passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

BibliotekaWybierz książkę
searchsearch
plpl

PL

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire - Rozdział #12 - autor Bill

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

/

Rozdział 12

Rozdział 11: Intymny Związek Został Ujawniony

Cały gniew i ból, które przez lata tłumiła w sobie, nagle wybuchły. Bianca zacisnęła pięści, starając się nie zapłakać.

Nie pozwoli tym okropnym ludziom zobaczyć, jak płacze!

Nagle drzwi do gabinetu otworzyły się z hukiem i do środka weszła grupa elegancko ubranych mężczyzn.

— Panie Wilson, panie Lyons! Co was tu sprowadza? — zapytał prezes, zaskoczony widokiem niespodziewanych gości.

Jednym z nich był Justin, menedżer Phoenix Entertainment, firmy fundującej stypendia na Uniwersytecie Crestmont. Drugi to Daniel Lyons, minister edukacji. Dlaczego ci ważni ludzie pojawili się tu nagle?

Kiedy Justin wszedł do gabinetu, nie mógł powstrzymać się od rzucenia okiem na Biancę, zanim usiadł na sofie.

Gdy wczoraj wieczorem zadzwonił do niego Dave, był zdziwiony, że ktoś tak zapracowany jak Dave interesuje się tą sprawą.

Przy całym natłoku pracy w firmie Justin planował zająć się tym problemem później. Ale wtedy Dave zadzwonił i powiedział, że trzeba to załatwić natychmiast, inaczej zostanie przeniesiony za granicę. Przestraszony, Justin rzucił wszystko i pospieszył z Danielem do gabinetu prezesa.

Widząc Biancę w gabinecie, Justin był w szoku. „Czy Dave zaangażował się przez nią?”

Daniel usiadł obok Justina na sofie, rozglądając się dookoła. Zapytał prezesa:

— Panie Prescott, do Departamentu Edukacji dotarło zgłoszenie, że dziekan waszej szkoły, Samuel Ballard, ma romans ze studentką, która ciągle wygrywa krajowe stypendium. Czy to prawda?

— Eee… — prezes wyglądał na zdezorientowanego, zwracając się o pomoc do Samuela. — Panie Ballard, może pan wyjaśni? Czy to, co powiedział pan Lyons, to prawda?

Twarz Samuela pobladła. Nie wiedział, skąd Departament Edukacji i Phoenix Entertainment dowiedzieli się o jego romansie!

Ale wiedział, że musi się bronić. Jeśli to wyjdzie na jaw, jego kariera będzie zrujnowana!

— Panie Lyons, to nieprawda! Zawsze byłem sprawiedliwy przy przyznawaniu stypendiów.

— Ale Bianca Scott od trzech lat ma najwyższe oceny, znacznie lepsze niż Mia Davis, która jest druga — odpowiedział chłodno Daniel. — Powiedział pan, że Bianca miała złe zachowanie według ocen, przez co nie mogła dostać najlepszego stypendium. Chcę dokładnie wiedzieć, co rozumiał pan przez „złe zachowanie”.

Samuel otarł pot z czoła i zaczął się jąkać:

— Ja… Słyszałem od innych studentów, że Bianca spotykała się z kilkoma chłopakami naraz i była utrzymanką bogatego mężczyzny. To niezgodne z zasadami naszej szkoły, więc ja...

— Panie Ballard, nie może pan opierać się na plotkach! — wtrącił się ostro Daniel. — Potrzebuje pan dowodów! Jeśli słyszał to pan od innych studentów, proszę ich tu sprowadzić, by potwierdzili. Musimy znać czas, miejsce i sposób, w jaki zdobyli informacje na temat zarzutów wobec panny Scott. Jeśli nie jest pan w stanie tego udowodnić, zaangażujemy policję. Musimy być ostrożni i przeprowadzić dokładne śledztwo, bo stawką jest przyszłość studentki.

Samuel był przerażony. Nie spodziewał się, że Daniel będzie tak surowy i będzie wymagał dowodów. Jeśli włączy się policja, będzie w poważnych tarapatach! Nie odważył się już kłamać. Stał tam, blady i zdenerwowany.

— Słyszałem też, że między panem Ballardem a Mią Davis, laureatką stypendium, istnieje relacja intymna — odezwał się nagle Justin, który dotąd milczał.

