Kyle prowadził Debby do tyłu, ich usta nigdy się nie rozdzieliły. Kiedy tył jej kolan uderzył w łóżko, wydała z siebie cichy jęk, a Kyle uśmiechnął się.
Z figlarnym błyskiem w oczach, nagle pociągnął ją w dół razem z nim.
Debby wydała z siebie zaskoczony śmiech, gdy wylądowała na nim.
Kyle uśmiechnął się. „Wszystko w porządku?”
Oddech Debby był już nierówny, jej ciało rozgrzewało się pod jego dotykiem. „Tak,” wyszeptała, ale jej serce biło jak oszalałe.
Ręce Kyle'a przesunęły się w górę jej pleców, jego palce wciskały się w jej skórę przez cienką tkaninę stanika. Poruszał się powoli, drażniąco, jego dotyk był ciepły i pewny siebie.
Jej świat skurczył się do samego uczucia jego obecności — jego ciało było twarde pod nią, jego zapach otaczał ją. Smak jego ust pozostawał na jej wargach, mieszanka ciepła i pragnienia.
Jakby wyczuwając jej myśli, Kyle przewrócił ich, delikatnie przyciskając ją do materaca. Jego ręce wędrowały po jej ciele, śledząc kontury, jakby zapamiętywał każdy cal.
Kiedy pocałował ją ponownie, było to głębiej, wolniej, wysyłając fale ciepła przez jej ciało. Chwyciła jego ramiona, palce ściskały materiał jego koszuli, jej ciało już pragnęło więcej.
Ich ruchy stały się bardziej gwałtowne. Kyle zdjął swoją koszulę i rzucił ją na bok, uderzając w podłogę miękkim szelestem.
W momencie, gdy była naga pod nim, oczy Kyle'a pociemniały.
Pochylił się, całując jej szyję, delikatnie ssąc przy obojczyku, zanim posunął się niżej. Jego usta przelatywały po jej skórze, zostawiając za sobą ślad ognia.
Debby wydała z siebie jęk, kiedy jego usta znalazły jej sutek, język muskając wrażliwy szczyt. Ciepło skłębiło się nisko w jej brzuchu, jej ciało wyginało się w odpowiedzi.
Kyle uśmiechnął się przeciwko jej skórze, zanim posunął się niżej. Jego ręce chwyciły jej biodra, jego usta składały drażniące pocałunki na jej brzuchu, zanim osiadł między jej udami.
Oddychanie Debby zatrzymało się.
Nie spieszył się. Jego palce śledziły leniwe kręgi wzdłuż jej wewnętrznych ud, jego usta zostawiały miękkie, otwarte pocałunki.
A potem dotknął jej.
Z jej ust wyrwał się zdławiony jęk, gdy palce Kyle'a znalazły jej spuchnięty guzik, pocierając go wolnymi, rozkosznymi okręgami, które sprawiały, że jej palce u stóp się zwijały.
Patrzył na nią, jego oczy ciemne i głodne, gdy wsunął w nią palec.
Debby wydała z siebie jęk, jej ciało zaciskając się wokół niego.
Kyle uśmiechnął się. „Podoba ci się to?”
Ledwo mogła mówić. Jej dłonie zaciskały się na pościeli, głowa odchylona do tyłu, gdy znalazł idealny rytm.
Potem zastąpił swoje palce ustami, jego język kręcąc się po jej wrażliwej skórze, wysyłając ją coraz wyżej.
Przyjemność narastała, zwijając się ciasno w jej brzuchu, aż już nie mogła tego znieść.
„Kyle—” wyszeptała, bez tchu.
Całował jej drogę z powrotem do jej ust, pochłaniając ostatnie z jej jęków.
„Zaraz cię wezmę, Debs,” wyszeptał przeciwko jej ustom.
„Tak, tak, proszę,” błagała, zdesperowana na więcej.
Ale Kyle nie skończył drażnienia. Powoli i celowo wyciągnął swoje palce z niej, zanim przyniósł je do swoich ust. Trzymając jej spojrzenie, oblizał je do czysta.
