passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Forbidden Heat 18+ - Rozdział #4 - autor Realfantasies

Forbidden Heat 18+

/

Rozdział 4

Rozdział 3

Lucien Rosenhall jest światowej sławy obecnym prezesem jednej z największych firm farmaceutycznych na świecie. Po latach unikania małżeństw z rozsądku, zszokował środowisko towarzyskie, ogłaszając zaręczyny ze swoją starszą współpracownicą – moją matką. Mama zawsze wychowywała mnie sama jako samotna matka, więc byłam bardzo szczęśliwa, kiedy znalazła miłość swojego życia. Po raz pierwszy spotkałam Luciena, gdy przyszedł do naszego domu kilka miesięcy przed ślubem z moją mamą. Miałam wtedy tylko 12 lat, ale potrafiłam już dostrzec, że jest życzliwym i godnym zaufania człowiekiem. Ożenił się z moją mamą, gdy sam miał zaledwie 28 lat. Dopiero później, kiedy dorosłam, dowiedziałam się, że choć ich ślub był pełen blasku i szczęścia, rodzina Luciena była głęboko niezadowolona z jego wyboru partnerki.

Nasze wspólne życie jako nowa rodzina było cudowne i przypominało spełnienie bajkowego snu. Po przeprowadzce do rodzinnej posiadłości Luciena zamieszkaliśmy we wspaniałej rezydencji. Spędzaliśmy razem mnóstwo czasu, wyjeżdżając na wakacje, kiedy tylko Lucien był wolny od pracy w rodzinnej firmie. Wszystko było idealne. Zbyt idealne… by mogło trwać.

"Twoja mama jest w szpitalu, Natalio. Wysłałem kierowcę, żeby cię odebrał. Proszę, przyjedź jak najszybciej" – powiedział Lucien. Lucien, dlaczego twój głos się trzęsie?

Niecały rok po ślubie. Moja mama nagle zmarła w wyniku wypadku samochodowego. Tak po prostu, moja jedyna bliska krewna odeszła. Jej skromny pogrzeb odbył się w ciszy, w obecności tylko najbliższych przyjaciół i rodziny Luciena. Stojąc w czarnej sukni obok Luciena, witając gości, byłam tak otępiała z bólu, że miałam nadzieję, iż wiatr po prostu mnie uniesie.

"Co stanie się z dzieckiem? Byli małżeństwem zaledwie przez około 10 miesięcy? Czy ma innych krewnych ze strony matki, którzy mogliby ją przyjąć?" – szeptali tak głośno, jakby mnie już nie było. Mama odeszła… co teraz ze mną będzie? Gdzie pójdę? Jak będę żyć? Tęsknię za mamą… Łzy, które wstrzymywałam, zaczęły powoli spływać po mojej twarzy, gdy zaczęłam cicho szlochać.

Nagle poczułam ciepłe ramię obejmujące mnie, a za chwilę twarz Luciena patrzyła prosto na mnie. Lucien pochylił się, by przytulić mnie mocno do piersi. "Poradzimy sobie. Jestem tutaj dla ciebie. Zamieszkajmy razem dalej, bo jesteśmy rodziną. Kocham cię, Natalio" – wyszeptał Lucien i pocałował mnie delikatnie w czoło. Te słowa i ten pocałunek uratowały mnie i moje życie.

--- Dziesięć lat później ---

Mam teraz 22 lata i jestem na ostatnim roku studiów. Minione dziesięć lat minęło błyskawicznie i wyrosłam z dziecka na młodą kobietę z jasną przyszłością przed sobą. Wciąż mieszkałam z moim ojczymem, Lucienem, po śmierci mamy. Lucien przez ostatnie dziesięć lat był wobec mnie kochający, wspierający i był najlepszym ojcem, jakiego mogłam sobie wyobrazić. Jestem wdzięczna, że jest moim ojcem i rodziną, ale już w liceum zaczęłam pragnąć czegoś więcej…

"Natalio. Proszę, bądź dziś na czas na kolacji. Mam coś, o czym chciałbym z tobą porozmawiać" – zadzwonił Lucien. Wydawał się wyjątkowo podekscytowany. Może chce porozmawiać o moim stażu w firmowym laboratorium.

"Oczywiście. Wrócę na czas. Do zobaczenia!" – odpowiedziałam radośnie. W końcu naprawdę lubię z nim spędzać czas, a wszystko, co robi, jest dla mnie wyjątkowe. Odkładając słuchawkę, uśmiechnęłam się lekko, czekając na wspólną kolację, słuchanie jego opowieści, śmianie się razem i patrzenie na jego uśmiech. Wszystkie te chwile sprawiają, że moje serce bije szybciej.

