~ Alaya
„To nie ty, to ja.”
Jego wyraz twarzy się nie zmienia, pozostaje niewzruszony.
„Pragnąłem, aby to zadziałało, naprawdę pragnąłem. Po prostu nie mamy nic wspólnego. Mam nadzieję, że przynajmniej pozostaniemy przyjaciółmi” – mówię poważnie.
Nagle jego twarz rozpromienia się uśmiechem i chwyta mnie za ramiona.
„Świetnie! Bardzo świetnie, Lay…”
„Myślisz?” - wykrzykuję podekscytowana, ignorując używanie przeze mnie przezwiska, którym nie znoszę. „Naprawdę?”
„Nie mam żadnych wątpliwości, że dostaniesz tę pracę!”
Ulga ogarnia mnie, głęboko wydycham. Moje całe życie zależy od tej próby aktorskiej, a jeśli jej nie zaliczę, pozostanę jeszcze przez kilka miesięcy na utrzymaniu ojca. Im wcześniej przestanę korzystać z pieniędzy mojego zmarłego ojca, tym mniej winy będę musiała nosić w nocy. A praca aktorska? Życie stałoby się nagle warte życia.
„Już tylko dwa dni” – mówię nerwowo, bawiąc się paskiem torby na ramieniu. „Muszę jeszcze nauczyć się przynajmniej 45 sekund.”
Mój najlepszy przyjaciel i wspólnik w zbrodni, Carter, wkłada ramię na moje ramię, prowadząc mnie przez główne drzwi małej teatralnej trupy, do której należę. Nie zwraca uwagi na mój plecak, ale upewnia się, że nie cofnie kawy, którą trzymam w prawej dłoni. To byłaby katastrofa.
„Zaufaj mi, nie będą musieli długo zastanawiać się nad wyborem ciebie” – mówi do mnie, uśmiechając się do mnie serdecznie.
Carter pochodzi z Pierwszego Stada, przeprowadził się do Stada Pragnienia cztery lata temu, gdy jeszcze chodziliśmy do szkoły. Udziela najgorszych rad, bo zazwyczaj preferuje zachowanie pokoju, ale potwierdzenie od niego sprawia, że nadal trzymam głowę wysoko. Te łagodne, zielone oczy smaragdowo świetliste były przy mnie od śmierci mojego ojca...
Kiedy straciłam wszystko. Pracę i siostrę, która wyszła za mąż. Nie źle zrozumcie mnie, nadal się z nią kontaktuję, ale wie, że nie zgadzam się na jej wybór zawarcia małżeństwa w dziewiętnastym roku życia.
A z bankierem? Jest równie interesujący jak polityka.
Carter szturchnął mnie. „Słuchaj, muszę wracać do rodziny. Czy poradzisz sobie sama zejście do domu?”
Rodzina Cartera to moja rodzina. Prawie mnie adoptowali, gdy umarł mój ojciec, dowiedzieli się, że moja matka podzieliła los podczas narodzin mojej siostry. Matka Cartera jest znaną projektantką wnętrz i jest dość bogata. Zwłaszcza że jest znana z dekorowania corocznej imprezy Alfa Ashera, ale nigdy nie dzieli się z Cartrem informacjami zza kulis.
To będzie jego pierwszy rok pomocy. Ile razy słyszałem słowo „podekscytowany”, kiedy przechodziliśmy obok jednej z reklam, jest niezliczona.
„Przypuszczam, że przygotowujesz się na imprezę, co?”
Całe Stado się przygotowuje. Od wschodniego skraju do zachodniego, ludzie usadowiają się na najbardziej ruchliwy czas roku. Jutro wieczorem zacznie się impreza, ludzie zejdą się, aby oglądać fajerwerki i słuchać muzyki.
Nikt jednak nie zobaczy tego wnętrza. Oczywiście chyba, że zostaniecie zaproszeni.
Ale nikt z mojej strony miasta nie będzie. Tylko ta część miasta musi żyć zarówno w dzień, jak i w nocy. Bycie znanym jako nocne Stado nie oddaje sprawiedliwości mieszkańcom. Idealni artystycznie uczesani i utrzymani w doskonałej kondycji ciała artyści z Głównej Ulicy dostają wszystkie dobre prace i całe pieniądze. Nam pozostaje tylko praca w kawiarniach lub obsłudze hotelowej, dla obcokrajowców, którzy nie mogą sobie poradzić ze sobą nocą.
Moim marzeniem jest aktorska kariera na Głównej Ulicy. Żyć w nocy, pod światłami i być bardziej sławnym niż sam Alfa.
Chcę zniknąć z mojego obecnego życia.
Carter dostrzega baner zawieszony na oknie przezroczystą taśmą. Odsuwa się ode mnie, podchodzi, aby go zdjąć.
„To jest to. Naprawdę sądzisz, że dostanę się do środka? Do środka? Co jeśli spotkam Alfa?” - szeroko pyta Carter, jego włosy o barwie wypalonego drewna z lasów Wolnego Stada latają mu na oczy. Stylizację mógłby sobie pozwolić na strzyżenie, w przeciwieństwie do mnie, ale tego nie zrobi.
