Rozdział 2
Hardin
Nadal byłam w szoku po tym, co się wydarzyło w kafeterii szkolnej.
Przez wszystkie moje lata jako Króla Wszystkich Męczenników, nie pamiętam, żeby ktokolwiek odważył się mówić do mnie z taką zuchwałością, jak ta dziewczyna dzisiaj w kafeterii.
Jakim prawem ona miała odważać się mnie wyśmiać?
Czy nie wiedziała, kim jestem?
Oczywiście że wiedziała. Wszyscy w All Martyrs High wiedzieli, kim jestem. Byłem pewien, że moje imię sprawiało, że się trzęśli.
Ale to w połączeniu z tym, że jestem synem Alfy.
Praktycznie niemożliwe było, żeby ktokolwiek nie wiedział, kim jestem, chyba że żyli pod kamieniem.
Jak śmiała?
Nie mogła mieć więcej niż pięć stóp cztery cale i choć miała kształty, które przyciągały, z dużymi zielonymi oczami przypominającymi trawę w słoneczny dzień i niewinną twarzą, która sprawiała wrażenie, że nie potrafi mówić, ta kurwa miała naprawdę głośne usta.
"Wciąż o niej myślisz ze szkoły?" - zapytał Alex, kiedy zmierzaliśmy do domu, i na początku potrząsnąłem głową, zły na to, że nadal miała moc, aby zajmować moje myśli tak długo po naszym zmaganiu w kafeterii.
Well, she had insulted me and stood up to me in front of the entire school. So yes! It was something to think of.
Nikt nigdy tego nie robił. Przynajmniej nie do mnie. Nikt nawet nie mógł oddychać, kiedy mu nie pozwalałem.
Gdyby tylko wiedziała, że jej popis w imię wyróżniania się tylko wprowadził ją na moje pole widzenia. I przysiągłem, że sprawię, że jej życie zamieni się w piekło.
"Jak nigdy wcześniej jej nie zauważyłem? Chyba dlatego, że jest nikim" - pomyślałem ironicznym tonem
Mysląc głębiej, zdałem sobie sprawę, że widziałem ją wcześniej. Nie przyciągnęła mojej uwagi tylko dlatego, że była biedna.
Czy była członkiem stada Morales? Jeśli tak, to łatwo będzie ją znaleźć i uporać się z nią, zarówno w szkole, jak i poza nią.
Nie miała pojęcia, na co się właśnie zdecydowała. Ale niedługo się przekona. Jedną rzecz, którą się nauczy, będzie to, że nigdy nie złamię swoich obietnic ani groźb. I mam zamiar zrujnować jej życie.
"Kim ona jest?" - zapytałem Alexa i ten uśmiechnął się złośliwie.
„Wiedziałem, że będziesz chciał o niej wiedzieć. Jasmine Scott. Jest w naszej klasie. Jest świetna, choć.”
Przywaliłem oczami na te słowa.
"Naprawdę mnie to nie obchodzi, Alex, i myślę, że to nie jest moja sprawa."
Mialem tylko jedno związane z dziewczynami w szkole. Czy będą w stanie mi zrobić loda i rozłożyć nogi szeroko, żebym mógł zatopić swojego kutasa w ich wnętrzu i znaleźć ulgę.
Dziewczyny, których nie przeleciałem, były pewnie bezsensowne albo po prostu nie wiedziałem, że istnieją.
Dziewczyny takie jak Jasmine Scott wpadały w tę drugą kategorię.
Teraz postanowiła zwrócić na siebie uwagę i strasznie mnie złościć. Byłoby tak źle, gdybym pozwolił jej wyjść z tego bezkarnie z jej ostrym językiem.
Zapłaci za to, i zamierzam to zrobić ze smakiem.
Jasmine Scott bezmyślnie zrobiła mi zaoferowała się na zabawkę na resztę roku szkolnego. Uśmiechnąłem się na myśl o tym.
Jednak wciąż wzdrygałem się w sobie, uświadamiając sobie, że mojego kutasa czekał jej pochwowy bezwartościowy.
"Wydaje się, że będzie smakować dobrze tak czy siak" - mruknąłem, po czym uśmiechnąłem się złośliwie.