…

"Lucien, jestem w domu!" – ogłosiłam z podekscytowaniem, wchodząc do środka. Dwie pokojówki natychmiast podeszły, by pomóc mi z torbą i płaszczem. Odkąd poszłam do liceum, przestałam lubić nazywać ojczyma ‘ojcem’, więc zaczęliśmy mówić sobie po imieniu i to sprawia mi radość. Ruszyłam w stronę jadalni, gdzie – jak sądziłam – Lucien czeka na mnie.

"Cześć! Jestem Angela! Miło cię wreszcie poznać, Natalio."

Blondynka o iskrzących się niebieskich oczach, ogromnym biuście i krągłych pośladkach w obcisłej sukience wstała od stołu, by powitać mnie przesadnie serdecznym uściskiem.

"Cześć. Jestem Natalia, również miło mi cię poznać" – odpowiedziałam uprzejmie, przyklejając na twarzy jeden z najsłodszych uśmiechów, których nauczyłam się używać podczas spotkań towarzyskich. Rzucałam wzrokiem dookoła, próbując zlokalizować Luciena. Nie było go nigdzie w zasięgu wzroku. Gdzie on jest? ... i kim ona jest?

Usiadłyśmy obie przy stole, gdzie nasze pokojówki przygotowały i podały trzydaniową kolację. Na szczęście Lucien wszedł do pokoju, kiedy próbowałam w głowie znaleźć temat do rozmowy, by wypełnić tę niezręczną ciszę.

"Natalio, wróciłaś. Witaj w domu, kochanie. Pozwól, że przedstawię ci naszą piękną dzisiejszą gościnię! To Angela… jest moją narzeczoną. Angela, to Natalia, moja córka" – Lucien zwrócił się do mnie z najszczęśliwszym uśmiechem na twarzy. Zużyłam całą energię i duszę, by przykleić na twarzy słodki, radosny uśmiech. Jeśli świat ma się skończyć, niech stanie się to teraz.

Cała trójka prowadziła grzeczne i pozornie miłe rozmowy na przypadkowe tematy podczas kolacji. Ja sama przeszłam na autopilota, korzystając z umiejętności zachowania się jak dama w takich sytuacjach, podczas gdy moja prawdziwa jaźń wycofała się do wnętrza, by poradzić sobie z szokiem. Lucien patrzył mi prosto w oczy wielokrotnie podczas kolacji, dając mi do zrozumienia, że prawdopodobnie wie, iż nie przyjmuję tej wiadomości tak dobrze, jak by tego chciał. Wtrącałam tu i tam odpowiednie uwagi przez cały wieczór.

--Ciąg dalszy nastąpi...

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

„Natalia, szukasz stażu na ostatni semestr studiów, prawda? Bardzo bym chciał, żebyś rozważyła pracę w firmie naszej rodziny po ukończeniu studiów. Oczywiście, nie będę Cię do niczego zmuszał, ale myślę, że to byłaby dobra okazja, żebyś podczas stażu dowiedziała się więcej o naszym biznesie. Rozmawiałem z twoim wujkiem Edwardem i uważa, że możesz się od niego wiele nauczyć, pracując razem z nim przy zarządzaniu jednym z laboratoriów naszej firmy”, zasugerował mi Lucien radośnie, z promiennym uśmiechem. Nie obchodziło mnie, co mówił – zrobiłabym wszystko, o co mnie poprosi z takim uśmiechem.

„Oczywiście. Chyba czas, żebym też poznała nasz biznes…” odpowiedziałam z lekkim uśmiechem.

„Świetnie. Edward przyjdzie dzisiaj wieczorem po pracy, żeby omówić z tobą potencjalne stanowiska. Śmiało pytaj go o wszystko.”

Na tym zakończyła się kolacja, a ja szybko wymówiłam się i wróciłam do swojego pokoju. Weszłam po schodach i od razu powiedziałam swojej pokojówce, że chcę spędzić trochę czasu sama. Gdy zostałam sama, przytłoczyły mnie emocje, które do tej pory tłumiłam. Poczułam, jak łzy szczypią mnie w oczy i powoli spływają po policzkach, gdy docierało do mnie, że Lucien wkrótce poślubi inną kobietę. Owszem, miał już wcześniej dziewczyny, ale starałam się to ignorować, wiedząc, że żadna z nich nie przetrwa. Nigdy nie śniłam, że nadejdzie dzień, w którym będę musiała dzielić się Lucienem z inną kobietą.