Patrzę na plakat. Carter ma jakieś szalone przekonanie, że faktycznie dostanie się na tę imprezę. Nie będzie mógł na niej pojawić się wystrojony jak książę. Nie będzie mógł pić i tańczyć ani robić czegokolwiek, czym bogaci się bawią na takiej imprezie. Będzie pracował, upewniając się, że wszyscy mają co jeść i pić przez całą noc.
Mimo to wciąż go zazdroszczę.
Plakat lśni, gdy przechylam stronę w kierunku zachodzącego słońca. Daje nam spojrzenie na życie bogatych. Siedzą na swoim wzgórzu, nigdy nie schodząc albo nie są widziani.
Mała porcja srebrnego brokatu mieni się po papierze, który ma kolor bogatej fioletowej. Zakręcone litery w formie pisma italic zwabiają cię do czegoś, czego nie można osiągnąć. To prawdopodobnie jest droższe niż to, co zarabiam przez miesiąc.
Przeglądam stronę:
Świetna i Oszałamiająca Rocznica Alfa Ashera!
Chciałbyś wiedzieć, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami domu Alfa?
Nadszedł czas na spojrzenie na najmodniejszą, najszczęśliwszą imprezę roku. I nie ma jej innej, poza Alfa Asherem!
Możesz zgłosić się o zaproszenie za pomocą listu własnoręcznie napisanego.
Życzymy ci powodzenia w tym roku!
Z Poważaniem,
Alfa Pragnienia i Jego Zespół.
Skrzywiłam oczy. Podnosząc stronę, zauważam, że pachnie słabo jagodami. Dziwne.
„Jak zawsze przesadzasz” – mówię szczerze, rzucając papier Carterowi. „Musisz mi opowiedzieć wszystko.”
Ma na to głowę, choć wygląda nieco niepewnie. Kilka miesięcy temu podpisał kontrakt, składając przysięgę milczenia na temat imprezy, której pomógł stworzyć. Odmawiał mi udzielania szczegółów, co tylko mnie bardziej ciekawi.
„Oczywiście” – mówi, patrzy na zegarek. „Spóźnię się. Widzimy się jutro?”
„Oczywiście” – mówię, gdy oddala się ode mnie. Słońce otacza go, otoczając go aureolą jaskrawej pomarańczowości i subtelnych róż. Mój przyjaciel jest cholernie atrakcyjny, nawet nie zdaje sobie z tego sprawy. Mówi, że zachowuje się dla swojej przyszłej narzeczonej, co jest trudne do uwierzenia, biorąc pod uwagę moralność naszego Stada.
Narzeczeni są w ciężarze. Nie daj się zabić.
Taki dokładny motto jest znane w naszym Stadzie. Rękawiczki są tak modowe dla mężczyzn tutaj, że nie przypominam sobie, bym widział kogoś bez nich. Oprócz Cartera; on tego chce. Główna Ulica szczególnie podkreśla potrzebę noszenia ich, a niektóre agencje rozrywkowe uczyniły je obowiązkową częścią munduru.
Carter szybko odejdzie, nosząc swoje dość drogie adidasowe buty, które kupiła mu matka. Ja natomiast zwracam się, ruszając, wychodząc w zużytych butach, które wyglądają na starsze ode mnie.
Gdy wyrzucam pusty kubek po kawie do kosza, słucham dźwięków z Głównej Ulicy.
Przenikają one ciemne aleje do zapomnianych bocznych uliczek, w których mieszkam. To są dźwięki, które wywołują adrenalinę, takie, do których warto tańczyć i sugerują, jaki życie prowadzą ci bogaci. Demograficznie ubogiej części tego Stada jest stosunkowo mało, dla każdej osoby żyjącej w nędzy jest pięć bogatych. Niestety, ja i tak jestem jedną z niewielu, które nie mają wystarczająco dużo pieniędzy na przetrwanie.
Docieram do mojego małego mieszkania, gdy słońce zachodzi. To skromne miejsce, które udało mi się kupić z pieniędzy, które otrzymałam po śmierci ojca. Kiedy będę wystarczająco bogata, zasponsoruję wszystkie pieniądze, które wzięłam na cele charytatywne, które byłyby mu na pewno na rękę.
Moja łóżko wzbudza w mnie poczucie winy.
Faktycznie, to po prostu rozkładana kanapa, na której kładę kilka koców. Tutaj, na obrzeżach miasta, w nocy bywa zimno, więc jeśli nie mam wystarczająco koców, używam ręczników.
Na kanapie znajduje się notatka, gdy wchodzę do środka.
Rzucając torbę na podłogę, podnoszę ją. To notatka od mojej siostry.
Cześć Lay,
Mój i Dylana przypadkiem dzisiaj rano wpadliśmy, ale ciebie nie było…
Chcesz wpadnąć do mnie?
Mam ekscytujące wieści!
Najlepsza siostra na świecie, Sky.
Chichoczę, kręcąc głową na to, jak się ogłasza.
