passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Alpha's Wife Hunt - Rozdział #6 - autor T.H.Jessica

Alpha's Wife Hunt

/

Rozdział 6

Rozdział 5

Perspektywa Tabithy

Wpatrywałam się w Holly błagalnym wzrokiem, mając nadzieję, że się zgodzi.

Ale zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć, w drzwiach rozległ się głos, który znałam aż za dobrze.

— Serio? Przyszłaś żebrać pod moim domem?

Wstałam z niedowierzaniem i patrzyłam, jak Daphne i Derek wchodzą do środka.

Potem odwróciłam się z powrotem do Holly.

Holly uśmiechnęła się czule do Daphne. Następnie powiedziała do mnie: — Daphne jest córką Marka. Właśnie miałam ci ją przedstawić. Jesteście mniej więcej w tym samym wieku, na pewno się zaprzyjaźnicie.

Można powiedzieć: okrutny zwrot losu. Ojciec Daphne ukradł mojej mamie partnera mojego ojca.

A teraz ona odebrała mojego.

Jakby tego było mało, zobaczyli mnie w tak opłakanym stanie. Byłam dosłownie błaznem w ich luksusowym życiu.

Oczywiście Daphne nie przepuściłaby takiej okazji, by mnie upokorzyć.

Podeszła i powiedziała do Holly ironicznym tonem: — Przyjaźnić się z nią? W życiu. Ona jest złodziejką. Lepiej sprawdź, czy niczego nie brakuje.

Kiedy Daphne to powiedziała, Holly zaczęła mi się przyglądać podejrzliwie.

— Co się dzieje? Teraz kradniesz? Tabitha, jak mogłaś się tak stoczyć?

Wspomnienia o tym, jak Holly bezlitośnie puściła moją dłoń i odeszła z Markiem, kiedy byłam mała, wróciły jak fala.

Spojrzałam na nią z rozczarowaniem i zapytałam: — Tak po prostu wierzysz jej, a nie mi? Nawet nie zapytałaś mnie o zdanie, co? Jesteś naprawdę moją matką?

— Uważaj na ton! — warknęła Holly. — Daphne zawsze była słodką dziewczyną. Nigdy nie kłamie. Ale ty zawsze miałaś braki w wychowaniu. Może dlatego nabrałaś złych nawyków.

— Braki w wychowaniu? Mówisz, jakby to była moja wina, że nie miałam matki, która by mnie poprowadziła. To nie ty odeszłaś od mnie i taty?

Holly poczerwieniała ze wstydu. Wyglądało na to, że nie chciała poruszać przeszłości przy Daphne.

Odwróciłam wzrok z rozczarowaniem, mając już dość jej widoku. Wtedy dostrzegłam Dereka, który stał cicho i nie reagował.

Daphne zauważyła, co robię, i też zerknęła na Dereka.

Natychmiast odwróciła się do Holly i poskarżyła się: — Możesz ją wyrzucić? Nie chcę jej w moim domu.

— Coś się stało w stadzie Tabithy, więc zaproponowałam jej, żeby została tu kilka dni. No cóż, powiem jej inaczej, jeśli ci to nie pasuje — odparła Holly ciepłym tonem, jakby Daphne była jej prawdziwą córką.

Potem Holly odwróciła się do mnie z przepraszającą miną: — Tabitha, byłam zajęta planowaniem ślubu Daphne, więc chyba nie będę miała dla ciebie czasu... Może powinnaś...

Już dawno przestałam marzyć o matczynej miłości od Holly. Jednak bycie odrzuconą znowu po tylu latach sprawiło, że serce mi pękło.

Powstrzymując łzy, odpowiedziałam: — Pani Sutton, nigdy nie chciałam mieszkać w pani domu i nigdy nie zaprzyjaźnię się z rozbijaczką rodzin. Niech się pani nie przejmuje.

— Co ty wygadujesz! Jak możesz tak mówić o Daphne, skoro jej narzeczony tu jest? Wiesz w ogóle, kim on jest? — Holly nerwowo zerknęła na Dereka, jednocześnie mnie strofując.

Gdy Daphne mnie oczerniała, Holly natychmiast jej uwierzyła. Ale gdy ja przedstawiłam fakty, Holly wciąż trzymała stronę Daphne.