Wyglądała jakby jej cipka była smaczna i spokojna. Już teraz mogłem pomyśleć o kilku sposobach, żeby jej pokazać, że dostała się na drogę złej osoby. Bez wątpienia nie zapomni mojego imienia, Hardin Morales.
"Co jeszcze chciałbym wiedzieć, to kim są jej przyjaciele? Gdzie mieszka? Jakie ma zainteresowania? Czy jest członkiem stada? Czego nie znosi? Czy ma chłopaka? To są rzeczy, które chciałbym wiedzieć, Alex" - odezwałem się do niego, czekając na jego odpowiedź.
Skrzywił lekko brwi, po czym odpowiedział: "Załatwię sprawę i dam ci znać, Hardin".
Skinął głową, Alex się pożegnał, odwróciłem się i ruszyłem na obóz treningowy, żeby zobaczyć mojego ojca, Russo Moralesa, Alfa stada Morales.
Relacja między moim ojcem a mną była jak olej a woda. Stało się to gorsze w ostatnim roku i nic, co zrobiłem, nigdy nie wydawało się dla niego wystarczająco dobre.
Jeśli pobiegłem dziesięć mil, zapytał, dlaczego nie pobiegłem sto. Jeśli zająłem drugie miejsce w jakiejkolwiek aktywności, przypominał mi, że bycie Alfą nie toleruje żadnych oznak słabości.
Zdecydowałem się zrezygnować z prób spełnienia jego oczekiwań niedługo po śmierci mojej matki. A nasza relacja poszła na dół od tamtej pory.
Nie wiedziałem, co zrobić, żeby go uszczęśliwić i szczerze mówiąc, nie obchodziło mnie to już.
Będę robił swoje, dopóki nie będę gotów zostać Alfa. Do tego czasu, niech inni sobie w dupę wsadzą.
"Ah! Hardin, jesteś tutaj. Witaj. Usiądź" - powiedział mój ojciec, ubrany w koszulkę i czapkę, która sprawiała, że wyglądał nie do poznania, gdy podszedłem do niego na ławce.
Głównodowodząc mu ukłon, poprawiłem plecak na plecach i usiadłem obok niego.
"Jak się masz, synu? Jak było w szkole dzisiaj?" - zapytał i powstrzymałem się przed przewracaniem oczami na te wszystkie uprzejmości.
Poważny wyraz twarzy mówił mi, że ma coś do powiedzenia.
"Szkola była okej. Jestem w porządku, a ty? Dlaczego poprosiłeś mnie o spotkanie tutaj?" - odpowiedziałem, zastanawiając się, jakie złe rzeczy tym razem zrobiłem, że dotarły do jego uszu.
Jedną z poważnych wad bycia synem Alfy było to, że wszyscy chcieli wiedzieć, co u mnie słychać.
Teraz, kiedy mam dziewiętnaście lat, wydawało się, że ich monitorowanie się zmniejszyło, ale nie zdziwiłbym się, gdyby ktokolwiek przyszedł i poinformował o mnie mojego ojca w nadziei, że zdobędzie jego faworytę.
Nie nazywano mnie czarnym wilkiem stada bez powodu
"Wzajemnie się nie rozumieliśmy od śmierci twojej matki. Nie myślisz tak?"
Moje oczy szeroko otwarły się w podejrzaniu, a moja czujność natychmiast wzrosła, ponieważ prawie wcale nie rozmawialiśmy o mojej matce od jej śmierci. Było to tematem, o którym ani ja, ani on nie mieliśmy odwagi rozmawiać. I nie sądziłem, że nagle mówi o tym teraz bez powodu.
"Co się dzieje?"
"Mam pewne wieści" - zrobił pauzę, a ja wpatrywałem się w niego z niecierpliwością. Moje oddychanie było tak ciężkie, że nawet je słyszałem.
"Dobra, mów" - odezwałem się, nie dając mu dokończyć długiej przerwy, jaką sobie wziął.
"Powiadomiłem cię, że mam inną kobietę".
Uniosłem brwi, zastanawiając się, do czego to zmierza. Byłbym głupi, gdybym spodziewał się, że nie będzie miał kogoś po śmierci mamy, ale aż tak mnie to drażniło.