Debby ledwo miała czas, by się otrząsnąć, zanim poczuła jego grube naciskanie przy swoim wejściu. Pchnął do przodu, rozciągając ją cal po calu. Debby wydała z siebie mały krzyk bólu, jej ciało napięło się na moment.
„Powoli,” wyszeptała.
Kyle zamarł, jego usta składały delikatne pocałunki na jej skroni. „Oddychaj,” wyszeptał.
Zrobiła to. A kiedy ból ustąpił, jego miejsce zajęła przyjemność. Kyle poruszał się powoli na początku, dając jej czas na dostosowanie się, zanim wycofał się i znów wszedł.
Jej oddech przyspieszył.
Każdy jego cal wypełniał ją, wysyłając fale rozkoszy przez jej ciało.
Z każdym pchnięciem napięcie narastało, ich ciała poruszały się razem, jakby były stworzone do tego.
Debby wbiła paznokcie w jego plecy, jęcząc, gdy trafił dokładnie w odpowiednie miejsce.
Kyle zawarczał, jego tempo przyspieszało, ich skóry były wilgotne od potu, dźwięk ich spotykających się ciał wypełniał powietrze.
Czuła, że nadchodzi, ciasny supeł w jej wnętrzu gotów był pęknąć.
Kyle musiał to poczuć też, bo poruszał się szybciej, ścigając się z nią na krawędzi.
A potem—
Przyjemność przetoczyła się przez nią, oślepiająca i pochłaniająca całkowicie.
Kyle jęknął, gdy jej ciało zacisnęło się wokół niego, jego własne uwolnienie nastąpiło kilka sekund później.
Przez chwilę żadne z nich się nie ruszało. Po prostu leżeli tam, splątani razem, łapiąc oddech.
Kyle w końcu się poruszył, składając leniwy pocałunek na jej czole. Debby uśmiechnęła się przeciwko jego skórze, jej ciało wciąż drgało od powstrząsów.
Kyle uśmiechnął się, odgarniając wilgotny kosmyk włosów z jej twarzy.
„Runda druga?” zażartował.
Debby wydała z siebie bezdechowy śmiech.
Czuła, że tej nocy nie będzie wiele spać.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Debby poruszyła się, czując ciepło innego ciała obok siebie. Jej oczy otworzyły się, dostosowując się do słabego porannego światła przesączającego się przez zasłony.
Ramię Kyle’a było leniwie zarzucone na jej talię, jego klatka piersiowa unosiła się i opadała w głębokich, równych oddechach. Przez chwilę po prostu leżała, wpatrując się w sufit, a rzeczywistość powoli do niej docierała.
Naprawdę to zrobiłam.
Przygryzła wargę, mieszanka emocji wirując w jej piersi. Nie było żalu — wcale. Ale ciężar tego, co się stało, fakt, że oddała się Kyle’owi poprzedniej nocy, wydawał się nierealny.
Powoli przeniosła jego ramię z siebie i wysunęła się z łóżka, starając się go nie obudzić. Jej ubrania były rozrzucone po podłodze, a ona pospiesznie je pozbierała, zakładając je jak najciszej.
Kiedy spojrzała na Kyle’a po raz ostatni, zobaczyła, jak jego twarz była zrelaksowana we śnie, jego usta lekko rozchylone, a ciemne rzęsy rzucały cienie na kości policzkowe.
Jej klatka piersiowa się zacisnęła.
Nie mogła zostać.
Biorąc głęboki oddech, na palcach podeszła do drzwi i wymknęła się z jego mieszkania.
Poranne powietrze było rześkie, gdy stanęła na chodniku. Miała szczęście znaleźć taksówkę od razu.
Wsiadając na tylne siedzenie, głęboko odetchnęła, jej palce zaciskając się na brzegu sukienki.
"Dokąd?" — zapytał kierowca.
