Rozdział 4
POV Jasmine
"Jazz, wszystko w porządku?" Głos z mojej prawej strony sprawił, że otworzyłam oczy i to był głos Nadii.
"Huh?"
"Zamknęłaś oczy i drżałaś, jakbyś miała koszmar. Jedzenie Ci się zimnie."
Całkowicie zapomniałam, że jesteśmy w kafeterii i gdy moje oczy spotkały się z oczami Hardina z miejsca, gdzie siedział przy popularnym stole, zrozumiałam, dlaczego zamiast jeść obiad, zapadłam w trans.
Minęłł tydzień od ślubu.
Gdzie Hardin mi zagroził, a ja płakałam jak dziecko zamiast stanąć wobec niego.
Zrozumiałam teraz, że jedyny raz, kiedy to zrobiłam, było kiepskim podrobem, i zrozumiałam dlaczego nikt nigdy mu nie przeciwstawiał się.
Było to możliwe tylko z dużą odległością od niego.
Nie mogłam zapomnieć, jak patrzył na mnie z drugiego końca alei w dniu ślubu, jego twarz była całkowicie bez wyrazu, ale jego błękitne jadeitowe oczy były gorące od wściekłości.
Jego ręce skurczyły się w pięści, gdy mnie spojrzał, i rozpoznał mnie. Nie wiedziałam, dlaczego oczekiwałam czegoś lepszego po złocie naszej paczki, która uważała, że wszyscy, którzy nie są nim, to śmieci i powinni lizać mu buty.
Byłam na tyle naiwna, że wierzyłam, że przestał zwracać uwagę na fakt, że jestem jego przyrodnią siostrą, gdy poprosił mnie do tańca, jego przystojna twarz uśmiechnęła się, a ja w najgorszy możliwy sposób odkryłam, że było to fałszywe.
Nie wiem, co by się stało, gdyby jego ojciec nie uratował mnie tego dnia w gabinecie. Może straciłabym kość, z powodu jego ciągłego popychania.
Chociaż Hardin nie mówił nic od tego czasu, nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że coś szykuje.
Było to w tym, jak na mnie patrzył, twarz napięta i pięści zaciśnięte.
Przechodziłam ciarki lęku na całym ciele.
"Chodzi o niego?" powiedziała Nadia, a ja oderwałem wzrok od Hardina i spojrzałem na nią.
"Huh?"
Nadia potrząsnęła głową i ścisnęła moją rękę.
"Właśnie to samo powiedziałaś. Jesteś pewna, że wszystko w porządku? Czy on już sprawia Ci kłopoty?"
Szybko potrząsnęłam głową, próbując się uśmiechnąć.
"Nie, jeszcze nie."
"Może dobrze się trzyma porozumienia z ojcem i zostawi Cię w spokoju? Nie martw się tym i jedz, dobrze?"
Potrząsnąłem głową w odpowiedzi, wymuszając uśmiech na jej słowa.
"Dziękuję Nadia."
Nie miałem siły jej powiedzieć, że tacy ludzie jak Hardin nie zmieniają się nagle. Szczególnie, gdy wierzył, że moja matka i ja jesteśmy tylko po pieniądze jego ojca.
To było tylko kwestią czasu, zanim zaatakuje, i mogę sobie tylko wyobrazić, co Hardin miał na myśli.
Na pewno coś złego.
Cały czas lunch spędziłem zastanawiając się, co może szykować, ale pod koniec dnia szkolnego całkowicie zapomniałem o tym, jak łamałem sobie głowę zastanawiając się, jaki będzie kolejny ruch Hardina, gdy wszedłem do pałacu.
Wciąż było to jak sen, że mogłem mieszkać w takim miejscu, biorąc pod uwagę skąd pochodzę z moją matką.
"Jazz? To ty? Jestem w kuchni." Słyszałem, jak moja matka mówi, gdy byłem w okrzyku wchodzenia po schodach do mojej sypialni.
"Dobra, mamusiu." Odpowiedziałem i udałem się do kuchni, aby ją zobaczyć kiwającą się w rytm wolnej melodii.
