passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Rebirth of My Dead Billionaire Wife - Rozdział #3 - autor Passion Master

The Rebirth of My Dead Billionaire Wife

/

Rozdział 3

Rozdział 2

Stały dźwięk monitora serca przebił ciemność, każdy puls przypominał, że śmierć ją odrzuciła. Jej gardło było surowe, jakby połknęła rozbite szkło, a nawet oddychanie przeszywało ostre sztyle bólu przez jej klatkę piersiową.

Oczy Tori otworzyły się, natychmiast zaatakowane ostrym światłem fluorescencyjnym. Sterylne białe sklepienie nad nią pływało w tę i z powrotem, gdy jej umysł próbował poskładać fragmenty wspomnień. Ręce Damiana wokół jej gardła. Chłód w jego oczach. Jego okrutny uśmiech, gdy ściskał mocniej. Ich ślubne zdjęcie patrzyło, jak umiera.

"Spokojnie," ostrzegł łagodny kobiecy głos, gdy Tori próbowała się podnieść. Chłodne ręce przycisnęły ją z powrotem do sztywnych szpitalnych prześcieradeł. "Byłaś nieprzytomna przez trzy tygodnie. Nie spiesz się."

Pielęgniarka – Elena, według jej identyfikatora – była młoda, może pod koniec dwudziestki, z inteligentnymi zielonymi oczami i kasztanowymi włosami spiętymi w praktyczny kok. Było coś ostrego w jej spojrzeniu, świadomość, która zdawała się przecinać profesjonalną fasadę.

"W…woda," Tori zdołała wychrypieć, jej głos ledwo szeptem. Nawet ten mały wysiłek wysyłał fale bólu przez jej posiniaczone gardło.

Elena pomogła jej wziąć małe łyki przez słomkę, jej ruchy były sprawne, ale delikatne. "Doktor będzie chciał cię zbadać teraz, gdy jesteś przytomna. Jesteś prawdziwym cudem, pani Kane. A może powinnam powiedzieć, była pani Kane?"

Tori prawie zakrztusiła się wodą. Usta Eleny wykrzywiły się w świadomym uśmiechu, gdy odłożyła kubek i wyciągnęła tablet, odwracając go, aby pokazać Tori ekran. Nagłówek sprawił, że jej krew zamarła:

"TRAGICZNY WYPADEK POCHŁONĄŁ ŻYCIE DZIEDZICZKI BIZNESU TORI KANE. Opłakujący mąż i siostra prowadzą nabożeństwo żałobne dla sukcesorki Kane Industries"

Dołączone zdjęcie pokazywało Damiana i Selenę na czymś, co wyglądało na jej pogrzeb. Jej mąż miał na sobie idealnie dopasowany czarny garnitur, jego wyraz twarzy był arcydziełem kontrolowanego smutku. Selena trzymała się jego ramienia, jej projektantka czarna sukienka i gustowny welon tworzyły idealny obraz żałoby. Widok ten sprawił, że Tori poczuła mdłości.

"Znaleźli cię na dole schodów w twojej rezydencji," kontynuowała Elena, jej głos niski i ostrożny. "Poważny uraz głowy, ślady duszenia, liczne obrażenia. Oficjalny raport nazywa to niefortunnym wypadkiem – upadek ze schodów po zażyciu tabletek nasennych. Bardzo tragiczne. Bardzo schludne."

Umysł Tori pędził mimo otumanienia lekami. Jeśli świat myślał, że nie żyje, to Damian i Selena wierzyli, że odnieśli sukces. Ale dlaczego ta pielęgniarka dzieliła się z nią tą informacją? Dlaczego nie dzwoniła na policję ani nie powiadamiała jej "żałobnej" rodziny?

"Dlaczego..." Tori przełknęła z trudem, zmuszając słowa do przejścia przez uszkodzone gardło, "Dlaczego mi to pokazujesz?"

Elena zerknęła na drzwi, zanim przysunęła krzesło. "Ponieważ trzy miesiące temu przez ten oddział przeszła inna kobieta. Podobny 'wypadek'. Podobne ślady na gardle. Podobny bogaty, wpływowy mąż." Jej zielone oczy stwardniały. "Nie miała tyle szczęścia co ty. Byłam przy niej, kiedy umierała, i powiedziała mi rzeczy – o interesach swojego męża, o tajemniczych wypadkach ludzi, którzy zadawali za dużo pytań."

