passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Daisy autor Tashapage writing

Daisy

/

Rozdział 1

Rozdział 1

Wytrzełem usta tyłem ręki i spojrzałem gniewnie na swoje odbicie w popękanej lustrze.

To było ich wina.

Wszystko było ich wina.

"Chciałem tylko wyjść", powiedziałem do siebie i spłukałem toaletę, zmywając wszelkie ślady, że właśnie wyplułem całe jedzenie z poprzedniej nocy i mnóstwo krwi.

Westchnąłem i przesunąłem palcami przez moje naturalne srebrne włosy, zastanawiając się, co powinienem zrobić.

Mógłbym kontynuować ucieczkę i skończyć zabić siebie, lub mogłem

wróć i znajdź pomoc, a skończysz zabijać innych.

Tak ciężko pracowałem, żeby uciec.

Nikt jeszcze tego nie zrobił.

Udało mi się pozostać niezauważonym. Byłem wolny.

Tak przynajmniej myślałem.

Nadal byłem uwięziony w ich sieci. Wciąż mieli nade mną kontrolę.

Klnąłem głośno i z trzaskiem uderzyłem dłonią o umywalkę. "Nie mogę wrócić" - szepnąłem i obróciłem się na pięcie, idąc do sypialni. Wyciągnąłem pęczek ubrań z torby podróżnej, w której trzymałem wszystkie moje rzeczy.

Pobiegłem do swojego mieszkania i wrzuciłem torby na łóżko. Zdjąłem ze sobą ubrania i zanim założyłem dżinsy, złapałem czysty opatrunek i wymieniłem zabrudzony krwią, który był owinięty wokół mojego uda. Gdy mój nogę była opatrzona, założyłem podarte dżinsy, biały podkoszulek i moją czarną skórzaną kurtkę. Wsunąłem stopy w moje wojskowe buty, związałem włosy w wysoki kucyk i ruszyłem do drzwi.

Mieszkałem w tandetnym bloku na obrzeżach małego miasteczka. Było tanio.

i nikt nie zadawał żadnych pytań.

Lubiłem chodzić codziennie do miasta. Było samotnie samemu. Dużo się przeprowadzałem, więc nie było sensu nawiązywać znajomości.

Poza tym, jedyną osobą, do której mogłem odpowiadać, byłem ja sam.

Miasteczko było urocze i niezbyt ruchliwe. Nie miało też wielu kamer monitoringu.

Byłem tu od około dwóch tygodni i niedługo znów będę musiał się przeprowadzić.

Nie było bezpieczne dla mnie zatrzymywać się długo w tym samym miejscu. Ciągle się rozglądałem.

moje ramię.

Spojrzałem za siebie i pozwoliłem sobie trochę się zrelaksować, tam była rodzina po drugiej stronie ulicy, starsza pani i grupa facetów około 20 metrów za mną.

Nie ma się o co martwić.

Nagle wydałem stłumiony okrzyk, gdy poczułem ostry ból w gardle i kaszlnąłem gwałtownie, krew rozprysła się na moich rękach. "Cholera" mamrotałem, wyciągnąłem chusteczkę z kieszeni i szybko wytrzełem krew.

"To nie wygląda zbyt dobrze."

Zastygłem, kiedy

Usłyszałem głos i moje serce zaczęło szybko bić w mojej klatce piersiowej.

To nie mogło być prawdą.

Zatrzymałem oddech, gdy powoli spojrzałem w górę, modląc się do Boga, że znajomy głos to tylko przypadek.

Tak nie było.

"Dawno się nie widzieliśmy, Daisy" - powiedział Blake, patrząc na mnie z aroganckim uśmiechem na twarzy.

"Cholera" - przekląłem i obróciłem się, marszcząc brwi, gdy grupa chłopaków, którzy byli za mną, nagle była o wiele bliżej niż wcześniej. I wszyscy się na mnie patrzyli.

bezpośrednio na mnie.

"Nie, żebyś mógł," zawołał Blake i zanim zdążyłem uciec, złapał mnie za nadgarstek i wyrwał do tyłu.

Głośno przekląłem i wyrwałem nadgarstek z jego chwytu, obracając się, by spojrzeć na niego.

"Czy naprawdę myślisz, że jesteś gotowy do walki w takim stanie?" zastanawiał się Blake, przeczesując palcami swoje ciemne włosy.

"Spierdalaj," splunąłem, a on uśmiechnął się, podnosząc pięści przed twarzą.

