passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Accidentally Married autor Bill

Accidentally Married

/

Rozdział 1

Jeden

"Co masz przez to na myśli?" zapytała Jessica. Kłóciła się przez telefon przed sądem od dziesięciu minut. Dziś był jej ślub. Ona i jej ukochany ze szkoły średniej, Burke, mieli się tu spotkać o dziesiątej trzydzieści rano, aby wziąć ślub.

"Burke, jest dziesiąta czterdzieści pięć, gdzie jesteś?" zapytała drżącym głosem. "Jessico, nie przyjdę dzisiaj" powiedział Burke. "Co masz na myśli? Mamy dziś wziąć ślub" powiedziała ponownie. Tym razem poczuła, jak coś spływa jej po policzkach. Pociągnęła nosem, by powstrzymać łzy i nie zniszczyć makijażu.

"Jessico, nie wydaje mi się, żebym kochał cię wystarczająco mocno, by się z tobą ożenić i mieszkać razem w tym samym domu" powiedział. Poczuła, jak jej serce zamiera. Planowali ślub razem od momentu, gdy się oświadczył. Znał jej marzenie o ślubie i życiu w domu z ogrodem dla dzieci. Nie miał domu z ogrodem, ale planowali taki kupić.

"Nie będę cię zmuszać do kupna domu z ogrodem" powiedziała. Prawdopodobnie obciążenie finansowe było dla niego zbyt duże. Powodem skromnego ślubu były właśnie finanse. Oboje nie byli bogaci, ale razem mogliby żyć wygodnie. Ponieważ byli sierotami, nie mieli kogo zaprosić na prywatną ceremonię.

"Burke, kochanie, nie dołączysz do mnie?" zabrzmiał głos z pokoju. Jessica wiedziała, że ten głos brzmi znajomo, tylko nie mogła w tej chwili go umiejscowić. "Kto to?" zapytała Jessica stłumionym krzykiem. "Czy zaczynasz słyszeć rzeczy?" zapytał ją Burke.

Jessica doskonale wiedziała, że słyszała znajomy głos. Znała ten głos. To był głos jej najlepszej przyjaciółki. "Czy to Emma?" zapytała, tym razem ze łzami spływającymi z drugiego oka. "Dlaczego Emma miałaby tu być?" zapytał Burke.

Jessica zawsze była podejrzliwa wobec swojej przyjaciółki i swojego chłopaka, a teraz jej podejrzenia okazywały się prawdziwe. "Jessico, idź do domu, przyjdę do ciebie wieczorem" powiedział. "Poczekam tu, aż przyjdziesz" odpowiedziała Jessica. Jej głos błagał.

"Wybaczyłabym ci nawet, gdybyś mnie zdradził. Proszę, po prostu przyjdź, nie zawstydzaj mnie" dodała błagalnie. "Dobrze, tak, Emma tu jest i wiesz co, Jessico, to koniec między nami. Nie mogę się z tobą ożenić ani być z tobą. Po prostu się rozstańmy" powiedział.

"Nie, proszę" błagała Jessica z twarzą zalaną łzami. Jej błagania spotkały się z głuchą ciszą. Burke zakończył połączenie. Jessica oderwała telefon od ucha i próbowała zadzwonić ponownie, ale odkryła, że połączenie nie przechodzi. Burke zablokował jej numer.

Przykucnęła przed sądem. Nie obchodziło jej, czy ludzie ją obserwują. Właśnie wyrwano jej serce, rozbito na kawałki i wręczono z powrotem. Płakała, ale nie mogła nie usłyszeć rozmowy mężczyzny stojącego niecałą stopę od niej.

"Myślałem, że mówiłeś, że będzie tu na czas?" Xavier krzyczał przez telefon do swojego asystenta Briana. Lekarze powiedzieli mu, że jego dziadkowi zostały zaledwie dwa tygodnie życia. Xavier skłamał dziadkowi, że ma dziewczynę.

Jego dziadek powiedział, że dziewczyna musi wziąć ślub i zostać mu przedstawiona przed jego śmiercią, aby mógł przekazać firmę z rąk specjalisty od zarządzania na jego nazwisko. Jego dziadek wiedział, jakim odpowiedzialnym człowiekiem był Xavier, ale obawiał się, że jeśli odejdzie, Xavier zostanie sam, a później firma opuści rodzinę Delgado.

Dawson (dziadek Xaviera) postanowił, że zamiast pozwolić Xavierowi zrezygnować z firmy w długiej perspektywie, sam przekaże firmę w ręce tych, którzy potrafią nią zarządzać. Przewracałby się w grobie, gdyby Xavier zrezygnował z jego ciężkiej pracy i potu. Wolał sam to zrobić.

