passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

His little wolf - Rozdział #3 - autor Becky J

His little wolf

/

Rozdział 3

Rozdział 2

Bethany

Kobiety, dzieci i starsi wciąż tu są... ale nie żyją. JAK? Jak ktokolwiek się tu dostał? Jak ktoś mógł zabić tych bezbronnych ludzi? Te biedne dzieci! Co oni przeszli? Co widzieli przed śmiercią?

Nie mogę powstrzymać łez; rozglądam się dookoła, modląc się, żeby ktoś jeszcze żył, ale im dłużej tu jestem, tym mniej mam nadziei. Wołam cicho, błagając, żeby ktoś odpowiedział i ktoś odpowiada, nie mogę w to uwierzyć. Szybko przemieszczam się w kierunku dźwięku i znajduję panią Thompson, mamę mojej najlepszej przyjaciółki Carly.

"Pani Thompson, wszystko w porządku?"

"Beth kochanie, nie, skarbie, mocno krwawię!"

"Och, pani Thompson, musimy znaleźć pomoc; wie pani gdzie jest Carly?"

"Nie, dla mnie jest już za późno Beth, jak tylko wstanę, wykrwawię się, nie zostało mi wiele czasu. Beth kochanie, Carly... ona... odeszła... Ona nie żyje!"

W głębi serca wiedziałam, że odeszła, ale usłyszenie tego na głos wciąż czuję jak nóż rozdzierający moje serce, byłyśmy najlepszymi przyjaciółkami od trzeciego roku życia.

"Beth, czy jest tam ktoś jeszcze?"

"Nie... nie znalazłam nikogo żywego. Nie rozumiem jak Roguesi się tu dostali, to nigdy wcześniej się nie zdarzyło." Mój głos jest ledwo słyszalny, gdy próbuję nie załamać się ponownie.

"Beth... musisz mnie posłuchać, nie zostało mi dużo czasu, a musisz to usłyszeć." Kiwam głową. "Beth, to była robota od środka. Jeden z naszych współpracował z Roguesami. Pokazał grupie to miejsce, wpuścił ich." Jestem zszokowana, siadam kompletnie oszołomiona.

"Nie rozumiem, kto mógłby to zrobić? Dlaczego?" Pani Thompson nagle wybucha płaczem i przytulam ją, podczas gdy kontynuuje.

"Beth, to był... Marcus, który przyprowadził tu Roguesów, był w to zamieszany, nie chce już mieć Alfy, chce nim być, więc zawarł umowę z grupą Roguesów, oni pomogą mu zniszczyć watahę, on zostanie nowym Alfą i przyjmie ich do watahy."

"Marcus... w sensie pani SYN Marcus?"

"Niestety tak, Beth, sam zabił Carly. Nie wiem kim on jest, ale to nie jest syn, którego wychowałam!"

Jestem tak oszołomiona, że nie mogę się ruszyć, ledwo mogę formułować słowa. Zabił własną siostrę, zniszczył naszą watahę, KURWA!

"Bethany... musisz mnie posłuchać, powiedział, że aby jego plan zadziałał, wszyscy muszą umrzeć. Musi być jedynym ocalałym, żeby przejąć ziemie. Beth, weź Bellę i uciekaj teraz kochanie, i nie oglądaj się za siebie!"

"Nie zostawię cię samej Joan, nie mogę!"

"Kochanie, dla mnie nie da się już nic zrobić. Wiesz, że zawsze kochałam cię jak własną córkę, nie mogłam uratować Carly, proszę, pozwól mi uratować ciebie i tę słodką dziewczynkę!" Błaga mnie, a moje serce jest rozdarte.

"Ale... nie mogę, jak mam żyć bez wszystkich?"

"Beth, jesteś o wiele silniejsza niż myślisz. Musisz wydostać się z terenów watahy zanim oni wrócą, dostań się do miasta między ludzi. Masz przy sobie telefon?"

"Tak, mam al-"

"Beth, zabierz siebie i Bellę do miasta i zadzwoń do Brooke, ona wam pomoże, proszę, obiecaj mi, że uciekniesz stąd zanim oni wrócą?"

Brooke, jak mogłam o tym nie pomyśleć? Byłam tak pochłonięta gniewem i żalem, że nie pomyślałam o mojej siostrze, ona wciąż żyje i nam pomoże.

"Ok, Joan, obiecuję, że to zrobię, ale nie mogę zostawić cię, żebyś umarła sama!"

"Możesz i zrobisz to kochanie. Nie martw się o mnie, pogodzę się ze śmiercią, moja rodzina na mnie czeka, proszę, idź teraz Beth, niech to będzie moje ostatnie życzenie!"

Ta kobieta właśnie zaszantażowała mnie ostatnim życzeniem, jak do cholery mam powiedzieć nie? Chcę z nią zostać, ale wiem też, że ma rację, Roguesi pokonali całą watahę, więc nie będą mieli problemu z nastolatką z dzieckiem.

"Ok Beth, czas żebyś już poszła, obiecaj mi, że zadzwonisz do Brooke, obiecaj mi, że będziesz żyć pełnią życia i znajdziesz szczęście!"

Nie wiem, czy będę w stanie zrobić wszystko, czego chce, ale nie powiem jej tego, nie musi słyszeć niczego innego, gdy zostało jej kilka minut życia, więc zamiast tego obiecuję jej, że zrobię to wszystko, całuję ją w czoło i moje serce pęka, gdy uciekam od niej i z domu watahy.

Kieruję się poza tereny watahy, w końcu akceptując, że nie ma innych ocalałych i zmierzam do miasta. Trzymam się dróg, bo muszę unikać lasów, oni mogą być wszędzie tam. Nie mogę biec z normalną prędkością z powodu Belli, ale biegnę tak szybko, jak mogę, starając się trzymać w cieniu jak najwięcej.

20 minut później jestem wreszcie w mieście, choć nie czuję się bezpieczniej. Bella obudziła się około 5 minut temu i marudzi, więc idę do lokalnego sklepu dla dzieci, mają tam pokój dla niemowląt, jest publiczny i bezpieczny. Gdy jest już nakarmiona, odbita i przewinięta, wychodzę na zewnątrz do cichego kąta i z gulą w gardle dzwonię do Brooke.

