passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Playboy Alpha and His Contract Mate - Rozdział #5 - autor T.H.Jessica

Playboy Alpha and His Contract Mate

/

Rozdział 5

Rozdział 4

"Trzymaj się z dala od tego, Jeremy" - powiedziała Amanda, stając na drodze Jeremiego po tym, jak złapał mnie za rękę i wyciągnął z toalety. "To nie jest twoja sprawa."

"Jedyną osobą, która się wycofa, będzie twój ojciec" - odpowiedział Jeremy. "On będzie trzymał się z dala od watahy. Biznes beta nie będzie już należał do niego."

Oczy Amandy rozszerzyły się ze zdumienia, gdy te słowa uderzyły ją mocno w twarz. Otworzyła usta, ale zamarła i delikatnie je zamknęła.

"Chodźmy, Kayla." Zasłoniła się za mną.

Med wyleciał z toalety, a za nim podążała Kayla jak bezdomny szczeniak.

"Nie powinnaś pozwolić, żeby cię zaatakowała."

Przeniosłam wzrok na podłogę, żeby ukryć zaczerwienienie na moich policzkach w momencie, gdy Jeremy się do mnie odwrócił. To było takie wyróżnienie, że zostałam uratowana przez niego. Chodziło mi o to, że prawie uniknęłam śmierci, ale co ja tam wiem? Gdyby tylko cała szkoła o tym usłyszała, natychmiast stałabym się królową, a moi wrogowie uklękliby u moich stóp.

"Nie odpowiadasz na moje pytania, Amayo."

"Przepraszam." Zamieniłam szok na mojej twarzy w uśmiech i spojrzałam na niego. Był po prostu zbyt piękny, zbyt apetyczny.

"Chcesz mi powiedzieć, co się stało między tobą a dziewczynami tam?"

Potrząsnęłam głową. Moja reputacja w szkole była już zła, a poza tym spowodowałoby to problemy w stadzie.

"Czy potrzebujesz ochrony? Mogę dla ciebie zdobyć ochroniarzy."

Oczywiście nie, Amanda błagała o ochronę od lat, a Jeremy był gotowy przypisać mnie do nich w

trzask palcami. Byłem zaskoczony, że nagle stał się miły. Poprzednim razem był do mnie niegrzeczny.

"Martwię się o ciebie, Amayo, i nie rozumiem dlaczego ciągle odmawiasz mojej pomocy."

"Będę w porządku, Alfa Jeremy." Skrzywiłem się i wymusiłem uśmiech z kącików ust. "Nie musisz się o mnie martwić."

"Jesteś pewna?" O mój Boże, ktoś wreszcie się martwi o mnie, przez wszystkie lata mojego życia.

"Tak, jestem, Alfa."

"Dobrze więc." Nie wyglądał zaniepokojony.

Przekonany moimi słowami, delikatnie poklepał mnie po ramionach i oddalił się.

Pozostałem tam, obserwując, jak kieruje się do męskiego toalety.

Nagle usłyszałem odległe otwarcie głównych drzwi toalety i usłyszałem kobiecy głos.

"Chłopaki, nie uwierzycie, co się właśnie stało. Zgadnijcie!"

"Sarah, nie marnuj naszego czasu. Wiesz, że nie lubię zgadywania." Amanda odparła.

"Krążą plotki, że koronacja Jeremy'ego jest za tydzień!"

Mój szczęka prawie opadła. Co?

"Bu

Myślałem, że nie zostanie koronowany przez około trzy miesiące czy coś takiego? Jesteś pewien, że dobrze usłyszałeś?"

"Głośno i wyraźnie."

Nastąpiła chwila ciszy, a z trudem tłumiąc strach, zastanawiałem się, co oni robią, jednocześnie licząc, że nie pamiętają, że ktoś jest obecny. Moje ulżenie było nie do opisania, kiedy odeszli, zamykając za sobą drzwi.

Przez minutę czy dwie po prostu siedziałem tam, nie wiedząc, czy boję się ruszyć, czy jestem wstrząśnięty tymi wiadomościami.

Zajęcia na resztę

Dzień minął jak w mgnieniu oka. Oprócz uczniów, którzy plotkowali i gawędzili o nowościach, nawet nauczyciele nie zostali pominięci i zastanawiałam się, czy Jeremy o tym wiedział.