, i uczyłem się ciężej. Z zacięciem.

„Wrzuć się na mnie, Dais” - zaśmiał się i dokładnie to zrobiłem.

Zaatakowałem.

Łatwo uniknął mojego pierwszego ciosu, a ja zacisnąłem zęby, rzucając mu kopniaka w bok. Nieco się potknął, ale śmiał się. „Jesteś słaby” - powiedział, a ja uniknąłem ciosu, który rzucił. „Ciekawe dlaczego tak jest, co?”

„To ty to zrobiłeś, zaraziłeś mnie?” - syknąłem i jęknąłem z bólu, kiedy chwycił moją pięść, kilka milimetrów przed uderzeniem w jego twarz, i boleśnie ją skręcił.

Za plecami czułam jego obecność.

"Mieliśmy rację, martwiąc się o twój stan psychiczny, więc Jack zrobił coś specjalnie dla ciebie", powiedział, a ja rzuciłam głową do tyłu, boleśnie uderzając Blake'a w twarz. Wywinęłam się z jego uścisku i podciąłem mu nogi, wysyłając go na podłogę. Złośliwie się zaśmiał i łatwo odbił się, skierowując pięść w moją twarz, zanim zdążyłam mrugnąć.

"Cholera", mamrotałam i zataczałam się do tyłu. Byłam zaskoczona, że wciąż stoję. Af

Po tym, jak rano zachorowałem, miałem straszny ból głowy i świat ciągle się kręcił.

"Od czasu tego małego chłopca wiedzieliśmy, że namieszał ci w głowie", powiedział Blake i spojrzałem na niego z ukosa.

"Zamknij się", odparłem i ruszyłem, żeby go kopnąć w bok, ale on złapał mnie za kostkę i przewrócił. Na szczęście udało mi się wylądować w przysiadzie, ale gdy tylko wstałem, ogromny ból eksplodował w moim udzie i krzyknąłem z bólu. "Cholera!" przekląłem, a Blake skierował swoje spojrzenie na mnie.

Ted kolejny celnie wymierzony kopniak w moje udo. Moja noga ugięła się z bólu i wylądowałem na kolanach z trzaskiem. "Ty dupku!" wydusiłem i zmusiłem się do wstawania, ale zanim mogłem cokolwiek zrobić, Blake złapał mnie za ramię i boleśnie skręcił je za plecy. Wykrzyknąłem z frustracji i walczyłem w jego uścisku, ale był zbyt silny. "Zejdź ze mnie!"

"Uspokój się, bo otworzę dla ciebie szwy," powiedział Blake słodkim głosem i wzdrygnąłem się, czując nacisk na mojej

Udo. Spojrzałem w dół i zobaczyłem, że miał nóż przyłożony do góry mojego uda, tuż obok mojej rany.

"Jesteś suką."

"Miło cię widzieć też, Daisy," zaśmiał się Blake i dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że grupa chłopaków, która była za mną, zatrzymała się i obserwowała Blake'a i mnie. "Oni są z Agencji," powiedział Blake, a chłopak o rozczochranych blond włosach wyszedł do przodu i przejrzał mnie od góry do dołu.

"To ona?" Powiedział z niedowierzaniem.

w, bez emocji.

"Nie, jest obcą osobą i pomyślałem, że będzie zabawne ją zaatakować" - sarkastycznie powiedział Blake.

Facet wpatrywał się w Blake'a i unosił brew. "Twoje tak zwane poczucie humoru może być irytujące. Czy wiedziałeś o tym?"

"Twoja beznadziejna osobowość potrafi być czasami nudna. Czy wiedziałeś o tym?" - kontratakował Blake, a facet uśmiechnął się delikatnie, potrząsając głową.

"Kim jest ta osoba?" - zapytałem, a facet zrobił krok w moim kierunku.

w moją stronę. Jego wysoka postać górowała nade mną, a jego ciemne oczy były zwężone, gdy mnie od góry do dołu przeglądał.

"Eli Reynolds," powiedział Blake, a ja uniosłem brwi na znajome imię.

"The?" zapytałem, a chłopak kiwnął głową.

"Nie jesteś jedyną znaną osobą w Agencji," powiedział Eli i położył palce pod moim podbródkiem, podnosząc moją głowę, żeby na niego spojrzeć. "Jednak ja nie uciekam od swojej pracy."

Przewróciłem głowę na bok i kopnąłem w moją

Noga do przodu, boleśnie uderzając Elego w kolano.

