Po dotarciu do hotelu wszyscy się uśmiechali i rozmawiali. Byli ubrani w najlepsze stroje i biżuterię. Wszyscy nas zauważyli i się ukłonili. Ellis wygłosił krótką przemowę o tym, że zawsze będzie więcej, i podziękował mi za nieustanne bycie u jego boku.
"Hej", "Idź, pogadaj z gośćmi, ja poszukam Lili" - powiedziałam mu. Kiwnął głową i pocałował mnie w usta, zanim poszedł do swoich gości. Lila, zdrobnienie od Lilac, była moją najlepszą przyjaciółką i współlokatorką na kampusie uniwersyteckim.
Lila i ja nie byłyśmy blisko, gdy ją poznałam. Nie znosiła mnie, bo myślała, że jej chłopak, beta watahy Jace, był we mnie potajemnie zakochany, ale myliła się. Jace troszczył się o mnie tylko jak o siostrę, ponieważ pochodziliśmy z tej samej watahy, The Golden Stone Pack. To jedna z największych i najsilniejszych watah na świecie, a mój ojciec jest alfą.
Usiedliśmy z nią i opowiedzieliśmy jej naszą historię, a teraz jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami. Tak jak ja, opuściła swoją watahę, by być z Jace'em. "Kochanie!" usłyszałam podekscytowany głos mojej najlepszej przyjaciółki. Odwróciłam się z uśmiechem na ustach i przytuliłam ją.
"Dziewczyno, wyglądasz niesamowicie!" wykrzyknęła. "Ty też" uśmiechnęłam się. "Tak przy okazji, David Kofflin cię szuka" westchnęłam na to imię; David Kofflin był jednym z najbogatszych, przystojnych kawalerów w mieście. Co roku najlepsze firmy wybierają pięciu studentów z danej dziedziny na staż w swoich firmach, a w tym roku firma Davida, K-Corp, wybrała mnie, ponieważ jestem najlepszym analitykiem danych na moim uniwersytecie.
"Nie chcę go widzieć. On tylko chce mnie wykorzystać, żeby zdenerwować Ellisa" powiedziałam. David i Ellis byli alfami dużych i bogatych watah. Jednak byli rywalami. "Tak, ale nie możesz zaprzeczyć, że to świetna okazja" mówi. To rzeczywiście była wspaniała okazja, choć nie chciałam denerwować Ellisa, przyjmując ofertę K-Corp.
"Na razie będę pracować w firmie, którą polecił Ellis" powiedziałam jej. Rozmawiałyśmy więcej o pracy, i powiedziała mi, że ma wystawę, na którą muszę przyjść. Lilac była świetną malarką, a jej praca była doceniana na uniwersytecie, odkąd zmieniła kierunek na sztukę.
"Cześć, dziewczyny" Odwróciłyśmy się i uśmiechnęłyśmy do Charlotte. Charlotte była nieśmiałą rudowłosą omegą, która chodziła na nasz uniwersytet. Studenci jej nie lubili, ponieważ była samotnym wilkiem. Wilk bez watahy był uważany za dzikiego i traktowany nie lepiej niż włóczędzy. Niedawno wzięłyśmy samotnego wilka pod nasze skrzydła i zyskała pewne względy.
"Nie wiedziałam, że tu przyjdziesz" powiedziałam i pocałowałam ją w policzek. Zapraszałyśmy ją na spotkania towarzyskie, ale nigdy nie przychodziła, bo czuła się nie na miejscu. "Lila mnie zaprosiła. Nie chciałam, ale nudziłam się na kampusie" powiedziała, a ja kiwnęłam głową.
"Oh! Charlotte, wyglądasz pięknie, a ten dekolt, dziewczyno" żartowała Lilac, a ona się zarumieniła. Taka słodka. "Nie miałam nic innego do ubrania. To sukienka, którą mi podarowałaś w zeszłym miesiącu, Love" powiedziała mi nieśmiało. "Wyglądasz oszałamiająco w tej sukience" skomplementowałam ją.
"To gdzie jest gospodarz? Powinnyśmy złożyć mu uszanowanie, prawda?" zapytała Charlotte, rozglądając się. "Gospodarzem jest mój chłopak, Ellis Carter. Chyba spotkaliście się raz, nie" Myślę, że się spotkali, ale nie rozmawiali, bo Charlotte się spieszyła, a Ellis nie zwrócił na nią uwagi.
