Alex
Ik liep zenuwachtig heen en weer in de hotelkamer, me pijnlijk bewust van mijn eigen spiegelbeeld in de hotelspiegel. Jazmin had me verteld dat dit meisje nieuw was in het vak, maar ze had niet gezegd hóé nieuw, en ze had ook verteld dat ze jonger was dan zijzelf. Ik had mezelf voorgenomen niet voor jonger te gaan, alleen ouder. Jazmin was twintig, bijna eenentwintig als mijn agenda-app het goed had, en dat was de jongste leeftijd die ik mezelf ooit had toegestaan.
Het werd echter steeds moeilijker, realiseerde ik me, vrouwen die aan sugaring deden, begonnen jonger dan het zes jaar geleden leek. Of misschien werd ik gewoon oud genoeg om het nu pas te beseffen. Het werd ook lastiger omdat ik exclusiviteit wilde en een doorverwijzing van de meisjes die ik al leuk vond. Amanda was zevenentwintig toen we begonnen, ze stopte een jaar later en stelde me voor aan Nicolette, die vijfentwintig was. Deze, Chloe, was blijkbaar negentien, en ik had geen idee waarom ik haar überhaupt wilde ontmoeten. De jongere meisjes hielden niet van mannen zoals ik; ze verwachtten dat een rijke twintiger hen van hun voeten zou vegen, maar de oudere meisjes bleven niet in het vak—uit mijn ervaring gingen de meesten uiteindelijk gewoon escorteren.
Ik hield van escorts, ik hield van sugar babies, ik hield van alle soorten sekswerkers. Ze gaven me affectie, aandacht, seks en gezelschap, en het enige wat ze vroegen was geld. Ze vroegen me niet om me open te stellen, ze deden niet alsof ze dichtbij wilden komen voor geld of cadeaus, want die hadden ze al, en het belangrijkste: ze vroegen me niet om een relatie. Daar was ik nog niet klaar voor, niet na Marie, zeker niet nu we nog niet eens gescheiden waren.
Mijn telefoon piepte en ik stopte abrupt voor de spiegel, terwijl ik mijn stropdas rechttrok. Hij was bosgroen en stak mooi af tegen mijn zwarte colbert en overhemd. Is het te veel? Het restaurant was chic, maar ik wilde niet te ouderwets overkomen. Stropdas uit. Ik trok er gehaast aan en gooide de zijden das op het bed. Vlug maakte ik de bovenste twee knopen van mijn shirt los en probeerde mezelf een modernere uitstraling te geven. Beetje laat daarvoor, twintig jaar te laat.
Mijn telefoon piepte opnieuw, en kreunend pakte ik hem en stak hem snel in mijn broekzak. Ik mocht niet te laat zijn, niet vanavond.
De chauffeur stond al voor de deur te wachten en ik gleed op de achterbank van de Audi, terwijl ik toekeek hoe hij instapte en we wegredden van de stoep. Sacramento was een interessante stad, het deed me meer denken aan sommige plekken in het Midwesten dan aan alle andere steden waar ik was geweest. Om een of andere reden leek deze stad de beste sugar babies te hebben die ik ooit had gekend; Jazmin was een droom geweest, ze drong nooit aan, en ik had vertrouwen in het meisje dat ze nu voor me had uitgekozen, zeker als zij ook van hier kwam.
Het nachtleven bloeide in het centrum; ik keek toe hoe we eraan voorbij raasden: meisjes in korte jurken lachend en dansend buiten bars, vriendinnen die elkaar vasthielden, mensen die heen en weer renden. De menigte werd dunner naarmate we dichter bij het restaurant kwamen en ik haalde diep adem, om mezelf te kalmeren voordat ik uitstapte.
Ik opende de deur en stapte op het trottoir, bedankte de chauffeur kort en liep richting de deuren. De maître d’ keek op en glimlachte toen hij om het podium heen kwam.
"Meneer Hatzistefanis, fijn u weer te zien," begroette hij opgewekt.
"Noel, dank je. Ik krijg vanavond gezelschap, je kunt haar toch naar mijn eetkamer brengen?" vroeg ik terwijl ik mijn jas uittrok.
"Natuurlijk. Samantha heeft iets speciaals geregeld voor uw menu’s, heeft u verder nog iets nodig?"
Ik glimlachte en schoof een opgevouwen biljet in zijn hand. "Privacy. We hoeven niet gevraagd te worden naar het eten, ik vertrouw erop dat ze dat weten."
Zijn glimlach werd breder en hij stopte het biljet discreet in zijn colbert. "Ik zal het personeel eraan herinneren. Fijne avond verder."
Ik liep zelf de gang door, hem daar achterlatend, tot ik de eetkamer vond. Ik kende het personeel goed, en zij wisten dat ik het liefst alleen was met mijn gasten.
Ik duwde de deur open en stelde mijn colbert een beetje bij terwijl ik rondkeek naar de romantische sfeer. Misschien was ik niet in deze wereld voor de romantiek, maar het hielp altijd om de toon te zetten. Met een glimlach op mijn gezicht checkte ik mijn telefoon en ging aan tafel zitten, met zicht op de deur. Ze zou elk moment binnenkomen en ik wilde er zeker van zijn dat ik haar goed kon bekijken. Ik moet daar nog geen minuut hebben gezeten voordat ik voetstappen in de gang hoorde.
De deur ging open en de maître d’ kwam binnen, ik stond op en keek hoe de vrouw achter hem de kamer betrad. Mijn mond werd droog en ik staarde haar intens aan terwijl ik om de tafel heen kwam. Ze was beeldschoon; haar kleine hartvormige gezicht werd omlijst door golvend, goudblond haar dat net boven haar boezem was afgeknipt, haar lippen lichtjes geopend toen ik mijn hand uitstak en mijn hart voelde bonzen. Haar huid was gebruind, niet zo diep als de mijne—misschien een of twee tinten lichter—en ze had verrassend lange benen voor iemand zo klein.
"Mevrouw Chloe, wat fijn u te ontmoeten—ik ben Alex."
Haar grote ogen ontmoetten de mijne en ik was onder de indruk van hun prachtige hazelnootkleur. "Eh, hoi, leuk o-om u te ontmoeten," stotterde ze.
O, wat schattig. Ik draaide me om en probeerde mijn glimlach te verbergen terwijl ik naar de tafel wees. Ik schoof haar stoel naar achteren en zorgde dat ze het naar haar zin had voordat ik zelf ging zitten. In het zachte licht en de weerkaatsing op de glazen leek haar uiterlijk nog vreemder. Haar haar was blond, haar huid opvallend donker, en haar ogen licht. De huidtint was natuurlijk, en haar haar liep op sommige plekken over in heel lichtbruin, wat me vertelde dat ook dat natuurlijk was. Zeker Europees. Misschien Mediterraans, net als ik, maar ik wist het niet zeker.
Ze keek naar haar bord en schoof wat op haar stoel, haar ogen schoten onrustig door de ruimte en ik besefte dat ze waarschijnlijk doodsbang was. Is ze wel negentien? In dat strakke zwarte jurkje dat de zwaartekracht leek te tarten door hoe het aan haar borsten kleefde zonder steun, kon ze voor ouder doorgaan, maar van dichtbij zag ze er jong en popachtig uit en het maakte me doodsbang. Jazmin zou me nooit iemand onder de achttien sturen, verzekerde ik mezelf.
"Je lijkt nerveus, gaat het?" Want ik ook, dat hebben we in ieder geval gemeen.
Ze schudde heftig haar hoofd. "Sorry, dit is gewoon nieuw. Ik weet niet wat Jazmin je heeft verteld maar…" Ze liet haar zin open en maakte een onverschillige handbeweging.
Ze sprak met haar handen, een klein detail waardoor ik moest glimlachen om haar expressieve bewegingen. Helaas kwam de serveerster eraan voordat ik kon antwoorden, met de D'Autrefois pinot noir. Hopelijk had Chloe er geen bezwaar tegen; ik had voor ons beiden gekozen van het vaste menu—wildgebraad van hert. We konden het nog veranderen als ze dat wilde, ik zou ervoor zorgen. Ik stelde voor om ergens anders heen te gaan of de bestelling te wijzigen, maar ze schudde opnieuw haar hoofd.