Nawet jeśli nie lubię odwiedzać domu mojej siostry – widząc, jak żyje w bogactwie dzięki jej mężowi – jasne jest, że musi ze mną porozmawiać. Znając ją, będzie się narzekać na jakieś zachowanie Dylana, bo lubi wszystko wyolbrzymiać.
Wrzucam płaszcz na ramiona i decyduję się iść pieszo do jej domu zamiast płacić za taksówkę. Sky mieszka niedaleko, ale oznacza to przejście przez bogatszą dzielnicę.
Kiedy docieram do jej domu, jest już ciemno, a powietrze lodowate zimne. Jej dom jest wspaniale oświetlony, co mnie nie dziwi. Jej chęć przewyższania sąsiadów jest absurdalna, ale mało słucha, kiedy jej to przypominam. Wie, jak bardzo się zmieniła od śmierci ojca, ale to jej nie obchodzi. Sky prowadzi życie, na które wszyscy są zazdrośni, zwłaszcza pochodząc z naszej ubogiej dzielnicy.
Krzyczę na drzwi, spoglądając na pomnika ogrodowego obok mnie.
Po chwili drzwi rozmachują się, jakby na mnie czekała. A tam jest moja siostra, policzki rumiane od wina, oczy rozpromienione dobrymi wieściami. Dziwne jest widzieć ją tak zdenerwowaną, zwykle lśniące czarne włosy są rozczochrane i nie na swoim miejscu.
„Szybko, wejdź do środka” – nalega na mnie Sky, prowadząc mnie do środka, zamykając drzwi za mną. Nie zwracam zbytnio uwagi na jej wyraz twarzy.
Przemeblowała…
Początkowo trzymała się tematu Dylana, który był dość mroczny i niewyraźny, ale teraz całkowicie zmieniła projekt. Teraz patrzę na główną część holu, całkowicie zamoczoną w różowy, biały i złoty. Jest to dokładnie taka…Sky. Nie mogę uwierzyć, że jej mąż na to pozwolił.
„Wow” – mówię, moje oczy skupiają się na przypadkowej wazonie ze sztucznymi białymi różami w rogu pokoju, opartym o jakiś marmurowy stojak. „Ładna zmiana.”
Sky gryzie wargi, łącząc ramię z moim. „W końcu Dylan ustąpił. W każdym razie, to nieistotne.”
Przeciąga mnie na małą dwuosobową sofę, usadza mnie bez dołączania. Jest coś w jej ciemnych oczach, co mnie niepokoi. Moja siostra jest naturalnie piękna i lubi wykorzystywać ten fakt, by osiągnąć swoje cele. Zadziera gładkie czarne włosy na ramię, błyszcząc białymi zębami, a ona robi wszystko, by mieć wszystkich w swojej mocy.
Ale nigdy mi się to nie udaje.
„Więc, dlaczego mnie tu wezwałaś?” – pytam, opierając się na sztywnym fotelu. Wyobrażam sobie, że Sky go ma tylko dlatego, że wygląda ładnie, a nie dla wygody.
„Wiesz, jak ojciec był jakoś obsesyjnie zainteresowany zdobyciem biletu na coroczną imprezę Alfa Pragnienia jeszcze kiedy byłyśmy małymi dziewczynkami?”
Przełykam ślinę. Sky i ja nie rozmawiamy już ojcu tak często. Ona nigdy nie odwiedza jego grobówka, mówiąc, że jest zbyt ponure i zniszczone dla jej gustu. Jego choroba była dla nas bardzo ciężka i wciąż trudno myśleć o człowieku, który nas wychował po tym, jak nasza matka umarła przy narodzinach Sky. Zdecydowaliśmy się nie rozmawiać zbyt wiele o naszej rodzinie.
„Dokładnie o tej imprezie, na którą nigdy nie byłyśmy zaproszone” – zauważam.
Sky piszczy jak małe dziecko, przyspieszając, aby jej obcasy kliknęły o drogi, pewnie zostawiając ślad. Moje dłonie są w jej dłoniach, gdy nimi potrząsam.
„Zgłosiłam nas oboje, i teraz zgadnij!”
Wszystkie powietrze wyleciało z mojego ciała.
„Dostaliśmy zaproszenie!”
„Nie wierzę w to...”
W momencie, gdy wypowiedziałam te słowa, Sky wyszła w pośpiechu przez drzwi w wirze swoich długich włosów i ładnej zielonej sukienki. Zastanawiałem się, czy mam za nią pójść, jednak była z powrotem za mniej niż sekundę, trzymając w dłoni nieskazitelny kawałek papieru, który, gdy zbliżyła się do niego, poczułem zapach jagód.
Wpycha go w moją dłoń.
Sky Thorne, droga,
Rozpatrzymy twoją aplikację.
Cieszymy się, że mogliśmy gościnnie przyjąć ciebie i twoją siostrę na coroczną imprezę Alfa Ashera!
Zaproszenia dotrą za cztery dni, wraz z instrukcjami i prezentami.
Gratulacje,
Alfa Pragnienia.