Pielęgniarka pochyliła się bliżej, jej głos był ledwie szeptem. "Mąż tej kobiety był w zarządzie Kane Industries. I dwa tygodnie po jej śmierci, jej mąż głosował za wsparciem dużej restrukturyzacji aktywów firmy. Tej samej restrukturyzacji, którą teraz forsuje twój mąż jako twój żałobny wdowiec."

Kawałki układanki zaczęły się łączyć w umyśle Tori. Przejęcie korporacji nie dotyczyło tylko firmy jej rodziny – było częścią czegoś większego, czegoś, co pozostawiało za sobą ciała. Ile innych "wypadków" miało miejsce? Ile innych rodzin zostało zniszczonych?

"Policja..." zaczęła Tori, ale Elena przerwała jej gwałtownym potrząśnięciem głowy.

"Albo są kupieni, albo zbyt przestraszeni, by badać. Lekarz medycyny sądowej, który podpisał twój 'akt zgonu', jeździ nowym Teslą. Detektyw, który zamknął twoją sprawę, właśnie kupił dom wakacyjny w Hamptons." Usta Eleny wykrzywiły się gorzko. "Pieniądze mówią, a twój mąż ma ich mnóstwo."

Tori zamknęła oczy, pozwalając, by pełna waga jej sytuacji dotarła do niej. Prawnie martwa. Żadnych zasobów, żadnych sojuszników, żadnej możliwości walki poprzez oficjalne kanały. Damian i Selena z pewnością szybko przejęliby kontrolę nad jej aktywami, wykorzystując jej "śmierć" jako dźwignię.

"Dlaczego mi pomagasz?" zapytała w końcu, studiując twarz Eleny w poszukiwaniu jakiegokolwiek znaku oszustwa.

Pielęgniarka milczała przez dłuższą chwilę. "Ponieważ ktoś musi ich powstrzymać. A ty," uśmiechnęła się lekko, "możesz być naszą najlepszą szansą. Jesteś wewnątrz. Znasz ich słabości. A co najważniejsze – myślą, że nie żyjesz."

Pukanie do drzwi przerwało im. Elena szybko wstała, wygładzając swoje fartuchy. "To będzie pan Tobias Riley na twoje badanie. To jeden z tych dobrych – pomógł ukryć twoją prawdziwą tożsamość, kiedy cię przywieziono." Zatrzymała się przy drzwiach. "Pomyśl o tym, co powiedziałam. Masz tutaj unikalną okazję, ale będziesz potrzebować pomocy."

Doktor, który wszedł, był wysoki i dystyngowany, z włosami w kolorze soli i pieprzu oraz dobrymi oczami za okularami w drucianych oprawkach. Ale to koperta, którą trzymał, przyciągnęła uwagę Tori – gruby kremowy papier z pieczęcią kancelarii prawnej jej babci.

"Pani Kane," przywitał się cicho, zamykając drzwi. "Jestem dr Tobias Riley. I wierzę, że twoja babcia zostawiła coś dla ciebie, na wypadek dokładnie takiej sytuacji."

Serce Tori zabiło szybciej. Jej babcia, Elizabeth Kane, była siłą natury – błyskotliwa, bezwzględna, gdy było to konieczne, i zawsze trzy kroki przed swoimi wrogami. Zbudowała Kane Industries od podstaw, odpierając niezliczone próby przejęcia i korporacyjnych najeźdźców. Jeśli ktoś miałby być przygotowany na zdradę, to właśnie ona.

"Przed śmiercią," kontynuował pan Riley, łamiąc pieczęć na kopercie, "twoja babcia przyszła do mnie z bardzo konkretnymi instrukcjami. W przypadku twojej śmierci w podejrzanych okolicznościach, pewne protokoły miały zostać uruchomione. Wiedziała, że sępy w końcu się pojawią. Po prostu nie była pewna, w jakiej formie."

