Gwałtownie odwróciłam się i zobaczyłam Graysona, który stał tam, wyglądając na wściekłego, jakby chciał zaatakować króla Alfy. Wyatt zasłonił mnie sobą i podszedł ostrożnie do Graysona.
"Do kogo się tak odzywasz?" warknął. Stacy podbiegła do męża w towarzystwie kilku strażników. Kilkakrotnie ukłoniła się przed królem i powiedziała: "Wybacz mu, Wasza Wysokość. Wziął jakieś tabletki, które mu szkodzą."
Rzeczywiście, Grayson był pod wpływem czegoś i ledwo trzymał się na nogach, ale jego czerwone oczy były skierowane na mnie i wyglądał, jakby płakał.
"Cholerny szkodnik, ja się nim zajmę" powiedział Wyatt, ale złapałam go za rękę. Przechylił głowę i nasze spojrzenia się spotkały. Pokręciłam głową, a jego oczy natychmiast złagodniały.
"Proszę, pomóżcie mi go zaprowadzić do środka" szepnęła Stacy do strażników.
"Nie, chcę z nią porozmawiać... to ważne, proszę" bełkotał Grayson. Strażnicy zaciągnęli go z powrotem do domu watahy mimo jego oporu. Stacy ponownie ukłoniła się przed królem Alfy.
"Wybacz mu, leki które wziął były przepisane przez lekarza watahy, ale przedawkował je... oczywiście przypadkowo" Stacy jak zawsze wymyślała wymówki dla wybryków i dziecinnego zachowania Graysona. Przepisane leki, serio? Dziewczyno, daj spokój.
Wyatt odprawił ją skinieniem głowy i delikatnie pogłaskał moje włosy, uspokajając mnie.
"Adira" powiedział poważnie. Moje imię brzmiało tak seksownie, gdy je wymawiał.
"Nikt już nigdy cię źle nie potraktuje. Osobiście rozprawię się z każdym, kto nie okaże szacunku mojej królowej" powiedział uroczyście, a ja uwierzyłam w każde jego słowo. Tylko kiwnęłam głową i wzięłam go za rękę.
"Zrobię ci śniadanie, jeśli nie masz nic przeciwko" zaproponowałam, a on uśmiechnął się złośliwie, sprawiając, że moje serce zadrżało.
"Co?"
"Nic, i choć bardzo chciałbym wejść i zjeść to, co ugotujesz, mam spotkanie" powiedział. Westchnęłam i pomachałam mu, ale on nie odwrócił się, żeby odejść. Zamiast tego patrzył ponad moim ramieniem. Odwróciłam się i podążyłam za jego wzrokiem do okna. Lucas stał tam, patrząc na nas z marsową miną.
"To Lucas. Jestem pewna, że jest zły, że nie zadzwoniłam wczoraj wieczorem" powiedziałam, a on pomachał do chłopca, ale mój brat nie zareagował.
"Mam przeczucie, że mnie nie polubi."
"Jest po prostu zły. Lepiej pójdę i udobrucham go jajkami z bekonem" powiedziałam.
"Idź" ponagliłam go. Kiwnął głową i odwrócił się, żeby odejść, nie zaszedł daleko, gdy odwrócił się, by pomachać mi.
"Pa, mały ptaszku."
"Nieee" krzyknęłam. Nie on też!
"Jett i Aspen opowiedzieli mi, co się stało tamtej nocy" drażnił się. Zatkałam uszy i pobiegłam do domu. Czy powiedzieli mu, jak spadłam z drzewa?
Wyatt nie wydawał się tak brutalny i bezduszny jak król Alfa, o którym ludzie mówili. Wydawał się całkiem normalny.
"On nie jest normalnym wilkiem, Adira. Musiałem użyć całej swojej siły, żeby przed nim nie uciec. Możesz tego nie czuć tak mocno jak ja, ale to bardzo potężny człowiek, a jego aura jest mroczna i burzliwa."
"Jestem głodny" odezwał się mój brat.
"Przepraszam, kochanie. Zemdlałam" powiedziałam.
"Piłaś?"
"Nie, byłam po prostu zbyt zmęczona i zasnęłam. Dlatego nie zadzwoniłam."
