? Nagugutom ka na ba? ‘Di ba kakakain mo lang?” malambing na tanong niya nang makalapit sa aso. Sinimulan niyang himasin ang malaking katawan niyon na nagpatigil saglit sa malakas na pagtahol na ginagawa. Ilang saglit lang ay muli itong tumayo at pati na rin ang magkabilang tainga. Hindi niya alam kung bakit kasabay ng malakas na pagtahol ni Bruno sa may likuran niya ay ang pagtayo ng mga balahibo sa may batok niya. Malapit na ang summer pero malamig na hangin pa rin ang nararamdaman niyang yumayakap sa katawan niya.
Napapalunok siyang dahan-dahang lumingon at halos matumba sa pagkakaupong ginawa dahil sa nakita. Isang babaeng nakatayo patalikod sa kanya. Nakasuot ito ng mahabang pula na bestida at may makapal na mahabang buhok.
Mabilis siyang tumayo at muling bumalik sa kwarto.
“Walang hiya ka! Sinasabi ko na nga ba at may babae ka na naman!” nagwawalang sigaw ni Phoebe kasabay ang paghahampas ng malakas sa may dibdib ni Kiko.
“Teka! Teka! Ano bang sinasabi mo!?”
“Ilang beses ka bang magsisinungaling sa akin! Ilang beses mo ba akong lolokohin?! Akala ko ba sapat na ako sa iyo kaya mo ako sinama dito?! Pero bakit kailangan mo pang magsama ng isa pang babae dito mismo sa condo?!” sunud-sunod na sabi pa niya.
“Tumigil ka nga!” malakas na itinulak ni Kiko si Phoebe na kaagad na tumumba sa kama. “Hindi kita maintindihan! Ano bang sinasabi mo?!”
“May babae ka na naman! At dinala mo pa talaga dito sa condo kahit nandito ako!”
“Babae?!” kuno’t noo at inis na tanong ni Kiko.
“Bakit hindi mo puntahan sa terrace?! Nando’n, tinatahulan ng aso mo!” sigaw niya habang humahagulhol. Isa lang ang pinakaayaw niya sa ginagawa ni Kiko, ang pambababae. Lalo kasi siyang nakakaramdam nang panliliit sa sarili kapag alam niyang tumitikim ito ng ibang katawan.
Naiinis naman lalo na lumabas ng kwarto si Kiko upang kumpirmahin ang sinasabi ng nobya.
At kahit galit na galit at humahagulhol ay sumunod na rin si Phoebe kay Kiko na tumungo sa terrace. Gusto na rin niyang komprontahin ang babaeng nakita.
“Naka-drugs ka ba?! Wala namang tao huh!” galit na sabi ni Kiko.
Inilibot niya ang paningin sa buong terrace at tanging si Bruno lang na nakaupo at nakalawit ang dila ang nakita niya.
“Ikaw kasing p*ta ka eh!” malakas na sinipa ni Kiko ang aso na dahilan upang umiyak iyon ng malakas dahil sa sakit. “Tabi nga!” malakas rin nitong itinulak ang nadaanang nobya nang maglakad pabalik ng kwarto.
Muli niyang inilibot ang tingin sa buong paligid lalo at napahinto ang tingin sa may terrace. Kung kanina lang ay nanginginig siya sa galit ngayon ay nagsisimula ng balutin ng takot ang katawan niya. Hind siya maaaring magkamali, sigurado siyang may nakita siyang babae. Isang nakapula na babae na iba ang dalang lamig at takot sa buong katawan niya…
***
“HINDi ko talaga feel sumama sa outing na ito,” kuno’t noong sabi ni Madeleine “Madz” Seva kasunod ang pagkagat sa malaking burger na hawak. Nasa isang restaurant siya kasama ang ilang kaibigan at nag-aalmusal.
“Dahil boring?” tanong ni Claudia “Claud” Ortillo.
