passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Hekate's Bride - Rozdział #6 - autor Stephanie Nzekwue

Hekate's Bride

/

Rozdział 6

4. Nie jestem tutaj księżniczką. 4. I'm No Princess Here

Tłum popycha mnie, wybiegając z korytarza, w którym stoję, oszołomiony i w panice.

To nie może mi się przytrafić.

To nie może być prawdziwe.

Nie mogę być w Szkole Lycanów.

Czy Wielka Mistrzyni popełniła błąd? Nigdy nie słyszałem o takim błędzie w żadnej z moich lekcji historii na portalu. On zabiera cię tam, gdzie Bogini zechce.

Ja... Ja nie mogę być teraz tutaj. Muszę być w Akademii z Arią, Trinity, i

d Thorne.

Obracam się w kółko. Korytarze są oświetlone elektronicznymi urządzeniami ze świata ludzi. Po bokach widzę cienkie szafki i kilka osób, które wyciągają z nich zwoje i książki.

Muszę odnaleźć Wielkiego Mistrza Szkoły Lycan. Na pewno może mi pomóc dotrzeć do mojego ojca i matki oraz zdobyć sposób na powrót do właściwej szkoły.

Prostując się, podążam za tłumem na tę wspomnianą zgromadzenie, rozglądając się wokół. Rozległe białe korytarze wydają się sięgać w dal.wciąż, z drzwiami (zbyt wieloma drzwiami), które możliwe, że prowadzą do sal lekcyjnych i biur.

Wkrótce dostrzegam wysokie drzwi podwójne, sięgające sufitu. Na cegle powyżej drzwi wytłoczono wyraziste słowa "Sala Króla Wilkołaka".

Ktoś popycha mnie do przodu, a ja zachwakuję się wpadając do środka. Nagle zostaję pchany na lewo i prawo, a dźwięk trzewików skrzypiących po marmurowych podłogach wypełnia powietrze. Po zakończeniu zamieszania, jaznajduję się w długiej ułożonej linii.

"... zastanawiam się, ile osób zostanie wyrzuconych w tym roku. Wszystko wyglądają jak banda głupków" - szczebiocze ciemnowłosa kobieta przede mną.

"Słyszałem, że Kanclerz Vesper skrócił godziny zajęć z walki dla tego rocznika. Myślę, że to niesprawiedliwe. Będziemy mieli mnóstwo słabeuszy krążących wokół w tym roku" - mężczyzna odpowiada.

"Kim jest Kanclerz Vesper?" - wypalam, a dwoje z nich odwraca sięNa mnie patrzysz, jakbym miała wyrosnąć kolejną głowę.

Leśne zielone oczy obserwują mnie od stóp do głów. "Jesteś nowy tutaj?"

Odpowiadam na jej wzgardliwe spojrzenie. "Tak, jestem."

Jej usta otwierają się, żeby mi odpowiedzieć, ale jej nozdrza naglę rozszerzają się, a jej oczy nagle wypełniają się alarmem. "Pachniesz wilkiem."

Jej oczy szeroko się otwierają, a jej towarzysz chce coś powiedzieć, gdy nagle dzwonek gwałtownie się rozlega, sprawiając, że cała sala milknie.

"Studenci".

Jedno słowo. To tylko jedno słowo, ale w jakiś sposób, sama dominacja w nim sprawia, że moje kolana się podwierają. Pot potu pojawia się na moim czole i muszę się bardzo starać, żeby nie upaść na kolana w niewolnictwie.

Walczę, żeby podnieść swoje spojrzenie na scenę, a na niej stoi mężczyzna z czarną laską. Jest w białym smokingu, a na aroganckim nosie ma okulary, obserwując tłum pod podium. Jest w nim jakiś autorytet, który mnie przeraża jak diabli.Ja i ja nie potrafię powiedzieć, czy on marszczy brwi czy szyderczy uśmiech. Jego surowy wygląd jest jeszcze bardziej wyraźny z jego ogoloną głową.

