passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Owned by My Brother's Best Friends autor itsvlada

Owned by My Brother's Best Friends

/

Rozdział 1

Ślub uwięzionego ptaka

„Czy ty, Stanley Dunne, bierzesz—”

„Biorę,” przerwał Stanley, zanim ksiądz zdążył dokończyć, jego głos był stanowczy, a uścisk na jej dłoni niemal miażdżący. Uniósł ją do ust, muskając pocałunkiem drżące palce.

Ksiądz zawahał się, ale kontynuował. „A czy ty, Olivia Hayes, bierzesz Stanleya Dunne za swego prawowitego męża?”

Cisza.

Livvy poczuła, jak ściska jej się gardło. Palce zwinęły się w pięść, gdy spojrzała na brata. Michael siedział sztywno w pierwszym rzędzie, zaciśnięta szczęka, dłonie ściskające kolana. Ale nie ruszył się. Nie mógł.

Bo rodzice patrzyli.

Bo nikt nie mógł jej uratować.

Naprzeciw niej Stanley uśmiechnął się tym swoim uśmieszkiem. Tym, który zawsze powodował mdłości w jej żołądku.

Kątem oka zobaczyła jego przyjaciół — jego wspólników, jego ludzi — śmiejących się między sobą. Trójka. Luca. Storm. Daniel. Patrzyli. Czekali. Michael odwrócił się i uciszył ich, ale nie miało to znaczenia. Dobrze się bawili.

Wypuściła z drżeniem powietrze i zmusiła się do wypowiedzenia słów.

„Tak. Biorę.”

Tłum zaklaskał. Ksiądz pobłogosławił ich związek. Pierścionek wsunął się na jej palec jak zamek zatrzaskujący się na miejscu.

Klatka zamknęła się wokół niej.

***

Przyjęcie było zamgloną serią wymuszonych uśmiechów i pustych gratulacji. Michael zdołał pociągnąć ją na bok, jego oczy szukały jej spojrzenia.

„Livvy, wszystko w porządku?”

Livvy otworzyła usta, ale zanim zdążyła coś powiedzieć—czyjaś dłoń zacisnęła się na jej nadgarstku.

Stanley uśmiechał się czarująco, jego głos był lekki. „Czas iść, kochanie.”

Livvy zesztywniała. „Potrzebuję chwili z bratem.”

Palce Stanleya ścisnęły ją na tyle mocno, by skrzywiła się z bólu. „Nie.”

Twarz Michaela pociemniała. Zrobił krok do przodu, prostując ramiona. „Jeśli ją skrzywdzisz—”

Stanley zaśmiał się. Szyderczo. Lekceważąco. „Jeśli ją skrzywdzę, to co? Co dokładnie zamierzasz zrobić?”

Pochylił się, ściszając głos. „Twoi rodzice są mi winni więcej, niż kiedykolwiek spłacą, Mikey. To znaczy, że ciebie też posiadam.”

Pięści Michaela zacisnęły się, ale nie ruszył się. Nikt się nie ruszył. Bo nikt nie miał po nią przyjść.

***

Na zewnątrz nocne powietrze kąsało jej nagą skórę. Livvy stała sama, obcasy zapadały się w chodnik, gdy czekała, aż Stanley podjedzie samochodem. Dreszcz przebiegł jej po kręgosłupie.

Wtedy—głos. Niski. Rozbawiony. Złośliwy.

„Patrzcie na naszą małą anielicę.”

Wstrzymała oddech. Storm. Luca. Daniel. To ta trójka, która uprzykrzała jej życie od dziecka. Zawsze widzieli w niej zabawkę. Coś, czym można się bawić.

Byli przyjaciółmi Michaela. Mężczyźni, przed którymi zawsze kazano jej się trzymać z daleka. Są zbyt brutalni. Zbyt lekkomyślni. A teraz — zbyt blisko.

Ciemne spojrzenie Storma przesunęło się po niej powoli, celowo. Jego uśmiech był ostry jak brzytwa. „Szkoda, co nie?”

Luca gwizdnął przeciągle. „Myślisz, że wciąż jest dziewicą?”

Żołądek Livvy zacisnął się boleśnie. Cofnęła się, ale Daniel już tam był, patrzył. Milczał. Nie przyłączył się — ale też ich nie powstrzymał.

Podjechał samochód Stanleya, opuszczając szybę.

„Wsiadaj. Nie każ mi czekać.”

Livvy ruszyła do drzwi, ale Luca szarpnął ją do tyłu, nachylając się do okna zamiast niej. Trójka przesunęła się, a ich twarze zmieniły się w coś zimnego, pełnego pogardy, gdy utkwiły wzrok w Stanleyu. Luca się uśmiechnął.

„Skrzywdzisz ją, Dunne...” Jego uśmiech nabrał ostrości. „Odpowiesz też przed nami. Rozumiesz?”

Po raz pierwszy Livvy to zobaczyła — błysk strachu w oczach Stanleya. Ale szybko odzyskał zimną krew, wykrzywiając usta w pogardliwym grymasie. „Wy trzej myślicie, że jesteście ponad wszystkimi. A w rzeczywistości jesteście tylko szczurami.”

Potem skierował wzrok na Livvy.

„Jesteś głucha? Wsiadaj do cholery.”