"Um, ja- ja w-widziałam go w magazynie biznesowym i w TV, ale nigdy osobiście" "Oh. Przedstawię ci-" Nie dokończyłam zdania, gdy zobaczyłam zbliżających się Ellisa i Jace'a, "Tam jest!" Uśmiechnęłam się do niego. Mój chłopak zatrzymał się w miejscu.
"Ellis" zawołałam delikatnie, chcąc do niego podejść, ale Lila złapała mnie za nadgarstek. Była zaniepokojona. Podążyłam za wzrokiem Ellisa. Patrzył na kobietę za mną. "Bratnia dusza" Moje kolana osłabły, gdy Ellis wyszeptał te słowa. Cofnęłam się o krok.
"Ellis, kochanie" odzyskałam panowanie nad sobą i podeszłam do niego, próbując odwrócić jego uwagę od niej. Pocałowałam go w usta w desperacji, chcąc, żeby zwrócił na mnie uwagę. "C-cieszę s-się, że cię widzę" wyjąkałam, starając się powstrzymać łzy.
"Bratnia dusza" wyszeptał ponownie, ignorując mnie i patrząc na Charlotte. Ledwo mogłam oddychać i wszystko, co zrobiłam, to odsunęłam się na bok. Ellis podszedł do niej i powoli ujął drżącymi dłońmi zapłakaną twarz Charlotte. "Witaj, bratnia duszo"
Nie, nie, nie. Po cichu błagałam boginię księżyca, by obudziła mnie z tego koszmaru, ale dotyk Lili powiedział mi, że to nie sen. Dwoje bratnie dusze zatraciły się w swoich spojrzeniach, a ja nie mogłam dłużej na to patrzeć i odwróciłam się, by odejść.
Szłam pustymi ulicami, nie przejmując się mżawką. "Love, Love, czekaj!" Nie miałam siły ani chęci, by się odwrócić i rozmawiać z Lilą. Usiadłam na ulicznej ławce i ukryłam twarz w dłoniach, płacząc. "Oh, kochanie" Lila przytuliła mnie, a ja rozpłakałam się głośniej.
Ellis uległ więzi. Kiedy skończyłam osiemnaście lat cztery lata temu i dowiedziałam się, że nie jest moją przeznaczoną bratnią duszą, byłam załamana, ale zapewnił mnie, że wszystko będzie dobrze. Nie potrzebujemy więzi, żeby być razem, a nawet jeśli spotkamy nasze bratnie dusze, odrzucimy je, żeby być razem na zawsze. Byłam zadowolona z obietnicy na zawsze, którą mi złożył.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Całą noc przepłakałam w mieszkaniu na kampusie. Nie mogłam stawić czoła Ellisowi po tym, co się stało dzisiaj. Wciąż bardzo bolało. W końcu udało mi się trochę zasnąć, ale drzwi się otworzyły i poczułam, że ktoś mną potrząsa. "Co?" jęknęłam, otwierając oczy. To była Lila, jej wyraz twarzy był poważny. Przyciągnęła mnie do siebie, a ja mocno ją objęłam. "Ellis wybrał ją. Przeszedł obok mnie," wychrypiałam, czując, jak serce mi się ściska. Moja najlepsza przyjaciółka odsunęła się ode mnie i chwyciła mnie za rękę. "Jest idiotą," powiedziała z jadem. Zostałyśmy tak przez chwilę w ciszy. Mój telefon zapikał i szybko go podniosłam, mając nadzieję, że to Ellis, ale to nie był on. Dzień mijał powoli, a Ellis jeszcze się ze mną nie skontaktował, a każda godzina bez jego telefonu sprawiała, że moje serce krwawiło. Sen mnie unikał, a następnego ranka przyszedł Jace, by sprawdzić, co u mnie. "Ellis wciąż jest zagubiony," powiedział, a ja pokręciłam głową, wychodząc z jego objęć. "Nie ma się nad czym zastanawiać," poszłam do mini bar, wzięłam wino i wypiłam je. "Czy jest z Charlotte?" zapytałam. Spojrzał na podłogę, i wiedziałam, że moje podejrzenia były słuszne. Wiele pytań przelatywało przez moją głowę. Czy oni spali razem? Mój wewnętrzny Lycan jęczał, bolało go, że Ellis nie odrzucił od razu