passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Dear Diary, The Cross Brothers are After Me autor itsvlada

Dear Diary, The Cross Brothers are After Me

/

Rozdział 1

Poznaj Psychopatów

Data: 28 sierpnia Czas: 23:30

Drogi Pamiętniku, Nowe miasto, nowa szkoła, nowy koszmar. Chciałam zacząć od nowa, ale najwyraźniej wszechświat ma inne plany. Kolacja z sąsiadami powinna była być bezproblemowa, prawda? Źle. Wchodzą bracia Cross—Aiden, Asher i Grayson—trzech chłopców, którzy sprawiają, że kłopoty wyglądają jak forma sztuki. Jedna kolacja i już jestem ich nowym celem.

Jutro zmierzę się z Ridgemont High. Jeśli dzisiejsza noc jest jakąkolwiek wskazówką, to wkraczam do lwiej jamy. Życz mi szczęścia. Albo lepiej, módl się za mnie.

-Lila

***

Przeprowadzka miała być nowym początkiem, przynajmniej według moich rodziców. Dla mnie to było jak zesłanie. Nasz nowy dom stał w dzielnicy jak z luksusowego magazynu—zadbane trawniki, nieskazitelne chodniki i domy tak duże, że mogłyby mieć własne kody pocztowe. To był świat, do którego nie pasowałam, i nie zamierzałam udawać, że jest inaczej.

Wciąż rozpakowywałam swój pokój, kiedy mama wsunęła głowę do środka. „Lila, kochanie, załóż coś ładnego. Sąsiedzi przychodzą na kolację.”

Westchnęłam, opadając na łóżko. „Muszę?”

„Tak,” powiedziała, jej ton był ostateczny. „To nowi koledzy twojego ojca, a my chcemy zrobić dobre wrażenie.”

Niechętnie narzuciłam zwykły sweter i dżinsy. Nie zależało mi na tym, żeby na kimkolwiek zrobić wrażenie.

Rodzina Crossów przybyła punktualnie o siódmej. W chwili, gdy drzwi wejściowe się otworzyły, uderzyła mnie fala energii, równa częściom urokowi i niebezpieczeństwu. Trzech chłopców weszło do środka, każdy tak oszałamiający, że wydawało się to niemal nierealne.

Pierwszy, z niechlujnymi brązowymi włosami i uśmiechem, który można było opisać tylko jako kłopotliwy, pierwszy mnie zauważył. Jego ostre oczy przesunęły się po mnie, jego uśmieszek się poszerzył.

„Nowa dziewczyna na horyzoncie,” powiedział, jego ton ociekał kpiną. „To będzie zabawne.”

Drugi chłopak, stojący nieco za nim, był bardziej opanowany, ale nie mniej onieśmielający. Jego rysy były ostre, postawa zrelaksowana, a spojrzenie przenikliwe.

„Ostrożnie, Aiden,” powiedział gładko. „Możesz ją przestraszyć, zanim jeszcze zaczniemy.”

Więc to był Aiden. A ten... Asher.

Zanim zdążyłam przetworzyć ich słowa, wszedł trzeci chłopak. Wyższy, szerszy i z aurą cichej autorytetu. Nie uśmiechał się. Nawet nie wydawał się przejmować, że stoję tam niezręcznie, ściskając brzeg blatu.

Spojrzał na mnie od stóp do głów, jego zimne oczy zatrzymały się wystarczająco długo, by mnie zaniepokoić. „Nie wygląda na to, że długo przetrwa.” Jego głos był płaski, lekceważący, jakby już byłam stratą czasu.

Kolacja była gorsza.

Moi rodzice byli cały czas uśmiechnięci, rozmawiali z panem i panią Cross o pracy i lokalnych szkołach, nieświadomi napięcia przy stole. Tymczasem bracia zdecydowali, że jestem ich nową ulubioną rozrywką.

Zaczęło się od Aidena „przypadkowo” przewracającego moją szklankę z wodą.

„Ups,” powiedział, uśmiechając się, gdy ja próbowałam złapać serwetki. „Nie zauważyłem tego.”

„Jasne, że nie,” mruknęłam, rzucając mu gniewne spojrzenie.

„Uważaj, słoneczko,” drażnił się. „To spojrzenie może wypalić dziurę w stole.”

Potem przyszedł Asher, który obserwował mnie jak jastrząb za każdym razem, gdy rodzice pytali mnie o moje przyszłe plany. Kiedy jąkałam się nad odpowiedzią, jego uśmieszek się powiększył.

„Nie martw się, Lila,” powiedział, opierając się na krześle. „Na pewno się zorientujesz. Pewnie.”

Poczułam, jak moje policzki czerwienieją z zakłopotania i frustracji. „Dzięki za wsparcie.”

