passion

My Passion

Actie

Chicklit

Fantasie

Nieuwe Volwassene

Paranormaal stedelijk

Romantiek

Sensueel

Spannende thriller

YA/Tiener

Bibliotheek
searchsearch
nlnl

NL

His Rejected Second Chance Mate - Hoofdstuk #4 - door Judels

His Rejected Second Chance Mate

/

Hoofdstuk 4

Hoofdstuk 3 - Ontmoeting...

Zara's POV

"Levi, sta op!" schreeuwde ik terwijl ik het deken van hem aftrok.

"Nee! Laat me met rust!" Met een kreet griste hij het deken uit mijn handen en trok het over zijn hoofd. "Laat me in vrede mokken!" mompelde hij onder het deken.

"Nee!" snauwde ik. "Het is al drie verdomde dagen. Je kunt niet in bed blijven liggen. We moeten naar de training. Je mag geen dag meer missen!"

"Wie geeft erom! Mijn mate in ieder geval niet!" schreeuwde hij.

Ik haalde diep adem. Ik stond op het punt om te ontploffen, Levi bij zijn kraag te grijpen en hem naar beneden te slepen naar de training, want ik had mijn breekpunt bereikt.

"Levi," zei ik terwijl ik naast hem op zijn bed ging zitten. "Je slaat nu echt door in deze afwijzing. Andere wolven hebben het geaccepteerd en zijn verder gegaan."

"Noem er één?" gromde hij, terwijl hij het deken van zijn gezicht haalde.

Oh nee. Ik was er niet klaar voor om Levi te vertellen over mijn eigen afwijzing.

"Je weet wel, andere wolven," zei ik, terwijl ik opstond.

Met een oogrol trok Levi het deken weer over zijn hoofd.

"Ik zag dat!" gromde ik. "Sta nu op en ga je klaarmaken voor de training. Dat is een bevel, beta!"

Levi negeerde me, en dat was genoeg om mij over de rand te duwen.

Ik greep het deken en rukte het hardhandig weg, waardoor hij samen met het deken op de grond terechtkwam.

"Auw!" siste hij terwijl hij de bult op zijn hoofd masseerde. "Waar was dat voor nodig?"

"Voor het negeren van je Luna!" snauwde ik. "Nu, schiet op, onder de douche met je!"

Levi verscheen een half uur later volledig aangekleed, en samen gingen we op weg naar de training.

"Ah," zei Beta John, Levi's vader, toen hij ons zag aankomen. "Heeft de toekomstige beta eindelijk besloten om buiten zijn kamer te kijken?"

John is de Beta van de roedel en de rechterhand van mijn vader.

Met zijn twee meter vijf was hij een imposante, donkerharige wolf met de bleekste blauwe ogen, die mij altijd het gevoel gaven dat hij dwars door me heen kon kijken.

Beta John gromde en stormde naar voren, woedend omdat hij zich niet gerespecteerd voelde, terwijl Levi zijn armen over elkaar sloeg, zuchtte en met zijn ogen rolde.

"Je hebt de training gemist," brulde hij. "Ik ben erg teleurgesteld in je. Wat heb je daarover te zeggen?"

Levi wuifde de vraag weg en hief zijn kin om zijn vader recht in de ogen te kijken.

"Beta John, goedemorgen," zei ik, terwijl ik tussen hen in ging staan, net voordat John zou ontploffen en Levi een pak slaag zou geven. "Uhm. Mijn excuses dat we te laat zijn. Welke training staat er vandaag op het programma?"

Beta John kneep zijn wenkbrauwen samen terwijl hij langzaam naar mij toe draaide.

"Sparren en volgen," gromde hij tussen zijn tanden door. "Tien mijl in menselijke vorm."

Ik wierp Levi een waarschuwende blik toe toen hij achter mij zuchtte.

Had hij een doodswens? Hij weet dat zijn vader nooit een gevecht uit de weg gaat.

"Prima," antwoordde ik met een glimlach, en duwde Levi snel in de richting van het tien-mijls-parcours.

