"Annette? Dlaczego tu jesteś?" Roxanne wyglądała na zaskoczoną, gdy Annette pojawiła się w pokoju do nauki.
"Dlaczego?" zapytała zdezorientowana Annette.
"Widziałam Kyle'a idącego do akademika z jakąś dziewczyną. To nie byłaś ty?" powiedziała Roxanne.
Annette była studentką na uniwersytecie wilkołaków. Miała szczęście spotkać tu swojego partnera Kyle'a.
Kyle był synem Alfy ze Stada Kryształowego. Luna Fiona, jego matka, była rektorką uniwersytetu.
Annette i Kyle byli godną pozazdroszczenia parą na Uniwersytecie Wilkołaków, odkąd odkryli, że są sobie przeznaczeni.
Annette zastanawiała się, dlaczego Roxanne o to pyta. Wtedy poczuła ostry ból w sercu, który szybko rozprzestrzenił się po całym ciele.
Przycisnęła dłoń do piersi i opadła twarzą na stół.
"Annette, wszystko w porządku?" W głosie Roxanne słychać było troskę.
"Nie wiem. Poczułam nagły ból w sercu i całym ciele," powiedziała Annette z bladą twarzą.
Roxanne powiedziała: "Są tylko dwa wyjaśnienia, według nauczycieli. Po pierwsze, twój partner umiera."
"Umiera?" Między brwiami Annette pojawiła się zmarszczka. "Nie sądzę. A drugie wyjaśnienie?"
Roxanne zawahała się i powiedziała niezręcznie: "Cóż, może Kyle właśnie cię zdradza."
"To niemożliwe!" Annette prawie krzyknęła. Wrzuciła książki do torby i wybiegła z pokoju.
Annette popędziła w kierunku akademika Kyle'a, a ból nasilał się z każdym krokiem.
Nie wierzyła Roxanne. Kyle był jej partnerem i byli idealnie zakochani.
Byli w sobie zapamiętani i nie było możliwości, żeby ją zdradził.
Ból stał się nie do zniesienia, gdy stała przed drzwiami pokoju Kyle'a.
Chwyciła za klamkę i powoli ją przekręciła.
Weszła do środka. Z sypialni dobiegały jęki mężczyzny i kobiety.
Annette znała ten kobiecy głos. Należał do Leny, jej przyjaciółki.
Lena westchnęła z pożądaniem. "Kyle, naznacz mnie!"
Annette rzuciła się do sypialni.
Zamarła na widok tej sceny. Kyle był w łóżku z Leną, oboje nadzy.
Wzrok Annette się zamazał. Jej oczy wypełniły się łzami.
Usłyszała głuchy ból w piersi, choć wciąż trudno jej było uwierzyć w to, co się dzieje.
Lena zobaczyła Annette stojącą w drzwiach. Krzyknęła i owinęła się kołdrą.
Kyle zeskoczył z łóżka. Pożądanie zniknęło z jego oczu, zastąpione paniką.
"Annette, posłuchaj..."
Annette przerwała mu: "Odrzucam cię, Kyle!"
Kyle krzyknął: "Nie!"
Annette otarła łzy i cofnęła się o kilka kroków. Potem odwróciła się i wybiegła z pokoju Kyle'a.
Kyle prawie pobiegł za nią, ale zatrzymał się, bo był nagi. Ryknął ze złości.
Annette opuściła uniwersytet we łzach. Choć fizyczny ból minął, ból serca wciąż ją zabijał.
Powiedziano jej, że Bogini Księżyca wybiera partnerów dla wilkołaków. Więc partnerzy byli sobie przeznaczeni.
Jak Adam i Ewa.
Kiedy pierwszy raz spotkała Kyle'a, poczuła między nimi więź. Nazwali siebie "partnerami" prawie spontanicznie.
Istniało silne połączenie między nimi dwojgiem.
Annette nigdy nie pomyślała, że Kyle mógłby ją zdradzić.