Przesuń w górę, aby kontynuować
~Alaya
Niebo pędziło wokół mnie z niewiarygodną prędkością.
Nigdy wcześniej nie widziałam jej tak bardzo zaangażowanej w coś, co nie dotyczy makijażu i ubrań. Właściwie, może to z tym związane...
Minął zaledwie jeden dzień, odkąd dowiedziałam się o tej liście. Cztery dni minęły od momentu, kiedy Sky dowiedziała się. Przez tydzień była nieobecna, co oznacza, że papier był przez kilka dni w jej skrzynce pocztowej. Teraz myśli, że to jest powód, dlaczego zaproszenia i obiecane prezenty nie dotarły.
Siedzę na skraju jej łóżka i obserwuję, jak się denerwuje.
Sky nie słuchała, kiedy powiedziałam jej, że nie mam ochoty iść. Oczywiście, jestem ciekawa, ale nie przemawia do mnie, że będę podglądana przez miliony osób, które zamieszkują tę Paczkę, gdy tam wejdę, jeśli mam być szczera.
"Spoko, jeszcze nie jest po dwunastej," przypominam jej, podczas gdy ona biega po pokoju, próbując zachować się zajęcie.
"To są dzisiejsze imprezy," odpowiada. "A ty jeszcze nawet nie powiedziałaś mi na pewno, że idziesz."
Wzdycham, opadając na jej łóżko. Właściwie, to jej i Dylana łóżko. Ta myśl sprawia, że szybko się podnoszę, lekko zdegustowana myślami, które przychodzą mi do głowy.
"Nie mogę," mówię jej sucho. "Mam coś do zrobienia..."
"Nie, nie masz."
"Jak możesz to wiedzieć?"
Ona przewraca na mnie oczami. "Jestem twoją siostrą. Wiem, kiedy kłamiesz."
Może gdybym powiedziała jej, że uczę się kwestii na przesłuchanie, by uwierzyła mi. To prawda. Potem zaczęłaby się ze mnie nabijać i powiedziała, że moje marzenia powinny pozostać w mojej głowie. Ile razy powiedziała mi, że dziewczęta z naszej dzielnicy nie zostaną aktorkami, to jest śmieszne. Ostatnio nawet miała czelność powiedzieć, żebym po prostu wyszła za bogatego człowieka, bo podobno to jedyna szansa, jaką będę miała, żeby się wybić.
"Serio," upomniam ją. "Coś razem z Carterem robimy."
Skierowana w górę brwi Sky i jej lekki uśmiech zdobiące cez nie są do przewidzenia. Oto nadchodzi, cecha Paczki Pragnień, myślącego o niczym więcej niż o seksie, wychodzi na jaw.
"Jesteście naprawdę dość przyjaźni, co?," mówi.
Tym razem, ja przewracam oczami. To nie jest pierwszy raz, kiedy słyszę jej małą przemowę na temat mojego najlepszego przyjaciela. Lubuje się w udawaniu, że nie całowała się z nim przede mną w liceum, próbując nas teraz skleić, odkąd sama uwięziona jest już przez męża. Myślę, że po prostu lubi wyzwanie.
Odepchnęłam jej uda, gdy zbliżała się, nie pozwalając jej usiąść obok mnie na łóżku. "Uwierz mi, jesteśmy tylko przyjaciółmi..."
"Poczekaj chwilę," nagle mnie przerywa. "Czy twój mały chłopak nie idzie na tę imprezę jako jedna z małych niewolnic Alfy Ashera?"
Wzdycham. "To nie jest mój mały chłopak."
"Serio," dopytuje Sky, lekko przechylając głowę. "Jeśli nie będziesz z Carterem, gdzie będziesz, starsza siostra?"
Nagle usłychasz dzwonek do drzwi na dole. Sky rozjaśnia się jak paczka światełek, podejrzewając, że ma to związek z dzisiejszą imprezą. Bez dalszych pytań, biegnie na dół po schodach. Szybko podchodzę do okna, ciekawa, kto tu się pojawił i czy ma to coś wspólnego z tą imprezą.
Chcę sprawdzić, czy to naprawdę prawda.
Elegancki czarny samochód wyjeżdża z podjazdu, a kierowca jest całkowicie ukryty pod przyciemnionym szybami. Szybko znika, gdy Sky wychodzi przez drzwi.
Gdy wraca po schodach, zajmuję ponownie swoje miejsce na łóżku. Jej policzki są zaczerwienione, oczy olśniewające od podekscytowania. Trzyma mieniące się złote pudełko, związane na górze wspaniałą, dużą kokardą. Prawie upuszcza to duże pudło, gdy stara się ostrożnie położyć je na podłodze.
"Nie widziałam, kto to zostawił" - mówi Sky, klęcząc na podłodze, gdy delikatnie pociąga za koniec wstążki. Spada bez większego oporu. "To po prostu się zjawiło."
Nie mogę powstrzymać swojej ciekawości, pochylając się, żeby zobaczyć, jak rozpakowuje zawartość.