Xavier wiedział, że jest to winien dziadkowi. Gdy jego rodzice zginęli w strasznym wypadku samochodowym, mieszkał z dziadkiem, który zrobił wszystko, by się nim zaopiekować. Chciał, aby firma pozostała w rodzinie, i to skłoniło go do małżeństwa.

Jego asystent Brian powiedział mu o usłudze małżeństwa kontraktowego, gdzie płaci się za żonę na pewien czas. Podpisał kontrakt z przypadkową kobietą z tej usługi na rok. Miała wyjść za niego bez żadnych zobowiązań, a potem polubownie się rozwieść po roku.

Stał przed sądem, ale przypadkowej kobiety nigdzie nie było. Był zdezorientowany i zirytowany marnowaniem czasu. Musiał dziś przedstawić swoją nową żonę dziadkowi. Spojrzał na zegarek i westchnął ze złością.

"Przepraszam, proszę pana. Pozwól, że spróbuję się z nią skontaktować ponownie" powiedział Brian, kończąc połączenie. "Co za strata mojego cennego czasu" westchnął głośno i ze złością Xavier. Nienawidził marnowania czasu i nie mógł uwierzyć, że dziewczyna zniknęła po otrzymaniu części zapłaty za kontrakt.

Telefon zadzwonił i nie czekał ani sekundy, zanim odebrał. "I?" warknął na swojego sekretarza. "Jej firma nie może się z nią skontaktować" odpowiedział Brian. "Jest obecnie nieosiągalna. Może wrócisz i umówimy się ponownie z firmą? Przyślą nam kogoś innego" powiedział Brian.

Miał szczęście, że już miał dobre relacje ze swoim szefem, bo inaczej już by się zsikał ze strachu. "Nie wyjdę stąd bez aktu małżeństwa" odpowiedział Xavier. Nie naciskał celowo na swojego asystenta. Po prostu potrzebował natychmiastowych rezultatów.

"Wyjdę za ciebie" Xavier usłyszał. Odwrócił się i zobaczył piękną kobietę z czarnymi, zapłakanymi oczami. Spojrzał na nią i zastanawiał się, dlaczego miałaby to robić dla kompletnie obcej osoby. "Wyjdę za ciebie" powtórzyła Jessica.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Dwa

- Co? - powiedział Xavier, odsuwając telefon od ucha, by spojrzeć na tę dziewczynę. Jak mogła myśleć o poślubieniu go, skoro nic o nim nie wiedziała? - Jesteś z biura matrymonialnego? - zapytał. Jego pytanie wytrąciło Jessicę z równowagi.

- Nie - odpowiedziała, przygryzając wargi. Była pewna, że jej makijaż był już zniszczony przez płacz. Podsłuchana rozmowa sprawiła, że postanowiła wyjść za mąż przed opuszczeniem sądu, a ponieważ ten mężczyzna desperacko potrzebował żony, zdecydowała się podjąć tego zadania.

- Potrzebujesz żony, prawda? - zapytała, pociągając nosem. Płacz sprawił, że nos jej ciekł. - Tak - odpowiedział Xavier. Właśnie zdał sobie sprawę, że ona mogłaby być rozwiązaniem jego problemu.

- Zostałam porzucona w dniu ślubu. Nie chcę cię zanudzać szczegółami, ale widzę, że potrzebujesz żony. Mogłabym nią być - powiedziała. Xavier przyjrzał się jej uważnie. Wyglądała na poczytalną pomimo zniszczonego makijażu.

Przyłożył telefon z powrotem do ucha. - Dopilnuj, żeby odzyskać pieniądze od agencji. Sam sobie poradzę. Do zobaczenia w biurze - powiedział, rozłączając się i chowając telefon do kieszeni.

- Pobierzmy się. Desperacko potrzebuję żony, więc nie mogę być wybredny - powiedział, a ona skinęła głową. W końcu została porzucona, a Burke najwyraźniej nie był gotowy na pojednanie, skoro zablokował jej numer. Zastanawiała się, kiedy ich związek zaczął się psuć i dlaczego ją zdradził.

- Zamierzasz wejść w takim stanie? - zapytał Xavier, wskazując na jej twarz. - Daj mi minutę, żeby poprawić makijaż. Spotkajmy się w środku - odpowiedziała Jessica, odwracając się na pięcie i idąc znaleźć najbliższą toaletę.

Zmycie makijażu zajęło jej mniej czasu, niż myślała. Nie miała narzędzi do poprawienia makijażu, więc zmycie go było najlepszą opcją. Wróciła i zastała Xaviera czekającego na nią. Obejrzała go od stóp do głów i pomyślała, że przynajmniej nie wyjdzie za kogoś odpychającego. Był przynajmniej przyjemny dla oka.