“I know the reason, dahil kahit ako ayoko rin talaga sumama kung pwede lang,” singit ni Emma Kathleen Oleo. “Dahil sa mga cheap na girls ‘no!”
“Absolutely right!” maarteng tugon ni Madz. “Lalo na ‘yung prostitute na girlfriend ni Kiko. Nakakadiring kasama!”
“Mukha naman siyang cool ah,” sabi ni Fatima “Tims” Deguzman, ang pinsan ni Madz at butch lesbian na girlfriend ni Claudia.
Magkakasamang nagtapos sa isang sikat na university sina Madz, Emma at Tims. Kaya nang yayain ni Madz si Tims sa reunion ng boyfriend nila ay sinama nito si Claud. Hindi man close ni Claud ang mga makakasama ay nagpasya siyang sumama dahil hindi pa siya nakakarating sa isang private beach resort na balita niyang pagmamay-ari ng isa sa mga barkada ng boyfriend ni Madz.
“Hi girls! Anong pinag-uusapan ninyo?” tanong ni Joel Vendiola, ang boyfriend ni Emma.
Kasunod na dumating ni Joel si John Carlo “JC” Barrera ang boyfriend naman ni Madz. Saglit na tumingin ni JC kay Claud na katabi ni Madz. Hindi naman siya nabigo na saglit ng magsalubong ang mga tingin nila na kaagad nitong binawi.
“Eh ‘di ‘yung mga nakakadiring girlfriend ng mga kaibigan ninyo!” Emma rolled her eyes.
“Girl ano ka ba! You’re so mean, hindi naman sila masyadong nakakdiri ‘no. ‘Yung isa lang talaga ‘yung nakakadiri sa kanila,” ani ni Madz na muling kumagat ng malaki sa nangangalahati ng burger.
“Nakakadiring girlfriend nino?” tanong nang bago ring dating na si John Paolo “Juggy” Medrano. Kaagad itong naglabas ng panyo na ipinunas sa pawisang noo. Pinsan ito ni Emma na kaya Juggy ang palayaw dahil hawig na hawig ito ni Jugs ng bandang Itchyworms.
“Ha? Sino do’n?” tanong ni JC.
“The prostitute girl raw,” si Calud ang sumagot na kumuha ng frenchfries sa kaharap na platito.
“Ah, si Pheoebe. Penge ah!” paalam ni Jc at kumuha ng chicken nuggets sa kaharap na plato ni Emma. “Guys, wala rin naman kayong ibang choice kasi nakapag-confirm na ako kay Kiko na kumpleto tayo.”
“Unless gusto ninyong maging boring ang pagtatapos ng February ninyo,” singit ni Tims. Hindi siya kasama sa barkada nina JC na magrereunion pero dahil girlfriend nito ang pinsan niyang si Madz ay madalas na siyang nakakasama sa mga gimikan ng mga ito.
“Mukhang okey naman siya though hindi ko pa siya nakikita ng personal. I mean Phoebe, and you know what, nakita ko ang mga instapics niya. Hanep ang katawan mga pare!” sabi ni Joel sabay pabirong kumindat kay JC at Tims. “Oh mga pare, alam ninyo na!”
“Hoy! Ang manyakis mo ah! Idadamay mo pa ang papa bear ko!” saway ni Madz. Papa bear at mama bear ang tawagan nila sa isa’t-isa ng nobyo dahil pareho sila ng pangangatawan na sabi nga ng marami ay huggable. “Kahit ganito ako kalaki, at least confident ako na malinis ako mula ulo hanggang dulo ng mga kuko ko sa paa! Juggy, burger ko ‘yan!”
“Oooppps, sorry. Gutom lang ako eh,” nakangiting ani Juggy na patuloy sa pagkain nang hawak na burger.
“Mama bear, alam mo naman na kahit gaano kasexy ang babaeng iharap nila sa akin, iyong-iyo lang ako…”
“Ahhh… You’re so sweet!” ani Madz at niyakap ng mahigpit ang nobyo bago naiinis na hinampas si Juggy na nasa katabi ng nobyo.