Wyciągnął kilka dokumentów i pendrive'a. "To zawiera konta offshore, które założyła na twoje nazwisko, nie do wykrycia dla Kane Industries. Dowody, które zebrała na temat niektórych członków zarządu i ich... działalności. I co najważniejsze, lista osób, którym możesz zaufać – osób, które są jej dłużnikami i są gotowe pomóc."

Wzrok Tori zamglił się od łez. Nawet z grobu, jej babcia chroniła ją, dając jej broń potrzebną do walki. Skala przygotowań, przewidywania, była oszałamiająca.

"Jest więcej," dodał pan Riley, jego głos był łagodny. "Ale zanim przejdziemy dalej, muszę zapytać – co chcesz zrobić? Możemy zaaranżować, abyś całkowicie zniknęła, rozpoczęła nowe życie daleko stąd. Albo..."

"Albo mogę walczyć," dokończyła Tori, jej głos był teraz silniejszy mimo bólu. Obraz Damiana i Seleny na jej pogrzebie przebłysnął przez jej umysł, ich fałszywy żal jak kwas w jej żyłach. "Chcę odzyskać wszystko, co mi zabrali. Chcę mojej firmy z powrotem. Chcę sprawiedliwości dla tej innej kobiety i dla wszystkich, których skrzywdzili."

Na twarzy doktora pojawił się mały uśmiech. "Twoja babcia mówiła, że to powiesz. Zostawiła szczegółowe instrukcje dla tego wyboru." Wyciągnął kolejny dokument. "Zawiera plan – kontakty, zasoby, kroki do podjęcia. Ale Tori," jego wyraz twarzy stał się poważny, "ta ścieżka jest niebezpieczna. Ci ludzie nie zawahają się zabić cię ponownie, jeśli odkryją, że żyjesz."

Ból w jej gardle zdawał się pulsować w rytmie jej przyspieszonego serca, fizyczne przypomnienie, jak blisko była śmierci. Ale obok strachu pojawiło się coś jeszcze – coś twardego, zimnego i zdeterminowanego.

"Już zabili starą Tori," powiedziała, jej głos był niski i intensywny. "Ufającą żonę, kochającą siostrę – ta kobieta umarła w tamtej sypialni. Czas, by poznali kobietę, którą stworzyli."

Elena, która dotychczas cicho obserwowała, wystąpiła naprzód. "Jeśli naprawdę tego chcesz, musisz całkowicie się przekształcić. Nowa twarz, nowa tożsamość, nowe umiejętności. Mam kontakty, które mogą pomóc – ludzi, którzy specjalizują się w sprawianiu, że ktoś znika i pojawia się jako ktoś nowy."

Pan Riley skinął głową. "Instrukcje twojej babci zawierają zapisy dokładnie na ten temat. Ale najpierw," wskazał na stolik nocny, gdzie czekał laptop, "myślę, że powinnaś zobaczyć, co dokładnie działo się, gdy byłaś nieprzytomna. Wiedza, jak zawsze mówiła twoja babcia, jest najgroźniejszą bronią."

Gdy Tori sięgnęła po laptopa, jej ręce były stabilne mimo wszystkiego, co się działo, a ulubione powiedzenie jej babci odbijało się echem w jej umyśle: "W biznesie, jak na wojnie, najlepszą zemstą jest uświadomienie wrogom, zbyt późno, że nigdy tak naprawdę cię nie znali."

Patrząc na swoich sprzymierzeńców – pielęgniarkę o bystrym spojrzeniu i cicho kompetentnego lekarza – Tori poczuła pierwsze przebłyski nadziei. Damian mógł zabrać jej wszystko, ale zapomniał o jednym kluczowym szczególe: kobieta z rodu Kane była najgroźniejsza, gdy nie miała już nic do stracenia.

"Pokażcie mi wszystko," powiedziała, jej głos był twardy z determinacją. "Każda transakcja, każda zdrada, każde kłamstwo. Czas zaplanować zmartwychwstanie, którego nigdy nie zapomną."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Kremowa koperta wydawała się ciężka w rękach Tori, osobista pieczęć jej babci wciąż nienaruszona po tylu latach. Pan Riley zostawił ją u niej godzinę temu, a ona wpatrywała się w nią od tamtej pory, zbierając odwagę, by przeczytać ostatnią wiadomość Elizabeth Kane do niej.

