(ANGEL)
Angela westchnęła gorąco, gorące popołudniowe upały były uciążliwe, ale nie tak uciążliwe jak głośne głosy jej siostry i jej przyjaciółek szalejących na punkcie jakiegoś idola.
"Antonio Montero! Najmłodszy syn słynnej rodziny Montero! Nierealny i niezwykle przystojny gwiazdor Hollywood, którego wiele kobiet uwielbiało jako idealnego męża".
Głos nadawcy wiadomości z telewizora odbijał się echem w jej uszach, podwajając pulsujący, bolesny ból w jej głowie.
"Nawet bogaci i sławni są pod wrażeniem bogactwa, które ich otacza.
Rodzina idoli i piękności. Oczywiście, powiedzenie, że piękni jeszcze się nie narodzili, nie dotyczy Monteros, ponieważ ci przyjaciele są z przyszłości i mówiąc o bogactwie; masz rację; twój własny i ulubiony jest ponownie na szczycie listy najmłodszych miliarderów, przystojny Antonio Montero. Spektakularny... młody..."
Westchnęła, gdy głos nowicjusza nadal mieszał jej w głowie.
"O mój Boże, on jest takim Aniołem. Jak ktoś może być jednocześnie taki ładny i przystojny"?
Młodsza siostra Angeli, Kerry, zaszlochała.
"On jest zbyt piękny, żeby być prawdziwy".
Dodała jej przyjaciółka Beth.
"Chciałabym mieć tylko jednonocną przygodę".
Christy, inna przyjaciółka Kerry, zgodziła się.
Angela potrząsnęła głową i złożyła ubrania, które zbierała przez kilka minut.
Bliźniaki były trudne do zniesienia, rozrzucając swoje ubrania wszędzie.
Chyba to moja kara za rozpieszczanie ich do granic możliwości, pomyślała.
"Hej, Angela! Słyszałaś wiadomości? Antonio Montero przyjeżdża do naszego miasta na spotkanie z fanami. Możesz wziąć dzień wolny od swojej nudnej pracy kelnerki i dobrze się bawić".
Kerry zawołała do swojej starszej siostry.
"Pójść zobaczyć jakiegoś idola, który nawet nie wie, że istniejesz? Jakie to ekscytujące!"
Angela odpowiedziała z przekąsem, nie ukrywając sarkazmu w swoim głosie.
"Tak, powinnaś spróbować. Jest to zdecydowanie mniej nudne niż twój żałosny samotny styl życia".
Kerry odparła z uśmiechem.
Ręce Angeli poczuły się słabe po tym stwierdzeniu, opierając się impulsowi, by się rozszlochać.
Przyjaciółki Kerry wydały niski dźwięk zdziwienia i szeptały do siebie, podczas gdy dwie siostry walczyły ze swoimi lodowatymi spojrzeniami.
Kilka minut upłynęło.
Obie były w tej samej pozycji, przyjaciółki Kerry cicho opuściły i zrobiły znak "zadzwoń później" dla Kerry.
Gdy tylko drzwi się zamknęły, Angela wypuściła język.
"Wiesz co! Mam dość tego, że jesteś dzieckiem i ślinisz się na jakiegoś idola, podczas gdy ja zajmuję się domem, płacę rachunki, daję ci schronienie i jedzenie, płacę za szkołę bliźniaków i Jace'a, dosłownie przyjęłam twoje bliźniaki, nie zajmujesz się nimi, a mimo to nie widzisz potrzeby, by pomóc mi w pracach domowych czy nawet dorzucić się do utrzymania domu, wszystko, co robisz, to zachwycanie się jakimś głupim idolem i otwórz nogi dla każdego przystojnego mężczyzny, który ci się trafi".
Kerry przewróciła oczami agresywnie, jej nogi były zamknięte, a ręce złożone, dając swojej dwuletniej siostrze spojrzenie "zrób najgorsze".
"Wszystko, co widzę, to zazdrosna starsza siostra, która jest tak zgorzkniała, bo żaden mężczyzna jej nie chce".
