passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Best Friend Divorced Me When I Carried His Baby - Rozdział #3 - autor Power Reading

Best Friend Divorced Me When I Carried His Baby

/

Rozdział 3

Nigdy nie pada, ale leje

Perspektywa Kelly

Wstałam z łóżka i próbowałam wyjść, ale Pierce złapał mnie za rękę. Natychmiast starłam łzy, które spłynęły mi po policzkach, zanim zdążył je zobaczyć. Stanął przede mną i patrzył na moją twarz, gdy tak bardzo starałam się patrzeć w dół i unikać jego oczu.

Czułam, jak moje serce rozbija się na kawałki. Myślałam... myślałam, że uda mi się sprawić, by się we mnie zakochał w ciągu tych trzech wspólnie spędzonych lat. Myślałam, że jego uczucia się pogłębią i zobaczy we mnie kobietę, a nie tylko najlepszą przyjaciółkę. Byłam głupia, mając nadzieję i marząc tak wysoko.

Zawiodłam. Bez względu na to, jak bardzo się starałam, jego serce należało tylko do jego pierwszej miłości, Lexi.

"Kelly..."

Wzięłam oddech i przełknęłam ból, patrząc na niego. Udawałam uśmiech: "Muszę się umyć, zanim zjem."

Wpatrywał się w moje oczy, jakby próbował zrozumieć, o czym myślę. Wiem, że znał mnie zbyt dobrze, więc starałam się bardzo ukryć ból i uśmiechnęłam się do niego.

Westchnął i puścił moją rękę. "Dobrze. Poczekam na ciebie tutaj. Zjedzmy i idźmy razem do pracy."

Razem? Jak okrutny mógłby być? Wciąż chciał, żebyśmy się dogadywali, tak jakby nie poprosił o rozwód? Chciał, żebyśmy zostali, tak jak byliśmy, zaraz po tym, jak powiedział mi, że jego pierwsza miłość wróciła i chce się ze mną rozwieść.

Oh, Pierce, co się dzieje w twojej głowie?

Jeśli kiedyś mogłam zmusić się, by pozostać na miejscu jego najlepszej przyjaciółki, życząc mu szczęścia, to po trzech latach, które dzieliliśmy, nie miałam już tej odwagi. Nie ma mowy, żebym mogła znieść ten rodzaj tortur ponownie, zwłaszcza gdy noszę jego dziecko.

Dziecko... myślałam, że to dobra wiadomość dla nas, ale teraz... będzie to bardziej ciężar dla niego, przypuszczam. Ciężar, który uniemożliwi mu zdobycie prawdziwej miłości i wolności.

Wiedziałam, jak dorasta niechciane dziecko. Moi rodzice rozwiedli się jeszcze zanim moja mama zmarła, a nowa rodzina mojego ojca mnie nienawidziła i to bolało jak diabli. Nie chcę, żeby moje dziecko doświadczyło tego samego, co ja czułam. Muszę trzymać moje dziecko z dala od tego.

Udawałam kolejny uśmiech. "Nie możemy. Muszę odwiedzić studio na sesję zdjęciową naszych nowych modeli..."

"Pójdę z tobą—"

"Nie." Odepchnęłam jego rękę. Jego oczy śledziły moją rękę, zanim podniósł twarz, by znów na mnie spojrzeć.

"Masz do podpisania jakieś dokumenty. Nasze harmonogramy są już zorganizowane, pamiętasz?"

"Ale..."

"Mam osobistego kierowcę, Pierce. Poradzę sobie sama."

Westchnął i powoli kiwnął głową. Odwróciłam się do niego plecami i weszłam do łazienki. Natychmiast odkręciłam prysznic i stanęłam pod zimną wodą. Łzy spływały mi po policzkach, gdy zakryłam usta, by stłumić szlochy.

Moje ramiona drżały bardzo mocno, a gdy pomyślałam o moim dziecku, przełknęłam ciężko i próbowałam się uspokoić. Starłam twarz i pogłaskałam brzuch. Muszę być silna. Muszę być spokojna. Nie powinnam narażać życia mojego dziecka tylko dlatego, że moje serce zostało złamane. Muszę rozwiązać to mądrze.