*Dzwoń dzwoń* dzwoń dzwoń* dzwoń dzwoń* dzwoń...

Brak odpowiedzi, ugh! ona zawsze odbiera telefon. Próbuję jeszcze raz i jeszcze raz, ale nadal brak odpowiedzi, Cholera! Wysyłam jej SMS-a, żeby oddzwoniła ASAP i kieruję się do znanej mi lokalnej jadłodajni; ukryję się tam, dopóki nie zadzwoni. Wchodzę do Danny's Diner i siadam w boksie z tyłu, z dala od wszystkich, i zamawiam BLT i kawę. Naprawdę nie jestem głodna, ale muszę zachować siły dla Belli, która znowu zasnęła, wtulona w moją pierś.

4 godziny później i nadal żadnego telefonu od Brooke, a ja straciłam rachubę, ile razy do niej dzwoniłam. Dlaczego nie odbiera? Jest 20:00 i wiem, że muszę znaleźć miejsce na noc, miejsce, gdzie Bella może bezpiecznie spać. Pytam kelnerkę o lokalny hotel i kieruje mnie we właściwą stronę.

To tylko 5 minut drogi i na szczęście mają dla mnie pokój. Proszę o dostarczenie łóżeczka turystycznego do pokoju i jadę windą na 7 piętro. Docieram do drzwi w tym samym momencie, co facet z łóżeczkiem, ustawia je dla mnie i dziękuję mu, zanim wychodzi.

To mały pokój, jest podwójne łóżko przy jednej ścianie z łóżeczkiem po jednej stronie i stolikiem nocnym po drugiej stronie. Jednostka na ścianie u dołu łóżka z telewizorem, czajnikiem i butelkami wody, po lewej stronie znajduje się wbudowana szafa, a po prawej łazienka. Umywalka, toaleta i prysznic, nic specjalnego, ale wszystko, czego potrzebujemy. Kładę Bellę w przenośnym łóżeczku, wyciągam z plecaka jej kocyk i pluszowego królika i wkładam je do środka. Nie brałam prysznica od wczorajszego wieczoru, więc to jest następne na mojej liście, a na szczęście ten hotel oferuje akcesoria łazienkowe w rozmiarze podróżnym, inaczej byłabym w kłopocie. Zamykam drzwi na klucz i włączam prysznic, zostawiając drzwi do łazienki otwarte, żeby móc słyszeć Bellę. Zdejmuję ubrania i wchodzę pod gorącą wodę, która może dobrze łagodzi moje mięśnie, ale mój umysł jest wszędzie tylko nie tutaj. Nie mogę przestać przeżywać na nowo wszystkiego, co wydarzyło się w ciągu ostatnich 24 godzin. Łzy, które powstrzymywałam od opuszczenia ziemi stada, wypływają na powierzchnię, ale tym razem ich nie powstrzymuję, wręcz przeciwnie, witam je. Osuwam się po ścianie prysznica, przyciągam kolana do klatki piersiowej i załamuję się. Płaczę z powodu utraty rodziny i stada. Płaczę za Bellę, która straciła rodziców. Płaczę za panią Thompson, którą musiałam zostawić, by umarła sama, i płaczę z powodu złości i frustracji, które sprawiają, że chcę rozerwać wszystko, co widzę. Wydaje się, że nigdy nie przestanę płakać, ale potem mój umysł wędruje do Belli i faktu, że teraz jestem wszystkim, co ma. Muszę być dla niej silna. Obiecałam Joshowi i Harleyowi, że się nią zaopiekuję i będę ją chronić, i dokładnie to zrobię. Myję się, szczotkuję zęby i wkładam piżamę, zanim wpełzam do łóżka. Próbuję ponownie zadzwonić do Brooke, ale bez odpowiedzi, ugh! Dzień powoli mnie dogania i zapadam w sen pełen koszmarów... *Dzwonek dzwonek* *dzwonek dzwonek* dzwonek dzwonek* Wyrywa mnie z kolejnego koszmaru dzwoniący telefon, wyskakuję z łóżka, to Brooke, och, dziękuję, bogini księżyca. "Brooke, gdzie byłaś? Dzwoniłam do ciebie około 30 razy, dlaczego nie odpowiedziałaś?" Mówię tak szybko, że mam trudności z oddychaniem między słowami. "Whoa whoa, uspokój się, kochanie, przepraszam, że nie odpowiedziałam, mieliśmy wczoraj grilla i zostawiłam telefon w sypialni, co się stało? Czy wszystko w porządku?" "Nie, Brooke, nie jest, nic już nie będzie w porządku, nie mogę tego zrobić!" Znowu powstrzymuję łzy. "Musisz wziąć głęboki oddech, dobrze, kochanie? I powiedzieć mi, co się stało?" "We wtorek w nocy Łotry zaatakowały ziemie stada... oni... zabili wszystkich, Brooke... Mama, Tata, Josh, Harley, Carly... wszyscy zginęli!" Moje łkania wracają i czuję się tak złamana. "Och, bogini, nie!" Słyszę czysty terror w głosie Brooke, gdy uświadamia sobie, co się stało. "Jak... a co z Isabellą?" "Bella ma się dobrze, mam ją, ale teraz jesteśmy tylko we dwie." Telefon milknie, zanim usłyszę szelest z drugiej strony. "Bethany, to Alfa Calvin, czy jesteś bezpieczna? Gdzie jesteś?" "Jestem bezpieczna, mam moją siostrzenicę Bellę ze sobą. Jesteśmy w hotelu w ludzkim mieście o nazwie tree line w pokoju 319." "Dobrze, Beth, nie martw się, nie będziesz długo sama, wysyłam mojego Gammę i kilku wojowników, żeby cię oboje natychmiast zabrali, przywiozą cię tutaj do Brooke, do nas, dobrze?" "Dziękuję bardzo, Alfa... ale jak rozpoznam, że to twoi wojownicy?" "Mądra dziewczynka. Gamma Jack będzie tam z moimi wojownikami Johnem, Callumem, Jakem, Scottem i Davidem. Dam im hasło Brooke, jak ci to pasuje?" "To brzmi dobrze." Szybko zapisuję podane mi imiona. "Dobrze, teraz zajmie im to około 6 godzin, aby tam dotrzeć, będą jechać prosto, żeby was oboje zabrać, więc powinni być u ciebie około dwunastej, dobrze? W międzyczasie wolałbym, żebyś nie opuszczała pokoju, więc wszystko, czego potrzebujesz, zamów przez obsługę pokojową, a Gamma Jack ureguluje rachunek, gdy przyjedzie, proszę, nie martw się o koszty!" "Dziękuję, Alfa Calvin, dziękuję bardzo, nie chcę już być sama!" Mój głos się łamie, gdy łzy nie przestają płynąć. "Nie musisz mi dziękować, Beth, jesteśmy rodziną i nie będziesz długo sama, dobrze? Wiem, że straciłaś dom i nic tego nie zastąpi, ale jest tu miejsce dla ciebie i Brooke, czekające na was obie, dobrze?" "Dobrze, dziękuję, Alfa, to znaczy więcej, niż kiedykolwiek się domyślisz, jak się ma Brooke?" Bella zaczyna się budzić, gdy czekam na jego odpowiedź. "Nie ma się najlepiej, ale wyobrażam sobie, że jesteś w podobnej sytuacji?" "Tak, Bella się budzi, więc muszę zrobić jej butelkę, proszę, opiekuj się Brooke, Alfa Calvin." Zapewnia mnie, że tak zrobi i że wkrótce zadzwoni, aby sprawdzić, jak się mam. Podłączam telefon do ładowania i zaczynam poranną rutynę Belli... jeszcze sześć godzin na własną rękę... damy radę. *Pukanie pukanie pukanie pukanie* Serce przyspiesza na dźwięk stukania do drzwi. "Bethany, to Gamma Jack, jesteśmy tutaj, aby zabrać ciebie i małą Isabellę do domu." "Gamma Jack... kto jeszcze jest z tobą?" Muszę być pewna. "Bethany, mam ze sobą 5 wojowników Johna, Calluma, Jake'a, Scotta i Davida." Kiedy wymienia imiona, wszyscy po kolei mówią mi cześć. "Dobrze, a jakie jest hasło?" Lepiej być bezpiecznym niż żałować. "To Brooke." Decyduję, że jestem zadowolona, wierząc, że to oni, i powoli otwieram drzwi, przed którymi stoi ogromny facet, ma co najmniej 6 stóp 3 cale wzrostu, krótkie, kruczoczarne włosy, jasnoniebieskie oczy i bardzo muskularną sylwetkę, moc, którą emanuje, mówi mi, że jest wysokiej rangi. Pozostałych 5 facetów również jest niesamowicie wysokich i muskularnych, i wiem, że Bella i ja będziemy z nimi bezpieczne. Uśmiecha się do mnie życzliwie, gdy otwieram drzwi szerzej, aby mogli wejść do środka. Bella gaworzy w swoim przenośnym łóżeczku, ssąc jedno z uszu pluszowego królika, i przysięgam, że widzę, jak każdy z tych facetów mięknie, patrząc na nią. Szybko zbieramy moje i Belli rzeczy i opuszczamy pokój. Gamma Jack oferuje, że poniesie Bellę, ale chcę, żeby była ze mną. Nie mówię, że to zły facet, ale nie znam go jeszcze na tyle dobrze, a dopóki nie dotrę do Brooke, jest wszystkim, co mam. Idę zapłacić rachunek za nasz pokój i obsługę pokojową, ale Gamma Jack mnie zatrzymuje i nalega, żeby sam zapłacił, a ja jestem zbyt zagubiona w sobie, żeby się kłócić. Udajemy się do SUV-a, którym przyjechali, zapinamy Bellę w foteliku samochodowym i wszyscy wsiadamy, gotowi opuścić to miejsce, zostawić moją rodzinę za sobą.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Przyszła Luna Brooke