Zastanawiała się: 'Czy Kyle zrobiłby to, gdyby wiedział, jak bardzo mnie to zaboli?'
Potrząsnęła głową, próbując oczyścić umysł.
Jednak jej się nie udało. Nie mogła pozbyć się sceny, na którą właśnie trafiła. Utkwiła w jej głowie.
Annette uznała, że musi się upić i znieczulić.
Weszła do baru jak w transie. Nauczyciele z uniwersytetu wilkołaków tu nie przychodzili i nikt nie oceniałby jej jako Hybrydy czy Włóczęgi.
Po kilku kieliszkach wina poczuła się lepiej, gdy zaczęła być podchmielona.
W tym momencie do baru wszedł mężczyzna.
Był wysoki i przystojny.
Annette wpadł do głowy śmiały pomysł.
Kyle ją zdradził i chciała się zemścić w ten sam sposób.
Annette chwiejnym krokiem podeszła do mężczyzny. Jakoś wydawał się znajomy. Zignorowała to, ponieważ jej wzrok był zamglony.
Jej mózg nie pracował w tej chwili prawidłowo.
Rzuciła się na mężczyznę.
"Chcesz gdzieś pójść?" Spojrzała na niego i zapytała wprost.
"Mam nadzieję, że nie będziesz żałować." Mężczyzna objął Annette.
Annette wyszła z barem z mężczyzną. Kiedy się obudziła, znalazła się w łóżku.
Pokój był ciemny, więc nie mogła zobaczyć jego twarzy.
Poczuła ból, gdy mężczyzna dyszał jej do ucha.
Próbowała go odepchnąć, ale wszystkie jej wysiłki były daremne.
Nie mogła wydać z siebie głosu i miała nadzieję, że przestanie.
Ruchy mężczyzny były brutalne, więc znowu straciła przytomność.
Był świt, gdy znowu otworzyła oczy.
Annette rozejrzała się po pokoju i zaczęła przypominać sobie, co się stało poprzedniej nocy.
Gwałtownie usiadła i poczuła ból w podbrzuszu.
Drzwi do łazienki były otwarte.
Wyszedł mężczyzna.
Zobaczyła jego twarz. To był on! Opadła na łóżko przerażona.
Mężczyzna miał ręcznik kąpielowy owinięty wokół bioder. Spojrzał na Annette i powiedział przytulnym tonem: "Hej, ty."
Przesuń w górę, aby kontynuować
Annette spojrzała na przystojnego mężczyznę przed sobą. Nie mogła uwierzyć własnym oczom. Znała go, to był mężczyzna, z którym miała jednorazową przygodę. Nazywał się Connor Norman, Alfa stada Blood Moon, największego stada w Akron. Connor nie był tylko Alfą stada. Był także prezesem spółki giełdowej, z wielką władzą i godnym pozazdroszczenia majątkiem. Innymi słowy, nie był kimś, z kim można by igrać. Annette spojrzała na Connora i powiedziała drżącym głosem: "Alfa Connor." "Najpierw weź prysznic. Porozmawiamy później." Connor podniósł ręcznik kąpielowy i owinął go wokół ciała. "Nie ma o czym rozmawiać. Muszę już iść," powiedziała Annette. "Nazywasz się Annette, prawda?" powiedział Connor. "Nie chcesz porozmawiać o wczorajszej nocy?" "Alfa Connor, byłam pijana. Udawajmy, że nic się nie stało," powiedziała Annette spokojnym tonem. Connor był zaskoczony. Spojrzał na Annette. "Cóż, czy jest coś, co mogę dla ciebie zrobić?" Annette zrozumiała jego aluzję i poczuła się lekko zawstydzona. "Z tego co wiem, jesteś samotnikiem i nie należysz do żadnego stada. Nie sądzę, aby twoje życie było łatwe. Więc, jeśli potrzebujesz mojej pomocy, powiedz to teraz." Connor osuszył ciało ręcznikiem, a potem niedbale go rzucił na ziemię. Annette zachowywała obojętność i powiedziała: "Nie, mam się