Wzięłam oddech i skończyłam kąpiel. Kiedy wyszłam z łazienki, byłam zszokowana, widząc, że Pierce wciąż tam był. Walczył z zawiązaniem krawata przed pełnometrażowym lustrem. Zauważyłam też moją parę szpilek i sukienkę na łóżku.

"Hej! Wybrałem twoją sukienkę na dziś."

Ponieważ nasze małżeństwo nie było publiczne, Pierce powiedział, że spróbuje robić małe rzeczy dla mnie jako mąż. Robił to dobrze i kiedyś cieszyłam się tymi słodkimi chwilami, ale teraz to mnie zabija.

Wzięłam sukienkę i poszłam do garderoby. Czułam, że mnie śledzi. Odłożyłam białą sukienkę i wybrałam czerwoną. Kiedy się do niego zwróciłam, jego czoło było zmarszczone.

Uśmiechnęłam się. "Dziś wolę czerwoną. Czułabym się piękna w tej sukience."

Jego oczy skierowały się na sukienkę, którą trzymałam, a jego twarz natychmiast się uspokoiła. Kiwnął głową i podszedł do mnie.

"Rozumiem. Pomóż mi najpierw z tym."

Położyłam sukienkę na jego ramieniu i zaczęłam poprawiać jego krawat. Czułam, jak jego oczy intensywnie mnie obserwują, i to sprawiało, że moje serce biło tak szybko. Wzięłam głęboki oddech i przygryzłam dolną wargę, próbując poprawić krawat. Moja wizja znów stawała się rozmazana. Cholera!

"Kelly..."

Podskoczyłam z szoku. "Hmm?"

"Czy wszystko w porządku?"

Spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się, "Tak."

"Mam jeszcze coś do powiedzenia."

Skończyłam poprawiać jego krawat, więc natychmiast wzięłam sukienkę od niego. Spojrzałam na niego, zanim go minęłam i powiedziałam... "Porozmawiajmy innym razem. Spóźnię się."

Słyszałam, jak westchnął, gdy mnie ponownie śledził. Wzięłam swoją bieliznę i ubrałam się, podczas gdy on stał za mną. Był cichy przez cały czas, jakby nad czymś myślał.

"Powinieneś zjeść, zanim wyjdziesz."

Odwróciłam się do niego i skinęłam głową. "Zrobię to. Powinieneś już iść."

"Kelly, jesteśmy na tej samej stronie, prawda?"

Patrzyłam na niego. Nie, Pierce. Nigdy nie byliśmy na tej samej stronie. To wszystko to tylko moje głupie fantazje. Myślałam, że masz do mnie uczucia, a ja się myliłam.

"Jeśli chodzi o rozwód, rozumiem wszystko, Pierce. Wiem, co muszę zrobić. Daj mi tylko trochę czasu, bo jestem naprawdę zajęta firmą. Nie zamierzam uciec."

"Kelly, nie robię tego tylko dla siebie. Robię to także dla ciebie. Byłaś uwięziona ze mną od chwili, gdy się pobraliśmy. Wiem, że nie jesteś szczęśliwa, bo w głębi duszy również chcesz znaleźć mężczyznę, którego zasługujesz. Kogoś, kto naprawdę cię pokocha. Nie mnie. Nie kogoś, kto jest niepewny."

"Rozumiem, co próbujesz powiedzieć, Pierce", powiedziałam i próbowałam odwrócić się plecami, ale złapał mnie za talię, trzymając w miejscu.

Zrobił wszystko, by uchwycić moje oczy, i mu się udało. Spojrzał na mnie z troską. "Jesteś moją najlepszą przyjaciółką. Nie chcę cię stracić, Kels. Jesteś jednym z moich nielicznych ludzi..."

"Wiem", powiedziałam z frustracją. Wyglądał na zaskoczonego, więc uspokoiłam się. "W-wiem. Nie musisz się martwić. Jestem tylko zestresowana pracą. To nie chodzi o nasz rozwód."