Muzyka dudni, parkiet szybko się zapełnia, drinki się leją, a jedzenia nie brakuje - to BBQ jest wspaniałe. Mój przyjaciel z pewnością wie, jak organizować imprezy. Alpha tej watahy to niesamowity przywódca, jest wszystkim, czym Alpha powinien być i oddałby życie za każdego ze swoich członków. Jest Alphą od 2 lat, odkąd przejął tę pozycję w wieku 18 lat, gdy jego ojciec był gotowy przejść na emeryturę.

Wielu Alphów nie przechodzi na emeryturę, dopóki przyszły Alpha nie znajdzie swojej Luny, ale ojciec Alphy Calvina był gotowy ustąpić, więc przejął rolę bez Luny u boku. W końcu spotkał swoją Lunę 3 tygodnie temu; okazało się, że powodem, dla którego wcześniej nie znalazł swojej Bratniej Duszy, było to, że mieszkała w innej watasze, której nigdy nie odwiedził.

Nie wiem, co takiego zrobiłam w życiu, że zasłużyłam na niego jako partnera. Nigdy nie wyobrażałam sobie, że będę Luną, ale szczerze mówiąc, nie mogłabym być szczęśliwsza.

"Czy moja Luna dobrze się bawi na BBQ?" Jego silne ramiona oplatają moją talię, gdy składa pocałunek na moim znaku, a dreszcz przechodzi przez całe moje ciało.

"Tak, a czy mój Alpha dobrze się bawi na BBQ?" Figlarnie się do niego uśmiecham. Obraca mnie, obdarzając mnie swoim seksownym uśmieszkiem.

"Owszem, choć bardziej nie może się doczekać, by zabrać swoją Lunę do łóżka." Mruga do mnie; ma taki figlarny charakter i bardzo, bardzo niegrzeczny umysł, i wydobywa ze mnie seksualną stronę, o której istnieniu nie miałam pojęcia.

Przyciąga mnie mocno do swojego ciała i daje mi powolny, zmysłowy pocałunek.

"Zostaw go, Luna, nie chcielibyśmy, żebyś zepsuła jego niewinny umysł!" woła Liam, najlepszy przyjaciel Calvina i Beta, swoim udawanym brytyjskim akcentem, zbliżając się do nas.