Przez okno szpitalne świt malował panoramę miasta w odcieniach złota i cienia – zupełnie jak spuścizna jej babci, pomyślała Tori. Światło i ciemność, władza i poświęcenie, wszystko splecione w skomplikowany taniec przetrwania.

W końcu, z drżącymi palcami, przełamała pieczęć:

„Moja najdroższa Tori, Jeśli to czytasz, to sępy w końcu pokazały swoją prawdziwą naturę. Obserwowałam, jak krążą wokół imperium naszej rodziny przez dekady, czekając na jakikolwiek znak słabości. Miałam nadzieję, że twoje pokolenie zostanie oszczędzone tej bitwy, ale nadzieja to luksus, na który rzadko mogą sobie pozwolić kobiety Kane. Po pierwsze, wiedz to – w skarbcu pod starą biblioteką w Kane Manor znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz, by zacząć od nowa. Numery kont, kody dostępu, dowody, które zebrałam na przestrzeni lat o każdym członku zarządu, każdym partnerze, każdym potencjalnym wrogu. Kombinacją jest data, kiedy po raz pierwszy pokonałaś mnie w szachy. Miałaś dwanaście lat i w tamtym momencie wiedziałam, że masz stal w kręgosłupie, której wymaga spuścizna naszej rodziny. Są konta offshore na twoje nazwisko, niepowiązane z Kane Industries. Wystarczająco pieniędzy, by zniknąć na zawsze, jeśli to wybierzesz. Ale znam cię, moja droga dziewczyno. Masz moją krew, mój ogień. Nie uciekniesz."

Tori zatrzymała się, wycierając łzy z policzków. Głos jej babci zdawał się wypełniać pokój, silny i pewny jak zawsze. Kontynuowała czytanie:

„Skontaktuj się z dr. Kevinem Lee w Złotym Smoku. Pokaż mu mój pierścień – Tobias powinien był ci go już przekazać. Kevin połączy cię z ludźmi, którzy pomogą ci stać się kimś nowym. Pamiętaj: najlepsza maska to taka, która zawiera ziarno prawdy. Nie próbuj stać się kimś zupełnie innym. Zamiast tego stań się wersją siebie, której najbardziej się boją. Jest skrytka depozytowa w First Metropolitan, skrytka 2317. W środku znajdziesz dowody na niektóre nieprawości członków zarządu – wystarczający materiał, by sprawić, że dwa razy pomyślą, zanim cię zdradzą. Użyj tego mądrze. Zemsta to skalpel, a nie młot. Najważniejsze, nikomu nie ufaj całkowicie. Nawet ci, którzy wydają się sojusznikami, mogą mieć ukryte motywy. Trzymaj swoje prawdziwe plany blisko serca. Pozwól im myśleć, że znają twoją grę, podczas gdy ty grasz głębszą."

List ciągnął się przez kilka stron, szczegółowo opisując zasoby, kontakty i plany awaryjne, które przyprawiały Tori o zawrót głowy. Jej babcia nie tylko przygotowała się na zdradę – zorganizowała całe podziemne wsparcie i opór.

Do południa Elena pomogła jej skontaktować się z Kevinem Lee. Złoty Smok okazał się niepozorną chińską restauracją w starej dzielnicy, ale piwnica skrywała zupełnie inny świat. Kevin – drobny mężczyzna o ostrych oczach i dłoniach chirurga – przyglądał się jej twarzy z profesjonalnym dystansem.

"Dobra struktura kości," mruknął, obracając jej podbródek w jedną i drugą stronę. "Możemy utrzymać zmiany subtelne. Wystarczająco, by zmylić systemy rozpoznawania twarzy i dokładne oględziny, ale nie na tyle, by straciła swoje naturalne atuty." Uśmiechnął się lekko. "Piękne kobiety są często niedoceniane. Wykorzystamy to."