Gdy odsuwa kartonowe wieko, znajduje się tam warstwa złocistego papieru jedwabnego z różowym papierem na górze. Sky pierwsza podnosi ten papier, jej palce go ciągną, aby odkryć dwa kawałki papieru. Uśmiech maluje się na jej twarzy, kiedy przekręca się i podaje mi jeden z tych kawałków.
Jest miękki i jedwabisty w dotyku, cienki jak wata i tak delikatny, że każde najlżejsze dotknięcie może go porwać. Wyprostowane linie ze złotej farby stworzone są na papierze, pięknie oprawiając słowa. Krążą wokół rysunku wilka - symbolu sojuszu z Alfą Asherem. Czytam cicho litery w myślach:
Zaproszenie oficjalne
Droga Alayo Thorne,
Zostałaś wybrana do udziału w imprezie Alfy Ashera 13 tego miesiąca.
To zaproszenie daje ci dostęp do pierwszego piętra.
Proszę ujawnić to zaproszenie strażnikom przy głównych drzwiach, nikomu innemu.
Mamy nadzieję, że przyjdziesz,
Alfa Asher i Jego Zespół.
Spoglądam na piękną, kursywą napisaną czarnym tuszem, zanim coś ciemnego po drugiej stronie przyciąga moje oczy. Obracam go w dłoni i widzę niewielki zestaw liter w lewym dolnym rogu, świeży i napisany ręcznie z prostą linią pod spodem.
Do zobaczenia dziś wieczorem.
~A
Moje serce przyspiesza bicie.
"Hej Sky" - mówię ostrożnie. "Czy mogę zobaczyć twoje?"
"Pewnie" - odpowiada, podając mi swoje zaproszenia, gdy skupia swoją uwagę na tym, co jeszcze jest w pudełku. Na froncie zaproszenia są takie same, poza naszymi nazwiskami. Ale tym się nie przejmuje.
Odwracam je. Nic. Po prostu przezroczysty karton bez żadnych znaków.
Spoglądając na Sky, widzę, że jest zbyt zajęta satynową sukienką, którą wyjmuje z pudełka. Połykam ślinę i odkładam moje zaproszenie za siebie, zanim ona zauważy. Kto wie, co by się stało, gdyby dowiedziała się o tym. Muszę najpierw zrozumieć, co to znaczy, czy to tylko czyjaś mała sztuczka.
"Oh, to na pewno twoje" - mówi Sky z zachwytem, przyciągając moją uwagę.
Podnosi mieniącą się suknię koloru srebrzystego księżycowego, maleńkie klejnoty przylegające do niej promieniują delikatnym błyskiem przy każdym ruchu w słońcu. Uśmiech Sky, kiedy znów się do mnie odwraca, odpowiada wspaniałości sukni, która wydaje się pochłonąć całe moje nudne życie.
"Jak możesz być taka pewna?" - pytam, odbierając jej suknię z rąk. W mojej dłoni jest miękka jak jedwab, jakby wcale tam nie było klejnotów, tylko najdelikatniejsza jedwabistość.
Sky przesuwa kawałek nitki z sukni, odsłaniając metkę. "Masz na niej napisane twoje imię, głuptasie."
"Skąd wiedzą, jakie mamy rozmiary?" - pytam, bliżej przyglądając się sukni.
Naprawdę jest piękna. Skoro i tak nie zamierzam iść na imprezę, zastanawiam się, czy zostanie schowana w magazynie i nigdy więcej nie zostanie wyjęta. Albo mogłabym ją sprzedać, by przetrwać przez najbliższe kilka tygodni. Ludzie chętnie zapłacą dużo pieniędzy, aby posiadać, nawet zobaczyć suknię z imprezy Alfy Ashera, nawet jeśli nigdy nie została założona.
Sky wzrusza ramionami. "Kto to wie. Wiesz, mówią, że on widzi wszystko."
"Kto?" - mamroczę rozkojarzona.
"Alfa Asher, oczywiście."
Spostrzegawczo zwracam uwagę na siostrę z suknią na kolanach. Jest w tym samym kolorze różowym co zaproszenie. Płynie z góry stąd. Mogę już teraz powiedzieć, że będzie wyglądać pięknie w tej sukni.
"Tak?" - pytam, zaciekawiona tym, co przedstawia.
"Plotka głosi, że zawarł umowę z Przeznaczeniem. Podobno wymienił część swojej mocy na..." - traci wątek. "Kto to wie."
Brwi mi się marszczą, ciekawość osiada w moim żołądku. Kto by był na tyle głupi, żeby zawrzeć umowę z Przeznaczeniem? Jest okrutny, bez serca i może manipulować twoją przyszłością jak mu się podoba. Członkowie Paczki Pragnień udają, że go czczą, aby mieć wymówkę dla wszystkich grzesznych czynów, które popełniają.
"Chodź" - mówi nagle Sky, odkładając suknię. Chwytając mój ramię, pociąga mnie do okna w swoim pokoju. "Popatrz tam i powiedz mi, że nie chcesz iść na tę imprezę."
Wzdycham, spoglądając w oddali na wzgórze, na posiadłość Alfy Ashera.
