passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Honey, Love Me One More Time - Rozdział #5 - autor Anna Shannel Lin

Honey, Love Me One More Time

/

Rozdział 5

Rozdział 4: Potrafię to zrobić 4: I Can Make It

Zegar na ścianie wybił dwunastą, ogłaszając zbliżającą się północ.

Z szerokim uśmiechem patrzyła na niego. "Obiecuję, że jutro podpiszę umowę rozwodową."

Cristofer nie poruszył się i tylko zmarszczył brwi, jakby mierzył wiarygodność jej słów.

Tymczasem Estelle wstała i podszedła do niego. Delikatnie opierając się na jego klatce piersiowej, pocałowała go w usta.

"Cristofer, tylko udawaj, że wciąż mnie kochasz. Proszę cię. Tylko tym razem, czy zgodzisz się?"

***

*

Następnego ranka Estelle została obudzona przez blask słońca.

Bóle i dolegliwości męczyły jej ciało, ale czuła się pusta, jakby jej dusza opuściła ciało.

Mimo że mieli seks wczoraj wieczorem, Cristofer nigdy nie całował jej w usta. Dla niego to było tylko zadanie, które można było wykonać bez śladu emocji.

Uczynienie miłości miało być najbardziej intymną rzeczą, jaka mogła się wydarzyć między kochankami. Jednak Estelle czuła się bardzo smutna po uprawianiu seksu z Cristoferem.

er.

Na kołdrze obok niej nie było już ciepła, a jego sylwetki nie było widać w willi. Cristofer wyszedł kilka godzin temu.

Estelle wstała z trudem i posprzątała bałagan na łóżku.

Cristofer był tak w pośpiechu, że zostawił swoją muszkę na podłodze.

Podniosła muszkę, starannie ją złożyła i włożyła do torby, którą zawsze nosiła ze sobą. W torbie miała także zdjęcie swojego dziecka.

"Yohan, trzymaj się tam." Pogładziła małą twarz w torbie.

Na zdjęciu zapłakała. "Robię wszystko, co w mojej mocy, żeby cię uratować, moje dziecko. Daj mamie trochę więcej czasu, dobrze?"

Łzy spływały po jej twarzy i kapały na zdjęcie.

Estelle delikatnie ocierała łzy z fotografii, w oczach miała czułość.

"Świat tak bardzo mnie nienawidzi, że chce odebrać mi wszystko, włącznie z tobą. Ale to nie ma znaczenia, bo mam ciebie i będę cię chronić. Jesteś moim ukochanym. Dopóki prowadzisz dobre życie, mogę znieść wszelkie cierpienie."

W noc.

Na nocnym stoliku leżał stos papierów.

Musiał to być Cristofer, który je tam zostawił.

Estelle delikatnie odłożyła zdjęcie do swojej torby, zanim zaczęła czytać papiery.

Była to ugoda rozwodowa, co wcale jej nie zaskoczyło.

Przejrzała ją i nie znalazła żadnych szczególnych warunków. Była prawie taka sama jak ta, którą Cristofer przyniósł wcześniej.

Jedyna różnica, która przykuła jej uwagę, była napisana na końcu: Estelle Hudson obiecuje opuścić Had

ale na zawsze i nigdy nie wrócę.

Wygląda na to, że naprawdę nie chcesz mnie już więcej widzieć.

Nie martw się. Nie zobaczysz mnie ponownie, bo opuszczę Hadale i nawet ten świat na zawsze.

Z lekkim uśmiechem, podpisała swoje imię na dole.

****

Jak zwykle, Estelle przyszła do szpitala na kontrolę dzień po zastrzyku.

Zauważając siniaki na jej szyi, lekarz zmarszczył brwi. "Pani Hans, czy mam zadzwonić na policję?"

Estelle s

Uniosła głowę i zakryła ślady swoim kołnierzem. "Nie, dziękuję. Kiedy będę wiedzieć, czy jestem w ciąży czy nie?"