Kolejne godziny były zamazane przez konsultacje. Trenerka głosu imieniem Sara nauczyła ją podstaw modulacji wzorców mowy – odrzucania naturalnych wyższych akcentów klasy na rzecz czegoś bardziej celowo wypracowanego. "Twoja nowa tożsamość powinna sugerować stare pieniądze, które popadły w trudności, a następnie odbudowały się dzięki bezwzględnej determinacji," wyjaśniła Sara. "Każde słowo powinno nieść ciężar kogoś, kto raz stracił wszystko i nie straci tego ponownie."

Fizyczna przemiana zaczęła się od jej włosów. Jej charakterystyczne miodowo-blond loki – które Damian uwielbiał owijać wokół swoich palców – zostały przyciemnione do bogatego czekoladowego brązu z subtelnymi kasztanowymi podtonami. Stylistka, ekspertka w świadkach ochronnych metamorfozach, pracowała metodycznie, wyjaśniając psychologię stojącą za każdą zmianą.

"Ciemniejsze włosy sprawią, że twoja skóra będzie wyglądać na bledszą, bardziej dramatyczną," wyjaśniła. "W połączeniu z planowanymi korektami twarzy będziesz emanować aurą wyrafinowanego niebezpieczeństwa, a nie przystępnego ciepła. Mężczyźni tacy jak twój mąż są przyciągani do tego, co postrzegają jako ciemność – to sprawia, że myślą, że znaleźli pokrewną duszę."

Szkolenie z samoobrony było chyba najtrudniejsze. David, były operator sił specjalnych, pokazał jej, jak zamienić swoją obecną słabość w zaletę.

"Twoje ciało zna teraz strach," powiedział bez ogródek. "To dobrze. Strach utrzymuje cię w gotowości. Nauczymy cię go używać, niech cię napędza, zamiast paraliżować." Zademonstrował serię ruchów zaprojektowanych do walki z większymi, silniejszymi przeciwnikami. "Twój mąż polega na fizycznej dominacji. Nie spodziewają się umiejętności technicznych ani strategicznego myślenia w walce."

Późnym popołudniem Tori po raz pierwszy ujrzała swoje nowe wcielenie w lustrze sali treningowej. Ciemne włosy zmieniły jej cały wygląd, uwydatniając kości policzkowe i podkreślając zielone oczy. Postawa obronna, której nauczył ją David, zmieniła jej zwykle perfekcyjną sylwetkę w coś bardziej drapieżnego.

"Dobrze," skomentowała Elena, obserwując z progu. "Zaczynasz wyglądać niebezpiecznie."

"Nie dość niebezpiecznie," odpowiedziała Tori, myśląc o przewadze siły Damiana, jego kalkulującym umyśle. "Muszę być lepsza. Silniejsza. Bardziej..."

"Bardziej jak on?" W głosie Eleny zabrzmiała nuta ostrzeżenia. "Uważaj. Zemsta może sprawić, że będziesz jak twoi wrogowie."

"Nie," Tori potrząsnęła głową, pamiętając słowa swojej babci. "Nie jak on. Jak ja sama – ta, której nigdy nie wiedziałam, że mogę być."

Ostatnim punktem dnia było rutynowe badanie lekarskie przed dopuszczeniem do operacji twarzy. Pan Riley nalegał na pełne badania, pobranie krwi i przeprowadzenie kilku testów. "Musimy wiedzieć, że jesteś wystarczająco silna na to, co nadchodzi," wyjaśnił.

Tori leżała na stole do badań, wpatrując się w sufit, podczas gdy maszyny wokół niej brzęczały i piszczały. Jej ciało bolało od treningu obronnego, skóra głowy mrowiła od zabiegów chemicznych, a jej gardło wciąż nosiło zanikające ślady próby Damiana na jej życie. A jednak czuła się bardziej żywa niż przez ostatnie lata.

List jej babci szeleścił w kieszeni, nieustannie przypominając o dziedzictwie, które nosiła. Pierścień, teraz na stałe na jej palcu, łapał światło fluorescencyjne niczym obietnica mocy czekającej na zdobycie.

Pan Riley wrócił z wynikami testów, z nieodgadnionym wyrazem twarzy. Odchrząknął, rzucając spojrzenie Elenie, zanim spotkał wzrok Tori.