Na podium są inni, wszyscy ubrani w oficjalne togę, ale reflektor jest na nim.

"Witam wszystkich naszych szanowanych studentów, zarówno tych starych jak i nowych. Chcę was wszystkich przywitać na tę nową sesję. Jestem Kanclerzem Vesperem i oczekuję od każdego z was tylko doskonałości" - przerywa, idąc wzdłuż sceny, spoglądając na każdą twarz.

z ciemnymi intensywnymi oczami. "To nie jest miejsce dla słabych, tchórzliwych czy głupich. To miejsce dla tych, którzy są silni, zdeterminowani i skłonni ciężko pracować.

"Tutaj, w Szkole Lycanów, nauczysz się kontrolować swoje moce, doskonalić umiejętności i stać się najlepszymi wersjami siebie. Ale nie miałcie złudzeń, ta podróż nie będzie łatwa. Stawi się przed wami wyzwania, które przetestują wasze granice i przekroczą je.

"Ale nie bójcie się, ponieważ będziemy tutaj, by was prowadzić."Za każdym krokiem będziesz mieć wsparcie. Będziesz miał najlepszych instruktorów i najwyższej jakości obiekty do dyspozycji.

"Zasady pozostają takie same, a twój harmonogram zostanie przekazany przez przydzielonych ci przewodników. Wyjdź i sprawdź tablicę, aby znaleźć swoje. Nie wolno ci opuszczać bram szkoły przez resztę sesji. Jeśli zostaniesz złapany poza murami, zostaniesz wydalony.

"Komunikacja poza murami tych szkół jest zabroniona i jako taka należy ją unikać.

W związku z tym, połączenia sieciowe zostały odcięte od zewnętrznego świata. Jeżeli spróbujesz dotrzeć do innych krain jakimikolwiek środkami, zostaniesz wydalony.

"Możecie przebywać ze sobą w dowolnych relacjach, ale jeżeli postanowicie mieć dziecko, zostaniecie wydaleni. Jeżeli zostaniecie złapani poza czasem policyjnym, zostaniecie wydaleni. Jeżeli będziecie oszukiwać podczas jakiejkolwiek pracy, zostaniecie wydaleni. Jeżeli wasze oceny będą niskie pod koniec sesji, zostaniecie wydaleni.z wyrzutem."

Za każdym razem, gdy mówi "z wyrzutem", spazmują. Zbyt wiele zasad. Zbyt wiele zasad.

"Niech bogini księżyca prowadzi cię na ścieżce odkrywania. Jeśli masz jakieś pytania, przekaż je swoim przewodnikom. To zakończenie--"

"Przepraszam!" krzyczę, wypadając z kolejki.

Cała sala odwraca się w moją stronę, gapiąc się na mnie z niedowierzaniem, jakbym popełnił coś obrzydliwego.

Idę na przód kolejki, ignorując wiele spojrzeń skierowanych na mnie. IchSpojrzenia czują się jak ukłucie krawędziówkami. Kiedy zbliżam się do mównicy, uświadamiam sobie, że to ja źle pachnę w pokoju pełnym likanów. Nie oni.

Kilka stopni prowadzi na szczyt sceny i wchodzę na nie, zatrzymując się dopiero przed Kanclerzem.

Blisko niego jest dużo wyższy ode mnie. Być może 193 cm. Prawie tak wysoki jak głupi książę, a aura wokół niego jest potężna. Likany nie mają alfa, beta,lub Omega w ich hierarchicznych systemach.

Są jak horda samotnych Alfa (jeśli to ma jakikolwiek sens), z każdym z nich posiadającym siłę i aury, które dorównują Alfa. Albo je przekraczają.

"Masz pytanie?" Jego głos trzaska jak grzmot i znowu powstrzymuję się przed pochyleniem się przed nim lub klęczeniem.

Zamiast tego, stoję na swoim miejscu, spoglądając w jego ciemne oczy. "Nie. Mam rozkaz. Jestem w złej szkole. Natychmiast mnie odeślij do Wolvendomu."

