„To trochę za wcześnie na to. Jeszcze nie dostałem tej pracy. Och, powinnaś wejść,” odpowiedziałem, uśmiechając się do niej i wskazując, by weszła.
Ciocia Jane weszła, niosąc torbę, i poklepała mnie po ramieniu, przechodząc obok. Zamknąłem za nią drzwi i gestem zaprosiłem ją, by usiadła na sofie. Nasze mieszkanie było małe, więc nie było zbyt dużo miejsca, by przyjmować gości, dlatego rzadko kogoś zapraszaliśmy.
Ciocia Jane była wyjątkiem, ponieważ dla mojej mamy była
jak starsza siostra pod każdym względem, a dla mnie była jak druga matka. Pomagała mi pilnować, kiedy moja mama była w pracy, gdy byłem młodszy, ponieważ mieszkała tuż obok. Ciocia Jane mieszka sama i nie ma własnych dzieci, więc było dość naturalne, że szybko staliśmy się dla siebie jak rodzina.
„Obiad gotowy!” zawołała moja mama z kuchni w idealnym momencie.
„Pomogę!” zawołałem, spiesząc do kuchni, by pomóc wynieść talerze.
.
„Czy Jane już tu jest?” zapytała moja mama energicznie. Było jasne, że jest w doskonałym nastroju.
„Tak. Właśnie przyjechała,” odpowiedziałem płynnie, pomagając mamie wyłożyć jedzenie.
„Monika! Twoje jedzenie pachnie jak zawsze wspaniale. Jestem tu, żeby osobiście pogratulować twojej kochanej córce! Jestem taka dumna! Jestem taka szczęśliwa!” powiedziała ciocia Jane radośnie, klaszcząc w dłonie.
Kiedy wszyscy zasiedliśmy przy stole, we trójkę rozmawialiśmy, jedząc razem kolację.
r. To chwile takie jak te sprawiają, że myślę, iż mimo wszystkich trudności życiowych, jestem naprawdę dość szczęśliwy. Byliśmy biedni, ale wystarczająco szczęśliwi. Mam te dwie wspaniałe kobiety, które uważam za rodzinę, tuż obok mnie.
„Och, prawie zapomniałam. Tutaj, przyniosłam te buty, żebyś mógł je założyć na swoją rozmowę kwalifikacyjną. Nie masz formalnych skórzanych butów, prawda?” powiedziała ciocia Jane, podając mi pudełko z butami, które wyjęła z torby, którą niosła wcześniej.
„Och wow... dziękuję
cię bardzo,” odpowiedziałem z szczerym uśmiechem.
Miała rację. Nie wiedziałem jeszcze, co założyć na rozmowę i nie miałem odpowiednich butów na tę okazję. Moglibyśmy sobie na coś pozwolić, ale jak zawsze, w tym miesiącu budżet był dość napięty.
„Nie są nowe ani nic takiego, ale są moje i wciąż w całkiem dobrym stanie. Powinnaś je przymierzyć. Myślę, że mamy podobny rozmiar...” powiedziała ciocia Jane.
„Dziękuję. Przymierzę je. Powinny pasować, bez obaw. Jesteś
„Jak zawsze wybawiciel!” powiedziałem z jasnym uśmiechem.
Teraz muszę tylko znaleźć odpowiedni strój do pracy. Coś w stylu prostego białego koszuli z czarną spódnicą i pasującym garniturem byłoby odpowiednie.
Szczerze mówiąc, odkąd dotarła wiadomość o rozmowie kwalifikacyjnej, byłam tak szczęśliwa z tego powodu, że stres z tym związany tak naprawdę do mnie nie dotarł. Jednak teraz, gdy minęło trochę czasu, zdałam sobie sprawę, że jest wiele rzeczy, które muszę zrobić, aby przygotować się do rozmowy. Musiałam zdobyć odpowiednie ubrania, buty i ma
zająć się przygotowaniem do samego wywiadu.
Wziąłem głęboki oddech, zanim włożyłem więcej domowego jedzenia mojej mamy do ust.
Dam radę!