swojej partnerki, jak to planowaliśmy. "Nie mogę uwierzyć, że się ze mną nie skontaktował," wymamrotałam. Beta i Lila patrzyli na mnie z przepraszającymi wyrazami twarzy, ale tego nie chciałam. Przesunęłam dłonią po włosach i wypiłam wino. "Zagraj dla nas na pianinie, proszę. Uwielbiam cię słuchać," powiedział Jace z uśmiechem. Próbował odciągnąć moje myśli od Ellisa, i to doceniałam. Dotknęłam klawiatury pianina, pytając. "Co mam zagrać?" "My heart will go on," powiedział, siadając naprzeciwko mnie. Usiadłam i grałam z nimi. Grałam przez długi czas, i to mnie uspokoiło. Moje serce stało się lżejsze, ale łzy napływały mi do oczu, a ja zamknęłam je, pozwalając im swobodnie płynąć. Teraz płakałam szczerze, moje serce nigdy by się nie podniosło, gdyby wybrał ją zamiast mnie. Potrzebowałam Ellisa, potrzebowałam, żeby dotrzymał swojej obietnicy wobec mnie, JEGO ŚLUBU. Przestałam grać i wstałam. "Chcę teraz odpocząć," westchnęłam, ocierając łzy z twarzy. Lila także płakała, a Jace przytulił ją mocniej. Nie mogłam znieść bólu w piersi, więc pobiegłam na górę i rzuciłam się na łóżko. Zwinięta na łóżku, przytrzymywałam mocniej pluszaka, którego dał mi Ellis, gdy moje ciało drżało. Chwyciłam telefon, mając nadzieję, że znajdę telefon lub wiadomość od niego, ale nic tam nie było. Następnego dnia obudziłam się i wzięłam długi prysznic. Usiadłam na dywanie w szafie, patrząc na mój telefon. Drzwi się otworzyły i weszła Lila. "Kochanie, wszystko w porządku?" zapytała. "W porządku, nie martw się o mnie," wymamrotałam, wstając i szukając stroju. Wybrałam krótką czerwoną sukienkę. Spojrzałam na Lilę, była niespokojna. "Co się dzieje?" zapytałam. "Ktoś jest tutaj dla ciebie," powiedziała cicho. Zmarszczyłam brwi. Kto to mógł być? Poszłam za nią i ku mojemu zaskoczeniu, zobaczyłam Ellisa. Moje serce biło mocno w piersi, i jestem pewna, że on to słyszał. Patrzyliśmy sobie w oczy, zanim powiedziałam, "Chcę kawy," przeszłam obok niego, a on głośno westchnął i poszedł za mną z budynku mieszkalnego do swojego samochodu. Przejazd do kawiarni był cichy. Nie czekałam, aż otworzy mi drzwi, kiedy dotarliśmy do kawiarni. Kelner się uśmiechnął, już wiedząc, co zamówimy. Usiedliśmy przy naszym ulubionym stoliku. Po długim czasie Ellis wziął mnie za rękę i zapytał, "Jak się masz?" "Czy wyglądam dobrze na ciebie?" odparłam zirytowana. Cofnęłam rękę od niego. Ścisnął usta. "Co teraz, Ellis?" "Załatwię to. Daj mi trochę czasu, proszę," powiedział ostrożnie. Nie wiedziałam, co mu teraz powiedzieć. Kelner podał nasze napoje, czarną kawę dla niego i moje gorące kakao. "Ty i ja złożyliśmy sobie obietnicę, Ellis. Jak możesz tak łatwo o tym zapomnieć?" "Wiem, kochanie. Kocham cię tak bardzo. Nic tego nigdy nie zmieni," powiedział szybko, chwytając znowu moje ręce. "Więc chcesz nas obie?" zwęziłam na niego wzrok. "Nie, moje uczucia są teraz takim bałaganem. Mój wewnętrzny lycan nie spodziewał się tego w ogóle i chciał być blisko niej," jego wewnętrzny lycan, Lias, był silny i przetrwałby utratę swojej partnerki. Ellis musiał przestać używać Liasa jako wymówki. "Chcesz jej. Byliście dla siebie stworzeni," łza spłynęła po moim policzku, gdy mówiłam. "Kocham cię. Jesteś całym moim światem," powiedział, pewny swoich słów. "Więc odrzuć ją i dotrzymaj