"Nie martw się Liam, nasz drogi niewinny Alpha nigdy nie mógłby zostać zepsuty, wolałby raczej grać w scrabble niż dać się uwieść piękności przed sobą." Odzywa się udawanym szkockim akcentem Jack, drugi najlepszy przyjaciel Calvina i Gamma, podchodząc z swoją partnerką Ashley i Betą Liamem.

"Odwalcie się!" Krzyczy Calvin, a my wszyscy wybuchamy śmiechem.

Mogę być tu tylko 3 tygodnie, ale szczerze mówiąc, czuję się jakbym była tu od zawsze, oczywiście w dobrym tego słowa znaczeniu. Wszyscy traktują mnie jak rodzinę, a Liam, Jack i Ashley stali się dla mnie jak bracia.

Przez chwilę myślę o mojej rodzinie w watasze Moonshine, tak bardzo za nimi tęsknię. Nie mogłam się doczekać przeprowadzki tutaj z Calvinem, ale trudno było ich zostawić. Mama i tata są niesamowitymi ludźmi. Josh, mój brat, i jego partnerka Harley są wysokiej rangi wojownikami i 6 miesięcy temu zostali rodzicami mojej siostrzenicy Isabelli, która jest najsłodszym dzieckiem na świecie.

Potem jest moja młodsza siostra Bethany, która jest jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Rozmawiamy cały czas, ale wciąż tęsknię za nią jak szalona. Przyjeżdżają tu w przyszłym tygodniu na moją ceremonię Luny i zostają na 6 dni, nie mogę się doczekać, żeby ich wszystkich zobaczyć.

Jest już po pierwszej w nocy, zanim kładziemy się do łóżka. To była wspaniała noc, ale oboje jesteśmy wykończeni, choć zmęczenie nigdy nas nie powstrzymuje, a już na pewno nie Calvina. Kochamy się dwa razy, zanim zwijamy się w kłębek i zasypiamy.

Powoli otwieram oczy, przyzwyczajając się do promieni światła wpadających przez okno. Zawsze zapominamy zasłonić zasłony i zawsze tego żałujemy. Czuję iskry na głowie i wiem, że mój partner przeczesuje palcami moje włosy, nigdy mi się to nie znudzi.

Rozłożyłam się na jego klatce piersiowej, moje nogi po obu stronach jego ciała. Odpycham się, używając jego klatki piersiowej jako podpory i sięgam po telefon z szafki nocnej. Zapomniałam wziąć go na BBQ wczoraj wieczorem, a gdy wróciłam do łóżka, byłam trochę rozkojarzona, więc go nie sprawdziłam, ale gdy tylko patrzę na ekran, jestem w pełnej gotowości.

"Brooke, co się stało, kochanie?" Zauważył, że się spięłam i natychmiast wygląda na zaniepokojonego.

"Nie wiem, ale mam 22 nieodebrane połączenia od Beth od wczorajszego popołudnia i SMS-a, żebym jak najszybciej do niej oddzwoniła. Co jeśli coś się stało?"

"Jestem pewien, że wszystko jest w porządku, kochanie, to pewnie jakaś nastoletnia sprawa albo może pokłóciła się z twoimi rodzicami? Czemu nie zadzwonisz do niej i nie sprawdzisz, zanim pójdzie do szkoły? Inaczej będziesz się martwić cały dzień." Już tak dobrze mnie zna. Sprawdzam godzinę, jest 6 rano, będzie już na nogach, szykując się, więc biorę radę Calvina i dzwonię do Beth.

*Dzwoń dzwoń* dzwoń dzwoń* dzwoń dzwoń*

"Brooke, gdzie byłaś? Dzwoniłam do ciebie ze 30 razy, czemu nie odbierałaś?"

Mówi tak szybko... co tu się do cholery dzieje? Czekam, aż wyjaśni, spodziewając się jakiegoś nastoletniego problemu, kłótni z Carly, problemów z chłopakiem, albo może nawet kłopotów z rodzicami, ale to, co mi mówi, nie jest nawet blisko tego. To, co mi mówi, niszczy mój świat.

"We wtorek wieczorem Roguesi zaatakowali tereny watahy... oni... oni zabili wszystkich, Brooke... Mamę, Tatę, Josha, Harley, Carly, wszyscy nie żyją!" Zaczyna szlochać do telefonu, gdy mój świat się rozpada. Udaje mi się zapytać o Bellę, ale wszystko inne to tylko zlepek słów.

Zaczynam opowiadać Calvinowi, co się stało, mimo że wiem, że już wszystko słyszał, z jakiegoś powodu muszę mu to powiedzieć. Wyrzucam z siebie słowa, gdy łzy zaczynają płynąć, nie mogę ich już powstrzymać. Calvin ściąga mnie ze swoich kolan na łóżko, idzie do szafy i wraca z bielizną i jedną ze swoich koszulek, i ubiera mnie w nie, jego koszulka jest na tyle duża, że sięga mi tuż nad kolana.

Wraca do szafy i pojawia się ubrany w dresy i koszulkę; jest tak szybki, że zajęło mu tylko minutę, żeby nas oboje ubrać. Widzę, jak kogoś wzywa mentalnie, po czym podchodzi i zabiera mi telefon. Cholera, Beth wciąż jest przy telefonie, podczas gdy ja po prostu tu siedzę.