Słowa „relacja intymna” zawisły w powietrzu, powodując ciszę w pokoju.

Mia nerwowo przygryzła wargę, szukając ratunku u Samuela, ale on wyglądał, jakby zobaczył ducha. Nie był w stanie nic powiedzieć!

— Co pan wygaduje?! — krzyknął Samuel, zbyt spanikowany, by mówić cicho. — To tylko plotka, bezpodstawne oszczerstwo!

— Wkrótce się przekonamy.

Justin dał znak, a jego asystent włączył laptopa i odtworzył nagranie z monitoringu.

Samuel i Mia zamarli, oglądając w szoku.

Na nagraniu Samuel i Mia byli widoczni, jak karmią się nawzajem w restauracji. Każdy, kto to oglądał, widział, że łączy ich intymna relacja.

Patrzyli z wściekłością na Biancę, myśląc, że to ona zdobyła nagranie.

Po filmie asystent pokazał zrzuty ekranu z hotelowych rejestrów meldunkowych Samuela i Mii — niepodważalny dowód ich relacji.

— Jest pan dziekanem wydziału, a miał pan romans ze studentką i wykorzystał pan swoje stanowisko, by krzywdzić inną studentkę.

— Panie Prescott, czy powinniśmy wspierać uczelnię, która ignoruje tak poważne kwestie? — Justin spojrzał ostro na rektora uczelni.

Prezes zadrżał ze strachu:

— Proszę się nie martwić, panie Wilson! Przeprowadzę dokładne śledztwo i znajdę rozwiązanie.

Justin prychnął chłodno:

— Panie Lyons, ufam, że Departament Edukacji zajmie się tym sprawiedliwie. Niezależnie, czy to student, nauczyciel, dziekan czy nawet rektor — nikomu nie wolno odpuścić.

Prezes zbladł, uświadamiając sobie, że popełnił błąd, kryjąc Samuela. Teraz sam był zamieszany i prawdopodobnie poniesie konsekwencje.

Daniel stanowczo kiwnął głową i wstał.

— Samuel Ballard zostaje natychmiast odsunięty od stanowiska. Zbadamy udział wszystkich zaangażowanych, zanim zapadną decyzje o karach.

Samuel był w szoku. Pracował dwadzieścia lat, by dojść do tego miejsca. Jeśli teraz zostanie zwolniony, jego kariera legnie w gruzach.

Nagle spojrzał na Mię, która trzęsła się ze strachu. Podszedł, chwycił ją za ramię i brutalnie podniósł z krzesła.

— To jej wina! To ona powiedziała mi o rzekomym „złym zachowaniu” Bianki. Okłamała mnie! Dałem się jej zwieść i popełniłem błąd. Proszę, dajcie mi jeszcze jedną szansę. Obiecuję, że już nie zawiodę!

Samuel krzyczał, próbując zrzucić całą winę na Mię. Wyglądał na wściekłego i zdesperowanego, licząc na przerzucenie odpowiedzialności.

Mia próbowała się wyrwać i odkrzyknęła:

— Bzdura! To kłamstwo! Nigdy nic nie mówiłam! I niby dlaczego miałabym chcieć być z kimś tak starym i brzydkim jak ty? To ty mnie zmusiłeś!

Samuel tak się wściekł, że ją spoliczkował.

Mia upadła na podłogę, oszołomiona.

— To ty mnie uwiodłaś, kłamczucho! — wrzasnął Samuel ze złością.

— Nie… Ja nigdy…! — Mia zaszlochała, trzymając się za spuchnięty policzek, nie mogąc mówić.

Samuel zamierzał uderzyć ją jeszcze raz, ale inni go powstrzymali. Ochrona przyszła i wyprowadziła go z gabinetu.

Chaos wreszcie się skończył.

Bianca była oszołomiona. Nie mogła uwierzyć w to, co się właśnie wydarzyło. Jeszcze kilka minut temu myślała, że zostanie wyrzucona z uczelni. Jak to się stało, że wszystko tak szybko się zmieniło?

„Czy ktoś potajemnie jej pomógł? Ale kto to mógł być?”

Gdy Justin przechodził obok Bianki, puścił jej oczko i wyszedł z chytrym uśmiechem.

Bianca była teraz jeszcze bardziej zdezorientowana. Nie znała go, więc dlaczego zachowywał się, jakby ją znał?