Jego usta się otworzyły, a on powoli kiwnął głową, jakby mógł oddychać prawidłowo. Podszedł do mnie, a ja zamarłam, gdy delikatnie pocałował mnie w czoło...

"Dziękuję, Kelly," szepnął. Moje serce się zacisnęło. Minęły trzy lata, a ja wciąż byłam takim tchórzem. Dlaczego nie mogłaś mu po prostu powiedzieć, że go kochasz, Kelly? On jest twoim mężem, a ty nosisz jego dziecko! Powiedz mu, a może zmieni zdanie!

Przełknęłam ciężko i już miałam mu powiedzieć, ale jego telefon zadzwonił. Nie przegapiłam identyfikatora dzwoniącego. Znowu to była Lexi.

"Muszę iść." Podrapał się po głowie z przeprosinami, a ja nie przegapiłam uniesionych kącików jego ust. "Dzwoniłem do Luke'a i czeka na zewnątrz. Zjedz, zanim wyjdziesz, dobrze?"

Z tym opuścił nasz pokój. Łzy, które udało mi się powstrzymać, znów wybuchły. Dlaczego miałabym myśleć, że mam szansę? Już podjął decyzję w chwili, gdy poprosił o rozwód, prawda?

Kiedy chodziło o Lexi, zawsze byłam tą, którą porzucał.

Przesuń w górę, aby kontynuować

3 Sztywna górna warga

Punkt widzenia Kelly

Weszłam do studia ubrana tylko w czerwone szpilki o dwóch calach i czerwoną sukienkę. Wszyscy patrzyli na mnie, gdy szłam korytarzem. Wszyscy mnie uśmiechnięci pozdrawiali, ale moja twarz pozostawała niezmienna, nie pokazując żadnych emocji.

Rozmowa z Piercem z rana wciąż krążyła mi po głowie, ale nie mogłam pozwolić, by wpłynęła na moją pracę.

Nie mogłam zawalić pracy po tym, jak zawiodłam w małżeństwie.

Wzięłam głęboki oddech, aby dostosować swój stan. Jednak kiedy weszłam do pokoju zdjęciowego, zauważyłam, że wszyscy byli w chaosie.

„Nie możemy! Nie odbiera telefonów. Co powinniśmy zrobić? Dziś przychodzi wiceprezes. Będzie wściekła.”

„Możemy po prostu powiedzieć jej prawdę. Jest miła.”

„Nie w tej sytuacji, Lily! Będzie nas karciła—”

„Co tu się dzieje?” zapytałam, gdy weszłam do pokoju.

Pracownicy teraz patrzyli na mnie z zaniepokojonymi minami i wiedziałam wtedy, że jest problem.

„D-Dzień dobry, panno Monroe.”

Panno Monroe. Oczywiście, nikt nie wiedział, że Pierce i ja byliśmy małżeństwem, oprócz naszych rodzin. Poczucie tego bólu ukłuło mnie w sercu. To boli.

Spojrzałam na nią beznamiętnie, „Co?”

„M-Mamy problem, panno Monroe. Panna Chen, nasza modelka, odmawia odbierania naszych telefonów. Powiedziała, że słyszała, że zmieniamy naszą modelkę, więc... nie chce tu przyjść. Nawet... grozi nam wytoczeniem sprawy przeciwko nam.”

Skłoniła głowę. Zacisnęłam zęby i przewróciłam oczami. „Gdzie jest kierownik marketingu?”

„P-Pani wciąż próbuje przekonać pannę Chen, panno Monroe.”

Masowałam czoło i zamknęłam oczy. Chwyciłam się za włosy i krzyknęłam z ogromnej złości. Poczułam, jak wszyscy wokół mnie podskoczyli w szoku. Westchnęłam i wciągnęłam powietrze, zanim rozejrzałam się dookoła.

„Panno Monroe...”

„Co się dzieje, panno Hayley? Jesteś kierowniczką marketingu. Co się dzieje?”