To zdecydowanie najdroższe, najbardziej okazałe miejsce w całej Paczce. Z dystansu widzę tylko mieszaninę migoczących światełek i ciemnego drewna, z którego częściowo jest zbudowane. Część mnie pragnie zobaczyć, co się dzieje wewnątrz tamtego miejsca, za murami. To jest styl życia, którego żaden z nas nigdy nie będzie mógł doświadczyć poza jedną imprezą. Byłoby okrutne, pójść tam i przypominać sobie, jak żyją bogatsi.
Więc mówię najspokojniej, najbardziej beznamiętnym głosem jak to możliwe: "Nie chcę iść na imprezę."
Sky wzdycha dramatycznie.
"A co powiesz na to, że nie będę więcej wspominać o wszystkich tajnych przesłuchaniach, które przeprowadzałaś?" - targuje się, rzucając mi kokieteryjne uśmiechy. "Jeśli pójdziesz ze mną na tę imprezę."
Marszczę brwi. "Czy to szantaż?"
"Oh, daj spokój... Proszę? Jesteś singielką, i tam będzie mnóstwo przystojnych facetów."
"Niekonwencjonalne metody przekonywania."
"Fate może nawet zechcieć zaprosić twój ideał," dodaje.
Odchodzę od jej łóżka, odrywając oczy od okna. "Przepraszam, siostra, nie interesuje mnie..."
"Przesłuchania, Lay. Przysięgam, że nigdy więcej nie przeszkadzać w twojej karierze aktorskiej. Nawet nie będę narzekać, jeśli zdecydujesz się opuścić Paczkę dla niej."
Odwracam się, wzrokując ze swoją siostrą. Za każdym razem, gdy mówię o opuszczeniu Paczki, Sky robi z tego wielką sprawę. Nazywa mnie okropną siostrą, która opuszcza ją tak jak ojciec, kiedy umarł. Zniszczyła moje marzenia, by mnie zatrzymać. Więc jeśli mówi na serio, to...
"Kłamiesz" - mówię mrużąc oczy.
Ona kręci głową. "Nie."
"Tyle dla ciebie znaczy?"
"To jest jedna niepowtarzalna okazja, jasne, że dużo dla mnie znaczy" - mówi, w jej głosie czuć lekką irytację.
Gdybym nie czuła takiego ulgi, że zgadza się zostawić mnie samej z moją karierą aktorską, mogłabym być urażona. W końcu to nie ma znaczenia, ona nie dba o to, co robię, jeśli nie ma to bezpośredniego wpływu na nią. Była taka od czasu śmierci ojca.
"Dobra" - warczę. "Tylko dlatego, że to jedna noc. I lepiej mi nie wsiąść się i zostawić w tyle."
Sky piszczy, rzuca się na mnie, przypominając mi o jej młodości. Nie robię tego dla niej.
Wybiorę się tam znaleźć, co to ma znaczyć mały notatka na odwrocie mojego zaproszenia.
Przesuń w górę, aby kontynuować
~Alaya
„To ty chciałaś tego,” przypominam jej. „Wyglądasz pięknie, tak czy siak. Wszystko będzie dobrze.”
Sky kręci głową, nerwowo spoglądając przez okno swojej sypialni. Jest już ubrana, jej włosy i makijaż są bez zarzutu. Jednak widać, że drży, nerwowo oczekując tego, co za chwilę nastąpi. Za chwilę mamy być odebrane i zawiezione na przyjęcie Alpha Ashera, i w końcu dotarło jej to do głowy.
Nie wiem, ile razy muszę jej powtarzać, że wygląda niesamowicie. My obie będziemy widoczne wchodząc na to wydarzenie, a ona z pewnością chce wyglądać najlepiej jak potrafi.
Robi to. Jej ciemne włosy zostały związane, trzymane na miejscu błyszczącym srebrnym klipsem, który jest jej własnością. Jej sukienka idealnie jej przylega, podkreślając jej biodra i smukłą talię w sposób nienaganny. Przede wszystkim, dla niej najważniejsze jest to, że jej obrączka ślubna jest na jej palcu, informując wszystkich na przyjęciu, że jest zobowiązana.
„To ja powinnam się martwić. Mam na sobie sukienkę, która można uznać za drugą skórę” - dodaję, wskazując na strój, który mi narzuciła.
Sukienka dopasowała się lepiej niż się spodziewałam. Jednak sprawia, że czuję się niemal naga, jakby nie było już możliwości pozostawienia czegoś dla wyobraźni. Upewniłam się, że Sky zostawiła moje włosy rozpuszczone, kiedy je układała, tak żeby mogły zakryć dekolt, który sprawiał mi wielki niepokój. Zamiast czuć się olśniewająco i zamożnie, czuję się jak te dziewczyny, które pracują na głównej ulicy, odwdzięczając się tylko przysługami.
„Jesteś naturalnie piękna” - odburknęła Sky, zanim głęboko odetchnęła. „Każe cię bawić jakiś miły kawaler. Sukienka jest idealna.”
Miałam właśnie zarzucić protest, gdy dzwonek z przedpokoju ukradł mi słowa.
