passion

My Passion

Actie

Chicklit

Fantasie

Nieuwe Volwassene

Paranormaal stedelijk

Romantiek

Sensueel

Spannende thriller

YA/Tiener

BibliotheekKies een boek
searchsearch
nlnl

NL

The Alpha King's Ugly Bride - Hoofdstuk #61 - door Glory Tina

The Alpha King's Ugly Bride

/

Hoofdstuk 61

60: Gebrand worden

“Of wat dan?” eiste ze, terwijl ze hem met blikken zou kunnen doden. Haar ernstige brutaliteit deed zijn bloed koken.

Ja, hij was beschermend, maar dat deed hij met goede redenen.

Een paar dagen geleden had hij een anonieme dreigbrief ontvangen, gericht aan hem en de koningin, en dat had hem ertoe gebracht de bewaking rond het paleis te verdubbelen. Ook haar bescherming had hij opgevoerd en hoewel zijn gezicht daarbij op onweer stond, zei ze er niets van. Nee, hij was niet bang. Hij kon zichzelf beschermen tegen elke aanval, maar hij was wel bang om haar te verliezen. Hij wilde niet dat haar iets zou overkomen terwijl hij uitzocht wie er achter de dreigementen zat.

Wat voor koning zou hij zijn als hij niet alles deed om zijn koningin te beschermen?

Een paar namen kwamen op zijn verdachte radar. Elliott Ainsworth stond bovenaan de lijst, want die slang was al sluw en verraderlijk sinds ze jong waren. Xavier wist dat hij, ondanks zijn trage spreek- en handelwijze, gemeen was en onvoorspelbaar. Ze mochten elkaar nooit en dat hadden ze nooit onder stoelen of banken gestoken.

Ook had hij zijn verdenkingen bij Alfa Chike Smith. De oude wezel likte nog steeds zijn wonden na het verliezen van zijn positie als alfa van de hoofdstad aan alfa Koz, met de steun van Xavier. De zwakke oude man was tot alles in staat. Dit zou precies zijn manier van handelen zijn.

Edward was iemand die hij liever niet verdacht, maar ook niet volledig kon uitsluiten. Zijn broer was erg veranderd sinds zijn terugkeer en hoewel hij het probeerde te verbergen, was het overduidelijk. Misschien wilde hij hem terugpakken voor het feit dat hij hem maanden geleden had weggestuurd als vergelding omdat hij zijn vrouw had geholpen te ontsnappen. Edward was niet kleinzielig. Dat was hij nooit geweest en alles had vast een logische verklaring, maar hij kon het niet zomaar uitsluiten. Hij moest op zijn hoede blijven.

Hij had geen reden om zijn vader te verdenken. Als het monster hem kwijt wilde, zou hij zich niet verschuilen achter dreigbrieven. Dat was beneden zijn waardigheid.

Hoewel Mia zich van al dit gevaar niet bewust was, en vandaag tegen hem in opstand was gekomen en hem had verwenst, deed hij alles voor haar. Om haar veilig te houden, zoals een goede echtgenoot hoort te doen.

Waarom was ze zo koppig? Waarom was hij zo woedend op haar? Waarom geloofde hij dat haar kussen alles beter zou maken?

Misschien was het zo, en dus deed hij het.

Hij kuste haar voor de tweede keer die dag, en anders dan de eerste keer zat er nu veel meer verlangen in. Toen ze de kus beantwoorde, trok hij haar tegen zich aan en verdiepte de kus, terwijl zijn tong haar mond binnendrong.

Ze kreunde en kuste hem heftiger, wat betekende dat ze net zo naar hem verlangde als hij naar haar. Haar kleine handen kwamen omhoog om zijn bebaarde gezicht te strelen, waardoor hij tintelde van verlangen, en zijn lul spande en klopte van opwinding.

Dit was het. Er was geen weg terug meer.

Haar zachte lippen smaakten zoet, zoals altijd, en hij wilde meer. Hij wilde haar; hij wilde alles aan haar, en dat maakte hem bang.

Hij trok zich terug en deed een stap achteruit, terwijl hij aan zijn haar trok om zichzelf weer onder controle te krijgen.

“Doe je kleren uit.” Hij klonk buiten adem en zijn woorden hadden niet meer het gezag dat ze hadden moeten hebben.