Zamyślona Bianca opuściła budynek. Pomyślała, że Blake może zna kogoś takiego jak Justin. On z przekonaniem mówił, że ci źli ludzie dostaną za swoje. Domyśliła się, że to on potajemnie jej pomógł, ale nie wiedziała, dlaczego nie powiedział jej o tym wcześniej.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 12: Porozmawiajmy o Twoim Zaręczynach

Jakiekolwiek były jego powody, musiała mu podziękować za pomoc.

Bianca szybko wyciągnęła telefon i wysłała Blake’owi wiadomość: „Problem rozwiązany. Dziękuję!”

Blake, który przebywał za granicą, był zdziwiony wiadomością, ale nie zastanawiał się nad nią długo. Cieszył się, że sprawa Bianki została rozwiązana. „Świetnie! Świętujmy, gdy wrócę.”

W ciągu niespełna dwóch dni szkoła ogłosiła wielkie zmiany: prezes został zdegradowany, Samuel zwolniony, a Mia wydalona. Jeszcze bardziej zaskakujące było to, że Mia straciła tytuły stypendialne, a Bianca je otrzymała.

Cały kampus aż huczał od pytań. Forum uczelni było pełne debat. Niektórzy uważali, że Mia i Samuel kombinowali coś podejrzanego od dłuższego czasu. Inni wyciągali na światło dzienne brudy z wydziału edukacji. Ale nikt nie kwestionował zwycięstwa Bianki – zasłużyła na stypendium.

Osoby, które wcześniej wierzyły plotkom, poczuły wstyd na widok Bianki.

Tymczasem Mia spakowała swoje rzeczy i opuściła szkołę, świadoma spojrzeń otoczenia. Jednak gdy odwróciła się, by spojrzeć na budynek, w jej oczach nie było ani krzty żalu. Były za to pełne urazy.

Nienawidziła Bianki. Nadal obwiniała ją o wszystko.

Gdy Mia patrzyła gniewnie na szkołę, obok niej zatrzymał się czerwony samochód.

Szyba opadła, ukazując kobietę z mocnym makijażem. Zsunęła okulary przeciwsłoneczne i zmrużyła oczy, patrząc na Mię. „Jesteś Mia Davis?”

Mia zmarszczyła brwi. „Kim jesteś?”

Stacey spojrzała na bagaże Mii. „Wyrzucili cię przez Biankę?”

Mia była zaskoczona. Ta kobieta nie wyglądała na studentkę, więc skąd wiedziała o tej sytuacji?

Mia nie wiedziała, że Stacey miała swoich informatorów na Crestmont University, którzy obserwowali Biankę. Wieści rozeszły się wśród studentów, więc nawet jej szpiedzy o tym wiedzieli.

„Kim, do diabła, jesteś?” – zapytała Mia z ostrożnością.

„To nieistotne”, powiedziała Stacey pewnym głosem, zaciskając dłoń na kierownicy. „Ważne jest, że mogę zniszczyć Biankę. Dołącz do mnie, a razem ją pogrążymy.”

Oczy Mii zalśniły zainteresowaniem. Stacey uśmiechnęła się z satysfakcją. Wyglądało na to, że Bianka miała już kilku wrogów. Po chwili namysłu Mia przeniosła bagaż do bagażnika i zapukała w klapę.

Stacey uśmiechnęła się, widząc, jak Mia ładuje bagaże do bagażnika. Mia wsiadła na miejsce pasażera.

„Lubię ludzi, którzy są bezpośredni”, powiedziała Stacey z uśmiechem i wyciągnęła rękę. Mia uścisnęła ją z uśmiechem.

Tego wieczoru, gdy Bianca grała w grę, zadzwonił do niej Dave.

Z telefonu popłynął głęboki głos. „Czy wszystko zostało załatwione?” Dave był zajęty, więc rzadko udawało mu się zadzwonić do Bianki.

Bianca grała. Trzymała telefon pomiędzy szyją a uchem. „Och! Właśnie miałam ci powiedzieć. Samuel został zwolniony, a Mia wydalona. Szkoła przyznała mi stypendium za ostatnie trzy lata i trochę pieniędzy. Myślę, że teraz będą uczciwi przy wyborze laureatów.”

Dave nie mógł powstrzymać uśmiechu, słysząc radosną wiadomość Bianki.

„To dobrze.”

