Pewnie zastanawiasz się, co jest w testamencie, prawda?
No cóż, dał znaczną sumę mojej babci, żeby mogła spokojnie żyć, i ta posiadłość jest teraz jej.
I wszystko się zmieniło.
Podobnie, dał sporo mojemu ojcu i dał mu również inne nieruchomości.
Teraz resztę imperium przekazuje mnie. Jestem jedynym właścicielem tego, ale nie jestem gotowy na opiekę nad moim imperium. Więc firma pana Morrisa Hudsona, Hudson Inc., się tym zajmie.
Biznes.
Stwierdził więcej...
Po ukończeniu osiemnastu lat, wyjdzie za mąż za pana Seana Hudsona.
Jeśli panna Sarah Rose Williams odmówi tego układu, cała ta nieruchomość trafia do organizacji charytatywnej, wraz z udziałami pani Rose Williams i Matta Williamsa, oraz 51% udziałów w Hudson Inc.
Spojrzałem na mojego ojca, a on wyglądał spokojnie, jakby mu na tym nie zależało. Wiem dlaczego mu na tym nie zależy, bo ma swoje własne nieruchomości i własny biznes, więc nie obchodzi go to. Ale co z...
o moją babcię? Jak ona przetrwa? Nie mogę ufać mojemu ojcu w tej kwestii. Co jeśli nie będzie się opiekował moją babcią?
Patrzyłem na pozostałe trzy osoby, włączając moją babcię. Wszyscy się uśmiechali, jakby nic się nie stało, a zauważyłem innego pana. Nazywa się Sean Hudson i wściekał się z gniewem.
No cóż, stary, uczucia są wzajemne, przynajmniej w tej sytuacji.
Pani w wieku 40 lat wstała, podeszła do mnie, przytuliła mnie i powiedziała: "Cześć kochanie, jestem Jennifer; jestem Se
"Matka Ani". Nie wiedziałem, co zrobić ani co powiedzieć, więc tylko skinąłem głową na powitanie.
Bolała mnie głowa, a dłonie mi się pociły. Nie wiedziałem, co zrobić ani co powiedzieć, więc po prostu siedziałem tam bezczynnie, patrząc na swoje stopy.
Po pewnym czasie prawnik wyszedł, a teraz wszyscy jesteśmy tutaj.
Mój puls był jak bęben, a ja potężnie się pociłem. Nie mogłem przestać czyścić dłoni o ubranie, a woda była jedynym, czego teraz potrzebowałem.
"Nie zgadzam się z
W tym ustawieniu." Słyszę jego głos i patrzę w górę na mojego wybawcę.
Jego głos jest donośny, a polecenie, które wyrażał w swoim głosie, miało moc udowodnienia swoich punktów.
Nagle ulga wdarła się do moich żył, a moje oczy błyszczały niewypłakanymi łzami szczęścia.
"Ona jest dzieckiem, a wy chcecie, żeby się wyszła za mąż?"
'No cóż, ma rację!' - myśli moje umysł. Dziękuję Bogu, że przynajmniej ktoś tutaj ma rozum w tym pokoju. Jednak nie jestem jakieś szczególnie dziecko, ale oczywiście, jestem w porządku.
Aby teraz być nazywanym dzieckiem, żeby wyjść z tej sytuacji.
"18 lat to nie jest dziecko, przypuszczam." Pierwszy raz mój tata mówił.
'Wow, pierwszy raz, że to nie jest prawda. Moje niewinne oczy spoglądały na niego, zastanawiając się, dlaczego nie potrafi mnie dostrzec? Czy miłość to taka silna emocja? Czy on mnie nienawidzi, bo kiedyś tak bardzo kochał moją matkę, a teraz myśli, że jej nie ma przez mnie?'
"Ona jeszcze nie ma 18 lat," powiedział mój wybawca ponownie.
Moja ciąg myśli został przerwany słysząc autorytatywny głos z nieco wyższym tonem tym razem.
"Jutro kończy 18 lat", powiedział mój tata.