Wyglądała tak szczęśliwie i zrelaksowana. Dużo bardziej zadowolona, niż ją widziałem od dłuższego czasu i wiedziałem, że Hardin się mylił.
Moja matka nie była osóbą oportunistyczną ani zainteresowaną tym, co Alfa mógł zaoferować, jeśli nie kochał jej, a jedno było pewne, że się kochali.
"Cześć, mamo." Powiedziałem w geście powitania, a ona uśmiechnęła się, przyciągając mnie do objęć.
"Jak dzisiaj w szkole? Jadłeś obiad?" Kiwałem głową i opowiedziałem jej o całym dniu w szkole, wygodnie pomijając wszystko o Hardinie.
Gdy uniosła brwi w pytaniu, oczekując więcej, ja tylko wzruszyłem ramionami, a ona westchnęła.
"Jesteś pewna? A co Hardin?"
Walczyłem z pokusą, aby przewrócić oczyma.
Moja matka od momentu, gdy dowiedział się o jej istnieniu, starała się, aby Hardin ją akceptował, a to było jak podlewanie koszy wodą.
Byłem wdzięczny, że w przeciwieństwie do tego, jak niegrzecznie i zuchwale byłem traktowany, nie wahając się wyrażać swoich opinii na nasz temat, Hardin trzymał się z nią w ciszy.
Nawet nie miałem w sobie siły, aby powiedzieć jej, co powiedział lub o incydencie w gabinecie.
Niewiedza to domena błogosławieństwa i mam nadzieję, że tak pozostanie.
"Jestem pewien, że on jest w porządku, mamo."
"Może zaprosisz go na kolację dziś wieczorem? Może będzie łatwiej go przekonać przez siostrę."
"On nie jest moim bratem!" Odparłem natychmiast.
Pod żadnym pozorem nie przyjąłbym takiego człowieka jak on za mojego brata.
"To potrwa trochę czasu, wiem. Ale proszę, spróbuj? Dla mnie? Zrobię kilka z jego ulubionych potraw. Jego ojciec powiedział mi, co lubi" Szeptała z oczekującym uśmiechem, i dopiero było prawie czas na kolację, gdy zdałem sobie sprawę, do czego dokładnie się zgodziłem.
Wychodząc z mojego pokoju, zamknąłem oczy i zrobiłem głęboki oddech.
Pokój Hardina był obok, więc nie zajęło więcej niż dziesięć minut, żeby spróbować go zaprosić na kolację, prawda?
Po głębokim oddechu, przeszedłem do jego pokoju, słysząc głośną muzykę, która napływała zza drzwi, i zapukałem.
Kiedy nie usłyszałem odpowiedzi, zapukałem jeszcze raz i do dziesięciu, zanim odwróciłem się i postanowiłem zejść na dół.
Próbowałem, czyż nie?
Ale gdy moja ręka dotknęła poręczy schodów, nie mogłem oprzeć się wyobrażeniu zawodu na twarzy mojej mamy.
Obracając się, wróciłem do pokoju i zapukałem jeszcze raz.
Kiedy nie usłyszałem odpowiedzi, spróbowałem klamki i zamarłem zaskoczony, gdy drzwi się otwarły.
Otwierając drzwi powoli, otworzyłem je, mówiąc sobie, że nie robię nic złego.
Tylko zerknę, czy jest w środku czy nie. Jeśli jest, spróbuję go zaprosić na kolację.
Najgorsze, co mogłabym dostać, to "nie".
Okay, może na mnie warczeć, przycisnąć do ściany i udusić.
Ale kto nie ryzykuje, ten nie pijak?
Gdy wszedłem do pokoju, otoczyła mnie muzyka, głośność była na tyle duża, że trudno było się rozmawiać, a kiedy moje oczy przeszły dookoła pomieszczenia, które wyglądało jak moje, i spoczęły na łóżku, zaniemówiłam.