obietnicy," tym razem ja chwyciłam jego rękę. "Ellis, kocham cię tak bardzo," "Próbowałem ją odrzucić, ale jej wewnętrzny wilk jest słaby, nie jest taka jak my, kochanie. Mogłaby umrzeć od odrzucenia," powiedział z desperacją. Jego telefon dzwonił i zdałam sobie sprawę, że to Charlotte dzwoniła do niego nieustannie. "Czy spałeś z nią?" zapytałam. Spojrzał na mnie, jakbym przebiła mu klatkę piersiową sztyletem. "Nie!" krzyknął. To przyniosło mi ulgę, ale moje oczy stały się groźne, gdy tylko zobaczyłam Charlotte wchodzącą do kawiarni, w której byliśmy. "Chyba sobie ze mnie żartujesz, prawda?" warknęłam.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Charlotte zauważyła nas natychmiast i uśmiech pojawił się na jej cienkich ustach, gdy podeszła do nas. 'Zrelaksuj się, proszę,' umysł Ellisa połączył się ze mną. Spojrzałam na niego groźnie, 'Jest niewinna i nieśmiała. Już czuje się źle, że to się dzieje,' przewróciłam oczami, ale wciąż utrzymywałam zimną postawę. Charlotte nie wyglądała na kogoś, kto czuje się źle, że to się stało. Zakładam, że to lubiła. "Kochanie! Przepraszam za to, co stało się na przyjęciu," Charlotte powiedziała pilnie, siadając obok Ellisa, blisko, muszę dodać. "To nie twoja wina, Charlotte," mruknęłam sztywno, niezdolna być dla niej miła. "Czuję się tak winna, że uprawialiśmy seks wczoraj wiedząc dobrze, że on jest twoim chłopakiem," moje serce zaczęło bić szybciej w piersi... Seks? Moje ciało drżało na myśl, że się związały, a mój Lykan jęczał z powodu tego zdrady, Ellis mnie okłamał. "O kochanie, jestem tak straszną osobą. To się po prostu stało raz za razem. To jest więź partnerów, przepraszam, mój przyjacielu," Charlotte płakała. Byłam oszołomiona, odrętwiała tym, co usłyszałam. Moje szerokie spojrzenie zatrzymało się na Ellisie. Wyglądał na niewiarygodnie winnego, moje usta nagle drżały. "P- powiedziałeś mi, że nic się nie stało," mój głos drżał. Ellis spojrzał groźnie na swoją partnerkę, ona skuliła się w strachu przed nim, ale mogłam przysiąc, że widziałam słaby uśmieszek na jej ustach. Chciała, żebym się dowiedziała, że się ze sobą przespali. "To nie było- Kochanie, jesteś moim wszystkim. Ja- Nie chciałem, żeby to się stało," jąkał się. To był pierwszy raz, kiedy słyszałam, jak się jąka. Próbował chwycić moją dłoń, ale sprzeciwiłam się mu. "Mój lykan, on-" "Dość," warknęłam, uwalniając moją alfę aurę. Charlotte skoczyła z miejsca, przestraszona i nie patrząc na mnie. "Zdradziliście mnie, oboje," powiedziałam, patrząc na nich groźnie. Vee teraz warczał. Cały smutek z wcześniej został zastąpiony złością, złością na tych dwoje. Łzy gromadziły się w moich oczach, ale odmówiłam płakać. Nie zamierzałam płakać przed nimi. Napięcie w kawiarni było teraz wyczuwalne, a inni klienci wciąż nas obserwowali. Moja linia krwi była potężna. Moi rodzice byli oboje alfami, więc moja aura była przytłaczająca i rozkazująca. Zazwyczaj była lekka, uspokajająca ludzi wokół mnie. Teraz była ciemna."Kochanie, uspokój swojego lykana," powiedział Ellis przez zęby. Długo na niego patrzyłam groźnie. Mogłam wyczuć, że jego wewnętrzny lykan próbował się ujawnić. Oboje byliśmy alfami, ale to było jego terytorium, nie można było tolerować takiego wyzwania przed ludźmi, bez względu na to, jak bardzo mnie