dobrze. Ale tylko jedną rzecz, proszę, zachowaj to między nami." "To wszystko?" "Tak," Annette brzmiała poważnie. Connor przyjrzał się Annette. Potem skinął głową bez wyrazu. Annette ubrała się, wyglądając lekko zawstydzona. Szybko spakowała swoje rzeczy i opuściła pokój. "Pachnie jak nasza partnerka," powiedział Leo w umyśle Connora. Leo był wilkiem Connora. "Nasza partnerka nie będzie samotnikiem," powiedział Connor obojętnie. "Jak wytłumaczysz swoje zachowanie zeszłej nocy? Nie przyciągnie nas żaden wilkołak, który nie jest naszą partnerką," upierał się Leo. Connor przypomniał sobie, że rzeczywiście stracił kontrolę zeszłej nocy, ale myślał, że to dlatego, że Annette była w rui, więc go przyciągnęła. Annette wybiegła z hotelu i westchnęła z ulgą. W Akron, Connor reprezentował władzę, bogactwo i niebezpieczeństwo. Słyszała, że Connor zabił byłego Alfę stada Blood Moon i zajął jego miejsce. Annette była świadoma, że powinna trzymać się od niego z daleka. Planowała przespać się z kimś, aby zemścić się na Kyle'u, ale nigdy nie powinna była sypiać z Connorem. Dodatkowo, stada Blood Moon i Black Thorn zawsze były wrogami. Pomimo sporów terytorialnych, byli także rywalami w biznesie. Gdyby wilkołaki stada Black Thorn dowiedziały się, że Annette spała z Connorem, miałaby duże kłopoty. Annette sprawdziła czas. Było teraz 8:30 rano. Wciąż miała czas na filiżankę kawy przed powrotem na uniwersytet. Wtedy zadzwonił jej telefon. Spojrzała na przychodzący numer i odebrała z wahaniem. "Alfa Connor?" "Możesz dołączyć do stada Blood Moon, jeśli chcesz. Albo możesz powiedzieć mi, czego chcesz. Ale nie możesz prosić, by być moją partnerką. Nigdy nie pozwolę, aby Hybryda była Luną mojego stada." Chłodny głos Connora przeszedł przez telefon. "Alfa Connor, źle mnie zrozumiałeś. Nie próbowałam cię wciągnąć w pułapkę. Po prostu wczoraj byłam pijana. Nie dołączę do twojego stada i nie sądzę, abyśmy powinni się widzieć ponownie." Annette rozłączyła się po zakończeniu rozmowy. "Cóż, cóż, Alfa Connor został odrzucony przez samotnika," drwił Leo. Connor zmarszczył brwi i zignorował Leo. Miał przeczucie, że Annette próbowała trzymać się od niego z daleka. Ale to nie zależało od niej! Wpatrywał się w ekran telefonu, chociaż już się rozłączyła. Pomyślał: 'Annette, nikt wcześniej nie rozłączył się ze mną.' Annette opuściła blok w pośpiechu. Po przybyciu na uniwersytet, kolega powiedział jej, że prezydent chce ją zobaczyć. Przyszła do gabinetu prezydenta z ponurą twarzą. "Annette, co zrobiłaś? Kyle był wczoraj taki nieszczęśliwy." Fiona była prezydentem uniwersytetu dla wilkołaków i miała na sobie starannie dopasowaną sukienkę. Spojrzała na Annette z obrzydzeniem. Serce Annette znów zabolało, gdy usłyszała imię Kyle'a. Fiona stała się bardziej zdenerwowana, ponieważ Annette nie powiedziała ani słowa. "Annette, chcę, żebyś zerwała z moim synem!" Fiona stanęła przed swoim biurkiem i spojrzała w dół na Annette. "Fiona, Kyle jest moim partnerem," powiedziała Annette płaskim tonem, ignorując jej arogancką postawę. "Chcę, żebyś przysięgła Bogini Księżyca i odrzuciła