“Whatever,” halos bulong ni Claud.
“Where are you going, bhie?” tanong ni Tims sa nobya.
“Magsi-C.R. lang bhie. Baka langgamin pa ako dito eh,” tugon niya at tumayo na sa kinauupuan bago tinungo ang daan patungong C.R. Kaagad niyang tinulak ang pinto ng unang cubicle na nakita niyang bukas.
“Ay sorry miss!” bulalas niya. Isang babaeng nakatayo at nakatalikod sa kanya ang tinamaan ng pintong tinulak niya. Nakasuot ito ng matingkad na kulay pulang bestida at nakaharap sa may toilet bowl. Mabilis siyang umalis doon at dumiretso sa pinakadulong cubicle kahit pa walang tao sa apat na cubicle na nadaanan niya. Hindi niya kasi nagugustuhan ang kakaibang lamig na nagsisimulang maramdaman lalo na nang mapansing nakapaa lamang ang babae sa unang cubicle na pinasok. Madungis at maiitim pa ang mga kuko niyon na tila galing sa putikan at ilang araw ng hindi nahuhugasan.
Hahawakan na sana niya ang flush nang mapapitlag dahil sa malakas na ingay sa may pinto ng cubicle kung nasaan siya. Nanlaki ang mga mata niya nang mapatingin sa ilalim at makita ang pares ng maduduming paa. “Holy sh*t!” bulalas niya ng makarinig muli ng ingay na tila inuumpog ng babae ang ulo nito sa may pinto upang mabuksan iyon. Nagsimula na siyang makaramdam ng matinding takot sa mas malakas na pag-umpog na ginawa ng babae sa may pinto na tila agresibong agresibo na pasukin siya.
“Stop it! You crazy b*tch!” ang lakas na nang kabog ng dibdib niya na tila sasabog anumang oras. “Help! Help! May baliw dito sa CR! Tulungan ninyo ako, please!!!” Napatigil siya sa pagsigaw nang tumigil sa ginagawa ang babae. Hindi na niya inalintana ang halos pagkakadikit ng katawan sa basurahan nang isiksik ang sarili sa sulok ng cubicle. Muli siyang nalukob ng takot nang makita ang dugong tumutulo sa sahig mula sa labas ng cubicle na palapit sa kanya. Hindi siya maaaring magkamali, dugo iyon galing sa ulo ng babae na muling nagsimulang ihampas sa pinto. Ngunit sa oras na iyon ay mas malakas na halos naririnig na niya ang pagkabasag ng bungo nito. “Kung sino man ang nasa labas, tulungan ninyo ako, please!!!”
Malapit nang masira ang lock ng pintuan at malapit na ring makapasok ang babaeng alam niyang basag na basag na ang mukha. Nagsimula na siyang maiyak sa takot. Napaupo na siya ng tuluyan sa may tabi ng basurahan at nagsimulang sumigaw ng tulong habang umiiyak. “Please help me. Guys! JC! Tims! Help me! Help me please!!!!”
Tuluyan nang nasira ang bakal na lock ng pintong tumalsik pa sa may ulo niya. Nanginginig niyang itinago ang mukha sa niyakap na mga hita. Hindi niya kayang tingnan ang babae na ngayon pa lang ay naiimagine na niya ang hitsura. Lalo siyang nagsisigaw sa takot nang maramdaman ang mga kamay na humawak sa braso niya. “H’wag mo akong hawakan! H’wag mo akong sasaktan, parang awa mo na!!!”
“Ma’am! Ma’am! Okey lang po kayo?”
Mukha ng isang lalaking nakasuot ng unipormeng pang-janitor ang nakita niya nang imulat ang mga mata. Marami ring mga hindi pamilyar na mukha ng babae ang nasa labas ng cubicle niya at nakatingin sa kanya.