Perspektywa Wyatta
Wziąłem prysznic i przygotowałem się na dzień. Gdy tylko wyszedłem z pokoju, mój beta i gamma czekali na zewnątrz.
"Tak, dowiedzieliście się czegoś o Adirze Wade?" zapytałem, a nagle podłoga wydała się dla nich bardzo interesująca.
"Aspen, Jett, odpowiedzcie na moje pytanie, teraz" nalegałem.
"Wyatt, pytaliśmy i tak, była wykorzystywana zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Była też więziona i torturowana przez ponad sześć miesięcy po egzekucji jej rodziców" zaraportował Aspen.
"Było źle, Wyatt. Trzymali ją nawet w izolatce, to silna dziewczyna" dodał Jett. Byłem cholernie wściekły. Nie tylko zabili jej rodziców, ale też ją krzywdzili.
"Chcę, żeby wszyscy za to zapłacili. Chcę nazwisk wszystkich jej oprawców, wszystkich. Bez względu na to, jak błaha była sprawa" rozkazałem.
Poszli za mną, gdy maszerowałem do biura Alfy. Dotarłszy do jego biura, pchnąłem podwójne drzwi, a on wstał. Spojrzałem na niego gniewnie, a sukinsyn się trząsł.
"Mój... Mój królu, nie musiałeś przychodzić. Wystarczyło po mnie posłać, a przybiegłbym do ciebie" wyjąkał, podchodząc do mnie. Byłem zaskoczony, że się odważył. Mars był tchórzem, wszyscy o tym wiedzieli, mimo że udawał pompatycznego i potężnego przed innymi.
"Skłamałeś swojemu królowi, ty skurwysynu!"
"Nie rozumiem" powiedział, wycierając twarz białą chusteczką. Mars pocił się jak świnia.
"Pozwoliłeś swojej watasze znęcać się, maltretować i torturować moją partnerkę przez lata" wyplułem.
"To... to nie tak. A... a poza tym, przesłuchanie jej po zdradzie rodziców to część procedury watahy" wyjąkał.
"A zamknięcie jej i torturowanie, żeby przyznała się do czegoś, co nie było prawdą?"
"Ja tylko... my tylko... nie chcieliśmy narażać watahy" mężczyzna nie potrafił nawet sformułować spójnych zdań. "Po prostu nie chcieliśmy cię zdenerwować, dlatego ukryliśmy prawdę."
"Nie chciałem cię zdenerwować, a to co się stało..."
"Czy on wygląda teraz na szczęśliwego?" przerwał mu Aspen, patrząc gniewnie na mężczyznę, który spojrzał na niego ze strachem.
"Wybacz mi, sir, to był mój błąd" powiedział Mars. Cieszyłem się, widząc go takiego, tak pokornego i żałosnego, bo jest nikim.
"Musisz zostać ukarany, nie tylko za kłamstwo wobec mnie, ale za wszystkie zbrodnie, których dopuściłeś się wobec Adiry" oświadczyłem. Jego oczy wyszły na wierzch i potrząsnął głową.
"Nie, Królu Wyatt, zawsze chroniłem tę dziewczynę. Mimo że wszyscy członkowie watahy żądali jej wygnania, umieściłem ją w dobrym domu, gdzie mogła opiekować się bratem i być z dala od domu watahy, gdzie spotykało ją złe traktowanie."
"Chcesz, żebym ci przyklasnął za to? Jako Alfa musisz chronić wszystkich w swojej watasze!" warknąłem, czując narastającą złość. Rolf chciał rozszarpać tego człowieka na strzępy. Nienawidził, że nasza piękna partnerka nie była traktowana właściwie z powodu oskarżeń wobec jej rodziców.
"Masz rację, nie poradziłem sobie z sytuacją tak, jak powinienem" kontynuował, ale już nie słuchałem jego błagań. Poleciłem więc mojemu Becie i Gammie, by pokazali mu piekło na polu treningowym. Podkreśliłem, że mogą spowodować trwałe obrażenia.
'Chcę, żeby każdy, kto skrzywdził moją partnerkę, zapłacił' powiedziałem przez więź umysłową. Jett był więcej niż szczęśliwy, by się zgodzić, torturowanie przestępców było jego ulubionym zajęciem.
