AthenaI z niepokojem zacisnęłam pięści po bokach białej sukni, którą miałam na sobie, siedząc na łóżku i życząc sobie, żeby to on nie otworzył drzwi wejściowych. Nie chciałam stawić mu czoła; bałam się, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Wiele pytań pojawiało się w mojej głowie, ale to, które pozostawało najczęściej, brzmiało... Byłam jego towarzyszką, czy zniszczy mnie tak, jak inne swoje cele? I nagle drzwi otworzyły się z głośnym hukiem. Drgnęłam na dźwięk i ręka poleciała, by zakryć usta, aby powstrzymać krzyk, który opuścił moje usta; Sebastian wszedł do pokoju, wciąż w tym samym stroju. Moje serce przyspieszyło, a gdy jego zapach przeniknął atmosferę pokoju, trudno mi było oddychać. Jego oczy spojrzały na mnie, szczęka zacisnęła się z jakiegoś powodu, a ręce zacisnęły się po bokach. Czy nienawidził mnie tak bardzo? "Chodź tutaj." Rozkazał, jego głos był lodowaty, a spojrzenie niepokojące. Przełknęłam gulę w gardle i zmusiłam nogi, by zeszły z łóżka. Moje ciało tak bardzo się opierało, nie chciałam się do niego zbliżać, chciałam tylko uciec daleko i schować się gdzieś. Ale co mogłam zrobić? To był mój los. Byłam uwięziona. Powoli podeszłam bliżej do niego, wciągając oddech, gdy stanęłam kilka kroków od niego. I nagle złapał mnie za ramię i przyciągnął bliżej siebie. Brutalne szarpnięcie spowodowało, że ból przeszył całą moją rękę, a moje ciało zderzyło się z jego. Jęknęłam z bólu, ale wkrótce opuścił mnie krzyk, gdy złapał mnie za talię, a jego paznokcie wbiły się w moją skórę, rozrywając materiał sukni. "Skoro jesteś tutaj w mojej rezydencji, musisz przestrzegać kilku zasad od teraz," zaczął tonem niskim i niebezpiecznym, przenosząc jedną z rąk, by złapać moją szczękę i przechylić moją twarz, by spojrzeć mi w oczy. Czułam silny zapach alkoholu od niego, ale wiedziałam, że nie był pijany; był całkowicie świadomy i w pełni kontrolował sytuację. "Nie wolno ci opuszczać tego pokoju, chyba że zostaniesz poinformowana, że możesz, będziesz trzymać usta zamknięte, gdy jesteś w moim towarzystwie, i będziesz mnie posłuszna jak niewolnica; Twoim jedynym obowiązkiem jest służyć mi, a jeśli spróbujesz wykazać jakiekolwiek nieposłuszeństwo lub podejmiesz coś głupiego, jak próba ucieczki..." Jego chwyt się zacieśnił i miałam wrażenie, że jeśli zwiększy siłę trochę bardziej, moja szczęka się złamie. "Wyrzucę cię tam, skąd cię przywiozłem, a czy wiesz, co robią ci aukcjonerzy z towarem zwróconym?" Uśmiech zarysował się na jego ustach, a on mówił przeciwko moim ustom, "Najpierw go używają i zaspokajają swoje pragnienia, a potem rozrywają go na kawałki i dzielą się między sobą." "J-Jesteś moim partnerem..." Krzyk automatycznie opuścił moje usta, a nieświadomie łzy spłynęły po mojej twarzy, "Dlaczego mi to robisz?" Coś błysnęło w jego oczach, ale zniknęło, gdy tylko się pojawiło. "Uwierz mi, jeszcze nawet nie zacząłem," zaśmiał się mrocznie, "Nie obchodzi mnie to więź towarzyszy, Atheno." Niechcący dreszcz przeszedł mi po kręgosłupie, gdy moje imię opuściło jego usta. I nagle usłyszałam dźwięk rozdzieranej sukni przez pokój. Z przerażeniem wciągnęłam powietrze i próbowałam go odepchnąć, ale był zbyt silny w porównaniu do mnie. "Ale mam duże zainteresowanie tym ciałem," jego ciemne oczy uświadomiły mi jego intencje. Ale zanim mogłam cokolwiek zrobić, rozerwał całą moją suknię, a potem mój stanik, którego pasek przeciął swoim przedłużonym pazurem. Próbowałam zakryć się rękami; Czując się żałośnie z powodu swojej bezradności. "Błagam