'O, więc pamięta moje urodziny?' Poczułem nadzieję, ale znowu rzeczywistość mocno mnie uderzyła. On pamięta śmierć mojej matki. Jak mogę to zapomnieć? Uśmiecham się, potrząsając trochę głową.
Wygląda na to, że mój tata nie może się doczekać, żeby się mnie pozbyć. I oczywiście, dlaczego nie? O to właśnie tak długo mu chodziło.
Spoglądałem w dół
n i słuchanie ich sprzeczek.
"Jednak osiemnaście lat to nie jest wiek małżeństwa, a między nami jest różnica wieku sześciu lat. I nie chcę zajmować się dzieckiem." Znowu się wzburzył.
"To niech będzie, z twoimi 51% udziałów." Powiedział mój ojciec.
Nie mogłem zignorować uśmiechu, jaki miał na twarzy.
"Chętnie, Panie William," powiedział i wyszedł z pokoju.
Wciąż walczyłem ze sobą o to, co zrobić. A moja babcia powiedziała: "S
Kochanie, nie martw się o nic. Jeśli nie chcesz tego ustalenia, nie ma presji i nie musisz się o mnie martwić.
Spoglądam na mojego ojca, a jego spojrzenie jest pełne rywalizacji.
Znowu spuszczam wzrok. Teraz nie mogę oddychać; to wszystko dla mnie zbyt wiele. Potrzebuję świeżego powietrza, żeby oczyścić swoje myśli.
Wstałam i powiedziałam: "Przepraszam", zaczęłam mówić, ale zatrzymałam się, słysząc głos.
Odwróciłam się i spojrzałam na właściciela tego głosu, a była to pan Devis Hudson.
/p>
Przyszedł do mnie i powiedział: "Wiem, droga, to dla ciebie za dużo, ale zaufaj mi, Sean nie jest taki zły. Nigdy nas nie zawiódł jako syn i wnuk, i wiem, że będzie wspaniałym mężem. A nie martw się o niego, porozmawiam z nim" - mówił miłościwie.
Jego głos niosł obietnicę i zapewnienie o mojej dobrej przyszłości, ale moje myśli były w chaosie, żeby cokolwiek zrozumieć.
Pokiwałam głową zgodnie i wyszłam z pokoju.
Poszłam do ogrodu i spojrzałam w górę na moją mamę, t
Uszy zapełniły mi się łzami, gdy mówiłem. "Mamo, spójrz, co się ze mną dzieje. Nigdy nie sądziłem, że Dziadek zrobi mi coś takiego. Mamo, dlaczego nie mogę przyjść do ciebie? Mamo, proszę, zadzwoń do mnie Mamo. Nie chcę tego, proszę." Płakałem przez godziny z całego serca.
Nie wiem, jak długo czułem się trochę lepiej, gdy poszedłem do mojego pokoju i od razu zasnąłem w łóżku. Byłem bardzo zmęczony tym psychicznym napięciem. To nie tylko napięcie, ale czułem, że to stanie się dla mnie traumą.
/p>
I patrz, dzisiaj jestem tutaj. Szczęśliwie zamężna.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Sean Hudson, punkt widzenia
Nazywam się Sean Hudson i mam 24 lata. Obecnie zajmuję się prowadzeniem mojej firmy, SE & Sons, którą wspólnie założyłem pięć lat temu z moim najlepszym przyjacielem, Ericiem Johnsonem. Dziś jesteśmy jedną z wiodących firm w Ameryce, posiadającą różne oddziały na całym świecie.
Poza tym jestem CEO firmy Hudson Inc., a mój ojciec chce jak najszybciej przejść na emeryturę. Jako jedyny spadkobierca muszę wziąć na siebie odpowiedzialność.
Jestem inteligentny, zarozumiały i manipulujący. Takie jest
ludzie mówią o mnie, i jakoś to prawda.
Jestem człowiekiem zasad.
Nie wierzę w związek, ale przyjmuję jednorazowe przygody bez zobowiązań.
Moja rodzina i przyjaciele są moim światem. Jestem bardzo opiekuńczy wobec nich.
Zasmuciłem się nagłą śmiercią pana Williamsa. Znałem go przez całe życie, był radosnym facetem.