"Przynajmniej po siedmiu dniach," powiedział lekarz, "Pani Hans, jeśli po siedmiu dniach wciąż nie będzie Pani w ciąży, proszę rozpocząć chemioterapię, zanim będzie za późno."

Estelle zmarszczyła brwi i głęboko wydychała. "Jak długo mogę żyć, jeśli nie będę otrzymywać chemioterapii?"

"Maksymalnie sześć miesięcy. Ale dzięki odpowiednio wczesnej chemioterapii, można to przedłużyć do 3–5 lat."

"Nie chcę otrzymywać chemii.

terapia. Muszę urodzić kolejne dziecko. Doktorze, czy mógłbyś mi kupić dziewięć miesięcy? Nie obchodzi mnie, jaka metoda zostanie użyta ani ile to będzie kosztować."

"Cóż, muszę cię ostrzec, że w późnych stadiach raka będzie bardzo bolesne. Wielu pacjentów traci wolę życia, ponieważ nie są w stanie znieść bólu. Jeśli chcesz żyć dłużej, musisz sam walczyć ze swoim losem."

Estelle westchnęła z ulgą. "Rozumiem."

"Ból jest tak intensywny i przeszywający, że pacjenci zazwyczaj nie są w stanie wytrzymać.

"Nie mogę tego znieść" - powiedział.

"Dam radę" - odpowiedziała Estelle, kiwając głową. Aby złagodzić swoje napięcie, powtarzała: "Dam radę".

Lekarz wyraził smutny wyraz twarzy. "Pani Hans, jest pani najtwardszym pacjentem, jakiego kiedykolwiek spotkałem".

Estelle miała szeroki uśmiech. "Nadal nie jestem wystarczająco twarda. Gdybym była wystarczająco twarda, nie znalazłabym się w kłopocie".

Estelle była oślepiona promieniami słonecznymi, gdy wyszła z szpitala.

Przymrużyła oczy na widok słońca, które było dość jasne i ciepłe. Wtedy zadzwonił jej telefon.

To był telefon od Cristofera.

On dzwoni do mnie!

Estelle nie mogła powstrzymać drżenia rąk i prawie upuściła telefon.

"Cristofer?"

"Podpisałeś już ten dokument?" Cristofer od razu przejdź do sedna, nawet nie zająkając się przywitaniami.

Usłyszawszy to, Estelle była bezradna.

"Estelle, lepiej nie wygłupiaj się."

"Nie wygłupiam się. Podpisałam to. Zrobię to, co ci obiecałam."

Cristofer od razu odpowiedział: "W takim razie dam Mr. Jonesowi, żeby to zrobił."

"S

Przepraszam, Cristoferze. Nie mogę teraz przekazać ci porozumienia rozwodowego.

Irytowany, Cristofer zagrzmiał lodowatym, kąśliwym tonem: "Estelle Hudson! Czego do diabła chcesz ode mnie?!"

"Ja..."

"Mam dość, że mnie oszukałaś, bym z tobą spał w ten wstrętny sposób. Jeśli tak bardzo potrzebujesz mężczyzny, mogę zapłacić, żebyś go miała. Nie powinnaś mnie tak obrzydzać!"

Dlaczego jego głos brzmi jednocześnie tak znajomo, a zarazem tak dziwnie?

Nigdy wcześniej Cristofer nie spo

Ken okrutnie postępował z Estelle, zanim ta skończyła dwadzieścia lat. Człowiek tak łagodny i czuły jak on, niegdyś bał się nawet zranić ją trzymając jej ręce.

Pytał ją wiele razy, czy pierwszy raz, gdy uprawiali seks, bolało, i wpadał w panikę na widok najmniejszego marszczenia na jej twarzy.

Ale teraz, jego słowa były jak zimny nóż wbijający się w jej serce kawałek po kawałku.

Z gorzkim śmiechem Estelle powiedziała cicho: „Cristofer, czy widziałeś wczoraj wieczorem gwiazdy?”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5: Sprawca śmierci ich rodziców 5: The Culprit Behind Their Parent’s Death

Cristofer stracił cierpliwość. "Nie mam czasu na te bzdury."