"Je had hem me een pak slaag moeten laten geven," zei Levi toen we uit gehoorafstand waren. "Al was het maar voor even, het zou me tenminste iets laten voelen."

"Je doet nu echt dom," snauwde ik en onderbrak hem. "Laten we deze loop afmaken voordat je vader besluit extra training toe te voegen. Ik word al moe als ik eraan denk."

Het feit dat we amper tien mijl in menselijke vorm hadden afgelegd, betekende dat ik wist dat Beta John ons met opzet strafte.

We betraden de sparringring iets meer dan een uur later, en het duurde niet lang voordat ik Levi op de mat had vastgepind.

"Ik geef me over!" riep Levi.

"Geef niet zo snel op!" siste ik. "Vecht!"

Normaal zouden Levi en ik veel langer dan twee minuten sparren. Het enige waar ik op kon hopen, was dat Beta John blind was voor Levi's slechte prestaties deze ochtend. Anders zou hij mijn vader inlichten, wat misschien problemen zou opleveren als ik de rol van Luna op mij neem in de roedel.

"Alsof jij ervaring hebt met afwijzing," snauwde hij en duwde me van zich af. "Laat me gewoon met rust!"

"Dat kan ik niet, Levi," zei ik. "Je bent mijn vriend en Beta. Jouw lijden is mijn lijden."

"Hou erover op, Zara," zei Levi terwijl hij opstond. "Ik ga me even opfrissen."

Heeft zijn gebroken hart ervoor gezorgd dat ik mijn vriend voor altijd zou verliezen?

"Wat is zijn verhaal?" vroeg Kevin, een van de hoofdstrijders, terwijl Levi haastig naar de kleedkamers liep. "Hij lijkt depressief."

"Hij heeft gewoon moeite om zich te concentreren," antwoordde ik. "Het komt wel goed."

Ik liep naar de kleedkamer en nam snel een douche.

Toen ik vertrok, zag ik dat Levi en zijn vader heftig ruzie maakten in de gang.

Oh, Godin, wat nu weer?

"Beta John, is er iets aan de hand?" vroeg ik beheerst, zodra ik erbij stond.

"Nee," zei hij, terwijl hij zijn zoon een vernietigende blik toewierp. "Alles is nu in orde."

"Oké," zei ik voorzichtig toen ik zag dat Levi zijn neutrale gezicht hield. "Dan gaan we maar."

Ik reikte uit om Levi's hand te pakken, maar hij schudde zijn hoofd en trok zich terug.

Wat was er in hemelsnaam aan de hand?

"Zara," zei Beta John, en mijn blik schoot naar hem. "De Alpha wil je spreken."

"Dat weet ik," antwoordde ik. "We gaan samen lunchen vandaag."

Mijn ouders waren gisteravond teruggekomen van een reis naar een rivaliserende roedel waar ze een verdrag hadden getekend.

Beta John deed een stap naar voren. Zijn gezicht werd uitdrukkingsloos. Ik haatte het als hij zich zo gedroeg—dat betekende problemen.

"Ik wil verduidelijken dat hij nu op je wacht in zijn kantoor," antwoordde Beta John.

"Bedoelt u: nu meteen?" vroeg ik verrast.

"Ja, nu meteen," antwoordde hij, terwijl zijn normaal al ijzige lichtblauwe ogen nog kouder werden.

"Prima," zei ik. "Levi–"

"Hij gaat niet met je mee," onderbrak Beta John, terwijl hij mijn blik vasthield.

Geschokt trok ik mijn wenkbrauwen samen. Zo'n reactie had ik nog nooit van hem gezien.

Levi huiverde zichtbaar terwijl mijn blik naar hem gleed.

Had Kevin iets gezegd over Levi's prestaties vanmorgen?

"Hij heeft niet het recht om je te intimideren," gromde Kaya in mijn hoofd. "Jij staat hoger in rang dan hij."

Kaya had gelijk. Ik rechtte mijn schouders en herpakte mezelf.