“Bhie?” mabilis na nilapitan ni Tims nang makilalang si Claud ang babaeng nagsumiksik sa sulok ng cubicle at inalalayan itong makatayo. Narinig niya kasing nagkakagulo raw sa C.R. kaya mabilis siyang pumunta doon nang maalalang nagpaalam ang nobya na magsi-C.R. kanina. “What happened?”
Lumabas naman na ang janitor na kanina pa binubunggo ang pinto ng cubicle upang mabuksan iyon dahil sa sigaw na ginagawa ni Claud.
“B-bhie, m-may babae!” mabilis niyang niyakap nang mahigpit si Tims nang makatayo. Ramdam niyang nanlalagkit na ang mukha niya dahil sa mga luha at nasirang make-up.
“G-girl, sinong tinutukoy mo? Sinong babae?” nag-aalalang tanong ni Madz na katabi si Emma.
Lumabas naman ng cubicle si Claud sa pagbabakasakaling makita pa ang babaeng nananakot sa kanya kanina. Nagsilayuan ang mga tao sa loob ng C.R. na nanunuod sa kanya. Inisa-isa niya ang cubicle pero wala ang babaeng hinahanap niya. “N-nandito lang siya! Nandito lang ‘yung babaeng inuumpog ang ulo niya sa pinto ng cubicle!”
“Bhie, tama na… Baka pagod ka lang,” ani Tims.
“H-hindi bhie. Sigurado ako! Nandito lang ‘yung babae. May babaeng nakapula kanina dito.. Madumi yung mga paa niya. Tapos… Inuumpog niya ‘yung ulo niya dyan sa pinto kanina para pasukin ako. May dugo pa nga -” hindi na naituloy ni Claud ang sasabihin nang mapatingin sa pinagmulang cubicle. Walang kahit na anong bakas ng dugo sa pinto o sahig. “M-may dugo dyan k-kanina…”
Desliza hacia arriba para continuar
“HI guys! Finally!” masiglang bati ni Kiko sa halos sabay-sabay na dumating na barkadang sina Vernon, JC, Joel at Mon kasama ang mga girlfriend at ilang kaibigan.
Nakangiti ring inilibot ni Phoebe ang mga tingin sa bagong dating na mga bisita. Sa bahay kasi ng nobyo ang meeting place nila dahil ang van nito ang gagamitin nila sa pagba-byahe. Wala rin ang mga magulang nito kaya naglakas loob siyang pumunta doon. Hindi niya alam kung napa-praning na naman siya nang mapansin ang simpleng pagtingin ni Kiko sa maputing tsinita na kung hindi siya nagkakamali ay girlfriend ni Vernon na kilala na niya sa facebook ang mukha. Alam niya kasing mahilig tuimigin si Kiko sa mga simpleng pero magandang babae. ‘Yung wala halos arte ang mukha.
“So I think it’s better kung magpapakilala muna tayo sa isa’t-isa. My girlfriend is really not good in names kasi eh,” suhestyon ni Vernon. Kapansin-pansin ang malaking pagbabago ng hitsura ni Kiko mula sa halos apat na taong hindi pagkikita-kita.
“Babe!” saway naman ni Janine sa boyfriend.
Nagtawanan sila saglit bago isa-isang nagpakilala.
“So, can we go now?” nakangiting anyaya ni Joel ng matapos ang pagpapakilala ng lahat.
“Oo nga mga pare. Medyo gutom na ako eh. Pwede namang kumain sa byahe ‘no?” tanong ni Juggy.
“P*tsa pare, hanggang dito, pagkain pa rin?!” natatawang puna ni Tims.
Hindi na rin maiwasan ni Phoebe na matawa sa inaasal ng medyo matabang lalaki at may kaitiman ang kulay. Ito ang nag-iisang lalaki na kasama sa bakasyon pero hindi kabilang sa Perwisyo Boys.
