Cimarrón
Hiszpański. Oznacza Dziki lub Nieokiełznany.
„Cześć Adrienne, to mama” powiedziała matka Adrienne przez telefon.
„Cześć mama. Jak się masz?” zapytała wesoło. Za każdym razem, gdy dostawała telefon od matki, starała się brzmieć jak najbardziej pogodnie. Prawdopodobnie było to mechanizm obronny, ponieważ wiedziała, jak zawsze kończą się takie rozmowy. W nieszczęściu.
„Cudownie się czuję, kochanie! Dostałam właśnie najlepszą wiadomość. Kimmy dostała się do Massachusetts General” Adrienne mogła wyczuć, że jej matka jest w siódmym niebie. „To nie jest łatwe, wiesz. Trzeba być bardzo inteligentnym, żeby tam się dostać. Jestem taka dumna z twojej siostry.”
„To wspaniałe! To będzie dla niej dobry atut” zgodziła się Adrienne.
„Wiem” powiedziała jej matka. „Ale martwię się o ciebie, Adrienne. Kimmy będzie miała zapewnione życie. Ma wszystko, co dla niej najlepsze. Ale ty... powinnaś zacząć przemyśleć swoją ścieżkę kariery. Pisanie nie jest naprawdę złotą krową.”
Oto znowu zaczynamy!
„To, że Kimmy była tą mądrą, nie oznacza, że to tylko ona miała przed sobą jasną przyszłość. Dlaczego nie zaczynasz od stanowiska sekretarki w dużej firmie? Albo mogłabyś zainteresować się dziennikarstwem radiowym.
Adrienne zamilkła.
„Za każdym razem, gdy moi znajomi pytają mnie, czym się zajmujesz, nie wiem, co powiedzieć. Nie mogę powiedzieć im, że chodzisz po fast foodach i barach w Manhattanie, piszesz eseje za opłatą za słowo.”
„Mamo, nie dostaję zapłaty za słowo. Naprawdę sobie radzę. Myślę, że jestem jednym z najlepiej opłacanych pisarzy magazynowych na świecie!” Przekręciła oczami. Nie była pewna, czy to jest prawdą, ale zarabiała całkiem dobrze i uwielbiała swoją pracę, nawet z Jada jako szefową. Niestety, jej rodzina nie widziała tego w ten sposób.
„A co słychać o tym, że kupiłaś sobie mieszkanie? Kimmy powiedziała, że masz coś na ekskluzywnej ulicy. Co cię opętało? Myślisz, że będziesz w stanie opłacić hipotekę z zarobków za słowo? Twoja kariera nie jest stabilna. Nawet nie pracujesz dla topowego czasopisma. Musisz modlić się, żeby w Manhattanie wystarczyło próżnych kobiet, żebyś mogła utrzymać pracę. To nie jest coś, z czego byłabym dumna, rozmawiając z mamą Troja”.
Łza spłynęła po policzku Adrienne.
„Mamo” przelknęła ślinę, próbując uspokoić swój głos, jakby nie była dotknięta tym, co jej matka właśnie powiedziała. „Spóźniam się na spotkanie. Ale miło było się z tobą porozmawiać.”
„W porządku, droga. Zadzwoń do Kimmy któregoś dnia. Złóż jej gratulacje. Jestem pewna, że i Troy dostanie się do dobrego szpitala, biorąc pod uwagę, że spędza czas z Kimberly. Ona mu wiele doradzi. No dobra, pa.”
Wątła nadzieja powstrzymywania łez pojawiła się, gdy odłożyła słuchawkę. Przez całe swoje życie starała się zyskać miłość i szacunek swojej matki. Ale niezależnie od tego, co mówiła ani co robiła, Kimberly była tym, co wychodziło na pierwszy plan. Nie chciała rywalizować ze swoją siostrą. Ale czy to było zbyt wiele, żeby otrzymać choć trochę aprobaty od kobiety, która powinna była być jej największym fanem?
Wybrała numer Troja.
„Cześć, Yen. Słyszałeś wiadomości? Kimberly dostała się do Massachusetts General. To niesamowite! Jestem taka dumna z niej.”
„Tak, słyszałem.”
„Rodzice wydawali się tak zaskoczeni. Nie wiedzieli, jak bardzo była bystra, dopóki teraz tego nie sprawdzili. Mówili ciągle o tym, jaki to jej chłopak będzie szczęściarzem.”
Adrienne wzięła głęboki oddech. Czuła, że to był błąd, że zadzwoniła do Troja. Teraz czuła się jeszcze mniejsza niż minutę temu.
„Troy, czy nie żałujesz, że to ona jest twoją dziewczyną, a nie ja?” Nie mogła się powstrzymać od zapytania. Przecież to jej matka zaprzyjaźniła Troja z Kim, miejmy nadzieję, że się polubią.
Troy nie odpowiadał od razu.
Ups! To nie była dobra chwila, żeby wziąć głęboki oddech i pomyśleć.
Wreszcie zapytał: „O czym ty mówisz, Adrienne? Czy jesteś zazdrosna o Kimberly? Czy dlatego, że dostaje dużo uwagi, a ty nie? No cóż, nie wyładowuj tego na mnie. To nie moja wina, że twoja siostra robi świetną karierę, a jej przyszłość będzie jaśniejsza od twojej.”
„Do licha, Troy! Tylko zadawałam pytanie. Właśnie nie czuję, że widzisz to, co we mnie najlepsze! Nie sprawiasz, że czuję się doceniona. Zapomniałeś? O tym mówią chłopacy!”