Ponieważ rozłożona bokiem na łóżku z nogami na podłodze i tyłkiem zwisającym w powietrzu była Dahlia.
Znałem ją ze szkoły. Ale to nie było ważne.
Ważne było to, jak Hardin wchodził w nią od tyłu, stojąc za nią, chwytając jej w pas i coraz bardziej przyciągając jej plecy.
Prawdopodobnie powinienem był odwrócić wzrok. Powinienem był kontynuować pukanie, aż odpowiedział. Nie powinienem otwierać drzwi.
Ale nawet gdy myślałem o wszystkim, co powinienem był zrobić, byłem zakorzeniony w jednym miejscu, bezradny, patrząc, jak on rucha Dahlia, każdy kolejny pchnięcie mocniejsze i szybsze od poprzedniego.
Widziałem, jak zaciskała usta, jej oczy szczelnie zamknięte w przyjemności, unosząc swoje pośladki, aby przyjąć więcej pchnięć, i walczyłem z pokusą, aby złączyć razem uda, moje brodawki napinające się na mojej koszulce.
Nigdy nie uprawiałem seksu ani nie oglądałem pornografii, ale wystarczająco dużo o tym czytałem w powieściach, by zrozumieć, co się dzieje.
Ale widząc to, widząc jak Hardin zaciskał ręce na jej włosach i uderzał pośladkami, wbił ją w łóżko, miałem otwarte usta ze zdumienia i czymś jeszcze. Dziwnym uczuciem, czegoś, czego nie zdawałam sobie sprawy.
Pociągając ją za ramię, jego ruchy stawały się gorące i naglące, jego warczenie rozbrzmiewało wraz z muzyką po całym pokoju, a ja patrzyłem zafascynowany, aż nagle zastygł i chwiało go.
Puściwszy Dahlia, padła twarzą do łóżka, a wtedy moje oczy spuściły się, by patrzeć na jego krocze.
Oczy rozszerzyły się, gdy przyglądałam się całości. I gdy spojrzałem w górę, zobaczyłem, że patrzy na mnie ze zdziwieniem w oczach, udławiłem się śliną.
"O Boże, tak mi przykro." Wymamrotałem, chociaż nie wiedziałem, czy mnie usłyszał, i wybiegłem z jego pokoju.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Rozdział 5
POV Hardina
Ostatnią rzeczą, jaką mogłem sobie wyobrazić, że się kiedykolwiek stanie po długim wyczerpującym dniu w szkole, było spojrzenie w górę i zobaczenie, jak Jasmine patrzy, jak pieprzę jedną ze swoich przygód, Doreen lub Delilah, czy jak tam się nazywała.
Jednej chwili jej tam nie było, a w następnej była, oczy szeroko otwarte patrząc na mnie.
Zauważyłem, że nie wydawała się zauważać, że zastałem ją na gorącym uczynku i postanowiłem dać jej przedstawienie, żeby zobaczyć, czy ucieknie.
Mała suka nie uciekła i obserwowała mnie aż do samego końca, jej duże zielone oczy szeroko otwarte i ciekawe, a jej różowe usta lekko rozchylone, jakby oglądała, jak ktoś jest pieprzony po raz pierwszy.
Nie rozumiałem, dlaczego była tak zaskoczona i zakłopotana, skoro prawdopodobnie sama była często pieprzona.
Musiałem jej dać nauczkę, żeby nie mieszała się do swoich spraw jak najszybciej. Wyglądało na to, że zapomniała, że nie chcę jej i jej oportunistycznej matki w moim domu, bo byłem cichy przez tydzień.
Milczenie było sprawowane, bo chciałem, żeby opuściła swoją straż. Chciałem, żeby ona i jej matka myślały, że wygrały. Chciałem, żeby mój ojciec naprawdę uwierzył, że jego ostrzeżenie o trzymaniu się z dala od jego drogiej nowej rodziny dotarło do mojej grubowłosej czaszki.
Będzie musiała wyjaśnić, dlaczego nagle pomyślała, że może wchodzić do mojego pokoju, kiedy tylko chce.