"Nee, nee, het is goed, dank je wel," zei ze geruststellend. Om het te bewijzen pakte ze het glas wijn en nam voorzichtig een slok.
Ze zei verder niets en ik realiseerde me dat ik haar waarschijnlijk een beetje moest doorvragen als ze zo nerveus was. "Is dit je eerste keer?" vroeg ik nonchalant.
Ze leek bijna te stikken in haar drankje voordat ze het neerzette. Mijn ogen bleven hangen op de wijn op haar lippen, glinsterend met de meest verleidelijke uitnodiging. Toen ze sprak, deed ze dat snel en struikelde over haar woorden: "J-ja. Ik ben nieuw in dit hele gebeuren, en nerveus dus het is fijn dat jij besteld hebt want ik zou er eeuwen over gedaan hebben—" Ze stopte abrupt en haar wangen kleurden dieproze. "Sorry, ik probeer nu niet een complete weirdo te zijn."
Een weirdo? Waarom zou ze dat denken? Is ze bang? Ze was nieuw, ze kon beginnersfouten maken – fouten waardoor vrouwen gewond raakten of erger. Laat alsjeblieft niet dat ze bang is voor mij, laat alsjeblieft dat ze de juiste keuzes heeft gemaakt voordat ze hier kwam. "Maar iemand weet toch dat je hier bent? Je hebt wel iemand verteld waar je heenging. Zoals Jazmin?" vroeg ik, misschien iets scherper dan ik bedoelde.
Ze schudde haar hoofd en keek naar haar schoot. "Nee, ik heb het gewoon... gedaan... denk ik."
Je zou gewond kunnen raken. Ik tskte en streek mijn haar naar achteren. "Misschien helpt het je zenuwen als je je vriendin, Chloe, een berichtje stuurt," stelde ik zacht voor. Ik wilde niet dat ze dacht dat ik haar aan het berispen was, maar ik had de horrorverhalen gehoord en gezien van vrouwen in dit vak en het maakte me misselijk om te denken dat dit jonge meisje gewond zou raken door simpele fouten.
Ze keek op naar mij en ik zag iets in haar gezicht veranderen voordat ze naar haar telefoon greep. "Sorry, geef me een seconde," mompelde ze terwijl ze over het scherm tikte.
Ze knabbelde op haar liphoek en ik zag haar opkijken naar mij terwijl ze op een antwoord wachtte. Ik kon niet anders dan naar haar glimlachen, al mijn zorgen verdwenen. Een minuut later trilde haar telefoon en de zichtbare spanning in haar schouders smolt weg.
Ze legde haar telefoon weg en nam voorzichtig haar vork op. Ik voelde me een beetje vreemd terwijl ik naar haar keek, maar ik kon niet wegkijken, niet toen ze naar me opkeek en haar haar achter haar oor streek. Zacht, onzeker, en ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Jazmin had gelijk. Ik moest haar hiervoor bedanken.
"Dus, kan ik, eh, vragen wat je precies zoekt in een—in een uh…" Ze stopte en gebaarde hulpeloos.
Ik lachte om haar ongemak en nam een slok van mijn wijn. "Een gezelschap?" stelde ik voor, om het minder ongemakkelijk te maken voor haar. "Het is niet ingewikkeld, eerlijk gezegd. Ik reis veel, mijn vrouw en ik zijn nu ongeveer twee jaar uit elkaar, ik wil graag gezelschap op mijn reizen. Discreet gezelschap, ik noem de vrouwen met wie ik reis meestal mijn assistenten. Ik heb iemand nodig met veel vrije tijd die bereid is moeite te doen voor haar uiterlijk—" Ik stopte abrupt en haalde een hand door mijn haar, me ineens bewust dat ze zo'n opmerking misschien niet zou waarderen. "Sorry, dat bedoelde ik niet onaardig. Ik ontmoet politici en zakenmensen en ik heb liever dat mijn assistenten goed gekleed en opgemaakt zijn wanneer we uitgaan."
Ik vond het fijn om te weten dat er veel moeite werd gedaan voor elke afspraak en evenement waar ik mijn gezelschap mee naartoe nam, het gaf een gevoel van controle, een macht die ik nog niet eerder had ervaren.
Ze knikte langzaam en vroeg: "En de andere dingen?"
Dingen. Seks. Ik was verbaasd dat ze het niet hardop uitsprak, maar de onschuldige manier waarop ze het zei deed me glimlachen en ik keek haar recht in haar grote hazelnootkleurige ogen aan. Iets in haar onverstoorbare blik deed me vermoeden dat ze zelfverzekerder was dan ze liet blijken. Het drong tot me door dat ze vermoedelijk nerveus was om een vreemde te ontmoeten maar dat ze toch enthousiast was over de mogelijkheden. Haar enthousiasme leek nu te winnen en ik hoopte dat ik haar vanavond wat meer uit haar schulp zou krijgen.
"Dat hoeft vanavond niet besproken te worden, ik heb niet de intentie je ergens toe te dwingen en ik verwacht ook zeker niet direct iets." Dat deed ik nooit. Vrouwen in deze branche hadden allemaal verschillende verwachtingen, sommigen wilden meteen seks, anderen hadden een afspraaklimiet voordat ze seks wilden, mijn persoonlijke mening was dat ik geen seks wilde tenzij het duidelijk was dat zij het ook wilde. Ik moest weten dat Chloe mij ook wilde voordat ik ernaar zou vragen. Ik besloot dat het beter was van onderwerp te veranderen en haar niet af te schrikken met intieme vragen. "Je hoeft niet zo klinisch te zijn. Vertel eens iets over jezelf, je hobby's, wat doe je graag?"
Ze kauwde haar hap af en ik zag haar humeur meteen opklaren toen ze haar schouders ophaalde en haastig antwoordde: "Ik woon bij mijn ouders, ik ben vorig jaar gestopt met de universiteit, maar ik deed journalistiek, nu ben ik bezig met fotografie en bloggen. Het is niet echt een carrière of zo maar ik vind het leuk en ik vind het geweldig om te zien dat mensen mijn gedichten lezen."
Fotografie en bloggen, Jazmin hield daar ook van. Ik zou dat in gedachten houden en kijken of ik een mooie camera of computer voor haar kon regelen. Maar de poëzie was hetgene dat me verraste – welke negentienjarige hield zich daar nu mee bezig? "Schrijf je poëzie?"
Ze knikte enthousiast, haar haar stuiterde bij elke knik. "Ja. Ik heb op de middelbare school veel John Keats en William Blake bestudeerd, het is gewoon bij me blijven hangen. Mijn moeder haat het dat ik me daar zo op focus – ze wil dat ik naar Griekenland ga om bij familie te blijven en met mijn neven te werken, maar ik wil in de stad blijven. Poëzie betaalt nou eenmaal niet bepaald de rekeningen..." Ze haalde haar schouders op alsof dat vanzelfsprekend was.
Ik schoof mijn bord weg en leunde met mijn armen over elkaar naar voren op tafel. Wat een vreemd tienermeisje. Je had me niet kunnen betalen om poëzie te lezen toen ik haar leeftijd had, laat staan er mijn carrière van maken. En ze praatte honderduit, ik vroeg me af hoe haar poëzie eruit zou zien. "Zou je je werk ooit met mij willen delen? Ik zou het graag willen zien."
Chloe's gezicht lichtte op met een stralende glimlach en ik kon niet anders dan terugglimlachen. Ze kwam zo makkelijk uit haar schulp, ik hoefde er maar een beetje moeite voor te doen.
"Natuurlijk!" antwoordde ze. "En eh, ja, ik heb veel schrijfsels die je kunt lezen. Houd jij van poëzie?"