Storm przechylił głowę, jakby rozważał, czy nie uderzyć, żeby zobaczyć, co się stanie. Potem uśmiechnął się i cofnął.

„Spokojnie, Dunne. Żegnamy się tylko.”

Otworzył jej drzwi, nachylając się, kiedy zawahała się przed wejściem. Jego głos przeszedł w szept.

„Powodzenia, mała anielico.”

Podróż samochodem odbyła się w milczeniu. Uścisk Stanleya na kierownicy był zbyt mocny.

Livvy wymusiła nerwowy śmiech. „To było—”

Policzek spadł nagle. Jej głowa odskoczyła na bok. Po policzku rozlało się gorąco, ostre i palące.

Stanley ciężko wypuścił powietrze, potem wyciągnął do niej rękę, jego głos się trząsł. „Livvy—kochanie—nie chciałem—”

Jego palce chwyciły ją za podbródek, zmuszając do spojrzenia na siebie. „Zawstydziłaś mnie.” Teraz jego głos był łagodniejszy. „Zmusiłaś mnie do tego.”

Skinęła głową. Bo co innego mogła zrobić?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ucieczka więźnia

"Proszę… przestań…"

Słowa wydobyły się z niej złamane. Słabe. Ale Stanley nie słuchał.

Jego pięść znów trafiła ją w twarz, siła uderzenia rzuciła jej głową o zagłówek łóżka. Ból eksplodował za jej oczami.

Jej dziecko, Angelina, zawyło w łóżeczku.

Stanley zaklął i odsunął się od łóżka. "Na litość boską, ucisz ją."

Livvy nie poruszyła się, nie oddychała, dopóki nie usłyszała trzasku zamykanych drzwi. Wtedy się rozpadła.

Miała dwadzieścia trzy lata, ale czuła się o całe wieki starsza.

Livvy wpatrywała się w swoje odbicie w lustrze łazienki. Ostre światło rzeźbiło cienie pod jej oczami, pogłębiało siniec na obojczyku.

Oddychanie sprawiało ból. Ale nie miała czasu na ból, nie wtedy, gdy z drugiego pokoju dobiegały ciche jęki Angeliny.

Były w tym nowym mieście od roku, daleko od jej rodziny. Od każdego, kto mógłby pomóc. Stanley postarał się o to. Zabrał jej telefon. Skasował kontakty. Obserwował każdy jej ruch z uśmiechem, który obiecywał konsekwencje.

Ale popełnił jeden błąd.

Zlekceważył ją.

Zapamiętała wszystko. Kody do drzwi, które Stanley wpisywał bez zastanowienia. Trasy strażników patrolujących korytarze. Mapa wyryta z tyłu głowy, śledzona i powtarzana w bezsennych nocach. Potrzebowała tylko odpowiedniego momentu.

Dotknęła siniaka na policzku. Ten był z wczoraj—jego palce zacisnęły się na jej gardle, gdy nie odpowiedziała dość szybko.

Ale to było nic w porównaniu do innych. Jak wtedy, gdy rzucił nią o ścianę tak mocno, że przed oczami zrobiło jej się czarno i mieniło się w plamki. Albo tamtej nocy, gdy wykręcił jej nadgarstek aż trzasnął, tylko dlatego, że zapytała, czy może zadzwonić do Michaela.

Ale najgorsze wydarzyło się trzy dni temu.

Krzyk Angeliny rozdarł powietrze. Livvy wbiegła do pokoju dziecka, z sercem bijącym jak szalone—tylko po to, by zobaczyć, jak Stanley zbyt mocno ściska drobną rączkę ich córki.

"Stanley—przestań! Ranisz ją!"

Jego spojrzenie było jadowite. "To ją ucisz."

Kiedy w końcu puścił, Angelina drżała. Łzy spływały po jej czerwonych policzkach.

Livvy przytuliła ją tak mocno, że czuła drobne drżenie jej oddechu. I wtedy zrozumiała. Nie mogła wychować córki w klatce.

Plan ucieczki zajął dni. Chowała pieniądze—po trochu—z kieszonkowego, które dawał jej Stanley. Wciskała je w podszewkę płaszcza. Zapamiętała każde wyjście. Każdą zmianę warty.

Mierzyła sobie czas przy pakowaniu torby—dwie minuty, trzydzieści cztery sekundy. Ćwiczyła nawet uśmiech. Łagodny. Uległy. Żeby nie zauważył, jak jej dłonie drżą.

Gdy nadszedł moment, Livvy działała instynktownie. Przymocowała Angelinę do piersi. Wysunęła się na korytarz. Jej serce biło jak oszalałe.

W dół klatki schodowej, przez wyjście serwisowe. W lodowaty chłód. Oczekiwała alarmu. Krzyku. Ręki zaciskającej się na jej nadgarstku. Ale była tylko cisza.

Biegła.

Biegła i biegła przez zaułki i ciemne ulice, aż dotarła na dworzec autobusowy. Jej ręce były zdrętwiałe, gdy wciskała pieniądze kasjerowi. "W jedną stronę. Jak najdalej się da za to."

Autobus zawarczał. Livvy przyłożyła czoło do szyby. Każda mijana latarnia—każdy kilometr między nią a nim—był jak oddech powietrza. To nie była wolność.

Jeszcze nie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Owned by My Brother's Best Friends

Owned by My Brother's Best Friends

20 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

20

Treść

Aa