Być może naprawdę wierzyła, że teraz jest częścią rodziny, bo przeprowadziła się do rezydencji ze swoją matką i dostała pokój obok mojego. "Pokarzę jej, co spotyka ludzi, którzy mi w drogę stają". mruknąłem wewnętrznie.
Kiedy zamknąłem oczy pod prysznicem, słysząc moje budzące mnie ostrzeżenie, że spóźnię się do szkoły, jej twarz pojawiła się w mojej głowie i natychmiast się stwardniałem.
Wyglądała tak niewinnie, tak nie na miejscu w moim pokoju wczoraj wieczorem, gdy nas obserwowała.
Farsa. Na pewno udawała. Byłem tego całkowicie pewien.
Robiąc sobie notatkę w myślach, że sprawię, że jej życie stanie się piekielne, nawet jeśli to będzie poza szkołą, spojrzałem ze zdumieniem na stołówkę, gdy wszedłem na obiadowy stół i zobaczyłem, że ludzie siedzą wokół niej, a ona i Nadia siedzą na popularnym stole.
Na moim stole.
Zaczęło mnie to wściekać, więc ruszyłem w stronę stołu i z hukiem uderzyłem dłonią, a odgłos ten sprawił, że wszyscy obecni na miejscu zsunęli się, a Jasmine próbowała odwrócić wzrok, jej oczy powiększyły się ze strachu.
Było jasne, że nie spodziewała się odemnie niczego innego niż spokoju.
Kiedy spojrzałem na resztę mojej grupy, która siedziała przy stole i wszyscy unikali mojego spojrzenia, wiedziałem, że jednym z nich musiała być ja zaprosić.
No cóż, ten, który to zrobił, wykonał genialną pracę.
Podchodząc do niej, nachyliłem się i uśmiechnąłem.
"Na dach. Teraz. Czy wolisz, żebyśmy mieli naszą rozmowę tutaj?"
Szybko potakiwała, podążając za mną na górę, na dach.
"Czy nie masz mi czegoś do powiedzenia, Scott?" syknąłem, gdy patrzyła na mnie milcząco, a ona podskoczyła, jej oczy już się nabierały wody.
"Nie chciałam wejść do twojego pokoju, przysięgam. Chciałam tylko zaprosić cię na kolację." jąkała się, a ja prychnąłem.
Oh, udawała tę grę bardzo dobrze.
"Więc przyszłaś do mojego pokoju, żeby mnie zaprosić na kolację?"
Potakiwała, a ja zrobiłem krok groźny naprzód, ciesząc się, gdy cofnęła się, zaszczuta przeze mnie.
"A kiedy zobaczyłaś, że jestem zajęty, dlaczego nie wyszłaś?"
Jej oczy jeszcze bardziej się rozszerzyły, a ja oszczedzilem, wiedząc, że miałem rację. Faktycznie nas obserwowała. Jasmine Scott była małą sutołą obok innych rzeczy.
"Nie chciałam tego. Proszę, możemy o tym nie rozmawiać?" Wyszeptała, jej twarz czerwieniła się, a ja zaryczałem, chwytając ją za ramię.
"Więc nie tylko wchodzisz do mojego pokoju bez pozwolenia i patrzysz, jak się pieprzę jak perwercie, ale masz już też fanów? Wykorzystując nazwisko Morales, żeby zdobyć przyjaciół, skoro jesteś taka żałosna, że nie mogłaś zdobyć porządnego wcześniej? Ty małe gówno!"
Wyjeła, próbując i nie udaje się uwolnić od mojego chwytu, a gdy otworzyła usta, żeby odpowiedzieć, dzwonek zadzwonił na koniec przerwy.
"Proszę, puść mnie" Wyszeptała.
"Nigdy więcej nie siadaj przy tamtym stole, czy mnie słyszysz? Nie pasujesz tam. Ani w szkole, ani w domu mojego ojca." Przeklinałem, a gdy puściłem ją, uciekła nie odwracając się, znikając w dół schodów.