Fale przerażenia.Szybko rozprzestrzeniają się szeptane informacje wśród studentów poniżej podium. Ciemne spojrzenie Kanclerza przelatuje po szybko przez mój kształt, zanim powraca na moją twarz. Jego oczy są otchłanną, pozbawione głębi i napełnione tylko zimną ciemnością. Delikatny wiatr na mojej skórze wzbiera i uświadamiam sobie, że jestem przed wilkołakiem. Wystarczy jeden ruch mojej szyi i jestem martwa.

Nadal jestem księżniczką królestwa. Nie mogę być traktowana gorzej. Ani zginąć za wydawanie poleceń. Mam do tego prawo. Co więcej,znajomy z Królem i Królową Lykanów. Jestem tak samo potężny/jak potężna w tej dziedzinie.

"Rozkaz?" pyta. "I kim Ty właściwie jesteś?"

Wyprostowuję ramiona z dumą i podnoszę głowę w taki sposób, jak mnie nauczono. "Jestem Astrid Blackwood, córką Króla Alfa Ronana Blackwooda i domagam się, żeby mnie wysłano na właściwe miejsce. Nie powinnam być tu. Oczywiście. Jestem wilkiem."

On jedynie mruga i macha ręką w geste lekceważące.

Dwóch męskich Lycanów

w czarnych mundurach nagle pojawiają się po obu stronach mnie i chwytają mnie za ramię, wyciągając z dużej sceny.

Czego do diabła?

"Oszaleliście?!" krzyczę, walcząc i drapiąc ogromne ramiona, które mnie wynoszą. "Czy wy wiecie, z kim macie do czynienia? Zdejmijcie zdrajczą rękę z mojego ciała! Jak śmiejecie się ze mnie?! Mój ojciec was pozbawi głów za to!"

Oni się śmieją.

Zaczyna się to jako stłumiony dźwięk, ale wkrótce cała sala zaczyna się ze mnie śmiać i wkrótce jest ich tam wielu.

migoczą tu i tam aparaty fotograficzne.

Wściekły, przeklinam na głos, klącząc na mężczyzn, Kanclerza i głupich uczniów, którzy odważają się ze mnie śmiać!

Zostaję zepchnięty na tył sali, a Kanclerz kontynuuje swoje przemówienie. W ledwo słyszę słowa mijające mi płytkie szybkie oddechy i stukot serca.

Rzucam się do przodu w kierunku sceny, ale mężczyźni trzymają mnie na miejscu. Ten większy szeptem mówi do mnie: „Hierarchia poza szkołą nie ma tu wartości.Bramy szkoły. To jest pierwsza zasada. Bądź uważny na to, jeśli nie chcesz być skazany na studnię uczniowską na dwa tygodnie, wilku. Jesteś tylko Astrid Blackwood. Tutaj nie jesteś księżniczką."

Przesuń w górę, aby kontynuować

5. Bez drogi do domu 5. No Way Home

Po zgromadzeniu mężczyźni prowadzą mnie przez korytarze, zatrzymując się przed żelaznymi drzwiami, które mają przynajmniej dziesięć stóp wysokości.

Drzwi nagle się otwierają, nawet jeśli nie ma za nimi nikogo.

Zostaję wrzucony przez mężczyzn, a drzwi zamykają się w momencie, gdy jestem w biurze.

Okraczam się w przestrzeni, która wygląda na biuro. Natychmiast uderza mnie ogrom tego pomieszczenia. Wysokie sufity zdają się rozciągać w nieskończoność, podczas gdy ściany są l-

Zajęte wysokie regały wypełnione staro wyglądającymi tomami. Zapach starej skóry i papieru wypełnia moje nozdrza i przypomina mi bibliotekę w zamku.