"Bethany, tu Alpha Calvin, jesteś bezpieczna? Gdzie jesteś?" Gdy Cal rozmawia przez telefon z Beth, ktoś puka do drzwi. Calvin otwiera i wchodzą Liam, Jack i pięciu naszych wojowników. Calvin gestem zaprasza ich do środka i wraca do Beth, musiał ich wezwać, gdy nas ubierał. . Nie mówi im nic, tylko wraca do rozmowy z Bethany. Natychmiast przechodzi w tryb Alfa, ale jednocześnie jest niezwykle delikatny wobec Bethany i nie mogłabym być bardziej wdzięczna w tej chwili. Jestem w rozsypce. Ledwo słyszę, co mówi. Wszystko jest rozmyte. Liam woła do mnie, ale tylko na niego patrzę. Nie mogę wydobyć z siebie słów i nie mogę mu powiedzieć, że moja rodzina nie żyje, bo jeśli to zrobię, stanie się to jeszcze bardziej realne, a z jakiegoś powodu muszę trzymać się jakiejś nadziei, że to wszystko jest snem. Skupiam się z powrotem na Calu, gdy koncentruję się na głębokim oddychaniu i słyszę Beth po drugiej stronie telefonu. "Dziękuję, Alfa Calvin, dziękuję bardzo, nie chcę już być sama!" Słyszę, jak jej głos się łamie, a jej szlochy przywołują moje. Calvin podchodzi do mnie, bierze mnie na swoje kolana i zaczyna przeczesywać moje włosy palcami, próbując mnie uspokoić, podczas gdy chowam głowę w jego piersi. "Nie musisz mi dziękować, Beth, jesteśmy rodziną i nie będziesz już długo sama, dobrze? Wiem, że straciłaś swój dom i nic tego nie zastąpi, ale tutaj jest nowe miejsce dla ciebie i Brooke, czekamy na was obie, dobrze?" Kocham tego mężczyznę tak bardzo. Moja siostra i siostrzenica są same, a on nawet nie pyta, co się z nimi stanie teraz ani kto się nimi zaopiekuje, po prostu natychmiast zobowiązuje się do tej roli ze mną i w tej chwili nie sądzę, żebym go kiedykolwiek bardziej kochała. "Alfa, co się stało?" Zostaję wyrwana z myśli przez głos Liama. "Nie znam jeszcze wszystkich szczegółów, ale we wtorek wieczorem stary klan Brooke, klan jej rodziny został zaatakowany przez Łotrów. Jak dotąd znane są tylko dwie ocalałe osoby. 14-letnia siostra Brooke, Bethany, i jej siostrzenica Isabella, która ma 6 miesięcy." "Czego od nas potrzebujesz?" Liam i Jack pytają jednocześnie. Posyłam im wdzięczny uśmiech. Jestem tu tylko od 3 tygodni, a oni nawet nie poznali jeszcze Beth ani Belli, a jednak nie wahają się im pomóc, pomóc mi. "Jack, chcę, żebyś pojechał i odebrał Beth i Bellę z hotelu, w którym się zatrzymały, zaraz wyślę ci adres. John, Callum, Jake, Scott i David, potrzebuję, żebyście pojechali z Jackiem. To 6-godzinna podróż i musicie jechać bezpośrednio. Muszę, żebyście dotarli do nich jak najszybciej, te dziewczyny są naszą rodziną i były same zdecydowanie za długo. A kiedy zapukacie do jej drzwi, zapyta was o hasło, to 'Brooke'." "Oczywiście, Alfa, dotrzemy do niej tak szybko, jak to możliwe. Zadbamy o ich bezpieczeństwo, Brooke, obiecuję." Jack patrzy na mnie, kończąc swoją wypowiedź. "Calvin, jutro są jej urodziny, jakie urodziny może mieć po tym wszystkim, co przeszła." "Jutro są jej urodziny... wow, biedna dziewczyna." Liam patrzy na mnie smutno. "Wiem, kochanie, i przyznaję, że to nie będą dla niej wspaniałe urodziny, ale postaramy się zrobić wszystko, co w naszej mocy, by ten dzień był dla niej wyjątkowy, dobrze, skarbie?" Posyłam mu wdzięczny uśmiech, bo wiem, że gdybym zaczęła mówić, znów bym się rozkleiła. "Jeśli potrzebujesz jakiejkolwiek pomocy, wiem, że Ashley z przyjemnością ci pomoże, Brooke, wiesz, że uwielbia każdą okazję, by wyjąć swój organizacyjny folder!" Jack przewraca oczami, mówiąc, a po raz pierwszy tego ranka przez kilka sekund mam szczery uśmiech. "Dziękuję, Jack, tak, ten facet uwielbia ten przeklęty folder, myślę, że właśnie to zrobię. Beth zasługuje na wspaniały dzień, ale wiem, że nie mam w sobie siły, by coś zorganizować." "Nie ma problemu, Luno, dam mu znać, żeby miał wolny dzień, żebyś mogła go zobaczyć, gdy będziesz gotowa. Dobra, panowie, idziemy się przygotować, mamy do sprowadzenia do domu dwie bardzo ważne dziewczyny. Chcę was wszystkich w kuchni za 30 minut, nie później!" Wszyscy mężczyźni kiwają głowami i wychodzą z pokoju, w tym Jack. "Idę po jedzenie i napoje, które zabiorą ze sobą, to długa podróż i nie będą się zatrzymywać, to najmniej, co mogę zrobić," mówię Calvinowi, wstając z łóżka. "To świetny pomysł, chodźmy." Wyciąga do mnie rękę i myślę, że wie, że muszę być zajęta. "Jestem tuż za tobą," woła Liam, ten facet zrobi wszystko dla każdego bez zastanowienia. Schodzimy do kuchni, robimy ogromną ilość kanapek z sałatką z szynki i serem, wkładamy je do lodówki i dodajemy paczki chipsów, ciasteczka i batony zbożowe. Następnie bierzemy kolejną lodówkę i napełniamy ją butelkami wody i napojami energetycznymi. Gdy kończymy, wszyscy faceci zaczynają wchodzić do kuchni, minęło tylko 15 minut i jestem wdzięczna za ich gotowość do wyjazdu. Jack przychodzi ostatni z Ashley u boku. "Luno Brooke, bardzo mi przykro z powodu tego, co się stało, jeśli mogę w czymś pomóc, proszę, nie wahaj się pytać. Jack wspomniał, że możesz potrzebować mojej pomocy przy urodzinach Beth i bardzo chętnie pomogę. Będę dziś cały dzień w domu, więc proszę, zadzwoń, gdy będziesz gotowa." "Dziękuję, Ashley, naprawdę to doceniam." Daje mi życzliwy uśmiech, kiwa głową, a potem zwraca się do Jacka, całując go na pożegnanie i życząc wszystkim chłopakom bezpiecznej podróży. Calvin wyciąga lodówki i wkłada je do SUV-a, podczas gdy faceci dziękują nam za zapasy. Liam znika do innego pokoju i wraca z fotelikiem samochodowym dla dziecka i wręcza go Johnowi. Posyłam mu wdzięczny uśmiech, ponieważ nawet o tym nie pomyślałam. Faceci wsiadają do samochodu i machają nam na pożegnanie, opuszczając dom klanu. Calvin wysyła wiadomość do Beth, informując ją, że faceci wyjechali, a potem zwraca się do mnie, podnosząc mnie w stylu ślubnym i niosąc w stronę sypialni. Jestem zbyt smutna, by dziś cokolwiek kwestionować, i zostawiam to jemu. "Liam, dzisiaj jesteś odpowiedzialny, biorę dzień wolny, żeby zająć się naszą Luną." "Oczywiście, Alfa, nie martw się o nic, mam to pod kontrolą, jeśli którekolwiek z was będzie czegoś potrzebować, proszę, dajcie mi znać." Oboje dziękujemy Liamowi, gdy Calvin kontynuuje drogę do sypialni. Kładzie mnie na łóżku i kładzie się obok mnie, stukając w swoją klatkę piersiową. Kładę się na nim, rozłożona na jego piersi, z nogami po obu stronach jego ciała. Naciąga na nas koc i zaczyna głaskać moje włosy. Leżenie w jego ramionach to najbezpieczniejsze miejsce na świecie i nie trwa długo, zanim zapadam w niespokojny sen.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Siedzę w biurze Alfy, przeglądając wszystko, co trzeba dziś zrobić. Nasza biedna Luna jest zrozumiale załamana po wiadomościach, które otrzymała tego ranka, i jak zawsze może liczyć na wsparcie Alfy. Wszyscy możemy na niego liczyć - jest niesamowitym Alfą i partnerem. Minęły zaledwie 3 tygodnie, odkąd poznał naszą Lunę, ale traktuje ją jak prawdziwą królową.