Gdy wróciłem do domu, zastanawiałem się, jaki będzie najlepszy sposób, żeby ukarać ją za wejście do mojego pokoju.
Postanowiłem grać jak ona grała i uśmiechnąłem się pokąśnie, wchodząc na górę schodów i mijając jej pokój.
Ponieważ uważała za zabawne wchodzenie do mojego pokoju według własnego upodobania, zamierzam zrobić to samo, a nawet zostawię jej mały prezent. Żeby przypomnieć jej o jej miejscu.
Ignorując gosposię, gdy powiedziała mi, że Camila zaprosiła mnie znowu na kolację - potrzebowałem od niej przerwy i już się poddała. Wyszłem i znalazłem martwą mysz, czekając na zmierzch po kolacji.
Używając szpilki do odblokowywania klamki, gdy zobaczyłem, że jest zamknięta, wszedłem do jej pokoju i skierowałem się prosto do jej łóżka, żeby zostawić jej prezent, uśmiechając się od ucha do ucha, gdy wyobraziłem sobie, jak przerażona będzie, gdy znajdzie swój prezent.
Oglądając pokój, miałem właśnie wychodzić, gdy usłyszałem, że biegnie prysznic.
Jasmine była tam?
Ciekawy, podkradałem się do korytarza łazienki, a moja szczęka opadła ze szoku, gdy patrzyłem, jak pod prysznicem nuci, naga jak dzień, w którym się urodziła.
I cholera.
Zawsze zastanawiałem się, jak wygląda pod tymi przyzwoitymi ubraniami, które nosiła. Ku mojemu zdumieniu, miała bardziej kształtne kształty, niż bym się spodziewał.
Mój kutas drgnął, patrząc na jej cycki, i walczyłem z pokusą, żeby wyciągnąć go i zacząć się masturbować.
Uciekając z jej pokoju, jęknąłem i rozebrałem się, wchodząc pod prysznic.
Próbowałem przypomnieć sobie, dlaczego nienawidzę Jasmine Scott, a ja trzyłem mydło, ale to nie powstrzymało mojego umysłu przed wyobrażeniem sobie, co by się stało, gdyby zaoferowała mi, że zasysze mój kutas.
To nie powstrzymało mnie od zastanawiania się, jak smakowałyby jej cycki. Albo jej cipka.
"Kurwa!" Zaryczałem, pozwalając fantazji przybrać na sile, choć sam tylko myśl o Jasmine Scott doprowadzała mnie do wściekłości.
Wyobraziłem ją w małej spódniczce, takiej jak ta, którą miała na sobie, gdy niezręcznie stała w mojej sypialni, klęcząc przede mną, jej piersi prawie wypadające z małej bluzki jak te, w których sztuki podrywu w szkole zwykle noszą, żeby przyciągnąć moją uwagę, powiększenie się tego, w równym rytmie.
"Pieprz się, Jasmine." Szepnąłem, oddając się wyobraźni.
Chwyciłem swój kutas, pamiętając, jak jej duże zielone oczy rozszerzyły się na widok jego ogromnej wielkości i wyobraziłem sobie, że nie ucieka, ale zbliża się jeszcze bliżej, żeby owinąć swoją dłoń wokół niego.
Zaciągnąłem się głęboko, bijąc w swojego kutasa szybciej i wydałem dźwięk, gdy wyobraziłem sobie, jak bierze wargę do ust.
Odpoczywając głową przeciwko płytkom łazienki, a woda lała się nade mną, jęknąłem, wyobrażając sobie, jak ona, bierze więcej z mojego kutas. Moje myśli groziły rozerwaniem się, gdy kołysałem się tam i z powrotem w swojej dłoni, jęcząc i poruszając się jeszcze szybciej.
"Tak, pieprz mnie. Tak" wyobraziłem sobie, że chwyta za mój tyłek i rusza się jeszcze szybciej, mój kutas wchodzi i wychodzi z jej ust i to było tak dobre. Tak dobre, że kiedy sobie wyobraziłem uderzenie w tył gardła, zaryczałem. Orgazm uderzył we mnie jak pociąg i jęknąłem, gdy w gorących strugach tryskałem na moją dłoń.