cię, proszę, nie rób tego." Szlochałam. Co mogłam zrobić oprócz płaczu? "Te twoje łzy mnie nie poruszą, więc przestań je marnować, bo będziesz ich potrzebować później." Przeniósł rękę i chwycił moją pierś, ściskając ją do bólu. Iskry rzeczywiście pojawiły się z powodu więzi między nami, ale ból przewyższał wszystko, a upokorzenie czyniło to jeszcze bardziej. "Nie miej złudzeń, że kiedykolwiek otrzymasz coś innego niż nienawiść ode mnie, Atheno. Nie potrzebuję partnera. Nie potrzebuję słabej, żałosnej więzi, aby przetrwać," warknął, chwytając garść moich włosów i brutalnie rzucając mnie na łóżko. Byłam naga i bezradna przed jego groźnym spojrzeniem. "Sebastian, proszę, nie rób tego..." "Kupiłem cię na tej aukcji tylko dlatego, że przydasz się do ujarzmienia mojego wilka, a jesteś tylko towarem, który będę używał każdego dnia i nocy dla swojej przyjemności. A twoje życie w piekle zaczyna się dziś." "Proszę, nie..." błagałam, ale żadne z moich słów go nie poruszyło. Cofnęłam się, aż moje ciało uderzyło w zagłówek, ale on mnie przeciągnął za kostki i rozerwał ostatni kawałek materiału, moje majtki, i wyrzucił je. "Bogini z pewnością uczyniła cię ciężarem na tej ziemi, ale to twoje ciało jest naprawdę... zachwycające." Sadystyczny uśmiech zarysował się na jego ustach, a on chwycił moją cipkę w dłoni, "Przynajmniej moje pieniądze nie poszły na marne." Walczyłam z całą swoją siłą, próbując uwolnić się z jego uścisku, ale za każdym razem kończyłam niepowodzeniem. "Proszę... nie rób mi tego, Sebastian." Płakałam. Całkowicie zignorował wszystkie moje prośby i wszedł na łóżko, zawisając nade mną i więżąc mnie pod sobą, opierając oba kolana po obu stronach mnie. "Im bardziej błagasz, tym bardziej to staje się interesujące, Atheno. Kontynuuj błaganie, kontynuuj próby znalezienia ucieczki, a znajdziesz mnie zamykającego każdą ścieżkę dla ciebie." Powiedział nisko i rozpiął koszulę, zanim ją wyrzucił; Następnie przeszedł do odpięcia paska i zsunął spodnie. Próbowałam wykorzystać okazję, by uciec z jego uścisku, ale jednym szybkim ruchem ręki, odepchnął mnie z powrotem na łóżko, a tym razem chwycił mnie za gardło z miażdżącym uściskiem. Pochylił się bliżej mojej twarzy, dusząc mnie, gdy zaciskał palce wokół mojego gardła; Jego oczy były zimne. Bardzo zimne. "Nie możesz uciec ode mnie, Atheno. Sprawię, że każdy twój oddech będzie dla ciebie ciężarem, pchnę cię na krawędź, gdzie będziesz widziała swoją śmierć, a za każdym razem przeciągnę cię z powrotem do tego samego tortury raz po raz, sprawię, że będziesz żałować swojego istnienia; To będzie dla ciebie piekło, a dziś zacznę od dania ci jego przedsmaku." Mówił słowa przeciwko moim ustom i pocałował mnie. W pocałunku nie było żadnej delikatności. Był surowy i bolesny. Ugryzł mnie w dolną wargę, zmuszając język do mojego ust; Mogłam poczuć smak własnej krwi z powodu tego, jak mnie ugryzł. Przeniósł rękę między moje uda i rozłożył je szeroko. Kolejny szloch opuścił moje usta, ale został stłumiony przez jego usta na moich. I nagle dwa jego palce wbiły się we mnie. Prawie krzyknęłam i walczyłam, by uwolnić się z jego uścisku, ale nie mogłam. Przewyższał mnie pod każdym względem. "Widzę, że aukcjonerzy nie kłamali. Przynajmniej masz coś, co mogę ci zabrać." Zaśmiał się, gdy w końcu uwolnił moje usta, były krwawiące i opuchnięte. Nigdy nie myślałam, że stracę dziewictwo w ten sposób. Zawsze oszczędzałam się dla mojego towarzysza, ale... Nie chciałam, żeby to było tak. Nie chciałam być