"Spierdalaj" warknąłem i jęknąłem z bólu, gdy Blake wbił nóż w moje udo, przecinając przez moje dżinsy i prawdopodobnie szwy, które miałem. "Ty cholerny palancie!" Zawarczałem, a Blake cmoknął z dezaprobatą.

"Zachowuj się" powiedział do mojego ucha. "Przepraszam za to, Eli. Daisy jest trochę trudna."

Zadrwiłem i nagle czarny van zatrzymał się obok nas na drodze. "Jak oryginalne" mruknąłem.

i drzwi tylne otworzyły się, odsłaniając Jacka.

"Daisy!" Powiedział jasno, jego uśmiech poszerzył się, gdy na niego spojrzałam z wrogością. "Jak się czujesz? Czy głowa ci się kręci? Zaczęłaś już wymiotować krwią?"

"Ty mała suko!" Przycisnęłam zęby i rzuciłam się na Jacka, ale Blake łatwo mnie powstrzymał. "Zabiję cię, podstępny mały-"

Zostałam przerwana, gdy Blake uderzył moją głową w drzwi vana i jęknęłam, widząc gwiazdy. "Nie oszczędzacie się, chłopaki", powiedział jeden z nich.

Jeśli faceci, których nie znałem, skomentowali i mrugnąłem kilka razy, próbując zobaczyć wyraźnie.

"Gdybyśmy zamienili się miejscami, ona też by tego nie zrobiła" - powiedział Blake i popchnął mnie do vana. Moje widzenie było nadal zamglone po mocnym uderzeniu od Blake'a i potknąłem się wsiadając do vana. Po obu stronach biegły dwie ławki, a Blake wypchnął mnie na jedną z nich, a ja gwałtownie kaszlałem, zakrywając usta rękami, gdy plułem krwią.

"To obrzydliwe" - powiedział Blak

e mruknął, a ja wytrzełem ręce o moje dżinsy.

"Ta nauka," zawołał Jack, a ja na niego spojrzałem gniewnie.

Moje widzenie zaczynało się wyjaśniać i rozejrzałem się dookoła, próbując znaleźć sposób na ucieczkę. Wliczając Blake'a, Jacka i Eli'ego, było nas sześciu facetów, nie licząc kierowcy, którego jeszcze nie widziałem.

Myśleli, że jestem słaby, nie spodziewali się niespodziewanego ataku.

"Tom, idź do przodu z Olim," rozkazał Blake, a jeden z facetów, którego nie znałem, skinął głową i w

Wyszli. Mniej jednego faceta do zajęcia się. "Reszta w środku."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 2

Zanim ktokolwiek się ruszył, wyskoczyłem i uderzyłem Blake'a w jaja. Wydusił z siebie jęk i podwójnie się pochylił z bólu.

"Suczko", wydusił, ale udało mu się złapać mnie za ramię i wyrzucić do tyłu. Uderzyłem głową w ścianę vana i zaszczypałem z bólu.

"Wszyscy, wsiadajcie!" krzyknął Jack, a ja jęknąłem, gdy drzwi vana zatrzasnęły się. Byłem uwięziony.

"W jaja?" Blake skrzywił się i złapał mnie za ramię, zmuszając do siadu na ławce. "Serio?"

"Nie bądź taki płaczliwy" - mamrotałem, a on wyciągnął pistolet z pasa swoich dżinsów i zadał cios w moje skronie. "To po prostu niegrzeczne" - jęknąłem, gdy moja głowa zagrzmiała, a czarne plamki zasłoniły mi wzrok. Nie było to wystarczająco mocne, żeby mnie wybić, ale po tym jak zostałem pchnięty w drzwi vana i uderzyłem głową w ścianę vana, na pewno wystarczyło, żeby mnie zamroczyć.

Blake sięgnął pod ławkę i usłyszałem brzęczenie łańcuchów. Byłem zbyt zamroczony, żeby się bronić.

, Ledwo mogłem skoncentrować się na siedzeniu prosto, nie mówiąc już o walce z Blake'em. Podniósł garść łańcuchów i zakuł mi ręce w kajdanki. Zrobił to samo z moimi nogami, a następnie przypiął kajdanki do metalowej belki pod ławą. Moje ręce i nogi były połączone kawałkiem łańcucha i westchnąłem.

Naprawdę byłem uwięziony.

"Czy to wszystko jest naprawdę konieczne?" zapytał jeden z gości, których nie znałem. "Przecież ona nie wygląda na wystarczająco sprawna, aby się bronić."