Kyle'a." Fiona kontynuowała chłodnym głosem: "Pewnego dnia Kyle będzie Alfą stada Crystal. A jego przyszła Luna nie będzie Hybrydą, nie mówiąc o samotniku. Jeśli zgodzisz się zerwać z Kyle'em, zaoferuję ci pracę na uniwersytecie." W dawnych czasach Annette nigdy nie rozważałaby jej oferty, ale nie teraz. Annette powiedziała bez wahania: "Odrzucę Kyle'a. Chcę pracować na Uniwersytecie dla Wilkołaków." Fiona była zaskoczona. Odpowiedź Annette była inna niż wcześniej. "Po tym jak dam ci pracę, dotrzymasz słowa?" "Jeśli mi nie ufasz, mogę to napisać dla ciebie. Zerwę z Kyle'em." "Dobrze. Bardzo dobrze. Po prostu pamiętaj, co mi obiecałaś." "Będę." Padał ulewny deszcz. Annette wyszła z budynku biurowego. Wbiegła w deszcz.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Annette miała dzisiaj zmianę w sklepie. Mimo że jej partner ją zdradził, musiała żyć dalej. W końcu była Samotnicą i potrzebowała pieniędzy, ponieważ nie mogła liczyć na wsparcie żadnej watahy. Gdy Annette dotarła do bramy, przed nią zatrzymał się znajomy samochód. Drzwi się otworzyły i wysiadły z niego dwie osoby. To byli Kyle i Lena. Annette zatrzymała się. Chciała się odwrócić, żeby ich uniknąć, ale Lena ją zawołała. "Annette." Lena podbiegła do Annette spod parasola. Chwyciła jej dłonie. "Annette, tak bardzo przepraszam. To wszystko moja wina. Jestem okropną osobą. Zrobię wszystko, żebyś mi tylko wybaczyła." Kyle podbiegł i trzymał parasol nad Annette i Leną. Kyle spojrzał na Annette z poczuciem winy na twarzy. "Annette, nie wiem, co we mnie wczoraj wstąpiło. Ja..." Annette patrzyła na nich stojących przed nią. Jej serce znów zabolało, ale tym razem nie tak mocno. Pomyślała, że takie historie powinny się zdarzać tylko w telenowelach. Jedno z nich było jej partnerem, a drugie współlokatorką. Nigdy nie przypuszczała, że jej partner ją zdradzi. Przespał się z jej przyjaciółką, a ona przyłapała ich na gorącym uczynku. Annette nie odpowiedziała Lenie. Spojrzała na Kyle'a i powiedziała: "Kiedy pierwszy raz przyszłam na uniwersytet wilkołaków, miałam wielu adoratorów. Mogłam cię odrzucić, ale tego nie zrobiłam. Wiesz dlaczego?" Kyle milczał, a jego twarz była pełna poczucia winy. Annette uśmiechnęła się i powiedziała: "Bo wierzyłam w Księżycową Boginię. Wierzyłam w partnera, którego Księżycowa Bogini dla mnie wybrała." Lena wystąpiła do przodu i stanęła między Annette a Kyle'em. Lena powiedziała: "Annette, to wszystko moja wina. To ja zaczęłam pierwsza. Więc nie obwiniaj jego, dobrze?" Annette starała się zachować spokój. Spojrzała na Lenę. Annette powiedziała do Kyle'a: "Każdy musi zapłacić cenę, żeby znaleźć prawdziwą miłość. Dzięki tobie nauczyłam się swojej lekcji. Kyle, przez ciebie teraz wiem, że Księżycowa Bogini też popełnia błędy. Nie powinnam była tak ślepo ufać swojemu partnerowi." "Przepraszam, Annette," Kyle wciąż przepraszał. Annette westchnęła. Potrząsnęła głową i uśmiechnęła się: "Kyle, nie musisz mnie przepraszać. Jesteśmy kwita. Dzięki tobie dostałam pracę, której chciałam. Nic mi nie jesteś winien. A ty, Lena, skoro przespałaś się z Kyle'em, przestałyśmy