Noc powoli minęła, wraz z Amorkową strzałą namiętności, która wydawała się oddana wcześniej.
Dzip
Dzip
Dźwięk powiadomienia o wiadomości wydawał się ledwo wystarczający, aby obudzić tak ociężałego mężczyznę jak Chase'a, ale jednak to zrobił.
Chase obudził się i wtedy, gdy to zrobił, jego kobieta nie była przy nim w ramionach.
Jego kobieta?!
Chase usiadł w łóżku, trzepiąc ociężałość ze swoich oczu, ale zdaje się, że to nic nie dało. Odgarnął potargowane od seksu włosy i wydyszał oddech.
Wczoraj wieczorem…
Niewinność głosu tej kobiety, intensywność uczuć w jej oczach i precyzja, z jaką wyryte były jej krągłości. Piękne loki, które tańczyły na jej twarzy, melodyjne jęki, gdy płakała z przyjemności. Niesamowite było, jak dużo wpływu wywarła na niego, by poczuł się na tyle szalonym, aby życzyć sobie, aby była jego kobietą.
Ale gdzie ona jest?
Dotknął swoich warg i gdy spojrzał na prześcieradła, był przekonany, że była tutaj, w jego pokoju.
Nie była snem!
Wzrok Chase'a przesunął się na nocny stolik i zaskoczyło go zestawienie stosu pieniędzy obok napisanej notatki.
Czy kobieta z zeszłej nocy to zostawiła?
Jego domysł okazał się dokładnie taki, kiedy złapał notatkę i przeczytał ją.
Cześć... To ja, kobieta, z którą miałeś jednorazowy romans. Przepraszam... ale proszę, zapomnij, że się to w ogóle zdarzyło. Jestem zamężną kobietą i wczoraj wieczorem to się stało z powodu mojego niedbalstwa. Naprawdę mi przykro, proszę przyjmij moje przeprosiny.
Chase przeczytał notatkę jeszcze raz i ścisnął ją w dłoni, złość wydobywając się z niego, kiedy spojrzał na stos pieniędzy na nocnym stoliku.
Jak ona sobie go wyobrażała?
Jak mogła nazwać wczorajszy wieczór... pomyłką?
Przypomniał sobie masowanie jej piersi i jak bezbronnie leżała pod nim. Jak jej ciało rozpalało jego namiętność i pomagało mu doprowadzić ją do orgazmu?
Chase nie był głupcem. Widział piękne kobiety. Wiele z nich miało wysoką klasę, niektóre z nich nawet poddawały się procedurom kosmetycznym, aby jeszcze bardziej uwydatnić swoje już zachwycające piękno, żeby mu się podobały. Oczywiście, były atrakcyjne, ale on do nich nie czuł się przyciągany. Nawet jego żona, królowa piękności, która nie poddała się żadnym zabiegom kosmetycznym.
Wielu by się zastanawiało, dlaczego mężczyzna, który ma piękną żonę, miał jednorazowy romans z kobietą, która nie dorównywała pięknu jego żony.
Chase również nie wiedział.
Ale wiedział, że ta tajemnicza kobieta zapaliła w nim płomień, którego myślał, że będzie brakowało mu przez całe życie. Czego jego żona nigdy nie mogła od niego wyciągnąć. Nawet nie pamiętał, kiedy ostatnio był intymny z swoją doskonałą żoną.
Dzyn!
Dzyn!
Dzwonienie telefonu przykuło uwagę Chase'a i teraz musiał go odebrać, próbując sobie poradzić z odrzuceniem tajemniczej kobiety, która nie zostawiła żadnego śladu, kim była. Nawet jej imienia nie zostawiła.
"Cześć?"
"Hej, Chase, to już czas, żebyś odebrał. Co robiłeś wczoraj wieczorem? Próbowałem się dodzwonić, ale nie mogłem się dodzwonić. Nie mów mi, że jesteś pogrzebany w pracy podczas twojego urlopu, Panie Pracoholiku?" Odpowiedział entuzjastyczny, a zarazem droczący głos.