“Wait, pwedeng mag-C.R. muna? Para kasing gusto kong maligo ng alcohol ngayon – Aw!” maarteng sigaw ni Madz nang sikuhin ng katabing si Emma.
“Ang ibig sabihin niyang sabihin gusto muna sana namin mag-retouch,” ani Emma na may sarkastikong ngiti sa mga labi.
“Diretso lang kayo d’yan then kaliwa, nando’n ang omfort room,” turo ni Phoebe.
“Phibs, samahan mo na kaya sila?” utos ni Kiko.
“No need! No need!” malakas na tutol ni Madz. “Claud, ikaw na munang bahala sa mga gamit ko ah. Tara na Emma.”
Napataas ang isang kilay ni Phoebe sa inasal ng maarteng mga kasama. Ramdam niya ang pandidiri ng mga ito sa kanya na sobrang nagpapakulo ng dugo niya. Gusto na niya kaagad sugurin ang mga iyon at bigyan ng mag-asawang sampal at sabunot ngunit pinigilan niya ang sarili.
“Ahmm, Phoebe pwede bang makiinom ng tubig? Kanina pa kasi ako nauuhaw,” tanong nang lumapit na si Gabby.
“Sure, tara samahan na kita,” nakagiting tugon niya. Maputi si Gabby at may bilugan na mga mata. Mukhang mabait at makakasundo niya kahit paano.
“Pwedeng sumama? Gusto ko ring makiinom eh,” ani Janine.
“Ako rin!” segunda pa ni Rency.
Napalingon siya sa dalawang nagsalita. Simple lang si Janine pero malakas ang dating, mestisang tsinita kasi siguro. Si Rency naman ay morena na bilugan ang mga mata at dahil may braces ang mga ngipin ay medyo maarte magsalita pero ramdam niyang hindi ito kagaya ng dalawang maldita na sina Madz at Emma. “Sure, tara. Ikaw Claud, gusto mo rin ba munang uminom ng tubig bago tayo magbyahe?” alok niya kay Claud. Kahit kasa-kasama ito nina Emma at Madz ay magaan ang pakiramdam niya dito. Tahimik lang kasi ito na parang sunud-sunuran lang sa dalawang maldita.
“Sige lang, may baon naman kaming mineral water if ever na mauhaw ako sa byahe. Mag-aayos pa rin kasi ako ng mga gamit,” simpleng sagot ni Claud.
Ngumiti na rin si Phoebe bilang tugon bago nagpaunang pumasok at dumiretso sa kusina ng malaking bahay. Siya na rin ang kumuha ng pitsel ng tubig mula sa refrigerator at mga baso mula sa lalagyan para sa mga kasama. Magaan ang loob niya sa mga ito na pakiramdam niya ay makakasundo niya sa maikling bakasyon nila.
“I can’t imagine pa rin hanggang ngayon na makakasama natin siya!”
Napalingon silang apat sa may pinto ng kusina kung saan nanggagaling ang boses ni Emma. Madadaanan kasi ng mga ito ang kusina bago makalabas ng bahay.
“True! Pakiradam ko tuloy gusto kong maligo ng alcohol time to time!” maarteng boses naman ni Madz.
“Nakakadiri talaga! Ang dami na siguro no’n germs sa katawan!”
“Baka nga hindi lang germs ang meron ‘yun. Who knows na baka may aids na rin ‘yun dahil kung kani-kanino nagpapa-kama.”
“H’wag lang talaga siya ang makatabi-tabi ko sa van kung hindi magba-back out na talaga ako!”
“Ewwww talaga!”
Hindi na napigilan ni Phoebe ang sarili dahil alam niyang siya ang pinag-uusapan nina Madz at Emma.
“Phoebe…”
Napatingin siya sa kamay na humawak sa braso niya bago itinaas sa mukha ng nagmamay-ari niyon. Si Janine na kasabay nina Rency at Gabby ay umiiling na tila sinasabing h’wag nang patulan ang ka-cheap-an ng dalawa.