I wtedy był Grayson. Nie mówił wiele, ale jego obecność była niemożliwa do zignorowania. Siedział na drugim końcu stołu, obserwując mnie jak jakiś eksperyment, który badał. W końcu przemówił, jego głos przeciął rozmowę.

„Zgaduję,” powiedział, jego ton był pozbawiony emocji. „Jesteś jedną z tych dziewczyn, które myślą, że mogą poradzić sobie ze wszystkim?”

Zesztywniałam, spotykając jego spojrzenie. „Co to ma znaczyć?”

Wzruszył ramionami, biorąc łyk wody. „Dokładnie to, co brzmi.”

Cisza, która nastała, była przytłaczająca i po raz pierwszy byłam wdzięczna, kiedy moja mama zmieniła temat.

Później tej nocy, kiedy w końcu uciekłam do samotności mojego pokoju, opadłam na łóżko i wpatrywałam się w sufit. Kim oni myśleli, że są? Pewnie, byli przystojni—irytująco tak—ale to nie dawało im prawa traktować mnie jak jakiegoś żartu.

Próbowałam to zrzucić, mówiąc sobie, że nie będę musiała się z nimi wiele zmagać. Byli sąsiadami, niczym więcej.

Kiedy już zaczynałam się relaksować, miękki dźwięk pukania wyrwał mnie z myśli.

Zmarszczyłam brwi, siadając. Dochodziło to z okna.

Zsuwając się z łóżka, podeszłam do okna i odsunęłam zasłonę. Moje serce zatonęło. Stojący na podwórku, uśmiechający się do mnie jak para psotnych diabłów, byli Aiden i Asher.

Aiden podniósł rękę w udawanym salucie, jego uśmieszek był na miejscu. Wyszeptał: „Witaj w sąsiedztwie, słoneczko.”

Obok niego Asher wsunął ręce w kieszenie, jego uśmiech mniej zabawny, ale równie niepokojący.

Zatrzasnęłam zasłonę i odsunęłam się, moje serce waliło.

„Świetnie,” mruknęłam pod nosem. „Mieszkam obok psychopatów.”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Bracia Cross Rządzą Szkołą

Data: 29 sierpnia Godzina: 21:15

Drogi Pamiętniku, Pierwszy dzień w Ridgemont High. To oficjalne: weszłam do basenu z rekinami. Bracia Cross są w centrum tego wszystkiego i jakoś stałam się ich ulubionym celem. Uśmiech Aidena doprowadza mnie do szału, zadufanie Ashera sprawia, że krew się we mnie gotuje, a zimna obojętność Graysona jest gorsza niż oni obaj razem wzięci.

Chciałabym zniknąć. Zamiast tego, tkwię tu, unikając obelg i spojrzeń. Nie jestem pewna, ile jeszcze mogę znieść.

-Lila

***

Pierwszy dzień szkoły zaczął się tak samo jak moja przeprowadzka: okropnie. Przejście przez wypolerowane korytarze Ridgemont High było jak wejście do basenu z rekinami. Uczniowie byli nieskazitelnie ubrani, perfekcyjnie zadbani i emanowali rodzajem pewności siebie, której nigdy nie potrafiłabym udawać.

Ale nic nie przygotowało mnie na nich.

Bracia Cross nie po prostu weszli do szkoły - oni ją posiadali. Aiden, Asher i Grayson byli nietykalni, królowie tego błyszczącego królestwa bogatych dzieciaków. Ich imiona były szeptane, gdy przechodzili, ich obecność wymagała uwagi.

Aiden był czarującym rozrabiaką. Jego uśmiech mógłby prawdopodobnie stopić lodowce i on o tym wiedział. Asher, złoty chłopiec, był gwiazdą sportu w szkole, zawsze z tłumem wielbicieli wiszących na każdym jego słowie. A Grayson... Grayson był ponurym przywódcą, którego wszyscy zdawali się jednocześnie bać i szanować.

A ja? Najwyraźniej stałam się ich nowym ulubionym celem.

Zaczęło się na korytarzu. Miałam pełne ręce książek, próbując znaleźć drogę na lekcję angielskiego, gdy ktoś mocno na mnie wpadł. Moje książki rozsypały się po podłodze, a ja się zachwiałam, patrząc gniewnie na sprawcę.

Aiden stał tam z uniesionymi rękami w udawanej skrusze, z szerokim uśmiechem rozlanym na jego irytująco idealnej twarzy.

"Ups," powiedział tonem ociekającym fałszywą niewinnością. "Nie zauważyłem cię, słoneczko."

Przykucnęłam, żeby pozbierać książki, z płonącą twarzą. "Jasne, że nie."

On też przykucnął, podnosząc jeden z moich zeszytów i otwierając go, zanim zdążyłam go wyrwać.