"Ja, ik moet toegeven dat ik er de laatste tijd niet veel tijd voor heb, maar ik houd van de klassiekers." Ik zou er meer moeite voor doen als het haar gelukkig zou maken, maar er was nog iets dat me was bijgebleven van wat ze zei. "Ik besteed het grootste deel van mijn vrije tijd aan houtbewerking, mijn vader maakte vroeger klokken en hij heeft het me geleerd. Je zei dat je familie in Griekenland woont?"
"Ja, aan mijn moeders kant in ieder geval. De meesten wonen in Athene."
Praktisch buren. Ik kende waarschijnlijk wel een van haar familieleden, maar ik was niet van plan om opdringerige vragen te stellen zoals wat de meisjesnaam van haar moeder was om daarachter te komen. "De mijne ook, prachtige plek. Ben je er recent nog geweest?"
"Nee," zei ze verdrietig. "Ik ben er niet meer geweest sinds ik klein was."
Oh… “Wat jammer, het is echt prachtig, ik weet zeker dat je het geweldig zou vinden.” Ik kon mijn lichte teleurstelling niet verbergen, maar het bracht me wel op een goed idee. “Misschien kunnen jij en ik samen gaan.”
“Dat klinkt eigenlijk fantastisch.”
Ik kon haar daar voor allerlei feestjes mee naartoe nemen of gewoon voor een weekendje weg, maar ineens drong tot me door dat het misschien wel een grotere reis voor haar zou zijn dan ze gewend was, als ze echt zo nieuw was als Jazmin zei. “Ik moet het toch even vragen; je zei dat je nieuw was in dit… Heb je eerder als gezelschapsdame gereisd of iets in die trant?”
Ze grijnsde, maar verborg het snel. “Nee. Dit is denk ik mijn eerste date op deze manier.”
Ik dacht even dat mijn hart nooit meer zou gaan kloppen toen die woorden eenmaal uitgesproken waren. Ze had geen ervaring. Helemaal niets! Hoeveel echte vriendjes had ze eigenlijk gehad voor vanavond? Drie? Vier misschien? Ik was haar vriendje niet, ik was ook niet op sollicitatie voor die rol. Beseft ze dat? Stilte vulde de ruimte tussen ons terwijl we daar zaten en de serveerster onze borden weghaalde voor het volgende gerecht; het duurde even voordat ik mijn stem hervond. “Waarom ben je vanavond hierheen gekomen?”
“De voor de hand liggende reden, denk ik.” Ze aarzelde. “Waarom wil jij eigenlijk een gezelschapsdame?”
Ik fronste. “Pardon?”
“Je hebt me gehoord. Waarom wil je eigenlijk betalen aan iemand van mijn leeftijd om met je te reizen?”
Chloe hield mijn blik vast en weigerde weg te kijken, zelfs toen de zachte vioolmuziek wegstierf. Ze had diep gesneden, en ik realiseerde me dat, hoe naïef ze er ook uitzag, ze zich niet zomaar liet misleiden. Ik besloot mijn trots opzij te zetten en haar het echte antwoord te geven. “Ik kan niet makkelijk vrouwen ontmoeten; ik vind het lastig. Mijn geld is aantrekkelijk en dat meteen inzetten maakt het voor mij comfortabeler.”
Er waren geen bijbedoelingen als ik vanaf het begin open was over mijn geld en hoe ik het zou besteden, er was geen verlammende angst of vrouwen zoals Chloe alleen maar mijn geld wilden en me daarvoor moesten kwetsen—ze had het immers al. Wat zou ze winnen met liegen? Niets.
Ze sloeg haar armen over elkaar en hield haar hoofd een beetje schuin. “Dus je denkt dat alle vrouwen alleen maar op je geld uit zijn?”
Ze klonk als een verontwaardigd klein meisje; tegendraads en een beetje brutaal. Ik kon mijn lach niet inhouden terwijl ik achteroverleunde in mijn stoel en mijn gezicht wreef. Ging ze me altijd zo op stang jagen? Ik hoopte het. “Oh, jij bent me er eentje hoor,” zei ik terwijl ik haar houding imiteerde en ook mijn armen over elkaar sloeg. “Nee, dat denk ik niet, maar ik ben paranoïde en het stelt me gerust als het geld vanaf het begin duidelijk is.”
“Zodat je vertrouwen niet wordt geschonden,” vulde ze aan.
“Precies. Ik weet dat je hier voor het geld bent, jij weet dat ik op zoek ben naar de schijn van een relatie zonder de angst dat je doet alsof. Want heel eerlijk, ik weet nu al dat je doet alsof en dan kan ik niet gekwetst worden.”
“Inclusief seks.”
De serveerster vond dit blijkbaar het juiste moment om terug te komen en ik zag Chloe hevig blozen. Ik wachtte tot de serveerster onze borden had meegenomen en het dessert bracht, voor ik verderging: “Dat is mijn breekpunt. Ik zal je niet pushen; ik vraag niet dat je altijd beschikbaar bent, maar ik wil wel een relatie waarin seks een onderdeel is.”
Ze knikte en speelde met haar lepel. “Hoeveel?” vroeg ze zachtjes.
“Twee duizend per week.” Haar, nagels, misschien een auto zodat ik haar niet altijd hoefde op te halen, rekeningen die ze had, kleding, lingerie die ze zou moeten vervangen nadat ik het onvermijdelijk zou vernielen. Deze levensstijl was niet goedkoop, en ik wilde zeker weten dat ze goed verzorgd was. “Ik heb verwachtingen, ik kan je foto’s sturen of je in contact brengen met een styliste, maar je hebt verschillende galajurken en sieraden nodig voor mijn zaken, en je moet regelmatig sporten en je haar en nagels laten doen.”
Ze leek met stomheid geslagen terwijl ze daar zat en me aankeek. “Wat doe je eigenlijk precies?” vroeg ze plotseling.
“Voornamelijk vastgoed. Ik bemiddel in de verkoop van grond en panden voor allerlei politici en regeringsfiguren wereldwijd. Ik heb ook een aannemersbedrijf, maar ik doe daar niet veel meer, mijn zoon runt dat vooral.” Ik had een vastgoedbedrijf, dat ik had gekocht toen een vriend overleed, maar ik had in mijn jonge jaren al veel grond gekocht en verkocht nadat mijn vader overleed. Ik was geen gecertificeerd makelaar, maar het scheelde weinig.
Haar wenkbrauwen schoten omhoog. “Je hebt een zoon?”
“Dat klopt, maar hij is niet iemand over wie ik wil praten.” Ik nam een slok van mijn drankje voor wat moed. “Dat is mijn andere breekpunt – ik praat niet over familie, dat is niet belangrijk en ik houd die levens gescheiden.” Peter en Marie waren verboden onderwerp. Ik kon het niet aan om anderen over hen te vertellen en over mijn falen als man en vader. Met Chloe zijn, of met welke sugar baby dan ook, leidde me af van het verdriet dat Marie had achtergelaten; ik hoefde daar verder niet op in te gaan met hen.
Ze knikte weer en begon gedachteloos met haar haarpunten te spelen. “Mag ik nog iets persoonlijks vragen?”
“Natuurlijk.”
“Als je nog niet officieel gescheiden bent van je vrouw, weet zij hier dan eigenlijk van?”
Ik moest lachen. “Ze weet het, ze weet hun namen niet, ze vraagt geen details, maar ze begrijpt dat ik behoeftes heb en dat dit voor mij werkt. Ze gaat na de scheiding opnieuw trouwen en ik ben blij voor haar.” Mike en Marie. Mijn borst deed pijn bij de gedachte eraan en ik had niet de moed om Chloe te vertellen dat het Marie eigenlijk weinig zou kunnen schelen, zolang de alimentatie maar betaald werd.
Chloe nam genoegen met mijn antwoord en samen maakten we het dessert op terwijl we gezellig verder praatten. Ze was makkelijk om mee te praten en hoewel we niet naar dezelfde films keken, naar dezelfde muziek luisterden of dezelfde boeken lazen, was er toch iets waardoor we goed opschoten. Ze liet me haar amateurfotografie zien en ik deelde wat foto’s van mijn houtbewerking terwijl we over ons leven spraken. Er was vanavond geen verwachting van iets anders, gewoon het gemak van met elkaar praten en daar was ik dankbaar voor. Ik keek naar Chloe die giechelde en van haar wijn nipte.
