passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Alpha King Is My Second Chance Mate - Rozdział #6 - autor Gay Dar

The Alpha King Is My Second Chance Mate

/

Rozdział 6

ROZDZIAŁ 5 ~ KONFRONTACJA 5~ CONFRONTATION

Quinn spojrzała w górę z miejsca, gdzie klęczała, na mężczyznę, który pewnym krokiem przechodził przez tłum i zatrzymał się przed nią. "Wstań, Quinn..." Wyciągnął do niej rękę, ale Quinn nie przyjęła jej. Zamiast tego zacisnęła szczęki i o własnych siłach podniosła się na nogi.

Jeo wycofał delikatnie rękę i rozejrzał się po swoich ludziach. "Przeproście... i do końca dnia jej dom ma być wypełniony taką ilością jedzenia, jaką w nią rzuciliście." Ludzie, którzy przed chwilą zawzięcie na nią krzyczeli, pochylili głowy w pokorze i strachu. "Bardzo przepraszamy..." zabrzmiało unisono. Quinn nie wypowiedziała ani słowa akceptacji, bo te przeprosiny nie były tak głośne i znaczące jak ich przekleństwa.

"Dobrze." Mężczyzna skinął na Quinn. "Teraz chodź... muszę z tobą porozmawiać." Quinn posłuchała, idąc za nim z targowiska na pustą i cichą drogę. Jej wzrok spoczął na jego plecach, a myśli powędrowały do czasów, gdy mogła je czule obejmować.

"Jesteś ranna?" Jego głos był beznamiętny, pozbawiony troski i współczucia. "Nie." "Przepraszam, że to się stało... nigdy nie powinno było do tego dojść." "A... czy to, co się stało wczoraj w nocy, miało się stać?" Quinn z trudem powstrzymywała łzy, jej serce wychodziło na wierzch, ale wciąż czuła, że nie może oddychać.

"Czy wszystko, co się wczoraj stało, miało się stać?" "Quinn..." Jeo odwrócił się do niej, te oczy, które kiedyś patrzyły na nią z miłością, były teraz ciemne i zamglone obojętnością. "Wiem, że nie chcesz tego słyszeć, ale będę szczery, żeby dać ci potrzebne zamknięcie. Nic z tego, co się stało wczoraj, nie było pomyłką ani przypadkiem. Naprawdę chciałem tego odrzucenia... to nie był nagły akt, wszystko, co zrobiłem wczoraj, chciałem zrobić od dłuższego czasu."

Quinn drapała się po ramieniu, potem po głowie, nie wiedząc, co robić ani co powiedzieć... Była świadoma jego zmiany uczuć, ale usłyszenie tego od niego sprawiło, że rzeczywistość wydawała się przeklętym koszmarem.

"Dlaczego mi nie powiedziałeś? Zamiast działać za moimi plecami, Jeo... dlaczego po prostu mi nie powiedziałeś?" "Bo zrobiłabyś właśnie to... twoja twarz wyglądałaby tak żałośnie jak teraz, twoje oczy wypełniłyby się łzami, płakałabyś i błagała mnie, żebym cię nie zostawiał. Starałem się tego uniknąć, ale ostatecznie i tak musiałem patrzeć, jak żałośnie płaczesz na tym podium jak dziecko."

"Jak d-dziecko...? Co...?" "Nieważne. Nie idźmy długą drogą do biura, powiem ci tu, co mam do powiedzenia." Wyprostował koszulę i wsunął ręce do kieszeni. "Tej watasze zawsze brakowało bety. To miejsce było twoje od początku, ponieważ jesteś tu jedyną osobą z krwią bety i jej siłą. Czas, żebyś je zajęła. Nie jesteś już luną, najmniej co możesz zrobić, to zapewnić sobie jakieś znaczenie, skoro wataha już i tak tobą gardzi."

"A jeśli odmówię?" "Jeśli odmówisz, nie ma absolutnie żadnego powodu, żebyś tu była. Wyrzucę cię i będziesz gnić jako samotnica." "Samotnica...?" Quinn chciała płakać, ale zamiast tego się zaśmiała. "Widać, że naprawdę już ci na mnie nie zależy... wszystko, co dzieliliśmy przez ostatnie trzy lata, musiało dla ciebie nic nie znaczyć. Nie martw się, zajmę to stanowisko, wolę nie opuszczać tej watahy, nie zobaczywszy, jak cierpisz tak jak ja wczoraj w nocy."