Ze glimlachte verlegen. “Dat kan ik niet alleen,” haar wangen werden warm en ze draaide zich om, zodat haar rug naar hem toe was en wachtte op zijn hulp.

Hij nam haar japon bij de banden, maakte ze snel los en ze gaven hun greep op haar lichaam vrij, maar vielen niet meteen van haar af. Zijn hand gleed naar haar haar en trok het elastiekje los dat haar staart vasthield, en bij het loslaten viel haar volle, krullende haar over haar rug.

Ze haalde scherp adem toen ze het lichte spoor van zijn vingertoppen op haar blote schouderbladen voelde, en even later volgden zijn lippen het spoor. Ze hapte naar adem en jammerde zacht, terwijl ze op haar onderlip beet.

Haar kreunen wakkerden zijn verlangen aan, en hij draaide haar naar zich toe voordat hij de jurk van haar huid liet glijden.

Ze hielden elkaars blik nog even vast nadat ze uit haar jurk was gestapt, en daarna gleden zijn ogen over haar naakte huid. Het licht in de kamer deed haar nauwelijks recht, maar hij kon net genoeg zien en volgde elke lijn, elke ronding en welving.

Toen zijn blik weer de hare vond, zag hij dat zij overal keek behalve naar hem. Hij pakte haar kin zodat ze hem in de ogen keek.

Toen nam hij haar lippen opnieuw in de zijne, voor een harde, maar evenzo hartstochtelijke kus.

“Oh, Mia,” fluisterde hij. Zijn voorhoofd rustte tegen het hare en zijn hete adem streek over haar gezicht. Het bezorgde haar kippenvel.

“Xavier,” kreunde ze, haar verlangen naar hem bereikte een hoogtepunt.

“Ik weet dat ik niet ben wat een vrouw zoals jij zou moeten willen. Ik ben niet het soort man dat in die kleine boekjes van je wordt beschreven.” Hij nam haar wangen in één grote hand, zijn duim streelde haar volle lippen. Tegelijkertijd greep zijn andere hand haar billen stevig vast en trok haar tegen zich aan. Ze voelde hem onder zijn gewaad, wild en groot. Ze hapte naar adem en een lange kreun ontsnapte aan haar lippen.

“Toch wil ik je.”

Een duistere glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij knikte. “En toch doe je het. Je verlangt naar mij. Een man die alles wat je geeft zal nemen en om meer zal vragen.” Hij stapte op haar af en zij week achteruit tot haar knie tegen het bed stootte.

Ze was gevangen. Dat zag hij en hij vond het prachtig.

Hier zou ze gehoorzaam moeten zijn. En hij zou elke vorm van gehoorzaamheid van haar nemen die hij kon krijgen.

Hij legde zijn hand op haar schouder en duwde haar op het bed. Hij kroop bijna meteen bovenop haar en spreidde zijn benen over haar middel.

Veeg omhoog om door te gaan

61: Overgave

Het verlangen dat in Xaviers ogen opborrelde terwijl hij naar haar keek, deed haar tot in het diepst van haar wezen trillen. Ze was niet zijn type. Ze was noch licht, noch mooi. Toch staarde hij met zoveel begeerte naar haar lichaam dat ze van binnenuit begon te rillen. Ze voelde zich koud, naakt onder zijn blik, maar het verlangen in zijn ogen had haar verwarmd.

Hij bracht zijn gezicht naar het hare, en hield hun blikken op elkaar gericht de hele tijd. Toen zijn lippen haar raakten, vielen haar ogen dicht, volledig overmand door het gevoel. Ze had zo lang gedroomd en verlangd naar meer van hem, meer van zijn kus, zijn aanraking, zijn strelingen, en nu zou ze het eindelijk krijgen.

Hij kuste haar langzaam, liet zijn tong over haar onderlip glijden en beet er toen zachtjes in. Haar lippen openden zich, hunkerend naar meer. Maar hij gaf haar niet meer. In plaats daarvan volgde hij de lijn van haar lippen, trok ze tussen zijn tanden en zoog er licht aan.

"Je lippen smaken zo goed voor wat je er soms mee zegt." kreunde hij en liet zijn kussen langs haar kaak naar haar hals glijden. Haar vingers krulden zich in zijn lange haar terwijl zijn lippen lager begonnen te dwalen.