„Dziękuję, że się o mnie troszczysz,” powiedziała Bianca słodko. Dave poczuł w sercu ciepło, coś nowego dla niego.

Dave odchylił się w fotelu, czując, jak stres ostatnich dni odchodzi. W jego oczach pojawiła się miękkość, której sam nie zauważył. Gdy miał coś powiedzieć, z głośników laptopa Bianki dobiegł męski głos.

„Bianca, skup się! Nie możemy się teraz rozpraszać!”

Bianca była w trakcie bitwy w grze z Blakiem i innymi.

Nie mogła jednocześnie rozmawiać i grać. Przygotowywali się do tych rozgrywek od dawna. Nie chcąc zawieść drużyny, Bianca szybko pożegnała się z Dave’em.

„Panie Evans, jestem teraz zajęta. Pogadamy później!”

Bianca szybko się rozłączyła.

Na twarzy Dave’a pojawił się cień, gdy usłyszał sygnał zakończenia połączenia.

‘Kim był ten mężczyzna przy niej?’

‘Dlaczego kazał jej się skupić na tym, co robią?’

‘I co właściwie teraz robili?’

Po głowie Dave’a zaczęły krążyć różne nieprzyjemne myśli. Im dłużej o tym myślał, tym bardziej był zirytowany.

Czy Bianca od początku tylko udawała niewinną?

Spędzili razem namiętną noc w hotelu, ale gdy spotkali się ponownie, wydawała się zupełnie inna. Rozważając podwójną naturę Bianki, twarz Dave’a stężała.

‘Ile oblicz miała Bianca?’

****

Bianca wróciła do domu przed kolacją w piątek, bo nie miała zajęć. Wchodząc, zobaczyła Harisa i Petera rozmawiających na sofie.

Skrzywiła się na widok swojego niemiłego chłopaka.

„Bianca, jesteś!” – zawołał radośnie Haris, podchodząc do niej. „Dlaczego nie powiedziałaś mi, że twój tata zgodził się na nasze małżeństwo?”

Bianca zignorowała go i usiadła obok ojca na kanapie. Spojrzała na Harisa, udając zdezorientowanie. „Jeszcze ci nie powiedziałam. Skąd wiesz?”

Haris zawahał się. „Yyy, pani Scott mi powiedziała,” odparł, drapiąc się po głowie.

„Naprawdę? Nie wiedziałam, że jesteście tak blisko,” rzuciła Bianca niewinnie, mrugając w jego stronę jasnymi oczami.

Na te słowa ręka Stacey zadrżała, prawie przewracając szklankę na stole.

Haris zaczął się jąkać: „Yyy, ja… po prostu wczoraj na nią wpadłem, wspomniała o tym.”

To było kłamstwo. Stacey powiedziała mu o wszystkim przez telefon. Żeby nie wzbudzać podejrzeń, postanowili nie spotykać się razem.

„Aha, rozumiem”, Bianca skinęła głową. Potem spojrzała na ojca znacząco i powiedziała: „Świat jest mały, co?”

„Oczywiście!” – wtrącił się szybko Haris, dolewając kawy Peterowi. „Wygląda na to, że Bianca i ja jesteśmy sobie pisani.”

Peter ucieszył się z tych pochlebstw i lekko zganił Biankę: „Powinnaś była wcześniej powiedzieć Harisowi! Biedak musiał czekać.”

Bianca udała obrażoną. „Tato, chciałam go zaskoczyć w ten weekend. Miałam zamiar zaprosić go na kolację i powiedzieć mu o tym, ale Stacey wszystko wygadała!”

Haris i Stacey odetchnęli z ulgą. Myśleli, że Bianca coś podejrzewa, ale to był fałszywy alarm.

Stacey ogłosiła, że kolacja gotowa, wyglądając jak idealna żona.

„Kolacja podana! Siadamy do stołu.”

Usiedli i zaczęli jeść.

„Skoro Haris już tu jest, porozmawiajmy o waszych zaręczynach,” powiedział Peter, nakładając sobie jedzenie.

Stacey się uśmiechnęła. „Bianco, ustaliliśmy już wszystko z Harisem. Przyjęcie zaręczynowe jest w przyszły weekend. Zrobiliśmy dla was wszystko. Zaprosiliśmy znanych ludzi z miasta i celebrytów, żeby wam pobłogosławili!”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

659 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

659

Treść

Aa