Jeśli tak, dlaczego prosił mnie, żebym została jego dziewczyną, wiedząc, że to nie ma sensu, ponieważ niedługo znajdzie swoją wybrankę? A dzień koronacji przypadł akurat na jego urodziny.

Do czasu zakończenia lekcji, całkowicie zapomniałam o Jeremy, Kayli i reszcie, skupiając się tylko na tym, żeby wrócić do domu i coś porządkować.

kolacja przed powrotem mojej rodziny.

Jednak gdy dotarłem do wejścia, przegapiłem stopę, którą Kayla wrzuciła mi na drogę, i mogłem usłyszeć śmiech z wszystkich stron, gdy upadłem na podłogę po potknięciu się o nią.

"Dlaczego nosić okulary, jeśli i tak nic nie widzisz? Przysięgam, Amayo, twoje wzroku nie jest tak ostry jak wilkołaka, ale dlaczego twoje okulary są też bezużyteczne?" - zaśmiała się Kayla, podczas gdy zaciskałem zęby i przesuwałem okulary na nos, gotowy do kolejnego długiego procesu odkładania ich na miejsce.

moje książki, podczas gdy ludzie, którzy musieli opuścić klasę w tym momencie, nadepnęli na nie bez przeprosin.

Nagle zapanowała cisza w klasie, ale ja byłem skupiony tylko na podnoszeniu moich książek i jak najszybszym opuszczeniu sali, gdy usłyszałem głos za mną.

"Kochanie, wszystko w porządku?"

Krew mi zamarła, słysząc głos Jeremy'ego, i zanim się zorientowałem, już klęczał obok mnie i pomagał mi z książkami.

"Proszę... nie, nie rób tego." W panice zacząłem szeptem, czując spojrzenia o

Jeśli ten inny student wiercił dziury w nas, ale on milcząco nalegał i nawet mi pomógł wstać.

"Musisz być bardziej ostrożny następnym razem, kochanie. Wiesz, jak bardzo jesteś dla mnie cenny." Przy tych słowach odsunął kilka pasm włosów z mojej twarzy i poprawił mi okulary na nosie, zanim na mnie uśmiechnął.

Ten uśmiech potrafił sprawić, że moje kolana stawały się słabe, ale niestety, miałam chore uczucie w żołądku, wiedząc, że Kayla po prostu stała tam i nas obserwowała jak w horrorze.

"Eee... " Kayla nagle

Zachichotałem. "Czy to jakiś żart?"

"No dalej. Chodźmy. Odwiozę cię." Gdybym nie był już pewien, że moje serce jest w żołądku, uśmiechnąłbym się na widok zszokowanej Kayli, gdy Jeremy zacisnął palce wokół mojej dłoni i wyciągnął mnie z sali.

Oczy uczniów śledziły nas, gdy wychodziliśmy ze klasy, ale bardziej martwiło mnie to, jak Jeremy zaborczo oplecł moje nadgarstek swoją dłonią. Jego dłoń była szorstka na mojej skórze, ale była ciepła i pocieszająca.

Nie wiedziałem, kiedy podświadomie zacisnąłem mocniej palce wokół jego.

"Jesteś dziwakiem" - zaczął Jeremy, gdy przechodziliśmy przez korytarz. "Zawsze masz kłopoty. Czy kiedykolwiek pomyślałeś o stawieniu czoła Kayli?" Zaśmiał się do mnie, a cała ciepłość, którą czułem w jego dłoni, zniknęła i szybko wyciągnąłem swoją dłoń z jego uścisku, gotowy, by go zaatakować, gdy spojrzałem w oczy Jasona.

On wkładał książki do swojej szafki, gdy zauważyłem, że patrzył na mnie. Moje policzki zaczerwieniły się.

Byłam trochę czerwona, gdy nagle Jeremy złapał mnie za rękę. Tym razem mocniej - prawie boleśnie. Zanim wyciągnął mnie z korytarzy, Jason wciąż nas obserwował.

"Przestań mnie ciągnąć, jakbym była jakimś przedmiotem" - warknęłam do niego. "Mogę sama chodzić. Bardzo dziękuję, Panie Herkulesie".

Przykręcił oczy i ciągnął mnie mocniej.

"Mówiłam, że nie powinieneś mnie ciągnąć".

"Masz bardzo ostry język dla kogoś, kto nie może się bronić" - upominał mnie.

Wydostaliśmy się, a ja zobaczyłam jego nowe R

Rolls Royce zaparkowany na podjeździe szkoły, lśniący pod słońcem.