„Panno Monroe, nie wiem, jak to się stało, ale panna Chen usłyszała, że zmieniamy naszą modelkę. Zamierza wytoczyć przeciw nam sprawę—”

Zmiana modelki? Jak to się stało, że o tym nie wiedziałam? Panna Chen zawsze była naszym zaufanym partnerem, a zmiana modeli na sesję komercyjną na krótkim terminie może tylko spowodować wiele problemów dla firmy. Nigdy nie pozwoliłabym na taki tani błąd.

„Nigdy o to nie prosiłam. Musisz się mylić.” Przerwałam jej słowa, aby zaoszczędzić czas: „Napraw ten bałagan albo będę musiała cię zwolnić!”

„Panno Monroe...To pan prezes poprosił nas o zmianę.” Hayley odpowiedziała niepewnie. „Zlecił to od razu po powrocie z podróży służbowej wczoraj.”

Uderzyła mnie prawda. Rozkaz Pierce'a? Dlaczego mi nie powiedział? Zwykle omawiał ze mną każdą ważną decyzję wcześniej.

„To nie powinno być...” Byłam zdezorientowana. Pierce nie był bezmyślnym przedsiębiorcą. Utrzymywał wyraźny podział między pracą a relacjami, dlatego zawsze odnosił sukcesy. I to także dlatego postanowił utrzymać nasze małżeństwo w tajemnicy.

„Tak, Kelly. To ja wydałem to polecenie.” Głos przyciągnął mnie z powrotem.

„P-Panie prezesie...” Hayley skłoniła się z szacunkiem, widząc mężczyznę, który nagle pojawił się za mną.

„Myślę, że jesteś mi coś winien, Pierce. Co do zmiany modelki!” Warknęłam, odwracając się, by go zapytać.

On doskonale wiedział, ile wysiłku włożyłam, aby wygrać ten projekt. Ledwo spałam te dni, a panna Chen była dla nas idealną partnerką do współpracy. Pamiętam, że też się zgodził. Ale teraz... po prostu zmienił modelkę, jak chciał, bez uprzedzenia mnie wcześniej. To było jak twardy policzek w twarz.

„Idźcie do pracy. Wyjaśnię to jej.” Najpierw uspokoił personel, ignorując złość, która zaraz miała wybuchnąć z moich oczu.

„Odpowiedz mi, Pierce! Dlaczego tak nagle zmieniasz modelkę?” Nie mogłam powstrzymać swojej złości, a on po prostu dotknął mojego ramienia, szepcząc mi: „To nie miejsce na rozmowę. Pozwól mi to wyjaśnić w samochodzie.”

Rozejrzałam się, zauważając innych rzucających nam ukradkowe spojrzenia. Następnie strząsnęłam jego ręce i skierowałam się w stronę parkingu. Ale po drodze moje serce stawało się coraz cięższe. Miałam przeczucie, że nie będę zadowolona z jego wyjaśnień.

„Teraz, mów.” Wypaliłam, gdy usiedliśmy w jego samochodzie.

Spojrzał mi w oczy, jakby ważył moje emocje. Znowu odwróciłam wzrok. Nie mogłam znieść jego spojrzeń. Nie mogłam znieść jego oczu, które nigdy nie patrzyły na mnie tak, jak chciałam, żeby na mnie patrzył. On nie ma do mnie żadnych uczuć i to boli tak bardzo.

„J-Ja…” zatrzymał się i westchnął. „Zastąpiłem pannę Chen, ponieważ Lexi chce być naszą modelką. Ona też pasuje na naszą modelkę, więc się zgodziłem—”

„Co?” zapytałam z niedowierzaniem.

Zacisnął usta i odwrócił wzrok. Zmierzwił sobie włosy, zanim pokręcił głową i chwycił moją rękę.

„Przepraszam, że nie powiedziałem ci wcześniej. To było tak nagłe. Poprosiła o przysługę, a ja nie mogłem powiedzieć nie.”

Cofnęłam rękę i spojrzałam na niego z bólem i złością. „Nie możesz jej odmówić, więc wolisz zaszkodzić firmie, naszej firmie. Zdradziłeś mnie, Pierce.”