Sky pisnęła na tyle mocno, że zaczęłam rozważać położenie rąk na uszach tuż przede mną. „Oni są!”
Gdy robi dziki sprint do schodów, spoglądam przez okno. Ten sam elegancki samochód sprzed chwili stoi na zewnątrz, a ktoś wychodzi. Stojąc tutaj, nie mogę wiele powiedzieć o jego wyglądzie, poza faktem, że ma na sobie garnitur.
Zanim Sky złamie sobie kark na tych obcasach, podążam za nią.
Kiedy docieram na dół, Sky otwiera drzwi, by ujawnić to, co jest na zewnątrz. To wysoka, wysoka kobieta z krótkimi, ostrzyżonymi włosami. Miała na sobie prosty, wyprasowany garnitur, który idealnie do niej pasował, wyglądając tak schludnie i nieskazitelnie, że aż przerażająco. Natychmiast podaje swoją rękę Sky, ostre niebieskie oczy skupione na niej. Ostrożnie, przekazujemy nasze zaproszenia, by je sprawdziła.
Proszę, nie odwracaj go.
„Podążaj za mną” - mówi ostro, odwracając się, by szybko wrócić do samochodu, obcasami stukając o ścieżkę na zewnątrz.
Powietrze na zewnątrz jest ciepłe, co jest dziwne, biorąc pod uwagę naturalnie chłodne powietrze, które zazwyczaj panuje w tej Stadzie. Wieczór dopiero się zaczyna, słońce zachodzi za posiadłością Ashera na wzgórzu. Światła zaczynają migać, sygnalizując, że to byłby zwykły wieczór pracy. Dziś jest jednak inaczej. Każdy zamknie sklep, ponieważ ludzie będą wspinać się na wzgórze, żeby patrzeć, jak wszyscy wchodzą, albo będą oglądać z telewizora w domu.
Większość ludzi po prostu lubi patrzeć, aby zobaczyć, kogo zaprosił Alpha Asher.
Kobieta otwiera drzwi samochodu dla nas. Sky waha się, zanim wtoczy się do samochodu. Trzymając swoją sukienkę, wciskam się do środka, całkowicie zanurzając się w ciemności.
Sky zaciska na mnie mocno rękę. Wygląda na nerwową, aż w końcu odjeżdżamy z naszego podwórka i wjeżdżamy na główną ulicę. Wtedy jej oczy błyskają, blask ulicy odbija się na jej twarzy. Wygląda tak młodo, i nagle czuję się szczęśliwsza, że przyszłam z nią na to przyjęcie. Sky nie wychodzi dość często, więc może to naprawdę jej się posłuży.
„Idziesz prosto do środka, gdy tam dojdziemy” - mówi dziwna kobieta, która zdecydowała się nie przedstawić, z przodu. Warstwa siatki oddziela kierowcę i ją od Sky i mnie.
Chciałam coś odpowiedzieć, ale po prostu zamknęłam usta. Może coś w stylu „dlaczego? Żeby czuli się gorsi w porównaniu do nas?“
Im bliżej do posiadłości Ashera, tym bardziej nerwowa się staję. Co oznacza mała notatka, i kto mógł ją napisać? Jeśli A oznacza Ashera, to czy on podejdzie do mnie i coś powie? Nie mogę sobie wyobrazić, jak mógłby wiedzieć, kim jestem na początku...
„Ojej” - słyszę, jak mówi Sky obok mnie.
Kiedy spojrzę tam, uroniłam wzrok ze względu na to, że byłem zbyt zajęta patrzeniem na swoje palce na kolanach, żeby zobaczyć, że dotarliśmy pod bramę jego posiadłości. Tłum ludzi spogląda na samochód, chociaż wiem, że nie mogli zobaczyć za przyciemnioną szybą. Mieszkają w mojej okolicy, o tym wiem. Ten znajomy zamyślony wyraz na ich twarzach to cios prosto w żołądek.
„Są podekscytowani tym, że są tutaj. Nic nie rób” - wyszeptała Sky, próbując brzmieć pocieszająco, choć słyszałam grzeczne przestrogi w jej głosie.
Bramy przesuwają się, po minucie rozmowy kierowcy z jednym ze strażników, a ja próbuję odejrzeć wzrok od ludzi. Ludzie są wszędzie na podjeździe, i zastanawiam się, co dokładnie mają, żeby ci strażnicy wpuścili ich wcześniej niż innych. Liczę na to, że już są tutaj lub coś, ale mam przeczucie, że być może tak nie jest.
Zamiast skupiać się na tłumie rozentuzjazmowanych twarzy ludzi, którzy każdego roku czekają na to przyjęcie, skupiam się na zapalonych na drzewach światełkach i na linii ogrodzenia. Są w różnych jaskrawych kolorach, najczęściej fioletowe, niebieskie i złote.
„To szaleństwo” - mówi Sky w moje ucho. „Nie mogę uwierzyć, że to się naprawdę dzieje!”