Zijn tong gleed over haar borst, dook in het dal tussen haar borsten. De kreun die ze probeerde te onderdrukken, brak door bij het voelen van zijn natte tong op haar huid. Hij nam haar borsten in zijn handpalmen, kreunde terwijl hij hun gewicht voelde.

Onzekerheden staken de kop op, maar ze duwde ze weg. Ze hield zichzelf voor dat hij haar ook wilde, en de rauwe kreunen die hij maakte, bevestigden dat nog eens. Haar rug boog van het bed omhoog toen zijn lippen zich om haar linker tepel sloten.

Hij vervulde één van haar fantasieën over hem. Haar proeven en zuigen precies op de manier die ze wilde. Er ontsnapte weer een kreun aan haar toen hij haar andere borst masseerde, haar tepel tussen duim en wijsvinger nam.

Hij trok zich los en verplaatste zich zodat hij beter bij haar onderlichaam kon. Zijn vinger gleed omhoog over haar binnenbeen, en ze spreidde haar benen vrijwel onmiddellijk bij zijn aanraking. Toen hij hoger ging, voelde hij haar natheid, het bewijs van haar opwinding waar zijn ogen naar verlangden. Ze had effect op hem; op manieren die ze zich niet kon voorstellen.

"Je bent doorweekt, Mia, en we zijn nog maar net begonnen," zei hij, terwijl hij een kus plaatste op haar andere tepel en grijnsde toen die zich verharde bij zijn aanraking.

Ze wilde vragen of nat zijn iets slechts was, maar zijn lange vingers streelden haar natte huid en vonden haar knopje. Weer ontsnapte er een kreun en haar ogen sloten zich.

"Wilde je iets zeggen?" Zijn diepe stem haalde haar terug terwijl zijn ogen op haar bleven rusten.

Haar ogen openden zich en ze ontmoette zijn wellustige maar geconcentreerde blik. Haar tong bewoog, ze probeerde woorden te vormen maar het lukte niet. Zijn lippen vonden de hare weer en namen haar woorden weg.

"Mia," cirkelde hij met het topje van zijn vinger over het bundeltje zenuwen met lichte aanrakingen.

Haar adem stokte, maar ze bleef stil.

"Vraag het."

"Is het slecht om nat te zijn?" bracht ze haastig uit voordat de woorden weer zouden verdwijnen. Haar wangen gloeiden toen zijn blik op haar bleef rusten.

Een grijns verscheen op zijn gezicht, integendeel: "Het is geweldig om nat te zijn. Het laat zien dat jij dit ook wilt. Het laat zien dat je mij wilt."

Hij bedekte zijn vingers met haar natheid en raakte haar aan, plaagde haar ingang maar drong niet binnen. Haar heupen duwden zich omhoog, hunkerend naar meer van zijn aanraking.

"Ik wil meer," jammerde ze na een minuut van eindeloze kwelling.

Hij grijnsde. Eindelijk had hij haar zover dat ze het uitsprak. Zijn gezicht kwam weer dichter bij het hare om het verlangen in haar ogen te proeven.

"Ik heb je gehoord," zei hij, terwijl hij haar niet uit het oog verloor en zijn vinger over haar opgerichte clit liet glijden. Hij keek hoe ze naar adem hapte toen hij haar knopje aanraakte.

Mia wist niet precies wat hij met zijn woorden bedoelde, maar onderbrak hem niet. Zijn vingers waren te goed om hem te onderbreken.

"Ik hoorde je toen je jezelf voor het eerst aanraakte en daarna de andere keren ook," voegde hij toe terwijl hij in haar ogen zocht. Haar wangen gloeiden en haar ogen fladderden dicht. Ze had kunnen weten dat hij het gehoord had. Ze had haar kreunen nauwelijks ingehouden. Maar het besef dat hij haar had gehoord, maakte haar alleen maar opgewondener en haar heupen kwamen omhoog om tegen hem aan te schuren.

"Vond je het fijn? Jezelf aanraken?"

Ze beet op haar lip en knikte. "Ja, ik vond het fijn."

"Heb je dit gedaan?" vroeg hij en schoof langzaam zijn middelvinger in haar, waarbij haar strakheid hem bijna niet toeliet.

Ze hapte naar adem bij zijn aanraking en dat gaf hem het antwoord op zijn vraag.