"Het spijt me, Beta, maar ik heb mijn beta aan mijn zijde nodig," zei ik. Hij opende zijn mond om te protesteren, maar ik hief mijn hand om hem het zwijgen op te leggen. "Als mijn vader, de Alpha, onze afspraak heeft vervroegd, dan heb ik als toekomstige Luna het recht om mijn Beta naast me te hebben. Deze meeting lijkt belangrijk, en ik weet vrij zeker dat mijn vader het ermee eens zal zijn dat Levi erbij moet zijn."

Beta Johns kaak verstrakte en woede flitste door zijn ogen. Hij had niet verwacht dat ik hem met mijn rang zou overrulen.

Hij knikte stijfjes en stapte opzij.

Ik pakte Levi's hand en trok hem mee terwijl ik haastig langs hem liep. Ik wist dat wat mijn vader van me wilde bespreken belangrijk moest zijn, maar ik had geen idee dat het mijn leven voorgoed zou veranderen.

****

Veeg omhoog om door te gaan

Hoofdstuk 4 – Overeenkomst

Zara's POV

"Wat was dat nou weer?" vroeg ik toen we de gang in liepen, richting de kantoren.

Levi leek nog meer teruggetrokken en somber nadat hij met zijn vader had gesproken.

"Niets," zei hij.

"Liegt niet tegen me, Levi," gromde ik. "Ik ken jouw vader net zo goed als jij. Waar hadden jullie ruzie over?"

"Verdomme, Zara!" Zijn handen balden zich tot vuisten terwijl hij uitviel. "Laat het nou gewoon. Ik kan het zelf wel aan."

Ik wilde iets zeggen, maar het geluid van gelach uit het kantoor van mijn vader onderbrak me.

"Het lijkt erop dat er iemand bij hem is," merkte Kaya op, waardoor er een rilling over mijn rug liep.

"Is het iemand die we kennen?" vroeg ik.

Kaya snoof en kneep haar ogen samen.

"Ik weet het niet zeker," fluisterde ze. "Maar er hangt een bekende geur in de lucht, en die komt uit het kantoor van jouw vader."

De deur van het kantoor van mijn vader piepte op zijn scharnieren nog geen seconde later, en toen hij openging, zag ik de enorme wolf die ik mijn vader noem. Hij grijnsde en leek ergens tevreden over.

"Verdomme," mind-linkte Levi. "Je vader lijkt ergens blij mee te zijn."

Ik denk dat het ondertekenen van het verdrag volgens plan is verlopen.

"Ah, daar ben je, Zara," zei mijn vader. "We verwachtten je al."

"We?" Ik keek naar Levi terug, verbaasd.

Ik had mijn vader nog nooit zo blij gezien. Voor een Alpha met een kort lontje gedroeg hij zich een beetje vreemd. Dit was niet hoe hij normaal deed.

Ik draaide me snel weer naar mijn vader, hopend een aanwijzing te krijgen over wat er in vredesnaam gaande was, maar alles wat ik zag waren zijn prachtige, opgewekte grijze ogen.

"We kunnen beter naar binnen gaan om te zien waar al die opwinding over is," mind-linkte Levi en klonk weer als zichzelf.

"Levi's stemmingswisselingen bezorgen me een whiplash," merkte Kaya op.

"Ik denk het ook," antwoordde ik Levi, terwijl mijn hart sneller begon te kloppen.

"Kom, kom; we kunnen onze gast niet laten wachten," zei mijn vader, terwijl hij zijn arm uitstak en ons wenkte.

Terwijl we mijn vader zijn kantoor in volgden, hadden Levi en ik dezelfde uitdrukking van verwarring op ons gezicht. Zijn brede rug was naar ons toe gekeerd, waardoor ons zicht werd geblokkeerd.

Mijn ogen gleden over de 2 meter 5 grote Alpha; zijn grijze haar was netjes gekamd, en voor het eerst leek hij volledig uitgerust.

Was dat wat dat korte tripje hem had gebracht?

Ik verstijfde op mijn plek toen ik de vage geur van grasland rook, wat mijn hart een slag deed overslaan.