To nie zmieniło mojego stosunku do Jasmine. Widziałem ją tak, jaką była, i była tak samo jak te inne dziewczyny. Być może była nawet gorsza.
Ale może mogę to wykorzystać na swoją korzyść. Nie chciałem niczego więcej niż to, żeby uprawiała seks, aby wymazać to pragnienie z siebie.
Zapinając na sobie ręcznik, moje plany zemsty przybrały nowy obrót. Będę jej życie czynił piekielnym, a jednocześnie dostanę od niej to, czego chcę.
Jej cipka ściskać mojego kutasa.
Brzmiało to jak uczciwa umowa, biorąc pod uwagę to, co zrobiła ona i jej matka, żeby uwikłać mojego ojca, i uśmiechnąłem się z zadowoleniem.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Rozdział 6
Postrzeganie Jasmine
"Również dzisiaj nie zszedł na dół?" Russo, ojciec Hardina, zapytał, gdy usiedliśmy, żeby zjeść kolację w jadalni.
Widziałem, jak moja matka pokręciła ramionami, ale wiedziałem, że to ona będzie najbardziej zasmucona, ponieważ robiła wszystko, co w jej mocy, żeby nawiązać kontakt z Hardinem, a ja tylko jeszcze bardziej go nienawidziłem.
Dzisiaj w szkole publicznie ośmieszył mnie, gdy jeden z jego przyjaciół kłamał, mówiąc, że mogę usiąść z nimi przy ich stole, ponieważ jestem rodzina Hardina.
Cóż, nie mogłem ich winić. Obwiniałem sam siebie za to, że byłem naiwny i myślałem, że to za jego zgodą wszystko się działo, podczas gdy on nawet nie chciał chodzić do szkoły ani wracać ze mną.
Przewróciło mi się w żołądku, gdy przypomniałem sobie, jakie zdziwienie pojawiło się w jego oczach, kiedy mnie tam zobaczył, a potem jak z wściekłości zmieniło się jego spojrzenie. Czysta, niezmieszana wściekłość.
"Co to za stworzenie tutaj robi?" zapytał i nikt, nawet Alex, jego przyjaciel, który zaprosił mnie do stołu, nie potrafił stanąć w mojej obronie i wyjaśnić im, że nie byłam tam z własnej woli.
Ale w końcu, Hardin był królem szkoły. Każdy się go bał.
"Może kiedy indziej dołączy do nas?" powiedział Russo, patrząc na moją matkę z sympatycznym uśmiechem pełnym miłości, na który czułem zazdrość.
Chciałem doświadczyć miłości takiej, jaką mieli. I pragnąłem, żeby Hardin to dostrzegł i przestał z teatralnymi wygłupami.
"Dziękuję, moja miłość. Zjedzmy." Odpowiedziała moja mama, całując go w policzek i ściskając jego dłoń, co sprawiło, że jego uśmiech się rozszerzył.
Co tu było do niepolubienia?
Chciałem być tak kochanym. Chciałem mieć swoje szczęśliwe zakochanie jak moja mama.
"No więc, powiedz mi. Jak w szkole? Mam nadzieję, że Hardin nie sprawia ci tyle kłopotów?" Russo zapytał, a ja zakaszlałem, prawie zadławiłem się wodą, którą piłem.
Jak miałem na to odpowiedzieć, nie kłamiąc? Bo byłem złym kłamcą.
I nie było jak mu powiedzieć o tym, czym Hardin naprawdę się zajmował.
O tym, jak przysiągł, że uczyni moje życie piekłem, mimo ostrzeżeń jego ojca.
O tym, jak przyprowadzał dziewczyny do domu, żeby z nimi uprawiać seks.
O tym, jak widziałem penis jego syna.
Miałem czerwone policzki, kiedy przypomniałem sobie, jak siłą przyciśniął Dahlię, tak jakby robił to już milion razy.