kochał. Odwróciłam wzrok, ale odmówiłam podporządkowania się mu. Spojrzał na Charlotte, jakby przekazując jej niemy przekaz. Ona ukłoniła się nam, "Wybacz mi, Kochanie," wciąż nie mogła spojrzeć mi w oczy. Charlotte odwróciła się, by odejść, a ja patrzyłam na nią odchodzącą. Suka. Zauważyłam, że wszyscy w kawiarni odeszli, zostaliśmy tylko we dwoje."Byłem zmieszany i zdezorientowany po wypiciu tak dużo. Myślałem, że to ty," był niespokojny, próbując uzasadnić swoje działania. Nie powstrzymałam łez, które płynęły po mojej twarzy. "Wybacz mi, proszę," błagał. Czułam do niego tyle pogardy. Nie robiłam nic, tylko go kochałam, a jednak tak mnie zdradził. Westchnęłam i wstałam, by odejść. Ellis chwycił mnie za ramię i obrócił do siebie. Przytulił mnie mocno. Moje ciało drżało, a gorące łkania wydobywały się z moich ust, zanim poczułam, jak ciemność przejmuje moje zmysły. Oczy otworzyły się później. Znalazłam się w mojej sypialni. Zemdlałam? Ręce były owinięte wokół mnie, to był Ellis. Ostrożnie wyszłam z łóżka, ale on obudził się, wyglądając na zaniepokojonego. "Kochanie, kochanie, zemdlałaś. Jak się czujesz?" zapytał, siadając. Odeszłam od niego i pobiegłam do łazienki. Zamknęłam się w środku. Usiadłam na podłodze i owinęłam ramiona wokół kolan, oddychając wdech i wydech, wdech i wydech, próbując nie płakać."Kochanie, Kochanie, proszę otwórz drzwi. Przepraszam, tak cholernie przepraszam za ból, jaki ci sprawiłem," on wali w drzwi. Drzwi otworzyły się sekundę później i wszedł. Ellis ukląkł na kolanach i przechylił moją głowę w swoją stronę. Jednak odmówiłam spojrzenia na niego. Odepchnęłam go ode mnie. "Zostaw mnie w spokoju," błagałam, "Nie chcę cię widzieć, Ellis," zakopałam twarz w nogach. "Nie, Kochanie," "Okłamałeś mnie!" krzyknęłam wściekle, bijąc go silnie w klatkę piersiową, ale nie ustąpił, "Powiedziałeś, że mnie nie skrzywdzisz, ale oto jesteśmy! Przespałeś się z nią, dzieliłeś z nią intymne części siebie," Był cichy po moim nagłym wybuchu, pełen wstydu. "Nienawidzę cię. Żałuję, że cię kocham!" krzyknęłam, łzy spływały po moich policzkach. Ellis delikatnie chwycił moją nadgarstek i zaniósł mnie do sypialni mimo mojej walki. Położył mnie na łóżku i usiadł obok mnie, głaszcząc moje włosy. "Odpocznij, zobaczymy się jutro wieczorem," powiedział, ale nie odpowiedziałam mu, tylko zamknęłam oczy.Następnego dnia byłam gotowa iść na zajęcia. Miałam cienie pod oczami, bo nie mogłam spać, więc założyłam okulary przeciwsłoneczne. Wysiadłam z windy tylko po to, by znaleźć Charlotte w holu mojego budynku. Zmarszczyłam brwi, gdy zbliżyła się do mnie z uśmiechem na twarzy. Miała na sobie krótką spódniczkę i białą koszulę, którą rozpoznałam jako koszulę Ellisa. Omega pachniała moim chłopakiem, a moje ręce zacisnęły się w pięści. "Cześć, Kochanie," pomachała, a ja zwęziłam na nią wzrok. "Czy mogę ci pomóc?" zapytałam, patrząc na nią lodowato, a ona cofnęła się o krok, zaniepokojona przeze mnie. "Cóż, chciałam, żebyśmy poszły razem na zajęcia," powiedziała. Nie odpowiedziałam jej i poszłam na kampus, "Nienawidzisz mnie, prawda?" Charlotte nagle powiedziała po długiej ciszy. Spojrzałam na nią ostro, moje spojrzenie przeszywające, "Przespałaś się z moim chłopakiem, powinnam cię pochwalić?"
Przesuń w górę, aby kontynuować