"Nee! Dat kan niet!" siste ik inwendig. "Hij zou het niet durven wagen hier te komen!"

"Wat de f*ck, Zara!" Levi botste tegen me aan en gromde achter me.

"Sorry," mompelde ik met grote ogen.

"Wat is er aan de hand met-" Levi's stem stokte toen mijn vader zich van ons afwendde en naar zijn bureau liep, waarmee mijn ergste angst werd bevestigd: Noah f*cking Flinch!

"Is dat...?" mind-linkte Levi, en ik knikte.

"Wat doet hij hier?" mind-linkte hij.

"Kom, kom, ga zitten, Zara," riep mijn vader naar me. "We hebben veel te bespreken."

Ik knikte en liep stijfjes naar de enige stoel die nog vrij was voor het bureau van mijn vader.

"Beta, je mag ook gaan zitten," gebaarde mijn vader naar de lover's couch bij de muur.

Levi wierp een zijdelingse blik op Noah en schudde zijn hoofd.

"Dank u, Alpha," grijnsde Levi stijf en zei. "Maar ik blijf liever aan Luna's zijde."

De ogen van mijn vader gleden over ons tweeën, zichtbaar verward met gefronste wenkbrauwen.

"Goed dan," zei mijn vader. "Doe maar wat je wil."

"Zara," sprak hij vervolgens. "Ik begrijp dat je bekend bent met Alpha Noah."

Ik slikte met moeite de brok in mijn keel weg en knikte langzaam.

"Prima," zei mijn vader, terwijl hij met een glimlach achterover leunde in zijn stoel. "Alpha Noah heeft mij ook verteld dat jij zijn lotsbestemde mate bent."

"Waar heeft je vader het over?" gromde Levi over de mind-link. "Is hij je mate? Waarom heb je me dat nooit verteld? Houd je iets voor me achter?"

"Speel nu niet de beschermende beta," snauwde Kaya terug, waardoor Levi stil werd. "Je bezorgt me koppijn!"

Ik knikte als antwoord op de meeste vragen, maar bleef verder stil.

Ik wilde de glimlach van Alpha Noah's gezicht trekken toen die op de hoeken van zijn lippen verscheen.

"Uitstekend," ging mijn vader verder. "Alpha Noah heeft om je hand gevraagd."

Alle haartjes op mijn lijf gingen overeind staan. De klootzak gebruikte mijn vader om bij mij in de buurt te komen.

"Is dat zo?" vond ik eindelijk mijn stem terug.

Beiden, mijn vader en Alpha Noah, knikten.

"Interessant," zei ik terwijl ik opstond. "Heeft Alpha Noah je ook verteld dat hij mij meer dan een jaar geleden heeft afgewezen?"

De glimlach van mijn vader bevroor terwijl het gezicht van Alpha Noah asgrauw werd.

Dacht Alpha Noah echt dat ik zomaar blindelings een bevel van mijn vader zou opvolgen, zonder tegenstribbelen?

"Wat deed hij?" brulde Levi achter me.

"Er is meer," zei ik. "Hij heeft me afgewezen ten gunste van een partner die hij zelf uitkoos."

"Is dat waar?" vroeg mijn vader; zijn gezicht versteende, en zijn ogen werden zwart—Marcus, zijn wolf, moest vechten om de controle.

"Dat is zo," gaf Alpha Noah toe. "Toch kan ik het uitleggen. Mijn gekozen partner heeft me een liefdesdrankje gegeven in de hoop dat ik verliefd op haar zou worden en haar tot mijn Luna zou maken. Pas toen ik Zara afwees en haar pijn voelde, werd de betovering verbroken en kwam ik weer bij zinnen."

"Leugenaar!" gromde Kaya, die de controle overnam en haar klauwen uitsloeg. Ze wilde Noah's gezicht verbouwen.

"Kalmeer je wolf, Zara," beval mijn vader.

Levi's armen sloten zich om mijn middel en hij trok me naar de achterkant van het kantoor. Kaya was woedend en bleef tegen zijn greep in vechten.