Kerry odpowiedziała z uśmiechem.
"Przepraszam cię!"
Angela wybuchła, tracąc kontrolę.
"Mężczyźni uważają mnie za atrakcyjną, to nie moja wina, że nie masz faceta. Teraz wyładowujesz swoją złość na mnie?"
"Nie wyładowuję swojej złości na ciebie".
Angela krzyknęła.
"Cokolwiek, Meduza".
Kerry mruknęła z drwiącym wyrazem twarzy i zrzuciła się na kanapę.
"Kerry, nie zazdroszczę ci stylu życia, jaki prowadzisz, wszystko, o co proszę, to przestań! Dość, Kerry, przynajmniej posprzątaj swoje bałagan potem. Nie będę w stanie wyżywić kolejnego dziecka, które wyjdzie z twojej lekkomyślności, i czas znaleźć pracę".
Angela odpowiedziała z frustracją.
"Jesteś taka irytująca, chciałabym, żeby moja matka nadal żyła," Kerry wymamrotała.
Tętno Angeli spadło po tym stwierdzeniu, a jej oczy zaszły mgłą. Nienawidziła takich chwil, kiedy jej uczucia musiały zdradzić jej odwagę.
"Próbuję, Kerry, przez ostatnie 7 lat po wypadku, który zabrał naszą matkę, staram się stworzyć życie dla nas wszystkich, staram się wypełnić tę pustkę, wszystko, co robię, jest po to, byśmy mogli być razem jak dawniej, ale to nigdy nie jest wystarczająco dla ciebie, dlaczego nie pomóc mi, co?"
Wytarła twarz i gniewnie wyniosła kosz z praniem z pokoju.
Oczy Kerry śledziły ją, aż drzwi trzasnęły się za nią.
Angela wróciła do swojego pokoju. Trzasnęła drzwi i westchnęła ciężko, opierając się o nie. Niepewna, czy płakać, czy wykrzyczeć swoją złość, zsunęła się na podłogę i schowała twarz w ramionach.
"Dlaczego nie może być trochę pomocniejsza".
Szlochała, po czym wstała i skierowała się do łazienki.
Włączyła prysznic i zamknęła oczy, pozwalając, by ciepłe krople namoczyły jej ciało.
***
MIEJSCE: Bar Niebiańska Ekstaza
Shelley, piękna amerykańska modelka, której piękno wydawało się być światłem przyciągającym uwagę wszystkich mężczyzn w barze, patrzyła na Antonio Montero przez stół barowy.
Antonio był mieszanką kobiecości i męskości. Był znacznie wyższy od niej, miał siedem stóp wzrostu. Z szmaragdowozielonymi oczami, starannie wyrzeźbionymi ustami, wysokim grzbietem nosa i perfekcyjnie zarysowaną szczęką, jego rysy porównywano do upadłego anioła.
Choć ubrania były casualowe, były znakomite, a zmysł mody na najwyższym poziomie, biała jedwabna koszula opinała się na jego twardej klatce piersiowej, a rozpięty przód odsłaniał spragniony uchwyt jego twardych mięśni brzucha z wisiorkiem na łańcuszku wiszącym pomiędzy nimi.
Jest najseksowniejszym mężczyzną dla większości kobiet. Reszta uważa go za zbyt pięknego, by być hetero.
"Dobrze, ustalmy to, piękny chłopcze, chcesz, żebym udawała, że jestem twoją narzeczoną, na jak długo?"
"Brzmisz zbyt fajnie, spodziewałem się, że powiesz tak bez dalszych wyjaśnień" Antonio odpowiedział szorstko. Jednak jego głos był głęboki jak ocean i miał to zmysłowe działanie, które wywoływało coś dreszczowatego na nerwach Shelley.
Przesuń w górę, aby kontynuować
(WYNAJMIJ PANNĘ MŁODĄ)
Oblizała dolną wargę.