Jego nagła śmierć gdzieś złamała też moje serce.
Ale kiedy dowiedziałem się o obecności wymaganej podczas czytania jego
zdziwienie było niedopowiedzeniem. Ale przypuszczam, że jako 51% udziałowiec Hudson Inc., może chcieć wyjaśnić pewne rzeczy.
Czekaliśmy na prawnika, gdy usłyszeliśmy ciche pukanie do drzwi. Spojrzałem, czy prawnik już tam jest. Chciałem się tego jak najszybciej pozbyć, ale ku mojemu rozczarowaniu, do środka zaglądała urocza postać. Przypuszczam, że to wnuczka pana Williamsa. Patrzyłem na nią. Miała na sobie za duży kaptur i czarne skórzane spodnie.
Jej spodnie były ciasne. Jej włosy były związane w luźny kok, a jej zielone oczy świeciły, wyglądając zagubione pośród wszystkich.
Poszła do swojej babci i usiadła z nią. Spojrzałem w dół i zacząłem sprawdzać swój harmonogram na dziś.
Po pewnym czasie przyszedł prawnik i przekazał nam, albo raczej powiedział mi najbardziej szokującą wiadomość.
Że mam się ożenić z dziewczyną, która nie ma jeszcze 16 lat, pamiętam, że pan Williams mówił o niej, że jest w szkole.
Teraz, dlaczego chciałby, żebym się ożenił z dzieckiem, a potem z jego babcią?
Córka? Zaczęła mnie boleć głowa, gdy o tym pomyślałem.
Nie jest nawet blisko bycia kobietą. Patrząc na jej ciało, mogę powiedzieć, że jej piersi jeszcze się nie rozwinęły, a oni chcą, żebym się z nią ożenił. Wow, po prostu wow.
Nie mogą mnie szantażować, żebym się ożenił z dzieckiem tylko po to, żeby uratować kolejne 51%. Wolałbym pozwolić na to, żeby to zeszło do 100% i skupić się na mojej firmie, niż poślubić ją.
Powiedziałem im moją odpowiedź i wyszedłem.
Boże, ci ludzie oszaleli.
**
SARAH'S
POV
Wstałem i rozejrzałem się wokół tego samego miejsca co wczoraj.
"Dzień dobry, Pani Hudson," życzyłem sobie, jak nikt inny nie robi dla mnie; Wiem, jak się rozweselić. Tak robiłem przez całe życie.
Wstałem, poszedłem do łazienki, załatwiłem swoje sprawy i przygotowałem się na dzień.
Zrobiłem kawę, otworzyłem drzwi na ogród i usiadłem w rogu swojego drzwi, patrząc na zewnątrz.
To dla mnie rutyna, żeby codziennie siadać w tym samym miejscu.
Widzę eve
codziennie ludzie przychodzą ubrani w swoje formalne stroje. "Czy on ma biuro w domu, czy co?"
Dwie dziewczyny, nie zapominajmy wspomnieć, są gorącymi dziewczynami, które są regularnymi gośćmi. Kim są? Czy są jakimiś współpracownikami, może jego dziewczynami lub przygodami?
Czasami ich ubiór wywołuje mdłości. Mam na myśli, kto nosi takie ubrania? Jest za skąpy i odkrywczy.
No cóż, dlaczego by mi to było do czegoś? Pokiwałem głową na tę myśl.
Ale do tej pory nigdy nie dostałem ani jednego spojrzenia.
na niego.
Wziąłem łyk i zamknąłem oczy w momencie, gdy kofeina trafiła na moje podniebienie. Mogłem się zrelaksować.
Patrzę przed siebie; ten piękny widok ogrodu i basenu daje mi spokój ducha - przynajmniej coś, co lubię lub mogę powiedzieć, że jest trochę inne od hostelu.
Nigdy nie chodziłem do ogrodu ani na basen. Po prostu tu siedzę. Wiem, że to nie jest mój dom. On już pierwszego dnia to wyjaśnił, a to tylko schronienie dla mnie.