…
Później tej nocy, leżałem w łóżku z włączoną lampką, czytając szczegółowo treść listu z zaproszeniem na wywiad. Nie było jeszcze tak późno, ale moja mama już zasnęła na swoim łóżku po drugiej stronie pokoju. Jutro był kolejny dzień pracy dla niej, a wstawanie rano było normą. Ja tr
starałem się być tak cicho, jak to tylko możliwe, aby nie zakłócać jej tak potrzebnego odpoczynku.
Ściskałem zaproszenie w dłoniach, powtarzając sobie, że to naprawdę się dzieje. Szansa, nad którą tak ciężko pracowałem, jest tutaj, tuż przede mną. Jeśli tylko uda mi się zdobyć tę pracę, będę mógł zapewnić lepsze życie mojej matce. Mam nadzieję, że życie, w którym będzie mogła przejść na emeryturę i przestać tak ciężko pracować.
To zdecydowanie nie była łatwa droga usiana czerwonymi płatkami róż, aby dotrzeć do tego punktu.
nt. Ponieważ byliśmy biedni, musiałem ciężko pracować w życiu ogólnie. Wiedziałem, że nie stać nas na opłaty szkolne i inne wydatki związane z moim chodzeniem do szkoły, co oznaczało, że jedynym wyjściem było uczyć się na maksa, aby zdobyć stypendium. Byłem stypendystą przez całą szkołę.
Bycie stypendystą oznaczało, że musiałem utrzymywać dobre oceny i również pracować dla szkoły, aby wspierać nauczycieli. Robiłem to wszystko chętnie, aby zmniejszyć ciężar
dla mojej matki, mając nadzieję, że pewnego dnia moje wysiłki przyniosą owoce, które poprowadzą mnie do obiecującej kariery.
Podczas szkoły prawie nie miałem czasu na romans, ponieważ, w przeciwieństwie do moich innych przyjaciół, musiałem pracować na wielu niepełnoetatowych stanowiskach, aby związać koniec z końcem. Pracowałem na pół etatu po szkole i w weekendy. Po moich pracach dorywczych uczyłem się długo w nocy, aby utrzymać oceny powyżej wymagań stypendialnych. Wierzyłem, że jeśli będę ciężko pracować i poświęcać swoje wysiłki
żeby to osiągnąć, pewnego dnia uda mi się wspierać moją matkę.
Zaczęłam spotykać się z kilkoma chłopakami w czasie liceum, ale żaden z tych związków nigdy nie trwał długo i to samo działo się na uniwersytecie. Musiałam pracować na wiele etatów, żeby związać koniec z końcem i nie miałam czasu, żeby spędzać go z moim chłopakiem.
W końcu większość z nich po prostu zrywała ze mną albo zdradzała mnie z inną dziewczyną, która miała dla nich więcej czasu. W pewnym momencie zaczęłam wierzyć, że musi być coś so
coś jest ze mną nie tak. Nie potrafię utrzymać związku z facetem i myślę, że moja sytuacja rodzinna nie pomogła mi w tym.
Kiedy byłam na ostatnim roku studiów, spotykałam się i sypiałam z wieloma facetami, ale nie udało mi się stworzyć prawdziwego związku, więc w końcu całkowicie zrezygnowałam z pomysłu znalezienia odpowiedniego faceta dla siebie. Być może to dlatego, że nigdy nie miałam chęci ani zamiaru skupić się w pełni na tych związkach, co doprowadziło do ich niepowodzenia. Jednakże, ja
nie mogłam się powstrzymać. Musiałam postawić na pierwszym miejscu swoje studia i stabilność finansową mojej rodziny, więc dopóki nie znalazłam pracy na pełen etat, moje życie miłosne musiało zejść na dalszy plan.
Nie zdałam sobie sprawy, kiedy zapadłam w głęboki i bezsenny sen. Kiedy ponownie otworzyłam oczy, było już rano. Spojrzałam w stronę łóżka mojej mamy i zobaczyłam, że jest puste, co oznaczało, że mama już wyszła do pracy. Rozciągnęłam się i ziewnęłam, zanim uderzyłam się w policzki dłońmi.
Skup się, Rina! Dziś jest
dzień, w którym wychodzę, aby przeszukać sklepy z używaną odzieżą w poszukiwaniu idealnego garnituru, spódnicy i bluzki na rozmowę kwalifikacyjną. Chociaż zaproszenie było na rozmowę, pierwszym etapem procesu była pisemna egzaminacja. Muszę ją zdać bez względu na wszystko!