„Kels, no dalej. Wiesz, jak bardzo ją kocham. Ona jest moją pierwszą miłością.”

Bolesnie zamknęłam oczy. Och tak, ona jest twoją pierwszą miłością. Zawsze jest tą, którą chcesz, bez względu na wszystko. Dopóki się odrobinę zmarszczy, możesz przymknąć oko na ból i wysiłek innych. Jesteś taki bezlitosny, Pierce.

„Cóż, zdecydowałeś. Nie mam tu nic do powiedzenia, skoro jesteś prezesem. Po prostu idź. Będę w biurze.” Powiedziałam chłodno, otwierając drzwi samochodu, by wyjść.

„Kelly...”

Spojrzałam mu w oczy. „Wracaj do domu wcześnie. Porozmawiajmy o rozwodzie w domu dziś wieczorem.”

Przesuń w górę, aby kontynuować

4 Pozostawiony na lodzie

Punkt widzenia Kelly

Bawiłam się obrączką na palcu. Powiedziałam mu, żeby wrócił wcześniej do domu, ale nie przyszedł wcale. Nawet nie odbierał moich telefonów.

Cóż, teraz gdy Lexi wróciła, ten dom pewnie już nie jest dla niego domem.

Moje oczy skierowały się na raport ciążowy leżący na stole. Co za kpina. Nadal byłam na tyle naiwna, by mieć nadzieję, że wszystko będzie inaczej, jeśli powiem mu o dziecku. Ale zapomniałam, że to dziecko nie było częścią jego planu.

Oczywiście, Pierce nie byłby tym, który zmusiłby mnie do aborcji. Ale nie potrafił też uwolnić się od obsesji na punkcie Lexi. Mógłby zostać w tym bezuczuciowym małżeństwie, gdyby rodzice go o to poprosili. Ale wszystko, co miałabym, to tylko pustą skorupę. To nie jest ojciec, jakiego chciałam dla mojego dziecka.

Starłam łzy zbierające się w kącikach oczu i zebrałam raport. Była już piąta rano, kiedy spojrzałam na zegar na ścianie. Spróbowałam jeszcze raz wykręcić jego numer, ale nadal był zajęty. Czym on się zajmował? Czy był zajęty uprawianiem miłości z Lexi? Musiał za nią bardzo tęsknić, prawda?

Wciąż pamiętam dzień, kiedy wrócił po swoim pierwszym prywatnym urlopie z Lexi. Jego radość była nie do pomylenia. Natychmiast mogłam się domyślić, że się kochali. Tego samego dnia wróciłam do swojego pokoju, płacząc głośno, gdy zmywałam makijaż. Nic, co robiłam, nie działało. Nigdy nie mogłam zastąpić Lexi w jego sercu.

Czułam, jak setki kilogramów naciskają na moją klatkę piersiową. Postanowiłam wziąć prysznic, by zmyć wszystkie te żałosne emocje, ale w momencie, gdy otworzyłam szafę, nasze intymne ubrania były splecione razem, przywołując wspomnienie, kiedy ostatni raz uprawialiśmy seks z Piercem tutaj.

To właśnie wtedy nie użył zabezpieczenia. Był tak namiętny, że pomyślałam, że w końcu zaakceptował nasze małżeństwo. Kiedyś wierzyłam, że jego powrót z tej podróży służbowej będzie dla nas nowym początkiem, ale w rzeczywistości był to początek naszego rozpadu.

Nie mogąc dłużej tłumić swoich uczuć, usiadłam skulona, płacząc głośno. Dlaczego? Dlaczego zawsze jestem tą, którą wybierają do porzucenia? Dlaczego nie zasługuję na miłość?

Nie pamiętam, jak zasnęłam. Kiedy zadzwonił budzik, podświadomie dotknęłam poduszki obok mnie. Zimna jak wczoraj wieczorem. Nie wrócił jeszcze do domu. Uśmiechnęłam się do siebie z ironią, patrząc na swoje odbicie w lustrze toaletki. Czarne worki pod oczami były tak wyraźne, a moje włosy były całkowicie rozczochrane, wyglądając jak duch.

