Prawnik Lu Jingli wszedł do szpitalnego oddziału i stanął przed Theresą Mo. Pociągnął krzesło i usiadł.
Otworzył swoją teczkę i wyciągnął papiery rozwodowe. "Pani Mo, proszę podpisać ten dokument i zakończyć małżeństwo z moim klientem" wskazał adwokat.
Theresa Mo nie wiedziała, czy ma się uśmiechać, czy płakać. Lu Jingli był naprawdę bestią. Nawet nie pozwolił jej wyjść ze szpitala przed przyniesieniem jej papierów.
"Co się stanie, jeśli odmówię podpisania?" zapytała Theresa Mo. Co by Lu Jingli i jego matka zrobili, gdyby odmówiła podpisania dokumentu rozwodowego?
Jej małżeństwo nadal by istniało, uniemożliwiając mu bycie z Tianą Mo. Nie można jej zmusić, biorąc pod uwagę to, że to on ją właściwie podtruł.
"Wtedy zmusisz mojego klienta do podjęcia drastycznych działań i ujawnienia twojego cudzołóstwa. Pamiętaj, że jesteś nieślubnym dzieckiem, a życie twojej matki zostanie wykopane" odpowiedział adwokat ohydnym tonem.
Theresa Mo poczuła, jak jej serce prawie się zaprzestało. Zawsze żyła w sposób przeciwny do swojej matki. Mówiono, że matka urodziła ją poza małżeństwem.
Jednak gdy jej rodzice postanowili się pobrać, matka została potrącona przez nieodpowiedzialnego kierowcę i nie przeżyła. W rezultacie pozostała nieślubnym dzieckiem.
Miała trzy lata, gdy jej ojciec poślubił Molly Mo, a rok później urodziła się Tiana. Wychowywała się pod opieką macochy.
Dopóki jej ojciec żył, Molly Mo ją znosiła. Nie okazywała jej nienawiści, a nawet nie zwracała na nią uwagi. Razem mieszkali i nie mieli problemów przez te wszystkie lata, aż do śmierci ojca.
Kiedy odczytano testament ojca i okazało się, że podzielił swoje majątki równo między swoje dwie córki, Molly Mo była wściekła.
Jak mógł Zongtian Mo dać Theresie taką samą część swojej własności, jak Tiana? Ta ostatnia była nieślubnym dzieckiem, i była wystarczająco łaskawa, żeby pomieścić ją w domu i pozwolić jej nosić nazwisko Mo.
Ale mieć równe prawa z jej córką było skrajnością, i nigdy tego nie zaakceptuje. Zamierzała skończyć z Teresą dopóki nie będzie zadowolona z zemsty.
"Pani Mo, podpisz te dokumenty" prawnik jej przypomniał. Wyglądał na pospiesznego i nie rozumiał, co sprawia, że Theresa jest zagubiona w myślach.
Theresa ostrożnie wstała, nie dotykając podawanego jej do żyły zastrzyku. Pobrała złoty długopis z wyciągniętej ręki prawnika.
W dokumencie było napisane, że nie może już wrócić do swojego małżeńskiego domu ani posiadać jakichkolwiek udziałów w firmie ojca.
Jej majątek był rekompensatą dla Lu Jingli za zdradę. Theresa Mo trzęsły się ręce, gdy przeczytała załączone do dokumentów rozwodowych warunki.
Westchnęła cicho, uspokoiła swój irracjonalny oddech i podpisała dokumenty. Podpisała dokumenty kończące jej bogactwo i posiadłości, właśnie podpisała się na życie w ubóstwie.
Prawnikiem widząc, jak podpisuje dokumenty, podał mu je. Pobrał je i wsunął z powrotem do swojej teczki, po czym uniósł głowę i po raz pierwszy od wejścia, uśmiechnął się do Theresy.
"Życzę pani Mo wspaniałego życia i miłego dnia" powiedział prawnik i wstał, opuszczając szpitalny oddział.
Theresa spojrzała na niego odchodzącego, a łzy zaczęły płynąć po jej policzkach. Była zniszczona. Jej życie stało się puste i bezwartościowe.
Jest pusta. Bez rodziców, bez męża. Myślała, że ma siostrę, ale niestety, to zielona wąż w trawie. Gdzie jest jej dom i kim są jej ludzie? Do kogo ma się zwrócić o pomoc?