"Waarom heb je het me niet verteld?" vroeg Levi uiteindelijk, toen ik mezelf weer onder controle had. Zijn ogen straalden medelijden uit, precies de reden waarom ik niet wilde dat hij het wist.

Ik haalde diep adem. Nu het geheim al bekend was, zou liegen het niet beter maken.

"Er viel niet veel te vertellen," zei ik. "Hij kuste zijn gekozen partner en wees me binnen twee minuten af."

"Verdorie, het spijt me," zei Levi, terwijl hij me in een berenknuffel trok.

"Wees maar niet," zei ik terwijl ik me langzaam terugtrok. "Het is beter zo."

Ik zuchtte.

Binnen een dag zal het hele roedel weten dat ik ben afgewezen, en iedereen zal medelijden met me hebben.

Mijn blik gleed naar mijn vader; hij en Alpha Noah waren verwikkeld in een verhitte discussie. Plotseling verscheen er weer een glimlach op het gezicht van mijn vader, terwijl hij knikte.

"Oh nee!" gromde Kaya. "Wat heeft Alpha Noah gezegd?"

"We kunnen het maar beter snel te weten komen!" siste ik. "Voordat—"

"Ben je nog in controle?" vroeg Levi, toen hij mijn gezicht zag verharden.

Ik knikte.

"Kaya is gewoon boos," legde ik uit. "Ze mag Noah niet zo."

Met een knik van Levi liepen we samen terug naar het bureau van mijn vader.

"Zara," zei mijn vader zacht. "Na overleg met Alpha Noah heb ik een besluit genomen."

"Besluit?" hijgde ik, terwijl mijn hartslag omhoog schoot. "Wat voor besluit?"

"Nou," zei Alpha Noah. "Ik ben bereid ons nog een kans te geven, aangezien je nog geen tweede kans-partner hebt gevonden."

Meende hij dit serieus? En mijn vader ging ermee akkoord?

Ik draaide me naar mijn vader; hij leek blij met de regeling.

"Bereid?" siste ik vol walging. "Ik ben niet geïnteresseerd."

"Zara," snauwde mijn vader, terwijl hij me dreigend aankeek. "Je zult het leiderschap van het roedel niet op je kunnen nemen als je niet gepaard bent."

Ik sloeg mijn armen om mijn middel. Ik ken de regels van het roedel. Zonder een Alpha kan een wolvin geen roedel leiden; een Alpha kan wel een roedel leiden zonder Luna.

Ik draaide met mijn ogen. De politiek van ons roedel is zo ongelooflijk complex en oneerlijk.

"Wie zegt dat ik geen partner heb?" vroeg ik.

Dat deed de drie wolven schrikken, die elkaar nu verbaasd aankeken.

"Levi en ik hebben afgesproken gekozen partners te zijn," vervolgde ik. "Het is beter zo. Levi kent alle regels en wordt door iedereen gewaardeerd. Hij zal een goede en rechtvaardige Alpha zijn."

De drie wolven keken me sceptisch aan.

"Wat doe je, Zara?" mind-linkte Levi me toen hij eindelijk besefte wat ik net had gezegd. "Dat is niet iets waar we ooit over zijn overeengekomen. Je weet dat ik niet kan..."

"Speel gewoon mee," mind-linkte ik terug.

"Nee!" gromde hij via de mind-link. "Ik kan je vader niet voorliegen. Dit is niet goed!"

"We liegen niet," mind-linkte ik. "We winnen gewoon wat tijd."

"Beta Levi, is dit waar?" vroeg mijn vader.

Mijn hart bonsde in mijn borstkas terwijl Levi erbij stond als een hert in de koplampen. Ik kruiste mijn vingers en hoopte dat Levi zou meespelen.

"Kom op, Levi," mind-linkte ik hem. "Ik kan niet gekoppeld worden aan deze sluwe rat. Kijk naar hem. Er klopt iets niet in deze situatie. Hij kan geen roedelleider worden. Hij zal alles vernietigen wat onze vaders hebben opgebouwd."