Ik voelde me weer achttien en probeerde met geflirt in het bed van een jonge toerist te belanden, maar niets was geforceerd en ik had het gevoel dat ze me echt begon te mogen.
“Oh mijn god, we zitten hier al vier uur,” fluisterde Chloe toen ze op haar telefoon keek.
“Echt?” knipperde ik verbaasd. “We kunnen gaan als je wilt, ik begrijp het als je op pad wilt.” Nog niet, ga nog niet.
Ze schudde enthousiast haar hoofd. “Dit is misschien stom, maar wil je ergens koffie gaan drinken of zo? Gewoon ergens wat minder formeel?”
Haar glimlach was zo aanstekelijk dat ik verrast moest lachen. “Dat klinkt heerlijk, ik laat de auto alvast voorrijden.”
Ze stemde in en samen gingen we op zoek naar een open koffietentje. Mijn chauffeur vond een café dat laat openbleef, en ik ging voor ons bestellen. Het menu was verschrikkelijk, dus bestelde ik willekeurig iets voor haar, maar het leek haar niets te kunnen schelen terwijl we daar verder praatten.
De receptioniste gaf ons wat privacy, maar ik wenste dat ik haar ergens mee naartoe kon nemen waar we echt alleen konden zijn, althans, dat wilde ik—totdat ze me Buffalo Bill noemde.
“—Ik dacht dat je helemaal Buffalo Bill zou zijn hierover.”
“Buffalo Bill?” vroeg ik met ongefilterde afschuw. Ging ze normaal om met psychopaten? Gedroeg ik me enger dan ik dacht? Oh God, wat als Jazmin haar dat idee had gegeven?
“Oordeel niet! Ik dacht gewoon dat jongens zoals jij niet tot dit soort dingen hoefden te grijpen.”
Ik snoof. “Ik grijp nergens naar! Het is ongebruikelijk, dat weet ik, maar het geeft me gewoon een beter gevoel—”
“Om zeker te weten dat ze er voor je geld zijn?”
“Ja. Ik…” Ik hield op met praten en staarde vastberaden naar mijn glas. “Mensen vragen om dingen, en ik vind het fijn om gul te zijn, begrijp me niet verkeerd, maar het wordt soms teveel. Ik wil graag geloven dat dit oprechter is dan iemand die zich als mijn vriend gedraagt en dan begint te vragen om dingen.”
Ze reikte over de tafel en bood me haar hand aan. “Ik snap het.”
Ik pakte haar hand voorzichtig en draaide hem om, terwijl mijn duim over haar knokkels streek. Ze had een zachte huid en een mooie teint; ik wilde haar meer aanraken maar had het gevoel dat ik al op het randje zat van wat zij prettig vond. “Je bent heel makkelijk om mee te praten, Chloe…”
Ze glimlachte naar me en kneep in mijn hand. Ik voelde de muren om me heen afbrokkelen en wist dat ik hier geen nee tegen kon zeggen, tegen haar. We pasten zo makkelijk bij elkaar, en ook al was dit nieuw voor haar, we konden het samen uitzoeken.
We bleven daar nog een hele tijd zitten voordat ze begon te geeuwen en in haar ogen wreef. Hoe graag ik haar ook mee terug naar mijn hotel wilde nemen—puur om te slapen, en zodat ik haar ’s ochtends mee uit ontbijten kon nemen—ik hield me in. Wel pakte ik haar hand vast toen we naar de parkeerplaats liepen; dat kleine genoegen gunde ik mezelf.
Ze stopte toen we bij de auto kwamen en ik draaide me om en vond haar daar, terwijl ze me aankeek. Ik leunde tegen de deur en wachtte.
“Je bent mooi…” Ik pauzeerde en probeerde mezelf te herpakken terwijl ik mijn schaamte verborg omdat ik dat hardop zei. “Ik denk dat dit het moment is waarop we in de auto stappen,” zei ik zachtjes tegen haar.
Ze zette een kleine stap naar me toe, haar hakken tikten op het beton en ik hield haar blik vast in de donkere parkeerplaats. Het was laat op de avond, eigenlijk al heel, heel vroeg in de ochtend, en misschien was het daardoor dat ik haar zo schaamteloos aanstaarde. Haar lichaam maakte dat ze ouder leek; haar heupen en dijen spanden haar jurk, haar taille was smal en haar borsten zwaar, ze was verdomd sexy en ik wenste dat ik haar gewoon de achterbank in kon trekken. Wat moet ik doen om je op mijn gezicht te laten zitten? Ik wilde haar dijen aan weerszijden van mijn hoofd voelen, haar kronkelend tegen mijn mond in extase.
“Je noemde me mooi,” antwoordde ze, terwijl ze mijn borst aanraakte. “Meen je dat echt?”
“Ik vind je prachtig.” Ik greep haar meteen vast, pakte haar volle heupen. Oh, fuck. Mijn vingers zonken in haar vlees en ik trok haar dichter bij me, hield haar stevig tegen me aan. “Meer dan prachtig, het kan me niet schelen hoe oppervlakkig dat klinkt, maar ik wil gewoon naar je blijven kijken.”
Ze grijnsde en speelde met de knopen van mijn overhemd, haar nagels krasten over het plastic. “Naakt, gok ik.”
“Ik vraag dat niet vanavond, maar zeker zodra ik de kans krijg.”
“Je handen zitten al aan me,” fluisterde ze. “Je hebt me nog niet eens geprobeerd te kussen, maar je wilt nu al naar de finish?”
Mijn hart begon te bonzen toen haar ogen de mijne ontmoetten en ik reikte op om een haarlok achter haar oor te strijken. “Is dat een uitnodiging, juffrouw Chloe?”
Ze boog naar me toe en ik kwam haar halverwege tegemoet. Haar lippen waren zacht en ik probeerde voorzichtig met haar te zijn, echt, maar mijn lichaam verraadde me en ik dwong haar mond zich tegen de mijne te openen. De smaak van de pinot noir bleef hangen op haar tong en mengde zich met de koffie, het deed me nog meer naar haar verlangen en mijn vingers woelden in haar haar.
Ik kreunde tegen haar mond en voelde haar tegen me aan happen terwijl haar vingers zich in mijn nek vastklampten. Er was iets aan haar kus waardoor ik voelde dat ze dit echt wilde, dat ze me niet kuste uit verplichting of noodzaak, het liet mijn hart in mijn oren bonzen en ik wenste dat ik haar niet los hoefde te laten.
Die gedachte schokte me, en ik trok me meteen terug. Haar ogen fladderden en ze leek, durf ik het te denken, bijna teleurgesteld. Doe dit me niet aan, lief meisje. Ik kon haar niet weer toelaten, niet op deze manier. Mijn duim gleed over haar onderlip en ze bloosde fel.
“Heb ik iets verkeerd gedaan?” vroeg ze zachtjes, haar stem doordrenkt van schaamte.
Ik schudde mijn hoofd en boog weer naar haar toe, hield mijn mond amper een centimeter van de hare terwijl ik haar aankeek. “Absoluut niets. Je bent dodelijk perfect.”
Ze lachte en nam dit keer het initiatief, kuste me hard. Ik was uren geleden al verkocht, en ik kon alleen maar aannemen dat zij dat ook was. Of hopen. God, ik hoopte dat ze voor mij gevallen was. Ik trok mijn armen strakker om haar middel, hield haar stevig tegen me aan terwijl haar vingers door mijn haar en baard gleden.
“Wat moet ik doen om je weer te zien?” fluisterde ik vurig.
“Je moet me mee uit vragen,” plaagde ze. “Dat is alles, meer niet.”
Ik had het perfecte excuus om haar weer te zien. “Is een weekendje Los Angeles te veel gevraagd?”
“Voor het hele weekend?”
“Alleen de zaterdag, ik breng je zondag terug.”