"Wsiądź." Rozkazał, a ja przewróciłam oczami, gdy przeszedł obok mnie i wsiadł, nawet nie zwracając na mnie uwagi.

Po chwili wahania między ignorowaniem go a odejściem, zauważyłam, że na zewnątrz jest więcej uczniów... wszystkie oczy spoglądały na nas. Czekali, aby zobaczyć, co zrobię.

Głęboko westchnęłam i wsiadłam do samochodu, zatrzasnąłem drzwi, ale Jeremy nie przejmował się tym, że nie rozmawiam z nim. Włączył.

samochód i odjechał.

"Dlaczego mi nie powiedziałeś?" zaczęłam, marszcząc brwi. Nienawidziłam, że jestem w tej sytuacji, i za każdym razem, gdy myślałam o Kayli, czułam tę samą mdłość w żołądku i znowu czułam się przerażona.

"Powiedzieć ci co?"

"Że twoja koronacja jest za tydzień. Zaledwie sześć dni od teraz. Co ty na to, Jeremy?"

"Data nie została potwierdzona," odpowiedział spokojnie. "Ale to nie twoja sprawa. Będziemy się spotykać, dopóki nie zakończę związku."

"Och, ty."

"Nigdy się na to nie zgodziłem. Umówiliśmy się, że zerwiemy, gdy zbliży się twoja data koronacji, i uważam, że to najlepszy czas." Zatrzymałem się, żeby zobaczyć, jak reaguje na moje słowa. "Jestem zaskoczony, że nie potrafisz poradzić sobie z Kaylą przez kilka dni. Czy tak bardzo jej się boisz?" Uśmiechnąłem się ironicznie, złożyłem ręce i oparłem się plecami.

"Naprawdę nie muszę ci się tłumaczyć. Trzymaj się planu, a kiedy zostanę Alfa, będę cię zwalniał. Proszę." Rzucił mi kilka książek, a ja tylko spojrzałem na niego z wrogością.

Goście w gniewie.

"Moje zadanie domowe na cały tydzień. Umieść je w mojej szafce do jutra rano."

"Tak, panie," odpowiedziałem sarkastycznie, a gdy jego oczy zrobiły się czerwone, odwróciłem się, żeby ukryć uśmiech.

"A co z tobą i Jasonem?"

"O czym mówisz?" niewinnie zapytałem, "O nas coś jest?"

"On tak na ciebie patrzy. Czy powinienem coś wiedzieć?"

"Nawet jeśli jest coś, o czym powinieneś wiedzieć, ty i ja nie jesteśmy razem, więc to nie twoja sprawa."

p>

Jeremy został zaskoczony moimi słowami, ale zepchnął wyraz szoku z twarzy.

"Cóż, mam tendencję do bycia zaborczym wobec rzeczy, które są moje."

"Ale nie jestem twoja, Jeremy."

"Jesteś tym, czym ja mówię, że jesteś, Amaya," krzyknął, zatwardzając głos. "Trzymaj się z dala od Jasona, dopóki się nie rozstaniemy. Nie możesz być suką w moim towarzystwie."

"Co?!"

"Możesz ruchać się z Jasonem po tym, jak cię wypuszczę."

Moje oczy prawie wypadły mi z głowy, gdy obrzydliwe słowa osiadły w moich uszach.

"Nie ma różnicy między tobą, Kaylą i innymi," powiedziałem powoli. "Wszyscy jesteście dupkami."

"Prawda boli, kochanie. Przyzwyczaj się. Jason jest miły i o wiele bardziej naiwny niż ja. Jasne, że możesz go przekonać, żeby cię przeleciał. Nie bądź dziewicą i przyznaj się, że tego chcesz."

Odwracam się i ukrywam czerwoną twarz. Moim największym sekretem było to, że wciąż jestem dziewicą w wieku 17 lat, podczas gdy większość dziewczyn już straciła swoją dziewictwo w wieku 16 lat, i cóż, było to trochę wstydliwe i niezręczne, gdy ludzie się o tym dowiedzą.

Już niedługo będziesz osiemnastolatką i wciąż masz swoją dziewictwo.

Gdyby Jeremy o tym wiedział, jestem pewna, że zrobiłby piekło, ponieważ z pewnością wykorzystałby moją tajemnicę przeciwko mnie.