Ja jeszcze nie znalazłem swojej bratniej duszy, ale szczerze mówiąc, nie mogę się doczekać. Minął rok, odkąd skończyłem 18 lat i mogłem zacząć jej szukać, ale jak dotąd bez powodzenia. Nie tracę jednak nadziei, w końcu Cal ma 20 lat i dopiero niedawno spotkał swoją partnerkę.

Nie mogę uwierzyć, że z całej watahy Moonshine są tylko 2 znane ocalałe osoby - 14-letnia siostra Brooke i jej 6-miesięczna siostrzenica. Wiem, że Brooke mówiła, że jej siostra jest świetną wojowniczką, ale to, że wydostała stamtąd siebie i dziecko, jest niesamowite. Muszę przyznać, że siostra Brooke jest silną, odważną dziewczyną - nie tylko uciekła z terenów watahy, ale też przetrwała sama przez ponad 24 godziny, chroniąc ich obie.

To mi przypomina, że muszę upewnić się, czy sypialnie są gotowe na ich przyjazd. Calvin poprosił mnie już o przygotowanie dwóch sypialni na jego piętrze, więc szybko kontaktuję się z Ashleyem, który z radością pomaga je przygotować. Następnie sprawdzam listę na laptopie - pierwsze 3 zadania dotyczą ceremonii Luny w przyszłym tygodniu. Cholera. Zostawiam je Calowi do rozwiązania, bo nie jestem pewien, co teraz z tym będzie, i przechodzę do następnego zadania.

Poranny trening - Jack, Calvin i ja trenujemy te grupy między innymi, i na szczęście mogę poprowadzić wszystkie 3 klasy, bo wygląda na to, że właśnie to będę dziś robić. Zostawiam wiadomość głosową dla Starszyzny, informując ich o ataku i prosząc o kontakt, gdy będą mieli jakieś informacje. Chcę znać wszystkie szczegóły.

Idę do kuchni po śniadanie, jestem głodny. Nie zrozumcie mnie źle, zawsze jestem głodny, dosłownie jestem studnią bez dna, ale tego ranka będę potrzebował energii, żeby przeprowadzić wszystkie 3 zajęcia.

Układam na 3 talerzach góry naleśników, bekonu, jajek, placków ziemniaczanych i tostów, biorę 3 miski owoców i 3 kawy. Dwa komplety układam na tacy, przykrywam i wstawiam do piekarnika, żeby nikt tego nie zjadł, zanim podejdę do mojego zwykłego stolika, gdzie Ashley właśnie zaczyna jeść. Zjem swoje śniadanie, a potem zaniosę tacę na górę do Alfy i Luny, żeby upewnić się, że coś zjedzą.

"Cześć Ash, jak leci?"

"Cześć słodziaku, dobrze, dzięki, a u ciebie?"

"Tak, w porządku, dużo pracy, ale nie narzekam. Wiem, że to wcześnie, ale zrobiłeś już coś z sypialniami?"

"Tak, zrobiłem. Pokój Beth wymaga tylko ogólnego sprzątania, chociaż myślę, że kupię nową pościel, poduszki i narzuty. Mam teraz parę wilczyc na górze, które sprzątają pokój między pokojami Beth i Luny dla Belli. A po śniadaniu Amy pojedzie do miasta kupić wszystko, co potrzebne do pokoju dziecięcego Belli i pościel dla Beth. Powiedziałem Lunie, że nie opuszczę dziś domu watahy, ale Amy ma dwójkę dzieci, więc wiem, że nie pomyli się z zakupami."

"Świetnie, dzięki Ash, dlatego właśnie poprosiłem cię o zajęcie się sypialniami. Wiedziałem, że od razu się tym zajmiesz i świetnie potrafisz stworzyć domową atmosferę, której właśnie chcemy, żeby poczuły."

"Co mogę powiedzieć... jestem po prostu fantastyczny, kochanie!" Przewraca oczami, robiąc swoją najlepszą dramatyczną minę królowej, a ja nie mogę powstrzymać śmiechu. Kocham tego chłopaka do szaleństwa.

"Tak, tak." Puszczam mu oko, a on posyła mi całusa. Tak właśnie jest między mną a Ashleyem - ciągle się wygłupiamy. Nie obchodzi mnie czyjaś orientacja seksualna czy rasa - jeśli traktujesz mnie dobrze, ja będę traktować ciebie dobrze, to proste.