Niemniej jednak wymagane było odpowiednie ubranie biznesowe, ponieważ rozmowa kwalifikacyjna odbywała się zaraz po pisemnym egzaminie. Szybko wzięłam prysznic, ubrałam się i ruszyłam w kierunku pobliskiej dzielnicy handlowej. Był weekend, więc ulice handlowe
było tłoczno i pełno ludzi. Szybko skierowałam się w stronę sklepu z odzieżą używaną, o którym myślałam. Znałam właścicielkę i już wcześniej kupowałam ubrania w tym sklepie, więc miałam nadzieję, że pomoże mi znaleźć to, czego potrzebuję i da mi mały rabat.
„Hej, Rina! Jak tam? Szukasz czegoś konkretnego dzisiaj?” zapytała mnie ciocia, która prowadziła sklep, w radosnym tonie. To niesamowite, jak mogła być tak pełna energii w swoim wieku.
„Tak, właściwie to tak. Mam nadchodzącą rozmowę kwalifikacyjną, więc
„byłoby świetnie, gdybym mogła dostać garnitur i spódnicę… białą koszulę…” odpowiedziałam z uśmiechem.
--Ciąg dalszy nastąpi…
Przesuń w górę, aby kontynuować
„Wow! Gratulacje! Jesteś teraz dorosła…” odpowiedziała ciocia, klepiąc mnie po plecach.
„Powinnaś zostawić gratulacje na moment, kiedy dostanę pracę,” powiedziałam, zaczynając rozglądać się po sklepie.
Po przymierzeniu kilku opcji, które poleciła właścicielka sklepu, zdecydowałam się na dopasowany zestaw czarnych garniturów i spódnic oraz prostą białą koszulę. Szybko zapłaciłam i podziękowałam cioci, zanim ruszyłam prosto do domu. Egzamin pisemny jest za dwa dni, więc między teraz a wtedy, m
Ucz się do tego jak najwięcej.
...
Noc przed testem i rozmową kwalifikacyjną, moja mama i ja uklękłyśmy przed zdjęciem mojego ojca, modląc się o szczęście i sukces. Mój ojciec zmarł na chorobę, gdy byłam bardzo mała. Szczerze mówiąc, nie pamiętałam go zbyt dobrze. Wszelkie wspomnienia, jakie miałam o nim, były w najlepszym wypadku zamazane, ale czułam, że musiał być dobrym i życzliwym człowiekiem.
Poznałam mojego ojca na podstawie słów mojej mamy. Zawsze miała tyle wspaniałych rzeczy do powiedzenia o nim.
o powiedzieć o nim, jakim był bardzo odpowiedzialnym człowiekiem, który naprawdę kochał i ciężko pracował dla swojej rodziny. Chwaliłaby go za to, że zawsze stawiał nas na pierwszym miejscu.
Tato… proszę, nadal czuwaj nad nami z góry. Proszę, postaraj się nie martwić, mama i ja mamy się dobrze. Oboje robimy wszystko, co w naszej mocy, aby być szczęśliwymi. Zawsze ciężko pracowałem i będę nadal ciężko pracować, aby chronić moją matkę. Jutro to naprawdę wielki dzień, więc… proszę, życz mi powodzenia.
Modliłem się w ciszy, klęcząc obok mojej matki z cl
zamknięte oczy. Moja matka również modliła się w ciszy. Kiedy obie skończyłyśmy, uśmiechnęłyśmy się do siebie. Po raz pierwszy od dłuższego czasu nasze oczy były pełne nadziei na przyszłość.
Jeśli dostanę tę pracę, będę musiała przeprowadzić się do miasta. To oznaczałoby zostawienie mojej matki w tym miasteczku, ale mam nadzieję, że dzięki zarobionym pieniądzom będę mogła zapewnić jej lepsze życie. Moja matka się starzeje, co widać po coraz częstszych bólach pleców i mniejszej wytrzymałości, choć stara się jak może, aby
ukryj to. Chciałbym móc pracować i wysyłać jej wystarczająco dużo pieniędzy, aby mogła w końcu przejść na emeryturę lub podjąć się mniej lub mniej intensywnej pracy.