Podczas jazdy panowała cisza, aż dotarliśmy do domu. W momencie, gdy wymamrotałam pożegnanie i chciałam odejść, nagle zostałam zatrzymana w moim krześle. Spojrzałam gniewnie, a następnie odwróciłam się w jego stronę, gdy jego ramię owinęło się wokół mojego. Spojrzałam prosto w jego oczy, które teraz patrzyły na mnie pełne pożądania.

"Nie będziesz całować swojego chłopaka

Przyjacielu, zanim wyjdziesz? Wiesz, że nie zobaczę Twojej pięknej twarzy aż do jutra."

"O ha ha. Bardzo zabawne. Nie dam się nabrać na Twoje głupie sztuczki jeszcze raz." Myślałam, że mnie puści, ale nagle zdjął mi okulary.

"Hej!" Nagle podniosłam rękę, żeby wyrwać mu okulary z ręki, ale uniosł je wysoko poza moim zasięgiem. "To nie jest śmieszne, Jeremy. Oddaj mi moje okulary."

Upadłam na kolana i próbowałam pociągnąć go za ramię, frustrując się, że się śmiał, bo oczywiście mu to sprawiało przyjemność.

Obserwując, jak bezowocnie się męczę.

Nagle, chwycił mnie za pas i przyciągnął do siebie, a ja odruchowo złapałam się jego ramion, aby wesprzeć swoją wagę, tylko po to, aby zdać sobie sprawę, że siedzę na nim.

Siedziałam na Jeremy'u Anthony'm w jego samochodzie tuż przed moim domem.

"O mój Boże... Przepraszam... Nie zdawałam sobie sprawy, że... " Byłam naprawdę zakłopotana, a moje rumieńce jeszcze bardziej się nasiliły, kiedy poczułam jego wypukłość tam na dole, przyciskającą się do moich ud, gdy próbowałam się ruszyć, a on nagle odłożył moje okulary i...

Złapał mnie za talię, przyciągając mnie bliżej z uśmiechem na twarzy.

"Za co jesteś przepraszająca? Przecież jesteś moją dziewczyną, prawda?"

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

INTERWENCJA Jasona

"Nigdy nie zgodziłem się być twoją dziewczyną, Jeremy. To był tylko błąd." Odsunąłem się od niego, a jego ręce wciąż mocno trzymały mnie za biodra.

"To nigdy nie może być błąd, kochanie. Kocham, jak mój wilk zaczyna się poruszać, gdy tylko zbliżasz się do mnie." Jeremy powiedział, zmysłowo oblizując usta, jego głos i gest sprawiły, że coś tam we mnie się skapnęło.

Nie wiedziałem, dlaczego całkowicie uległem temu aroganckiemu drańowi. Jeremy wydawał się mnie posiąść. I m

Drżałem pod wpływem jego głosu, nie żeby byłem przed nim przestraszony, ale po prostu czułem się pod jego słowami. Być może dlatego, że jest wilkołakiem, a ja człowiekiem. I również dlatego, że w jego żyłach płynie krew Alfy.

"Amaya!" znajomy głos wydarł się z góry. Podnieśliśmy głowy w kierunku tego głosu. To była Aurora, moja niegodziwa macocha, wołająca mnie na górze schodów.

Strach wzbierał we mnie, gdy spojrzałem na nią. Znowu zostanę ukarany za pozostanie po zajęciach.

Witaj z jakimś facetem i modliłem się, żeby to nie wpłynęło na moją kolację. Złośliwie się zaśmiała, jej oczy nie mogły uwierzyć w to, co widziały. Ale patrząc jej w oczy z odległości i na jej gesty, wiedziałem, że jestem skończony.

"Kim do diabła on jest?" Głos Aurory przeszywał jak paznokcie kobiety drapiące po tablicy. Jeśli wcześniej się trząsłem, teraz ledwo mogłem oddychać przy jej wysokim tonie głosu.

"Jestem jej chłopakiem!" Jeremy odpowiedział, jego głos był pewny siebie i zabójczy. Moje

Ciało opadło natychmiast po jego odpowiedzi. Co tu się dzieje? Jak Jeremy mógł powiedzieć coś takiego w obecności mojej macoszki? Przecież on był przyszłym Alfa swojej watahy, no co?

Aurora zaśmiała się i złośliwie skrzywiła usta. Klaskała dwa razy w dłonie i denerwująco się poruszała. Nie miała problemu z Jeremym, ale ze mną, który go przywiózł do naszego domu. Pewnie poszła przygotować piekło dla mnie w środku domu.