**puk puk**

„Natalia, to ja.” Wspaniale, Lucien tu jest, a ja zalewam się łzami.

„Proszę, wejdź…”

Lucien otworzył drzwi i od razu usiadł obok mnie na łóżku.

„Gratuluję zaręczyn, Lucien”, udało mi się uśmiechnąć i starałam się, żeby głos mi się nie załamał. Muszę powstrzymać łzy!

„Dziękuję… ale… jeśli naprawdę się cieszysz… to czemu wyglądasz, jakbyś płakała?”

Nie dziwię się. Lucien zna mnie przecież bardzo dobrze.

„Posłuchaj mnie, Natalio. Minęło już dziesięć lat, odkąd twoja mama nas opuściła. Wkrótce będziesz dorosła i zaczniesz własne, niezależne życie. Kocham cię i życzę ci jak najlepiej. Wierzę, że Angela dopełni naszą rodzinę i będzie mogła mi pomóc cię wspierać…”

„Tak, rozumiem. Proszę, nie martw się o mnie…” odpowiedziałam, przykleiłam słodki uśmiech do twarzy i mocno go przytuliłam, by ukryć ból na twarzy i łzy, które groziły, że spłyną.

„Chcę się trochę zdrzemnąć przed spotkaniem z wujkiem Edwardem… życzę miłego wieczoru!”

„Dobrze… Pamiętaj, kocham cię”, wyszeptał Lucien do ucha i pocałował mnie czule w czoło – tak samo jak przez wszystkie te lata, gdy byłam dzieckiem. Teraz miejsca, których mnie dotknął i pocałował, płonęły nowym, pulsującym żarem. Lucien wyszedł z pokoju, a ja osunęłam się na łóżko.

Jestem taka śpiąca i boli mnie głowa od tego całego płaczu. Muszę odpocząć, żeby moje oczy nie były podpuchnięte, kiedy spotkam się z wujkiem Edwardem. Powoli zeszłam po schodach, wyczuwając drogę, chcąc w kuchni wziąć zimne okłady na spuchnięte oczy.

„Ah… Ah… Lucien… proszę…”

Słyszałam kobiecy głos dochodzący z gabinetu Luciena. Bez zastanowienia podeszłam bliżej źródła dźwięku. Drzwi do gabinetu były lekko uchylone. Nie, nie mogę tego zrobić… nie powinnam tego widzieć… ale…

Nie mogłam się powstrzymać i zajrzałam do środka.

Pchnięcie. Pchnięcie. Pchnięcie.

Rozczochrana Angela, odwrócona do mnie plecami, dosiadała Luciena, poruszając biodrami w górę i w dół na jego członku. Jej ramiona oplatały szyję Luciena, gdy całowała go namiętnie, jęcząc z pożądania. Jej krótka, obcisła sukienka była podwinięta aż do pasa, gdzie Lucien trzymał ją, gdy wpychał swojego twardego penisa w jej mokrą cipkę. Krągłe, kształtne piersi Angeli podskakiwały w rytm jego ruchów, gdy wbijał swój przyrząd miłości w jej dziurkę raz za razem.

„Doch… dochodzę… kocham cię… ah… Lucien… mocniej!” Angela krzyczała bez zahamowań, gdy dosiadała jego kutasa coraz szybciej, zbliżając się do szczytu. Lucien pozwolił jej dojść, jednocześnie przesuwając dłoń przez jej blond włosy. Angela rzeczywiście jest piękna i przyjemnie się z nią kochać, pomyślał, skoro jego rodzina wybrała ją właśnie na żonę ze względu na chęć nawiązania biznesowej współpracy z firmą jej ojca. Może więc ją brać i cieszyć się tym, póki może… w końcu Natalia staje się już młodą kobietą i niedługo znajdzie odpowiedniego dla siebie mężczyznę.

Patrzyłam, jak Lucien wyciągnął członka i przerzucił Angelę na brzuch na sofie. Ach… to pierwszy raz, kiedy widzę jego członka – i jest taki twardy. O Boże, jest taki duży i piękny! Nie mogłam oderwać wzroku od tego obiektu moich pragnień. Nagle poczułam przyjemne mrowienie w czułym punkcie między nogami i ze wstydem zorientowałam się, że zaczęłam się dotykać, fantazjując o kutasie Luciena. Ach… Lucien, chcę twojego kutasa głęboko w mojej cipce… proszę…

„Unieś biodra… chcę wziąć cię od tyłu. Dobra dziewczynka… właśnie tak,” rozkazał Lucien Angeli niskim głosem, a ona szybko spełniła jego życzenie.