Kończymy śniadanie, daję mu kartę kredytową watahy na rzeczy potrzebne dla dziewczyn i idę zająć się swoimi sprawami. Kieruję się na piętro Alfy, żeby dostarczyć śniadanie, zanim pójdę na plac treningowy.

Prawie 4 godziny później wszystkie sesje treningowe są zakończone i wracam na swoje piętro, żeby wziąć szybki prysznic. Mój pokój znajduje się piętro niżej niż apartament Alfy - jako Beta mam całe piętro dla siebie, tak samo jak Gamma.

Moi rodzice nadal mieszkają ze mną na piętrze Bety, ale gdy znajdę swoją partnerkę, przeprowadzą się do domu na terenie watahy, żebyśmy mieli prywatność. Oferowali, że się wyprowadzą, odkąd przejąłem pozycję Bety po ojcu, ale szczerze mówiąc, nie widzę sensu - cieszę się, że tu mieszkają.

To nie tak, że przyprowadzam tu wilczyce - nie, nie jestem prawiczkiem, ale też nie było wielu kobiet, właściwie bardzo niewiele, i nie sypiam z nikim z mojej watahy. Widziałem więcej niż raz problemy, jakie to może spowodować, i nie chcę tego dla mojej partnerki.

Wskakuję pod prysznic pod gorącą wodę i relaksuję się, woda świetnie koi moje obolałe mięśnie - 3 następujące po sobie sesje treningowe wystarczą, żeby każdego zabolało. Szybko się myję i wycieram, po czym wchodzę do sypialni w samym ręczniku, tylko po to, by zobaczyć najgorszy możliwy widok w tej chwili.

"Sarah, co ty tu robisz?" Leży rozciągnięta na moim łóżku, kompletnie kurwa naga. To nie pierwszy raz, kiedy próbuje tego numeru, ale dziś nie jest dzień na jej gierki.

"Słyszałam, że masz ciężki dzień i zobaczyłam, jak idziesz na swoje piętro, więc pomyślałam, że mogę pomóc ci się zrelaksować." Mruczy do mnie, sprawiając, że moje jaja próbują się schować z powrotem do środka.