Ze dacht er een seconde over na terwijl we daar samen stonden, de wereld vergeten. “Dat kan ik doen.”
“Mooi.” Ik kuste haar opnieuw voordat ik verderging, “Ik geef je geld voor een avondjurk en alles wat je nodig hebt.”
Ze stemde toe en voor we het wisten, zaten we alweer in elkaars armen. Ik hield van het gevoel wanneer ze zich aan me vastklampte, misschien kwam het omdat ik halfdronken was, maar ik wilde haar niet loslaten.
Toen we uiteindelijk weer in de auto zaten, kon ik alleen maar denken aan hoe graag ik haar mee terug naar mijn hotel wilde nemen. Ondanks mijn groeiende verlangen om haar over de achterbank te gooien, hield ik afstand en respecteerde haar grenzen, en vroeg ik de chauffeur zelfs om bij de hoek te stoppen zodat haar familie niet zou zien dat ik haar afzette.
“Sorry,” verontschuldigde ze zich beschaamd. “Ik weet gewoon dat mijn moeder op me zal letten, snap je?”
Ik glimlachte en kuste haar wang. “Het is goed, maar mag ik nog één ding van je?”
Haar wenkbrauwen fronsten. “Wat heb je nodig?”
“Je telefoonnummer.”
Ze lachte ineens en sloeg haar hand voor haar mond. “Geef je telefoon.”
Ik gaf hem aan haar en keek toe hoe ze haar nummer invoerde; ze testte het voordat ze het toestel teruggaf. Haar naam was opgeslagen met een klein engelen-emoji, ik kon een glimlach niet onderdrukken en borg het toestel op. “Dank je, Chloe. Ik bel je.”
“Klinkt goed,” antwoordde ze terwijl ze het portier opendeed. “Laat het me weten als je veilig thuis bent.”
Ik knikte en zei dat zij dat ook moest doen, terwijl ik toekeek hoe ze naar een groot huis aan het einde van de straat liep. Ik wilde weten dat ze veilig thuis was voordat wij vertrokken en precies toen de auto wegreed, voelde ik mijn telefoon trillen.
2:39 AM Chloe
Ik heb een fijne avond gehad. Dank je, <3
Ja, ik moest Jazmin uitvoerig bedanken dat ze me met deze lieverd had voorgesteld.
Veeg omhoog om door te gaan
Chloe
Ik zakte diep weg in het hete water en neuriede zachtjes terwijl het water over mijn schouders steeg. De geur van lavendel en eucalyptus was overweldigend op een goede manier; het nam volledig mijn zintuigen over en hielp me extra ontspannen.
Mama en papa hadden Dimitris naar mijn grootouders gebracht voor het weekend, dus ik had het hele huis voor mezelf, inclusief het bubbelbad in de masterbadkamer. En niemand die tegen me schreeuwde dat mijn muziek zachter moest, of me voortdurend lastigviel over met wie ik aan het sms’en was.
Ik denk dat Mama zich zorgen maakte om me alleen thuis te laten nu ze dacht dat ik met iemand aan het daten was, vooral toen ik streng werd herinnerd aan de beveiligingscamera’s die ze op elk moment kon checken. Maar het grapje was op haar; ik wist precies welke geen echte camera’s waren, alleen neppers om mensen af te schrikken.
Mijn telefoon zoemde luidruchtig op de vensterbank. Met een natte hand pakte ik hem en worstelde om het scherm te ontgrendelen: Jaz had me geappt dat ze om de hoek was. Ik stuurde haar snel een bericht terug dat de garagedeur open was en legde het apparaat weer weg, mezelf beloofend dat ik Alex niet zou appen terwijl ik met haar was – ik wilde niet onbeleefd zijn.
Ik was niet zo’n sms’er; meestal reageerde ik niet meteen en mailen had mijn voorkeur omdat er dan geen druk was om direct te antwoorden. Dat paste waarschijnlijk bij mijn verlangen om lui te zijn en nooit verantwoordelijkheden te hebben, maar dat terzijde. Sinds onze date op vrijdag had ik Alex heel veel geappt. Echt, heel veel. Ik moest zelfs een batterijcase voor mijn telefoon kopen omdat ik er constant op zat. Zó veel dus. En naarmate we richting zaterdag gingen, leek het alleen maar meer te worden. En FaceTime. Jezus, wat vond ik het leuk om met hem te videobellen.
Alex belde me op willekeurige momenten, meestal ‘s avonds als hij terug was in een hotel en gewoon vertelde over zijn dag. Ik vond het prettig om naar hem te luisteren, en ik moet toegeven dat ik veel vragen voor hem had, meestal over zijn privéleven en wat hij deed in zijn vrije tijd, maar dat leek hem niet te storen. Langzaam kwamen er kleine hints en dubbele bodems van beide kanten – we wilden allebei meer dan alleen elkaar leren kennen.
Ik was nog niet bereid om seks met hem te hebben, we hadden elkaar pas één keer gezien verdorie, maar ik zou er niet van opkijken als we telefoonseks zouden hebben of als hij me een foto of twee stuurde. Eerlijk gezegd was ik op dit punt best wanhopig voor een foto. Hij leek me een jongen die wel wat ervaring had, Jazmin was lyrisch over zijn “kunsten”, en we hadden al een soort softcore porno-act opgevoerd op een parkeerplaats. Ik had het gevoel dat ik nu al gefrustreerd was en het was pas net een week.
“Clo!”
Ik schrok op en gooide water over de rand van het bad. Jezus. Ik drukte mijn hand op mijn hart en probeerde het rustiger te laten kloppen. “Ja, ik ben hierboven!”
Ik hoorde Jaz de trap oprennen terwijl ik de stop eruit trok en mezelf in mijn felblauwe badjas wikkelde. Met mijn vrije hand deed ik mijn haar in een slordige knot en liep terug naar mijn slaapkamer, niet vergetend de kaarsen uit te blazen voordat ik vertrok.
“Ik ga je kamer in!” riep Jaz. “Ik ga door je kast—”
“Ik kom al, wacht even!”
Ik rende uit de kamer van mijn ouders en zag Jaz uit mijn deuropening gluren. “Je bent naakt.”
“En jij bent vroeg. Ik dacht dat je na het avondeten zou komen?”
Ze rolde met haar ogen en stapte opzij zodat ik kon passeren. “Nee, ik zei dat ik eten ging halen. Tijd om die troep uit je oren te halen.”
Ik blies een brasp op haar terwijl ik door mijn inloopkast graaide, op zoek naar een schone pyjama, terwijl Jaz zich op mijn bed nestelde en haar telefoon met de speakers verbond. Er klonk een zacht croonende zanger met een langzame popbeat door de kamer, waar ik al dansend op meebewoog terwijl ik me aankleedde in een short en een hemdje.
Na de verbouwing kreeg ik van mijn ouders hun oude kamer, Dima trok in de mijne, en zijn kamer werd een kantoor. Mijn raam keek nu uit op de achtertuin, waardoor er ‘s ochtends veel licht binnenkwam waar mijn verzameling planten van genoot. Mijn hele kamer was in verschillende tinten groen, van de pistachekleurige muren tot het donkergroene dekbed en zelfs het donker groene vloerkleed in het midden van de kamer. Die kleur was mijn favoriet; het gaf me het gevoel dat ik ergens in de natuur was, in plaats van midden in een enorme stad.
“Dus, waar zijn je ouders?” vroeg Jaz.
Ik kwam terug de slaapkamer in en plofte op bed tegenover haar met de pizzadoos tussen ons in. Ze had een roze kristallen pijp in haar hand, rozenkwarts, en was zorgvuldig wiet aan het stoppen uit haar grinder. Ik bad dat de geur niet zou blijven hangen; papa vond het niet erg zolang we niet gingen rijden, maar mama was fel tegen drugs.
Ze was klaar met het vullen van de bowl en pakte haar aansteker, ik wachtte tot ze klaar was en uit het raam blies voordat ik antwoordde.
“Reno, ze gingen naar mijn grootouders. Die van de sekte.”