Spojrzałam na Dereka i powiedziałam: — Oczywiście. To Alfa Czarnego Ciernia. Jak miałabym go nie znać? Alfo Derek, nie spodziewałam się, że tak szybko zawiążesz nowy związek. Może zechciałbyś przedstawić mnie pani Sutton?

Holly spojrzała na Dereka zdezorientowana, wyraźnie nie mając pojęcia, że jest żonaty.

— Alfo Derek, Mark i ja niewiele wiemy o Czarnym Cierniu. Kim jest dla ciebie Tabitha?

Derek odpowiedział chłodno: — Była moją Luną. Ale niedługo ją odrzucę.

Nasze lata razem sprowadził do nic nieznaczących słów.

Na tę myśl poczułam raczej rozczarowanie niż złość.

— Lepiej dotrzymaj słowa. Jeśli mnie nie odrzucisz, Daphne zawsze będzie rozbijaczką rodzin — ostrzegłam.

Daphne prychnęła i wtrąciła: — Za chwilę zostaniesz wygnana z Czarnego Ciernia. Jak możesz się tak panoszyć? Na twoim miejscu już bym się martwiła, gdzie się podzieję, kiedy zostanę bez dachu nad głową.

Odwróciłam głowę i spojrzałam gniewnie na Daphne. — Nie skończę na ulicy, nawet jeśli odejdę z Czarnego Ciernia! I co z tego, że zostaniesz częścią jego stada? Dla mnie zawsze będziesz bezwstydną suką, żałosną wyrzutką!

— Zamknij się!

Holly przerwała mi głośno, zanim skończyłam.

Potem uderzyła mnie mocno w twarz.

Paliło mnie w policzek. Spojrzałam, a ona ciężko dyszała z wściekłości.

— Przeproś Daphne! — rozkazała.

— Nigdy! — wycedziłam przez zaciśnięte zęby.

Gotująca się ze złości Holly podniosła rękę, by uderzyć mnie ponownie, ale ktoś ją powstrzymał.

Derek spojrzał lodowato na Holly i rozkazał: — Przeproś ją.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 6

POV Dereka

Holly spoliczkowała Tabithę na moich oczach! Jak ona śmiała?

"Cholera, Derek! Co ty sobie myślałeś? Jak mogłeś pozwolić jej obrazić naszą partnerkę w ten sposób?" – mój wilk Leo ryknął w mojej głowie.

Ostatnio zmuszałem się, by spędzać więcej czasu z Daphne, co ściągnęło na mnie gniew Leo. Teraz ledwo mogłem powstrzymać jego furię.

Wcześniej wierzyłem, że to, co zostawiłem Tabicie, to tylko nienawiść. Myślałem, że już ją przepracowałem.

Ale się myliłem.

W chwili, gdy zobaczyłem jej uparty wyraz twarzy i zarumieniony policzek, serce mnie zabolało.

Zanim jednak zdążyłem coś powiedzieć, Holly znów uniosła rękę.

Chciała spoliczkować Tabithę po raz drugi?!

Instynktownie powstrzymałem Holly, chwytając ją za ramię.

"Alfa Derek?" – Holly spojrzała na mnie zszokowana.

Wziąłem głęboki oddech, tłumiąc gniew Leo, i powiedziałem: "Tabitha wciąż jest Luną Czarnego Cierniowego Stada. Jak śmiesz ją policzkować na moich oczach?"

"O czym ty mówisz, Derek? Holly po prostu ją ukarała za brak szacunku wobec mnie. Poza tym, czy nie zamierzasz jej i tak odrzucić?" – Daphne chwyciła mnie za ramię, próbując mnie oczarować.

Puściłem Holly, po czym spojrzałem na Daphne. "Dopóki odrzucenie się nie dokona, ona jest moją Luną. Ty jesteś wyrzutkiem, więc tego nie zrozumiesz. Obraza Luny to wypowiedzenie wojny całemu stadu."

Odwróciłem się i spojrzałem na Holly z pytaniem: "Tego właśnie chcesz?"

Zbladła, machając rękami, niepewna, co powiedzieć.