zgwałcona ani być w rękach kogoś bardziej okrutnego niż potwór. "Proszę, Sebastian. Co zrobiłam źle, że mi to robisz?" Płakałam. Nie odpowiedział na moje pytanie. Jego wyraz twarzy zmienił się na krótki moment, ale zanim mogłam go odczytać, ukrył go. Cicho związał moje ręce swoim paskiem i przycisnął je nad moją głową. "Od teraz... będziesz znała tylko jedno - Ból." Sadystyczny uśmiech zarysował się na jego ustach. Zdjął bokserki i chwycił jedno z moich ud, podnosząc nogę nad swoim ramieniem, i ustawił się przy moim wejściu. "Proszę, przestań," szlochałam i błagałam, mając nadzieję, że przestanie; Zmieni zdanie i nie odbierze mi niewinności. Ale złamał także tę moją nadzieję.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Athena Ostrzeżenie: gwałt, przemoc, dojrzałe sceny przed nami. Włamał się do mnie jednym gwałtownym ruchem. Krzyczałam głośno, nie mogąc zignorować bólu, który przeszywał mnie na wskroś; Każda komórka mojego ciała zamarła i czułam, jakby rozdarł mnie na pół swoją długością. Nigdy nie byłam z mężczyzną, ale dla dziewicy jego rozmiar i siła, jaką używał, aby mnie przeniknąć, były zbyt duże. Więcej łez spływało mi po twarzy, robiąc bałagan. Czułam się podręczona tam. Z jego ust wydobył się satysfakcjonujący warkot i wyciągnął się, zanim ponownie wbijał się do mnie z podwójną siłą. Moje ciało odruchowo zareagowało bólem i krzyczyłam ponownie, „Ah!”. A potem zaczął się poruszać w górę i w dół. Nie dając mi czasu, by dostosować się do jego rozmiaru czy bólu. Jego zwierzęcy rytm sprawiał, że łóżko trzęsło się i skrzypiało pod nami. Moje ciało mocno drżało, nie mogłam nawet ruszyć rękami, bo Sebastian tak mocno je związał. Wolną ręką chwycił moje piersi, szczypiąc sutki. Ostry ból wyrzucający na skórę trafił prosto w moje wnętrze. Upokorzenie, smutek, bezsilność—wszystkie te emocje sprawiały, że czułam się jeszcze bardziej nieszczęśliwa. Nie mogłam tego znieść. To bolało tak bardzo. „Przestań, proszę” – krzyknęłam. „Ja nie przestanę, Ateno. Przygotuj się na ból, bo to będziesz doświadczać każdego dnia.” Wbił swój kutas głęboko w mnie, trafiając w miejsca, które sprawiły, że widziałam gwiazdy za powiekami. „Błagam cię, Sebastian. Nie mogę tego dłużej znieść!” „Musisz to znosić. Czy słyszysz mnie, kurwa?” Pluł i nachylił się bliżej mojej twarzy; Wszystko, co widziałam w jego niebieskich oczach, to nienawiść. „To jest twoje przeznaczenie. Jesteś moją niewolnicą, przedmiotem do mojej przyjemności; będę używał cię każdego dnia i nocy jak moją dziwkę. Zapamiętaj to.” Niezłomnie wchodził i wychodził z mojej pochwy, nie dbając choćby nieznacznie o ból, przez który mnie przechodził. Był jak sadyczny potwór, który znał tylko sposób na zaspokojenie swojego głodu; rzeczywiście był sadycznym potworem. Nieustannie wchodził i wychodził. Mój puls przyspieszył, bicie serca było szybkie, a moje pocone ciało błagało o ucieczkę. Nie było nic romantycznego ani przyjemnego w tym spotkaniu; było krwawo bolesne, a jednak w tym traumie istniała potrzeba uwolnienia się. „Jesteś moją własnością, Ateno. Użyję cię na wszystkie możliwe sposoby, będę tobą kontrolował, jak chcę; Twoje łzy, twoje krzyki, twoje blizny – to wszystko należy do mnie” – jego pazury wbijały się w moje biodro, rysując krwawiące ślady. „I nie masz innego wyboru jak tylko się podporządkować, prawda?” Uniósł jedną lewą brew ze śmiechem i pocałował mój kark, pozostawiając ślady na całej długości. „Żałuję, że cię spotkałem.” Całe drżenie wyszło automatycznie z moich ust, łzy