Minęło zaledwie rok, a on już się ruszył. Wszystko to tylko dodatkowo utwierdziło mnie w przekonaniu, że go nienawidzę.
"Widzę inną kobietę i...?"
"Oświadczyłem jej się, synu. Ona przyjęła. Zamierzam się z nią ożenić. Ma córkę w twoim wieku i jestem pewien, że się dogadacie..."
Pozostałość jego słów zaginęła dla mnie, ponieważ mimo że patrzyłem na jego usta, słyszałem tylko trzy słowa.
"Zamierzam się ożenić".
Jak mógł? Mama nie odeszła jeszcze rok, a on już nie tylko inną widział, ale chciał się z nią ożenić?
Nigdy tego nie przyjmę. Nigdy!
"Hardin, powiedz coś" - powiedział, dotykając mego ramienia. Musiałem zebrać wszystkie siły, żeby nie krzyknąć, przesuwając się na bok, aby pokazać mu, jak bardzo go odrzucam. Ale wciąż położył tam swoją rękę.
Odepchnąwszy jego dłoń, wstałem, zaciskając ręce w pięści, próbując powstrzymać gniew.
"Odwołaj ten ślub, Tato. Bo zaakceptuję nową macochę i siostrę dopiero wtedy, gdy przestanę oddychać".
"Hardin!" - wrzasnął i uderzył się w mostek nosa, żeby się uspokoić. Ja, z drugiej strony, byłem wszystkim innym niż spokojny, moje ręce trzęsły się ze wściekłości.
Jak mógł zdradzić mamę?
"Jeśli nie chcesz problemów, to odwołaj ten ślub. Ponieważ nigdy nie zaakceptuję innej żony" - powiedziałem do niego, nie mając szacunku dla faktu, że był Alfa.
Zanim mógł coś więcej powiedzieć, uciekłem z obozu treningowego i pobiegłem w kierunku lasu.
Mama była siłą, która trzymała naszą rodzinę razem. A po jej odejściu, nic nie było takie samo. Nic już nigdy nie będzie takie samo.
Rzucając swój plecak pod drzewem wraz z ubraniami, przemieniłem się w swój ogromny wilczy kształt i kontynuowałem bieg, jak gdyby to mogło zmienić zdanie mojego ojca.
Jaka kobieta wyszła za mąż za mężczyznę, który dopiero co stracił żonę. Musiała być polującą na bogactwo przybłędą. Ona i jej córka. To było jedyne wytłumaczenie, jak mojego ojca zwiedziono do pomysłu kolejnego małżeństwa.
Miał już plany zastąpienia swojej żony inną kobietą rok po jej śmierci, kiedy dopiero co było wczoraj, gdy ona umarła. Moje serce się skręciło w bolesnym skurczu, gdy przypomniałem sobie o tej okropnej nocy.
Jak mógł ruszyć dalej, kiedy jest mi jeszcze tak przykro o niej myśleć?
Nigdy mu tego nie wybaczę. I nigdy nie zaakceptuję macochy ani siostry, niezależnie od tego, czy zawrze on małżeństwo czy nie.
Russo Morales może pożegnać się z pokojem, który mu podarowałem, wtedy kiedy przyprowadzi zastąpienie i jej dziecko do naszego domu.
Zamierzam sprawić, że ich życie stanie się bardzo trudne, i zamierzam to zrobić.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Rozdział 3
Hardin
Mój ojciec tylko informował mnie o swoim zamiarze wzięcia ślubu i tak naprawdę nie obchodziło go moje zdanie. Zdałem sobie sprawę niedługo po tym, jak powiedział mi o swoim ślubie z Camilą, członkiem watahy, o której istnieniu nie wiedziałem, dopóki nie wymienił jej imienia.
Przygotowania już trwały, a ja byłem przerażony. Dzień na ceremonię został już ustalony, mimo że nie mogłem się pogodzić z faktem, że mój ojciec zastępuje moją matkę, niezależnie od tego, czy mi to odpowiadało.
A teraz trzy tygodnie później, w ogrodzie naszego dworku, mój ojciec składał ślub z Camilą, z mojego błogosławieństwa lub bez niego.