Ze knikte gewichtig. “Iedereen die in Nevada woont zit in een sekte, waarom zou je er anders wonen?”
Ze zei het niet als een vraag, maar ik kon het niet laten te grinniken. Mijn grootouders zaten niet echt in een sekte per se, maar het voelde wel zo, met al die rare, gebrande spulletjes die ze ons stuurden en de vreemde dingen die ze online postten. Ik sprak niet veel met ze; het was geen geheim dat ik niks had met papa’s familie, en zij waren gek op mijn broertje omdat hij nog niet doorhad dat ze zijn affectie probeerden te kopen. Niet dat mama’s familie dat niet deed – ze vertroetelden dat kleine mannetje ook elke keer als hij naar Griekenland ging.
“Ja, ik zie er het nut niet van in, maar goed, er is hier voor mij ook niet veel te beleven.”
Jaz trok een wenkbrauw op. “Nou, mevrouw te-goed-voor-Sacramento, ik geloof dat ik je net een levende vliegticket heb gegeven die je overal naartoe kan en zal brengen.”
Mijn wangen werden plotseling heel warm en haar blik was net iets te intens. Toen ik niks zei, gaf ze me de pijp, de aansteker, en opende de pizzadoos. Ik begreep de hint en dacht dat het me wat losser zou maken.
Het smaakte vies en de rook deed me bijna hoesten, maar vrijwel meteen voelde ik me lichter. Toen ik knipperde, wist ik niet zeker of ik een paar seconden vooruit had gespoeld of gewoon een minuut helemaal weg was geweest. Jazmin giechelde terwijl ze daar zat en me aankeek terwijl ik zwijgend in het eten tussen ons dook. Ik had niet eens honger, maar ik moest me ergens op concentreren in plaats van op het constante geflikker van licht van de buren achter het hek, zichtbaar door de dunne gordijnen.
"Aarde aan Chloe," zei ze, terwijl ze met haar hand voor mijn gezicht zwaaide. "Hallo, kun je me horen?"
Ik deinsde achteruit van haar en begon te lachen toen het voelde alsof de hele kamer zijwaarts kantelde. "Ik kan je horen, hou op me bang te maken."
Ze snoof en pakte de pijp van me af, zette hem op de vensterbank achter haar neer. "Goed, nu ik je helemaal los heb, moet je me alles vertellen."
"Alles?"
Ze dook over het bed, bijna neus aan neus met mij. "Alles."
Ik staarde een lange minuut in haar donkere ogen, liet de stilte tussen ons vallen net terwijl het ene lied in het andere overging. "We hebben gezoend," zei ik, zo zwoel mogelijk, "In het openbaar."
"Jij had het lef om je date te zoenen?" riep ze uit, haar gezicht vertrok in een uitdrukking van gespeelde afschuw. "Sletje!"
"En ik liet hem ook nog aan me zitten!"
Jazmin slaakte een luide kreet en sloeg haar hand dramatisch op haar hart, haar ogen overdreven groot. Ik lachte te hard om door te hebben dat ze mijn kussen pakte, tot ze me er plotseling mee begon te slaan.
"Ik zei het je!" riep ze. "Ik zei het je!"
"Stooop," jammerde ik, terwijl de tranen over mijn gezicht liepen en ik naar adem hapte. "Oh mijn god, ik geef me over!"
Ze gooide het kussen door de kamer en ging weer op het bed zitten, met een duivelse grijns terwijl ik mezelf weer bij elkaar raapte. Ik kon niet anders dan teruglachen, wetende dat ze gelijk had en dankbaar dat ik deze kans had genomen.
"Wanneer zie je hem weer?"
"Ik ga morgen met hem naar L.A. voor een of ander gala dat door een vriend van hem georganiseerd wordt. Ik heb een mooie jurk en alles."
"Oh, dat is waarschijnlijk Amelia, zij is geweldig, ze is architect en werkt veel met hem samen. Hoe lang blijven jullie?"
Ik haalde mijn schouders op en pakte nog een stukje. "Alleen die nacht, ik wist niet of ik lang van huis weg kon en hij zei dat het prima was."
Jaz' glimlach werd wat minder. "Oh..."
"Wat?"
"Niks."
Ik rolde met mijn ogen en legde het stukje neer om mijn armen koppig te kruisen. "Kom op, het was duidelijk niet niks."
"Het gaat gewoon een beetje langzaam – dat is alles." Ze pauzeerde en friemelde aan haar telefoon, weigerde me aan te kijken. "Alex is geduldig, Clo, maar laat hem niet eeuwig wachten. Hij betaalt je voor je gezelschap, maak het zijn geld waard."
"Hij weet dat ik even wil wachten met seks, het is geen probleem."
"Maar hij is niet je vriendje – hij is een klant. Dat betekent dat je niet per se een hele speciale relatie hoeft te hebben voordat je met hem naar bed gaat. Bovendien, je wordt er expliciet voor betaald, dus het is een beetje oplichterij om het uit te stellen."
Ugh. Praat over je roes verpesten. "Laten we het over iets anders hebben, want dit bederft echt mijn high; ik heb iets speciaals voor hem gekocht."
Haar humeur klaarde meteen weer op en ik moest lachen om de plotselinge nieuwsgierigheid op haar gezicht. Ik sprong van het bed, greep de zilver-zwart gestreepte tas uit mijn kast, waar het kleine doosje met mijn eerste extravagante seksspeeltje in zat. Ik gaf het haar zonder iets te zeggen en ging weer op het bed zitten, pakte de pijp weer want ik ging deze avond niks verspillen.
Jaz rommelde er enthousiast doorheen en ik was halverwege een inhalatie toen ze begon te schateren, terwijl ze de slanke rood-gouden vibrator in één hand hield en de afstandsbediening in de andere.
Ze hield het me voor en leunde naar voren, zwaaiend met het ding terwijl ze zei: "Dus ik mag aannemen dat je hem leuk vindt?"
"Lijk ik iemand die een vibrator van honderd dollar zou kopen voor een man die ik niet leuk vind?" vroeg ik uitdagend.
Jazmin liet zich achterover op het bed vallen, haar benen in de lucht terwijl ze er enthousiast mee trapte. "Ik zei het je!" gilde ze blij. "Ik zei toch dat hij charmant was en jij geloofde me niet!"
"Hoe kon ik dat weten?" vroeg ik ongelovig. "Hoe had ik kunnen weten dat er een oudere man rondliep die me het gevoel zou geven dat ik van mijn voeten werd geveegd?"
"Hij is niet oud."
"Jawel, probeer dat niet bij mij. Hij is ouder dan mijn eigen vader."
"Dat is hij niet." Ze kreunde en gaf me weer een klap met het kussen. "Hij is een schatje en soms een eikel, maar hij ligt niet dood te gaan voor je neus."
Oh, alsjeblieft. "Hij was al van de middelbare school af voordat ik geboren was, Jaz. Dat maakt hem oud. En ja, ik bepaal de regels."
Ze wees naar me en kneep haar ogen samen. "Op een dag word jij ook twintig, en ik kan niet wachten tot iemand jou dan oud noemt."
"Twintig is niet oud," wierp ik tegen. "Toe nou, geef gewoon toe dat hij niet echt in de bloei van zijn leven is."
Ze schudde krachtig haar hoofd. "Niet om te veel details te geven, maar ik heb die man op meer manieren geneukt dan je je kunt voorstellen. Ik zou nooit zeggen dat hij niet in zijn prime zit."
Ik bedekte mijn gezicht en liet me achterover op het bed vallen, terwijl we samen hysterisch giechelden en Jaz met de vibrator speelde, me ermee plaagde. Ik was een beetje jaloers dat zij met hem was geweest, dat kon ik toegeven, maar uiteindelijk wist ik waar ik aan begon toen ik akkoord ging hem te ontmoeten. Het was niet eerlijk om van iemand te verwachten dat hij dezelfde seksuele geschiedenis had als ik, en was dat niet juist de aantrekkingskracht? Dat hij de oudere man was met jaren ervaring waar ik die niet had? Of nou ja, bijna niet.