"Stanford Avenue" — wymamrotała, podając mu adres.
Podróż wydawała się dłuższa niż zwykle, jej umysł biegł maratonem myśli.
Czy Kyle pomyśli, że była słaba, uciekając? Czy w ogóle będzie go obchodziło, że odeszła?
Pokręciła głową. To nie ma znaczenia. To było jednorazowe.
Gdy taksówka zatrzymała się przed jej domem, zapłaciła za przejazd i wysiadła. W chwili, gdy otworzyła drzwi i weszła, napotkała zatroskane twarze swoich rodziców.
"Debby!" — pani Carter, jej mama, wstrzymała oddech, podchodząc do niej. "Gdzie byłaś? Przyjechaliśmy do domu, a ciebie nie było. Nie odbierasz telefonu. Martwiliśmy się na śmierć!"
Jej tata skrzyżował ramiona, jego twarz była twarda. "Nie wróciłaś na noc do domu. Czy wiesz, jak nieodpowiedzialne to było?"
Debby westchnęła, pocierając czoło. "Przepraszam. Po prostu... musiałam oczyścić głowę."
Jej matka zmarszczyła brwi. "Oczyścić głowę? Co do diabła się stało zeszłej nocy? Debby, byliśmy przerażeni! Mogło ci się coś stać!"
Jej ojciec, pan Carter, odrobinę zmiękczył wyraz twarzy. "Gdzie nocowałaś?"
Debby zawahała się. 'Nie ma mowy, żebym powiedziała im, że spędziłam noc z Kyle’em.'
"Spałam u koleżanki. Nie... nie chcę o tym rozmawiać" — wymamrotała. "Muszę się przygotować do szkoły."
Jej matka nie zamierzała jej tak łatwo odpuścić. Poszła za nią po schodach, jej zatroskane oczy wbijając się w plecy Debby.
"Kochanie" — powiedziała delikatnie — "wiem, że cierpisz. Ale jeśli jesteś zraniona, musisz z kimś porozmawiać."
Debby westchnęła, siadając na krawędzi łóżka. Przejechała dłonią przez włosy, zanim w końcu spojrzała na matkę. "Przyłapałam Dave’a uprawiającego seks z cheerleaderką ze szkoły."
Oczy jej matki natychmiast wypełniły się współczuciem. "Och, kochanie..." Usiadła obok niej i objęła ją ramieniem.
"Myślałam, że to on, mamo" — wyszeptała Debby. "Naprawdę tak myślałam. Ale nie był. A teraz on próbuje udawać, że mu przykro."
Jej matka łagodnie pocierała jej ramię. "Wiem, że to boli. Ale jesteś młoda, Debby. Znajdziesz kogoś, kto będzie cię kochał i cenił — tak jak twój ojciec kiedyś mnie cenił."
Debby uśmiechnęła się słabo, ale słowa brzmiały pusto. To było kłamstwo. Ładna historia, którą jej matka lubiła opowiadać, jakby wypowiedzenie jej na głos miało ją uczynić prawdziwą.
Myślała, że Debby nie słyszy kłótni, ale słyszała. Nie była już małą dziewczynką, a ich ściany nie były wystarczająco grube, by ukryć nocne kłótnie, ostre oskarżenia, zimne milczenie, które rozciągało się między nimi rano.
Jej rodzice nie byli dokładnie doskonałym przykładem szczęśliwego zakończenia. A jeśli miłość miała wyglądać jak u nich — pełna urazy, rozczarowania i rzeczy, które pozostały niewypowiedziane — to Debby nie była pewna, czy w ogóle tego chce.
Debby westchnęła. "Naprawdę w to wierzysz?"
Jej matka kiwnęła głową. "Oczywiście. Poznałam twojego ojca, gdy miałam osiemnaście lat. Wiem, jak to jest młoda miłość. Jest ekscytująca, intensywna... ale może być też bolesna. Właściwa osoba nie sprawi, że poczujesz się, jakbyś nie była wystarczająca."