Opuszczając biuro Marsa, poszedłem zająć się pracą. Mój wilk nalegał, żebym poszedł do mojej partnerki, ale oparłem się pokusie. Do wieczora słyszałem tylko krzyki i jęki bólu niektórych członków watahy.
Postanowiłem pójść na pola treningowe, gdzie dziesięciu moich ludzi torturowało każdego, kto miał cokolwiek wspólnego z krzywdzeniem mojej partnerki. Uśmiechnąłem się złośliwie, gdy zobaczyłem syna Alfy, którego imienia nie chciało mi się pamiętać, bo nie był dla mnie ważny.
"Już nie jest pod wpływem" zauważył mój wilk.
Był pobity i ledwo rozpoznawalny, jego żonie również połamano palce.
Cholera, moi ludzie są dobrzy w tym torturowaniu. Należy im się podwyżka.
'Musimy zabić tego człowieka.' Warknął Rolf. Zawarczałem, myśląc o tym, jak zachowywał się wcześniej, gdy był naćpany. To musi być ten mężczyzna, który ją porzucił, skurwysyn nawet poślubił jej najlepszą przyjaciółkę. Jego strata, mój zysk. Gapił się na mnie, a ja uśmiechnąłem się złośliwie.
"Mój królu, czy to nie za dużo?" zapytał Mars. On też nie był wyjątkiem od piekła i widzę, że się na nim wyżyli. Zignorowałem go i obserwowałem tłum.
"Co zrobiłeś" usłyszałem cichy głos za sobą.
Adira.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Oglądałam film z Lucasem, gdy usłyszałam szum przez więź umysłową. Ludzie mówili, że ludzie Króla Alfy chodzą po domach i zabierają wybranych członków watahy, by ich torturować. Ciekawe, co tym razem zrobili. Ta wataha zawsze sprawiała kłopoty i jestem pewna, że zrobili coś, co rozwścieczyło króla.
Wyłączyłam więź umysłową. "Co chcesz na lunch?" zapytałam. Zastanawiał się przez chwilę. "Bez pizzy," powiedziałam. Ten dzieciak uwielbiał pizzę.
"Na wynos czy gotujesz?" "Zamówię z restauracji," odpowiedziałam, czując się zbyt leniwa, by gotować. "Chcę rybę z frytkami i surówkę coleslaw bez majonezu." Wzięłam jego telefon i zamówiłam jedzenie. Po trzydziestu minutach dostarczyli je pod same drzwi.
Jedliśmy przed telewizorem. "Nie rozumiem, dlaczego chłopcy tak się ekscytują przemocą. Spójrz, ten facet był tylko przypadkowym przechodniem i bach, nie żyje," zmarszczyłam brwi. "Ja nie rozumiem połowy filmów, które wybierasz, ale i tak je oglądam," wzruszył ramionami. "Nic dziwnego, że lubiłam oglądać z Grayem, on to rozumiał." Jakby zdając sobie sprawę z tego, co powiedział, zamarł. Jego zmartwione spojrzenie spoczęło na mnie.
Dałam mu delikatny uśmiech, dając znać, że wszystko w porządku. Luca i Grayson byli blisko i bolało go, gdy odszedł jak inni. "Adira," zawołał, odkładając jedzenie na stolik. "Hmm?" "Dlaczego ten mężczyzna cię pocałował?"
Spodziewałam się tego pytania, ale nie wiedziałam, że zajmie mu to tyle czasu. "Mówi, że jesteśmy bratnimi duszami," powiedziałam, zatrzymując film, gdy jego nastrój się pogorszył. "Zostawisz mnie," wyszeptał, a łzy groziły wypłynięciem z jego oczu.
Uśmiechnęłam się i ujęłam jego twarz w dłonie. "Nigdy cię nie zostawię, przenigdy. Jesteś moją jedyną rodziną na tym świecie i kocham cię bardziej niż kogokolwiek," powiedziałam stanowczo. "Ale będziesz musiała iść do jego watahy, do jego domu." "Nie jestem nawet pewna, czy jesteśmy bratnimi duszami, ale jeśli przyjdzie czas na opuszczenie tej watahy, pójdziesz ze mną. Ty i ja razem, zawsze, dzieciaku."
