Szanowny Jego Królewskości, Alfa Pragnienia,
To jest moje oficjalne podanie.
Zobaczyłem Twoje plakaty i artykuły w gazecie i pomyślałem, że spróbuję szczęścia.
Wiem, że jestem zwykłym plebejuszem w Twoim Stadzie, ale ta możliwość zmieniłaby moje życie.
Jestem ojcem dwóch młodszych córek, jedna ma dwanaście lat, a druga jedenastu.
Miejmy nadzieję, że naprawdę się nad tym zastanowisz.
Dziękuję,
James Thorne.
***
James Thorne,
Rozważyliśmy Twoje podanie.
Niestety, zostało odrzucone.
Przepraszamy,
Alfa Pragnienia.
***
Szanowny Jego Królewskości, Alfa Pragnienia,
Minęło kilka lat i jestem wciąż skuszony. Twoje strategie reklamowe naprawdę się opłacają, prawda?
Chciałbym się ubiegać o zaproszenie na tę imprezę. Jak to się nazywa, najbardziej szczęśliwa impreza roku, organizowana przez samego Alfę Pragnienia?
Jestem samotnym ojcem, który łączy dwie prace. Mam dwie córki, jedna ma piętnaście lat, a druga czternaście.
Proszę o rozpatrzenie,
James Thorne.
***
Drogi Jamesie Thorne,
Rozważyliśmy Twoje podanie.
Niestety, zostało odrzucone.
Przepraszamy najbardziej,
Alfa Pragnienia.
***
Szanowny Jego Królewskości, Alfa Pragnienia,
Ponownie składam podanie...
Czasami mam wrażenie, że nie wybierasz nikogo z mojej części miasta.
Może nowo mianowany Alfa Asher wybierze mnie i moje córki.
Wciąż jestem ojcem, a teraz równoważę trzy prace, mając dwie córki, jedna ma siedemnaście lat, a druga osiemnaście.
Cierpię. Kto wie, ile mi zostało.
Mam nadzieję,
James Thorne.
***
Drogi Jamesie Thorne,
Rozważyliśmy Twoje podanie.
Niestety, zostało odrzucone.
Najlepsze życzenia,
Alfa Pragnienia.
***
Szanowny Jego Królewskości, Alfa Pragnienia,
Skręcam podanie o zaproszenie na Twoją imprezę w tym roku.
Widzę ją co roku i jestem tak zazdrosna wszystkim, którzy mieli okazję pójść.
Jestem dziewiętnastoletnią kobietą, niedawno wyszłam za mąż. Moja siostra ma dwadzieścia lat i potrzebuje trochę rozrywki. Czy mogę to powiedzieć?
Ojciec by tego chciał.
Trochę prosząca,
Sky Thorne
***
Droga Sky Thorne,
Rozważyliśmy Twoje podanie.
Z przyjemnością informujemy, że Ty i Twoja siostra zostały przyjęte na coroczną imprezę Alfona Ashera!
Zaproszenia dotrą za cztery dni wraz z instrukcjami i prezentami.
Gratulacje,
Alfa Pragnienia.
Przesuń w górę, aby kontynuować
~ Alaya
„To nie ty, to ja.”
Jego wyraz twarzy się nie zmienia, pozostaje niewzruszony.
„Pragnąłem, aby to zadziałało, naprawdę pragnąłem. Po prostu nie mamy nic wspólnego. Mam nadzieję, że przynajmniej pozostaniemy przyjaciółmi” – mówię poważnie.
Nagle jego twarz rozpromienia się uśmiechem i chwyta mnie za ramiona.
„Świetnie! Bardzo świetnie, Lay…”
„Myślisz?” - wykrzykuję podekscytowana, ignorując używanie przeze mnie przezwiska, którym nie znoszę. „Naprawdę?”
„Nie mam żadnych wątpliwości, że dostaniesz tę pracę!”
Ulga ogarnia mnie, głęboko wydycham. Moje całe życie zależy od tej próby aktorskiej, a jeśli jej nie zaliczę, pozostanę jeszcze przez kilka miesięcy na utrzymaniu ojca. Im wcześniej przestanę korzystać z pieniędzy mojego zmarłego ojca, tym mniej winy będę musiała nosić w nocy. A praca aktorska? Życie stałoby się nagle warte życia.
„Już tylko dwa dni” – mówię nerwowo, bawiąc się paskiem torby na ramieniu. „Muszę jeszcze nauczyć się przynajmniej 45 sekund.”