"Pani Kane, według tych wyników jest Pani w ósmym tygodniu ciąży."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Świat zdawał się przechylać na swojej osi. Ręka Tori powędrowała do jej brzucha – wciąż płaskiego, nie zdradzającego żadnych oznak życia rozwijającego się wewnątrz. Osiem tygodni. Zrobiła szybkie obliczenia w myślach i poczuła, jak krew odpływa z jej twarzy. Gala charytatywna. Noc, kiedy Damian był szczególnie namiętny, jego zwykła kontrola wymknęła się spod kontroli, gdy szeptał obietnice przeciwko jej skórze.

Pokój zamilkł, poza stałym sygnałem monitorów. Elena zbliżyła się, jej twarz wypełniona troską, podczas gdy pan Riley cierpliwie czekał, aż Tori przetworzy wiadomość.

W końcu Tori spojrzała na list swojej babci, wciąż trzymany w drugiej ręce. Jeden wers zdawał się wyskakiwać do niej:

„Pamiętaj o tym ponad wszystko – największą siłą kobiety z rodu Kane jest jej zdolność do przekształcania tego, co inni widzą jako słabość, w niezachwianą potęgę.” Jej ręka mocniej przycisnęła się do brzucha. Wewnątrz niej rosło nie tylko dziecko, ale broń – żywy dowód na ostateczną zdradę Damiana. Nie tylko próbował zabić swoją żonę; próbował zabić matkę swojego nienarodzonego dziecka.

Zimny uśmiech wykrzywił usta Tori, gdy nowe możliwości rozwijały się w jej umyśle. To zmieniało wszystko – i nic. Droga do zemsty będzie teraz bardziej skomplikowana, ale wpływ jej ostatecznego zwycięstwa będzie tym słodszy.

„Cóż,” powiedziała, jej głos był stabilny pomimo burzy emocji szalejącej wewnątrz, „wydaje się, że będziemy musieli zmodyfikować nasze plany.” Spotkała zatroskane spojrzenie pana Riley'a z determinacją w swoim własnym. „Powiedz mi, doktorze, jak planujemy zmartwychwstanie wokół ciąży?”

Pierścionek na jej palcu znów złapał światło, rubin świecił jak świeża krew. W tym momencie Tori zrozumiała, co jej babcia zawsze wiedziała – że prawdziwa zemsta nie polega tylko na zniszczeniu. Chodzi o odbudowanie siebie z popiołów, silniejszą i bardziej niebezpieczną niż wcześniej. I upewni się, że gdy Damian w końcu pozna prawdę, zniszczy go to całkowicie.

* * *

Osiem tygodni ciąży. Słowa odbijały się echem w jej umyśle jak okrutny żart, gdy przyciskała czoło do chłodnej porcelany, próbując uspokoić swoje szalejące myśli.

Czas był nieomylny. Gala charytatywna. Ta noc była teraz trwale wyryta w jej pamięci, nabierając nowego, przerażającego znaczenia z każdym szczegółem, który sobie przypominała.

Sześć tygodni temu – Doroczna Gala Fundacji Kane. Damian był tego wieczoru szczególnie uważny, jego dłoń nigdy nie opuszczała dolnej części jej pleców, gdy przechodzili przez salę. Miała na sobie bordową suknię bez pleców, która sprawiała, że jego oczy ciemniały z pożądania za każdym razem, gdy na nią patrzył. Szampan lał się strumieniami, ale pamiętała, że pił mniej niż zwykle, pozostając czujnym, podczas gdy zachęcał ją do zabawy.

"Wyglądasz dziś wieczorem absolutnie zniewalająco," szepnął jej do ucha w chwili ciszy, jego palce rysowały wzory na jej nagiej skórze. "Jak królowa trzymająca dwór."

Ledwie dotarli do domu, zanim przycisnął ją do ściany w holu, jego zwykle kontrolowane zachowanie pękło, gdy całował ją z niemal desperacką intensywnością. Tamtej nocy seks był inny – bardziej namiętny, bardziej pierwotny. Oznaczył jej szyję zębami, szeptał obietnice wieczności na jej skórze, sprawił, że krzyczała jego imię, aż ochrypła.

