passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

My Stepdad is My Mate? - Rozdział #9 - autor RawYalty

My Stepdad is My Mate?

/

Rozdział 9

Rozdział 8

Przytuliłam się do ciepłego ciała obok mnie i westchnęłam z zadowoleniem... chwila, ciało? Krzyknęłam głośno, gdy gwałtownie zerwałam się z łóżka i spojrzałam w dół, na kogo się tuliłam, i byłam zaskoczona, widząc, że to Aiden. Jak on się dostał do mojego pokoju? Chwila, jak ja się dostałam do mojego pokoju? Musiał mnie tu przynieść po wczorajszej nocy. O Boże, wczorajsza noc... to było takie żenujące. Ledwo go znam, a płakałam na jego piersi. Pewnie myśli, że jestem dziwakiem albo jakimś przypadkiem psychicznym. Na dodatek może mieć pytania, dlaczego płakałam wczoraj w nocy. Nie mogę mu tego powiedzieć. Z tego, co wiem, mógłby uciec i powiedzieć mojej mamie albo całemu stadu, a moje życie stanie się 20 razy gorsze niż już jest.

"Naprawdę nie powinnaś tak dużo myśleć, robisz dziwną minę." Zatkało mnie, gdy Aiden odezwał się z seksownym uśmiechem na twarzy. Seksownym? O mój Boże, teraz oszalałam.

"Przestraszyłeś mnie na śmierć! Nie rób tak!" krzyknęłam i przyłożyłam dłoń do czoła, co sprawiło, że Aiden się zaśmiał i rzucił we mnie poduszką.

"Przestań być takim strachliwym wilkiem. Chodź tu, usiądź." Poklepał puste miejsce obok siebie na łóżku.

Powoli podeszłam i usiadłam na brzegu. "Słuchaj, Aiden, o wczorajszej nocy, ja -"

"Cii..." Przerwał mi i wskazał na swoją głowę, sugerując, byśmy połączyli się mentalnie.

"Richard stoi za drzwiami i nas podsłuchuje, więc zablokuj go i porozmawiajmy w ten sposób." Powiedział do mnie przez połączenie, leżąc zrelaksowany z rękami za głową.

Poczułam w powietrzu zapach dębowy Richarda. Cholerny szpieg.

"Aiden, o wczorajszej nocy. Przepraszam." Powiedziałam, a on zaśmiał się na głos.

"Dlaczego przepraszasz?" Zapytał i spojrzał na mnie.

Wzruszyłam ramionami i bawiłam się palcami. W pewnym sensie czułam się trochę zastraszona przez Aidena. Nie wiem, czy to dlatego, że miał wyższą rangę niż ja, ale nie jest jak większość Betów, więc dlaczego miałoby tak być?

"Richard jest twoim partnerem, prawda?"

Zamarłam i nie mogłam spojrzeć na Aidena, gdy jego głos rozbrzmiał w mojej głowie. O mój Boże, on wie. Jestem skończona, jestem skończona. Mogę się już zabić, póki mam szansę.

"Spokojnie, kochanie. Dosłownie czuję, jak bije od ciebie strach. Nikomu nie powiem." Aiden powiedział mi wciąż przez połączenie z delikatnym uśmiechem na twarzy i niemal odetchnęłam z ulgą.

"Jak się dowiedziałeś?" Zapytałam, zdalnie ciekawa.

Aiden spojrzał na mnie jak na głupka. "To takie oczywiste. Sposób, w jaki na siebie patrzycie i oczywiste napięcie przy stole wczoraj w nocy."

Westchnęłam ciężko, kładąc się obok Aidena, który patrzył na mnie intensywnie.

"Jak mogłeś to zobaczyć tak szybko, skoro moja własna matka nawet tego nie zauważyła? Twoi rodzice nawet tego nie zauważyli!"

Aiden przewrócił oczami żartobliwie.

"Twoja matka jest ślepa. Straciła swojego partnera, więc prawdopodobnie nie pamięta, jak wygląda więź partnerska. Jeśli chodzi o moich rodziców, byli prawdopodobnie zbyt zajęci myśleniem, kiedy kolacja się skończy, żeby mogli się na siebie rzucić." Powiedział z dodatkowym dreszczem na końcu, a ja zachichotałam.

Uśmiech pojawił się na twarzy Aidena i szturchnął mnie w policzek. "Widzisz? Mogę cię rozweselić. Zakładam, że nie powiedziałaś jeszcze swojej mamie o tobie i Richardzie, prawda?"