Isang malalim na buntong hininga ang binitawan niya bago uminom ng tubig sa basong hawak. ‘May araw rin kayo…’
***
“WELCOME to Sarao’s White Paradise!” nakangiting sabi ni Kiko nang makababa ang lahat mula sa sinasakyang van. Napatingin pa siya sa kulay itim na pick-up na nakaparada hindi kalayuan sa kanila.
“W-wow…” Hindi maiwasan ni Phoebe ang mamangha sa nakikitang pagmamay-ari ng nobyo. Isang malaking mansion na may tatlong palapag yata, nakaharap sa asul na dagat at puting buhangin. Sulit na sulit ang halos pitong oras na pagba-byahe nila.
“Magandang gabi po…”
Saglit na tumingin si Phoebe sa kulay pink na suot na relong G-Shock na regalo ni Kiko noong monthsarry nila. Gabi na nga para sa ala-seis na oras. Ibinaling niya ang tingin sa matandang bumati na tantiya niya ay nasa sixty years old na. “Magandang gabi rin po.”
“Magandang gabi rin po, mang Potpot.”
“Nakarating ka na dito, babe?” takang tanong ni Janine sa boyfriend.
“Yep, medyo matagal na,” si Kiko ang sumagot. “Mang Potpot, kanino ‘yung pick up na ‘yun?”
“Ah eh, sa pamangkin ko po na taga-bayan. Pero paalis na po sila, sir. Nakilangoy lang po sa dagat.”
“Good. Ayoko ng istorbo sa bakasyon ng Perwisyo Boys.”
“Opo sir, nagliligpit na ho sila ng mga gamit nila.”
“Kailan kayo last nagpunta dio, Cis? Last year?” singit ni Phoebe.
“Nope, last leap year.”
“Kasama ka rin papa Bear?” tanong ni Madz sa sumagot na nobyo. “Juggy, h’wag ka nga dumikit sa akin! Ang sebo nang kinakain mo eh. Eeewww!”
“H’wag ka na mahiya Madz oh,” alok pa ni Juggy sa katabi habang kumakain patuloy sa pagkain ng chicharon.
Nandidilat naming muling si Madz na parang diring-diri ang hitsura.
“Kumpleto kaming Perwisyo Boys four years ago dito,” nakangiting tugon ulit ni Kiko sa huling tanong ni Madz.
“Ang tagal ninyo na dito ah. More than ten years?” takang tanong pa ni Joel.
“Eleven years and still counting. So guys meet mang Potpot, siya na ang namamahala dito sa resort ko matagal na. Anyway, we have total of twelve rooms sa mansion, eight rooms sa second floor at four rooms sa third floor, may mga bathroom na rin sa loob. ‘Yung studio room kung gusto ninyo tumugtog or mag-jamming nasa third floor pati na rin ang mini gym ko. May sauna room nga rin pala sa first floor na ipinahanda ko na rin para magamit ninyo. And then ‘yung main kitchen and dining nasa first floor. The biggest bathroom nasa first floor rin. Ano pa ba? ‘Yung room pala soundproof so pwede kayong gumawa ng kahit na anong ingay,” dugtong pa ni Kiko na may nakakalokong ngiti sa mga labi. “So its up to you guys kung gusto ninyong mag-solo ng kwarto or what. Basta ako, kasama o ang Phibs ko.” Umakbay si Kiko sa katabing nobya kasunod ang paghalik sa mga labi nito. Ilang saglit iyong nagtagal bago kumalas at muling humarap sa mga kasama na tila mga naghihintay ng anunsyo mula sa kanya. “Kunin ninyo na lang ang susi kay mang Potpot. Una na kami ng Phibs at baka mag-live show pa kami dito sa harap ninyo.”
“Loko!” natatawang bahagyang binatukan ni Phibs si Kiko.