Ze had zichzelf bevredigd door te wrijven en haar clit te strelen terwijl ze aan hem dacht. Maar verder was ze nooit gegaan. Ze deed niet wat hij nu deed.

Hij liet zijn lippen op de hare zakken, en hun kus was heet en wanhopig, alsof de tijd hen inhaalde. Haar adem stokte toen hij verder in haar duwde en haar heupen zich ophieven om tegen hem aan te schuren.

Ze kon nauwelijks ademhalen tussen zijn vinger en zijn mond op haar, maar dit voelde beter dan de bevrijding die ze zichzelf toen had gegeven. Hij kende de weg met haar lichaam.

Terwijl hij het tempo opvoerde en de kus verdiepte, werkte hij in haar totdat haar climax zich opbouwde. Haar heupen hieven zich, smekend om meer, terwijl haar hoogtepunt naderde. Hij gaf toe en voegde er nog een aan toe, waardoor ze kreunde.

Hij dreef haar naar extase terwijl de stoten van zijn vingers versnelden. Ze hapte naar adem en kromde haar rug van het bed terwijl haar ogen fladderden.

"Houd je ogen open," beval hij met een diepe grom, zijn behoefte om de lust in haar ogen te zien duidelijk aanwezig.

Ze gehoorzaamde, en langzaam fladderden haar wimpers en ontmoette haar blik de zijne. Haar ogen waren vol verlangen, en ze spande zich om hem samen. Hij draaide zijn vingers in haar rond en ze hapte naar adem.

Haar ogen flakkerden geel op toen hij een zenuw raakte. Haar wolf kwam naar de oppervlakte.

"Dat is het," mompelde hij, terwijl hij in haar stootte en haar lichaam zag kronkelen. "Laat los!" gromde hij in haar oor, en ze deed wat hij zei.

Haar ogen draaiden bijna weg, en ze snikte zijn naam uit. Haar hand op zijn schouders veranderde in scherpe klauwen, en haar grip op zijn schouder was zo hard dat het bloedde.

"Oh, oh, Xavier! Ja, ja," kreunde ze eindeloos en luid.

Hij trok zijn vingers terug en bracht ze naar zijn mond, proevend van haar zoete bevrijding. Hij likte ze schoon en boog zich voorover, kuste haar en liet haar zichzelf proeven.

Hij trok zich terug uit de kus en stond op, zich voor haar uitkledend. Ze keek naar hem en haar blik volgde elke fijne lijn van zijn brede schouders, terwijl haar lichaam warm werd bij de lijn die naar zijn broek leidde. Hij grijnsde, greep zijn broek en trok hem uit, en kwam volledig in zicht. Haar keel werd droog bij het aangezicht voor haar en ze vroeg zich af of ze niet al te veel vroeg. Hij was te groot, gespannen met veel kracht, en ze herinnerde zich hoe hij moeite had gehad om eerder zijn vinger in haar te krijgen. Dit zou pijn doen.

"Tweede gedachten?" hief hij een wenkbrauw op naar haar terwijl hij bij haar in bed kroop.

Er was veel veranderd tussen hen en ze had nu een stem, een mening die ertoe deed. Toch kende ze de grenzen van die mening niet.

Haar ogen gleden van zijn kloppende erectie naar zijn gezicht. Ze knipperde een paar keer en slikte moeizaam.

"Mag ik er één hebben?"

"Ik ga je nemen, dus ja, dat mag." Een warme glimlach die haar geruststelde verscheen op zijn gezicht en verdween niet.

"Gaat het pijn doen?"

"Ja, het zal pijn doen, maar ik zal zacht zijn omdat het je eerste keer is." Hij torende al boven haar uit toen hij sprak en hij kuste haar lippen teder.

Zijn aanraking was opwindend, en ze wekte haar lichaam opnieuw. Binnen enkele momenten had hij haar verlangend en hijgend naar hem.

Hij tilde haar heupen op en plaatste zijn pik bij haar ingang. Haar heupen hieven zich, smekend om meer, maar hij gaf het haar niet. In plaats daarvan plaagde hij haar totdat ze smekend, jankend, hem vroeg haar te nemen.

Hij verspilde geen tijd meer, drukte zich in haar en ze hapte van pijn. Haar ogen sloten zich en ze beet op haar onderlip. Hij had gelijk; het deed pijn en er was geen manier waarop hij haar kon nemen zonder schade aan te richten. Ze was hier niet op voorbereid, niet echt.