Kiwnęłam smutno głową, a Aiden szturchnął mnie nogą.

"Hej. To nie koniec świata, Danica. Obiecuję, że nikomu nie powiem, dopóki sama nie powiesz, komu chcesz. Może się nie znamy za dobrze i to pewnie brzmi kiczowato jak cholera" zaśmiał się, "ale jestem tu dla ciebie. Obiecuję... i zawsze dotrzymuję obietnic."

W tej chwili poczułam, że chce mi się płakać. Coś we mnie chciało zaufać Aidenowi i wpuścić go do swojego życia, ale inna część mnie chciała, żeby zniknął i oddalił się ode mnie. Nie przepadam za socjalizacją, więc właściwie nigdy nie miałam prawdziwych przyjaciół. O tak, miałam przyjaciół, którzy stali się znajomymi, którzy teraz są dla mnie niczym. Czy mogę zaufać Aidenowi?

Moje oczy powędrowały do mężczyzny leżącego obok mnie i wiedziałam, że mogę. Może to jasność jego szarych oczu albo sposób, w jaki jego uśmiech jest tak zaraźliwy. Może sposób, w jaki jego aura po prostu krzyczy do mnie "Nie skrzywdzę cię".

"Dzięki, Aiden." Powiedziałam z uśmiechem i przytuliłam jego ramię.

"Zawsze."

Szybko puściłam jego ramię i zarumieniłam się, gdy zrozumiałam, jak dziwnie musiałam się wobec niego zachowywać tak nagle.

"Nie mam świńskiej grypy ani nic. Cholera." Powiedział z uroczym grymasem i zaśmiałam się głośno.

"Może pchły." Dodałam i potargałam jego włosy.

Aiden głośno zawarczał i rzucił się na mnie, a my upadliśmy na podłogę.

"Aiden!" Krzyknęłam na głos zamiast przez połączenie, gdy jego ciało i moje zderzyły się z moim dywanem.

"Nie dotykaj włosów." Wystawił mi język.

Moje drzwi otworzyły się z hukiem i stanął tam bardzo wkurzony Richard.

Przewróciłam oczami i uderzyłam Aidena w ramię, żeby zszedł ze mnie, ale zamiast tego Aiden przytulił mnie mocniej do siebie i cicho zawarczał na Richarda.

"Co się tu dzieje?" Zapytał Richard, a ja prychnęłam.

"Wynocha." Powiedziałam. Richard nie zrobił żadnego ruchu, więc powtórzyłam.

"WYNOS SIĘ."

"O, snap..." Mruknął Aiden, a ja uśmiechnęłam się, gdy Richard opuścił mój pokój i trzasnął drzwiami.

Poprosiłam Aidena, żeby ze mnie zszedł, i tym razem to zrobił, pomagając mi wstać. Kiedy poprawiałam bluzkę, spojrzałam na niego, gdy znów siadał na moim łóżku.

"Dlaczego w ogóle spałeś ze mną w łóżku?"

Aiden wzruszył ramionami. "Zostałem z tobą, żeby upewnić się, że wszystko w porządku, i chyba zasnąłem."

Zadowolona z jego odpowiedzi, kiwnęłam głową, wzięłam dodatkowe ubrania i poszłam do łazienki.

"A, no i" zawołał, "nie codziennie mam okazję przytulić się do gorącej dziewczyny, więc wybacz mi, że skorzystałem z okazji."

Pokręciłam głową, rozbawiona jego drugą odpowiedzią, i poszłam wziąć prysznic.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 9