"Jak mogłeś powiedzieć coś takiego do mojej matki? Co więcej, nie jesteś moim chłopcem...

"Czy twoja mama mnie zna?" zapytałem Jeremy'ego, moim głosem trzęsącym się i złamanym.

"Jak śmie twoja mama tak na mnie krzyczeć?" zapytał Jeremy, jego głos pełen mieszanki reakcji na twarzy.

"Po prostu idź, Jeremy. Proszę, odejdź" krzyknąłem na niego, śpiesząc do domu tak szybko, jak tylko mogłem. Może Aurora usłyszy, co mam do powiedzenia.

Tuż przed wejściem, samochód Jeremy'ego zapłonął i odjechał. Wpadłem do domu i natknąłem się na ogromną postać w salonie, mającą filiżankę w ręce.

dupa rozpada się na milion kawałków po zderzeniu. Jason, nadchodzący Alfa mojej watahy, gwałtownie się podniósł, szeroko otwierając oczy ze zdziwieniem, tak jak ja.

"Amaya! Co tu robisz?" Jason zapytał, oczy tocząc się podejrzliwie.

"Ja tu mieszkam, Jason, to raczej ja powinnam się ciebie pytać," powiedziałam do niego, wciąż w szoku, że znalazłam go w moim domu.

Odkąd zmarła moja matka, Aurora stała się dla mnie matką, nawet jeśli traktowała mnie jak śmiecia. Wciąż darzyłam ją tym honorem. Nikt nie mógłby.

Wierzę, że mieszkałem z Aurorą i nadal spotykałem się z prześladowaniem w szkole. Aurora była lekarzem watahy, który był bardzo dobry w swojej pracy. Była dobrze znana w wataze, dlatego Jason był tak zszokowany, widząc mnie tutaj. Jason mógł przysiąc na swoją przyszłą dziedziczkę, że jestem córką popularnej Aurory, która była prześladowana w szkole. Nikt nie wie, że miałam inną matkę niż Aurora.

"Co tu robisz?" zapytałem Jasona, ale gdy tylko moje pytanie padło, jego oczy stępiły się, jakby umarł, gdyby

odpowiedział. Mamotał to, czego nie mogłem zrozumieć, zanim Aurora wyszła z pokoju.

"Co robisz z moim gościem? Masz czelność przyprowadzić do mojego domu dzieciaka po szkole, a potem obchodzić się z moim gościem." Aurora zapytała i zacisnęła zęby, podchodząc do mnie z ręką w górze.

Wysłała gorące uderzenie w moją twarz, a ja znalazłem się upokorzony upadając u jej stóp przed Jasonem. Aurora podniosła kij i zamierzała uderzyć mnie w głowę, gdy Jason ją zatrzymał.

ręka w górze, Serah, córka Aurory, wkroczyła na scenę.

"Proszę, oszczędź jej!" Jason powiedział opanowanym, ale rozkazującym głosem, mój wzrok spotkał się z wzrokiem Serah, który na mnie wściekle patrzył.

"Co się tu dzieje, Jason?" Serah podszedł do nas i zapytał, jej nos zmarszczył się z gniewu.

"Tylko błagałem twoją mamę w imieniu Amayi," powiedział Jason i podniósł mnie na nogi.

"Nie mów mi, że nawet rozmawiasz z tą słabą istotą w szkole, Jason! Jesteś nadchodzącym Alfa stada Moo

"Jakąś grupę Hulaków i potrzebujesz wokół siebie wysoko cenionych osób, a nie tego gówna" - powiedziała Serah i miała zamiar kopnąć mnie w twarz, ale Jason stanął jej na drodze.

"Nie bij jej, Serah, bo wtedy się na ciebie i twoją mamę wścieknę" - powiedział Jason zabójczo, moje serce zatonęło, a strach ogarnął mnie tak mocno.

"Przepraszam, Jason. Czy zapomniałeś o mojej roli w tej grupie? No dalej, nie naruszaj mojej reputacji przed tą brudną dziewczyną" - Aurora wybuchła gniewem na Jasona, ale Jason nie mógł powiedzieć niczego innego niż...

patrzył na nią swoimi złymi oczami Alfy.