Chase wcierał sobie skronie.
To jego bliski przyjaciel i kuzyn, West, który czerpał przyjemność z dokuczania mu.
**********************
Mackenzie myślała o cichym wejściu do domu, aby nie zwracać uwagi męża na jej eskapady nocne, ale gdy dotarła na sam szczyt schodów, spotkała swoją teściową na korytarzu.
"Mackenzie" spojrzenie jej teściowej przykuło jej uwagę, powodując, że zamarła "Gdzie byłaś wczoraj wieczorem? Nawet nie wpadłaś na rezydencję, żeby podzielić się ze mną i dziadkiem dobrą nowiną."
Mackenzie poczuła dreszcz przebiegający jej po plecach.
"D-dobra nowina?" słowa wyszły jej z użyciem jąknięcia.
Nic dobrego nie wynikło z poprzedniego dnia, zwłaszcza nie z jej pijackiej eskapady w nocy.
Ale czyn był dokonany i stawić czoła swojemu zachowaniu teraz sprawiało, że czuła się jak porażka. Jaki był sens zeszłej nocy, jeśli nawet nie mogła się do tego przyznać? Spojrzenie na swoją teściową sprawiło, że chciała załamać się. Jak bardzo więcej musi stawić czoła swojemu mężowi?
Był dumny zdradźca, ona nie była.
"Wiesz..." jej teściowa zasugerowała z subtelnością mrugnięcia, "twoja mała wizyta w szpitalu."
Mackenzie o tym doskonale wiedziała.
Ale szczerze mówiąc...
Po prostu nie mogła.
"Nie musisz mi o tym teraz mówić!"
"Co—"
"Możesz podzielić się tym z całą rodziną podczas kolacji."
"Kolacja?" Mackenzie wypowiedziała te słowa w cichym szeptu.
"Dokładnie. Dziadek poprosił, abyś ty i Jeffrey dołączyli do nas na kolację. I jest jeszcze jedna rzecz, twój szwagier i jego żona też będą tam, więc bądź przygotowana."
"Czy mam się zapytać o menu kolacji, abym mogła nadzorować personel kuchni?"
"—Nie!" Przerwanie ze strony teściowej było zbyt szybkie, co skłoniło Mackenzie do spojrzenia na nią z nieufnością.
Zawsze było normalne, że Mackenzie nadzorowała gotowanie w domu swojego męża i organizowała specjalne kolacje na spotkania w domu teścia, więc jej zaangażowanie w przygotowanie posiłków zazwyczaj było doceniane. Mackenzie nie mogła się nie zastanawiać, dlaczego tym razem było inaczej.
"Cóż" jej teściowa powiedziała z gracją, przeciągając perfekcyjnie zadbany palec po swojej szyi. "To, co chcę powiedzieć... nie musisz gotować dziś wieczorem ani na żadne kolejne posiłki. Spójrz na siebie." Wyraz twarzy teściowej zmienił się na zatroskany i Mackenzie miała trudności z rozszyfrowaniem, czy troska była prawdziwa, czy też nie.
"Wydajesz się blada, a te cienie pod oczami..."
Jej teściowa nagląco westchnęła i pogłaskała twarz Mackenzie. "Nie mów mi, że ten uparty syn też cię denerwuje. Naprawdę, potrafi być bardzo wymagający, ale mogę ci zapewnić, że bardzo cię kocha!"
Atmosfera między nimi nagle się zmieniła, gdy Mackenzie spojrzała w dół na swoje stopy, zdając się być oburzonym na to, żeby mówić.
Jej teściowa również to zauważyła, ale zignorowała to nerwowym śmiechem. "Dlaczego nie pójdziesz do swojego pokoju i odpoczniesz, co? Zrelaksuj się i powiedz mi, czy czegoś potrzebujesz, dobrze?"
Po poklepaniu dłoni Mackenzie, odeszła z entuzjastycznym krokiem.
Mackenzie wiedziała.