&quo

"Ona mogłaby być umierająca, a i tak stawiałaby opór," Jack szydził. "To właśnie Daisy."

"Kiedy będę mógł myśleć normalnie i nie widzieć dwóch z was, zamierzam cię zabić," warknąłem, a Jack uśmiechnął się.

"Jak długo kaszlesz krwią?" zastanawiał się i słabo ciągnąłem łańcuchy. "Czy masz już migreny? A co z nudnościami?"

"Dostajesz mi migreny," syknąłem i zaczęłem gwałtownie kaszleć ponownie.

Nie mogłem unieść rąk wyżej niż do pasa, więc nie mogłem zakryć ust i kaszlałem krwią. Blake to zobaczył i wyciągnął chusteczkę z kieszeni, zakrywając nią moje usta. Napad kaszlu trwał około 5 minut, a gdy skończyłem, jęknąłem i oparłem się plecami o ścianę vana. Blake upuścił zakrwawioną chusteczkę i wytrzeł ręce o moje jeansy, uśmiechając się do mnie, gdy na niego spojrzałem z gniewem.

Zajął miejsce naprzeciwko mnie, a ja rozejrzałem się, widząc, że wszyscy się na mnie patrzą.

Eli

siedział obok mnie i zmarszczył brwi. "Co jej zrobiłeś?" zastanawiał się. "Wygląda jak gówno."

"Dzięki," uśmiechnął się Jack.

"Kiedy podejrzewaliśmy, że ma myśli o odejściu, Jack ją zatruł," wyjaśnił Blake.

"Działa to powoli i pogarsza się z czasem. Czujesz się chory, masz silne bóle głowy, a żołądek wydaje się, że jest rozrywany od środka, dlatego krztusi się krwią," powiedział Jack.

"H

„Jak to zatrzymać?” zapytał jeden z przypadkowych facetów.

„Mamy antidotum” powiedział Jack.

„Co by się stało, gdyby go nie dostała?”

„Zginęłaby” zgadł Eli.

„Bingo” powiedziałem i przewróciłem oczami.

„Myślałem, że nie chcesz, żeby zginęła” powiedział Eli.

„Wiedzieliśmy, że albo sama się zgłosi, jeśli zachoruje za bardzo, albo przez chorobę zdradzi się i ją znajdziemy” powiedział Blake.

 

"Jak mnie znalazłeś?"

"Przegapiłeś kamerę," wzruszył ramionami Blake.

"Gdzie?"

"Dwie dziewczyny robiły sobie selfie," Jack się śmiał. "Byłeś w tle."

"Cholera jasna," westchnąłem. "Co się ze mną stanie, gdy wrócimy do Agencji? Zdezerterowani są zabijani."

"Ale wszyscy wiemy, że tobie się to nie przydarzy," Jack zaśmiał się złośliwie.

"Więc co się stanie?"

"Dowiesz się

"Gdy wrócimy, wyjdzie" - wzruszył ramionami Blake i jego oczy spoczęły na moim udzie. Moje dżinsy były czerwone od krwi. "Jack, podaj nam apteczkę." Jack sięgnął pod ławkę i podniósł apteczkę, podał ją Blake'owi, który założył rękawiczki, a potem ukląkł przede mną. "Spróbuj czegoś, a nie zawaham się rozbić twojej uroczej twarzy, Daisy" - ostrzegł Blake.

"Myślałem, że jesteście drużyną. Nie jesteście zbyt przyjaźni" - powiedział jeden z chłopaków, których nie zdążyłem rozpoznać.

Nie wiesz, jak się nazywa, więc Blake spojrzał na niego z gniewem.

"W przypadku, gdybyś nie zauważył, Daisy jest jedną z najlepszych. Gdyby nie była chora, związana i prawdopodobnie wstrząśnięta, robiłaby wszystko, co w jej mocy, żeby nas pokonać. Pewnie by was trzech zabiła," Blake skinął głową w stronę Eli i dwóch facetów, których nie znałem, "a jeśli miałałaby dobry humor, zostawiłaby mnie i Jacka z piękną raną; nic, co by nas nie zabiło, ale wyeliminowałoby nas na długo.

Ona jest zabójczynią, tak jak my. Jest jedną z najlepszych. To, że jest dziewczyną, nie czyni jej mniej bezwzględną. Jest powód, dlaczego nie zastrzeliłem jej, to dlatego, że kiedyś byliśmy drużyną. Gdyby to był ktokolwiek inny, zastrzeliłbym go i byłoby po wszystkim. Traktuję ją przyjaźnie. "

"Blake to urocza osoba, która oprócz uderzania cię w głowę pistoletem, lubi też cię dźgnąć podczas treningu" - powiedziałem sarkastycznie.

