passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Heiress Strikes Back - Rozdział #3 - autor Passion Master

The Heiress Strikes Back

/

Rozdział 3

Rozdział 2

Wystarczy tego

Twoje konto zostało zasilone kwotą 3 000 000 dolarów. Wpatrywała się w wiadomość, czując, jak żołądek jej się skręca. Pieniądze nie były prezentem. Nigdy nie były. Doskonale wiedziała, na co są przeznaczone. Kolejna ekstrakcja. Kolejna wizyta w szpitalu. Kolejne przypomnienie o życiu, do którego była przywiązana.

Jej telefon zadzwonił, wyrywając ją z rozmyślań. Na wyświetlaczu pojawiło się imię, którego obawiała się zobaczyć: Demitri. Ashley westchnęła, zastanawiając się nad zignorowaniem połączenia, ale telefon uparcie wibrował. W końcu odebrała, jej ton był zimny. „Czego chcesz, Demitri?”

„Zakładam, że widziałaś wpłatę”, powiedział, jego głos był oschły i biznesowy, jak zawsze.

„Och, widziałam”, odpowiedziała, opierając się o oparcie krzesła. „I co z tego?”

„I co?” powtórzył, irytacja wkradała się w jego ton. „Ashley, wiesz, na co to jest. Już umówiłem wizytę. Bądź w szpitalu za godzinę.”

„Nie.”

Zapadła cisza, ciężka i naładowana napięciem. „Co właśnie powiedziałaś?”

„Słyszałeś mnie,” powiedziała Ashley, jej głos był pewny. „Nie przyjdę.”

„Ashley,” głos Demitri’ego stał się ostry, zabarwiony niedowierzaniem. „Nie bądź śmieszna. To jest ważne. Elena—”

„Nie waż się nawet wymówić jej imienia przy mnie,” przerwała mu Ashley, zrywając połączenie. „Zniosłam to przez cztery lata, Demitri. Cztery lata traktowania mnie jak maszynę. Mam dość.”

„Podpisałaś kontrakt,” syknął, gdy frustracja wylała się na powierzchnię. „Nie możesz po prostu zdecydować—”

„Patrz, jak to robię,” odparła, a na jej ustach pojawił się uśmieszek.

„Ashley, ostrzegam cię—”

„Nie obchodzą mnie twoje ostrzeżenia,” przerwała. „Możesz wziąć swoje pieniądze i je zjeść. Nie przyjdę.”

Cisza po drugiej stronie linii była ogłuszająca i przez chwilę Ashley myślała, że się rozłączył. Ale potem jego głos znów się pojawił, niski i wściekły.

„Przyjdziesz do tego szpitala, albo niech mnie—”

Nie pozwoliła mu dokończyć. Jednym ruchem kciuka zakończyła rozmowę, rzucając telefon na kanapę obok siebie.

Ashley spodziewała się, że telefon znowu zawibruje, ale nie spodziewała się drugiego powiadomienia. Jej telefon rozświetlił się kolejną wiadomością: Twoje konto zostało zasilone kwotą 3 000 000 dolarów.

Wpatrywała się w ekran, mrugając z niedowierzaniem. Czy on naprawdę właśnie to podwoił?

Śmiech wybuchł z niej, nieproszony i pełen niedowierzania. „Och, Demitri, biedny zdesperowany człowieku.”

Oparła się, ściskając telefon jak trofeum. Zwycięstwo nigdy nie smakowało tak słodko. Po raz pierwszy od lat poczuła, że ma przewagę.

Jej telefon znowu zawibrował. Tym razem to była wiadomość.

Demitri: *To nie jest negocjacja. Wiesz, co jest stawką.”

Ashley przewróciła oczami. Odpisała: „A ja ci powiedziałam, że nie przyjdę. Znajdź inny sposób.”

Odpowiedź przyszła niemal natychmiast.

Demitri: „Nie możesz się z tego wycofać.”

Palce Ashley zawisły nad klawiaturą, zanim w końcu napisała: „Patrz na mnie.”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Sprawdź szafę

Demitri otworzył drzwi wejściowe z hukiem, jego twarz była mroczna z frustracji. Jego głos grzmiał przez dom jak piorun.

„Ashley!”

Cisza.

Jego buty odbijały się echem o kafelkową podłogę, gdy przemierzał pokój po pokoju, jego ostre oczy szukały jakiegokolwiek śladu po niej. Nic. Salon był nieskazitelny, kuchnia nietknięta, a jadalnia dziwnie spokojna.