Chciałem być gdziekolwiek tylko nie tutaj, zmuszony do noszenia garnituru i udawania, że jestem zadowolony z ich związku, tak jak reszta uśmiechniętego tłumu.
Ostatnia rzecz, jaką chciałem teraz robić, to być tutaj. Jeszcze gorzej było to, że musiałem stanąć obok córki Camili jako pałacowy. Nie żeby kiedykolwiek spotkałem córkę tej kobiety. A to i tak dobrze. Chciałem jak najdłużej unikać spotkania się ze swoją przybraną siostrą. I miałem nadzieję, że ona też tak samo czuje.
Nie sądzę, że kiedykolwiek wybaczę ojcu to, co zrobił. Albo Camili za to, że wtargnęła w naszą rodzinę.
Stojąc u boku ojca, czekając na wejście panny młodej, usłyszałem, jak szepnął.
"Bardzo dziękuję, że jesteś tutaj ze mną, synu. To dla mnie wiele znaczy."
Z uśmiechem tak sztucznym, że moje wargi ledwo się zakręciły, spojrzałem na niego. Lepiej było, gdyby uśmiechnąłem się uciekając jego słowom, a potem skinąłem głową w odpowiedzi.
"Przecież nie dałeś mi zbyt wiele wyboru, prawda?" Odparłem przez zęby, a miał odpowiedzieć, gdy rozpoczęła się marszowa piosenka.
Córka Camili szedł wzdłuż alei, trzymając obrączki, ale to nie to przyciągnęło moją uwagę.
Chodziło o to, kim była. Jasmine Scott
Jasmine Scott szła w naszą stronę, ubrana w brzoskwiniową jedwabistą sukienkę, która przylegała do jej ciała, akcentując każdą krzywiznę, jaką posiadała.
Wyglądała jak uosobienie pokusy i grzechu.
Jej czarne włosy były splecione w kok, uwydatniając jej krystalicznie zielone oczy, a kiedy te oczy spoczęły na mnie, w nich nie było zaskoczenia.
Jaki kurwa jest sens tego wszystkiego?
Jak to się mogło stać?
Nie wiedziałem, co było gorsze. To, że mój ojciec ożenił się po raz kolejny, czy to, że moją przybraną siostrą okazała się być ta sama Jasmine Scott, która mnie przeklinała i nie miała szacunku dla mojej osobowości.
Istniała duże prawdopodobieństwo, że wiedziała, że jej matka zamierza wyjść za mojego ojca. Czy dlatego tak mnie znieważała i zachowywała się tak jakby mogła ze mną rozmawiać jak chciała? Mogłem tylko się zastanawiać.
Oczywiście, że wiedziała. Doskonale o tym wiedziała. Jasmine Scott była materialistką tak jak jej matka i czerpała radość z tego, czego nie zasłużyła.
Nie sposób było, żeby nie wiedziała, że zostanie moją przybraną siostrą, jeśli wiedziała, że jej matka wychodzi za Alfa.
Jeśli byłem wściekły na Jasmine wcześniej, ślub zmienił wszystko o krok. Nienawidziłem jej. Zarówno ona, jak i jej matka materialistka zapłacą za to wszystko.
Nie przejmowało mnie, co mówił mój ojciec na temat tego, czego ode mnie wymaga i jak chce, żebym ich traktował, ale nie mam zamiaru ich zaakceptować.
Stojąc naprzeciwko Jasmine, słuchając jak nasi rodzice składają przysięgi małżeńskie, starałem się, żeby Jasmine spojrzała na mnie. Żebym zobaczył, jakie będą nasze przyszłe relacje.
Kiedy nasze oczy w końcu się spotkały i ona zmarszczyła brwi, wymalowałem złowieszczy uśmiech.
No cóż, my dwoje jesteśmy w tym samym tonie, słodkości.
To nie zmniejszyło jednak uczucia ściskającego mi klatkę piersiową, kiedy ksiądz ogłosił, że mój ojciec jest oficjalnie żonaty.
Zabrało mi wszystko, żeby nie wybiec z ogrodu i uciec. Znaleźć coś, na co mogłembym wyładować całe moje oburzenie.
Przyjęcie miało odbyć się w domu, a kiedy ojciec ogłosił, że będę tańczyć z Jasmine obok niego i jego nowej żony, powstrzymałem się przed wymiotowaniem na podłogę.