„Cóż, nie bądź taki pewien siebie, wciąż mogę powiedzieć nie, jeśli zechcę”.
Jego wzrok przesunął się na jej dekolt, potajemnie porównał jej pełne piersi do dziewczyny, którą miał zeszłej nocy.
Poza dekoltem, jej blada nieskazitelna twarz i długie blond włosy, które pasują do jej jasnoniebieskich oczu, nie wydają się go imponować.
„Więc mamy umowę”.
Powiedział z uniesioną brwią.
Shelley uśmiechnęła się i pokręciła głową z cygarem wciśniętym między zęby.
Antonio pstryknął palcami, a poważnie wyglądający mężczyzna w czarnym garniturze stojący obok niego podał jej kopertę.
„Jest interesująco gruba”.
Zachichotała z podekscytowaniem.
„100 000 dolarów tak działa na każdą kopertę” — uśmiechnął się.
Shelley zajrzała do koperty z niedowierzaniem, ale widok banknotów tysiącdolarowych rozwiał wszelkie wątpliwości, spojrzała w górę z szerokim uśmiechem na twarzy.
Wydmuchując chmurę dymu z ust, cicho się zaśmiała.
„Nie spodziewałam się mniej od samego Antonio Montero”.
„Dobrze dla ciebie, więc wszystko, co musisz zrobić, to wejść do pokoju następnego ranka i wcielić się w swoją rolę”.
„Dlaczego nie zabierzesz mnie ze sobą dziś wieczorem, Montero, czy nie jestem dla ciebie wystarczająco dobra?”
Zatrzymał się, a jego oczy poruszały się po jej ciele pożądliwie, jakby ją rozbierały, próbując ją zdobyć swoją seksownością. Shelley masowała swoje wielkie piersi, oblizując dolną wargę.
Jego oczy podążały za wilgotnym różem jej języka.
„Jesteś przeciętna nawet na jednorazową przygodę, ja idę za najlepszymi” — stwierdził Antonio z kpiącym uśmiechem na ustach.
„To niegrzeczne. Chodziłam z książętami i mężczyznami bogatszymi i przystojniejszymi” — Shelley przechwalała się, próbując ukryć swoje zdenerwowanie.
„Kiedy chodzi o seks, nie każdy mężczyzna jest obdarzony darem utrzymywania standardów, więc nie dziwią mnie twoje zaszczytne wzmianki” — uśmiechnął się.
„Jesteś rozpieszczonym bachorem” — syknęła z głębokim westchnieniem, „Co jeśli zrobię to za darmo”. Shelley nalegała.
Noc z Antonio Montero to coś, czego nie mogła sobie odmówić, żadna zdrowa kobieta nie mogłaby!
„To nie problem, wolałbym, gdybyś powiedziała... że chcesz okazać wdzięczność za kontrakt, który ci dałem” — uśmiechnął się.
„Nigdy nie miałam trudności z uwodzeniem mężczyzny bez względu na jego klasę, nie mówiąc już o kobieciarzu jak ty” — wyznała Shelley, opierając się na krześle.
Przeciągnęła palcami po włosach z frustracją.
„Poddanie się próbie nie będzie złe, spotkaj się ze mną w pokoju w hostelu, dziwko, lepiej spraw, bym był zadowolony z twoich umiejętności, nienawidzę nudnych kobiet.”
Shelly's finely curved mouth shifted into a double-edged, frankly sensual smile.
„Co mogę powiedzieć? Jestem zaszczycona”.
Noc z Antonio Montero to coś, czego nie mogła sobie odmówić, żadna zdrowa kobieta nie mogłaby!
Nagle drzwi baru się otworzyły, a do środka weszli umundurowani mężczyźni, tworząc zamieszanie.
Dwie kobiety niosły starszą panią na wózku inwalidzkim i podeszły do nich.
Antonio był oszołomiony, jednocześnie przyklejony do swojego miejsca.
„Babcia? Jak mnie znalazła?”
Szepnął.
Ludzie w barze szybko rozpoznali byłą królową piękności i babcię Antonio Montero.