Lucien ustawił się za nią i przyłożył nabrzmiałego penisa do jej wejścia, po czym wbił się w nią jednym, mocnym ruchem. Jego ręce objęły jej piersi i mocno je ścisnęły, gdy zaczął ją posuwać od tyłu. Ich jęki i westchnienia rozkoszy wypełniły pokój.

Stłumiłam swój jęk, gdy włożyłam palec do mojej ciasnej, gorącej dziurki. Lucien, gdybyś to ty był teraz we mnie… W tej chwili wydawało mi się, że jego spojrzenie napotkało moje…

Odwróciłam się i uciekłam z pokoju najszybciej, jak mogłam, z powrotem do swojej sypialni. To była tylko moja wyobraźnia, prawda? Nie ma opcji, żeby widział, jak ich podglądam… prawda?

Lucien był prawie pewien, że widział kogoś podglądającego przez drzwi i modlił się, żeby to nie była Natalia. Jasne, na pewno to była Natalia. Kontynuował pieprzenie Angeli, mając w głowie myśli o swojej pasierbicy, posuwał ją coraz szybciej i mocniej, zbliżając się do wytrysku. Ciekawe, czy jej cipka jest ciepła i ciasna… Natalia! Krzyczał jej imię w myślach, gdy wystrzelił porcje swojej spermy w wyczekującą cipkę Angeli. Poprosił kierowcę, by odwiózł ją do domu, a sam zadzwonił do Edwarda, swojego młodszego o pięć lat brata.

--Ciąg dalszy nastąpi…

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

Edward przyjechał niedługo potem, a bracia powitali się serdecznie.

– Natalia powinna być u siebie w pokoju. Powiedziałem jej, że wpadniesz, żeby porozmawiać o jej praktykach... Proszę, wspieraj ją – wyjaśnił Lucien bratu, klepiąc go po plecach.

– Twoja dziewczynka wyrosła na piękną, młodą kobietę, co? Już za chwilę kończy studia i zaczyna pracę... Ciekawe, czy ma chłopaka? – droczył się Edward z Lucienem, w jego głosie słychać było rozbawienie.

Lucien wiedział, że Edward wciąż jest singlem i mimo licznych przygód z kobietami, z którymi spotykał się od czasu do czasu, nadal się nie ustatkował. No cóż, nie ma w tym nic złego, pomyślał Lucien.

– Powinieneś pójść do Natalii, zanim zrobi się jeszcze później... Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu, gdy przyjedziesz do centrali – skinął głową Lucien do brata i poszedł do swojego pokoju.

…

Wzięłam prysznic, żeby oczyścić głowę, i umyłam włosy moim ulubionym szamponem. Lucien wybrał ten zapach dla mnie, gdy kilka lat temu byliśmy razem na zakupach, i od tamtej pory używam go cały czas. Kiedy go czuję, myślę o nim i zaczynam go pragnąć…

– Ach... Lucien... Ach... Lu... Lucien... – jęczałam, zamykając oczy i wyobrażając sobie, jak obejmuje moje ciało, dotyka moich piersi, szczypie sutki, głaszcze mokre, tajemnicze miejsce między nogami.

Zrzuciłam ręcznik i położyłam się naga na łóżku, ściskając lewy sutek, podczas gdy prawa dłoń zataczała kółka wokół twardniejącej łechtaczki. Tam na dole byłam już cała mokra, a wyobrażając sobie mojego ojczyma biorącego mnie wedle własnego upodobania, robiłam się tylko bardziej gorąca i wilgotna. Masturbowałam się niezliczoną ilość razy, tęskniąc za Lucienem, i za każdym razem dochodziłam coraz mocniej. Podejrzewam, że tym razem będzie jeszcze intensywniej, bo dopiero co widziałam, jak Lucien zaspokaja swoje pragnienia z inną kobietą. Widziałam na własne oczy jego twarz i słyszałam dźwięki, jakie wydaje, gdy unosi się w pożądaniu.