Mój najlepszy przyjaciel i wspólnik w zbrodni, Carter, wkłada ramię na moje ramię, prowadząc mnie przez główne drzwi małej teatralnej trupy, do której należę. Nie zwraca uwagi na mój plecak, ale upewnia się, że nie cofnie kawy, którą trzymam w prawej dłoni. To byłaby katastrofa.
„Zaufaj mi, nie będą musieli długo zastanawiać się nad wyborem ciebie” – mówi do mnie, uśmiechając się do mnie serdecznie.
Carter pochodzi z Pierwszego Stada, przeprowadził się do Stada Pragnienia cztery lata temu, gdy jeszcze chodziliśmy do szkoły. Udziela najgorszych rad, bo zazwyczaj preferuje zachowanie pokoju, ale potwierdzenie od niego sprawia, że nadal trzymam głowę wysoko. Te łagodne, zielone oczy smaragdowo świetliste były przy mnie od śmierci mojego ojca...
Kiedy straciłam wszystko. Pracę i siostrę, która wyszła za mąż. Nie źle zrozumcie mnie, nadal się z nią kontaktuję, ale wie, że nie zgadzam się na jej wybór zawarcia małżeństwa w dziewiętnastym roku życia.
A z bankierem? Jest równie interesujący jak polityka.
Carter szturchnął mnie. „Słuchaj, muszę wracać do rodziny. Czy poradzisz sobie sama zejście do domu?”
Rodzina Cartera to moja rodzina. Prawie mnie adoptowali, gdy umarł mój ojciec, dowiedzieli się, że moja matka podzieliła los podczas narodzin mojej siostry. Matka Cartera jest znaną projektantką wnętrz i jest dość bogata. Zwłaszcza że jest znana z dekorowania corocznej imprezy Alfa Ashera, ale nigdy nie dzieli się z Cartrem informacjami zza kulis.
To będzie jego pierwszy rok pomocy. Ile razy słyszałem słowo „podekscytowany”, kiedy przechodziliśmy obok jednej z reklam, jest niezliczona.
„Przypuszczam, że przygotowujesz się na imprezę, co?”
Całe Stado się przygotowuje. Od wschodniego skraju do zachodniego, ludzie usadowiają się na najbardziej ruchliwy czas roku. Jutro wieczorem zacznie się impreza, ludzie zejdą się, aby oglądać fajerwerki i słuchać muzyki.
Nikt jednak nie zobaczy tego wnętrza. Oczywiście chyba, że zostaniecie zaproszeni.
Ale nikt z mojej strony miasta nie będzie. Tylko ta część miasta musi żyć zarówno w dzień, jak i w nocy. Bycie znanym jako nocne Stado nie oddaje sprawiedliwości mieszkańcom. Idealni artystycznie uczesani i utrzymani w doskonałej kondycji ciała artyści z Głównej Ulicy dostają wszystkie dobre prace i całe pieniądze. Nam pozostaje tylko praca w kawiarniach lub obsłudze hotelowej, dla obcokrajowców, którzy nie mogą sobie poradzić ze sobą nocą.
Moim marzeniem jest aktorska kariera na Głównej Ulicy. Żyć w nocy, pod światłami i być bardziej sławnym niż sam Alfa.
Chcę zniknąć z mojego obecnego życia.
Carter dostrzega baner zawieszony na oknie przezroczystą taśmą. Odsuwa się ode mnie, podchodzi, aby go zdjąć.
„To jest to. Naprawdę sądzisz, że dostanę się do środka? Do środka? Co jeśli spotkam Alfa?” - szeroko pyta Carter, jego włosy o barwie wypalonego drewna z lasów Wolnego Stada latają mu na oczy. Stylizację mógłby sobie pozwolić na strzyżenie, w przeciwieństwie do mnie, ale tego nie zrobi.
Patrzę na plakat. Carter ma jakieś szalone przekonanie, że faktycznie dostanie się na tę imprezę. Nie będzie mógł na niej pojawić się wystrojony jak książę. Nie będzie mógł pić i tańczyć ani robić czegokolwiek, czym bogaci się bawią na takiej imprezie. Będzie pracował, upewniając się, że wszyscy mają co jeść i pić przez całą noc.
Mimo to wciąż go zazdroszczę.
Plakat lśni, gdy przechylam stronę w kierunku zachodzącego słońca. Daje nam spojrzenie na życie bogatych. Siedzą na swoim wzgórzu, nigdy nie schodząc albo nie są widziani.
Mała porcja srebrnego brokatu mieni się po papierze, który ma kolor bogatej fioletowej. Zakręcone litery w formie pisma italic zwabiają cię do czegoś, czego nie można osiągnąć. To prawdopodobnie jest droższe niż to, co zarabiam przez miesiąc.