Na środku pomieszczenia znajduje się duża dębowa biurko z wysokim oparciem krzesła za nim. Na biurku jest zagracone papierami i stosami książek, ale wszystko wydaje się być w doskonałym porządku, jakby każdy przedmiot został ułożony z najwyższą starannością.

Za biurkiem, wysokie okno oferuje widok na rozległy ogród.

Zewnętrzne dźwięki. Promienie słoneczne przebijają się przez szkło, rzucając ciepły blask na pokój.

Moja uwaga jednak odwraca się z powrotem do biurka, i srogiej postaci siedzącej za nim.

"Usiądź", mówi Kancelarz Vesper, nie odrywając wzroku od tego, co zapisuje. Pozostaję na stojąco.

Nadal nie przerywa pisania, by spojrzeć na mnie, gdy powtarza, "Raz uważane jest za pomyłkę. Dwa razy to przestępstwo. Trzeci będzie grzechem i zostanie karan-

doprowadzamy do końca, Astrid Blackwood. Kiedy wydaję rozkazy, jeśli je wykonujesz. W tych ścianach, twoje dziedzictwo czy linia krwi nie mają wartości. Więc gdy mówię ci, żebyś się usiadła, SIADAJ!

Nagle nie mogę oddychać ani kontrolować swojego ciała. To jest dokładnie jak komenda Alfy. Moje ciało poddaje się, nawet jeśli moje mózg odmawia przetwarzania i posłuszeństwa jego słowom.

Moje nogi zaczynają się poruszać, niezależnie od tego, jak bardzo się stawiam. Pocę się obficie i czuję się tak, jakbymJestem obcym we własnym ciele.

Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje. To musi być najgorszy dzień mojego życia.

W momencie gdy moje pośladki dotykają krzesła, oddziałuje na mnie zniknie. Opadam na krześle, dysząc. "Mój ojciec..."

Nagle spojrzał w górę, a jego wzrok był tak intensywny, że reszta mojego zdania została przerwana. "Nic nie rób. Jeśli portal wysłał cię tutaj, to tu chce, żebyś była zgodnie z wolą Bogini."

"Jestem wilkołakiem.! To jest Lycan School!

On tylko wzrusza ramionami. "Witaj. Możesz odebrać swoją odzież do WF-u i walki —"

"Odmawiam pozostania tutaj!" Krzyczę, uderzając dłońmi w wolne miejsce na stole przed sobą.

"Portal otwiera się tylko dwa razy podczas jednej sesji. Na początku sesji i na jej koniec. Jesteś uwięziona tutaj, Astrid Blackwood. Nic nie można zrobić w twoim przypadku."

Odsuwając się na krześle, odsłaniam zęby. &"Co masz na myśli, że nic się nie da z tym zrobić?! Jesteś tu szefem. Pewnie możesz porozmawiać z Wielką Mistrzynią i wyciągnąć mnie stąd."

Wyrzuca z siebie zirytowane westchnienie, które nie do końca pasuje do jego intensywnego wyrazu twarzy. "Nic się nie da zrobić dopóki sesja się nie skończy." Macha ręką w geście odrzucenia. "Wypad. Dołącz do reszty nowych uczniów przy tablicy, znajdź swojego opiekuna i zabierz swoje mundury w drodze na wyjście."

"Wypędź mnie więc," przyciągam nosem. On patrzy na mnie spod okularów. "Wyrozdanie pozbawiłoby cię przyjęcia do jakiejkolwiek szkoły. Wyrozumienie oznaczałoby cię jako niewłaściwą osobę do szkół. Wyrozumienie oznaczałoby cię jako robaka, który powinno się unikać i odrzucać. Wątpię, czy to jest dobre dla przyszłej królowej Wolvendomu. Więc radzę ci pomyśleć, zanim będziesz wydawać pochopne żądania, a przy okazji, życzę miłego dnia."

"Ale--"

"Wynoś się, Blackwood."

Głowę opuszczając, opuszczam jego biuro, zabierając ze sobą dwa różne zestawy mundurów.