Daphne poczerwieniała ze wstydu. Nienawidziła, gdy ktoś nazywał ją wyrzutkiem. Ale miałem to gdzieś. Nigdy jej nie kochałem.

Z oczami pełnymi łez wybuchła na Holly: "Jak śmiesz prowokować Alfę Dereka? Chcesz mi zrujnować małżeństwo, prawda?"

"Oczywiście, że nie, kochanie" – Holly próbowała ją pocieszyć, ale Daphne odtrąciła jej dłoń z obrzydzeniem.

"Przeproś Alfę Dereka natychmiast!" – rozkazała Daphne.

"To ta suka powinna przeprosić naszą partnerkę, nie nas!" – Leo szalał w mojej głowie.

Instynktownie spojrzałem na Tabithę. Stała z boku, jakby była tylko widzem, bez emocji.

Widząc ją z kamienną twarzą, jakby cała sytuacja jej nie dotyczyła, poczułem irytację. Czy ona nie zauważała, że robiłem to dla niej?

Otrząsając się, machnąłem ręką i powiedziałem: "Nie mieszajcie się do niej więcej."

Obie, Holly i Daphne, odetchnęły z ulgą.

Nagle napiętą atmosferę przerwał płacz dziecka.

Tabitha w końcu straciła zimną krew.

Pobiegła do wózka i pochyliła się, by spojrzeć na dziecko. Nie powstrzymałem jej.

Wkrótce gwałtownie podniosła głowę i spojrzała na mnie z niedowierzaniem.

Ból w jej oczach był oczywisty, ale niczego nie wyjaśniałem.

Potem odwróciła się i pobiegła do łazienki, zatrzaskując za sobą drzwi.

"Ty idioto! Nie czuję teraz Crystalki," – Leo przeklął, zaniepokojony.

Crystal była wilczą Tabithy, a moje ostatnie zachowanie ją osłabiło, co częściowo tłumaczyło niezadowolenie Leo.

Po chwili Tabitha wyszła z łazienki.

Patrząc na nią, zauważyłem, że wygląda dużo bledziej i szczuplej.

Co się z nią stało?

"W porządku?" – nie mogłem się powstrzymać i zapytałem.

"To nie twoja sprawa." Jej ton był zimny, tak jak wyraz twarzy.

Przeszła obok mnie, a ja wyczułem, że jest słaba.

Chciałem drążyć temat, ale ona ruszyła prosto do wyjścia, nie dając mi szansy na rozmowę.

Odwróciła się i powiedziała poważnie: "Chcę jak najszybciej załatwić ceremonię odrzucenia. Spotkaj się ze mną w Radzie Starszych, kiedy będziesz mógł. Poślubienie cię to największy błąd mojego życia i chcę to zakończyć, póki jeszcze mogę. Gdybym mogła cofnąć czas, wolałabym, żebyśmy się nigdy nie spotkali."

Po tych słowach otworzyła drzwi i wyszła.

Czując, że Tabitha zamierza mnie porzucić, poczułem panikę. To uczucie było mi obce.

Jako Alfa Czarnego Cierniowego Stada byłem przyzwyczajony mieć wszystko pod kontrolą. Nic nie powinno sprawić, żebym poczuł się w ten sposób.

Chciałem pobiec za nią, ale przed oczami stanęła mi blada twarz Eleny.

Biedna dziewczyna!

Moja nienawiść do Johna rozgorzała na nowo. Zacisnąłem pięści, próbując nie okazywać troski o Tabithę.

Ale Leo wciąż mnie ostrzegał.

W końcu troska wygrała z nienawiścią.

Otworzyłem drzwi i ruszyłem za Tabithą, ignorując zszokowane spojrzenia Daphne i Holly.

Ku mojemu zaskoczeniu, Tabitha nie odeszła daleko.

Wyglądało na to, że upadła, bo siedziała przy drodze. Gdy tylko zamierzałem do niej podejść, od strony skrzyżowania podszedł mężczyzna i pomógł jej wstać.

W świetle latarni wyraźnie widziałem jego czułe spojrzenie skierowane na Tabithę.

Zazdrość mnie pożarła.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Alpha's Wife Hunt

Alpha's Wife Hunt

920 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

920

Treść

Aa