Hij bleef stil zodra hij binnen was en zijn grip op haar benen verstevigde, en hij plaatste ze om zijn middel heen. Hierdoor bogen haar heupen wijder en vergemakkelijkte het zijn toegang, en hij duwde verder naar binnen. Hij pauzeerde en liet haar wennen aan zijn aanwezigheid.

Langzaam liet hij haar erkennen dat zijn lengte in haar was, met weinig pijn. Al snel vergat ze de pijn en voelde ze alleen nog het genot van de daad.

Hij bewoog snel en wanhopig in haar, en het deed zo'n pijn dat het goed voelde om genomen te worden. Dit was zoveel beter dan ze zich had voorgesteld.

Ze wreef met haar klamme, naakte lichaam tegen hem aan, kreunde luid. "Oh, Xavier!" Zijn harde stoten duwden haar van het bed, en haar klauwen groeven zich opnieuw in zijn schouders om haar gegrond te houden. De diepte van zijn stoten deed pijn, maar het was niets vergeleken met de voldoening die ze kreeg.

Hij stootte zijn volle lengte in haar zonder waarschuwing, en ze schreeuwde het uit. Uit haar evenwicht gebracht door zijn beweging viel ze in een zee van climax. Toen haar ogen deze keer openden, gloeiden haar ogen rood.

Zijn eigen bevrijding was nodig en hij hield niet op. Zijn ademhaling werd zwaar terwijl haar gevoelige wanden zich om hem spanden, hem uitmelkten. En na nog een paar stoten kwam ook hij tot zijn hoogtepunt.

Veeg omhoog om door te gaan

62: Littekens van het verleden

Twee dingen gingen door Xaviers hoofd toen hij Mia mee naar bed nam. Ten eerste, er zou vanaf nu veel veranderen, en ten tweede, er was geen weg meer terug. Hij wilde niet teruggaan, niet nu hij naar haar keek en de intense behoefte en het verlangen zag dat zij voor hem voelde. Ze gaf zich aan hem over, zonder angst of terughoudendheid.

Ze reageerde zo gevoelig en hij had haar nodig. Hij moest haar hebben, haar voelen, haar om hem heen, hem stevig vasthoudend, hem meetrekkend totdat ze beiden uitgeput waren.

Haar nemen zou hun verbintenis voltrekken en hun band als man en vrouw bezegelen. Het betekende ook dat zij zijn Luna zou worden, en hij vroeg zich af of hij daar klaar voor was, of hij haar kon vertrouwen.

Er was altijd iets geweest waarop hij in hen kon vertrouwen en zelfs nu, achter haar wellustige blik, was het zichtbaar.

Hij kon zichzelf aan haar toevertrouwen. En dat deed hij, zich overgevend en niets dan voldoening oogstend.

Hij stortte neer op het bed. "Haal diep adem. Ik wil nog meer." Zijn rauwe stem liet het haar weten, en ze maakte geen bezwaar.

Hij nam haar opnieuw, en het was een wilde, overweldigende reis vol genot en verlangen. Zij gaf hem evenveel als hij haar gaf, en zijn ontlading nam opnieuw zijn adem weg.

Hij lag naast haar. Zijn ogen gericht op het plafond terwijl hij nadacht over wat ze hadden gedaan, terwijl hij een paar korte ademhalingen nam om zijn razende hartslag te kalmeren.

Voor de tweede keer vanavond van dat hoogtepunt vallen was pure zaligheid, en het was het wachten waard geweest. Hij wilde hier en nu geen overhaaste conclusies trekken, maar hij wilde geloven dat ze meer konden worden. Meer dan alleen dit. Zijn gevoelens voor haar waren niet slechts lichamelijk verlangen; ze waren tederheid, zorg, en ze voelden echt. Diep in zijn ziel voelde hij de connectie die hem vertelde dat zij bij hem hoorde en hij bij haar. Een band die hij bij niemand anders voelde.

Hij keek naar haar en vroeg zich af of zij besefte wat ze hadden gedaan, of zij het ook voelde. Hij had zichzelf aan haar gegeven, en zij had hetzelfde gedaan, maar het was meer dan alleen een fysieke uitwisseling.