“Just kidding. Dinner will be served before eight o’clock so see you guys!” paalam ni Kiko na kinuha na ang susi mula sa matanda at kasabay ang nobya na naglakad papasok ng mansion.
“Gusto mo bang mag-share na lang tayo ng room?” tanong ni Janine kay Rency.
“Ano ka ba, Janine! H’wag ka ngang K.J.! Magso-solo room ako ‘no para ma-feel ko na sosyal ang bakasyo na ‘to. Kayo ni papa Ver ang mag-share ng room. Baka gapangin ko pa ‘yan sige ka!”
“Tse!” natatawang singhal ni Janine sa katabi.
“Oh Vernon, ikaw nang bahala kay Janine. Be gentle!”
“Rency!” saway ni Janine.
“I’m always gentle, Rency… Alam ‘yun ni Janine.”
“Babe isa ka pa!”
“Gusto mo share na lang tayo ng room?” nakangiting alok ni Juggy kay Rency habang patuloy sa pagkain nang hawak na malaking supot ng chicharon.
“No thanks,” tugon ni Rency na iniikot pa ang mga mata.
“Heto na ang susi ninyo,” ani mang Potpot na may hawak ng napakaraming susi.
“Sa akin ‘yung kwarto na may malaking personal refrigerator at maraming pagkain,” request ni Juggy.
“Buti natatandaan ninyo pa kung alin ang susi na para sa mga kwarto,” namamangha na sabi ni Claud nang maabot ang susi na para sa kwarto nila ni Tims.
Nagsimula nang maglakad ang lahat patungo sa malaking mansion.
“Rency tara na,” anyaya ni Gabby sa babaeng nasa likuran niya habang hinahanap ang cellphone sa loob ng bag. Nakatulog kasi siya sa byahe at hindi pa natetext ang papa at mga kuya niya na siguradong naghihintay ng text o tawag mula sa kanya.
“Hey, I’m here na,” natatawang tugon ni Rency na nauna na pala sa pagkuha ng susi kay mang Potpot.
Napakunot noong napatingin si Gabby kina Rency na katabi sina Janine at Vernon na nauna na sa kanila ni Mon. Napahinto pa ang mga ito dahil sa pagtawag na ginawa niya kay Rency. Nakita niyang nauna na rin ang barkada ng maaarte kasama ang kanya-kanyang nobyo at s Juggy. Kung ganoon sino ang babaeng nasa likuran niya? Bumilis bigla ang tibok ng puso niya habang tila nag-slow motion ang lahat nang napapalunok siyang lumingon sa babaeng nakatayo sa may likuran niya. Kasabay nang tuluyan niyang paglingon ay ang pagyakap ng malamig na hangin sa katawan niya. Wala na doon ang sinumang nakita niyang nakatayo kanina lang. Nararamdaman na naman niya ang kakaibang takot. Namamalikmata na naman siya ng pamilyar na babaeng may mahabang buhok na nakasuot ng matingkad na pulang bestida.
“Sweety are you okey?” tanong ni Mon.
“H-ha? O-oo, tara na…”
***
“ANG laki pala talaga ng mansion na ‘to. Tapos ang ganda pa ng white beach sa labas,” namamangha pa rin na sabi ni Phoebe nang makapasok sila sa loob ng kwarto ni Kiko. “Pati ‘tong kwarto, ang laki!”
“Sabi ko naman sa iyo eh, wala akong hindi kayang bilhin,” mayabang na sabi ni Kiko bago ibinagsak ang katawan sa malaki at malambot na kama.
Naglakad naman si Phoebe sa may terrace kung saan kitang-kita niya ang maliwanag na buwan na lalong nagpapaganda sa dagat. “Ang ganda talaga…”
“Mas maganda ka pa rin sa resort ko, Phibs.”
Naramdaman niya ang mga labi at nakakakiliting bigote ng nobyo sa may leeg niya kasunod ang mahigpit na yakap nito mula sa likuran.