Theresa płakała, aż straciła siłę do płaczu. Nie miała już nic poza sukienką, którą miała na sobie, leżącą obok niej na łóżku.
Kiedy zmieniła się z szpitalnej odzieży, miała tylko tę sukienkę jako jedyne dobro.
Prawnik wyszedł ze szpitala i wsiadł do przyciemnionego samochodu, gdzie siedzieli Lu Jingli i Tiana Mo. "Podpisała, gdy zagroziłem odkryciem przeszłości jej matki" prawnik zdawał się chwalić.
"Wiem, że jesteś zdolny, aby zmusić tę sukę do poddania się. Dodałem 10% do twoich honorariów" odpowiedział Lu Jingli z radością. Teraz jest wolny od więzów tego nieszczęsnego małżeństwa.
Och, tak bardzo go ta dziewczyna nie lubiła. On jej obrzydzał. Musiał udawać przez ostatnie cztery miesiące.
"Kochanie, jesteś najlepsza" zawołała Tiana Mo, kładąc głowę na ramieniu Lu Jingli i obejmując jego ramię.
Pocałowali się i poczuli zadowolenie, gdy szofer przekręcił kluczyki i ruszył w drogę.
Nikt nie przyszedł sprawdzić, jak się czuje przez kolejne dwa dni jej pobytu w szpitalu. Zamówiła jedzenie na wynos i jadła w szpitalu. Cieszyła się, że zostawił przy łóżku swojego telefonu.
Przelewała pieniądze ze swojego konta na tajne konto, do którego miała dostęp. Nie mogła przekroczyć granicy, do jakiej mógłby się posunąć Lu Jingli.
Zapłaciła rachunki i została wypisana ze szpitala. Ponieważ nie mogła wrócić do domu, musiała udać się do miejsca swojej macochy.
Przynajmniej ten dom również należał do jej ojca. Mogła tam zostać na jakiś czas i znaleźć coś wartościowego do zrobienia z czasem i życiem.
Wsiadła do taksówki i podała mu adres. Może liczyć na swoją macochę. Chociaż może nie kochała jej naprawdę, to przynajmniej to ona zmusiła ją siłą do małżeństwa z Lu Jingli. Ona będzie odpowiedzialna za to, że ją przemoczyła.
Gdy taksówkarz zatrzymał się pod podanym adresem. Początkowo nie zauważył, że nie wyszła ze swojego samochodu. Rzucił na nią okiem przez lusterko wsteczne i zobaczył, że ma rozpłakane oczy. Płakała, a jednocześnie wydawała się zagubiona w dalekich myślach.
Taksówkarz potrząsnął głową. Każdy ma swoją bitwę, którą toczy. Nie wiedział, co dręczy tę piękną kobietę, ale widział, że jest zmartwiona i zagubiona.
On również ma swoją bitwę i ona nie zna go tak bardzo, jak on nie może odgadnąć jej. Westchnął cicho, mówiąc "Pani, jesteśmy na miejscu"
Ale Theresa Mo nie słyszała, jak do niej mówił. Powtórzył to jeszcze raz i nacisnął klakson samochodu. Nagle Theresa Mo wytrząsnęła się ze swoich myśli i poczuła się zakłopotana.
Jak długo ten mężczyzna do niej mówił, a ona go nie słyszała? Przytrzebał nawet przycisk klaksonu.
Wytarła swoje łzy i szybko wysiadła z samochodu. Płaciła opłatę, ale zanim taksówkarz wziął pieniądze, powiedział "Pani, może nie wiem, z czym się obecnie mierzy, ale chcę, żebyście byli silni i nie tracili nadziei.
Wszystko będzie dobrze, czas pokaże" wziął pieniądze, a Theresa Mo powiedziała mu, żeby zachował resztę. Uśmiechnęła się i podziękowała mu, zanim przyspieszyła kroki w kierunku domu.
Ale na progu zatrzymała się, gdy usłyszała głosy tych w domu:
Przesuń w górę, aby kontynuować
Theresa Mo była zszokowana i przez chwilę oszołomiona. Jej macocha była częścią tego planu?