„To był wypadek” mamrotał Blake.

Jack prychnął. „Wypadek moje dupsko! Byłeś po prostu zirytowany, że nie chciała spać-” Zimne spojrzenie zarówno mnie, jak i Blake'a uciszyło Jacka, a Blake wyciągnął nożyczki z apteczki.

Przyglądałem się nożyczkom i próbowałem znaleźć sposób, aby chwycić je od Blake'a związanych razem rękoma.

„Nawet nie myśl o tym” ostrzegł Blake. „Pójdą prosto do twojego żołądka, jeśli”

Twoje ręce ledwo drgną, Daisy.

"Czy zawsze są tacy uprzejmi dla siebie?" zapytał Eli, a ja odwróciłem się, żeby na niego spojrzeć.

"Woah, co do cholery robisz?" zażądałem, gdy Blake zaczął przecinać moje dżinsy. "Do diabła, były nowe, ty drańu."

"Przestań marudzić" - powiedział Blake i przewrócił oczami. "Muszę mieć czysty widok na ranę."

"Rana?" powtórzyłem. "To nie tylko rana, Blake.

Powinieneś wiedzieć, biorąc pod uwagę, że mnie ugodziłeś.

"Powiedziałem, że to był wypadek" - mruknął Blake, a ja obserwowałem, jak przecinał moje dżinsy do połowy uda. Gdy odsłonił ranę, przeciął przesiąknięte krwią opatrunki i wrzucił je na podłogę. Moja noga była we krwi, a Blake westchnął, przecierając większość krwi chusteczką. "Łączenia się rozerwały, będziesz musiał mieć nowe."

"Teraz?"

"To długa droga z powrotem do

Podstawy, chyba że chcesz wyciekać krwią, wtedy tak, teraz - powiedział Blake. Rana całkowicie się otworzyła.

Wolę wyciekać krwią niż wracać - powiedziałem, a Blake zadrwił. Zaczął nawlekać sterylizowaną igłę i spojrzał na mnie.

Nie mam niczego do znieczulenia bólu, będzie bolało - powiedział i zobaczyłem, jak butelka wódki przeszła do Blake'a.

Po co do diabła masz wódkę? - powiedziałem.

Nie ma nic innego, co bym miał - odpowiedział Blake.

oczyść ranę," wzruszył ramionami Blake.

"O kurwa, nie, nie polewaj tego na- Ah, cholera!" Wykrzyknąłem z bólu, gdy Blake wlał wódkę na moją nogę, a ja skrzywiłem się, gdy zaczęło piec moją ranę. "Skurwysynu," burknąłem.

"Eli, możesz przytrzymać jej nogę?" Powiedział Blake, a Eli skinął głową, kucając przede mną i mocno kładąc ręce na moim kolanie. "Staraj się nie ruszać za bardzo."

"Nie miałem zamiaru się ruszać," mruknąłem.

Blake

uniosłem igłę do mojej skóry i jęknąłem, gdy przejechaliśmy przez wybój na drodze i moja głowa ponownie uderzyła w ścianę vana. "Cholera," przeklął Blake, uderzając w ścianę oddzielającą nas od Olego, który prowadził. "Uważaj, człowieku, próbuję zszyć Daisy!"

"Zawsze nienawidziłem igieł," burknąłem, a Blake umieścił igłę blisko góry mojego uda. Dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że zarówno Eli, jak i Blake mieli klarowny widok na część mojej koronkowej figi z powodu

gdzie Blake przeciął moje jeansy.

"Daisy, czy się rumienisz?" Blake zażartował, kiedy zauważył na co patrzę. "Nie mogę powiedzieć tego samego o Eli, ale to nic, czego wcześniej nie widziałem."

Tak bardzo chciałam uderzyć Blake'a w towarzyszący mu uśmiech, ale zatrzymałam się, bo trzymał igłę tak blisko mojej skóry.

"Po prostu to zrób", mruknęłam, a Blake przepchnął igłę przez moją skórę. Skrzywiłam się i zacisnęłam zęby, gdy Blake pracował.