Zamknąłem oczy i pomyślałem: "Nie wiem, dokąd mnie ta życie zabierze".
Ow.'
Po skończeniu kawy wziąłem laptopa, żeby sprawdzić pocztę i skończyć kilka zadań.
Kiedy skończyłem, była już pora lunchu. Nikt nie przyszedł zapytać jak się czuję, ale po co by to robili?
Nikt się mną nie przejmuje. Pomyślałem o tym z rezygnacją.
Nie widzę żadnej twarzy oprócz personelu sprzątającego, który przychodzi dwa razy w tygodniu, żeby posprzątać, i jestem za to bardzo wdzięczny. Przynajmniej nie muszę tego wszystkiego robić sam.
Czasami Anna przychodzi sprawdzić jak się czuję lub, dajmy na to, zapytać o coś.
Hej, szydźcie ze mnie w mojej sytuacji. Ale dobrze, wiem jak trzymać takie osoby na dystans i nie dawać im satysfakcji.
Zastanawiałam się, co robić dalej, gdy usłyszałam głos Anny.
"Jak się dzisiaj masz, pani Hudson?" Och, tak bardzo chciałabym wydrzeć z jej twarzy to przebiegłe uśmiechnięcie.
Spoglądałam na swoj telefon raz po raz. "Dobrze się czuję, Anna. A ty?"
"Bardzo dobrze się czuję, pani. Czy jest coś, czym mogę pomóc?"
Zapytała mnie z tym samym uśmiechem na twarzy.
"Jestem dobrze, dziękuję za troskę", odpowiedziałem, wciąż patrząc na telefon.
"Oh, nie dziękuj mi. To moja praca, a skoro mnie nie potrzebujesz, odejdę". Kiwnąłem głową zgodnie.
Zanim odchodzi, słyszę przeszywający głos i patrzę w górę, żeby zobaczyć dziewczynę w bardzo krótkiej i obcisłej sukience. Spoglądam na nią od góry do dołu i myślę, że jeśli trochę zrobi głęboki oddech, to jej piersi mogą się wydostać.
Wystaje, a jeśli się trochę pochyli, zobaczymy jej tyłek.
Ale jej rozmiar biustu jest dziwnie duży, czy mój jest zbyt mały? No cóż, ja je ładnie ukrywam, ale i tak znam prawdziwy rozmiar, ale jakim cudem jej usta są tak pełne? Moje są ładne. Chodzi mi o to, że je lubię, ale jej są zbyt pełne.
Oh, potem zdałem sobie sprawę, że wszystko u niej jest plastikowe - biust, usta, tyłek i wysokie kości policzkowe. Boże, musiała wydać majątek na to wszystko.
Jednak jej sukienka jest po prostu wow. Chodzi mi o to, że potrzebujesz dużo odwagi.
takiej rzeczy. W myślach poklepałem ją po ramieniu, żeby taką sukienkę zdjąć.
"Ciociu Anno, gdzie jest Sean? Szukałam go."
"Kochanie, dziś jest w domu." Anna spojrzała na mnie, złośliwie się uśmiechnęła i znowu spojrzała na nią i powiedziała: "Chyba na ciebie czekałam. Dlaczego nie poszukasz go w jego gabinecie?"
Ta skąpa dziewczyna skinęła głową i w końcu zauważyła mnie. Przypatrzyła mi się od stóp do głów, spojrzała dziwnie i wyszła stamtąd.
Naprawdę, co za
Co ci zrobiłem, dziewczyno? Czy ukradłem twoje ciasteczka? Nie potrafię zrozumieć tej głupiej postawy ludzi.
"Powinienem teraz wyjść. Muszę zobaczyć przygotowania dla nich." Uśmiechnęła się i wyszła.
Więc ta dziewczyna musi być jego dziewczyną. Cóż, nie jestem zaskoczony i nie mam żadnych oczekiwań wobec niego. Może robić, co mu się podoba. Nie tylko ja to komentuję.
Zadyszany, wstałem, żeby sprawdzić lodówkę i coś dla siebie przygotować.
No cóż, tak, umiem gotować, jak ci już mówiłem, a
I twoja studencka przygoda nauczyła mnie wielu rzeczy.