"Odzyskałam wszystko. Ta dziewczyna nie powinna była być w tej domu. Ale teraz zabiera od Tiany to, co miało być tylko jej” ucieszyła się Molly Mo.
Wydawało się, że jest w Towarzystwie jakichś ludzi. Theresa Mo nigdy nie sądziła, że zostanie wciągnięta w coś tak podejrzanego.
"Ciotko, mówiłam ci, żebyś zostawiła wszystko w moich rękach. Zamierzałam jej odebrać wszystko, co miała. Nie tylko to zrobiłam, ale także sprawiłam, że straciła swoją niewinność z prostytutką.
Kto poślubi dziewczynę, która jest biedna i niewinna? Taka kombinacja w kobiecie odstrasza mężczyzn jak Zachód od Wschodu" chwalił się Lu Jingli.
"Mamo, mówiłam ci, że powinnaś mieć pełne zaufanie do Lu Jingli. Udowodnił, że jest kompetentny, by być moim mężem” powiedziała Tiana Mo nieśmiało.
"Oczywiście, Tiano. Jeszcze raz gratulacje” powiedziała Molly Mo i Theresa Mo usłyszała dźwięk stukania lamp.
Chcą toastować jej klęskę? Potargała klamkę drzwi i wszedł. Goście byli zaskoczeni, gdy ją zobaczyli, i przez kilka sekund nikt nie odezwał się.
Dłoń Theresa Mo zacisnęła się w pięść. To spisek spiskowców. Uknuły przeciwko niej plan, a ona nieświadomie wpadła w ich pułapkę.
Patrzyła na ich twarze jeden po drugim. Było ich czworo. Molly i jej córka Tiana Mo. Lu Jingli i jego matka Cherry Lu. To są ludzie, którzy pociągnęli ją w błoto.
Ale pewnego dnia znów się podniesie i odpłaci każdemu z nich za to, co jej zrobili.
"Tik... Tik... Tik, zobaczcie, kogo mamy tutaj? Zdradliwą żonę. Nadal masz czelność, żeby wracać tutaj? Właśnie wyrzuciłaś ostatnie resztki swojej hańby?” Molly Mo naśmiewała się.
Przyjrzała się Theresa Mo od stóp do głów. Podszedła i obeszła ją, zanim głośno się zaśmiała.
"Usłyszałaś wszystko, co mówiliśmy, nie? Cóż, powiem ci, jak to się zaczęło. Planowałam to od dawna z moją kochaną przyjaciółką Cherry Lu.
Zaprosiliśmy jej syna, żeby nam pomógł w wykonaniu planów w zamian za to, że ożeni się z Tianą. Wymusiłam na tobie małżeństwo, żebyśmy mogli później odzyskać wszystko.
Dlatego Lu Jingli nigdy cię nie dotknął ani nie współżył z tobą. Będzie swoją Tiany i nie może marnować swojej męskości na nieślubne dziecko jak ty.
Zorganizowaliśmy tę imprezę wyłącznie w tym celu, a Lu Jingli był tym, który cię upił. Połączyłaś się z mężczyzną i resztę znasz.
Ten dom jest dla ciebie zakazany. Wszystko, co dla ciebie zrobiłam i lata, które cię gościłam, to wszystko, co będziesz mieć i czego będziesz się trzymać” oznajmiła Molly Mo bez wyrzutów sumienia.
Theresa Mo chciała płakać, ale powstrzymała łzy. Nie pokaże się słaba przed tymi ludźmi, bo wtedy najbardziej ją wyśmiali.
"Co zrobiłam, żeby na to zasłużyć?” zapytała Theresa Mo. Chce wiedzieć, dlaczego to zrobiła. Czy dlatego, że jej ojciec podzielił swoje bogactwo między nią a Tianą? Przecież ona jest najstarsza, a może to dlatego, że jej rodzice nie zdążyli się pobrać przed jej urodzeniem?
"Ponieważ jesteś nieślubnym dzieckiem Zhongtiana Mo” odpowiedziała Molly Mo patrząc jej prosto w oczy, po czym wypiła z kieliszka.
"Lu Jingli i ja jesteśmy małżeństwem, Theresa, jesteśmy szczęśliwi” powiedziała Tiana, uniosła palec i pokazała Theresa Mo swój złoty obrączkowy pierścień ślubny.