Była słaba... ale w takich momentach musiała wydawać się silna. "Wiem, że będziesz tego żałował Jeo, a kiedy zaczniesz się czołgać jak robak za mną, błagając o odnowienie więzi, którą zniszczyłeś... nie przyjmę cię z powrotem." Quinn odwróciła się na pięcie, by odejść, ale zamarła słysząc jego następne słowa.

"Kochałem cię i może wciąż kocham, ale nie będę tego żałował..." Jej serce... Rozpadło się ponownie, a z oczu popłynęły łzy, których nie pozwoliła mu zobaczyć. Zacisnęła pięści, udając siłę, gdy odchodziła od niego.

Nienawidziła tego... ale najbardziej nienawidziła jego! Powiedział, że nie będzie żałował, ale ona się postara, żeby żałował... a kiedy to się stanie, zostawi jego i tę watahę za sobą i poszuka własnego szczęścia. Nie mogła cierpieć sama... zranił jej dumę, ona musi zranić jego.

Zanim Quinn dotarła na targowisko, upewniła się, że jej oczy są suche. Ci ludzie nie zasługiwali na widok jej łez... nie po tym, co powiedzieli i zrobili. Gdy szła przez zwykle hałaśliwe i zatłoczone miejsce, zauważyła, że jest znacznie puściejsze. Tylko kilka osób stało przy swoich straganach, a gdy ją zobaczyli, wszyscy odwrócili się plecami.

Co? Nie mogli już nazywać jej bezużyteczną, bo była ich betą? Kręcąc z niedowierzaniem głową, pewnie przeszła obok nich wszystkich, kierując się do swojego domu; nie tego, który dzieliła z Jeo przez trzy lata, ale tego, który jej ojciec zbudował lata temu, gdy był związany z jej matką.

Quinn pchnęła drzwi i weszła do środka, spotykając ojca, który niespokojnie czekał w salonie. "Co powiedział?" Kathrine siedziała obok niego, patrząc w górę ciekawskimi oczami. "Powiedział, że muszę być jego betą, albo zostanę wygnana."

"Co?! Ten mały kawa*ek g*wna! Czy on nie wie, że praktycznie wychowaliście się razem? Jak może prosić cię o bycie jego betą dzień po tym, jak cię odrzucił?" "W porządku, ojcze." "Nie jest w porządku, poprzedni alfa Gale prosił mnie o opiekę nad nim, gdy wychodził ze swoją partnerką... i zostawał ze mną on i ty, bawiąc się w jednej przestrzeni. Po tym wszystkim śmie tak traktować moją córkę? To nie jest fair wobec żadnego z moich dzieci. Nie zasługuje ani na Delilah, ani na ciebie."

Wstał, przeczesując ręką swoje na wpół siwe włosy. "Idę porozmawiać z Galem... jesteśmy przyjaciółmi od dzieciństwa, musi być sposób, żeby kontrolować jego syna." "Ojcze... przestań. Nie idź tam~" Przeszedł obok niej. "Wrócę... może wieczorem."

Quinn patrzyła, jak odchodzi, wzdychając, gdy frontowe drzwi zatrzasnęły się. Miała nadzieję, że nie spowoduje żadnych kłopotów z jej powodu. Odwróciła się, stając teraz twarzą do matki, która wciąż siedziała na kanapie. Nie powiedziała nic, Quinn również. Gdy cisza stała się zbyt głośna, Quinn zaśmiała się niezręcznie.

"Po prostu pójdę do swojego pokoju... miłego dnia, mamo." I bez wahania odeszła, chowając się w zamknięciu swojego pokoju. Śmiech, który udawała, bolał jej usta... czy jej matka wiedziała o tym, zanim się stało? O tym, że Delilah była zakochana w Jeovannim... Czy dla niej też było to trudne do uwierzenia?

Quinn podeszła do swojego lustra, przyglądając się sobie. Wyglądała okropnie, nie, była w rozsypce. Jej włosy były w nieładzie, oczy czerwone i opuchnięte, a jej szyja... znak, który był na jej szyi... Teraz był tylko oparzeniem, blizną, której chciała się pozbyć. Jej drżące palce przesunęły się po zniszczonej skórze. Ślad Jeo teraz zniknął, a wszystko, co pozostało, to przypomnienie, że tam był.