„Kocham cię, Yen. Ale jeśli chcesz znać moje szczere zdanie, tak, nie jestem szczególnie dumny z twojego wybranej kariery. Myślę, że mogłabyś osiągnąć więcej. Dobrze? Chciałaś tego usłyszeć?”
Adrienne nie mogła odpowiadać nawet, gdyby chciała. Łzy spływały po jej policzkach. Spodziewała się, że przeprosi i wycofa to, co powiedział. Ale zamiast tego powiedział: „Porozmawiamy, kiedy będziesz w odpowiednim nastroju!”
Potem rozłączył się.
Adrienne stała w środku swojego salonu, milcząca. Czuła, że musi się otrząsnąć z łez, jak tylko odłożyła słuchawkę. Przez całe swoje życie próbowała wygrać miłość i szacunek swojej matki. Ale niezależnie od tego, co mówiła ani co robiła, Kimberly była tym, co wychodziło na pierwszy plan. Nie chciała rywalizować ze swoją siostrą. Ale czy to było zbyt wiele, żeby otrzymać choć trochę aprobaty od kobiety, która powinna była być jej największym fanem?
Przesuń w górę, aby kontynuować
Wpadka
Moralne załamanie; Spadek na niższy poziom, jak w przypadku własnych wartości lub standardów; Powrót do gorszego stanu.
Obudziła się przed świtem, szybko się ubrała i wyszła z mieszkania Justina do swojego własnego. Dobrze, że mieszkała obok. W przeciwnym razie ucieczka ta byłaby trudniejsza. Miała zamiar nigdy go więcej nie widzieć. Wkrótce znowu będzie wyglądać jak dawniej, w nudnym, staroświeckim stylu i w grube okulary.
On jest snobem, który nie wypatruje takich jak ona. Wyglądała zupełnie inaczej wczoraj wieczorem, nawet sama siebie nie mogła rozpoznać. Była przekonana, że nigdy jej nie zapamięta. Sprawiła mu tylko łatwość, aby się jej pozbył, co zapewne zrobił.
Umyła twarz i wzięła gorącą kąpiel, aby ochłonąć. Wpatrywała się w swoje ciało. Prawie każdy centymetr tego ciała został dotknięty przez najbardziej poszukiwanego kawalera miasta – Justina Adamsa. Nie mogła uwierzyć, że posunęła się tak daleko. Szukała tylko zabawy. Zapomnienia. Straciła dziewictwo w jednorazowej przygodzie z kozakiem, który wziął wszystko, czego pragnęła tej nocy.
Wciąż czuła się trochę obolała. Ale wcale nie czuła się winna. Nie czuła, że nie ma żadnych wartości. Nawet nie czuła, że zdradziła Troja.
To było pierwsze w jej życiu, kiedy poczuła się żywa. Kiedy poczuła się doceniona i adorowana. A kiedy odczuwała ból związany z ich miłosnym aktem, czuła jego troskę. Była szczera. Czuła się zaopiekowana. Jakby w końcu miała znaczenie.
Przypomniała sobie, że kiedy ból stał się widoczny na jej twarzy, w oczach Justina pojawiły się zmartwienie i poczucie winy, gdy ocierał jej łzy. Zdjął prezerwatywę, gdy zrozumiał, że jest dziewicą. Prawdopodobnie myślał, że korzystanie z niej może ją bardziej zranić. Jej ciało jeszcze nie przyzwyczaiło się do seksu. Było łagodniej, gdyby nie nosił prezerwatywy.
Prawdopodobnie wierzył, że jest bezpieczna. Nie musiał nosić ochrony. Był jej pierwszy.
Miała pewną myśl. Była dziewicą. On był rozrabiaką. Ona prawdopodobnie wydawała się bezpieczna dla niego. Ale co z nim dla niej? Adrienne odrzuciła tę myśl z głowy. Justin Adams jest prawdopodobnie zbyt inteligentny i zbyt egoistyczny, aby nabrać czegokolwiek. Musi zawsze korzystać z ochrony, nie tylko aby być bezpiecznym, ale aby upewnić się, że żadna kobieta nie będzie mogła go szantażować do małżeństwa.
Czuła się dobrze, gdy po kąpieli położyła się spać. A to sprawiło, że się niepokoiła. Spędziła noc w grzechu, ale wszystko, co zostało, to wspomnienia, o których w przyszłości nie będzie jej przeszkadzać.
Obudził ją dźwięk telefonu. "Cześć" powiedziała sennie.
"Obudź się!" To był Jill.
"Jest za wcześnie!" Odparła rozdrażniona.
"O której poszłaś spać wczoraj wieczorem?" Jill zapytała.
"Dlaczego?"
"Ponieważ wciąż śpisz, a jest po dwunastej. Nigdy nie śpisz do południa."
"No cóż, postanowiłam zerwać z tym nawykiem" odpowiedziała.
"Późno poszłaś spać wczoraj wieczorem, to jest to" odpowiedziała oburzona.
"Niewiem o której poszłam spać" Adrienne powiedziała. Wstała, aby skierować się do łazienki. "Czekaj. Właśnie chcę chwilę oczyścić twarz, żeby się obudzić."
Jill czekała przez pięć minut, podczas gdy Adrienne myła twarz i szczotkowała zęby.
"Dobra. O co chodzi?" Adrienne zapytała, gdy skończyła.
"Jak było w Gypsy's?"
To wystarczyło, żeby ją obudzić. "Ah... świetnie. Nic nowego. Tak samo jak zawsze."
Przesuń w górę, aby kontynuować