Zaczęli robić zdjęcia, ale ochroniarze zdołali ich powstrzymać i opanować sytuację.
*****
Angela weszła do tego samego baru, czując się niekomfortowo.
Będąc drogim miejscem, nie było tam zbyt wielu ludzi, ale czuła się naprawdę nieswojo, wchodząc do baru z powodu gwizdów i brudnych spojrzeń mężczyzn w każdym zakątku.
„Witamy, moja pani, co mogę dla ciebie zrobić?”
Uśmiechnął się do niej przyjazny barman.
Angela tego potrzebowała, w końcu poczuła się trochę swobodniej.
„Dziękuję, ale wystarczy mi woda, będę czekała na kogoś”.
Skinął głową i podał jej butelkę wody.
„Dzięki”.
Angela uśmiechnęła się do niego, a potem westchnęła i po raz czwarty zadzwoniła do numeru swojego randkowicza, odkąd weszła do baru, a on nigdzie nie był.
Po raz pierwszy wyszła ze swojej skorupy, aby umówić się na randkę.
Chociaż portal randkowy to nie był dobry pomysł, nie miała wyboru. Desperacko chcąc udowodnić swoją siostrą, zgodziła się umówić na randkę z pierwszym mężczyzną, który do niej napisał.
To on wybrał drogi bar.
Po trzech godzinach jej telefon zadzwonił, to była wiadomość od mężczyzny, wyjaśniająca jego zmianę zdania na temat ich randki.
Angela uśmiechnęła się smutno do siebie, gdy łzy swobodnie spływały.
Kerry miała rację, jednak.
„Potrzebuję drinka!”
Pomachała do barmana.
I od tego momentu piła i piła.
Strzał za strzałem.
„Poproszę kolejną szklankę, proszę”.
Angela poprosiła, nie będąc w stanie zobaczyć zamazanego oblicza barmana.
„Jesteś pewna, że możesz to wytrzymać, już jesteś pijana”.
Człowiek odpowiedział i spojrzał na drugą stronę, niepewny, dlaczego ludzie zgromadzili się wokół jednego stołu.
„Widzisz, mam pieniądze, żeby zapłacić, po prostu daj mi tego cholernego koktajlu!”
Rzuciła w niego banknotami, opróżniając swoją torebkę, aż nie pozostał ani grosz.
„Proszę... Mam dużo do wyrzucenia z siebie”.
Załkała.
Barman wzruszył ramionami.
Oblizała ostatnią kroplę ze szklanki i usłyszała kobiecy głos wołający Tony'ego z tyłu. Imię jej randkowicza brzmiało Antony, musiała spojrzeć na swój telefon, żeby się upewnić.
„Antony?”
Angela sapnęła.
Wstała ze swojego miejsca i zaczęła iść w stronę stołu.
Zataczała się przez tłum, pijana.
„Hej, uważaj!”
Ktoś ją popchnął, a ona dramatycznie wpadła w ramiona Antonio i wybuchła płaczem.
Wszystkie oczy zwróciły się na nią i Antonio, który był skłonny ją zrzucić z siebie, ale ponieważ był w miejscu publicznym, musiał zachować się jak dżentelmen.
Angela spojrzała w jego zamazaną twarz i wybuchła płaczem.
„Dlaczego... wyciągnąłeś mnie tu i potem mnie rzuciłeś? Czy nie jestem wystarczająca? To nie fair...”
Antonio, jego babcia, Shelley i reszta gapiów patrzyli na nią oniemiali.
„Kim ona jest?”
Zapytała babcia Tony'ego, unosząc brew.
Antonio nie miał pojęcia, co się dzieje, ale nie miał innego wyboru.
To właśnie chciała jego babcia. Panna młoda dla Antonio.
Ukląkł na jednym kolanie.
„Bałem się reakcji mojej babci na nasz sekretny związek, ale skoro już tu jest, Angel, czy wyjdziesz za mnie?”
Przesuń w górę, aby kontynuować