Charlotte zauważyła nas natychmiast i uśmiech pojawił się na jej cienkich ustach, gdy podeszła do nas. 'Zrelaksuj się, proszę,' umysł Ellisa połączył się ze mną. Spojrzałam na niego groźnie, 'Jest niewinna i nieśmiała. Już czuje się źle, że to się dzieje,' przewróciłam oczami, ale wciąż utrzymywałam zimną postawę. Charlotte nie wyglądała na kogoś, kto czuje się źle, że to się stało. Zakładam, że to lubiła. "Kochanie! Przepraszam za to, co stało się na przyjęciu," Charlotte powiedziała pilnie, siadając obok Ellisa, blisko, muszę dodać. "To nie twoja wina, Charlotte," mruknęłam sztywno, niezdolna być dla niej miła. "Czuję się tak winna, że uprawialiśmy seks wczoraj wiedząc dobrze, że on jest twoim chłopakiem," moje serce zaczęło bić szybciej w piersi... Seks? Moje ciało drżało na myśl, że się związały, a mój Lykan jęczał z powodu tego zdrady, Ellis mnie okłamał. "O kochanie, jestem tak straszną osobą. To się po prostu stało raz za razem. To jest więź partnerów, przepraszam, mój przyjacielu," Charlotte płakała. Byłam oszołomiona, odrętwiała tym, co usłyszałam. Moje szerokie spojrzenie zatrzymało się na Ellisie. Wyglądał na niewiarygodnie winnego, moje usta nagle drżały. "P- powiedziałeś mi, że nic się nie stało," mój głos drżał. Ellis spojrzał groźnie na swoją partnerkę, ona skuliła się w strachu przed nim, ale mogłam przysiąc, że widziałam słaby uśmieszek na jej ustach. Chciała, żebym się dowiedziała, że się ze sobą przespali. "To nie było- Kochanie, jesteś moim wszystkim. Ja- Nie chciałem, żeby to się stało," jąkał się. To był pierwszy raz, kiedy słyszałam, jak się jąka. Próbował chwycić moją dłoń, ale sprzeciwiłam się mu. "Mój lykan, on-" "Dość," warknęłam, uwalniając moją alfę aurę. Charlotte skoczyła z miejsca, przestraszona i nie patrząc na mnie. "Zdradziliście mnie, oboje," powiedziałam, patrząc na nich groźnie. Vee teraz warczał. Cały smutek z wcześniej został zastąpiony złością, złością na tych dwoje. Łzy gromadziły się w moich oczach, ale odmówiłam płakać. Nie zamierzałam płakać przed nimi. Napięcie w kawiarni było teraz wyczuwalne, a inni klienci wciąż nas obserwowali. Moja linia krwi była potężna. Moi rodzice byli oboje alfami, więc moja aura była przytłaczająca i rozkazująca. Zazwyczaj była lekka, uspokajająca ludzi wokół mnie. Teraz była ciemna."Kochanie, uspokój swojego lykana," powiedział Ellis przez zęby. Długo na niego patrzyłam groźnie. Mogłam wyczuć, że jego wewnętrzny lykan próbował się ujawnić. Oboje byliśmy alfami, ale to było jego terytorium, nie można było tolerować takiego wyzwania przed ludźmi, bez względu na to, jak bardzo mnie kochał. Odwróciłam wzrok, ale odmówiłam podporządkowania się mu. Spojrzał na Charlotte, jakby przekazując jej niemy przekaz. Ona ukłoniła się nam, "Wybacz mi, Kochanie," wciąż nie mogła spojrzeć mi w oczy. Charlotte odwróciła się, by odejść, a ja patrzyłam na nią odchodzącą. Suka. Zauważyłam, że wszyscy w kawiarni odeszli, zostaliśmy tylko we dwoje."Byłem zmieszany i zdezorientowany po wypiciu tak dużo. Myślałem, że to ty," był niespokojny, próbując uzasadnić swoje działania. Nie powstrzymałam łez, które płynęły po mojej twarzy. "Wybacz mi, proszę," błagał. Czułam do niego tyle pogardy. Nie robiłam nic, tylko go kochałam, a jednak tak mnie zdradził. Westchnęłam i wstałam, by odejść. Ellis chwycił mnie za ramię i obrócił do siebie. Przytulił mnie mocno. Moje ciało drżało, a gorące łkania wydobywały się z moich ust, zanim poczułam, jak ciemność przejmuje moje zmysły. Oczy otworzyły się później. Znalazłam się w mojej sypialni. Zemdlałam? Ręce były owinięte wokół mnie, to był Ellis. Ostrożnie wyszłam z łóżka, ale on obudził się, wyglądając na zaniepokojonego. "Kochanie, kochanie, zemdlałaś. Jak się czujesz?" zapytał, siadając. Odeszłam od niego i pobiegłam do łazienki. Zamknęłam się w środku. Usiadłam na podłodze i owinęłam ramiona wokół kolan, oddychając wdech i wydech, wdech i wydech, próbując nie płakać."Kochanie, Kochanie, proszę