Gdy tylko ją zobaczył, odwrócił się i ruszył w kierunku zarezerwowanego pokoju. Jego majątek pozwolił mu zarezerwować prywatne pomieszczenie. Jessica podążyła za nim i oboje usiedli przed sędzią.

- Bez świadków? - zapytał sędzia, uśmiechając się do Xaviera. Jessica od razu zorientowała się, że Xavier musi być wpływowy, skoro sędzia go znał i był w stanie zarezerwować prywatny pokój. - W takim razie wezwę dwoje ludzi na świadków - dodał, przywołując dwie osoby. Mężczyznę i kobietę. Mężczyzna miał być świadkiem Xaviera, a kobieta - Jessiki.

Proces był krótszy niż myślała i wkrótce była już legalnie zamężna z nieznajomym. - Ogłaszam was mężem i żoną - Jessica mrugnęła kilkakrotnie. Nie mogła uwierzyć, że właśnie wyszła za mąż. W normalnych okolicznościach powinna teraz pocałować męża w usta.

Spoglądając obok na nieznajomego, którym okazał się być Xavier Delgado, wciąż nie mogła uwierzyć, że jest zamężna. - Chcielibyście zrobić zdjęcia? - zapytał jeden ze świadków. - Tak - odpowiedział Xavier, odbierając akt małżeństwa od sędziego.

- Dziękuję za dzisiaj - powiedział do sędziego. - Chodźmy zrobić nasze zdjęcie - powiedział, wstając i wychodząc. Jessica ledwo mogła pojąć, co się dzieje, ale wydawało się, że Xavier pogodził się z faktem, że poślubił nieznajomą. Wyglądał na spokojnego z tym faktem.

Jessica wyszła na zewnątrz i zobaczyła go stojącego przed sądem, trzymającego certyfikat. Podeszła i stanęła blisko niego. - Jeśli robimy zdjęcie, lepiej sprawmy, żeby wyglądało wiarygodnie, że właśnie wzięliśmy ślub - powiedział Xavier.

- Nie zapytałeś, czy zgadzam się na zdjęcie - mruknęła. Wiedziała, że potrzebują zdjęcia, ale jej złamane serce i pochopna decyzja patrzyły jej prosto w twarz. Czy zawsze musiała działać pod wpływem impulsu, gdy stawała w obliczu rzeczy, z którymi ledwo mogła sobie poradzić?

- Potrzebuję tego zdjęcia - powiedział. Jego głos jasno dawał do zrozumienia, że robienie zdjęcia nie podlega negocjacjom. Zgodziła się, w końcu to ona podeszła do niego z propozycją małżeństwa. Równie dobrze mogła zgodzić się na wszystko inne.

Oboje ledwo zdołali wymusić uśmiech na zdjęciu. Jessica ledwo mogła się uśmiechnąć, bo przeszkadzało jej złamane serce, a Xavier nie był przyzwyczajony do uśmiechania się, więc też miał z tym trudności. Fotograf musiał zrobić więcej zdjęć niż zwykle, żeby uchwycić jedno, na którym uśmiechy wyglądały szczerze.

Zrobiono kilka kopii pozostałych zdjęć, a Xavier podał adres email do przesłania wersji cyfrowych. Powiedziano im, że odbitki będą oprawione i gotowe w następnym tygodniu, więc będą mogli je wtedy odebrać.

- Trzymaj to - powiedział Xavier, dając certyfikat Jessice. Przeczytała go kilka razy. Widniało na nim jej pełne imię - Jessica Penelope Joshua, i była zamężna z Xavierem Johnem Delgado.

- Chodźmy - powiedział Xavier, idąc w kierunku parkingu. - Dokąd? - zapytała Jessica, doganiając go. - Do mojego dziadka - odpowiedział Xavier. Nie lubił za dużo mówić. Ale skoro właśnie się ożenił, wiedział, że będzie miała mnóstwo pytań, więc starał się odpowiadać tylko wtedy, gdy pytała.

- Dlaczego? - zapytała. - Właśnie wzięliśmy ślub i chcę cię przedstawić mojemu dziadkowi - powiedział łagodnie Xavier. Już wypowiadał zbyt wiele słów i nie podobało mu się to.

- Och - odpowiedziała Jessica. Xavier zatrzymał się przed Mercedesem, jednym z nowszych modeli. Nie znała się zbytnio na samochodach, ale mogła stwierdzić, że ten był bardzo drogi. Wyglądał ekskluzywnie i kosztownie.

- Wsiadaj - powiedział Xavier. Wtedy potwierdziły się jej podejrzenia, że jej nowy mąż jest wpływowy i bogaty. Powinna się cieszyć, że trafiła na przystojnego, bogatego młodego mężczyznę, ale jej złamane serce nie pozwalało jej na radość.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Accidentally Married

Accidentally Married

198 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

198

Treść

Aa