Tej nocy, po dokonaniu ostatnich przygotowań, poszedłem wcześnie spać. Jutro muszę złapać pociąg bardzo wcześnie, aby pojechać do miasta, gdzie przystąpię do mojego pierwszego testu pisemnego, a jeśli go zdam, to po południu będę miał rozmowę kwalifikacyjną.
Zacisnąłem mocno oczy, leżąc na łóżku. Jutro będzie mój dzień...
...
W końcu… ja ha
dotarłem do miejsca, które mam nadzieję, będzie moim przyszłym miejscem pracy!
Stałem przed pięknie udekorowanym krajobrazem z drzewami, krzewami, kwiatami i bardzo dużą fontanną. Za tym wszystkim wznosił się jeden z najwyższych drapaczy chmur w mieście, siedziba Jessen & Hills. To miejsce jest wymarzonym miejscem pracy dla niezliczonych dusz mojego pokolenia, które zostały zauroczone sztuką reklamy i produkcji filmowej.
Przygryzłem wargę z mieszanką nerwowości i ekscytacji, patrząc w górę na
lśniący drapacz chmur górujący nade mną. Budynek był zbudowany prawie w całości z błyszczącego srebrnego szkła, które odbijało światło, sprawiając, że budynek wyglądał jak błyszczący diament migoczący w promieniach słońca.
Wszyscy przechodzący obok byli ubrani w eleganckie garnitury. Wszyscy wyglądali na bardzo osiągniętych i wykwalifikowanych. Wszyscy wyglądali, jakby należeli tutaj. Rozejrzałem się, aż znalazłem małą ławkę, na której szybko usiadłem. Już byłem ubrany w swój garnitur, ale nie miałem na sobie odpowiednich butów, które
ciocia pożyczyła mi jeszcze. Ponieważ nie byłem przyzwyczajony do noszenia takich butów i były trochę za małe, postanowiłem zmienić je tuż przed wejściem do budynku.
Zdj��łem swoje buty i włożyłem skórzane buty. Trochę boli przy chodzeniu, ale powinienem dać radę przez cały dzień. Wziąłem głęboki oddech, kierując się w stronę wejścia do budynku.
Nadchodzę…
Rozmowa kwalifikacyjna pisemna odbyła się w bardzo dużej auli i napięcie w powietrzu
dusiłem się. Wiedziałem, że ta aplikacja o pracę będzie konkurencyjna, ale nigdy nie sądziłem, że będzie tu aż tylu ludzi. Delikatnie klepnąłem się po policzkach, żeby skupić mózg.
Cały poranek spędziłem na wypełnianiu testu pisemnego razem z innymi kandydatami, w ciszy, w audytorium. Potem była przerwa na lunch, podczas której dostaliśmy pudełka z jedzeniem. Byłem tak zestresowany i spięty, że w ogóle nie czułem smaku jedzenia, szybko je połykając. Następnie przyszedł czas na inter
zobaczyć po południu.
…
„Proszę Pana, z całym szacunkiem, nie ma potrzeby, aby ktoś taki jak Pan uczestniczył w wywiadach z nowymi rekrutami. Zrozumiałbym, gdyby chciał Pan przeprowadzać rozmowy z kandydatami na stanowiska kierownicze, ale... mówimy tu o świeżo upieczonych absolwentach…” powiedział stary mężczyzna drżącym głosem.
„To wszystko, co masz do powiedzenia?” odezwał się inny mężczyzna przez telefon, jego głos był zimny.
„Umm... tak, proszę Pana,” odpowiedział stary mężczyzna ze strachem.
„Dobrze. Przyjęte do wiadomości, ale moja decyzja pozostaje niezmieniona.
Chcę wziąć udział w kilku rozmowach kwalifikacyjnych dla świeżo upieczonych absolwentów” — powiedział drugi mężczyzna, uśmiechając się po drugiej stronie linii.