Przeglądam stronę:
Świetna i Oszałamiająca Rocznica Alfa Ashera!
Chciałbyś wiedzieć, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami domu Alfa?
Nadszedł czas na spojrzenie na najmodniejszą, najszczęśliwszą imprezę roku. I nie ma jej innej, poza Alfa Asherem!
Możesz zgłosić się o zaproszenie za pomocą listu własnoręcznie napisanego.
Życzymy ci powodzenia w tym roku!
Z Poważaniem,
Alfa Pragnienia i Jego Zespół.
Skrzywiłam oczy. Podnosząc stronę, zauważam, że pachnie słabo jagodami. Dziwne.
„Jak zawsze przesadzasz” – mówię szczerze, rzucając papier Carterowi. „Musisz mi opowiedzieć wszystko.”
Ma na to głowę, choć wygląda nieco niepewnie. Kilka miesięcy temu podpisał kontrakt, składając przysięgę milczenia na temat imprezy, której pomógł stworzyć. Odmawiał mi udzielania szczegółów, co tylko mnie bardziej ciekawi.
„Oczywiście” – mówi, patrzy na zegarek. „Spóźnię się. Widzimy się jutro?”
„Oczywiście” – mówię, gdy oddala się ode mnie. Słońce otacza go, otoczając go aureolą jaskrawej pomarańczowości i subtelnych róż. Mój przyjaciel jest cholernie atrakcyjny, nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Mówi, że zachowuje się dla swojej przyszłej narzeczonej, co jest trudne do uwierzenia, biorąc pod uwagę moralność naszego Stada.
Narzeczeni są w ciężarze. Nie daj się zabić.
Taki dokładny motto jest znane w naszym Stadzie. Rękawiczki są tak modowe dla mężczyzn tutaj, że nie przypominam sobie, bym widział kogoś bez nich. Oprócz Cartera; on tego chce. Główna Ulica szczególnie podkreśla potrzebę noszenia ich, a niektóre agencje rozrywkowe uczyniły je obowiązkową częścią munduru.
Carter szybko odejdzie, nosząc swoje dość drogie adidasowe buty, które kupiła mu matka. Ja natomiast zwracam się, ruszając, wychodząc w zużytych butach, które wyglądają na starsze ode mnie.
Gdy wyrzucam pusty kubek po kawie do kosza, słucham dźwięków z Głównej Ulicy.
Przenikają one ciemne aleje do zapomnianych bocznych uliczek, w których mieszkam. To są dźwięki, które wywołują adrenalinę, takie, do których warto tańczyć i sugerują, jaki życie prowadzą ci bogaci. Demograficznie ubogiej części tego Stada jest stosunkowo mało, dla każdej osoby żyjącej w nędzy jest pięć bogatych. Niestety, ja i tak jestem jedną z niewielu, które nie mają wystarczająco dużo pieniędzy na przetrwanie.
Docieram do mojego małego mieszkania, gdy słońce zachodzi. To skromne miejsce, które udało mi się kupić z pieniędzy, które otrzymałam po śmierci ojca. Kiedy będę wystarczająco bogata, zasponsoruję wszystkie pieniądze, które wzięłam na cele charytatywne, które byłyby mu na pewno na rękę.
Moja łóżko wzbudza w mnie poczucie winy.
Faktycznie, to po prostu rozkładana kanapa, na której kładę kilka koców. Tutaj, na obrzeżach miasta, w nocy bywa zimno, więc jeśli nie mam wystarczająco koców, używam ręczników.
Na kanapie znajduje się notatka, gdy wchodzę do środka.
Rzucając torbę na podłogę, podnoszę ją. To notatka od mojej siostry.
Cześć Lay,
Mój i Dylana przypadkiem dzisiaj rano wpadliśmy, ale ciebie nie było…
Chcesz wpadnąć do mnie?
Mam ekscytujące wieści!
Najlepsza siostra na świecie, Sky.
Chichoczę, kręcąc głową na to, jak się ogłasza.
Nawet jeśli nie lubię odwiedzać domu mojej siostry – widząc, jak żyje w bogactwie dzięki jej mężowi – jasne jest, że musi ze mną porozmawiać. Znając ją, będzie się narzekać na jakieś zachowanie Dylana, bo lubi wszystko wyolbrzymiać.
Wrzucam płaszcz na ramiona i decyduję się iść pieszo do jej domu zamiast płacić za taksówkę. Sky mieszka niedaleko, ale oznacza to przejście przez bogatszą dzielnicę.