Debby przełknęła ciężko, przypominając sobie intensywną noc, którą spędziła z Kyle’em.
"J-jak wasze wakacje z tatą swoją drogą?" — zapytała.
Ale jej matka odmówiła odpowiedzi i zamiast tego wstała, składając pocałunek na czubku jej głowy. "Weź prysznic i oczyść umysł. Poczułabyś się lepiej."
Debby kiwnęła głową, gdy jej mama wyszła z pokoju.
Gdy weszła pod prysznic, ciepła woda spływała po jej skórze, zmywając resztki poprzedniej nocy. Ale bez względu na to, jak bardzo się starała, nie mogła przestać myśleć o Kyle’u.
Jego dłonie na jej skórze.
Sposób, w jaki szeptał jej do ucha.
Sposób, w jaki sprawiał, że czuła się jedyną dziewczyną na świecie.
Dreszcz przeszedł jej po kręgosłupie, a nieświadomy uśmiech pojawił się na jej ustach. Słyszała, jak inne dziewczyny mówiły o swoim pierwszym razie — jakie to było bolesne i niezręczne. Ale Kyle zadbał, by czuła tylko przyjemność.
Zamknęła oczy, miękko wydychając powietrze.
Nie żałowała tego. Ani trochę.
Kiedy wyszła spod prysznica, owinąwszy się ręcznikiem, usłyszała pukanie do drzwi.
"Debby?" — zawołał głos jej matki. "Ktoś na ciebie czeka na dole."
Debby zmarszczyła brwi, mocniej zaciskając ręcznik. "Kto to?"
Głos jej matki był drażliwy. "Diabelnie przystojny chłopak. Mówi, że chce cię odwieźć do szkoły."
Jej serce zabiło szybciej.
Nie. To niemożliwe.
Spiesząc się do okna, otworzyła je gwałtownie i wstrzymała oddech.
Kyle.
Stał obok swojego eleganckiego sportowego samochodu, okulary przeciwsłoneczne na nosie, wyglądając jakby właśnie wyszedł z filmu.
Co on tu robił?
Przesuń w górę, aby kontynuować
Kyle oparł się o samochód, stukając palcami o maskę, podczas gdy czekał. Wysłał wcześniej wiadomość, dając Debby znać, że przyjechał, by ją odebrać. Ale ona nigdy nie odpisała, więc postanowił ją zaskoczyć.
Kilka chwil później drzwi frontowe się otworzyły, a zamiast Debby, na zewnątrz wyszła jedna z pokojówek.
Kyle uniósł brew.
"Panna Debby dziś nie pójdzie do szkoły," powiedziała służąca, jej ton był grzeczny, ale zdystansowany. "Nie czuje się zbyt dobrze."
Kyle zmarszczył czoło. "Jest chora?"
Służąca zawahała się, zanim skinęła głową. "Tak właśnie powiedziała."
Kyle przyjrzał się jej przez chwilę. Coś mu nie pasowało. Debby, którą poznał zeszłej nocy — pewna siebie i nieco lekkomyślna dziewczyna — nie wydawała się typem, który nagle opuściłby szkołę.
"Powiedz jej, że wpadłem," powiedział, odpychając się od samochodu. Nie czekając na odpowiedź, wsiadł na miejsce kierowcy i odpalił silnik. Dziś rano był mecz hokejowy, a jako kapitan drużyny, nie mógł go przegapić.
***
Gdy Kyle wjechał na parking szkolny, pierwszą rzeczą, jaką zauważył, był samochód Dave’a zaparkowany tuż obok jego miejsca.
Oczywiście.
Ledwo miał czas wyłączyć silnik, zanim Dave wyszedł z samochodu, jego twarz była maską ledwie powstrzymywanej wściekłości.
Kyle uśmiechnął się z przekąsem. To będzie zabawne.
Dave ruszył w jego stronę, zaciśnięte pięści przy jego bokach. "Gdzie, do cholery, zabrałeś Debby wczoraj wieczorem, co? Co zrobiłeś?"