Levi keek me aan, en daarna weer naar mijn vader.

Hij sloot zijn ogen en slikte hoorbaar.

"Ja, Alpha," antwoordde hij terwijl hij langzaam zijn ogen opende. "We hebben zo'n afspraak gemaakt."

Ik onderbrak Noah terwijl hij op het punt stond iets te zeggen.

"Zijn we klaar?" vroeg ik terwijl ik opstond. "Kunnen we nu gaan?"

Mijn vader knikte, maar schraapte zijn keel toen Levi en ik bij de deur kwamen. We keken allebei om naar mijn vader, wachtend op zijn laatste opmerking.

"Oh nee!" jammerde Kaya. "Ik herken die blik!"

"Dat betekent problemen..."

"Zara. Beta Levi," werd mijn vader serieus. "Weet dat jullie paringsceremonie zal plaatsvinden bij de volgende volle maan."

Mijn hart zonk—dat was dit weekend.

****

Veeg omhoog om door te gaan

Hoofdstuk 5 - Zet mijn wereld op zijn kop

Zara's POV

"Ik kan niet geloven dat je me dit aandoet," kreunde Levi, wat inmiddels wel de honderdste keer leek dit uur. Hij had de hele tijd geklaagd over onze paarregeling, en het onderwerp begon me nu echt de keel uit te hangen.

Was het werkelijk onmogelijk voor hem om gewoon aan mijn verzoek te voldoen en mee te gaan zonder al dat extra drama? De paringsceremonie was toch geen wereldschokkende gebeurtenis.

We deden alleen alsof we uitverkoren partners waren totdat we een meer geschikte partner zouden vinden, of misschien onze tweede-kans-partner — als zulke partners tenminste nog bestaan.

Ik zuchtte en sloot mijn ogen terwijl ik tot tien telde. Ik wilde mijn kalme houding niet verliezen; het was vlak voor de paringsceremonie, en mijn vader zou het zeker merken als er iets mis was.

"Kom op, Levi," zei ik, terwijl ik zijn handen in de mijne nam. Ik stond op het punt te smeken. Dit was belangrijk voor mij. Hij móét me helpen, anders word ik gedwongen te paren met Alfa Noah, en alleen al die gedachte walgde me. "Het idee is heus niet zo erg. Je weet tenminste met wat voor partner je te maken krijgt. Je kent mij. We redden het wel."

"Meen je dit serieus?" snauwde hij, terwijl hij zijn handen uit de mijne trok. "Wat ga je de roedel als excuus aanbieden als we elkaar niet markeren? Hmm?"

"Ik verzin wel iets," antwoordde ik zuchtend.

Mijn vader had veel moeite gedaan voor deze paringsceremonie. Hij was zelfs zo ver gegaan om elke Alfa op het continent uit te nodigen om de ceremonie bij te wonen.

Er was geen weg meer terug. Het roedelhuis zat al vol met Alfa’s, Luna’s en andere rangen van overal vandaan die gekomen waren om getuige te zijn van de uitwisseling van onze paringsgeloften.

Levi begon heen en weer te ijsberen, zijn handen door zijn haar.

"Ik denk niet dat ik dit kan, Zara," zei hij. "Ik kan niet liegen tegenover al die wolven. Ze zullen meteen doorhebben dat de ceremonie complete onzin is!"

"Levi, je liegt niet," snauwde ik terug. Ik stond op het punt mijn geduld te verliezen. Ik haalde diep adem. "Je beschermt gewoon je toekomstige Luna tegen haar ex-partner, en daarmee houd je de roedel veilig en uit zijn handen. Maak je nou niet druk. Alles zal lopen zoals het hoort."

"Dat zeg jij zo makkelijk," beet hij me toe. "Jij bent degene niet die zijn verplichtingen tegenover zijn partner niet kan nakomen. Of ben je vergeten dat ik homo ben?"

"Serieus, Levi?" fronste ik. "Dat ben ik niet vergeten. Dat is juist precies de reden waarom dit perfect zou werken."