Widzisz, Kelly? To się dzieje, kiedy wkraczasz w takie bezuczuciowe małżeństwo bez zastanowienia. Złamiesz się tylko, jeśli będziesz podążać tą złą ścieżką. Po prostu się rozwiedź. Oszczędź sobie i jemu. Twoje dziecko potrzebuje silnej mamy.

Nagle fala mdłości zalała mój żołądek i uświadomiłam sobie, że nie zjadłam nic wczoraj wieczorem. Czując się znowu źle, pobiegłam do zlewu i zwymiotowałam. Wyrzuciłam żółtawą ciecz, która smakowała okropnie. Natychmiast umyłam usta i spojrzałam na swoje odbicie w lustrze. Potrząsnęłam głową i chwyciłam się za czoło, gdy znowu poczułam mdłości. Znowu zwymiotowałam żółtawą ciecz, a podczas mycia ust poczułam ciepłą dłoń głaszczącą moje plecy.

Natychmiast podniosłam twarz i spotkałam parę brązowych oczu patrzących na mnie przez lustro. Za mną, z zaniepokojoną twarzą, stał mój mąż, Pierce. Zawsze byłam wdzięczna, że mam go jako najlepszego przyjaciela i męża, ale teraz... tracę go. Bezradnie go tracę.

"Czy wszystko w porządku? Czy nie czujesz się dobrze? Powinnaś mi powiedzieć."

Patrzyłam na niego przez lustro. "Nie odbierałeś moich telefonów."

Poczucie winy mignęło w jego oczach. "Przepraszam. Miałem coś do zrobienia. Zostałem w biurze całą noc."

Starłam twarz i przeszłam obok niego. Podążył za mną, gdy usiadłam przed toaletką i zaczęłam czesać włosy.

"Kels…"

"Obudziłam się późno. Nie udało mi się przygotować śniadania."

Unikałam jego oczu. Czułam, że stracę cierpliwość i wybuchnę na niego. Nigdy wcześniej nie czułam tak wyraźnie jego egoizmu jak teraz. Nazywa mnie swoją najlepszą przyjaciółką, a jednak nigdy poważnie nie zajmował się moimi potrzebami. Moimi uczuciami.

"Kels... wiesz, że nie o to pytam. Po prostu martwię się o twoje zdrowie..."

"Kels, czy u nas wszystko w porządku?"

Przestałam czesać włosy i powoli spotkałam jego oczy. Znowu przez lustro. Naprawdę? Pyta mnie o to? Po tym, jak zaproponował mi rozwód, nie pytając nawet, czy mi to odpowiada? Sam podjął decyzję. Tylko dlatego, że jego pierwsza miłość wróciła. Nie mogę w to uwierzyć.

Udawałam uśmiech. "Po prostu dziś nie czuję się dobrze, Pierce."

Natychmiast przykucnął obok mnie, co nie jest zaskoczeniem, bo wiem, że naprawdę mu zależy. Co mnie zaskoczyło, to dlaczego wciąż to robi, po tym jak wbił mi nóż w serce.

"Czy wszystko w porządku?" Delikatnie dotknął mojego czoła i szyi. "Czy jesteś chora? Powiedz mi, jak się czujesz, Kels."

"Moje uczucia nie mają znaczenia," nie mogłam się powstrzymać, by nie wyrzucić tego z siebie. Wyglądał na zszokowanego tym, co powiedziałam.

Kiedy próbowałam go unikać, złapał mnie za nadgarstek i zmusił, bym na niego spojrzała. Jego twarz odzwierciedlała teraz jego złość. Całkowicie stracił cierpliwość.

"Co z tobą, Kels? Tak się zachowujesz od wczoraj. Czy chodzi o Lexi? Czy dlatego, że nie wróciłem do domu zeszłej nocy?"

Spojrzałam mu w oczy, zirytowana. "To ty poprosiłeś o rozwód! Powiedziałam ci, żebyś wrócił wcześniej, ale po prostu pozwoliłeś mi czekać całą noc. Jak chcesz, żebym cię przywitała dzisiaj rano, Pierce?"