"Gratulacje Tiano. Życzę wam obojgu szczęścia, na które naprawdę zasługujecie” odpowiedziała Theresa Mo, a Lu Jingli zmrużył oczy.
Nie życzyła im dobrej rzeczy, tak naprawdę przeklinała ich i Lu Jingli to zrozumiał. Nie mógł nic powiedzieć na temat tego, co powiedziała, ale wiedział, że w sercu Therese Mo nie ma dla nich nic dobrego, tylko odwet.
Poczuł się trochę nieswojo z tym, jak Molly traktowała Therese, ale w tym momencie nie mógł się wycofać. Matka zepchnęła go do tej roli, obiecując mu, że jeśli ostatecznie poślubi prawowitą córkę, będzie własnym właścicielem całego biznesu Mo's.
Czego jeszcze Theresa oczekiwała? Odwróciła się i wyszła. Gdy otworzyła drzwi i postawiła na nich stopę, odwróciła się, żeby spojrzeć na dom, który trzymał w sobie wspomnienia z dzieciństwa.
Gdzie jej ojciec nosił ją i Tianę na swoich kolanach lub ramionach, a one bawiły się jak sunia z jej szczeniakami. Ale dziś ten dom był dla niej zakazany.
Zrezygnowała z drzwi, które samoistnie się zatrzasnęły. Szybko wyszła z terenu nieruchomości i łzy, które dotąd starała się powstrzymać, jakby nagle się ulotniły i niekontrolowanie spływały po jej policzkach.
Włóczyła się po ulicy i nie wiedziała, gdzie się udać. Wałęsała się po chodniku, gdy natknęła się na swoją przyjaciółkę ze szkoły z dzieciństwa.
"Theresa Mo!!" zawołała Rosa i podeszła, żeby ją objąć. To było wtedy, gdy Theresa zobaczyła, że wiele osób odwraca się i patrzy na nią. I nagle samochód, jadący z dużą prędkością, przeleciał obok, a podmuch powietrza wypchnął Theresa i Rosę.
"Co ci jest, Theresa? Chcesz umrzeć?” wrzeszczała na nią Rosa, a potem spoglądała na Theresa. Jej twarz była spuchnięta, czerwona, wyglądała na zmęczoną i osłabioną.
"Dziękuję, Rosa” powiedziała Theresa Mo. Gdyby Rosa jej nie uratowała, zostałaby potrącona przez samochód chwilę wcześniej.
Być może lepiej byłoby jej naprawdę umrzeć. Dołączyłaby do swoich rodziców i jej cierpienie skończyłoby się. Powinna była umrzeć, zamiast zostawić się wyciągnąć przez Rosę.
Słyszała szmery z ulicy. Jedni ją obrażali, inni żalili się na nią, kiwając głowami i odchodząc.
Jedni przestrzegali ją, a inni po prostu sycznili się i odchodzili z dala. Rosa złapała jej dłoń i zaprowadziła w bok.
"Dokąd idziesz, Theresa Mo?” zapytała Rosa. Ostatnio słyszała, że Theresa Mo niedawno miała cichy ślub z pewnym chłopakiem.
Dlaczego wyglądasz tak nieszczęśliwie? Gdzie jest twój mąż i siostra? Przecież masz młodszą siostrę Tianę, jeśli dobrze pamiętam.
"Nie wiem” odpowiedziała Theresa Mo. Nie ma domu, nie ma gdzie się udać. Być może znajdzie sobie wygodne miejsce na ulicy, żeby przespać noc.
"Co masz na myśli, że nie wiesz? Gdzie jest twój adres?” zapytała Rosa. Jest zamężna i na pewno ma dom z mężem. Ma także dom w rezydencji Mo's.
"Nie mam domu nigdzie, Rosa. Jestem włóczęgą. Może powinnaś zostawić mnie chwilę temu, żeby mnie rozjechał ten samochód, zamiast mnie ratować” powiedziała Theresa łzami w oczach.
Rosa zrozumiała. Jej małżeństwo miało definitewnie problemy, i nie mogła wrócić do rezydencji Mo. Nie mówiła już nic, ani nie zadawała jej więcej pytań.