otwórz drzwi. Przepraszam, tak cholernie przepraszam za ból, jaki ci sprawiłem," on wali w drzwi. Drzwi otworzyły się sekundę później i wszedł. Ellis ukląkł na kolanach i przechylił moją głowę w swoją stronę. Jednak odmówiłam spojrzenia na niego. Odepchnęłam go ode mnie. "Zostaw mnie w spokoju," błagałam, "Nie chcę cię widzieć, Ellis," zakopałam twarz w nogach. "Nie, Kochanie," "Okłamałeś mnie!" krzyknęłam wściekle, bijąc go silnie w klatkę piersiową, ale nie ustąpił, "Powiedziałeś, że mnie nie skrzywdzisz, ale oto jesteśmy! Przespałeś się z nią, dzieliłeś z nią intymne części siebie," Był cichy po moim nagłym wybuchu, pełen wstydu. "Nienawidzę cię. Żałuję, że cię kocham!" krzyknęłam, łzy spływały po moich policzkach. Ellis delikatnie chwycił moją nadgarstek i zaniósł mnie do sypialni mimo mojej walki. Położył mnie na łóżku i usiadł obok mnie, głaszcząc moje włosy. "Odpocznij, zobaczymy się jutro wieczorem," powiedział, ale nie odpowiedziałam mu, tylko zamknęłam oczy.Następnego dnia byłam gotowa iść na zajęcia. Miałam cienie pod oczami, bo nie mogłam spać, więc założyłam okulary przeciwsłoneczne. Wysiadłam z windy tylko po to, by znaleźć Charlotte w holu mojego budynku. Zmarszczyłam brwi, gdy zbliżyła się do mnie z uśmiechem na twarzy. Miała na sobie krótką spódniczkę i białą koszulę, którą rozpoznałam jako koszulę Ellisa. Omega pachniała moim chłopakiem, a moje ręce zacisnęły się w pięści. "Cześć, Kochanie," pomachała, a ja zwęziłam na nią wzrok. "Czy mogę ci pomóc?" zapytałam, patrząc na nią lodowato, a ona cofnęła się o krok, zaniepokojona przeze mnie. "Cóż, chciałam, żebyśmy poszły razem na zajęcia," powiedziała. Nie odpowiedziałam jej i poszłam na kampus, "Nienawidzisz mnie, prawda?" Charlotte nagle powiedziała po długiej ciszy. Spojrzałam na nią ostro, moje spojrzenie przeszywające, "Przespałaś się z moim chłopakiem, powinnam cię pochwalić?"
Przesuń w górę, aby kontynuować
- Jest moim partnerem - wzruszyła ramionami. Zatrzymałam się i spojrzałam na nią. - Czego chcesz, Charlotte?
Wahała się przez chwilę, zanim przemówiła. - Mój partner - Łzy napłynęły mi do oczu, a ramiona mi opadły. Wciągnęłam powietrze ustami i wypuściłam je.
- Jest w rozterce. Kocha ciebie, ale jest związany ze mną i cierpi - Charlotte mówiła cicho. - Nie zostawię go, Love. Jest wszystkim, czego kiedykolwiek pragnęłam w mężczyźnie i należy do mnie zgodnie z prawem - przerwała, by wziąć głęboki oddech i powiedziała - Ty jesteś intruzem i jeśli go kochasz, zostawisz go.
Chciałam płakać i krzyczeć, nie, on był mój. Był mój od kiedy miałam sześć lat. Składał mi obietnice. Tak bardzo mnie kocha. Bogini księżyca popełniła błąd, łącząc ich, bo Ellis był MÓJ, ale nic z tego nie zrobiłam. Przyjrzałam się uważnie dziewczynie przede mną. Była odważna, nie nieśmiała.
- Więź partnerska jest zbyt silna, by ją zignorować, Love, a jeśli odważy się mnie odrzucić, zabiję się, a moja krew będzie na twoich rękach. Ellis w końcu zacznie cię za to nienawidzić - Jej brązowe oczy błysnęły, a ja uniosłam brew. Czyżby to był jej wilk na powierzchni? Samotne wilki były odłączone od swoich drugich połówek. Charlotte sama tak powiedziała!
Odwróciłam się, by odejść, ale zawołała mnie śmiało po imieniu. - Spaliśmy ze sobą po tym, jak wyszedł z twojego mieszkania zeszłej nocy, i powiedział mi, że mnie pragnie, ale nie chce złamać twojego serca, bo jesteście ze sobą tak długo.
Moje serce zacisnęło się w piersi po jej słowach, a Vee się wzdrygnęła. Odeszłam, jakby mnie to nie obchodziło, ale w środku umierałam. Gdy tylko znalazłam się w swoim mieszkaniu, chwyciłam telefon i odpowiedziałam na maila od K-Corp.
PRZYJMUJĘ STAŻ W WASZEJ FIRMIE - napisałam i wysłałam. Poszłam do szafy i zaczęłam pakować swoje rzeczy. Minęły trzy godziny i sprawdziłam maile. Byłam zaskoczona, widząc, że odpowiedział mi sam prezes.
David Kofflin: Wspaniale, nie możemy się doczekać, by cię tu mieć. Nowa firma jest w Nowym Jorku. Czy jesteś gotowa do wyjazdu?