Mimo że Jason był przyszłym Alfa watahy Moon Howler, musiał wciąż okazywać pewien szacunek doktorowi watahy, Aurorze, bez względu na to, jak niewielki by był. Aurora była lekarzem watahy od czasu, gdy Jason był jeszcze w pieluchach, aż dorósł. Aurora i ojciec Jasona, Alfa watahy, byli na tym samym poziomie.

"Przepraszam, Aurora" - powiedział Jason i wyszedł z zaskoczeniem z otwartymi ustami Aurory i jej córki.

"Upewnij się, że"

"Nie bij jej, gdy odchodzę" - powiedział Jason, odwracając się do nas spokojnie, ale czułem, jak bardzo poważnie mówił. Zatrzasnął drzwi, wychodząc i zostawiając głośny jęk.

"Czy on stracił zmysły?" - zwróciła się Aurora do Sarah i zapytała.

"Musiał stracić zmysły!" - odpowiedziała Sarah z uśmiechem.

"Czy ten bachor to nie jest Jeremy?" - Sarah zaczepnie rzuciła mi niedostrzegalne drwiny i zapytała.

"Kim jest Jeremy?" - zapytała Aurora, ale wtedy Sarah rzuciła jej subtelny uśmieszek, szeptając jej coś.

Auror

nachyliła głowę, rozsmarowując swoje nikczemne śmiechy po całej twarzy, i na mnie szydziła. Aurora i Sarah wydawały się znać Jeremy'ego bardziej niż ja, ale nie mogłem zrozumieć ich gestów.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 6

To był kolejny dzień w szkole, podszedłem do mojej klasy i usiadłem cicho na miejscu, w taki sposób, że nikt nie mógł usiąść obok mnie, czując się trochę ulżony.

Nigdy nie wiedziałem, że Aurora może nie bić mnie przez cały dzień, dopóki wczoraj nie zobaczyłem Jasona w naszym domu. Rano szedłem do szkoły i wyszedłem swobodnie, bez żadnego policzka. W rzeczywistości, gdy wychodziłem, Aurora powiedziała mi, żebym nie mówił Jasonowi nic o tym, jak maltretowała mnie przez lata.

Niemniej jednak, wciąż się zastanawiałem.

zastanawiając się, co Jason robił w naszym domu wczoraj.

"Hej, porywaczko chłopaków." Kayla, Amanda i trzy z wielkich wilczych samic podeszły do mnie. Wydałem przeraźliwe dźwięki, a moje serce zaczęło bić szybciej niż zwykle.

Kayla trzymała mnie za włosy i podniosła mnie z krzesła, podczas gdy walczyłem, aby się uwolnić.

"Nie jestem porywaczką chłopaków!" Wydusiłem, walcząc o swoją wolność, ale nie byłem żadnym kujonem, który nie wiedział, że moje wysiłki dwiema rękami nie pozwolą mi uwolnić się spod jej chwytu.

wilk trzyma moje włosy.

"Czy myślisz, że twoje piękno może przyciągnąć Jeremy'ego? Nie udało ci się, blondynko." Kayla uderzyła mnie w policzki i powiedziała, a cała klasa śmiała się ze mnie.

"Jak śmiesz myśleć, że możesz być związana z Alfą? Jesteś tylko słabym wilkiem, który nie należy do tego świata."

"Proszę, pozwól mi odejść" błagałam, gdy efekt działania Kayli na moje włosy był bardziej bolesny, niż mogłam znieść.

"Wczoraj Jeremy uwolnił cię z naszej nory. Zobaczymy, kto cię dzisiaj uwolni." Kayla szydziła, a cała klasa się śmiała.

I zostałem pchnięty do przodu, jej dłoń nadal mocno trzymała moje włosy.

"A dla twojej wiadomości, Jeremy dzisiaj nie przyjdzie do szkoły. Ma spotkanie z starszyzną watahy przed swoim koronacją." Amanda wkradła się przez moje lewe ucho, cała klasa wywołując we mnie histerię.

Zostałem popchnięty do dziewczęcej łazienki i miałem być zanurzony w toalecie do ziemi, gdy nagle jakaś ręka złapała Kaylę za rękę, Kayla jęcząc z bólu i krzycząc o wolność. Amanda i inni...

led as Kayla's hand was grasped.

Widziałem Jasona, nadchodzącego Alfa z watahy Moon Howler, chwytającego za rękę Kayli i pociągającego ją za włosy, prowadzącego do toalety.