"Ciekawe notatki," powiedział, przeglądając stronę. "Wow, twoje pismo jest... kreatywne."

Wyrwałam zeszyt z jego rąk, patrząc na niego ostro. "Nie masz gdzie indziej być?"

Wstał, wciąż się uśmiechając i zasalutował mi na żarty. "Do zobaczenia, słoneczko."

Na WF-ie nie było lepiej. Trener kazał nam wziąć stroje z szafek, ale kiedy podeszłam do mojej, szyfr nie działał.

Spróbowałam ponownie, moje palce drżały, gdy ogarniała mnie panika. To był właściwy numer - byłam tego pewna.

"Masz problem?" Gładki głos Ashera przebił się przez moją frustrację. Odwróciłam się i zobaczyłam go opartego o szafki, wyglądającego całkowicie swobodnie w swoim stroju gimnastycznym.

"Nie dzięki tobie," warknęłam, natychmiast podejrzliwa.

Uniósł brew, udając niewinność. "Co sprawia, że myślisz, że miałem z tym coś wspólnego?"

Spojrzałam na niego gniewnie. "Bo masz to wypisane na twarzy."

Wzruszył ramionami, uśmieszek błądził mu po ustach. "Może po prostu jesteś słaba z liczb."

Zanim uporałam się z szafką (z pomocą trenera), spóźniłam się na zajęcia. Asher, oczywiście, już tam był, biegając jak złoty chłopiec, którego wszyscy kochali. Puścił mi szybko oko, gdy przechodziłam obok, a ja zaklęłam pod nosem.

Lunch powinien być bezpieczny, ale nie. Nie z braćmi Cross w pobliżu.

Ledwo usiadłam z moją tacą, próbując ignorować spojrzenia, które dostawałam przez cały dzień, gdy Aiden i Asher wsunęli się na miejsca naprzeciwko mnie.

"Nie masz nic przeciwko, jeśli się przyłączymy?" zapytał Aiden, uśmiechając się, jakby już znał odpowiedź.

"Tak," powiedziałam stanowczo.

Zignorowali mnie, oczywiście. Aiden pochylił się do przodu, obserwując, jak biorę kęs kanapki.

"Jesz jak wiewiórka," powiedział, jego uśmiech się poszerzył.

Zamarłam w połowie żucia, patrząc na niego gniewnie. "Słucham?"

Asher uśmiechnął się złośliwie, od niechcenia podrzucając jabłko w dłoni. "Może być pierwszą osobą, która zadławi się powietrzem."

Trzasnęłam kanapką o stół. "Jesteście obaj nieznośni."

Nowy głos wtrącił się zza moich pleców, głęboki i zimny.

"A ty już mnie nudzisz."

Grayson.

Stał tam, jego wyraz twarzy nieczytelny, ale jego słowa zabolały bardziej niż dokuczanie Aidena i Ashera razem wzięte. Nawet nie czekał na moją odpowiedź, zanim odszedł, zostawiając mnie wściekłą.

Jakby bracia nie byli wystarczająco źli, ich znęcanie się zainspirowało innych do przyłączenia się - a konkretnie Tessę.

Tessa była byłą dziewczyną Ashera i gdyby spojrzenia mogły zabijać, byłabym martwa w momencie, gdy przekroczyłam próg szkoły. Ona i jej klika obserwowały mnie cały dzień, szepcząc i chichocząc za dłońmi.

Kiedy zabrzmiał ostatni dzwonek, byłam gotowa wrócić do domu i się schować, ale upokorzenie jeszcze się nie skończyło.

Podeszłam do mojej szafki, żeby zabrać swoje rzeczy, tylko po to, by znaleźć ją kompletnie zdewastowaną. Brokat wysypał się, jak tylko otworzyłam drzwi, pokrywając moje książki i papiery. Przyklejone w środku były fałszywe liściki miłosne z napisami takimi jak "Odrzut Crossów" nabazgranymi na nich.

Śmiech odbił się echem po korytarzu i odwróciłam się, by zobaczyć Tessę i jej przyjaciółki obserwujące mnie, ich oczy błyszczały rozbawieniem.

"Witamy w Ridgemont," powiedziała Tessa słodko, przerzucając swoje blond włosy przez ramię. "Świetnie tu pasujesz."

Posprzątałam jak najlepiej mogłam, moje ręce drżały ze złości. Chciałam po prostu wrócić do domu, zapomnieć, że ten dzień kiedykolwiek się wydarzył. Ale gdy sięgnęłam po plecak, wypadła z niego złożona kartka.

Mój żołądek się skręcił, gdy ją rozłożyłam.

"Zrezygnuj teraz, zanim będzie gorzej."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Dear Diary, The Cross Brothers are After Me

Dear Diary, The Cross Brothers are After Me

60 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

60

Treść

Aa