Jej teściowa traktowała ją dobrze, bo myślała, że jest w ciąży.
Mackenzie opuściła głowę. Chociaż nie podobało jej się, że jej mąż ją zdradził, czuła, że może się jakoś ułożyć i pozostaną szczęśliwą rodziną.
Weszła do swojego pokoju i otworzyła szafki, gdzie zazwyczaj trzymała swoje suplementy, ale to, co zobaczyła, prawie spowodowało atak serca. To był pakiet prezerwatyw!
Wiedziała, że ona i Jeffery nigdy nie używali prezerwatyw, gdy byli razem, ponieważ planowali mieć dziecko, ale dla Jeffery'ego, aby mieć tyle prezerwatyw?
Mackenzie sprawdziła pobliski kosz na śmieci i natychmiast odsunęła się od widoku wielu użytych prezerwatyw.
Teraz, gdy zwróciła uwagę na pokój, zapach spermy ją piętnował. Nawet nie mogła już płakać.
Jeffery'ę również odbierała to od niej. Chęć opłakania utraty uczucia ze strony męża.
Więc wyszła z pokoju, zabierając ze sobą suplement witaminowy i swoją torbę.
Na dole, obok patio był mały pokój.
Dawniej było to jej bezpieczne schronienie, gdzie mogła uprawiać swoje hobby. Stolarkę.
Od czasów nastoletnich interesowała się stolarką meblową, i zazwyczaj udzielała pomocy tym, którzy potrzebowali jej pomocy, a to za darmo.
Mimo że wyszła za mąż, jej zainteresowanie stolarswem nie zanikło, niestety teściowa jej nie lubiła, więc wywaliła niektóre meble, które wykonała, zostawiając tylko kilka śmieci.
Mackenzie pogładziła powierzchnię jednego ze stołków z przeszłości, który pozostawiła niedokończony.
W końcu jej teściowa powiedziała,
"Stolarswo jest brudne. Już tego nie możesz robić! Teraz, kiedy wyszłaś za mojego syna, musisz zwracać uwagę na wszystko, co robisz, żeby go i naszą rodzinę nie ośmieszyć!"
Mackenzie nie wiedziała, jak długo tam stała, podziwiając swoje nieukończone dzieła i pragnąc trochę się nimi pobawić, gdy usłyszała głosy dochodzące z patio. Nie mogła nie zauważyć zamieszania, przecież to pomieszczenie było najbliżej patia.
Mackenzie zbliżyła się do okna i uchyliła je nieznacznie, zobaczyła swojego męża i teściową na zewnątrz. Wydawało się, że prowadzą gorącą rozmowę, jak można było wywnioskować z tonu głosu i mowy ciała.
Jednak Jeffrey wydawał się bardziej opanowany.
Zazwyczaj Mackenzie unikałaby słuchania rozmowy między matką a synem, ale czuła się do tego przyciągnięta. Z jakiegoś powodu czuła, że jest w niej wiadomość, która jest dla niej przeznaczona w ich rozmowie.
"Jeffrey, czy możesz być trochę łagodniejszy dla Mackenzie?"
"Mówisz o tej wiedźmie?"
Oczy Mackenzie rozszerzyły się.
Wiedźma?
Słysząc to słowo z ust swojego męża sprawiło, że poczuła się nikom. Chociaż rozumiała, że gdy poznała Jeffreya, nie zwracała zbytniej uwagi na swoje wygląd, po ślubie poprawiła swoje wyglądy, aby bardziej mu się podobać. Czy on nawet o tym nie pomyślał?
"Nie ważne! Słyszałem, że dziś rano nie poszedłeś do biura i zamiast tego poszedłeś do hotelu z jakąś piękną panią. Słyszałem, że cię zostawiła i dlatego wróciłeś do domu wcześnie, a nie dlatego, że skończyłeś pracę na czas."
Cisza
"Myślałeś, że się nie dowiem? Kurczę, co ty myślisz o mnie!"