Przytuliliśmy się. Odepchnął mnie. "Przestań być taka emocjonalna, kobieto," westchnął, a ja patrzyłam na niego z niedowierzaniem. To on prawie płakał na myśl o tym, że mnie straci.
Kilka godzin później otworzyłam ponownie więź watahy. Szum był głośniejszy i każdy miał coś do powiedzenia. 'Bliźniacy bety też tam są,' ktoś powiedział, a ja zmrużyłam oczy. Co do cholery działo się dziś na tym polu? Musiałam sprawdzić, czy to prawda.
"Hej, zaraz wrócę," powiedziałam Luce. Zmarszczył brwi, a ja potargałam jego włosy, zanim wybiegłam z domu w kierunku placu treningowego. Sapnęłam na ten widok, nie mogłam w to uwierzyć.
Była tam około setka ludzi, którzy wyglądali na pobitych na czarno i niebiesko. Rozpoznawałam ich wszystkich. Narzędzia do tortur leżały na ziemi, a niektórzy mężczyźni bili się nawzajem. Kobiety płakały...
Gdy chodziłam dookoła, nikt nie śmiał spojrzeć mi w oczy. Wkrótce znalazłam bliźniaczki Steven, które spojrzały na mnie wrogo. "Jak mogłaś prosić króla, żeby nas ukarał, spójrz na moje palce!" warknęła Cara.
Jej palce były we krwi, a jej skóra nie była już tak nieskazitelna. Debbie wyglądała, jakby chciała mnie zabić, ale wiem, że by się nie odważyła, szczególnie z tym utykaniem. Cara próbowała mnie uderzyć, ale złapałam jej nadgarstek.
"Jesteś pewna, że to mądre?" zapytałam, unosząc brwi, a ona opuściła rękę, zaciskając pięść. "Grzeczna dziewczynka. Słyszałam, że cała twoja rodzina jest tu dzisiaj, więc jeśli skończyłaś, powinnaś odejść, by zrobić miejsce dla innych," uśmiechnęłam się sztywno.
Nienawidziłam tego, że zbyt bardzo się tym cieszyłam. To nie było właściwe, i co miała na myśli mówiąc, że zostali ukarani przeze mnie? Zauważyłam Króla Alfę na trybunach, obserwującego sytuację ze stoickim wyrazem twarzy.
Alfa Mars mówił mu coś, ale nie poświęcał mu czasu ani uwagi. Podeszłam do nich, a on zesztywniał, gdy wyczuł moją obecność. "Co zrobiłeś?" Mój głos był zimny, nie chciałam, by ktokolwiek był karany ze względu na mnie.
Odwrócił się do mnie bez żadnych emocji na twarzy. "Karzę draniów, którzy cię skrzywdzili," odpowiedział, chwytając mnie w talii i całując. Zarumieniłam się i mój umysł opustoszał.
Odsunęłam się od niego i stanęłam między jego nogami, byliśmy blisko i zarumieniłam się jeszcze bardziej. "Dlaczego to wszystko robisz?" "Skrzywdzili cię," odpowiedział, jakby torturowanie połowy watahy dla kobiety było normalne.
"Nie możesz po prostu karać każdego, kto mnie skrzywdził, Królu Wyatt," powiedziałam. To był pierwszy raz, gdy wypowiedziałam jego imię na głos, a on przyciągnął mnie bliżej. "Wyatt," powiedział. "Mów mi Wyatt."
Kiwnęłam głową i wypróbowałam jego imię na języku, wywołując mały uśmiech na jego ustach, a ja stopniałam. "Oni też mnie wkurzyli czymś innym," powiedział cicho, a ja kiwnęłam głową.
"Mój królu, ten-" Alfa Mars próbował zwrócić jego uwagę. Zapomniałam, że tu był z nami. "Zamknij się, irytujesz mnie. Będzie zrobione, kiedy ja tak powiem," warknął zirytowany. Inna aura otoczyła mnie, Alfa Mars to poczuł, bo natychmiast się wycofał. Zrobiłabym to samo, ale trzymał mnie mocno.
Przesuń w górę, aby kontynuować