"Kochałem cię," powiedział potem, coś niemal jak żal mignęło w jego oczach, zanim to zamaskował. "Nigdy o tym nie zapomnij."

Teraz, klęcząc na zimnej podłodze szpitalnej łazienki, Tori zdała sobie sprawę, że już wtedy zaplanował jej śmierć. Czy wiedział o możliwości ciąży? Czy to dlatego wydawał się niemal winny w tamtych cichych chwilach potem? A może to była tylko kolejna rola w jego długiej grze?

Ciche pukanie przerwało jej mroczne myśli. Elena weszła z szklanką wody i zatroskanym wyrazem twarzy.

"Poranne mdłości powinny ustąpić za kilka tygodni," powiedziała, pomagając Tori wstać. "Pan Riley jest gotowy na spotkanie, kiedy tylko będziesz gotowa."

Tori przepłukała usta, wpatrując się w swoje odbicie. Nowe ciemne włosy sprawiały, że jej bladość była bardziej wyraźna, nadając jej nawiedzony wygląd, który wydawał się odpowiedni. W jej wnętrzu rosła grupa komórek – połowa jej, połowa Damiana. Życie i śmierć, miłość i zdrada, wszystko splecione razem w jej łonie.

Pan Riley czekał w swoim prywatnym biurze, ale nie był sam. Starszy mężczyzna siedział na jednym z skórzanych foteli, jego srebrne włosy i drogi garnitur emanowały aurą starego pieniądza i cichej władzy. Wstał, gdy Tori weszła, a coś w jego postawie przypomniało jej nagle o babci.

"Tori," pan Riley przedstawił mężczyznę, "to Jonathan Ridd, najstarszy przyjaciel i powiernik twojej babci. Zarządzał pewnymi... planami awaryjnymi od jej śmierci."

„Proszę, mów mi John,” powiedział mężczyzna, jego głos był wyrafinowany, ale ciepły. „Znam cię od czasów, kiedy nosiłaś warkoczyki, choć tego nie pamiętasz. Elizabeth i ja uznaliśmy, że lepiej będzie, jeśli moja rola pozostanie w tajemnicy, biorąc pod uwagę okoliczności.” Tori usiadła na oferowanym miejscu, uważnie go obserwując. „Jakie okoliczności?” „Systematyczne rozmontowywanie imperium twojej rodziny,” odpowiedział John, otwierając elegancki laptop. „Zaczęło się na długo przed tym, jak poślubiłaś Damiana, moja droga. Twoja babcia zauważyła znaki – członkowie zarządu byli kompromitowani, lojalni pracownicy nagle przechodzili na emeryturę, strategiczne pozycje były obsadzane starannie umieszczonymi pionkami.” Ekran wypełniły obrazy i dokumenty – zdjęcia z nadzoru, rejestry finansowe, mapy połączeń łączące różnych graczy w tym, co wydawało się być skomplikowaną grą w korporacyjne szachy. „Kane Industries nie było tylko celem ze względu na swoje aktywa,” kontynuował John. „Zostało wybrane ze względu na swoje strategiczne udziały w kluczowych sektorach – technologii, farmaceutyce, energii odnawialnej. Twoja babcia zbudowała konglomerat, który mógł wpływać na globalne rynki. W niewłaściwych rękach...” „Staje się bronią,” dokończyła Tori, myśląc o wszystkich spółkach zależnych i partnerstwach, które jej rodzina rozwijała przez pokolenia. „Dokładnie. Damian był tylko jednym pionkiem w większej grze. Jego zadaniem było zdobycie kontroli poprzez małżeństwo, ale były inne alternatywy. Gdyby mu się nie udało...” Wyraz twarzy Johna pociemniał. „Powiedzmy, że twój wypadek mógłby mieć inne przyczyny.” Implikacje sprawiły, że żołądek Tori znów się skręcił, ale zmusiła się, by pokonać mdłości. „Więc poślubienie mnie, uwodzenie mnie – to wszystko było częścią jego zadania?” „Tak i nie,” John wyglądał na niekomfortowego po raz pierwszy. „Misja była z pewnością jego priorytetem, ale według naszych informacji... jego uczucia do ciebie skomplikowały sprawy. Nie miał czekać tak długo z działaniem.” Z gorzkim śmiechem Tori powiedziała: „Czy sugerujesz, że kochał mnie za bardzo, by zabić mnie wcześniej? Jakie to romantyczne.”