"Sarah, przechodziliśmy przez to już zbyt wiele razy." Jestem dumny z tego, że szanuję kobiety, ale szczerze mówiąc, ta dziewczyna naprawdę zaczyna wystawiać moją cierpliwość na próbę. To trwa od kiedy skończyła 18 lat, 7 miesięcy temu, i musi się skończyć. „Ona jest córką naszego najlepszego wojownika Richarda i ogromnym bólem w moim tyłku.” „Oddaj mi kontrolę, upewnię się, że nie wróci!” Mój wilk Jonah jest wyraźnie na tej samej stronie co ja. „Nie Jonah, wiesz, że nie chcesz jej skrzywdzić.” „Oczywiście, że nie, nie skrzywdzę jej, ale mogę ją przestraszyć.” „Nie Jonah!” On wzdycha na mnie i wycofuje się na tyły mojego umysłu. „Liam, czy w ogóle mnie słuchasz?” Przysięgam, że jej głos przypomina mi dźwięk paznokci po tablicy. „Sarah, proszę, wyjdź z mojego pokoju i nie wracaj!” Jestem teraz bardzo wkurzony! „Daj spokój, kochanie, oboje wiemy, że tego chcesz; nikt nie musi wiedzieć.” „Ja bym wiedział i to wystarcza, ale to nie ma znaczenia, powiedziałem ci, że to się nie wydarzy i przepraszam, ale tak po prostu jest. Staram się być wobec ciebie szanowny, Sarah, ale naprawdę testujesz moją cierpliwość, teraz mam pracę do zrobienia, więc proszę wyjdź!” Ona wydyma usta, a ja przewracam oczami; w końcu się poddaje, owija się szlafrokiem i wychodzi z mojego pokoju, dzięki Bogu. Nie mam dzisiaj czasu na jej bzdury. Szybko ubieram się w ciemnoniebieskie dżinsy, białą koszulę z rękawami podwiniętymi do łokci i czarne buty. Wkładam głowę do salonu na kilka minut, żeby porozmawiać z rodzicami, zanim udam się do kuchni. Biorę lunch składający się z 2 kanapek BLT, kubka owoców, paczki chipsów, 2 ciastek i 2 butelek wody na wynos. Zjem to przy biurku, żeby mieć więcej czasu na nadrobienie zaległości. Gdy kończę lunch, Alpha łączy się ze mną, żeby poinformować, że Jack i chłopaki mają już Beth i Bellę i są w drodze tutaj, a ja wydycham powietrze, które nie zdawałem sobie sprawy, że wstrzymywałem, i dziękuję bogini księżyca za to, że trzymała je w bezpieczeństwie, dopóki nie mogliśmy do nich dotrzeć. To, przez co przeszła, rzeczy, które musiała zobaczyć, nie dają się nawet pomyśleć, im szybciej tu będą, tym lepiej. Sprawdzam swoje wiadomości i jest jedna od Timothy'ego, jednego ze Starszych. „Witaj, Beta Liam, przepraszam, że przegapiłem twój telefon. Zostaliśmy poinformowani o ataku na pakiet moonshine zaledwie kilka godzin temu przez ocalałego członka i obecnie nadal badamy, co się stało. Sam jestem teraz na ziemiach paki, jak tylko będziemy mogli ustalić, co się tam wydarzyło, skontaktujemy się z tobą, Alpha Calvinem i Luną Brooke. Prześlij moje najgłębsze kondolencje Lunie Brooke i porozmawiam z tobą wkrótce. Do widzenia, Beta Liam.” Ocalały członek, co? Cal nie wspomniał o tym, że Beth dzwoniła do Starszych, mam dziwne przeczucie w żołądku i postanawiam wspomnieć o tym Calowi. „Alpha, masz chwilę?” Połączenie mentalne jest czasami bardzo przydatne. „Oczywiście, Beta, co tam?” „Czy możesz przyjść do biura? Jeśli nie, to nie problem, porozmawiamy przez połączenie.” „Właściwie Ashley przychodzi na nasze piętro za 30 minut, żeby pomóc Brooke z urodzinami Beth, jak tylko tu będzie, mogę zadzwonić. Czy sprawa może poczekać 30 minut, czy jest pilna?” „Nie, nie jest pilna Cal, 30 minut jest w porządku.” „Świetnie, do zobaczenia wtedy.” Przerywa połączenie, a ja wracam do pracy. Jestem po uszy w pracy dzisiaj, między upewnianiem się, że wszystkie obowiązki Alphy są zakończone, a moimi własnymi obowiązkami Bety, szczerze mówiąc, nie mam chwili dla siebie, nie żebym narzekał. Jedyny problem, jaki mam, to że nie mogę wyrzucić wiadomości Starszych z głowy, ocalały poinformował ich, ale kto to jest? „W porządku tam, Liam?” Z myśli wyrywa mnie Alpha Calvin. Nawet nie słyszałem, jak drzwi się otwierały, nie mówiąc już o tym, że usiadł naprzeciwko mnie przy biurku. Ten facet jest niesamowity, to jego biuro, jego biurko, a jednak kiedy ja zastępuję, nie prosi mnie o przesunięcie się z jego miejsca, zamiast tego siada naprzeciwko mnie, jakby był w moim własnym biurze, a nie swoim. „Przepraszam, Cal, byłem gdzie indziej.” „Mam nadzieję, że przynajmniej była ładna, rozpraszając cię w ten sposób.” Mruga do mnie, a ja nie mogę się powstrzymać od śmiechu. „Haha, nie, nie, Cal, to nie to, uwierz mi.” „Ok, Liam, więc co się dzieje?” Szybko wraca do swojego całkowicie biznesowego tonu. „Ok, więc dzisiaj rano zadzwoniłem do Starszych, żeby poinformować ich o moonshine, ale nie było odpowiedzi, więc zostawiłem wiadomość informującą ich o ataku i poprosiłem kogoś, żeby oddzwonił. Wyszedłem z biura niedługo potem, żeby zjeść śniadanie i wziąć udział w sesjach treningowych, a kiedy wróciłem, Starszy Timothy zostawił mi wiadomość.” Naciskam przycisk odtwarzania na maszynie i pozwalam Calowi wysłuchać wiadomości. „Ocalały poinformował ich? Beth nigdy nie wspomniała, że z nimi rozmawiała. Nie pomyślałbym, że pomyślałaby o tym, żeby do nich zadzwonić, ale z drugiej strony przekroczyła wszystkie moje oczekiwania co do tego, co zrobiłaby 14-latka w jej sytuacji, więc może to zrobiła. Zadzwonię do niej i zapytam.” Dzwoni do Beth, ale ona stanowczo twierdzi, że nigdy nie wykonała tego połączenia, mówi, że nie ma numeru do żadnego z nich i zdecydowanie nie mogła znaleźć żadnych ocalałych, kiedy szukała. „Cholera!” Alpha krzyczy na głos. „Co się stało, Cal?” „Co jeśli zostawiliśmy tam innego ocalałego samego?” „Cóż, jeśli Beth nie wykonała tego połączenia, to jest możliwość, może wyszli, zanim Beth to zrobiła, to by wyjaśniało, dlaczego nikogo nie widziała, ale... mam dziwne przeczucie co do tego, Cal.” „Co masz na myśli?” „Nie wiem, co to jest. Nie mogę tego uchwycić, ale miałem to samo dziwne przeczucie, kiedy wcześniej słuchałem wiadomości.” „Ok, wiesz, że ci ufam i twojemu osądowi, więc co powiesz na to, żebyśmy poczekali, aż usłyszymy od Starszych, zanim pójdziemy dalej? Starsi są teraz na ziemiach paki, więc ktokolwiek to jest, nie jest sam, a Beth wkrótce tu będzie, więc będziemy mogli dowiedzieć się więcej wtedy.” Zgadzam się z nim, a on wraca do Luny, podczas gdy ja zaczynam pracę nad finansami paki. 20 minut później Ashley łączy się ze mną, informując, że pokoje Beth i Belli są gotowe dla nich i to świetne wyczucie czasu, bo powinny tu być wkrótce. Kilka godzin później i udało mi się ukończyć wszystkie papiery i wszystko jest gotowe na przybycie Beth i Belli. Rozmawiam z Ashley w kuchni, czekając na gotowy obiad, kiedy oboje dostajemy połączenie od Calvina, informujące nas, że Jack przyjedzie z wszystkimi za kilka minut. Wychodzimy z kuchni i kierujemy się do drzwi frontowych, gdzie Calvin i Brooke już czekają, przytulam Brooke, a ona dzieli się ze mną wdzięcznym uśmiechem, ale mogę powiedzieć, że ma trudności z utrzymaniem się razem... biedna dziewczyna. Wszyscy wychodzimy na zewnątrz, gdy SUV zbliża się do podjazdu. Zatrzymuje się przed nami, a chłopaki zaczynają wychodzić, a jednocześnie Jonah zaczyna tańczyć w mojej głowie i jęczeć. „Co się dzieje, Jonah?” „Nie wiem, Liam; myślę, że coś się zaraz wydarzy!” Mówię mu, żeby spróbował się zrelaksować, a on wycofuje się na tyły mojego umysłu, chłopaki zaczynają wchodzić po schodach i do domu, a potem Jack wychodzi z drugiej strony SUV-a z młodą dziewczyną. Patrzy w stronę ziemi, trzymając dziecko, oczywiście wiem, że to Beth i Bella, ale z jakiegoś powodu mam dziwne uczucie w żołądku, które nie chce się przesunąć. Nagle patrzy w górę i nasze oczy łączą się na chwilę, a przysięgam, że moje serce przestaje bić, a tuż przed tym, jak odwraca wzrok, Jonah pędzi na przód mojego umysłu i wypowiada jedno zdanie, które na zawsze zmieni moje życie „PARTNERKA”... „LIAM, BETH TO NASZA PARTNERKA!”... O CHOLERA!

Przesuń w górę, aby kontynuować

His little wolf

His little wolf

73 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

73

Treść

Aa