spływały mi po policzkach. Nie potrafiłam opisać mojego bólu. Prawda bolała, że mój własny partner zabiera mnie bez mojej woli. Bijąc mnie jak tani dziwak, którego posiadał. „Życzenia nigdy się nie spełniają” – z ciemnym śmiechem powiedział „Ale koszmary tak.” Łkłam, odwracając się od niego, unikając patrzenia na jego twarz; Zakopałam twarz w poduszce, płacząc z bezsilności. Było to bolesne. Sposób, w jaki używał mojego ciała bez najmniejszego zabarwienia emocjami, żadnej troski czy czułości – to było najbolesniejsze uczucie, jakie kiedykolwiek przeżyłam. Przynajmniej nie patrzenie na niego pomogłoby mi znieść to wszystko w ciszy, ale on mi tego też nie pozwolił. Chwycił moją twarz i obrócił mnie w swoją stronę. Jego uchwyt był tak mocny, że czułam, jak moja skóra się pali; Na pewno zostawił tam ślady palców. „Nie możesz ukryć się przed bólem, Ateno” – Bezwzględnie stukał swoim członkiem w górę i w dół; Wbijając się tak głęboko, że czułam go w brzuchu. „Proszę... przestań” – błagałam, szarżując przeciwko kajdanom, aby się uwolnić, ale on mnie nie słyszał. Chwycił moją pierś i mocno ją ścisnął, pozostawiając tam również ślady swoich palców. Pomimo mojej odmowy, moje ściany ściskały jego kutasa; Wydzielał więcej płynów, dojrzewając go. I wtedy poczułam, jak osiągam orgazm; Uwolnienie uderzyło mnie jak szalenie falująca fala, ale on nie przestał. Ugryzł mi w usta, łaskocząc ramiona moich ud i wgryzając swoje pazury w moją skórę. Moja krew wyciekała z rany, a gdy przeciągał swoje pazury w dół, wydobył się z mojego gardła głośny krzyk z bólu. Ale na tym się nie zatrzymał, przesunął usta i mocno ugryzł moją pierś. Kolejny płacz opuścił moje usta. Celowo mnie ranił, aby zaspokoić swoje sadyczne pragnienia. Jak mógł mnie tak bardzo ranić i nie obchodzić go to? Był moim partnerem.... Chwile mijały, ale jego tortura się nie kończyła. Ciągle mnie wykorzystywał, pozostawiając ślady, które miały mnie nawiedzać na zawsze; Moja krew pokryła białą prześcieradło, a moje rany i nieznośny ból pozostały jako świadkowie – był śmiertelnym sadycznym potworem. Moje ciało osiągnęło uwolnienie kilka razy, ale rozpacz była większa niż wszystko inne. Nie było w tym niczego przyjemnego, to wszystko był ból i tortura. A po ponad godzinnym nawracaniu, w końcu zagrzmiał i poczułam jego puls wewnątrz mnie, jego twarz zwiotczała, a źrenice zwęziły się, gdy wysypał swoje nasienie we mnie. Pozostał siedzący wewnątrz przez chwilę, uspokajając ciężkie oddychanie, gdy krople potu ślizgały się po jego umięśnionej sylwetce, ciemne włosy opadały na jego czoło, a usta pozostawały lekko rozchylone. Jego oczy zamknęły się na chwilę, gdy wziął głęboki oddech, lekko odchylając głowę do tyłu. Widok go mógł być eteryczny, gdyby to nie był gwałt; gdyby to nie on upadł na to tak nisko i nie zabrał mi dziewictwa w ten sposób. W końcu wyciągnął się ze mnie i uwolnił moje ręce z pasa, a bez kolejnego spojrzenia na mnie, założył ubrania i wyszedł z pokoju, zamykając drzwi i zostawiając mnie cierpiącą w ciszy. Zebrałam się, by usiąść, moje oczy rzuciły spojrzenie na krew między nogami i jego nasienie wyciekające z mojej opuchniętej rozszczepionej części, zanim zaczęłam zauważać wszystkie skaleczenia i ślady na całym ciele. Czułam się obrzydzona. Moja ręka przesunęła się, aby stłumić łkanie; Łzy spływały mi po twarzy. Jak mógł mi to zrobić? Całe moje ciało bolało, a krew była wszędzie na łóżku, ale tym, co bolało mnie najbardziej, było to, że to wszystko nie zostało zrobione przez