
Opis
W dniu, w ktorym Tabitha zostala zdruzgotana wiadomoscia o swoim rychlym koncu, Alfa Derek, jej partner, zabawial sie z inna wilczyca. Zdruzgotana, postanowila przyjac odrzucenie Dereka. Jednak gdy przystojny lekarz watahy, Orson, pojawil sie w zyciu Tabithy, Derek stracil panowanie nad soba, dreczony zazdroscia. Zamknal ja w domu, nie zwazajac na to, ze jego nowa partnerka plonie zielona zazdroscia. Ku jego zaskoczeniu, Tabitha oznajmila chlodno: ,,Derek, juz mi na tobie nie zalezy." W koncu dotarlo do niego, ze Tabitha byla i zawsze byla jego przeznaczona partnerka.
Rozdział 1
Sep 2, 2026
Perspektywa Tabithy
W dniu, w którym dowiedziałam się, że moje życie dobiega końca, Alpha Derek Greenwood, mój mąż, spędzał czas z inną wilczycą.
Leżałam w szpitalnym łóżku, gdy Orson Romero wszedł z moim raportem medycznym. "Tabitha, kiedy się zraniłaś?" zapytał.
"Miesiąc temu. Czemu pytasz?" zdziwiłam się, zaciskając białe kłykcie.
Orson był lekarzem w Red Moon Pack i moim kolegą ze szkoły wilkołaków.
"Twoja rana na brzuchu nie goi się tak, jak powinna. U wilkołaków nawet poważne rany zaczynają się zabliźniać w ciągu trzech dni," powiedział Orson poważnym tonem. Potem zapytał: "Jak dokładnie się zraniłaś?"
"Podczas ataku łajdaków na stado mojego ojca. Zarówno mój tata, jak i ja zostaliśmy ranni," odpowiedziałam, wpatrując się w podłogę.
Interesy taty szły słabo, więc wróciłam do domu na odwiedziny. Wtedy właśnie łajdacy napadli nagle na Silver Moon Pack.
Byli wyjątkowo okrutni i dzicy.
Na szczęście pozostali członkowie stada uniknęli poważnych obrażeń. Tylko głowa taty i mój brzuch zostały ranne.
Spodziewałam się szybkiego powrotu do zdrowia, ale ku mojemu zaskoczeniu, czułam się coraz słabsza.
Otrząsnęłam się z zamyślenia, spojrzałam na Orsona i zapytałam: "Kiedy wyzdrowieję?"
"Cóż, nie mogę ci dać na to konkretnej odpowiedzi. Musisz przejść gruntowne badania po przyjęciu do szpitala. Muszę też pobrać próbkę z tej rany do analizy. Twoja wilczyca trzyma się na włosku, może to przez wilczą jagodę. Jeśli tak dalej pójdzie, możesz być w poważnym niebezpieczeństwie," wyjaśnił Orson. "Przyjmę cię na oddział natychmiast."
"Nie. Tata jest nieprzytomny, nie mogę tak po prostu zniknąć." Odrzuciłam jego propozycję.
Orson próbował powiedzieć coś więcej, ale przerwałam mu: "Zachowaj to w tajemnicy, dobrze? Nie chcę, żeby moja rodzina panikowała."
"Dobrze. Nic nie powiem. Hej, jesteś Luną stada, prawda? Trzymaj się blisko swojego partnera, to pomoże," zapewnił mnie.
Na jego słowa odpowiedziałam gorzkim uśmiechem. Nie chcąc ciągnąć tego tematu, opuściłam szpital.
Od ataku na Silver Moon Pack byłam bardzo zajęta. Minął miesiąc, odkąd ostatni raz widziałam Dereka.
Patrząc wstecz, wszystko było wspaniale, kiedy zostałam Luną Dereka.
Jednak odkąd pojawiła się ta łajdaczka, Daphne Sutton, Derek stał się dla mnie chłodny.
Wychodząc ze szpitala, poczułam tępy ból w brzuchu.
Właśnie miałam zadzwonić do Dereka, gdy nagle przeszył mnie ból w klatce piersiowej, jakby coś mnie rozdzierało od środka.
Osunęłam się na ziemię, ściskając pierś, nie mogąc znieść tego cierpienia.
Pielęgniarka wybiegła ze szpitala i pomogła mi usiąść przy kwietniku.
"Proszę pani, wszystko w porządku?" zapytała z troską.
"Poradzę sobie. To tylko lekki ból w piersi," wyszeptałam, ledwo łapiąc oddech.
"Jaki to ból?" zapytała ostrożnie pielęgniarka. "Jakby coś panią przeżuwało od środka?"
"Skąd wiesz?" spojrzałam na nią ze zdumieniem, zapominając o bólu.
W oczach pielęgniarki pojawiło się współczucie.
Cicho powiedziała: "Wilkołaki nie chorują na serce. To przypadłość ludzi. Gdy boli cię serce, to znaczy, że twój partner zrywa więź pary."
Nie wyjaśniła, jakie zachowania mogą zerwać tę więź.
Ale już wiedziałam, co miała na myśli. Derek był z inną kobietą.
Od kiedy pojawiła się Daphne, Derek zawsze był przy niej, ale dopiero teraz poczułam ból serca.
Co oni teraz robili?
Ta myśl mnie dręczyła.
Zignorowałam radę pielęgniarki, wstałam i chwiejnym krokiem odeszłam.
Dzięki więzi między naszymi wilkami wyczułam miejsce pobytu Dereka.
Pomimo bólu dotarłam na granicę Black Thorn Pack.
Podpierając się o drzewo, zobaczyłam, że Derek i Daphne siedzieli obok siebie na trawie, a jej głowa spoczywała na jego ramieniu.
Niedaleko chłopiec radośnie biegał.
Ten widok zabolał mnie, a moje zdrętwiałe serce znów zapiekło.
Mój partner, Alpha Derek, zdradzał mnie z łajdaczką, po tym jak straciłam nasze dziecko i zostałam ciężko ranna.
Wszystkie szczęśliwe chwile po tym, jak zostaliśmy parą, teraz wydawały się okrutnym żartem.
Uspokoiłam oddech i podeszłam bliżej.
"Alpha Derek, rozwiedźmy się." Mój lodowaty głos przerwał sielankową scenę jak rozbity kryształ.
Daphne odwróciła się niepewnie i wydała cichy okrzyk, zakrywając usta dłonią.
Potem spojrzała na Dereka nerwowo.
Derek powoli wstał, patrząc na mnie zimno. "Nie, dopóki sam cię nie odrzucę. Od kiedy to ty decydujesz?"
"Dobrze. Zgodzę się, jeśli tylko warunki ugody mnie zadowolą," odpowiedziałam, udając, że nic mnie to nie obchodzi.
"Już rozumiem, czemu chcesz rozwodu. Wszystko sprowadza się do pieniędzy, co?" zakpił Derek.
Stado mojego ojca stało nad przepaścią przez nieudane interesy. A on sam teraz leżał w śpiączce.
Desperacko potrzebowałam funduszy, by pomóc Silver Moon Pack.
Jednak nie miałam siły tłumaczyć tego Derekowi. Byłam dziś po prostu wykończona.
Więc po prostu stałam w miejscu i odpowiedziałam cicho: "Nie martw się. Nie żądam wiele. Dla Alphy, który zdradził swoją partnerkę, to i tak zbyt łagodna kara."
Derek zbliżył się, przerastając mnie wzrostem.
Powiedział lodowato: "Zdradziłem? Tabitha, w ogóle nie zasługujesz na to, by być moją Luną."

Alpha's Wife Hunt
920 Rozdziały
920
Treść

Zapisz

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101