Kiedy docieram do jej domu, jest już ciemno, a powietrze lodowate zimne. Jej dom jest wspaniale oświetlony, co mnie nie dziwi. Jej chęć przewyższania sąsiadów jest absurdalna, ale mało słucha, kiedy jej to przypominam. Wie, jak bardzo się zmieniła od śmierci ojca, ale to jej nie obchodzi. Sky prowadzi życie, na które wszyscy są zazdrośni, zwłaszcza pochodząc z naszej ubogiej dzielnicy.
Krzyczę na drzwi, spoglądając na pomnika ogrodowego obok mnie.
Po chwili drzwi rozmachują się, jakby na mnie czekała. A tam jest moja siostra, policzki rumiane od wina, oczy rozpromienione dobrymi wieściami. Dziwne jest widzieć ją tak zdenerwowaną, zwykle lśniące czarne włosy są rozczochrane i nie na swoim miejscu.
„Szybko, wejdź do środka” – nalega na mnie Sky, prowadząc mnie do środka, zamykając drzwi za mną. Nie zwracam zbytnio uwagi na jej wyraz twarzy.
Przemeblowała…
Początkowo trzymała się tematu Dylana, który był dość mroczny i niewyraźny, ale teraz całkowicie zmieniła projekt. Teraz patrzę na główną część holu, całkowicie zamoczoną w różowy, biały i złoty. Jest to dokładnie taka…Sky. Nie mogę uwierzyć, że jej mąż na to pozwolił.
„Wow” – mówię, moje oczy skupiają się na przypadkowej wazonie ze sztucznymi białymi różami w rogu pokoju, opartym o jakiś marmurowy stojak. „Ładna zmiana.”
Sky gryzie wargi, łącząc ramię z moim. „W końcu Dylan ustąpił. W każdym razie, to nieistotne.”
Przeciąga mnie na małą dwuosobową sofę, usadza mnie bez dołączania. Jest coś w jej ciemnych oczach, co mnie niepokoi. Moja siostra jest naturalnie piękna i lubi wykorzystywać ten fakt, by osiągnąć swoje cele. Zadziera gładkie czarne włosy na ramię, błyszcząc białymi zębami, a ona robi wszystko, by mieć wszystkich w swojej mocy.
Ale nigdy mi się to nie udaje.
„Więc, dlaczego mnie tu wezwałaś?” – pytam, opierając się na sztywnym fotelu. Wyobrażam sobie, że Sky go ma tylko dlatego, że wygląda ładnie, a nie dla wygody.
„Wiesz, jak ojciec był jakoś obsesyjnie zainteresowany zdobyciem biletu na coroczną imprezę Alfa Pragnienia jeszcze kiedy byłyśmy małymi dziewczynkami?”
Przełykam ślinę. Sky i ja nie rozmawiamy już ojcu tak często. Ona nigdy nie odwiedza jego grobówka, mówiąc, że jest zbyt ponure i zniszczone dla jej gustu. Jego choroba była dla nas bardzo ciężka i wciąż trudno myśleć o człowieku, który nas wychował po tym, jak nasza matka umarła przy narodzinach Sky. Zdecydowaliśmy się nie rozmawiać zbyt wiele o naszej rodzinie.
„Dokładnie o tej imprezie, na którą nigdy nie byłyśmy zaproszone” – zauważam.
Sky piszczy jak małe dziecko, przyspieszając, aby jej obcasy kliknęły o drogi, pewnie zostawiając ślad. Moje dłonie są w jej dłoniach, gdy nimi potrząsam.
„Zgłosiłam nas oboje, i teraz zgadnij!”
Wszystkie powietrze wyleciało z mojego ciała.
„Dostaliśmy zaproszenie!”
„Nie wierzę w to...”
W momencie, gdy wypowiedziałam te słowa, Sky wyszła w pośpiechu przez drzwi w wirze swoich długich włosów i ładnej zielonej sukienki. Zastanawiałem się, czy mam za nią pójść, jednak była z powrotem za mniej niż sekundę, trzymając w dłoni nieskazitelny kawałek papieru, który, gdy zbliżyła się do niego, poczułem zapach jagód.
Wpycha go w moją dłoń.
Sky Thorne, droga,
Rozpatrzymy twoją aplikację.
Cieszymy się, że mogliśmy gościnnie przyjąć ciebie i twoją siostrę na coroczną imprezę Alfa Ashera!
Zaproszenia dotrą za cztery dni, wraz z instrukcjami i prezentami.
Gratulacje,
Alfa Pragnienia.
Przesuń w górę, aby kontynuować