Rozsunęłam szeroko nogi i wpychałam palce w moją ciasną cipkę, wyobrażając sobie jego dużego, gorącego i śliskiego penisa dającego mi rozkosz. Jęczałam głośno nieprzerwanie, wsuwając palce coraz szybciej, a moja cipka wydawała mokre, mlaskające dźwięki. Moja pochwa zaciskała się mocno wokół palców, gdy zbliżałam się do szczytu. Nie mogłam już wytrzymać, więc przewróciłam się na brzuch i unosiłam biodra w górę i w dół, dosiadając własnych palców…

– Lucien! Pieprz mnie mocniej… Lucien… zaraz… dochodzę! Lucien… Lu… Lucien!! Ach!!

Nie wiedziałam wtedy jeszcze, że ten akt chwilowej przyjemności ujawni mój brudny, mały sekret…

…

W tym samym momencie Edward stał po drugiej stronie drzwi do pokoju Natalii. Choć nie było to zamierzone, usłyszał jej rozkoszne jęki przez drzwi, a zaraz potem wyraźnie imię starszego brata: Lucien. Och, Natalio, wyrosłaś na tak niegrzeczną dziewczynkę… Może ja powinienem cię czegoś nauczyć… – uśmiechnął się do siebie chytrze Edward. Gdy jej orgazmiczne jęki ucichły, zapukał lekko do drzwi. – Natalia. Tu Edward… wchodzę… – Bez czekania na odpowiedź, nacisnął klamkę i wszedł do środka.

W chwili, gdy usłyszałam głos Edwarda, wyrwałam się z fantazji i szybko owinęłam nagie ciało ręcznikiem, akurat w samą porę, bo drzwi się otworzyły i mój wujek wszedł do środka pewnym krokiem. Edward jest młodszym bratem mojego ojca i zarządza wszystkimi laboratoriami należącymi do naszej rodzinnej firmy. Przyznaję, że bycie szefem całego interesu w wieku zaledwie 33 lat jest imponujące, ale nigdy się do niego nie przekonałam. Jego obecność zawsze mnie onieśmiela i wydaje się mieć talent do wprawiania mnie w niezręczne sytuacje, jak teraz: jestem naga, z ręcznikiem zarzuconym na siebie, a on właśnie usiadł obok mnie na łóżku. Poza wyglądem, tak zbliżonym do Luciena, że można by uznać go za jego młodszego klona, nie mają ze sobą nic wspólnego.

– Cieszę się, że zdecydowałaś się odbyć praktyki ze mną w laboratorium. Postaram się, żeby to była dla ciebie przyjemna i pouczająca przygoda, Natalio – powiedział Edward z łagodnym uśmiechem, poklepując mnie po nagim ramieniu. Potem opisał na czym polegać będzie moja rola w laboratorium, w tym pomaganie mu w nadzorowaniu projektów badawczych i bycie jego osobistą sekretarką. Z czasem stawałam się coraz bardziej świadoma swojej nagości i jego bliskości…

– To już wszystko. Robi się późno… Powinienem wracać. W razie pytań zawsze możesz do mnie zadzwonić. Nie martw się, dobrze się tobą zaopiekuję, skoro ojciec mi cię powierzył – wyszeptał mi jeszcze do ucha, po czym wstał z łóżka. Podziękowałam mu z najlepszym uśmiechem, na jaki było mnie stać, i wyszedł. Uff! Jakoś to przetrwałam. Praca z Edwardem będzie dla mnie otwierającym oczy doświadczeniem… prawda?

---Powrót do teraźniejszości---

Ledwie tydzień po rozpoczęciu praktyk u Edwarda, zrobiliśmy to… w jego biurze! Moje myśli wracają do teraźniejszości, gdy skupiam się na zachowaniu równowagi, idąc w stronę samochodu Edwarda, żeby mógł mnie odwieźć do domu. Z każdym krokiem czułam bolesny dyskomfort między nogami oraz wilgoć nasienia, które zostawił we mnie, wypływającą na moje majtki i spływającą po wewnętrznej stronie ud. Nie… muszę jak najszybciej wrócić i się oczyścić.

W końcu nadszedł moment, którego się najbardziej obawiałam. Stoję teraz przed drzwiami luksusowego Bentleya Edwarda. Dam radę… nikt nie może się dowiedzieć, co wydarzyło się dzisiaj… zwłaszcza Lucien. Zaczerpnęłam głęboko powietrza, otworzyłam drzwi i usiadłam na czerwonym, skórzanym fotelu pasażera obok mojego wujka. Gdy tylko usiadłam i zamknęłam drzwi, Edward pochylił się, by skraść mój pocałunek.

--Ciąg dalszy nastąpi...

Przesuń w górę, aby kontynuować

Forbidden Heat 18+

Forbidden Heat 18+

562 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

562

Treść

Aa