Punkt widzenia Richarda (NIESPODZIANKA) "Co się dzieje, Richard?" zapytała mnie Roseanna, gdy weszła do naszej łazienki i zostawiła drzwi lekko uchylone. Przeciągnąłem ręką z furią przez włosy, gdy obrazy tego przeklętego wilka warczącego na mnie, trzymającego Danicę (ostatni rozdział, kiedy Aiden na niego zawarczał), przesuwały się przed oczami. Jakim prawem? Warczy na mnie i dotyka jej. Mojej partnerki! Danica. Ona powinna być tą, którą poślubiłem, tą, z którą spędzam życie, ale spędzam je z jej matką, podczas gdy ona patrzy. To jest niesamowicie niegrzeczne z mojej strony, wiem, ale nie mam innego wyboru. Boże, dlaczego Bogini nie dała mi partnerki w moim wieku, jak każdemu innemu samcowi wilka? I takiej, która nie jest moją pasierbicą. Wiem, że Danica nienawidzi mnie za to, co robię, i chcę jej wybaczenia - cholera, potrzebuję tego, ale to trudne. Teraz, trudniejsze, biorąc pod uwagę, że wilczy chłopak zbliża się do niej za bardzo, by czuć się komfortowo. "W porządku, kochanie." odpowiedziałem. "Jesteśmy małżeństwem od dwóch lat, Richard, wiem, kiedy coś cię gnębi." "Tak, cóż, wtedy widziałabyś, że gnębi mnie to przez te całe dwa lata..." mruknąłem tak cicho, że nie mogła usłyszeć. Roseanna wystawiła głowę za drzwi łazienki i zmrużyła oczy patrząc na mnie. "Co to było?" "Nic, Rose, nic nic." Usłyszałem, jak wzdycha i wychodzi z łazienki, podczas gdy ja leżałem na łóżku z zamkniętymi oczami. Łóżko się zapadło, a potem poczułem jej ciężar na sobie. Otworzyłem oczy i spojrzałem na Roseannę z uniesioną brwią. "Może mogę ci w tym pomóc... Wiesz... od urodzin Dani nic nie robiliśmy i myślę, że jest to nieco zaległe." powiedziała z mrugnięciem, a ja skrzywiłem się wewnętrznie. Unikałem jakiegokolwiek kontaktu seksualnego z Rose, odkąd Danica dowiedziała się, że jesteśmy sobie przeznaczeni. Wiem, że robiliśmy to wcześniej, i wiedziałem, że Danica jest moją partnerką, ale teraz jest zupełnie inaczej. Ona teraz rzeczywiście wie i pociąg jest silniejszy, czuję, że jest nie w porządku uprawiać seks z kimkolwiek innym niż ona. Dani jest moją partnerką, ale wiem, że nie ma mowy, że będzie chciała cokolwiek ze mną wspólnego w ten sposób przez bardzo długi czas, jeśli w ogóle. Może nie zaszkodziłoby... Cholera, może nawet pomogłoby mi to myśleć jasno. Potrzebuję dobrego uwolnienia, żeby oczyścić umysł. Uśmiechnąłem się do Roseanny i chwyciłem ją za talię, gdy moja ręka znalazła swoją drogę wokół.