"Matko, przecież to nie tak, jakby moje wkłady miały znaczenie. Po prostu pozwól mojemu asystentowi robić całą robotę, jak zwykle."
"Ty głupcze!"
"Ale wiesz, że to prawda, matko. Dopóki masz mnie za sobą, nic złego się nie stanie. A co do Mackenzie, nie ma problemu. Nawet jeśli zdradzę ją przed jej oczami, nigdy mnie nie opuści. Taka to właśnie słaba kobieta"
Mackenzie bez trudu opuściła okno i oparła się o ścianę.
"Słaba kobieta" szepnęła z bólem wyrazu.
"Mimo wszystko, bądź dobra dla niej. Jest w ciąży. Teraz to dla niej i dla nas ważny czas"
"Ach, ta kobieta jest taka nachalna. Dlaczego musiała tak łatwo zajść w ciążę, jeśli miała urodzić martwe dziecko."
"Wiem, prawda? Wtedy to ja przekonałem cię do jej poślubienia, bo była w ciąży. Gdybym wiedział, że to nie jest dobre, powiedziałbym ci, żebyś ją zostawił, ale teraz jest znów w ciąży. Jeśli urodzi syna, dziesięć procent akcji Axford conglomerates przypadać będzie tobie. To procent udziału, który obiecał ci twój ojciec wtedy, nie wierzę, że o tym zapomni szybko."
"Tak."
"To wszystko, co masz do powiedzenia? To nie dobre! Musisz mi obiecać, że będziesz dobrze traktować Mackenzie. Nie zapominaj, że to dla twojego dobra."
"Dobrze, matko. Zrobię, jak mówisz."
"A to mój mądry chłopcze!"
To było wszystko, co usłyszała Mackenzie, zanim głosy i kroki zniknęły.
To właśnie wtedy podjęła decyzję, co dalej zrobić.
I na pewno nie miało to związek z powrotem do dobrych relacji z mężem.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Czarny Lamborghini zatrzymało się przed rezydencją, a gdy drzwi się otworzyły, wyszły trzy imponujące postacie. Dwoje z nich to mężczyźni, a trzecia to znajoma kobieta o uwodzicielskich zielonych oczach i bursztynowych włosach.
„Kochanie, jesteśmy spóźnieni” – zauważyła do obojętnego mężczyzny obok niej, spoglądając na czas na swojej zegarku Patek Philippe na nadgarstku.
On odpowiedział tylko obojętnym wzruszeniem ramion, zanim ruszył w kierunku rezydencji. W końcu i tak nie chciał tu być.
Drugiego mężczyznę opuściły obie ręce na plecy, a jego figlarne, jasnobrązowe oczy błyszczały złośliwie. „Nie jest on najlepszy?” – powiedział z sarkazmem do Seleny.
Selene spojrzała na niego kątem oka, jej spojrzenie było nieprzyjazne, gdy minęła go.
Z wolnym krokiem podążył za tą dziwną parą, większa część jego brązowych włosów opadała mu na twarz, ze względu na jego fryzurę w stylu łanie
Miał na sobie białą koszulkę z golfem i szare spodnie wraz z parą brązowych sandałów. Jego wygląd był schludny, świeży i swobodny, tak samo jak jego osobowość.
Mężczyzna idący przed siebie zatrzymał się na chwilę, kiedy dotarł do werandy, a rozdzielone włosy tańczyły mu wokół twarzy, kiedy chłodny wiatr go odwiewał.
Stanie na werandzie przypomniało mu, jak zaczęło się od słodkiego i przyjaznego, by stać się gorzkim i katastrofalnym.
To wszystko zaczęło się wiele lat temu, w erze nowego świtu w jego życiu.
Po śmierci matki jego ojciec szybko zastąpił ją obecnością seksownej i bystrej kobiety, która pracowała jako sekretarka w jego miejscu pracy.
Przyślinął ślinę w dół gardła, odsuwając swoje myśli od przeszłości.
Nie ma sensu myśleć o przeszłości. Już mu na niej nie zależy.