“Cis…” ungol niya nang pumunta na si Kiko sa harapan niya at patuloy pa rin sa paghalik na ginagawa sa may leeg niya. Pataas na ang mga labi nito kasunod ang bahagyang pagkagat-kagat sa may tainga niya na nagdulot ng matinding kiliti sa kanya na dahilan upang mapapikit siya.
Nagsimula namang mamasyal ang mga kamay ni Kiko sa katawan ng nobya. Dinadama ang dibdib ng dalaga kasunod ang paglalaro ng tuktok niyon.
“Hmmm… Cis,” muling ungkol niya ng dumako ang isang kamay nito sa may baywang niya. Idinidiin ng binata ang puwitan niya sa harapan nito kung saan ramdam niya ang nakabukol na nitong pagkalalaki. Bahagya niyang idinilat ang mga mata na nakatingin sa may tabi ng dagat. Tila nabuhusan ng napakalamig na tubig ang katawan niyang nagsisimula pa lamang mag-init nang makita ang babaeng nakatayo at bahagyang nakakubli sa katawan ng puno ng niyog. Medyo malayo na iyon mula sa kanila at may kadiliman sa parte ng kinatatayuan ng puno kaya hindi niya maaninag ang mukha nito ngunit kita niya ng malinaw ang matingkad na kulay pulang bestida nito. Matingkad na pula iyon na tila ibinabad nang matagal sa malapot na dugo. Ramdam niyang nasa kanila ang tingin ng mga mata ng babae.
“C-cis…”
“Hmmm…” ani Kiko na patuloy sa paghalik na ginagawa.
“C-cis… M-may tao…” Hindi niya alam kung bakit nagsisimulang lukubin ng takot ang katawan niya lao na sa hindi pagkilos ng babae doon na tila naaaliw na panuorin sila.
“Hayaan mo lang rin sila mag-make out…”
“H-hindi Cis, mag-isa lang siya… Mag-isang b-babae,” nauutal na sabi pa niya at bahagya ng itinutulak ang nobyo.
“Hayaan mo nga lang…”
“C-cis ang weird kasi… Francis, teka… Teka lang…” tuluyan na niyang naitulak si Kiko ng maramdaman ang kamay nitong pumasok na sa loob ng blouse na suot niya. Nanlaki ang mga mata niya nang mapansing may kumikislap mula sa may punong pinagkukublihan ng babae.
“Ano ba kasing problema Phoebe?! Nakakabasag trip ka naman eh!”
Sinalubong na niya ang inis na mukha ng binata. “M-may babae kasi, Cis. Kanina pa nanunuod sa atin…”
“Oh eh ano naman kung may babae?! Mamaya lang maghahanap rin ‘yun ng ka-s*x niya.”
“Ang weird niya kasi eh. Kasi… Kasi may hawak siyang ano…”
“Ano!?”
“B-bolo…” napapalunok na sabi niya.
“B-bolo?” ulit ni Kiko. Bumakas sa mukha nito ang biglang pag-aalala at takot. “N-nasaan?” tumingin na rin ito sa baba kung nasaan ang mga tingin ng nobya.
Muli niyang ibinalik ang mga tingin kung saan nakatayo ang babae kanina. “N-nasaan na siya? N-nad’yan lang siya kanina… D-doon oh sa may puno ng niyog.”
“Ewan ko sa iyo Phoebe! Naka-drugs ka yata eh!” inis na sabi muli ni Kiko bago padabog na pumasok sa loob ng kwarto.
Inilibot niya ang paningin sa madalim na paligid sa baba kung saan tanging bilog na buwan lang ang nagbibigay ng liwanag. Wala sa loob ng napayakap siya sa sarili. May kakaibang boses na humahalo sa mga kuliglig na naririnig niya. Mahinang mga bulong na nagpapatayo ng mga balahibo niya sa katawan.
‘Mamatay kayong lahat…’
Desliza hacia arriba para continuar