Szkoda tylko, że byłem trzeźwy.
Piędźmi ognia w cztery kieliszki whisky pod rząd, z udawanym uśmiechem podeszłem do Jasmine, która stała z dwoma dziewczynami.
"O Boże, on jest taki przystojny" Przez dwie dziewczyny, pomiędzy którymi stała, zachwyciły się, a ja złośliwie się uśmiechnąłem, patrząc, jak Jasmine zmarszczała brwi, kiedy wyciągnąłem do niej rękę.
"Cześć, przybrana siostra. Czy chciałabyś zatańczyć?"
Spoglądała na moją dłoń, jakby była ona skierowana w stronę jej klatki piersiowej, a tak właściwie była.
Ponieważ ostatnią rzeczą, jaką kiedykolwiek zaoferowałbym Jasmine i Camilli, był ciepły dłoń do trzymania. Ani w tym życiu, ani w następnym nie zatwierdzałem tego małżeństwa.
Kiedy jej dłoń dotknęła mojej, moje oczy na chwilę rozszerzyły się, patrząc na to, jak miękka była jej dłoń.
"Nie daj się zwieść, Hardin. To tak Matka zwiódła twego ojca w tę podstępność małżeństwa." Przypomniałem sobie.
Prowadząc ją na parkiet tanecznym, owińłem jedną rękę wokół jej talii i pociągnąłem ją do siebie, nasze torsy się stykały.
Pachniała kwiatami i truskawkami. Było to by przepiękne pachnieć dla kobiety, gdybym nie patrzył na nią tak, jak ją postrzegałem. Jako oportunistkę.
"No więc, powiedz mi, Jasmine Scott, jak to jest być w końcu otoczoną bogactwem? Założę się, że kiedy wyzwałaś mnie mówiąc, że jestem biedny, ale honorowy, nie pomyślałaś o tym, żeby uświadomić mnie i resztę szkoły o twojej małej intrydze?"
Jej oczy rozszerzyły się, a ona odsunęła się, patrząc na mnie z zakłopotaniem i wyzywająco.
"Nie wiem, o czym mówisz, Hardin" Szeptała i moje uścisk na jej talii się wzmocnił.
Tak miękka. Tak krucha była w całej swojej postaci. Tak pełna krzywizn, które mogłyby położyć mężczyznę na kolana.
Niestety dla Jasmine, widziałem w niej więcej niż tylko jej ładną twarz i niewinne oczy.
"Mówię o tej podstępności małżeństwa. Jak twoja matka zdołała zamknąć w pułapkę mojego ojca w coś takiego?" Z uśmiechem zapytałem i patrzyłem, jak jej oczy rozszerzają się ze złości i szoku.
"Proszę cię, Hardin" Wycedziła z obrzydzeniem i próbowała uwolnić się z mojego uścisku.
"Musimy porozmawiać!" Natychmiast na nią krzyknąłem, "lepiej bądź spokojna i pójdź ze mną. Czy masz zamiar narobić zamieszania i zepsuć duże święto twojej matki?" Kpiłem i przestała się szarpać, pozwalając mi wziąć ją za rękę i odwieźć ją z tłumu.
Wprowadzając ją do gabinetu mojego ojca, zamknąłem drzwi i obróciłem się, patrząc na nią.
"Ile chcesz?" Zapytałem, podczas gdy na jej twarzy widać było zamieszanie.
Spojrzała na mnie jakby byłam szalona.
"Ile, Jasmine? Powiedz mi, ile ty i twoja matka chcecie, żebyście zdali się na zawsze z naszego życia!" Krzyknąłem, a łzy pociekły po jej policzkach.
"Idź się w pizdu, Hardin" Odpowiedziała, a ja mogłem tylko zobaczyć czerwieniejącą wokół siebie kurtynę.
Przypychając ją do ściany, zbliżyłem swoją twarz do niej aż do momentu, gdy na nią patrzyłem.
"Co powiedziałaś?" Zapytałem, a ona pisnęła, a łzy mówiły przez ciżbę.
"Co do jasnej cholery powiedziałaś do mnie, suko?!" Ryknąłem i zaczęła płakać z całym impetem.