„Chase,
Słodki zapach jego idealnej żony doszedł do jego nosa i sprawił, że spojrzał w swoją stronę, gdzie stała, jej oczy świecące z radości, gdy na niego patrzyła.
Odchrząknął i patrzył prosto przed siebie.
To była Selene O'Malley, jego żona.
Jej twarz była idealna; jej ciało było idealne.
„Wejdę pierwsza” – powiedziała cicho, zanim przeszła przed nim do drzwi.
Nawet jej sposób chodzenia był doskonały.
I ta jej doskonałość dusiła go.
W porównaniu do kobiety, z którą spędził jedną noc poprzedniego wieczoru, zdawała się fałszywa. Chase wiedział, że porównywanie swojej żony do kobiety, którą poznał tylko krótko, było okrutne, ale nie mógł sobie pomóc. Jego żona była po prostu zbyt wyjątkowa, ale nie miała głębi.
Chase spoglądał na otwarte drzwi i słyszał subtelne fale śmiechu i podekscytowania dochodzące od środka.
Ona była nawet doskonałą synową.
Ale to wszystko nie miało znaczenia, gdy nie potrafiła zapalić w nim ani jednej iskry jako jego żona.
„Co robisz?”
Chase odwrócił się, żeby zobaczyć swojego kuzyna, Westa, który patrzył na niego z uśmiechem pełnym zrozumienia. „Nie wejdziesz?”
Chase spojrzał prosto przed siebie i wszedł, a jego kuzyn poruszał się powoli za nim.
Światła i żyrandol, który był zawieszony na środku salonu... Nie zmieniły się, ale dom już nie był tym, czym kiedyś był. Nie był już jego ciepłym i bezpiecznym schronieniem.
„Chase, jesteś tu!” – odezwał się głos jego ojca z drugiego końca pokoju.
„Ja też jestem, wujku Richard” – oznajmił żartobliwie West, zmierzając w stronę stołu jadalnego.
Chase obserwował, jak jego żona i kuzyn pięknie się ze sobą komponują, wpasowując się w rodzinę, która miała być jakby uduchowiona.
Jego ojciec, Richard Axford, miał na sobie koszulkę z dżinsami. Proste ubranie, zgodzisz się, ale jego niebieskie oczy i uroczy uśmiech sprawiały, że wyglądał ponad to wszystko.
Jego żona, Eleanor, stała tuż obok niego, ubrana w lśniącą czarną sukienkę i pełne makijażu, ale jej proste brwi i czerwone usta były głównymi punktami, obok jej krótkich włosów.
Jej syn i pasierb Chase'a, Jeffrey, siedział cicho jak idealny syn, nawet nie robiąc żadnego wysiłku, by go powitać, ale Chase nie zwracał na to uwagi. Nie obchodziło go to. Nie mógł się tym zająć.
Obok Jeffreya było jego żona, Mackenzie. Wyglądała jak zwykle, ale w tej nocy zauważył, że coś jest w niej inne. Jej aura wydawała się bardziej zmysłowa niż zwykle i to przyciągało go.
„Chase, mój syn!”
Chase'a ponownie odwróciła uwagę entuzjastyczny głos ojca.
„Przepraszam za opóźnienie” – przemówił do ojca, choć jego ton nie zawierał ani odrobiny żalu.
„Nie ma się czym martwić. Cieszę się, że możesz do nas dołączyć. I przyprowadziłeś Westa!” – Richard powiedział, podekscytowany.
Mackenzie przejechała palcem po skręconych włosach na twarzy.
Odkąd Chase Axford, jej mąż, i Selene O'Malley dołączyli do stołu, zauważyła subtelne spojrzenie, jakie jej mąż rzucił na Selenę i to denerwowało ją do szpiku kości.
Chase Axford.
Był pełen wdzięku mężczyzną o przystojnym wyglądzie, ale zawsze był taki zimny i nieosiągalny. Zastanawiała się, jak Selene mogła mieć takiego dobrego mężczyznę i jednak go oszukać. Ale to też nie było dziwne, Selene była piękną kobietą. Były pewne rzeczy, które można było tolerować w jej przypadku.