"Były przepiękne."

"Estelle Hudson, nie wystawiaj mojej cierpliwości na próbę!"

"Dam ci porozumienie rozwodowe. Już je wysłałam pocztą i będziesz je miał za siedem dni."

Oddech Cristofera brzmiał ciężko, a ona mogła poczuć jego wściekłość przez telefon. "Oszukałaś mnie znowu! Estelle Hudson, czy jest w tym, co mówisz, jakaś ziarno prawdy? Oszukałaś mnie pięć lat temu i nadal oszukujesz mnie teraz!"

Jednak Estelle wcale nie była zła i jej głos pozostał łagodny. "Nie oszukuję cię i nigdy cię nie zdradziłam."

"Jeśli masz jakiekolwiek sumienie, jeśli odczuwasz jakiekolwiek poczucie winy wobec moich rodziców, powinieneś mnie natychmiast rozwieść i odczepić się ode mnie!"

Zaśmiała się. "Widziałam nową klauzulę, którą dodałeś do ugody rozwodowej, mówiącą, że chcesz, żebym na zawsze opuściła Hadale."

Cristofer odpowiedział: "Tak, dlatego że nie chcę cię już więcej widzieć."

"Mogę zrobić to, co

Chcesz. Za siedem dni całkowicie zniknę i nigdy więcej nie pojawię się przed tobą i Gretchen. Ale Cristofer... czy możemy jeszcze raz razem patrzeć na gwiazdy? Każdy dzień jest dobry. To tylko na jedną noc."

Beep, beep, beep-

Telefon został odłożony bezpośrednio.

Cristofer nie powiedział tak i nie chciał już słuchać jej głosu.

Jego obojętność nie zaskoczyła Estelle, która była do niej przyzwyczajona przez ostatnie cztery lata. W tym momencie była ona zdrętwiała z bólu serca.

**

**

"Brzytwa, brzytwa, mała gwiazdo. Jak się zastanawiam, kim jesteś." Z pobliskiego miejsca dobiegł czysty, dziecinny głos.

Malutki chłopiec pięcioletni, może sześcioletni, siedział w kącie przy wejściu do szpitala i co jakiś czas śpiewał tę piosenkę, opierając brodę na dłoniach.

Estelle podszedł do niego i przysiadła przed nim, pytając: "Hej, mały chłopcze. Dlaczego jesteś tu sam? Gdzie jest Twoja mama?"

Wychowany chłopiec odpowiedział słodkim głosem: "Mama jest sprzątaczką w szpitalu i czekam, aż skończy pracę".

"Dlaczego więc nie poczekasz w środku szpitala?"

On wydął wargi. "Bycie sprzątaczem jest męczące. A mama nie chce, żebym widział, jak jest zmęczona. Czy ty również pracujesz w szpitalu?"

Głęboko wzruszona, Estelle powiedziała cicho: "Nie, jestem chora i jestem tutaj, żeby zobaczyć lekarza."

"Dużo kosztuje, gdy jesteś chory!" Chłopiec nie mógł powstrzymać drżenia w głosie, gdy jego oczy zaczęły się czerwienić. "Gdybym nie był chory, mama nie musiałaby pracować jako sprzątaczka."

Estelle nie wiedziała, jak odpowiedzieć na to.

aby go pocieszyć.

Wzięła wszystkie banknoty z jej portfela i włożyła je w jego ramiona. "Proszę, weź je do swojej mamy."

Było ich około dziesięć tysięcy dolarów. Banknoty były tak ciężkie, że chłopiec trzymał je z trudem. "Naprawdę? Mogę mieć je wszystkie?"

Ona skinęła głową z uśmiechem. "Tak."

"Ale mama mówi, że przyjmowanie prezentów od innych bez jej zgody jest niedopuszczalne."

Estelle pomyślała chwilę i wpadła na pomysł. "A co powiesz na zaśpiewanie 'Twinkle, Twin

Czy mogłbyś mi zaśpiewać "Gwiazdeczko mała"?