******* "Harmonogram dla każdej grupy jest taki sam. Historia Królestwa zawsze jest pierwszą lekcją. Wojny to druga lekcja. Wychowanie fizyczne odbywa się w trzeciej i czwartej lekcji. Trening walki w piątej i szóstej," mówi Przewodnik Tutor Skye suchym tonem, prowadząc mnie i kilka innych osób, które nie przestają na mnie wskazywać, długim korytarzem.

Wszyscy spoglądająPatrzą na mnie. Wszyscy mówią o mnie. Księżniczka wilkołaków w Szkole Lycanów. Jestem przyzwyczajona do bycia w centrum uwagi, ale nie tego rodzaju uwagi.

Śmieją się ze mnie i patrzą na mnie z góry. Nigdy wcześniej w moim życiu nie spotkało mnie coś takiego. Nigdy nikt nie spojrzał na mnie jak na pchłę lub błąd. Jeden słowo odemnie i mój ojciec kazałby ich wsadzić do lochów za ich brak szacunku.

To nie jest tak, że mój ojciec jest tyranem. Po prostu tak bardzo mnie kocha.

Nawet moja mama czasami jest zazdrosna o te uwagę.

Nienawidzę tej głupiej szkoły i chcę po prostu wrócić do domu. Tęsknię za Trinity. Ona by pewnie opluła twarze tych, którzy odważyliby się się ze mnie śmiać, a Aria pewnie teraz robiłaby coś na Akademii, jak śledzenie jakiegoś przystojnego starszego wilka. Thorne... Thorne trzymał by mnie w ramionach i głaskał mi włosy, szeptając słodkie słowa, żeby mnie uspokoić. Tęsknię za moimi przyjaciółmi.

Wzdycham. Jedna sesja trwa cały rok.

Argh. Nie sądzę, że mogę tu zostać przez rok. Jak ja tu przetrwam? To jest tak niesprawiedliwe. Dlaczego akurat ja? Jestem księżniczką. Należę do swojego ludu, swojego rodzaju.

"A to jest twoja sala" mówi Skye, wskazując na drzwi na górnym piętrze. "Twoje imię zostanie przypisane do drzwi jutro. Nocowanie jest niedozwolone. Po godzinie policyjnej nie wolno przyjmować gości. Dzwonki będą dzwonić na śniadanie, obiad i kolację. Spóźnisz się do jadalni, nie dostaniesz jedzenia, księżniczko."

>

Nie odpowiadam. Jestem za bardzo zły i spięty, żeby to zrobić.

Mój gniew tylko rośnie, gdy otwieram drzwi do swojego pokoju.

Mine się w obrzydzeniu. Nawet moja toaleta w zamku jest dużo większa niż to. "To nie nadaje się dla mnie do zatrzymania. Wymagam większego pokoju" mówię do mojego przewodnika.

Nawet nie stara się ukrywać swojego obrzydzenia i nienawiści, kiedy mówi "Możesz spać na dachu, idioto".

Zaćmiony, wpatruję się w jej odchodzącą postać.Obserwuję, jak ona prowadzi innych nowych, zauważając jej włosy, ubranie i twarz. Nie zapomnę tej obrazy. Nigdy.

Zaciskam się, próbując wcisnąć się przez małą ramę drzwi i huknię nimi wystarczająco mocno, żeby zachwiać ich zawiasami.

Patrzę na pokój, który mi przydzielono, który nawet nie nadawałby się dla służącej w moim zamku. Patrzę na niezastawione łóżko bez poszewek i z jednym tylko poduszkiem. Patrzę na brzydką łazienkę, gdzie z drzwi wisi tylko jedno ręcznik. Patrzę na...Wskakuję ubraniowej szafy. Patrzę na bezużyteczne mundury w mojej dłoni.

Następnie krzyczę najgłośniej, jak tylko potrafię. Co do diabła się dzieje?!

Przesuń w górę, aby kontynuować

Hekate's Bride

Hekate's Bride

80 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

80

Treść

Aa