Wszyscy w końcu usiedli przy stole jadalnym, a Mackenzie czuła się niepewnie w towarzystwie rodziny swojego męża.
Wszyscy wydawali się emanować aurą bogactwa, której jej brakowało, mimo że miała na sobie swą najdroższą fioletową sukienkę.
Nie pomagało to, że jej włosy miała kręcone, jako sposób na protest przeciwko mężowi i na zaakceptowanie swojego prawdziwego ja, ale jakoś bycie sobą w wyrafinowanej rodzinie takiej jak ta wydawało się niemożliwe.
Perfekcyjne krótkie włosy jej teściowej sprawiały, że wyglądała młodziej, niż w rzeczywistości, a jej szwagier i jego żona wyglądali jak członkowie rodziny królewskiej.
Chase Axford miał na sobie prosty czarny garnitur, ale na jego ciele wyglądał mocny i elegancki. Jego twarz... wyglądała jak z marzeń. Rozdzielona czarna fala włosów zakłócająca mu twarz dawała mu idealny powalający wygląd.
Jego oczy były głębokie i przypominały jej burzowe morze. To było przerażające, ale z jakiegoś powodu tak naprawdę nie mogła odwrócić od niego wzroku, co było dla niej bardzo niespotykane.
Jego doskonały nos...
Jego sercowate różowe usta i rzeźbiona linia żuchwy wyglądały, jakby były wyrzeźbione przez bogów. Jego wysunięty wyrostek jabłkowy, gdy połykał, był najseksowniejszym ruchem, jaki kiedykolwiek widziała.
Oglądanie go podczas wykonywania podstawowych czynności miało, z jakiegoś powodu, podniecający efekt.
Oglądanie jego rąk, kiedy podnosił szklankę, ściśnięte żyły pod skórą przy tym ruchu. Sposób, w jaki podniósł ją do ust i pił z niej. Była oczarowana, patrząc, jak połyka. Następnie odłożył szklankę, a jego język delikatnie obliznął wilgoć z dolnej wargi.
Właściwie w ogóle nie zwracałaby na niego uwagi. Zazwyczaj była zbyt zajęta dbaniem, żeby mąż dobrze jeł ale po tym,co zrobił jej mąż —
Nie przeszkadzało jej już to, że pożądliwie podziwiała cechy swojego szwagra.
Kiedy Chase położył prawie opróżnioną szklankę, jego wzrok przeniósł się na Mackenzie.
Gdy spojrzeli sobie w oczy, zamroziła się, wstrzymując oddech na chwile od tego, jak niewiarygodnie wyglądał. Błękit morski rywalizujący z jej oczami.
Zwiedzioną, odwróciła wzrok.
Chase tego nie zrobił.
Z jakiegoś powodu to, jak wyglądała, wzbudziło w nim coś.
Jej kręcone włosy.
Jej seksowne ogniste oczy w kolorze orzechowym.
Jej naturalne wypukłe różowe wargi.
Fioletowa sukienka z dekoltem w serek, którą miała na sobie, otulała jej ciało.
Była piękna tej nocy, a niezręczne zakłopotanie, które wydawała się emanować po przyłapaniu na tym, jak na niego patrzyła, było urocze.
Ale z jakiegoś powodu wyglądała znajomo. Jej subtelne niuanse i sposób, w jaki się poruszała.
„Mackenzie” – powiedział Richard Axford po kilku minutach.
Odbyła się niektóra rozmowa, w której Mackenzie nie była zaangażowana. Chciał ją też zaangażować.
„To jest nowa fryzura, która jest teraz w modzie? Wygląda na to, że jest śliczna, droga”.
„Dzięki, tatusiu” – Mackenzie odpowiedziała z uśmiechem – „ale muszę powiedzieć, że to jest moje naturalne włosy”.
Po tym zabrzmienie w piersiach Chase'a.