Eerlijk gezegd maakte het me vooral zenuwachtig. Wat als hij wilde dat ik iets deed waar ik nog nooit van gehoord had? Wat als hij een standje wilde doen dat ik nog nooit had gezien? Wat als ik een gek geluid of een lelijk gezicht trok? Ik wist het antwoord op geen van deze vragen, ik wist niet wat ik hem zou moeten zeggen, maar ik hoopte dat – als ik het hem uiteindelijk vertelde – hij er niet raar over zou doen.
Jaz en ik lagen daar urenlang, uiteindelijk bestelden we zelfs Chinees omdat de pizza niet genoeg bleek, en we bingewatchten bijna een heel seizoen van 90 Day Fiancé vanuit het comfort van mijn queensize bed voordat ze in slaap viel. Ik zat daar, luisterde naar haar zware ademhaling terwijl ik naar het plafond staarde en probeerde niet aan mijn telefoon op het nachtkastje te denken. Slechts zestig centimeter van me vandaan. Perfect bereikbaar. En Alex was waarschijnlijk nog wakker…
Net toen ik mijn ogen sloot, hoorde ik hem trillen. Het lichtte de hele kamer op en ik greep er gretig naar, biddend dat het haar niet zou wekken.
2:01 AM Alex
Heb je alles klaar voor morgen?
Mijn scherm gloeide in het donker en ik vergrendelde het snel weer terwijl ik uit bed stapte en op mijn tenen naar de badkamer liep. Jazz mompelde iets en draaide zich om, ik keek vanachter de deur en sloot hem voorzichtig voordat ik het licht aan deed.
Ik
Alles ingepakt. Haal je me nog steeds op van het vliegveld?
Alex
Natuurlijk. Ik kan niet wachten om je weer te zien.
Ik drukte mezelf tegen de muur en giechelde opgewonden terwijl de kamer om me heen draaide. Met hem was er geen spel, hij deed niet moeilijk of speelde hard to get, hij zei precies wat hij bedoelde.
Ik
Ik kan ook niet wachten om je te zien. Heb veel aan je gedacht.
Mijn duim zweefde boven de verzendknop terwijl ik op mijn onderlip beet, onzeker of dit niet te veel was. Ik wist echt niet waar de grens lag tussen romantisch en seksueel zijn terwijl je een platonische werkrelatie behoudt versus een echte romantische relatie. Hij was mijn vriendje niet, ik bedoel, zelfs als we echt aan het daten waren, kon ik hem nog niet mijn vriendje noemen.
Ik vermande mezelf en besloot dat als hij niet leuk vond wat ik te zeggen had, dat dat zijn probleem was en niet het mijne. Meteen nadat ik het verstuurde, verscheen er dat het gelezen was. Het was nu te laat om me te bedenken.
Alex
Ik heb ook aan jou gedacht. Ik heb iets voor je, het is maar een kleinigheid, maar ik hoop dat je het leuk vindt.
Nu wist ik zeker dat ik vannacht niet meer ging slapen. Dit was alsof je op de kerstman wachtte, als de kerstman eruitzag als de knappe vader van je beste vriendin.
Grijnzend naar mezelf, stuurde ik hem een bericht terug.
Ik
Krijg ik tenminste een hint?
Alex
Misschien. Wat zou je doen voor een hint?
Mijn hele lijf zoemde van de elektriciteit, zelfs mijn handen trilden terwijl ik snel terugtypte dat het aan hem was, en dat als het hem hielp beslissen, ik ook naakt was.
Alex
Dus, je bent helemaal alleen en denkt aan mij?
Ik
En naakt. Vergeet dat deel niet.
Alex
Moet ik je zomaar geloven, of ga je me een foto sturen?
Mijn hart sloeg een slag over en ik gooide mijn telefoon op het aanrecht. Jezus. Vroeg hij daar echt om? Ik had me hierop moeten voorbereiden, wat had ik anders verwacht toen ik hem dat stuurde?
Ik keek lang naar mezelf in de spiegel; mijn wangen waren roze, mijn hazelnootkleurige ogen wijd en met rode randen, en mijn haar een wilde warboel van golven. Met een diepe ademhaling greep ik naar de zoom van mijn shirt en trok het over mijn hoofd. Het viel samen met mijn short op de vloer en opeens stond ik alleen in de koude badkamer, tegenover mijn naakte spiegelbeeld.
Mijn hand gleed automatisch naar mijn buik en ik slikte. Alex had me vastgepakt op de parkeerplaats, hij had me zonder terughoudendheid aangeraakt, en hij wist tot op zekere hoogte hoe mijn lichaam eruitzag, dat jurkje liet weinig aan de verbeelding over. Maar er was een verschil tussen een strak jurkje en daadwerkelijk je lichaam aan iemand laten zien.
Met een diepe ademhaling pakte ik mijn telefoon weer op en tikte op de camera. Ik deed een stapje terug van het aanrecht, net genoeg zodat hij tot aan mijn bikinilijn kon zien en verder niets. Vooroverleunend, legde ik een hand op het aanrecht en duwde mijn borsten tegen elkaar. Ik zag er goed uit. Dat mocht hij ook wel vinden.
Het kostte me een paar pogingen om de juiste foto te maken met het beste licht, maar ik deed geen concessies. Ik staarde naar het scherm terwijl het blauwe balkje over de bovenkant gleed en uiteindelijk de afbeelding werd verstuurd. Mijn duim zat vast tussen mijn tanden terwijl ik toekeek en wachtte op zijn reactie.
Meerdere hartjes verschenen op het scherm, allemaal groen, en ik lachte hardop voordat ik snel mijn hand voor mijn mond sloeg.
Alex
Ik moet nu naar je toe rijden als je zo doorgaat.
Zijn bericht werd snel gevolgd door zijn eigen foto, van hem op bed, zonder shirt, met een zeer duidelijke bobbel die omhoog liep tot aan zijn pyjamabroek. Mijn maag fladderde bij het zien van zijn blote borst en de spaarzame haartjes op zijn borst, en het dunnere lijntje dat naar beneden liep tot zijn broek.
Ik
Is dat een dreigement of een belofte?
Nog geen dertig seconden nadat ik het verstuurde, ging mijn telefoon over. Ik drukte op de knop en bracht hem naar mijn oor terwijl ik me omdraaide en op het aanrecht ging zitten.
“Het is allebei,” zei hij hees. “Het is een belofte om je te laten zien wat je met me doet en een dreigement om je te laten zien waar zulke berichten toe leiden.”
Mijn hand gleed over mijn buik naar mijn kut, alleen maar langzaam eroverheen strijkend. “Je hebt me de hele nacht alleen in je hotelkamer,” fluisterde ik in de hoorn. “Ben je opgewonden?”
Hij lachte laag en schor, waardoor mijn hart een pijnlijke slag oversloeg. “Waarom zou ik dat niet zijn? Ik wilde je vanavond al hier hebben, maar jij zei nee.”
“En kijk, je had die foto niet gekregen als ik vanavond bij je was geweest.”
“Nee, dan had ik hem in het echt gekregen.”
Oh. Ik hoopte dat ik hem nu niet teleurstelde. “Ben je boos op me als ik zeg dat ik daar nog niet klaar voor ben?”
“Chloe,” zei hij streng. “Ik heb je al gezegd dat ik wacht tot jij er klaar voor bent. Maar ik kan nog steeds fantaseren, en de foto’s helpen daar zeker bij.”
Oh mijn god, mijn hele gezicht deed pijn van het glimlachen op dit punt. “Fantaseren over mij?”
“Ik ging vrijdag direct terug naar mijn hotel en heb de hele nacht aan je gedacht in dat kleine jurkje.”
Ik drukte mijn vingers tegen mijn geslachtsdeel, duwde tussen de plooien en voelde mijn natheid over mijn vingers glijden. “En nu ga je aan me denken terwijl ik helemaal niets aan heb?”