Podjeżdżamy na dziedziniec, który od strony lewej flankuje formalny trawnik, na którym wszyscy się zbierają, a po prawej stoi dekoracyjna fontanna. Wszystko jest powiększone i wspaniałe, sprawiając, że moje palce zaczynają drżeć nerwowo, a żołądek robi mi przewrócony. Asher musi lubić światła czy coś, bo wszystko jest rozjaśnione.
Fontanna, obok której się zatrzymujemy, błyszczy jasno pod wodą. Nawet podstawa samego domu ma wiele uderzających świateł, które świecą dziwnym kolorze bursztynu.
„Pamiętaj to, o czym mówiłam” - mówi nagle kobieta, zanim pewnym krokiem wysiada z samochodu.
Zdjęcia są natychmiast robione, ostre ujęcia atakują okna samochodu, tak że muszę skoncentrować się na moi śmiesznie brokatowych butach. Patrzę na rękę Sky, gdy trzyma moją.
Niemal na oślep otwierane są drzwi obok mnie.
Jak jelenie w światłach samochodowych, jestem przerażona patrząc na krótkowłosą kobietę. Jej ręka pokryta licznymi błyszczącymi pierścieniami jest wyciągnięta w moją stronę, chcąc poprowadzić mnie na zewnątrz na ciemnobrązowy dywan. Oczywiście, wiwaty słyszę w swoich uszach, ale przebijają się jak biały szum. Błysk aparatów jest tuż obok mnie, prawie całkowicie oślepiając mnie.
„Szybko” - zachęca mnie i chwytam jej rękę, wyciągając z sobą Sky. Czy tak właśnie jest być bogatym i znanym? Jeśli tak, to już odczułam to.
Moje obcasy toną w dywanie, gdy kroczę naprzód, życząc sobie, żeby móc osłonić swoje oczy od wszystkiego, co się dzieje. Nie patrzę na Sky, bo wiem, że ona będzie upajać się tym widokiem, a ja nie chcę czuć się jeszcze bardziej skrycie. Skupiam się zamiast tego na drzwiach, do których zostaję prowadzona.
Przy drzwiach stoi dwóch wysokich strażników, wyciągając ręce po nasze zaproszenia.
To kobieta w końcu puszcza moją rękę, by pokazać im obydwa nasze zaproszenia. Strażnik kiwa głową, biorąc jedno zaproszenie, podczas gdy kobieta wsuwa drugie pod marynarkę. Następnie zwraca się do nas i uśmiecha się, wskazując, żebyśmy weszli.
„Witamy na corocznym przyjęciu Alpha Ashera. Jedzcie, pijcie, tańczcie i bawcie się przez tę jedną noc życia”.
Jej słowa rezonują mi w uchu. Sky szybko idzie naprzód, niecierpliwa, żeby wejść przez zasłonę srebrnego materiału, który ukrywa zewnętrzną stronę od wewnątrz. Nikt nie ma prawa wiedzieć, co jest w środku, chyba że jest zaproszony lub tam pracuje. Chcę podążać za nią, niecierpliwa, by trzymać się zawsze blisko mojej siostry.
Jednak kobieta chwyta mój ramię, swoje usta zbliżając do mojego ucha.
„Będziesz chciała to zachować” - szepcze, czuję, jak wkłada satynowe zaproszenie z powrotem do mojej dłoni.
Podnosi blond brwi, kiedy patrzę na nią z zakłopotaniem. Mam tyle pytań. Czy została pouczona, że mam zachować zaproszenie, czy robi to dlatego, że zobaczyła notatkę na drugiej stronie zaproszenia?
„Po co mi to?” - pytam. Kręci głową do mnie, popychając mnie do przodu przez małżeński grzbiet. „Poczekaj... Kto to napisał?”
Zbierając się na ręce i nogi, przechodzę przez zasłonę i po raz pierwszy orientuję się wokół mnie w miękkiej muzyce, która mnie otacza. To coś klasycznego i delikatnego, przechodzi po mojej skórze, a na drugim planie widzę Sky, która spogląda przez ramię, na twarzy ogromny uśmiech. To, i cała sceneria za nią, zaskakuje mnie.
To musi być główne piętro, na którym można się bawić i zwiedzać. Jest tu ogromne, rozległe schody prowadzące na płaskowyż ukryty za lustrem, odzwierciedlający scenę dobrze ubranych bogatych ludzi tańczących na pierwszym piętrze. Wielu ludzi jest też na wyższym piętrze, i na chwilę jestem ciekawa, jak się tam dostali. Natychmiast zapominam o tym, gdy Sky chwyta moją rękę i wtacza mnie na parkiet.
„Chodź, tańczmy!” - śpiewa, obracając się przed tym, jak znów mnie łapie za rękę.
Uśmiecham się do niej. Cieszę się, że nie jest tu, żeby szukać kawalerów w tłumie, tylko żeby spędzić czas z siostrą. Dlatego jestem tutaj.
I szczerze mówiąc, żeby dowiedzieć się, co oznacza moje zaproszenie.
Skręcając je za plecy, pozwalam, żeby moja siostra mnie poderwała na parkiet, żeby może trochę się zabawić.
Przesuń w górę, aby kontynuować