Naturalne włosy żony Jeffrey'ego były zawsze kręcone. Jak to mogło być? On zawsze widział, że nosi proste włosy. To jest oczywiście wyjątek na tę noc.
„Jeffrey zawsze bardziej preferował proste włosy, więc przyzwyczaiłam się do wyprostowywania włosów” – wyjaśniła.
Zawsze miała kręcone włosy.
Chase spojrzał na nią i natychmiast przypomniał sobie wczorajszy wieczór.
Tajemnicza kobieta, która przekroczyła mu drogę i uwiodła go do łóżka swoimi ognistymi oczami i surowym, namiętnym tonem.
Z jakiegoś powodu Mackenzie bardzo przypominała tę kobietę, czy też to tylko jego wyobraźnia?
„Dlaczego nie wyprostowałaś włosów na tę noc?” – zapytała Selene, jej głos niosł nutkę wyższości.
„Po prostu chciałam odpocząć swoje włosy” – odpowiedziała Mackenzie, zsuwając swoje loki na bok. W tym momencie Chase zrozumiał coś.
Był tak zaznajomiony z Mackenzie, ponieważ znał ją z poprzedniej nocy. To ona była tą kobietą, która usilnie prosiła go o współżycie. To ona była tą kobietą, która wywołała w nim pożądanie, po prostu patrząc na niego. A teraz, czuło, jak pobudza go jej głos i zmysłowa natura, która wydaje się dla niej naturalna.
Chase zacisnął pięści, ale ukrył je pod stołem.
Ta niewinna żona jego przyrodniego brata nie była taka, jaką się wydawała.
Chase zazwyczaj nie lubił mieszać się w życie innych ludzi, ale w tym przypadku... musiał pokazać jej jej miejsce.
Jak ona śmiała wciągnąć go w swoją podejrzaną paradę, będąc zamężną, a to jeszcze z jego przyrodniim bratem!
To było denerwujące. Musiał jakoś się na nią zemścić!
Podczas gdy wczorajsza noc miała dla niego dużo znaczenia, dla niej było to tylko zabawa, przelotne uniesienie.
Dzwon!
Dzwon!
Chase wytrącił się ze swoich myśli na dźwięk dzwonka telefonu w kieszeni.
Nie było to połączenie, które musiał odebrać, ale skorzystał z okazji, żeby wymknąć się od stołu i zebrać myśli.
Nigdy wcześniej nie czuł się tak wykorzystywany w swoim życiu.
Rozumiał, że życie ma swoje problemy, i jest nieuniknione, że napotka się na wiele nieprzyjemnych rzeczy, ale ten żart, jaki wysławiano na nim był zbyt wiele na stronie całego wszechświata.
Jak to mogła być niewiasta, która w nim takie pożądanie wzbudziła poprzedniej nocy, była żoną jego brata przyrodniego? On tego wcale nie rozumiał!
Zorganizował sobie myśli, kiedy zobaczył, jak Mackenzie wymyka się po korytarzu.
Czy próbowała odejść, bo go rozpoznała? Musiało tak być! Mimo to musiał jej przyznać, że zachowała stoicką twarz przy stole.
Bez wahania podążył za nią na zewnątrz, jego serce głośno waliło w klatce piersiowej.
„Mackenzie!” – zawołał.
Nagle się zatrzymała i obróciła, spotykając jego spojrzenie, jej oczy drżały, gdy się na niego skupiały.
„To ty, prawda?” – cisnął, jego głos był wymowny. – „Ta, która błagała mnie o to, żebym spał z nią zeszłej nocy”.
„O czym ty mówisz?” – jej głos drżał, rozpoznając oskarżycielskie odcienie w jego oczach niebieskich.
Nie rozumiała, dlaczego miałby coś takiego do niej powiedzieć. Przecież był jej szwagrem, jak mógł...
Mysli Mackenzie poszybowały w zapomnienie, kiedy on pochylił się i ją pocałował gorąco, a jego język zmusił ją do uległości.
Przesuń w górę, aby kontynuować