"Je maakt zeker een grapje," gromde hij. "Heb je eigenlijk wel echt goed nagedacht over dit plan van je?"

Ik schudde mijn hoofd.

"Nee, niet echt," gaf ik toe en haalde mijn schouders op. "Maar denk er zo over. We kunnen elkaar gewoon afwijzen zodra we onze tweede-kans-partner vinden, en alles kan weer normaal worden. Ik beloof je, alles komt goed. Vertrouw me."

"Denk jij echt dat, als je je tweede kans vindt, alles weer normaal wordt?" krijste Levi, terwijl hij zijn armen in de lucht gooide. "Dat is makkelijker gezegd dan gedaan!"

"Wat is makkelijker gezegd dan gedaan?" vroeg ik, terwijl ik mijn wenkbrauwen fronste. Waar had Levi het in vredesnaam over?

"Een tweede-kans-partner vinden!" snoof Levi. "Je hebt ongeveer een op de miljoen kans dat je die krijgt."

"Nee, dat is niet zo," wierp ik tegen. "Tweede-kans-partners bestaan nog steeds. Afgewezen wolven kunnen alsnog opnieuw liefde vinden."

"En wat als we dat niet doen?" vroeg hij. "Wat ga je de roedel dan vertellen als we ze geen volgende erfgenaam kunnen geven?"

"Dat gebeurt niet," mompelde ik. "De godin zal het niet toelaten dat de roedel zonder erfgenaam blijft."

Ik had eigenlijk niet veel nagedacht over de gevolgen van het paren met Levi.

Zelfs als we niet uit de voeten kunnen met de dynamiek rond onze paarregeling, denk ik nog steeds dat dit de beste optie is.

Het is waar dat Levi homo is, maar ik heb nooit veel nagedacht over zijn seksuele voorkeur. Ik hield van hem om wie hij was; ik zag hem zoals hij werkelijk was. Ik vertrouwde hem volledig.

Als Levi nu terugkrabbelt, heb ik geen keus dan het aanzoek om Alfa Noah’s partner en Luna te worden te accepteren; anders krijgt hij de macht om mijn vader uit te dagen voor de Alfa-titel van de Silverado-roedel.

"Weet je het zeker?" vroeg Levi, terwijl hij dichterbij kwam en zijn hand op mijn schouder legde.

Ik knikte. De godin zorgde er altijd voor dat er een erfgenaam was voor haar gezegende roedels. Ik betwijfel of ze zich nu van ons zal afkeren.

Mijn blik gleed over de reflecties van mij en Levi. Als we een normaal stel waren geweest en deze ceremonie niet in scène was gezet, hadden we moeiteloos kunnen doorgaan voor een ideaal powerkoppel.

Ik zuchtte, legde mijn hand op de zijne en hief mijn ogen om hem in de spiegel te ontmoeten.

"Dat ben ik," zei ik. "Onze liefde voor elkaar is nooit veranderd. We vertrouwen elkaar. Je hebt alleen een beetje geloof nodig. We kunnen dit. De godin zal voorzien; ik weet dat ze dat zal doen."

Een klop op mijn slaapkamerdeur deed ons beiden schrikken, en een moment later ging de deur open en verscheen Janey. De roodharige omega had als taak mij te helpen met klaarmaken.

"Zara, mag ik binnenkomen?" vroeg ze, met gefronste wenkbrauwen toen ze Levi zag. Hij mocht eigenlijk niet bij mij zijn vóór de paringsceremonie.

Ik gaf haar een knikje en richtte mijn aandacht weer op Levi.

"Ga je aankleden," zei ik. "Ik zie je zo."

"Prima," zei Levi met een zucht. "Ik wacht op je bij het altaar."

"Ik ben degene in het wit," kwetterde ik, misschien iets te enthousiast. Levi snoof en rolde met zijn ogen voordat hij de kamer uitliep en de deur achter zich sloot.

Janey leek nieuwsgierig, maar besloot gewoon te zwijgen en begon aan mijn haar.