Zrobiłem makaron z serem, a potem poszedłem do swojego pokoju, żeby włączyć telewizor.
Po rozkoszowaniu się pysznym jedzeniem, wróciłem znów do laptopa i zacząłem pracę. Gdy następnym razem spojrzałem na zegarek, nadszedł czas na kolację.
Ale ponieważ cały dzień siedziałem, nie byłem już głodny, więc zamknąłem laptopa, wziąłem szklankę mleka i poszedłem do swojego pokoju. Przebrałem się w piżamę i usiadłem na łóżku z moją romantyczną książką. Tak, uwielbiam czytać romantyczne książki.
p>
Więc co jeśli nie ma romansu w moim życiu, ale te książki dają mi trochę szczęścia? Przynajmniej nie wszystkie historie są takie jak moja.
Po przeczytaniu kilku rozdziałów, moje oczy w końcu zaczęły się zamykać. Wyłączyłem światło i zasnąłem.
****
Przesuń w górę, aby kontynuować
Straciłem wszystko.
Dni zamieniły się w tygodnie, a tygodnie w miesiące, ale nikt nie przyszedł mnie spotkać oprócz dziadka Seana i trochę później jego rodziców. Na początku byli zszokowani, że mnie tu widzą i trochę zagniewani, ale powiedziałem im, że jestem tu wygodnie, więc nie mówili więcej.
Poinformowali mnie, że przeprowadzają się na Florydę z powodu skrajnych warunków pogodowych w Nowym Jorku. Już im się tu nie podoba, a ojciec Seana już się przejściowo zatrzymał, więc są wolni. Teraz cała społeczność
Firmę zarządza Sean.
Czasami dzwonią do mnie, żeby zapytać o moje samopoczucie, ale mój drogi mąż nigdy nie pokazał mi swojej twarzy. Chyba zapomnę jego twarzy, jeśli nie zobaczę go przez jeszcze kilka miesięcy.
Chodziłem też z babcią, żeby ją odwiedzić. Teraz nie czuje się dobrze.
Mój ojciec zostawił mnie na zawsze. Najmniej przejmuje się moim samopoczuciem.
Większość czasu spędzam w domu, kończę zajęcia i zadania online. Wychodzę tylko po to, aby się zaopatrzyć w...
Potrzebne rzeczy.
Sprawdziłem lodówkę i zobaczyłem, że nie ma wystarczającej ilości zapasów, więc pomyślałem, że muszę uzupełnić. Wziąłem moją futrzaną kurtkę, Binny'ego i rękawiczki i ruszyłem w kierunku rynku.
Cały rynek był oświetlony z powodu jutrzejszego Bożego Narodzenia. Mogłem zobaczyć wiele radosnych twarzy. Dzieci skakały, aby zdobyć najlepszy prezent, a ich rodzice się śmiali. Widok tego wszystkiego sprawił, że byłem szczęśliwy.
Pomyślałem też o kupieniu prezentu dla mojej babci, więc poszedłem do centrum handlowego, żeby coś znaleźć.
Świetnie. Przeglądałem wiele rzeczy, ale nie znalazłem niczego przemyślanego, ponieważ w tym wieku miała już wszystko, więc co powinienem jej dać?
A potem moje oczy zatrzymały się na zakładce. Wiem, że moja babcia uwielbia czytać, więc pomyślałem, że kupię dla niej zakładkę. Kupiłem to i pomyślałem także o czymś dla Seana.
Ale znowu, dlaczego miałbym to kupić? To nie tak, że mamy jakąkolwiek relację między nami. Minęło tyle miesięcy, a on nigdy nie przyszedł się dowiedzieć, jak się czuję.
Th
małżeństwo zostało mu narzucone. Nie powinnam go niepotrzebnie wiązać w tej relacji.
Jednak moje oczy zatrzymały się na czymś, uśmiechnęłam się, na to spojrzałam i kupiłam.
Po zakończeniu pracy wróciłam do domu, przygotowałam kolację i poszłam spać.