Zacisnął szczęki i potrząsnął głową. "Kels, ja..."

"Dość. Porozmawiamy o rozwodzie po pracy dzisiaj."

"Kels!" Zawołał i chwycił mnie za ramiona. Zdezorientowanie i ból były widoczne w jego oczach. "Czy ty... kochasz mnie?"

Byłam zaskoczona. Zakochana? Tak! Od czasu, gdy byliśmy w liceum. Od czasu, gdy stał się moim najlepszym przyjacielem. Kto by się nie zakochał w kimś, kto zawsze cię chronił?

Ale oczywiście, nie mogę mu tego powiedzieć. To tylko skomplikowałoby sprawy bardziej. Nie chcę, żeby mnie żałował. Potrząsnęłam głową i odepchnęłam jego ramiona. "Czy jesteś na narkotykach? Nie jestem w tobie zakochana."

Odwróciłam się do niego plecami i ponownie weszłam do łazienki. Zamknęłam ją na klucz, zanim weszłam do wanny. Powinnam skupić się na sobie. Nie mogę pozwolić, żeby emocje miały na mnie wpływ, ale... ale dlaczego moje łzy znowu płyną?

"Jesteś taka żałosna, Kelly! Nie potrafisz nawet powiedzieć mu, jak naprawdę się czujesz," wyszeptałam do siebie, wycierając łzy ze złością.

Zajęło mi prawie godzinę, by się wykąpać. Kiedy skończyłam, zauważyłam, że Pierce już wyszedł. Potrząsnęłam głową z niedowierzaniem. Zawsze mnie porzuca. Nie mogę uwierzyć, że doszliśmy do tego punktu. Myślałam, że jest u nas w porządku. Byłam taka głupia.

***

"Dzień dobry, panienko Monroe..."

"Dzień dobry, wiceprezydentko..."

Nie odpowiedziałam na pozdrowienia, tak jak zwykle to robiłam. Nadal jestem zdenerwowana i mój nastrój wydaje się być zły. Łatwo mnie teraz coś denerwuje i nie potrafię tego opanować. Może dlatego, że Pierce zaproponował rozwód, albo z powodu ciąży.

Miałam wejść do swojego biura, kiedy usłyszałam rozmowę dwóch dziewczyn.

"Widziałeś ją? Założę się, że to dziewczyna pana Andersona. Wyglądali na bliskich."

Zmarszczyłam czoło. Dziewczyna Pierce'a?

"Ach! Szkoda, że nie widziałam jej twarzy, ale mam przeczucie, że to była panienka Lexi."

"Lexi? Lexi Gilbert? Modelka?"

"Tak! Założę się o całą moją pensję z tego miesiąca na to. Wyglądają dobrze razem."

"Daj spokój! Panienka Monroe i pan Anderson wyglądają lepiej razem."

"Jesteś poważna? Są najlepszymi przyjaciółmi. Wiesz, niektórzy ludzie lepiej nadają się na przyjaciół. To pan Anderson i panienka Monroe."

Zamknęłam oczy i weszłam do mojego biura. Powoli zamknęłam drzwi i oparłam się o nie. To trudniejsze, niż się spodziewałam.

Wzięłam głęboki oddech i usiadłam na obrotowym krześle. Otworzyłam komputer w tym samym czasie, gdy na ekranie mojego telefonu pojawiło się powiadomienie. Moje ręce zaczęły drżeć, gdy tylko zobaczyłam to powiadomienie. To była aktualizacja medialna Pierce'a. Zamieścił zdjęcie siebie i Lexi razem. Jedzących w eleganckiej restauracji.

Zacisnęłam pięści i zgrzytnęłam zębami. Oczywiście, nie ma szans, bym mogła rywalizować z nią w jego sercu. Ona zawsze jest pierwsza, a ja zawsze będę ostatnia w jego priorytetach.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Best Friend Divorced Me When I Carried His Baby

Best Friend Divorced Me When I Carried His Baby

204 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

204

Treść

Aa