„Ashley, przestań się bawić i zejdź tutaj!” wykrzyknął, jego głos odbijał się echem od ścian.

Brak odpowiedzi.

Wyrwał telefon z kieszeni i wybrał jej numer. Dzwoniło. I dzwoniło. I dzwoniło. Prosto na pocztę głosową. Przeklął pod nosem i zadzwonił ponownie, chodząc nerwowo, gdy jego cierpliwość malała.

„Nie zmuszaj mnie, żebym cię szukał,” mruknął, wybierając jej numer ponownie. Tym razem nawet nie zadzwoniło — odesłała go prosto na pocztę głosową.

Demitri zacisnął zęby, jego gniew narastał. Ale zanim zdążył rozbić telefon o blat, ten zawibrował w jego dłoni. Ekran rozświetlił się imieniem Elena.

Westchnął, przesuwając ręką po twarzy. "Elena," powiedział, odpowiadając łagodniejszym tonem. "Co się stało?"

Jej szloch uderzył go jak cios. "Demitri," zapłakała, jej głos był drżący. "Ona... ona powiedziała, że już tego nie zrobi. Niszczy wszystko!"

Demitri zmarszczył brwi, jego dezorientacja się pogłębiała. "O czym ty mówisz? Kto? Ashley?"

"Tak! Zadzwoń do niej! Napraw to!" Głos Eleny pękł z desperacji, zanim połączenie zostało przerwane.

Demitri wpatrywał się w swój telefon, jego umysł szalał. Co zrobiła Ashley?

Wybrał jej numer ponownie, a tym razem odebrała.

"Gdzie do diabła jesteś?" zażądał, jego głos był ostry i zimny. "Co zrobiłaś Elenie?"

Po drugiej stronie zapanowała cisza, przerwa, która sprawiła, że jego frustracja narastała.

"Ashley!" krzyknął. "Odpowiedz mi!"

W końcu jej spokojny, opanowany głos przeciął jego wściekłość. "Sprawdź szafę."

Demitri zamarł, marszcząc brwi. „Co?”

„Sprawdź. Szafę,” powtórzyła, wymawiając każde słowo jakby mówiła do dziecka.

Pobudzony mieszanką złości i zamieszania, ruszył na górę, jego kroki były ciężkie. Otworzył drzwi do ich sypialni i podszedł do szafy.

Szarpnął za drzwi i zamarł.

Była pusta. Każda półka, każdy wieszak, każda szuflada. Pusta.

Jego szczęka opadła, umysł próbował przetworzyć to, co widział. Wpatrywał się w pustą szafę, jakby go osobiście zdradziła.

Zanim zdążył cokolwiek powiedzieć, głos Ashley dotarł przez telefon, spokojny i opanowany.

„Skończyłam, Demitri,” powiedziała.

Jego gardło się zacisnęło. „Co... co masz na myśli?”

„Skończyłam z tą farsą małżeństwa,” kontynuowała, jej ton był niewzruszony. „I chcę rozwodu.”

Szczęka Demitri'ego poruszała się, ale żaden dźwięk nie wydobył się z jego ust. Po raz pierwszy w życiu był całkowicie oniemiały.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Wypróbuj mnie

Śmiech Eleny wybuchł, ostry i szyderczy, dźwięk odbijał się echem w pokoju. Ashley zamarła, nadal trzymając telefon w ręku. Jeszcze kilka sekund temu Elena płakała niepohamowanie. Nagła zmiana wydawała się surrealistyczna.

„Co... co jest takie zabawne?” zapytała Ashley, instynktownie cofając się o krok, gdy Elena zmniejszyła dystans między nimi.

Usta Eleny wykrzywiły się w złośliwym uśmiechu. „Naprawdę tego nie rozumiesz, prawda?” powiedziała, jej głos ociekał pogardą. „Myślisz, że masz tu jakąś władzę? Że możesz po prostu odejść?”

Brwi Ashley zmarszczyły się. „Nie gram już w twoje gry, Elena.”

„Och, kochanie, nigdy nie grałaś,” szydziła Elena, robiąc kolejny krok bliżej. Następnie, bez ostrzeżenia, podniosła rękę i spoliczkowała Ashley.