Ik keek toe hoe haar handen vakkundig mijn haar transformeerden.

"Heb je je opleiding aan de kappersschool afgerond?" vroeg ik, in een poging een gesprek aan te knopen.

"Volgende week doe ik mijn eindexamen," zei ze, terwijl ze in de spiegel even opkeek om mijn blik te vangen. "Hopelijk krijg ik dan mijn diploma."

"Je weet duidelijk wat je doet," zei ik. "Ik vind mijn haar zo prachtig."

"Dank je," mompelde ze. "Maar ik ben er nog lang niet om jouw haar perfect te krijgen."

"Dat is onzin," zei ik. "Mijn haar ziet er geweldig uit. Je gaat je examen gegarandeerd halen."

Janey bloosde en er verscheen een glimlach op haar lippen.

"Dank je voor het compliment," fluisterde ze.

Toen Janey klaar was met mijn haar, begon ze aan mijn make-up, en zodra ze klaar was, draaide ze me naar de spiegel toe.

Mijn handen gingen naar mijn rode lippen toen ik geschrokken naar mijn spiegelbeeld keek.

Ik ben nooit iemand geweest die veel make-up draagt—meestal draag ik alleen foundation en eyeliner—maar nu leek ik wel een model op een tijdschriftcover.

"Ben je tevreden met hoe je eruitziet?" vroeg Janey gespannen toen ik niets zei.

"Ja," antwoordde ik. "Het is perfect, boven mijn verwachtingen."

"Denk je dat Beta Levi het goedkeurt?" vroeg ze.

Het verbaasde me dat ze vroeg of Levi het goedkeurde, en niet mijn vader.

"Hij zal het geweldig vinden," zei ik. "Dank je."

Janey liep naar mijn kast en haalde voorzichtig mijn paringsjurk van de hanger. Mijn moeder had me de jurk gegeven als cadeau; het was haar oude paringsjurk, doorgegeven van Luna op Luna.

Er waren wat aanpassingen aan de jurk gedaan, waar ik erg benieuwd naar was.

Mijn hart sloeg over toen Janey de jurk onthulde. Hij was nog mooier dan het origineel.

"Geweldig!" zei Janey. "Is dit Luna's oude paringsjurk?"

"Ja," antwoordde ik, terwijl ik het parelmoeren lijfje en de aanpassingen betastte die ik aan de oude jurk had laten doen.

"Beta Levi boft maar," zei ze. "De Alpha zal blij zijn met je keuze."

"Dat is hij," zei ik.

Janey hielp me aankleden, en tranen sprongen in mijn ogen toen ik mezelf in de spiegel zag. De jurk zat als gegoten!

Op het moment dat Janey het laatste knoopje vastmaakte, was er een zachte klop op mijn slaapkamerdeur en mijn vader, die eruitzag alsof hij geroepen was, kwam voorzichtig om de hoek kijken.

"Verdorie!" riep hij uit toen hij me zag. "Zara, ben jij dat?"

Hij gooide de deur open, met schok, verbazing en ongeloof op zijn gezicht.

"Hoi, pap," zei ik, terwijl ik voelde dat mijn gezicht rood werd onder alle make-up.

"Wauw!" riep hij nog een keer uit. "Je ziet er geweldig uit! Ik herkende je bijna niet!"

"Dank u, vader," zei ik, terwijl ik mijn blik naar Janey wendde. "Maar Janey is volledig verantwoordelijk voor dit perfecte plaatje van mij."

Na Janey te hebben bedankt en nadat hij zijn arm naar mij uitstak, verlieten mijn vader en ik mijn kamer om naar de plechtigheid te gaan.

Maar ik had nooit gedacht dat de meest bedwelmende geur mijn wereld op zijn kop zou zetten.

****

Veeg omhoog om door te gaan

His Rejected Second Chance Mate

His Rejected Second Chance Mate

123 Hoofdstukken

close

Instellingen

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

nl

Nederlands

nl
book

123

Inhoud

Aa