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 6~ MIGAWKA MIĘDZY SIOSTRAMI 6~ A MOMENT BETWEEN SISTERS

Quinn leżała w swoim pokoju o wiele za długo i kiedy w końcu zdecydowała się otworzyć drzwi po jedzenie, wieczór już zapadł na ziemię. Słońce nie było już jasne, światło było przygaszone, podobnie jak nastrój Quinn. W kuchni znalazła jedzenie, które jej matka ugotowała na kolację; ryż i duszone mięso. Nałożyła sobie na talerz i z powrotem zamknęła się w swoim pokoju. Jej ojciec jeszcze nie wrócił, więc nie miał kto z nią porozmawiać... wszystko, co mogła zrobić, to pogrążyć się w ponurych i samokrytycznych myślach raz za razem. Myślała o Jeo, myślała o Delilah... i myślała o sobie. Była teraz betą tej watahy, aby dobrze wykonywać swoje obowiązki, musiała przebywać przy alfie prawie przez cały czas. Jak to zniosła? Jak mogła stać w obecności Jeo i nie czuć bólu serca? Czy powinna odmówić jego propozycji i zostać wyrzutkiem? Czy powinna~? Quinn odłożyła łyżkę z powrotem na talerz, gdy znajome zapachy dotarły do jej nozdrzy... zapachy jej ojca, siostry i Jeo. Przełknęła jedzenie w ustach, powoli wstając na nogi... co to było? Dlaczego wszyscy troje byli tutaj w tym samym czasie? Na łóżku postawiła talerz, a potem wyszła z sypialni. Następnie przeszła do drzwi wejściowych, gdzie spotkała swoją matkę. Już otworzyła drzwi, patrząc na trzy osoby w oddali. "Nie chcę, żebyście zbliżali się do mojego domu... poczekajcie tutaj, podczas gdy moja córka zabierze to, po co przyszła." To był głos Derricka, który rozbrzmiewał gniewnie w ciszy. Jeo nie odpowiedział, zamiast tego oparł się o drzewo i skinął głową w stronę Delilah, która uśmiechnęła się do niego niewinnie. Odwróciła się w stronę domu, głęboko oddychając, zanim ruszyła w jego stronę. Czy przyszła po swoje ubrania? Czy oficjalnie wprowadzała się do Jeo tej nocy? Do tego domu, który powiedział, że zbudował dla niej? Quinn zignorowała ból, który pojawił się w jej sercu, odwracając się i wracając do pokoju. To nie miało znaczenia... nie byli już razem... nie była już jego partnerką. Usiadła z powrotem na łóżku, ponownie podnosząc swój talerz z jedzeniem i jedząc. Robiła to bezmyślnie, aż w końcu Delilah weszła do pokoju, zamykając za sobą drzwi. Quinn nie spojrzała na nią, trzymała wzrok na swoim jedzeniu. "Po prostu... zabiorę kilka swoich rzeczy..." Słowa były szeptane cicho, ochrypłe i drżące, jakby była bliska łez. "Nie przejmuj się mną, możesz udawać, że mnie tu nie ma, tak jak robiłaś, gdy uwodziłaś mojego męża..." "Quinn, ja... powiedziałam ci, że mi przykro." "Racja..." Quinn zaśmiała się bez humoru. "Jestem pewna, że tak... mnie też przykro, że kiedykolwiek urodziłam się z taką siostrą jak ty i takim partnerem jak on." "Nie mów tak, Quinn... My... jesteśmy przecież siostrami, zawsze będziemy siostrami." Jej słowa złościły Quinn, chciała teraz grać dobrą siostrę po tym, co zrobiła...? "Nie, przestaliśmy być siostrami w noc, kiedy zdecydowałaś się uczynić mojego partnera swoim." "Ale Quinn ja..." Jej głos się załamał, płakała... Quinn nie musiała na nią patrzeć, żeby to wiedzieć. Ale dlaczego to ona płakała, kiedy Quinn cierpiała najbardziej? "Nigdy tego nie chciałam... Nie chciałam cię skrzywdzić... albo może... może..." Zatrzymała się na chwilę, czyszcząc gardło i pociągając nosem. "A może jednak chciałam. Nie rozumiesz, jak się czuję. Najpierw to ja miałam na niego ochotę, a jednak to ciebie z nim sparowano. Zawsze byłam poniżana przez ciebie i wszystkich za to, że jestem jak matka; za to, że jestem omegą, a ciebie zawsze chwalono za bycie betą. Zawsze byłaś zbyt pewna siebie, miałaś wszystko, a ja nic... a teraz, kiedy w końcu zdobyłam coś cennego, nie powinnam tego wziąć?" Oczy Quinn