Ashley zatoczyła się, jej policzek płonął, a oczy rozszerzyły się ze zdumienia. „Co do—”

„Myślisz, że możesz mieć Demitri? Mojego Demitri?” wypluła Elena, jej głos podnosił się. „Pozwól, że coś ci wyjaśnię: to wszystko—wszystko, co widzisz—należy do mnie. I ty też. TY NALEŻYSZ DO MNIE!”

Ashley mrugnęła, starając się przetworzyć te słowa. „O czym ty mówisz?”

„Posiadam cię,” syknęła Elena. „Zmusiłam Demitri, żeby cię poślubił. Naprawdę myślisz, że cię wybrał? Proszę cię. Gdybym mu nie kazała, myślisz, że spojrzałby na ciebie dwa razy?”

Serce Ashley zamarło. „Ty… zmusiłaś go, żeby mnie poślubił?”

Uśmiech Eleny się poszerzył. „Oczywiście, że tak. Jego rodzice mnie nie zaakceptowaliby, a bez ich aprobaty Demitri nie miałby szans na odziedziczenie czegokolwiek. Ale brak dziedzica? Brak dziedzictwa? To nie wchodziło w grę. Więc wymyśliłam genialny plan—ciebie.”

Ashley poczuła, jak pokój wiruje, gdy słowa Eleny do niej dotarły.

„Jesteś tylko wygodnym narzędziem,” kontynuowała Elena, jej ton był lodowato zimny. „Twoje jajeczka? To ofiary, które składasz, żeby zatrzymać mojego mężczyznę. I nie łudź się, że kiedykolwiek coś z nich wyniknie. Nic się z nich nie stanie, chyba że ja tego zechcę.” Zbliżyła się, a jej głos zniżył się do jadowitego szeptu. „Więc dopóki nie powiem inaczej, będziesz robić, co ci każę. Albo.”

Żołądek Ashley się skręcił, a dłonie zacisnęły się w pięści. Ale zamiast strachu, coś innego wezbrało w niej—gniew.

„Jesteś szalona,” powiedziała w końcu Ashley, jej głos był niski, ale pewny.

Oczy Eleny zwęziły się. „Uważaj na słowa, dziewczynko.”

Ashley wyprostowała się, unosząc podbródek. „Albo co? Znowu mnie spoliczkujesz? Zagrozisz mi jeszcze bardziej? Śmiało, Eleno. Skończyłam pozwalać tobie lub Demitriemu kontrolować moje życie.”

Elena znowu się zaśmiała, choć tym razem było w tym pewne napięcie. „Myślisz, że jesteś w pozycji, żeby stawiać żądania?”

„Tak,” powiedziała stanowczo Ashley. „Mówiłam serio, kiedy powiedziałam Demitriemu, że chcę rozwodu. Skończyłam—na dobre.”

Uśmiech Eleny zniknął. „Nie możesz po prostu odejść! Jesteś niczym bez nas.”

Ashley odwróciła się, by odejść, ale zanim zdążyła zrobić kolejny krok, Elena chwyciła za garść jej włosów, szarpiąc ją do tyłu.

„Nigdzie się nie wybierasz!” wrzasnęła Elena.

Ashley obróciła się, uwalniając się szybkim, mocnym szarpnięciem. Jej dłoń uderzyła w policzek Eleny z głośnym trzaskiem, którego dźwięk odbił się echem po pokoju.

Elena zatoczyła się, jej ręka powędrowała do twarzy, a ona patrzyła na Ashley z niedowierzaniem.

Ashley uśmiechnęła się, poprawiając włosy na swoje miejsce. „To ostatni raz, kiedy mnie dotykasz,” powiedziała chłodno.

Zanim Elena zdążyła się otrząsnąć, Ashley ruszyła w stronę drzwi. Zatrzymała się z ręką na klamce, rzucając spojrzenie przez ramię. „A, i jeszcze jedno — powiedz swojemu słodkiemu mężczyźnie, żeby jutro o 10 rano czekał na mnie w ratuszu. Jeśli spóźni się choćby minutę…” Zostawiła słowa w powietrzu, jej uśmiech stawał się lodowaty. „…sprawię, że świat dowie się o waszym małym układzie.”

Twarz Eleny wykrzywiła się z wściekłości. „Nie odważyłabyś się!”

Ashley przechyliła głowę, jej oczy błyszczały wyzwaniem. „Spróbuj mnie.”

Z tymi słowami otworzyła drzwi i wyszła, pozostawiając Elenę kipiącą z wściekłości i bez słowa.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Heiress Strikes Back

The Heiress Strikes Back

60 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

60

Treść

Aa