Chłopiec stanowczo kiwnął głową.

"Gwiazdeczko mała, jak się zastanawiam, kim jesteś! Wysoko nad światem, jak diament na niebie."

Prostując plecy, śpiewał gorliwie, jednocześnie próbując trzymać wszystkie banknoty w ramionach, jakby były jego jedyną nadzieją.

W drodze powrotnej Estelle wciąż słyszała ten piękny utwór. I nie mogła przestać myśleć.

Pieniądze są tak potężne. Albo ratują życie, albo niszczą.

żyje.

Tęskniąc za większą ilością pieniędzy, moja matka i wuj zorganizowali wypadek samochodowy, w którym zginęli rodzice Cristofera. Jednakże, mogłabym także użyć moich pieniędzy, aby uratować biednego chłopca i jego matkę.

Kiedy Estelle była prawie w domu, zobaczyła kobietę stojącą przy furtce z daleka.

Kobieta miała delikatny, lekki makijaż i różową sukienkę, a jej czarne włosy opadały na ramiona.

Pozdrowiła Estelle słodkim głosem, "Cześć, Pani Hudson. Jestem Gretchen Abrams."

Estelle skinęła głową.

d. "Czego chcesz?"

Gretchen wyjęła zaproszenie ślubne z torebki i podała je Estelle.

"Cristofer i ja wychodzimy za mąż za siedem dni i chcielibyśmy zaprosić cię na nasz ślub."

Estelle nie wyciągnęła ręki, ale zaśmiała się: "Czy nie boisz się, że zrobię scenę na twoim ślubie?"

"Nie zrobię tego," odpowiedziała Gretchen z pewnym uśmiechem, "Chyba że chcesz stracić swojego syna."

Uśmiech z twarzy Estelle zniknął. Jej serce przyspieszyło.

"Jak to wiedziałaś...."

Jak wiedziałaś o moim synu? Zrobiłem wiele rzeczy, żeby to utrzymać w tajemnicy. Nawet Cristofer nic o jego istnieniu nie wie. Jak to jest możliwe?! Estelle zastanawiała się.

"Oczywiście, o tym wiem. To moja matka pomogła ci urodzić twoje dziecko." Gretchen założyła złośliwy uśmiech, "Jaki biedny chłopiec! Urodził się z sepsą, więc zawsze przebywał na oddziale intensywnej opieki."

"To ty?! Mój syn zachorował przez ciebie?!"

Estelle myślała, że sepsa syna była...

siostra była spowodowana wypadkiem medycznym przez cały czas. Ale to nie był wypadek, tylko przemyślany plan.

Gretchen wręczyła zaproszenie na ślub Estelle i szyderczo powiedziała: "Pani Hudson, jeśli chce pani uratować swojego syna, rozwiedź się jak najszybciej. O tak, zapomniałam powiedzieć, że wypadek samochodowy, w którym zginęli ojciec pani ojca i rodzice Cristofera pięć lat temu, również był zaplanowany przeze mnie. Wystarczyło tylko trochę zakłócić hamulce, żeby pozbyć się trzech kłopotów. Jak wspaniale."

Estelle zamarła z szokiem. "Nawet zabiłeś mojego ojca i rodziców Cristofera. Dlaczego?! Jak mogłeś?!"

"Rodzice Cristofera tak bardzo cię lubili i chcieli tylko, żebyś była ich synową. Jeśli byliby żywi, jak mogłabym cię zastąpić i poślubić Cristofera?"

Gretchen poklepała Estelle po twarzy i zbliżyła się do niej, mówiąc z wyższością w głosie: "No cóż, powinnaś być wdzięczna, że powiedziałam ci prawdę. Przecież sama nigdy nie dowiedziałabyś się prawdy. A

Teraz nie ma dla mnie znaczenia, czy mówię ci prawdę, skoro i ty i twój syn umieracie."

"Ah -" Nagle ktoś zawołał.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Honey, Love Me One More Time

Honey, Love Me One More Time

632 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

632

Treść

Aa