inną osobę... to był mój własny partner. „Co zrobiłam źle, księżycowa bogini? Co zrobiłam, że napisałaś moje przeznaczenie w ten sposób? Mówisz, że partnerzy mają się kochać, być częścią naszej duszy, która nigdy nas nie zrani, przekraczać każdą granicę dla nas...” Głośny płacz wydobył się z mojego gardła, „Czy to nazywasz miłością?” Spojrzałam na pełnię księżyca przez otwarte okno. Jak wszystkie inne razy, żadna z moich pytań nie otrzymała odpowiedzi. Zmuszono mnie do cierpienia w bardzo znajomej ciszy. Im więcej patrzyłam na ślady, które Sebastian zostawił na mnie, tym większy był ból. Moje łzy nie ustawały; pytania nie przestawały mnie nawiedzać. Chciałam pozbyć się jego zapachu na sobie. Chciałam zmyć każdy ślad jego dotyku. Zebrałam siłę, by wstać z łóżka i udać się do łazienki. Prawie upadłam na ziemię z powodu braku sił, ale jakoś udało mi się dotrzeć do łazienki i weszłam pod prysznic. Gdy tylko woda uderzyła moją skórę, piekące uczucia przecięły mnie na wskroś. Moja krew zmywała się z wodą, zimna woda łagodziła rany po chwili, a jego zapach słabnął, ale wspomnienia tego wydarzenia zaczęły mnie nawiedzać. Przycisnęłam ręce do ust i pleców o ścianę prysznica, w końcu wypuściłam krzyk, który trzymałam w sobie do tej pory. Płakałam z rozpaczy i modliłam się, że... jakoś to wszystko okaże się koszmarem, a nie gorzką rzeczywistością. Ale to nie był koszmar. To była prawda. „Nienawidzę cię, Sebastian. Nienawidzę cię...” Z tym powoli upadłam w ciemność.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Atena
Kiedy się obudziłam, niespodziewanie znalazłam się na łóżku. Kołdra okrywała moje nagie ciało, a zasłony w oknach były zaciągnięte.
Powoli wstałam, obolałe mięśnie utrudniały mi to, ale jednak się podniosłam. Trzymałam kołdrę wokół siebie, by powstrzymać dreszcze - moja skóra była zimna jak lód i czułam się naprawdę słaba.
Nagle drzwi się otworzyły. Z moich ust wyrwało się westchnienie i zamknęłam oczy ze strachu, zakładając najgorszy scenariusz, którym mogło być jedynie pojawienie się Sebastiana.
Na moje szczęście, to nie Sebastian wszedł do środka. Gdy otworzyłam oczy, zobaczyłam pokojówkę wchodzącą do pokoju. To nie była Sarah, to była ta druga pokojówka z wczoraj.
"Alfa chce, żebyś była przy stole śniadaniowym," powiedziała mi, "Proszę, przygotuj się szybko."
Kiwnęłam głową, biorąc głęboki wdech, by znieść ból, który przeszył moje ciało, zaczynając od podbrzusza, gdy próbowałam zejść z łóżka.
Nagle mój wzrok padł na bandaże owinięte wokół moich ran. Żadna z moich ran czy cięć nie była otwarta. "Wiesz, kto opatrzył moje rany?" Mój głos był ochrypły od całego krzyku i wrzasku z zeszłej nocy. Przebłyski wydarzeń wywoływały dreszcze na moim kręgosłupie, wciąż byłam przerażona i prawdopodobnie będę do końca życia.
"Sarah to zrobiła," powiedziała mi, zbierając moje podarte ubrania z podłogi, "Alfa przyszedł do twojego pokoju i znalazł cię nieprzytomną w łazience. Więc wezwał Sarah, żeby cię opatrzyła."
Dzięki Bogu byłam nieprzytomna.
"Twoje sukienki są w szafie, możesz nosić co chcesz. Jeśli potrzebujesz pomocy, nie wahaj się prosić. Przy okazji, jestem Winona." Nie brzmiała szczerze, ale postanowiłam nie zwracać na to uwagi.
"Dzięki, Winona. Zawołam cię, jeśli będę potrzebować pomocy." Posłałam jej wymuszony uśmiech i weszłam do garderoby.
Była tam zaskakująco duża ilość ubrań, ale nie wzbudziło to we mnie żadnego zainteresowania. Byłam zbyt zaniepokojona tym, że znów będę musiała stanąć twarzą w twarz z Sebastianem.