Kyle niedbale oparł się o samochód, krzyżując ramiona na piersi. "Co myślisz, że zrobiłem?"
Szczęka Dave’a się zacisnęła. "Odpowiedz mi, Kyle."
Kyle pozwolił, by cisza między nimi się przeciągnęła, zanim zrobił powolny krok naprzód. Obniżył głos na tyle, że tylko Dave mógł go usłyszeć.
"Użyj swojej wyobraźni, stary," wymruczał, nutką rozbawienia w głosie. "Co myślisz, że zrobiłbym, jako zły chłopak, ze słodką, niewinną dziewczyną jak Debby?"
Twarz Dave’a zbladła.
Kyle zaśmiał się. "To nie tak, że obchodziło cię to, kiedy kręciłeś z Rachel za jej plecami."
Pięść Dave’a wystrzeliła. Kyle to przewidział. Chociaż Dave był wyższy, zbudowany jak klasyczny napastnik z długimi kończynami i szeroką sylwetką, Kyle miał ten rodzaj mięśni, które pochodziły z nieustannego treningu — solidne, szczupłe i potężne. Jako kapitan drużyny, był przyzwyczajony do bycia najsilniejszym na lodzie, jego ciało było zbudowane dla szybkości i precyzji.
Z łatwością złapał nadgarstek Dave’a w powietrzu i odepchnął go. Dave zatoczył się, ledwo łapiąc równowagę zanim upadł.
"Uważaj," kpił Kyle, rozciągając ramiona, jakby nawet się nie spocił. "Nie chciałbyś upokorzyć się dwa razy w jednym tygodniu."
Dave spojrzał na niego z nienawiścią, jego oddech był ostry i gniewny. Ale nie zamachnął się ponownie. Wiedział lepiej.
Kyle złożył mu udawany salut, zanim odwrócił się na pięcie i odszedł. Miał mecz do wygrania.
Kiedy dotarł na boisko, większość drużyny była już ubrana. Trybuny były wypełnione studentami, a energia była elektryczna.
Kyle ruszył do szatni, gdzie czekali jego koledzy z drużyny.
"W końcu," powiedział Jason, gwiazdor obrony drużyny. "Myślałem, że się nie pojawisz."
Kyle uśmiechnął się, zdejmując koszulkę i sięgając po swój sprzęt. "Przegapić mecz? Nigdy."
Jako kapitan, miał za zadanie upewnić się, że wszyscy są gotowi. Przeszedł przez zagrywki, wygłosił zwyczajową przemowę motywacyjną, a w ciągu kilku minut wszyscy byli ubrani i wychodzili na boisko.
Gdy tylko wyjechał na lodowisko, tłum wybuchł okrzykami.
Kyle uśmiechnął się z przekąsem. Czas na show.
Mecz zaczął się szybko i agresywnie. Jego drużyna grała mocno, a Kyle prowadził natarcie. Unikał, przechodził i manewrował między przeciwnikami, jego koncentracja była ostra jak brzytwa.
Za każdym razem, gdy zdobywał punkty, tłum szalał. Dziewczyny krzyczały jego imię, a jego koledzy z drużyny klepali go po plecach.
Ale w środku całego hałasu coś przykuło jego uwagę.
Ktoś.
W przeciwieństwie do reszty tłumu, który skakał i wiwatował, jedna osoba siedziała nieruchomo, z założonymi rękami, bez śladu podekscytowania na twarzy.
Debby.
Ich spojrzenia się spotkały.
Uśmiech Kyle’a zniknął.
Patrzyła na niego przez dłuższą chwilę, zanim nagle wstała i odeszła.
Kyle ledwo zarejestrował dźwięk końcowego gwizdka, sygnalizującego ich zwycięstwo. Jego koledzy z drużyny wiwatowali, ale on pozostał zamrożony, patrząc na oddalającą się sylwetkę Debby.
Przesuń w górę, aby kontynuować