Powinno sprawić, żebym ją puścił, ale byłam zbyt daleko.
Wszystko, co widziałem, to twarz mojej matki, kiedy przybiegła jej ostatni oddech.
A teraz Camila i Jasmine, które chciały jedynie ojca z pieniędzy, zamierzały mieszkać tutaj i zakładać rodzinę?
"No chyba, że umarłem!" Przeklinałem.
"Zostaw mnie w spokoju" Prosiła, a ja zakpiłem.
"Nie, dopóki nie powiesz mi, ile musisz i twoja złodziejska matka zapłacić, żebyście na zawsze opuściły ten dom. Określ swoją cenę."
Drzwi do gabinetu otworzyły się, a mój ojciec wszedł, twarz wykrzywiona z wściekłości.
"Zejdź od niej natychmiast" Jego głos rozbrzmiewał mocno po pokoju, a ja marszczyłem brwi, oddalając się od Jasmine, która wyglądała jakby miała się zaraz zawalić.
No i nas dwoje. Ponieważ miałem ochotę zemdleć od tyle złości.
"Idź na górę, kochanie. Przepraszam go ze mojego imienia." Powiedział do Jasmine i ta natychmiast wyszła z pokoju, zamykając za sobą drzwi.
Obrócił się, by spojrzeć na mnie, a jego twarz stwardniała.
"Zrobiłem wszystko, abyś czuł się dobrze, od czasu, kiedy powiedziałem ci o tym ślubie. Pozwoliłem ci być, kiedy wybuchłeś i buntowałeś się, odmawiając jedzenia przez dni. Pozwoliłem ci mówić do mnie tak, jak ci się podobało, ponieważ rozumiem, że cierpisz, Hardinie. Ale jednej rzeczy nie pozwolę ci zrobić, to obrażać mojej żony i jej córki. Spróbuj tego jeszcze raz, a zostaniesz ukarany. Czy mnie rozumiesz?"
Nie odpowiedziałem. Właściwie nie musiałem, ponieważ Russo Morales już przekazał swoją wiadomość.
Skiwałem się, kiedy zobaczył wyraz mojej twarzy, skinął głową i wyszedł z gabinetu, zamykając za sobą drzwi.
Nadal byłem pewien jednego. Jeśli nie uda mi się wygonić Jasmine i jej matki, to nikt z nas nie będzie znał pokoju.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Rozdział 4
POV Jasmine
"Jazz, wszystko w porządku?" Głos z mojej prawej strony sprawił, że otworzyłam oczy i to był głos Nadii.
"Huh?"
"Zamknęłaś oczy i drżałaś, jakbyś miała koszmar. Jedzenie Ci się zimnie."
Całkowicie zapomniałam, że jesteśmy w kafeterii i gdy moje oczy spotkały się z oczami Hardina z miejsca, gdzie siedział przy popularnym stole, zrozumiałam, dlaczego zamiast jeść obiad, zapadłam w trans.
Minęłł tydzień od ślubu.
Gdzie Hardin mi zagroził, a ja płakałam jak dziecko zamiast stanąć wobec niego.
Zrozumiałam teraz, że jedyny raz, kiedy to zrobiłam, było kiepskim podrobem, i zrozumiałam dlaczego nikt nigdy mu nie przeciwstawiał się.
Było to możliwe tylko z dużą odległością od niego.
Nie mogłam zapomnieć, jak patrzył na mnie z drugiego końca alei w dniu ślubu, jego twarz była całkowicie bez wyrazu, ale jego błękitne jadeitowe oczy były gorące od wściekłości.
Jego ręce skurczyły się w pięści, gdy mnie spojrzał, i rozpoznał mnie. Nie wiedziałam, dlaczego oczekiwałam czegoś lepszego po złocie naszej paczki, która uważała, że wszyscy, którzy nie są nim, to śmieci i powinni lizać mu buty.
Byłam na tyle naiwna, że wierzyłam, że przestał zwracać uwagę na fakt, że jestem jego przyrodnią siostrą, gdy poprosił mnie do tańca, jego przystojna twarz uśmiechnęła się, a ja w najgorszy możliwy sposób odkryłam, że było to fałszywe.