Następnego dnia wstałam, załatwiłam swoje sprawy i pomyślałam o udekorowaniu domu tak, jakby to były święta Bożego Narodzenia.
Wczoraj kupiłam ozdoby, więc zaczęłam dekorować i wkrótce skończyłam, ponieważ ten dom jest...
Nie było tego dużo. Więc po kilku godzinach skończyłem. Kupiłem też małą choinkę, którą trzymałem w rogu i ozdobiłem uroczymi małymi światełkami. Kocham światła.
Obejrzałem się na swoją ciężką pracę, a moje uśmiech mówił, że jestem bardziej niż zadowolony z tego.
Jest dopiero 11 rano, a dzisiaj nie mam nic do roboty. Zastanawiałem się właśnie, co robić, gdy zadzwonił mój telefon. Podnoszę go i słyszę głos kobiety.
"Dzień dobry, czy rozmawiam z Panią Sarah Williams?" Ktoś mnie zapytał
p>
"Masz rację. Jak mogę Ci pomóc?" pytam grzecznie.
"Pani Williams, jestem Nancy, opiekunką pani Williams." Na te słowa moje serce zadrżało. Myślałam, że ją dobrze znam, ale nigdy wcześniej do mnie nie dzwoniła, dlaczego teraz?
"Tak, Nancy, w czym mogę Ci pomóc?" zapytałam, lekko drżąc, czując jakieś dziwne przeczucie w ciele. Coś tu nie gra, moje mózg już mi to powiedział.
"Pani Williams, chciałabym, żeby Pani przyszła do ci
idź do szpitala tak szybko, jak to możliwe" - powiedziała, a jej zmartwienie było widoczne w jej głosie. A jej zmartwienie przekroczyło moje zmartwienie dziesięciokrotnie.
"Czy wszystko w porządku, Nancy?" zapytałem. Teraz wiem, że na pewno panikuję.
"No cóż, pani, Pani Williams źle się czuła, więc zabraliśmy ją do szpitala, a lekarz poprosił o obecność rodziny, więc zadzwoniłem do pani i pana Williamsa."
"Wyruszam, Nancy; dziękuję." Podniosłem telefon i
zarezerwowałem taksówkę, która była dostępna w ciągu minuty. Chwytając moją torbę, pospieszyłem do drzwi.
Dotarłem do szpitala, zapytałem recepcję o moją babcię i pobiegłem w kierunku oddziału intensywnej opieki.
Każda mijająca sekunda odbierała mi siłę i energię, jeśli takie w ogóle miałem. Dziś czułem niepokój w moim sercu, jakiego nigdy dotąd nie doświadczyłem. Nie wiem, co to jest. ale cokolwiek to jest, kompletnie mi się to nie podoba. To uczucie jest przerażające i przyprawia o mdłości.
Widziałem mojego ojca stojącego i
rozmawiałem z lekarzem, a dwie kobiety płakały. W tamtym momencie nie wiedziałem, co robić ani co powiedzieć. Stałem kilka stóp od ojca. Rzucił mi krótkie spojrzenie i wrócił do rozmowy z lekarzem.
Jedna kobieta po czterdziestce podszedła do mnie i zapytała: "Pani Williams?"
Spojrzałem na nią i skinąłem głową zgodnie.
Miała więcej łez w oczach.
Moje serce tonęło głęboko w żołądku, a ja patrzyłem na nią z łzawymi oczami.
Coś się działo...
Strach, którego poczułem po raz pierwszy w życiu.
Strach przed czymś nieuzasadnionym i niesamowitym.
Strach ma zniszczyć moje kruche serce.
Mój umysł pokazywał coś absurdalnego, ale moje serce nie było wystarczająco zdrowe, aby zauważyć to.
Chciałem zignorować wszystko, co widziałem, czułem i zauważałem.
Wydaje się, że czas zwolnił, a wszystko dzieje się w zwolnionym tempie.
Być może wszystko zostało wstrząśnięte, gdy w końcu przemówiła.
"PRZEPRASZAM CIĘ ZA TO, CO się dzieje.
Twoja strata.
**
Przesuń w górę, aby kontynuować