drgnęły, gdy w końcu spojrzała na swoją siostrę morderczymi oczami. Pierwszą rzeczą, którą zauważyła, była jej mokra twarz, a potem wyraźny znak, który Jeo zostawił na jej szyi. Serce Quinn skręciło się tak bardzo, że musiała szybko odwrócić wzrok. "Więc nawet po tym wszystkim, co zrobiłaś, chcesz uczynić siebie ofiarą? Nie wybrałam go na swojego partnera, nie błagałam bogini, by uczyniła mnie betą. Tak się urodziłam, to nie moja wina. Zazdrość o coś, co jest poza moją kontrolą, jest okrutna, Delilah, zwłaszcza po tym, jak dobrze cię traktowałam. Nigdy nie zachowywałam się tak, jakbyś była mniej ode mnie, ani razu. Chroniłam cię, kochałam cię, Delilah, a ty wbiłaś mi nóż w plecy." "Przykro mi... ale cieszę się, że zrujnowałam ci pewność siebie... Cieszę się, że sprowadziłam cię o poziom niżej. Świeciłaś tak jasno, że nikt nie mógł mnie dostrzec... ale teraz to ja świecę jasno, a ty jesteś pozostawiona w ciemności." Szczęki Quinn zacisnęły się, gdy wstała na nogi, odkładając talerz na bok na łóżko. "I czy teraz jesteś szczęśliwa?" "Tak... jestem szczęśliwa." "Może i jesteś, ale to szczęście nie potrwa wiecznie... nie wtedy, gdy je ukradłaś ode mnie." "Nie, potrwa wiecznie, wiedząc, że przynajmniej mogłam cię uczynić nieszczęśliwą, zawsze będzie mnie to cieszyć." "Co...?" Quinn odwróciła się do niej, zaciskając i rozluźniając ręce z gniewu. "Co... co właśnie mi powiedziałaś?" "Słyszałaś mnie, fakt, że uczyniłam cię nieszczęśliwą, zawsze będzie mnie cieszył..." Zanim zdążyła dokończyć, Quinn spoliczkowała ją ręką, która płonęła siłą i presją. Delilah upadła do tyłu, trzymając się za teraz czerwoną policzek z zaskoczonymi oczami. "Co...? Quinn, spoliczkowałaś mnie...?" "Tak... Testowałam to, co powiedziałaś. Wygląda na to, że masz rację, bo widok twojego nieszczęścia i bólu właśnie teraz napełnił moje serce radością." "Quinn... ty~" Delilah spojrzała z powrotem na drzwi, gdy te zostały otwarte, ukazując Katherine. "Co tu się stało?!" "Mamo...! Ona mnie uderzyła... uderzyła mnie, mamo!" Delilah upadła na ramię matki, płacząc żałośnie. "Powiedziała, że nie jestem już jej siostrą." "O mój Boże! Quinn, jak mogłaś? Niezależnie od wszystkiego, ona jest twoją siostrą, jak mogłaś ją spoliczkować? Nie masz prawa...!" "Ona... ona..." Quinn spojrzała w stronę ojca, gdy ten wbiegł z Jeo za nim. "Ona mi powiedziała... powiedziała, że moje nieszczęście ją cieszy... powiedziała, że ja~" "To nie daje ci prawa jej spoliczkować...!" Jeo ruszył w stronę Delilah, oceniając jej twarz, zanim spojrzał na Quinn. "Spoliczkowałaś ją...?! Wiedziałem, że zazdrość doprowadzi cię do czegoś takiego... dlatego przyszedłem." Jego głos był gniewny i głęboki, jak nigdy dotąd, a jego kroki miały tyle autorytetu, gdy się zbliżał. Złapał za kołnierz jej bluzki, ściskając go mocno w swojej dłoni. "Nigdy więcej nie dotykaj mojej partnerki. Jeśli to zrobisz, nie zawaham się wyrzucić cię z watahy, którą nazywasz domem przez całe swoje życie!" Puścił ją, ale nie zanim brutalnie jej nie odepchnął. "Chodźmy, Delilah... nie będziesz już potrzebować niczego tutaj." Wziął ją w ramiona i ruszył do drzwi, zanim się zatrzymał. "Jutro rano o 8:00, Quinn. Chcę cię w moim biurze..." I z tym odszedł. Matka Quinn spojrzała na nią z dezaprobatą, zanim poszła za nimi, pocieszając Delilah po drodze... i teraz Quinn została sama z ojcem. "Wiem, że byłaś zła, Quinn, to, co Delilah zrobiła było złe, ale to, co właśnie zrobiłaś, też było złe." I wtedy również on ją opuścił, trzaskając drzwiami do jej sypialni za sobą.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Alpha King Is My Second Chance Mate

The Alpha King Is My Second Chance Mate

96 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

96

Treść

Aa