Wycierając mi plecy, moja mama patrzyła na mnie z niepokojem, a ja przetarłem gardło i udawłem uśmiech.
"Wszystko w porządku?" zapytała, a ja szybko kiwnąłem głową.
"Przepraszam. Czy to pytanie tak cię zasmuciło?" zapytał Russo, a ja tak szybko potrząsnąłem głową, że miałem nadzieję, że nie przejrzał mojej kłamstwa.
"Nie przeszkadza mi." odpowiedziałem, gryząc się w wewnętrzne policzki, żeby powstrzymać się od dodania słowa 'jeszcze'
Prawda była taka, że wiedziałem, że Hardin ma dla mnie plany. I żadne z nich nie były dobre.
"Nie jest jeszcze zbyt serdeczny, ale mam nadzieję, że z czasem się poprawi." dodałem, a Russo uśmiechnął się.
"Jestem pewien, że tak będzie. Zawsze był uparty, ale się opamięta. Jestem pewien."
Na pewno nie byłem pewny, ale uśmiechnąłem się i kiwnąłem.
Poświadczeniem, że Hardin nie jest nawet blisko tego, żeby przyjąć mnie do rodziny, było to, co znalazłem na moim łóżku, gdy wyszedłem pod prysznic pewnego wieczoru.
Krzyknąłem tak głośno, pobiegłem do drzwi i zacząłem łapać powietrze, dopóki nie zrozumiałem, że jeśli nie przestanę krzyczeć, to moja matka usłyszy i przyjdzie zobaczyć, co się dzieje.
Patrząc na zamek w drzwiach, zastanawiałem się, jak zdobył do niego dostęp, skoro byłem pewien, że go zamknąłem.
Czy jednak nie zamknąłem?
Martwe szczury na łóżku, z listem napisanym krwią, prawdopodobnie szczurzej, na którym było napisane 'Witamy w rodzinie', było wystarczającym dowodem na to, że Hardin był w moim pokoju.
Nie było go tam, kiedy wróciłem z jadalni, więc musiał to zrobić, gdy byłem w łazience.
Czy wszedł do łazienki?
Czy mnie zobaczył nago?
Nie, nie mogłem sobie pozwolić na myślenie, że tak było. Hardin mnie nienawidził. Nie chciałby widzieć kogoś, kogo nienawidziły, prawda?
Potrząsając głową, głęboko oddychając, zacząłem odliczać od dziesięciu do jednego, żeby się uspokoić, zanim zacznę myśleć o tym, co mam zrobić.
Nie mogłem się z nim konfrontować.
Nie. To byłoby trudzenie się mu bezpośrednio i nauczyłem się więcej niż raz, że nigdy nie wygram w fizycznym starciu z Hardinem Moralesem.
On był powodem, dla którego powstało słowo "przerażający".
Jak mógł taki piękny człowiek być tak bezlitosny?
Chwytając telefon, wybrałem numer do Nadii, a ona odebrała od razu.
"Siema, Jazz, co tam słychać?" brzmiała, jakby zaraz miała iść spać.
"To, co jest dobre, to że Hardin zostawił martwego szczura na moim łóżku z notatką napisaną krwią."
"Kurwa? Na serio? Pokaż mi to!"
Szybko zmieniłem połączenie na wideorozmowę i zbliżyłem się na palcach do łóżka, a ona wrzasnęła.
"To jest obrzydliwe. Jak on dostał się do twojego pokoju? Nie zamknęłaś drzwi?"
"Zamknąłem. Albo przynajmniej tak sądzę" odpowiedziałem, oddalając się od łóżka, żeby stanąć przy drzwiach.
Było prawie komediowe, że stałem w swojej sypialni, ubrany jedynie w ręcznik owinięty wokół mojej klatki piersiowej jak obcy sam sobie.
"Powiedziałaś mamie o tym?" zapytała, jej oczy szeroko otwarte, a wyglądała zupełnie nie na kogoś, kto właśnie zasypiał.