„Proszę pana, rozmowy kwalifikacyjne mają się już rozpocząć dzisiaj po południu…” — powiedział starszy mężczyzna z wahaniem. Jak miałby przenieść setki rozmów? To byłaby prawdziwa katastrofa…
„Więc przenieś je na jutro po południu. Potrafisz to zrobić, prawda?” — młodszy mężczyzna powiedział z wyraźnym wyzwaniem w głosie.
„Tak… Proszę pana” — starszy mężczyzna został zmuszony do odpowiedzi.
ply. Jeśli nie mógłby zrobić „aż tyle”, jego praca byłaby z pewnością zagrożona...
„Pewnie zastanawiasz się, dlaczego to robię. Cóż, skoro wkrótce przejmę firmę, chcę osobiście doświadczyć, jak nasza firma jest postrzegana przez młodsze pokolenie. W końcu to oni trzymają klucz do naszej pomyślnej przyszłości w swoich rękach,” powiedział młodszy mężczyzna rzeczowo.
„Tak... Proszę pana. Bardzo dobrze, proszę pana...” odpowiedział stary mężczyzna z rezygnacją.
„Dobrze. Powodzenia,” powiedział drugi mężczyzna bez emocji, zanim k
wypełnianie linii.
--Ciąg dalszy nastąpi…
Przesuń w górę, aby kontynuować
„Uwaga, prosimy wszystkich. Bardzo przepraszamy za poinformowanie, że popołudniowe sesje wywiadów zostały odwołane. Przepraszamy za niedogodności i zamieszanie, jakie to może spowodować, ale postanowiliśmy przełożyć wywiad na jutro po południu. Proszę sprawdzić tablicę lub swój e-mail, aby dowiedzieć się, o której godzinie i w którym pokoju odbędzie się wywiad jutro. Jeszcze raz przepraszamy za spowodowane niedogodności,” ogłosił formalny kobiecy głos przez głośniki.
Oh… więc nie będzie inte
ewizyty dzisiaj. Muszę tu wrócić jutro po południu na rozmowę kwalifikacyjną, co oznacza, że teraz mam wolny dzień. Westchnąłem, wyciągając telefon i zaczynając sprawdzać e-mail na podstawie ogłoszenia sprzed chwili.
Oto jest. Jutro o 15:00, pokój 309. Nowy czas, data i miejsce mojej rozmowy kwalifikacyjnej.
Nagle miałem całe popołudnie wolne i nie wiedziałem, co robić. Podobnie jak inni kandydaci, opuściłem budynek na ten dzień. Miałem dużo czasu, zanim mój tra
późnym popołudniem. Myślę, że mógłbym zmienić czas mojego biletu na pociąg, jeśli zapłaciłbym opłatę, ale po prostu nie czułem, że to jest tego warte.
Mogę równie dobrze znaleźć sposób na spędzenie kilku godzin, skoro już byłem w mieście, a to pomogłoby mi zaoszczędzić na opłacie. Gdy przechodziłem obok pięknego krajobrazu ogrodu przed budynkiem, przypomniało mi się, że widziałem park publiczny tuż obok tego budynku. Cóż, skoro ten budynek był ogromny, a także ziemia, która go otaczała...
park był oddalony o kilka minut spacerem, ale i tak miałem czas do zabicia.
Nie mając lepszego pomysłu, zacząłem iść w kierunku parku…
…
Gdy dotarłem do parku, moje buty dosłownie zabijały moje stopy. Jestem taki głupi, zapomniałem zmienić buty na swoje, zamiast tych, które pożyczyła mi ciocia. Rozejrzałem się po pięknym, bujnym zielonym parku, próbując znaleźć ławkę, na której mógłbym usiąść i odpocząć.
Park był piękny poza słowa
ds, ale było też zbyt duże. Park był pokryty bujną zieloną trawą, dużymi drzewami, krzewami i kwiatami, które były w pełnym rozkwicie. W centrum parku znajdował się duży zbiornik wodny z drewnianymi mostkami zbudowanymi, aby pomóc ludziom przekroczyć wodę. Były tam ścieżki do biegania i jazdy na rowerze oraz ławki, na których ludzie mogli usiąść i po prostu cieszyć się scenerią… lub w moim przypadku zmienić buty.