. Eli stężał uścisk na mojej nodze i zmusił ją do spokoju. Blake miał dużo doświadczenia w szyciu ran, ale nigdy wcześniej nie musiał radzić sobie w nierównym vanie. „Uważaj!” jęknąłem, gdy van szarpnął i igła boleśnie pociągnęła skórę.

Po kilku minutach Blake skończył i zawiązał nitkę. Wytarł krew i schował apteczkę. „Zrobione” powiedział, a Eli puścił moją nogę i zajął miejsce obok mnie. Obserwowałem Blake'a, gdy on...

Podniósł butelkę wódki i wziął łyk, następnie polał resztę na moją ranę.

"Jezus Chryste!" krzyknąłem i jęknąłem z bólu. "Kurwa, Blake! Co do cholery!" Próbowałem kopnąć Blake'a, ale kajdanki nie dawały mi wiele miejsca do poruszania się, a Blake wycofał się na swoje miejsce naprzeciwko mnie. "Cholera, czy to było konieczne!"

"To za kopnięcie mnie w jaja," westchnął.

"Jesteś takim skurwielem!" syczałem, ale on tylko...

Uśmiechnął się do mnie.

"Wygląda na to, że ktoś przez jakiś czas nie będzie ruchał," powiedział Jack, uśmiechając się zadziornie do Blake'a.

"Zamknij się," powiedziałem i skrzywiłem się na Jacka.

"Czy wy trzej nigdy nie przestajecie kłócić się?" powiedział Eli, ledwo na nas patrząc. "To jest dość irytujące."

"Och, przepraszam," powiedziałem z sarkazmem. "Chciałbyś być zwolniony? Po prostu otwórz drzwi i skocz pod autobus, wtedy nie będziesz musiał się więcej martwić."

Posłuchaj nas.

"Wolałbym cię rzucić pod autobusem" - Eli wzruszył ramionami.

"W przypadku, że zapomniałeś, wszyscy mnie porwaliście. Nie wybrałem bycia tutaj, więc albo usiądziesz i posłuchasz naszego kłótni albo spadaj" - powiedziałem z irytacją.

"Albo mogę cię uciszyć" - Eli wzruszył ramionami.

"Idź w cholerę, zarozumiały dupku" - skrzywiłem się.

"Ona się wkrótce uspokoi" - powiedział Blake. "Jest głównie zła, że jest tu przetrzymywana."

„Nie wierzę w to” - mruknął Eli, a ja spojrzałem na niego gniewnie, przesuwając zakuwany stopą i stąpając mu na stopę. „Hej!” - zgrzmiał i ostry łokciem uderzył mnie w żebra.

„O kurwa, boli” - jęknąłem, skrzywiając się na ostry cios.

„Zamierzam cię znokautować” - ostrzegł Eli.

„Och, naprawdę się boję” - powiedziałem sarkastycznie i przewróciłem oczami. Ignorowałem Eli po tym incydencie.

i skoncentrowałem się na planowaniu mojej ucieczki.

Przez następne kilka godzin byłem cichy. Teraz miałem zupełnie czystą głowę i plan. Dyskretnie rozejrzałem się i zobaczyłem, że nikt nie zwracał na mnie uwagi. Zacząłem ciągnąć za kajdanki, próbując wyciągnąć rękę bez konieczności wykręcenia kciuka. Potrzebowałem tylko jednej wolnej ręki do tego. Zacisnąłem zęby, gdy zdałem sobie sprawę, że nic nie osiągam. Musiałem wykręcić kciuk. Starałem się nie okazywać bólu, gdy to zrobiłem, i powoli wyciągnąłem moją rękę.

Wydostałem się z kajdan. Jak tylko było wolne, sięgnąłem po broń wystającą z kieszeni Eli'ego, ale zanim zdążyłem ją złapać, jego ręka wysunęła się i złapała moje nadgarstek. Skręcił moją rękę w nieznośnym kącie i krzyknąłem z bólu.

"Jesteś dość przewidywalna, Daisy" - powiedział Eli, a ja próbowałem się uwolnić z jego chwytu. "Zrezygnuj i nie złamię ci ręki."

"Zejdź ze mnie!" - rozzłościłem się.

"Robiliśmy to po twojemu i nie przyniosło to rezultatów. Teraz zrób to po mojemu."

Od kilku godzin, odkąd ona zamilkła, on planował, jak uciec. Teraz zrobimy to po mojemu", powiedział stanowczo Eli, a Blake wzruszył ramionami.

"Zrób, co zechcesz", powiedział i nagle moje światło zgasło.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Daisy

Daisy

97 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

97

Treść

Aa