„Sugeruję,” powiedział John ostrożnie, „że zrozumienie jego prawdziwych motywacji i słabości będzie kluczowe dla tego, co nastąpi.”

Pan Riley odchrząknął. „A propos, musimy omówić twoją strategię powrotu do Kane Industries. Ciąża... komplikuje sprawy.”

Ręka Tori instynktownie powędrowała do jej brzucha. „Jak długo możemy to ukrywać?”

„Przy odpowiednim stylizowaniu i planowaniu, trzy do czterech miesięcy,” odezwała się Elena ze swojego miejsca przy drzwiach. „Ale to nie jedyne, co trzeba wziąć pod uwagę. Fizyczny i emocjonalny stres związany z utrzymywaniem przykrywki w czasie ciąży...”

„Będzie znaczący,” dokończył John. „Są... inne opcje do rozważenia. Bezpieczniejsze ścieżki.”

Niewypowiedziane słowo zawisło w powietrzu: aborcja. Tori zamknęła oczy, pamiętając dłonie Damiana na swoim ciele tamtej nocy – kochające i zabójcze, delikatne i okrutne. Dziecko rosnące w jej wnętrzu nosiło jego DNA, jego potencjał do zdrady.

„Tło dla Victorii Cross jest prawie gotowe,” kontynuował niepewnie pan Riley. „Wykształcenie Ivy League, imponujące doświadczenie w restrukturyzacji korporacyjnej, wystarczająco tajemnicza przeszłość, aby intrygować, ale nie budzić podejrzeń. Ale wprowadzenie ciąży do tego scenariusza...”

„Uczyniłoby ją bardziej podatną na niebezpieczeństwa,” przytaknął John. „Bardziej zapamiętywalną. Przeciwieństwo tego, czego chcemy dla tajnej operacji.”

Tori gwałtownie wstała, podchodząc do okna. Poniżej miasto rozciągało się jak betonowa dżungla, pełna drapieżników i ofiar. Kiedyś była tą drugą, naiwną i ufającą. Nigdy więcej.

„Potrzebuję trochę powietrza,” powiedziała nagle. „I czasu na przemyślenia.”

Elena ruszyła, by jej towarzyszyć, ale Tori ją powstrzymała. "Sama. Proszę."

Kamery zewnętrzne szpitala śledziły jej ruch w kierunku ulicy, gdzie zatrzymała taksówkę. Kierowca nie zadawał pytań, gdy podała mu adres w dzielnicy medycznej. Dwadzieścia minut później stała przed dyskretnym budynkiem z prostym napisem: "Usługi Zdrowia Kobiet."

Jej ręka spoczęła na brzuchu, nie czując nic, a jednocześnie wszystko. Dziecko wewnątrz było niewinne grzechów swojego ojca, niosąc krew jej rodziny tak samo jak jego. Ale niewinność, jak się nauczyła, była luksusem, na który nie mogła sobie już pozwolić.

Patrząc w górę na klinikę, Tori przypomniała sobie słowa swojej babci: "Czasami najtrudniejsze wybory to te, które wymagają poświęcenia części swojej duszy. Wybieraj mądrze, moja droga, bo takie rany nigdy się naprawdę nie goją."

Samochód zatrąbił w pobliżu, co sprawiło, że podskoczyła. Dźwięk przypomniał jej o gali, o szampanie i kłamstwach oraz o pasji, która może nie była całkiem fałszywa. O ostatnich słowach miłości Damiana, zanim próbował zakończyć jej życie.

Jej ręka opadła z brzucha, gdy wpatrywała się w wejście do kliniki. "Niektóre poświęcenia są konieczne dla zemsty," wyszeptała do siebie, robiąc krok naprzód.

Nad nią zbierały się burzowe chmury, jakby sama natura wstrzymywała oddech, by zobaczyć, jakiego wyboru dokona.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Rebirth of My Dead Billionaire Wife

The Rebirth of My Dead Billionaire Wife

300 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

300

Treść

Aa