Nie wiem, co by się stało, gdyby jego ojciec nie uratował mnie tego dnia w gabinecie. Może straciłabym kość, z powodu jego ciągłego popychania.
Chociaż Hardin nie mówił nic od tego czasu, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że coś szykuje.
Było to w tym, jak na mnie patrzył, twarz napięta i pięści zaciśnięte.
Przechodziłam ciarki lęku na całym ciele.
"Chodzi o niego?" powiedziała Nadia, a ja oderwałem wzrok od Hardina i spojrzałem na nią.
"Huh?"
Nadia potrząsnęła głową i ścisnęła moją rękę.
"Właśnie to samo powiedziałaś. Jesteś pewna, że wszystko w porządku? Czy on już sprawia Ci kłopoty?"
Szybko potrząsnęłam głową, próbując się uśmiechnąć.
"Nie, jeszcze nie."
"Może dobrze się trzyma porozumienia z ojcem i zostawi Cię w spokoju? Nie martw się tym i jedz, dobrze?"
Potrząsnąłem głową w odpowiedzi, wymuszając uśmiech na jej słowa.
"Dziękuję Nadia."
Nie miałem siły jej powiedzieć, że tacy ludzie jak Hardin nie zmieniają się nagle. Szczególnie, gdy wierzył, że moja matka i ja jesteśmy tylko po pieniądze jego ojca.
To było tylko kwestią czasu, zanim zaatakuje, i mogę sobie tylko wyobrazić, co Hardin miał na myśli.
Na pewno coś złego.
Cały czas lunch spędziłem zastanawiając się, co może szykować, ale pod koniec dnia szkolnego całkowicie zapomniałem o tym, jak łamałem sobie głowę zastanawiając się, jaki będzie kolejny ruch Hardina, gdy wszedłem do pałacu.
Wciąż było to jak sen, że mogłem mieszkać w takim miejscu, biorąc pod uwagę skąd pochodzę z moją matką.
"Jazz? To ty? Jestem w kuchni." Słyszałem, jak moja matka mówi, gdy byłem w okrzyku wchodzenia po schodach do mojej sypialni.
"Dobra, mamusiu." Odpowiedziałem i udałem się do kuchni, aby ją zobaczyć kiwającą się w rytm wolnej melodii.
Wyglądała tak szczęśliwie i zrelaksowana. Dużo bardziej zadowolona, niż ją widziałem od dłuższego czasu i wiedziałem, że Hardin się mylił.
Moja matka nie była osóbą oportunistyczną ani zainteresowaną tym, co Alfa mógł zaoferować, jeśli nie kochał jej, a jedno było pewne, że się kochali.
"Cześć, mamo." Powiedziałem w geście powitania, a ona uśmiechnęła się, przyciągając mnie do objęć.
"Jak dzisiaj w szkole? Jadłeś obiad?" Kiwałem głową i opowiedziałem jej o całym dniu w szkole, wygodnie pomijając wszystko o Hardinie.
Gdy uniosła brwi w pytaniu, oczekując więcej, ja tylko wzruszyłem ramionami, a ona westchnęła.
"Jesteś pewna? A co Hardin?"
Walczyłem z pokusą, aby przewrócić oczyma.
Moja matka od momentu, gdy dowiedział się o jej istnieniu, starała się, aby Hardin ją akceptował, a to było jak podlewanie koszy wodą.
Byłem wdzięczny, że w przeciwieństwie do tego, jak niegrzecznie i zuchwale byłem traktowany, nie wahając się wyrażać swoich opinii na nasz temat, Hardin trzymał się z nią w ciszy.
Nawet nie miałem w sobie siły, aby powiedzieć jej, co powiedział lub o incydencie w gabinecie.
Niewiedza to domena błogosławieństwa i mam nadzieję, że tak pozostanie.
"Jestem pewien, że on jest w porządku, mamo."
"Może zaprosisz go na kolację dziś wieczorem? Może będzie łatwiej go przekonać przez siostrę."
"On nie jest moim bratem!" Odparłem natychmiast.
Pod żadnym pozorem nie przyjąłbym takiego człowieka jak on za mojego brata.