być przyjaciółkami. Teraz jest twój. Więc od teraz nie udawaj, że jesteśmy blisko, bo nie zasługujesz na to, żeby być moją przyjaciółką. Teraz muszę iść do pracy." Po tych słowach Annette cofnęła się i pobiegła w stronę krawężnika. Biegła szybko i nie zauważyła czarnego samochodu, który skręcał w stronę uniwersytetu. Gdy zauważyła samochód, było już za późno i została przez niego potrącona. Zachwiała się i upadła na ziemię. Kyle krzyknął z tyłu: "Annette!" Chciał do niej podbiec, gdy zobaczył, jak Annette podciąga się na nogi, używając samochodu jako podpory. Bez słowa, kulejąc, podeszła do samochodu, otworzyła drzwi i wsiadła. Oprócz kierowcy, w samochodzie był jeszcze jeden mężczyzna. Nie przyjrzała mu się bliżej i tylko spojrzała przez okno na Kyle'a. Zbliżał się i krzyczał do kierowcy: "Zawieź mnie do sklepu na drugiej ulicy, albo zgłoszę wypadek na policję." Kierowca się wahał. W tym czasie mężczyzna siedzący z tyłu powiedział: "Zawieź ją tam, gdzie prosiła." Głos wydawał się znajomy. Odwróciła się zaskoczona i powiedziała: "Alfa Connor?" Connor podał jej chusteczkę i powiedział: "Jesteś przemoczona. Najpierw się wytrzyj. "Zaskoczona, że mnie widzisz?" Annette wzięła chusteczkę i przeprosiła: "Przepraszam za zabrudzenie twojego samochodu. Umyję go, gdy przestanie padać." Samochód zatrzymał się przy sklepie na skrzyżowaniu. Annette otworzyła drzwi i chciała wysiąść. Connor powiedział do kierowcy: "Daj jej parasol." Kierowca podał Annette parasol. Annette otworzyła parasol. Odwróciła się do Connora i powiedziała: "Alfa Connor, dziękuję za pomoc." "Samo dziękowanie nie wystarczy." Wyraz twarzy Connora był chłodny. "Do widzenia." Cofnęła się i kulejąc ruszyła w stronę sklepu. "Zatrzymaj samochód," Connor powiedział do kierowcy, który właśnie uruchomił silnik. Wysiadł z samochodu z drugim parasolem. Dogonił Annette i złapał ją. Annette odwróciła się zaskoczona. "Alfa Connor?" "Jesteś ranna? Chodź ze mną do watahy. Każę lekarzowi cię zbadać," powiedział Connor. "Nic mi nie jest, a ja muszę pracować," odmówiła Annette. "Praca w sklepie?" Connor spojrzał na sklep niedaleko nich. Powiedział: "Możesz sprzątać mój dom. Nie wiem, ile ci płacą, ale ja zapłacę ci trzy razy więcej." "Mówiłam ci wcześniej, że nie chcę cię więcej widzieć, więc nie," powiedziała Annette. "Wiesz, że mam wiele sposobów, żeby uniemożliwić ci znalezienie jakiejkolwiek pracy," powiedział Connor nonszalancko. "Nie możesz mi tego zrobić." Annette zacisnęła zęby. Potem prychnęła: "W takim razie chcę więcej pieniędzy." "Podnosisz cenę?" "Zgadza się." "W porządku. Jak sobie życzysz. Ale lepiej się nie spóźnij." Po tych słowach Connor odszedł. Annette spóźniła się przez rozmowę z Connorem. Kierownik sklepu był miły. Nie potrącił Annette z wypłaty, więc pracowała pół godziny dłużej. Gdy Annette wróciła do akademika uniwersytetu wilkołaków, zobaczyła Lenę siedzącą na łóżku i czytającą książkę. Lena nie była zadowolona na widok Annette. Annette podeszła do Leny, spojrzała na nią i powiedziała zimno: "Lena, myślę, że powinnaś się wyprowadzić."
Przesuń w górę, aby kontynuować