Gdy założyłam niebieską sukienkę i pomyślałam o chodzeniu, moje nogi zdawały się poddawać. Byłam tak słaba, a ponadto myśl o stanięciu przed jego śmiertelnym wzrokiem przerażała mnie do szpiku kości.
Ale wiedziałam, że nie mam innego wyjścia niż stawienie mu czoła. Więc niechętnie musiałam poprosić Winonę o pomoc w zejściu po schodach.
******
Kiedy dotarłam do jadalni, to nie drogie dekoracje, nie oświetlenie czy otoczenie przykuły moją uwagę. To były te same ciemne oczy, które sprawiły, że przestałam oddychać.
Moje nogi nie chciały się ruszyć z ostatnich kilku stopni. Zatrzymały się, gdy tylko go zobaczyłam.
Był tam, całkowicie zwrócony w moją stronę mimo dystansu, siedząc na głównym krześle przy stole jadalnym umieszczonym na środku pokoju, patrząc na mnie z tą samą chłodnością i pozbawionym emocji wyrazem twarzy, który wstrząsnął moją duszą.
Wszystkie wydarzenia zalały mój umysł, a strach wkradł się do mojego wnętrza.
"Athena, musisz iść," powiedziała cicho Winona i w końcu wyrwałam się z moich myśli.
Nie chciałam być blisko niego. Chciałam uciec tak daleko, jak tylko mogłam. Ale byłam bardzo świadoma swojej sytuacji i bezradności, z której Sebastian Valdez wiedział, jak wykorzystać każdy najmniejszy element.
Powoli podeszłam do stołu jadalnego, ściskając boki sukienki, by zebrać odwagę. Moje szybkie bicie serca już uderzało o moją klatkę piersiową.
Gdy próbowałam usiąść na krześle najdalej od niego, jego głos przerwał mi i wzdrygnęłam się z przerażenia.
"Usiądź obok mnie."
Nie zdecydowałam się nie posłuchać go ani nawet spojrzeć mu w oczy. Posłuchałam go i usiadłam na krześle ustawionym blisko niego.
Przygryzłam wewnętrzną stronę policzka, wstrzymując oddech, by powstrzymać się od drżenia.
Nagle weszła pokojówka, podając nam owoce i śniadanie. Nie jadłam porządnego posiłku, nie wiedziałam jak długo, bo moi własni rodzice nie uważali, że opłaca się mnie dobrze karmić, a potem nastąpił mój pobyt na aukcji przez kilka tygodni.
Ale mimo świeżego aromatu jedzenia uderzającego w mój nos, nie czułam najmniejszego apetytu. Byłam przerażona. Przerażona diabłem, który siedział obok mnie. Czułam na sobie jego wzrok; obserwował każdy mój ruch. "Jedz" - padł rozkaz. Po raz kolejny nie śmiałam mu się sprzeciwić i szybko włożyłam łyżkę sałatki owocowej do ust, kończąc całą miskę bez wydawania najmniejszego dźwięku, przerażona jego możliwą reakcją.
Obserwował mnie w ciszy, od niechcenia popijając herbatę, wiedząc, że jestem nim absolutnie przerażona. Aby zwilżyć suche gardło, drżącą ręką chwyciłam szklankę wody i wzięłam kilka łyków.
Niespodziewanie ciszę przerwał stukot obcasów, a mój wzrok powędrował w kierunku osoby, która weszła - to była Celine. Rzucając mi oceniające spojrzenie, podeszła do Sebastiana i stanęła za jego krzesłem, oplatając go ramionami i całując w szyję.
"Zeszła noc była niesamowita, Alfo" - wyszeptała mu do ucha - "Uwielbiałam każdą chwilę". Poczułam ostry ból w piersi. Nie miała na sobie ani jednego śladu. Żadnej blizny, nacięcia czy siniaka. Wyglądała na nienaruszoną jak kwiat, a może była tak traktowana, sądząc po blasku na jej twarzy i malinkach, które były jedynymi widocznymi śladami.
Traktował mnie jak przedmiot, a... swoją kochankę traktował tak, jak powinien traktować swoją partnerkę, mnie. Poczułam zbierające się w oczach łzy. Nie płacz, Atheno. On nie zasługuje na twoje łzy.
"Wychodzę z przyjaciółkami, wrócę przed nocą" - powiedziała mu, przesuwając paznokciem po jego ustach - "Mogę prosić twoją kartę kredytową?".