Omówiliśmy szczegóły i powiedział mi, że będą mi dobrze płacić, co było rzadkością. Stażyści zawsze pracowali za darmo, dopóki się nie sprawdzili. Opuszczenie tej watahy było dla mnie dobre, z dala od Ellisa i Charlotte. To, co powiedziała wcześniej, było słuszne. Byłam intruzem i krzywdziłam Ellisa. On nie mógł się zdecydować, więc ja zrobię to za niego.
Krążyłam po salonie z kieliszkiem wina w dłoni. Spędziłam tu tyle wspaniałych chwil i będę tęsknić za wszystkimi przyjaciółmi. 'Wrócimy tu jeszcze, prawda?' zapytała mój wewnętrzny likan, Vee. 'Nie sądzę, nie' odpowiedziałam. Była smutna. Ta wataha była naszym domem przez dziesięć lat, ale wiedziała, że tak będzie najlepiej.
Chciałam zapomnieć o Ellisie. Kochałam go przez wiele lat i teraz to jest koniec. Spojrzałam kilka razy na zdjęcia w telefonie, a łzy znowu popłynęły po mojej twarzy. Rzeczywiście był przystojnym mężczyzną, a Charlotte była szczęściarą.
Charlotte. Nigdy wcześniej nie widziałam jej tak pewnej siebie. Odchrząknęłam i zadzwoniłam do mojego taty, Edwarda Chasi. Chciałam, żeby przygotował dla mnie samolot, bo nie mogłam już korzystać z samolotu Ellisa.
- Cześć, kochanie - przywitał mnie, a na moich ustach pojawił się uśmiech. Tak bardzo za nim tęskniłam. Pamiętałam, że był przeciwny mojemu przyjazdowi tutaj, ale byłam nieugięta i po prostu chciałam być blisko mojego chłopaka.
- Cześć, tato - Wymieniliśmy uprzejmości i westchnęłam. - Chcę wrócić do domu - poinformowałam go.
- To wspaniale, tęsknimy za tobą. Przyjeżdżasz z Ellisem? - warknął przy ostatniej części. Mój ojciec był wobec mnie opiekuńczy. Byłam jego małą dziewczynką i było mu przykro, gdy dołączyłam do tej watahy, Watahy Szarego Likana.
- Nie, przyjeżdżam sama. Możesz proszę zorganizować dla mnie transport? - Ledwo udało mi się powstrzymać drżenie w głosie.
Tata milczał. Wiedziałam, że ma pytania, bo wyczuwał mój smutek przez telefon, ale nie pytał. - Dobrze, moja Księżniczko. Przygotuję dla ciebie prywatny samolot.
- Dziękuję, tato.
Nie powiedziałam Lilac, że opuszczam watahę. Płakałaby i przekonywała mnie, żebym została, więc zadzwonię do niej, gdy wylądują w Watasze Złotego Likana. Wezwałam kierowcę, by pomógł mi z bagażami, i gdy tylko wyszłam z mieszkania, spotkałam Lilac.
Oczy mojej najlepszej przyjaciółki zaszły łzami, gdy zobaczyła torby. Podbiegła do mnie i objęła mnie ramionami. - Przepraszam - powiedziałam miękko. Pogłaskałam ją po policzku.
- Nie zostawiaj mnie - płakała, a ja starłam jej łzy kciukami. - Będziemy w kontakcie, obiecuję. Jednak nie mogę zostać - powiedziałam przygnębiona.
Lilac próbowała zrozumieć. - Dokąd jedziesz? - zapytała w końcu. - Przyjęłam staż za granicą. To dobra okazja - powiedziałam jej. Nie mogłam jej powiedzieć z kim ani gdzie, bo Ellis mógłby jej rozkazać mówić. Wiedziała o tym, więc nie pytała o szczegóły. Nikt nie mógł zignorować rozkazu alfy, a już na pewno nie tak potężnego jak Ellis Carter.
- Poradzisz sobie świetnie, po prostu to wiem, ale co z twoimi zajęciami? - zapytała. - Cóż, zostało mi tylko kilka miesięcy, więc dokończę gdzie indziej - poinformowałam ją.
Uśmiechnęła się do mnie i przytuliła mnie najmocniej jak mogła. Lilac szlochała. Nigdy nie widziałam, żeby tak płakała i czułam się okropnie. Pomachałam jej, wsiadając do samochodu.
- Na lotnisko - powiedziałam do kierowcy. - Tak, proszę pani.
Obserwowałam krajobraz w czasie jazdy i z każdym budynkiem przychodziły mi na myśl wspomnienia z Ellisem. Mieliśmy razem tyle wspomnień. Powiedział mi, że zawsze będzie mnie trzymał, bo byłam jego bratnią duszą, nie dlatego, że wybrało bóstwo, ale dlatego, że on wybrał. Obiecał mi swoje serce i duszę.
Znowu chciało mi się płakać, ale byłam zmęczona, więc wzięłam głęboki oddech i zamknęłam oczy. Żegnaj, Ellis.
Przesuń w górę, aby kontynuować