Wzywała taksówkę i wsiadła z Theresą Mo, a potem dołączyła do niej w samochodzie. Powiedziała kierowcy swój adres, i pojechał ich do domu.
Rosa mieszkała z matką i bratem w ich małym domku. Małym, bo to nic w porównaniu z tym, gdzie żyła i dorastała.
Matka i brat Rosy przywitali swoją córkę, wracającą do domu w towarzystwie przyjaciółki po latach. Powitali je obie. Ale patrząc na smutną twarz Theresy Mo, nie zadawali więcej pytań.
Matka i brat Rosy przyjęli Therese Mo i ugościli ją. Zjadła i wzięła prysznic. Matka Rosy powiedziała, że może zajmować pokój dla gości tak długo, jak chce w ich domu.
Theresa Mo nie mogła sobie wyobrazić, że otrzyma tak miłe przyjęcie od starej przyjaciółki. Płakała bardziej. Stara przyjaciółka stała się jej rodziną, a jej rodzina stała się starymi przyjaciółmi. Co za ironia.
Minęły dwa dni i Theresa zaczęła nieco się uśmiechać przy żartach brata Rosy. Nikt nie zapytał Therese Mo, co się z nią stało kilka dni temu, aż cztery dni później, kiedy była nieco wesoła i swobodnie rozmawiała z nimi.
Nadal była powściągliwa, ale trochę swobodniejsza w obecności tej rodziny. Tego wieczoru matka Rosy wezwała Theresa i Rosę i zapytała, co się stało.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Rosa była cicha. Nie wiedziała, co się stało. Znaleźła Teresę w żałosnym stanie i zważywszy, jak powiedziała, że wolałaby wypadek samochodowy i umrzeć, zamiast żyć.
Przyprowadziła ją do domu, ale nie wiedziała, co sprawiło, że jest taka smutna i nieszczęśliwa. Spojrzała na Teresę, a ta wzajemnie spojrzała jej w oczy.
Teresa opuściła głowę, a łzy znów napłynęły. Matka Rosy była zdziwiona, że wciąż płacze po kilku dniach od doświadczenia incydentu.
Żałowała, że zapytała. Powinna była zaczekać jeszcze kilka dni przed zapytaniem. Nie chciała, żeby się czuła zraniona.
"Nie musisz nic mówić Teresie, jeśli nie chcesz. Przepraszam, że w ogóle Cię zapytałam" - namawiała matka Rosy i zrezygnowała z usłyszenia historii Teresy Mo, gdy ta zanosiła się i ledwo się uśmiechnęła.
Opowiedziała im wszystko, co ją spotkało i jak trafiła do szpitala, a następnie podpisała papiery. Kiedy Rosa i jej matka usłyszały jej historię, potrząsali głowami.
Rosa nawet wylała kilka łez z powodu żałosnej historii swojej przyjaciółki. Jak można być tak okrutnym dla córki innej osoby tylko dlatego, że była córką jej męża, a nie jej?
"Jak to było moją winą, że moi rodzice mieli mnie poza małżeństwem? Albo jak mam być winna niezdolności moich rodziców do powstrzymania się od seksualnej pożądliwości względem siebie?"
Teraz to ja ponoszę konsekwencje jej romansu i złowrogiej intrygi, żeby mnie skompromitować. Gdyby to się stało, gdy mój tata żył, potrafiłabym stanąć na swoich nogach i nie pozwoliłabym sobie być zgwałconą przez obcego...” - wyjaśniała Teresa Mo.
Rosa i jej matka milczały na wszystko, co Teresa Mo powiedziała. Z pewnością cierpiała i była wykorzystywana. Jej zaaranżowane małżeństwo zakończyło się tak haniebnie, aby ustąpić miejsca dla jej przyrodniej siostry. To okrutny świat.
Gdzie by poszła, gdyby nie spotkała jej tego dnia? Nic dziwnego, że powiedziała, że nie ma domu. Miała rację w swoim stwierdzeniu.
"Nie jesteśmy tak bogaci, jak tam, skąd przychodzisz, ale bądź pewna, że znajdziesz u nas rodzinę. Zostań tutaj, ile chcesz, i odzyskaj równowagę.” - przekonywała matka Rosy.