"Nie, Jason! Proszę, puść ją." Szybko wkroczyłem i chwyciłem go za rękę. Chociaż moja ludzka siła nie mogła go powstrzymać przed zanurzeniem głowy Kayli w toalecie, to jednak zrobiłem ruch. Ale wtedy się zatrzymał, gdy wykrzyknąłem.

Kayla podniosła głowę i złośliwie się uśmiechnęła, oczyszczając swoją dolną wargę, która dotknęła

ceramiczna dziura w jej dłoni.

"Jak śmiesz mnie dotykać? Czy zapomniałeś, że jestem przyszłą Luną watahy Jeremy'ego?" Karla zapytała, a jej twarz stawała się poszarpana.

"I co z tego? Jak śmiesz kłaść ręce na członku mojej watahy?" Ostrzegł suwerenny Jason i złapał mnie za rękę, przygotowując się, żeby wyprowadzić mnie z łazienki, kiedy Kayla stanęła nam na drodze, jej oczy przesuwając się po twarzy Jasona, wyglądając tak, jakby próbowała coś rozgryźć. Kiedy wydawało się, że to zrozumiała, potrząsnęła.

Uniosła głowę, dotykając wargi wskazującym palcem i zapytała,

"Poczekaj chwilę. Czy ty nie jesteś przyszłym Alfa watahy Howler Moon?"

"Tak, jestem. Co się stało?" Jason zapytał, jego twarz wciąż zmarszczała się na nią.

"Myślałam, że córka Aurory, Serah, jest twoją partnerką? Czy też zakochałeś się w tej głupawce, tak jak Jeremy?" Kayla zapytała, oczy Jasona rozbłysły, a on puścił moją dłoń, wzgardliwie na mnie patrząc, ale jego twarz była pełna rozczarowania, bo wiedział, że ja wiem, dlaczego był wczoraj w moim domu.

>

Kayla właśnie powiedziała, że Jason jest partnerem Serah. Jason nigdy nie chciał mi tego ujawniać. Tak myślałem. Mogłem zobaczyć, jak Serah patrzy na mnie z wściekłością w momencie, gdy Jason poprosił ich, żeby mnie nie bić. Ale też wiedział, że Jeremy zaczyna się we mnie zakochiwać, i wydawał się z tego niezadowolony. Niewiarygodnie, poczułem się tak winny.

Kogo to obchodzi? Jason nie jest moim chłopakiem, więc dlaczego miałbym czuć się winny? On ma już nawet partnera - więcej powodów, żeby uwolnić się od tej winy.

"Powinieneś dbać o swoje"

kolego, Jeremy, który zaczyna się zakochiwać w Amayi." Jason zmarszczył nos i powiedział, Kayla, czując ukłucie wstydu w sobie.

"Nie obchodzi mnie to!" Kayla nadąsana wyrzuciła się z miejsca, podczas gdy ja i Jason patrzyliśmy na nią, jak wraca do klasy.

Gdy tylko zniknęła z pola widzenia, Jason odwrócił się do mnie, jego oczy pełne emocji, gdy patrzył w moje oczy.

"Dzięki za uratowanie mnie," powiedziałem do Jasona i właśnie miałem się oddalić, gdy nagle mnie zatrzymał, opierając moje plecy.

Stał przy ścianie i zbliżył się tak blisko, jakby miał pocałować moje usta. Czułam jego mocny oddech, który ślizgał się po mojej skórze, i wiedziałam, jak bardzo go pragnie. Był tak blisko mnie, że straciłam panowanie, gapiąc się w jego urokliwe oczy.

"Czy Aurora to twoja prawdziwa mama?" Jason zapytał, ledwo nos w nos ze mną. Wewnętrznie poczułam rodzaj klamki, gdy Jason mnie zapytał. I nie miałam tego, co potrzebne, żeby mu skłamać prosto w twarz.

"Nie, to moja macocha," wyszeptałam do niego.

"Twoja macocha?"

Jason zapytał, jego twarz płonęła myślami.

"A co z twoją mamą?" Szybko zauważył, machając na mnie palcem w powietrzu.

"Ona nie żyje!" Odpowiedziałem raz, jego oczy mnie niepokoiły.

"Jak to może być prawda?" Jason zapytał cicho, ale słyszałem to tak głośno i wyraźnie.

"Chwileczkę! Masz wilka?" Jason zapytał.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Playboy Alpha and His Contract Mate

Playboy Alpha and His Contract Mate

102 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

102

Treść

Aa