“Nee, ik ga me voorstellen dat ik jou zelf uit mag kleden zodat ik alle tijd voor je kan nemen.” Hij pauzeerde en mijn vingers verstijfden. “Ik kan je zware ademhaling horen.”
Godverdomme. “Heb je daar een probleem mee?” vroeg ik hooghartig.
“Helemaal niet, maar vertel mij dan eens waarom je zo zwaar ademt.”
“Met jou praten,” plaagde ik. “Wat zou ik anders kunnen doen?”
Hij lachte. “Met mij praten vraagt geen twee handen. Zet je camera aan.”
Mijn telefoon piepte net toen hij dat zei en ik haalde hem bij mijn oor vandaan om te zien dat hij probeerde het om te zetten naar een videogesprek. Ik accepteerde het verzoek en zag hem verschijnen, zittend op zijn bed voor wat ik aannam dat zijn laptop was, achterover geleund tegen het gevoerde hoofdeinde met zijn hand op zijn schoot.
Zijn haar was verward, stekelig, en hij zag er moe uit. Ah. Hij was waarschijnlijk uitgeput, maar bleef toch wakker om met mij te praten. Ik wilde hem niets onthouden, leunde achterover tegen de spiegel en hield de telefoon van me af zodat hij een beter zicht kreeg op mijn lichaam.
Alex grijnsde. “Heb je nog andere piercings?”
Ik keek reflexmatig naar mijn navel, waar een klein klavertjevier bungelde aan mijn nog vrij nieuwe piercing. “Nee, maar ik heb bijna mijn tepels laten piercen. Mij werd verteld dat ik alles mocht doen, zolang het maar niet in mijn gezicht was.”
Zijn lach was deze keer luid en verrast. “Doe je dan altijd wat je wordt gezegd?”
“Nog niet in de buurt.”
“En als ik je nu zou zeggen dat je jezelf voor mij moet aanraken?”
Mijn hand omvatte mijn borst en begon met mijn tepel te spelen. Ik wachtte niet tot hij me iets zou zeggen, ik kon hem laten zien wat ik lekker vond.
Alex’ hand kneep een seconde steviger in zijn tentvormige pyjamabroek terwijl hij zichzelf masseerde, zijn blik nog steeds intens op mij gericht. Ik schoof verder achteruit, zette één been op de rand terwijl mijn hand naar beneden gleed.
“Is dit wat je wilt dat ik doe?” vroeg ik, met een zoet en onschuldig stemmetje.
Hij kreunde en duwde zijn hand in zijn broek, greep zijn lul openlijker vast en haalde hem er eindelijk uit zodat ik hem kon zien. “Dat is precies wat ik wil, lief meisje. Ga door, laat me zien hoe je met jezelf speelt.”
De stille badkamer maakte mijn ademhaling luider, toen ik mijn hoofd achterover liet vallen, had ik het gevoel dat het geluid van mijn onderdrukte kreun weerkaatste, vibrerend over mijn huid terwijl mijn vingers over mijn clit dansten.
Ik stond in vuur en vlam onder zijn blik, zelfs door de telefoon voelde ik zijn aandacht over me heen glijden, gericht op mijn borsten, mijn harde tepels, en de manier waarop mijn vrije hand mijn clit beroerde. Toen ik mijn ogen weer opende, was hij zichzelf langzaam aan het aftrekken, de eikel glom obsceen en het leek wel alsof er voorvocht langs zijn hand droop.
Mijn mond werd droog bij het aanzien van hem, bij de pure omvang van zijn lul. Ik had er maar drie in het echt gezien, twee en een halve als ik helemaal eerlijk was, en de laatste keer was bijna een jaar geleden en die was lang niet zo groot. Ik kon niet zeggen of het kwam omdat Alex ouder was of omdat ik nu gewoon het gelukkigste meisje ter wereld was, maar ik voelde me zeker gezegend om hem zo te mogen zien.
Ik duwde mijn vingers diep in mijn kut en hijgde toen ik mijn g-spot vond, terwijl ik bijna mijn telefoon liet vallen.
“Fuck,” kreunde Alex. “Laat me zien hoe je klaarkomt, schatje.”
Ik was al te ver heen om nog iets anders te doen, maar zijn woorden spoorden me alleen maar aan. Mijn vingers bewogen razendsnel en ik spreidde mijn benen verder. Ik hijgde en kon mijn ogen nauwelijks openhouden om hem te zien terwijl hij zich aftrok.
De hitte in mijn onderbuik bleef groeien, mijn natheid maakte mijn hand glibberig, en mijn lichaam voelde alsof het strak werd getrokken. Ik kwam een paar seconden voordat Alex klaarkwam, het voelde alsof de spanning in mij knapte als een elastiekje en ik dubbelklapte met een hoge kreun. Hij haalde scherp adem en ik opende mijn ogen net op tijd om hem klaar te zien komen, zijn sperma schoot in dikke strengen over zijn borst voordat het uitdoofde in druppels over zijn vuist.
Mijn dijen trilden, ik zette ze langzaam neer, en trok een grimas vanwege de kramp in mijn spieren in deze houding. Alex bleef even liggen terwijl we allebei op adem kwamen, ik begon te rillen, me realiserend hoe koud het hier ineens was nu ik niet meer werd verblind door lust.
Ik sprong van het aanrecht, legde mijn telefoon neer en kleedde me weer aan, dit keer pakte ik ook mijn kamerjas van de deur. Toen ik mijn telefoon weer oppakte was Alex net klaar met zichzelf schoonmaken en had een scheve glimlach.
“We moeten dit voortaan van tevoren plannen, dan geef ik mezelf geen spierkramp,” zei ik, terwijl ik mijn zere dij wreef.
“Dat haalt de spontaniteit weg,” wierp hij tegen. “Het is leuker zo.”
Ik rolde met mijn ogen naar hem, maar hij bleef me alleen maar grijnzend aankijken, totaal onaangedaan. “Goed, dit was meer dan ik gepland had voor vanavond en nu ga ik naar bed.”
“Wil je dan niet weten wat ik voor je gekocht heb?”
Oh! Ik kon niet geloven dat ik het bijna vergeten was. “Nee, wacht, ik wil het weten!”
Hij reikte buiten beeld naar iets en bracht het voor de camera. Een felblauw doosje van Tiffany’s. Nee! Mijn mond viel bijna open van verbazing – er was echt geen manier dat hij zoiets nu al voor me gekocht had. Nog niet, in elk geval. “Je maakt een grapje, toch?”
Hij trok een wenkbrauw op en keek naar het cadeau. “Wil je zeggen dat je geen mooie dingen wilt?”
“Nee, natuurlijk wel!” protesteerde ik. “Ik bedoel alleen—ik weet niet—” Ik stopte en gebaarde hulpeloos. Wat kon ik zeggen?
Alex zette het weg, zijn grijns werd breder. “Je mag het pas morgen zien, dus ga slapen en laat het me weten voor je vertrekt.”
Ik knikte. “Doe ik, beloofd.”
“Goed.” Hij pauzeerde om luid te geeuwen en wreef in zijn gezicht. “Slaap lekker, Chloe.”
“Slaap lekker, Alex.”
Ik blies hem een kus toe en hij zwaaide terug, wachtend tot ik als eerste ophing. Ik wilde niet ophangen, maar ik was uitgeput en wist dat hoe sneller ik ging slapen, hoe sneller ik hem weer in het echt zou zien. Ik wenste dat hij hier was om nu met me te knuffelen, dat we samen in dat enorme bed van hem konden kruipen zodat ik zijn lichaam weer tegen het mijne kon voelen. Zijn hele lichaam; ik wilde hem voelen vasthouden alsof hij me nooit meer wilde loslaten. Al wist ik dat een deel daarvan kwam omdat hij een kop groter was dan ik en ik dat gevoel van klein zijn in zijn armen heerlijk vond.
Met een berustende zucht liep ik terug naar de slaapkamer waar Jazmin lag te lepelen met mijn kussens. Ik zou het vanavond met haar moeten doen, maar morgen zou ik zorgen dat ik genoeg van Alex kreeg.
Veeg omhoog om door te gaan