"To potrwa trochę czasu, wiem. Ale proszę, spróbuj? Dla mnie? Zrobię kilka z jego ulubionych potraw. Jego ojciec powiedział mi, co lubi" Szeptała z oczekującym uśmiechem, i dopiero było prawie czas na kolację, gdy zdałem sobie sprawę, do czego dokładnie się zgodziłem.
Wychodząc z mojego pokoju, zamknąłem oczy i zrobiłem głęboki oddech.
Pokój Hardina był obok, więc nie zajęło więcej niż dziesięć minut, żeby spróbować go zaprosić na kolację, prawda?
Po głębokim oddechu, przeszedłem do jego pokoju, słysząc głośną muzykę, która napływała zza drzwi, i zapukałem.
Kiedy nie usłyszałem odpowiedzi, zapukałem jeszcze raz i do dziesięciu, zanim odwróciłem się i postanowiłem zejść na dół.
Próbowałem, czyż nie?
Ale gdy moja ręka dotknęła poręczy schodów, nie mogłem oprzeć się wyobrażeniu zawodu na twarzy mojej mamy.
Obracając się, wróciłem do pokoju i zapukałem jeszcze raz.
Kiedy nie usłyszałem odpowiedzi, spróbowałem klamki i zamarłem zaskoczony, gdy drzwi się otwarły.
Otwierając drzwi powoli, otworzyłem je, mówiąc sobie, że nie robię nic złego.
Tylko zerknę, czy jest w środku czy nie. Jeśli jest, spróbuję go zaprosić na kolację.
Najgorsze, co mogłabym dostać, to "nie".
Okay, może na mnie warczeć, przycisnąć do ściany i udusić.
Ale kto nie ryzykuje, ten nie pijak?
Gdy wszedłem do pokoju, otoczyła mnie muzyka, głośność była na tyle duża, że trudno było się rozmawiać, a kiedy moje oczy przeszły dookoła pomieszczenia, które wyglądało jak moje, i spoczęły na łóżku, zaniemówiłam.
Ponieważ rozłożona bokiem na łóżku z nogami na podłodze i tyłkiem zwisającym w powietrzu była Dahlia.
Znałem ją ze szkoły. Ale to nie było ważne.
Ważne było to, jak Hardin wchodził w nią od tyłu, stojąc za nią, chwytając jej w pas i coraz bardziej przyciągając jej plecy.
Prawdopodobnie powinienem był odwrócić wzrok. Powinienem był kontynuować pukanie, aż odpowiedział. Nie powinienem otwierać drzwi.
Ale nawet gdy myślałem o wszystkim, co powinienem był zrobić, byłem zakorzeniony w jednym miejscu, bezradny, patrząc, jak on rucha Dahlia, każdy kolejny pchnięcie mocniejsze i szybsze od poprzedniego.
Widziałem, jak zaciskała usta, jej oczy szczelnie zamknięte w przyjemności, unosząc swoje pośladki, aby przyjąć więcej pchnięć, i walczyłem z pokusą, aby złączyć razem uda, moje brodawki napinające się na mojej koszulce.
Nigdy nie uprawiałem seksu ani nie oglądałem pornografii, ale wystarczająco dużo o tym czytałem w powieściach, by zrozumieć, co się dzieje.
Ale widząc to, widząc jak Hardin zaciskał ręce na jej włosach i uderzał pośladkami, wbił ją w łóżko, miałem otwarte usta ze zdumienia i czymś jeszcze. Dziwnym uczuciem, czegoś, czego nie zdawałam sobie sprawy.
Pociągając ją za ramię, jego ruchy stawały się gorące i naglące, jego warczenie rozbrzmiewało wraz z muzyką po całym pokoju, a ja patrzyłem zafascynowany, aż nagle zastygł i chwiało go.
Puściwszy Dahlia, padła twarzą do łóżka, a wtedy moje oczy spuściły się, by patrzeć na jego krocze.
Oczy rozszerzyły się, gdy przyglądałam się całości. I gdy spojrzałem w górę, zobaczyłem, że patrzy na mnie ze zdziwieniem w oczach, udławiłem się śliną.
"O Boże, tak mi przykro." Wymamrotałem, chociaż nie wiedziałem, czy mnie usłyszał, i wybiegłem z jego pokoju.
Przesuń w górę, aby kontynuować