Punkt widzenia Danicy "On powiedział, że mnie kocha, bo jestem lojalna... lojalna. Nie stawia nikogo nade mną, bo jestem lojalna, lojalna. On się ze mną trzyma, bo jestem lojalna, lojalna..." Śpiewałam kolejną ulubioną piosenkę, FWU Kehlani, podczas gdy ścieliłam swoje łóżko. Aiden brał prysznic, żeby mógł zobaczyć się z rodzicami, a potem robić obchody z moim Alfą. W pewnym sensie było mi trochę smutno, że nie mogliśmy spędzić razem dnia. Jego uwaga była naprawdę pocieszająca, zwłaszcza z tym wszystkim, co się działo - potrzebowałam tego. Umyłam ubrania, które nosił, i wysuszyłam je, żeby miał coś, w co się ubrać. Zasugerowałam Aidenowi, żeby założył coś Richarda, ale powiedział, że wolałby być nagi. Tak bardzo, jak wiedziałam, że Aiden nie miałby problemu z chodzeniem po moim stadzie w stroju Adama - bo jest niesamowicie odważną osobą - ja natomiast byłam temu przeciwna. Inne kobiety widzące jego... 'części', ta myśl niepokoiła mnie w jakiś sposób. Może jestem szalona, Aiden nie jest mój ani moim partnerem, więc nie mam prawa być zaborcza wobec niego czy jego decyzji. Dlaczego nie mogłam dostać partnera takiego jak on? Tego, który byłby dla mnie, chroniłby mnie, kochał, ale nie. Musiałam utknąć z moim irytującym dupkiem ojczymem. Bogini Księżyca naprawdę jest istotą cudów, ale przypomniałam sobie coś, co powiedział mi Aiden. "Ona nigdy nie popełnia błędów. Każda para jest dobrana z jakiegoś powodu." Chciałam w to wierzyć, naprawdę chciałam, ale nie ma powodu, dla którego miałaby mnie połączyć z mężczyzną dwa razy starszym ode mnie i moim przypuszczalnym ojcem. "Dani! Możesz mi podać moje ubrania?" Odwróciłam się, by zobaczyć długą rękę Aidena wystającą z drzwi łazienki, czekającą, aż włożę w nią jego ubrania. Kręcąc głową, przestałam ścielić łóżko i ruszyłam do pralni. "Idę po nie! Poczekaj!" Gdy szłam korytarzem, moja twarz zaczęła się rozgrzewać, a głowa lekko pulsowała, jakby nadciągał ból głowy. Czy jestem chora? Poczekaj, to głupie pytanie, wilkołaki nie chorują. Odsunęłam te nagłe zmiany w ciele na bok i weszłam do pralni. Zebrałam ubrania Aidena i wróciłam na górę. Gdy przechodziłam obok sypialni Richarda i mojej mamy, usłyszałam głośny HUK. Co do diabła? Czy ona upadła? Zrobiłam krok, by otworzyć drzwi i sprawdzić, czy wszystko w porządku, ale byłam trochę niepewna i miałam wrażenie, że nie powinnam. Gdy stałam przed drzwiami, przyłożyłam ucho do drzwi, żeby sprawdzić, czy coś usłyszę, ale nic nie mogłam. Było martwa cisza, ale wtedy przypomniałam sobie, że moja matka ma ściany dźwiękoszczelne. Więc mogłaby krzyczeć jak dźgnięta świnia, a ja nic bym nie słyszała. Moje ciało czuło się naprawdę napięte, a krople potu spływały mi po twarzy i na podłogę. Moje ręce były lepkie, a ja miałam trudności z utrzymaniem się na nogach. "Aiden... korytarz." wyszeptałam przez łącze umysłowe, a w chwilę później Aiden wyleciał z mojego pokoju i był przy moim boku, trzymając mnie za rękę. "Dani... co się dzieje? Porozmawiaj ze mną, no dalej." Poinstruował, ale miałam trudności ze skupieniem się na tym, co się dzieje. Co się ze mną działo? Mój umysł był tu, ale nie był, moje ciało czuło się tu, ale nie było. Odrażające pieczenie rozprzestrzeniało się po moim ciele i chciałam krzyczeć, ale nie mogłam. Moja szyja i dolna część ciała paliły, jakbym była podpalona lub oblana kwasem. Wierzgałam w ramionach Aidena, gdy próbował mnie podnieść. Im bardziej mnie dotykał, tym bardziej bolało. "NIE NIE! PRZESTAŃ. NIE DOTYKAJ MNIE!" krzyknęłam, a on delikatnie mnie opuścił, a potem się odsunął. "Aiden... pomóż mi. Co się dzieje?" wyszeptałam między łzami, gdy miał tak rozdarty wyraz twarzy, wiem, że Aiden chciał mi pomóc, ale nie mógł. Drzwi do sypialni mojej matki otworzyły się gwałtownie, a ja spojrzałam w górę, by zobaczyć ją patrzącą wokół przestraszona, gdy poprawiała szlafrok na swojej nagiej piersi. "Danica! Kochanie, wszystko w porządku?!" zawołała, klękając obok mnie. Palące uczucie powoli się uspokoiło i odeszło. Potem moje spojrzenie powędrowało do Richarda, który stał za moją matką, patrząc na mnie z bolesnym wyrazem twarzy. Och, rozumiem... Zrozumienie nadeszło, gdy pojęłam, co się działo. Czułam skutki uboczne seksu Richarda z moją matką. Kwas zebrał się w moim gardle, gdy poczułam, że zbiera mi się na wymioty. Nagły warkot Aidena trochę mnie przestraszył, ale zignorowałam to i otarłam prawie spadające łzy. "Aiden, pomóż mi wstać, proszę." "Danica? Kochanie, co się dzieje? Dlaczego jesteś taka blada i na podłodze?" moja matka zawołała ponownie, ale sam dźwięk jej głosu coraz bardziej mnie denerwował. Aiden delikatnie pomógł mi wstać i pozwolił mi oprzeć się o niego dla wsparcia. "Danica h-" "Zostaw mnie w spokoju, mamo." ledwo odpowiedziałam i wskazałam na mój pokój, gdy Aiden mi pomógł. Mogłam sobie wyobrazić, jak moje ostre wybuchy prawdopodobnie zraniły moją matkę, a ranienie jej jest czymś, czego nigdy nie chciałam robić... Ale ona nie ma pojęcia, jak bardzo mnie również raniła...

Przesuń w górę, aby kontynuować

My Stepdad is My Mate?

My Stepdad is My Mate?

35 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

35

Treść

Aa