Tak Teresa mieszkała u Rosy i jej rodziny przez półtora miesiąca.
Lu Jingli wysłał ludzi w różne miejsca, aby znaleźli Teresę. Chce jej wynagrodzić za to, co się stało. Nie nienawidził jej i nie zamierzał wyrządzać jej takiego zła, ale tylko podążał za scenariuszem.
Postępował według książki. Po prostu chciał jej zaoferować coś, aby znalazła sposób na utrzymanie się.
Ale wszędzie szukał i nie znalazł śladu Teresy Mo. Jego ludzie również jej nie mogli znaleźć i był o nią zmartwiony.
Czy sama sobie zrobiła coś krzywdy, czy była poza miastem? Przez kilka dni popadł w ciemności.
Tiana zaczęła go obserwować. Co jest nie tak z jej mężem? To nie jest jego zwyczajowy stan. Dlaczego tak się martwił?
Co jest z nim nie tak? Czy tęsknił za Teresą? Nie, to nie może być. Wcale jej nie lubił, a nigdy nie mieli ze sobą intymnych relacji.
Kiedy wciąż był w kamieniu z dziewczyną, już udzielał Teresie Mo seksu. Wszędzie i wszędzie się uwikłali i nie chcieli się wzajemnie puścić, dopóki nie mieli dość.
Podczas gdy toczyły się takie sceny, Teresa Mo wciąż uważała siebie za żonę Lu Jingli. Była jego żoną tylko z nazwy, ale on był jej duszą i ciałem.
Postanowiła zapytać Lu Jingli, co się z nim dzieje, a ten odpowiedział, że martwi się, ponieważ firma wysłała propozycje do klientów, a on nie usłyszał odpowiedzi od żadnego z nich. Kłamał.
Tiana Mo westchnęła cicho. Musi to być to. Wiedziała, że nie może być to przez Teresę. Powiedziała mu, że wszystko będzie dobrze.
Wysłaliby przypomnienie do tych klientów i zobaczyliby, czy odpowiedzą ponownie. Lu Jingli uśmiechnął się i powiedział, że wierzy w jej umiejętności. Ona jest taka inteligentna.
Rosa znalazła dla Teresy Mo pracę w swojej firmie. Miała rozpocząć w poniedziałek następnego tygodnia i odebrać swoje mianowanie.
Ale Teresa zauważyła, że spóźnia się w tym miesiącu z miesiączką. Minęły już dwa tygodnie od czasu, gdy powinna zobaczyć swoją miesięczną przyjaciółkę i wydaje się, że jest opóźnienie.
Miała bezsenne noce, rozmyślając nad tym i obawiając się, że to jest to, czego podejrzewa. Gdy wszystko się działo, była zbyt zdezorientowana, żeby myśleć o środkach antykoncepcyjnych.
Gdyby Lu Jingli i Tiana Mo zapłacili prostytutce, żeby ją zabrała, czy nie doradziliby, żeby przynajmniej użył prezerwatywy?
Czy nie bali się, że prostytutki mogą przenosić choroby weneryczne i że nie dbają o jej bezpieczeństwo?
W czasie, gdy Rosa poszła do pracy, Teresa postanowiła wymknąć się. Poszła do pobliskiego szpitala i poprosiła o wykonanie testu ciążowego.
Okres oczekiwania od momentu pobrania próbki aż do chwili, gdy wynik zostanie podany, był najdłuższym czasem, jaki Teresa czekała na cokolwiek w swoim życiu.
Dlaczego trwa tak długo wykonanie testu ciążowego? Czy te osoby są w ogóle kompetentne? Cicho zapytała Theresa Mo.
Kiedy lekarz w końcu zaprosił ją do swojego gabinetu, dał jej wynik i ręka Teresy drżała.
Czy nie skarżyła się niedawno, że zajmuje im zbyt dużo czasu na podanie jej wyników? Teraz ma wynik, a jej ręce drżą.
Lekarz spojrzał na nią. Kobiety, które nagle się pocą pod klimatyzatorem, kiedy dostają wyniki testu ciążowego, to te, które zajdą w ciążę w nieprawidłowy sposób.
"Co jest napisane wewnątrz wyniku, doktorze?" - zapytała Teresa Mo.
Przesuń w górę, aby kontynuować