Coraz trudniej było mi oddychać, obserwując ich interakcję. Milczał, nic nie mówiąc ani nie robiąc, ale nawet jego milczenie było reakcją. To tak bardzo bolało...
Bez słowa Sebastian wręczył jej kartę kredytową, a Celine wyszła, składając pocałunek na jego ustach: "Do zobaczenia". Gdy wyszła, ponownie zapadła cisza. Ale to tylko zwiększyło mój niepokój.
Nie mogłam już tego znieść. Potrzebowałam przestrzeni. "Nie czuję się dobrze. Czy mogę iść do swojego pokoju? Proszę" - w końcu wstałam, pośpiesznie wycierając łzy, żeby nie zauważył.
"Nie" - odpowiedział i odstawił filiżankę herbaty, zanim wstał. "Proszę" - szept opuścił moje usta.
Nie kłopotał się dalszą odpowiedzią, zamiast tego podszedł do mnie. Odsunął krzesło i stanął za mną. Terror ponownie wkradł się w moje ściany. Moje ręce zaczęły drżeć, a oddech stał się cięższy. Nie chciałam go blisko siebie. Nie chciałam jego dotyku.
"Chcę, żeby to miejsce było puste. Natychmiast" - jego głośny głos przebił się, sprawiając, że drgnęłam i chwyciłam krawędź stołu. Na jego rozkaz wszystkie pokojówki opuściły pomieszczenie, a w pokoju zapanowała głucha cisza. Nie było słychać nawet najmniejszego dźwięku w pobliżu.
To Sebastian przerwał ciszę, owijając rękę wokół mojej talii i jednym szybkim ruchem odwrócił mnie, wywołując głośny jęk. Zanim zdążyłam przewidzieć jego następny ruch, przycisnął mnie do stołu, więziąc między swoim ciałem a blatem.
Unikałam patrzenia na niego czy jego lodowato zimne niebieskie oczy, które wyrażały tylko nienawiść do mnie. Wiedziałam, że cokolwiek zamierza zrobić, będzie mnie bolało, więc wstrzymałam oddech, zamykając oczy tak mocno, jak tylko mogłam.
Chwycił moją szczękę i ku mojemu zaskoczeniu, jego uchwyt był zaskakująco delikatny. Następnie poczułam jego usta przyciskające się do kącika moich ust, składające tam delikatny pocałunek.
Iskry przeszyły moje ciało. Pozostałam tam zamrożona pod jego dotykiem, nieświadoma tego, co się właściwie dzieje. Moje serce nie słuchało rozumu i oczy otworzyły się same.
Jego spojrzenie było inne. Nie było w nim gniewu ani nienawiści, których doświadczyłam zeszłej nocy. Nie zdążyłam rozszyfrować emocji błyszczącej w jego oczach w najmniej widoczny sposób, bo pochylił się bliżej i przycisnął usta do mojej szyi.
Jego pocałunki też były delikatne. Nie były szorstkie ani nie sprawiały bólu. Miękki jęk automatycznie opuścił moje usta, gdy całował moją szyję i muskał zębami moją skórę.
Te doznania wydawały się tak obce i niezwykłe. Jakby motyle eksplodowały w moim brzuchu. Jego ręce przesunęły się, by objąć moją dolną talię i przyciągnął mnie blisko siebie, mogłam czuć wszystkie jego mięśnie pod koszulą; Jego niebiański zapach dotarł do moich nozdrzy.
Gubiłam się. Gubiłam się w nim. Przechylił moją twarz i zaczął się pochylać, by mnie pocałować, a ja nieświadomie pozwoliłam mu na to, ale gdy tylko nasze oczy się spotkały, całe jego ciało na krótką chwilę zamarło i między nami znów zapadła niepokojąca cisza.
Przez jego źrenice przemknęło drgnięcie, bardziej przypominające strach przed czymś. Wyglądało to jak uświadomienie sobie czegoś, czego nie znałam.
A potem bardzo znajomy chłód i głęboka nienawiść przyćmiły błękit jego oczu; Następną rzeczą, jaką zarejestrowałam, było to, że jednym szybkim ruchem ręki sztućce ze stołu posypały się na podłogę wokół mnie.
Zasłoniłam uszy dłońmi z powodu głośnego dźwięku. Ale nie wiedziałam, że Sebastian miał inne plany.
Przesuń w górę, aby kontynuować