Zauważyłem białą drewnianą ławkę kawałek dalej, która wydawała się być w idealnym miejscu, pod dużym drzewem i qu
blisko jeziora. Ponieważ był wczesne popołudnie w dzień powszedni, w parku było bardzo mało ludzi. Wydawało się, że jedynymi osobami, które miały czas wolny o tej porze dnia, były matki z dziećmi w wózkach i osoby starsze. Obserwowałem, jak kilku z nich przechadzało się, ciesząc się spokojnym spacerem i przyjemną pogodą.
Cieszyłem się uczuciem wiatru wiejącego we włosy i twarz, rozmyślając nad pisemnym egzaminem z tego ranka. Myślę, że nie poszło mi tak źle. Nie byłem do końca pewny
ale, ale myślę, że wykonałem przyzwoitą robotę i powinienem być w stanie to zaliczyć. Teraz musiałem tylko dobrze wypaść na jutrzejszej rozmowie kwalifikacyjnej, aby otrzymać ofertę pracy. Było kilka pytań, co do których nie byłem pewien odpowiedzi.
Cóż, nie ma sensu teraz o tym myśleć. Nie mogę cofnąć się w czasie, aby zmienić to, co się wydarzyło, więc lepiej skupić się na teraźniejszości i przyszłości. Zastanawiam się, jakie pytania zostaną zadane na jutrzejszej rozmowie...
Byłem tak pogrążony w myślach, że nie zauważyłem, że mężczyzna ha
d podszedł do mnie, aż usiadł tuż obok mnie na drewnianej ławce.
„Dzień dobry,” powiedział mężczyzna, wyrywając mnie z zamyślenia.
Odwróciłem się, nieco zdezorientowany, jak blisko mnie siedział. Mężczyzna, który usiadł obok mnie, miał prawdopodobnie około trzydziestu lat, jasnobrązowe włosy i pasujące do nich piwne oczy. Wyraz jego oczu był zupełnie inny niż cokolwiek, co kiedykolwiek widziałem.
Jego oczy były pełne determinacji i pasji, jakby już rozgryzł
celem jego życia i biegł w jego kierunku tak szybko, jak tylko mógł. Nie do końca rozumiałem, dlaczego ani jak to wyjaśnić, ale coś w tych oczach przyciągało i przytrzymywało moją uwagę. To było tak, jakby po dalszym wpatrywaniu się w nie, miałoby się wydarzyć coś wspaniałego…
„Jesteś tu na rozmowę kwalifikacyjną w Jessen & Hills?” zapytał.
Na początku zastanawiałem się, skąd wiedział, a potem zdałem sobie sprawę, że wciąż miałem na szyi smycz z logo firmy i moim imieniem.
„Umm…tak
...” powiedziałem, lekko kiwając głową i przyklejając przyjazny uśmiech na ustach.
Poczułem węzeł nerwów w żołądku, a moje serce zaczęło bić szybciej, gdy stałem się bardziej świadomy jego obecności blisko mnie. Nie musiałem patrzeć ponownie, aby zdać sobie sprawę, że ten mężczyzna był niesamowicie atrakcyjny. Chociaż siedział, mogłem powiedzieć, że był bardzo wysoki i miał bardzo wysportowane ciało pod luźnymi i swobodnymi ubraniami, które wisiały na jego dużej i muskularnej sylwetce.
Był ubrany
w prostym białym t-shircie, jasnoniebieskich dżinsach i trampkach. Nie było nic, co pomogłoby mi zidentyfikować, kim był ten mężczyzna i czym zajmował się w życiu, ale z jakiegoś powodu jego obecność mnie onieśmielała.
„Hmm… więc, jak poszło?” zapytał mężczyzna, a lekki uśmiech zakrzywił jego piękne usta. Przez ułamek sekundy obserwowałem, jak jego pełne usta formują uśmiech, całkowicie zahipnotyzowany.
„…było ok, myślę. Umm… wywiad po południu został przełożony na jutro… więc tak…” odpowiedziałem, otrząsając się z własnych
myśli.
„Ach, racja... zapomniałem o tym...” mruknął mężczyzna jakby do siebie.
„Przepraszam... nie do końca rozumiem...” powiedziałem cicho, zdezorientowany.
--Ciąg dalszy nastąpi…
Przesuń w górę, aby kontynuować