De voltrekking van hun verbintenis had ook een band tussen hen gecreëerd, een die ze nooit zouden kunnen verbreken. Zij had nu gemakkelijk toegang tot zijn gedachten en geest, net zoals hij altijd tot die van haar had gehad. Ze kon nu ook zijn kwetsbaarheden en zwaktes zien, dingen die hij eerder zo makkelijk kon verbergen. Hij wist niet of zij bereid was om daarmee om te gaan of dat ze zou doen alsof ze niet bestonden.

Met Mia wist hij nooit helemaal waar hij stond. In haar zat zoveel complexiteit die hij bij geen ander vond, niet bij wie dan ook met wie hij ooit was geweest. De laatste tijd was haar hoofd gevuld met verschillende gedachten en het was bijna een nachtmerrie om die te ontcijferen. Toch maakte het hem nieuwsgierig en verlangde hij naar meer, en nu verdronk hij in haar. Hij wenste dat hij zichzelf kon redden, maar diep van binnen wist hij dat hij niet gered wilde worden. Hij wilde zichzelf niet van haar redden.

Haar wimpers rustten tegen haar bovenste wang terwijl ze stil bleef liggen, maar haar onregelmatige hartslag vertelde hem dat ze niet sliep. Nog niet. Ze wilde gewoon zijn aanwezigheid in het bed niet erkennen.

Waarom deed die gedachte pijn?

Waarom trok hij conclusies?

Hij duwde het weg.

Hij wilde haar dichter tegen zich aan trekken, de zachtheid en warmte van haar lichaam voelen terwijl ze zich tegen hem aan drukte. Eén zijn met haar was waar zijn lichaam naar verlangde en hij wilde haar nog steeds. Hij wilde wat hij niet kon hebben en hij zou alles doen om het toch te krijgen.

"Oh, dit voelt zoveel beter dan verwacht."

Hij hoorde haar gedachten, en hij glimlachte in zichzelf, wetende dat het gevoel wederzijds was, maar ze ging door.

Dit was iets wat hij fijn vond aan toegang tot haar geest. Er waren nog steeds dingen die ze niet voor hem kon verbergen, zelfs als ze het probeerde.

"Het is nog steeds niet veilig genoeg om te vertrouwen, niet na alles."

En dat brak zijn hart.

Ze vertrouwde hem niet. Ze voelde zich niet veilig bij hem, en hij kon haar niet kwalijk nemen. Hij had haar reden gegeven om zich zo te voelen, en hij was waanzinnig geweest om te denken dat ze zo makkelijk zou vergeten. Niemand met gezond verstand zou zo snel verder kunnen gaan.

Ze hadden veel meegemaakt sinds hun huwelijk. Hij had haar leren kennen, en zij hem, althans delen van hem. Ze begreep hem nu beter dan veel anderen en ze had hem gesteund in zijn herstel en heling, en daar was hij dankbaar voor. Hij werd beter dan de man die hij ooit was geweest. Dat kon ze waarschijnlijk zien, maar dat wist de vele littekens die hij had achtergelaten niet uit. Hij was wreed geweest, en hij had haar meer dan eens pijn gedaan en zijn herstel veranderde niet alle vreselijke dingen die hij haar in het verleden had aangedaan.

Hij kon nauwelijks verdragen aan hoe hij ooit tegen haar was geweest te denken. Aan wie hij ooit voor haar was geweest.

Dat deel van hem zou hem nog heel lang achtervolgen.

Mia was de vrouw van zijn dromen en misschien zou hij haar nooit echt kunnen hebben vanwege de zonden uit het verleden.

Er was geen zekerheid dat ze hem wilde zien als ze wakker werd. Ze deed nu al alsof ze sliep, alleen maar om zijn aanwezigheid te vermijden.

Misschien was het voor haar slechts iets tijdelijks en meer niet. Voor hem was het meer. Hij had met haar verbonden op een manier waar hij niet meer van terug kon, maar dat was niet belangrijk. Zij was belangrijk.

Hij stond op uit het bed en greep naar zijn kleren. Hij trok ze aan en keek nog één keer naar haar voordat hij haar kamer verliet, en dit keer leek ze echt in slaap te zijn gevallen.

Veeg omhoog om door te gaan

The Alpha King's Ugly Bride

The Alpha King's Ugly Bride

95 Hoofdstukken

close

Instellingen

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

nl

Nederlands

nl
book

95

Inhoud

Aa