Ta wiadomość wystarcza, żeby mieć kogoś obudzić.
"Nie." szeptałem-krzyczałem.
Ostatnią rzeczą, której potrzebowałem, było zgłoszenie Hardina i może jeszcze bardziej go rozzłościć.
Jego ojciec myślał, że groźby zadziałały i ja ostatnią rzeczą, jaką chciałem, było jeszcze pogorszyć sprawy dla siebie.
"Więc jak zamierzasz to z łóżka wyciągnąć? Czy nie planujesz spać na nim dziś w nocy?"
"Znajdę sposób, ale wątpię, czy zadepczę na tej nocy w tym łóżku."
Spoglądając na sofę, wiedziałem, że będę na niej spał, jeśli w ogóle uda mi się po tym, co się stało, zasnąć.
Pierwsze, co zrobię jutro, to zażądanie, żeby wymienili zamek w moim pokoju natychmiast.
"W porządku, daj mi znać, jeśli coś jeszcze się stanie, dobrze? Śpij z jednym okiem otwartym. Ten chłopak to zaraza." powiedziała, a kiedy kiwnęła głową, rozłączyłem się i patrzyłem na bałagan na moim łóżku.
Ktoś zapukał do moich drzwi i podskoczyłem.
"Kto tam?" pewpiałem, śpiesząc się, żeby znaleźć papierową reklamówkę, gdy usłyszałem odpowiedź mojej matki zza drzwi.
To było najgorsze możliwe momenty w historii.
"Daj mi minutę." krzyknąłem, głęboko oddychając i powstrzymując się przed krzyczeniem jeszcze bardziej, gdy zabrałem szczura i krwawy papier, schowałem go do reklamówki z boku łóżka. Zanim zdjąłem pościel i włożyłem ją do kosza na pranie.
Pospiesznie pobiegłem do mojej szafy po szlafrok, wziąłem głęboki oddech i w końcu otworzyłem drzwi.
"O, byłeś w łazience. Czy to zły moment? Zawsze mogę wrócić później." powiedziała i potrząsnąłem głową z uśmiechem, który był prawdopodobnie zbyt szeroki, żeby nie budzić podejrzeń. Potem odsunąłem się, by wpuścić ją do środka.
Jej oczy pojechały na moje łóżko i spojrzała na mnie, z uniesionymi brwiami.
"Co się stało z pościelą, Jasmine?"
Walczyłem z pokusą, żeby opowiedzieć jej, że jej Pasierb upuścił martwego szczura i krwawy list witający mnie w rodzinie Moralesów.
"Zagłubiłam moją pościel. Okres. Wiesz, jak to może być." wybuchnąłem i kiedy kiwnęła głową, westchnąłem z ulgą i wskazałem ruchem ręki na sofę.
"O nie, nie przyszedłem tu, żeby zabierać ci dużo czasu. Wiem, jak bardzo zmuszałem cię do tego małżeństwa i jestem bardzo wdzięczna za twoje zrozumienie. Mam wrażenie, że od kiedy się przeprowadziliśmy, nie spędziliśmy ze sobą zbyt wiele czasu. Ty wiesz, tylko ja i ty. I to właśnie dlatego chciałam zapytać, czy zgodziłabyś się ze mną na lunch. Kiedy jesteś wolna, oczywiście."
Przytaknąłem z uśmiechem, wyciągnąłem rękę, żeby przytulić moją matkę i przypominałem sobie, że niezależnie od tego, co myśli Hardin, była najmilszą osobą na świecie.
Nie była oportunistką, a ja też nie.
"Wszystko pasuje, mamuśka." powiedziałem jej, a ona kiwnęła głową, całując mnie w policzek.
"Dobrze więc. Pozostawię cię samego. Dobranoc, moje kochanie."
Pomachałem do niej, gdy zamykałem drzwi i odwróciłem się, moja buzia straciła uśmiech, bo wiedziałem, że to dopiero początek wygłupów Hardina.
Dreadziłem, co się wydarzy dalej.
Przesuń w górę, aby kontynuować