passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Rejected Protector - Rozdział #3 - autor Lotta P

Rejected Protector

/

Rozdział 3

Rozdział 2

"Seleste, jesteś już gotowa? Spóźnimy się do szkoły. Wiesz, jak pan Simms reaguje, gdy spóźniamy się na pierwszą lekcję" - krzyczy Talia na górę.

"Już idę, Talia!" - odkrzykuję, zbiegając po schodach. "Serio, Seleste, nie rozumiem, dlaczego tak długo się szykujesz do szkoły? Przecież nawet nie nosisz makijażu" - mówi Talia, przewracając oczami.

"Naprawdę, Talia, muszę wziąć prysznic po treningu, a potem się przygotować. Wiem, że nie chcesz jechać ze mną samochodem, gdy jestem spocona. No chodź, idziemy. Nie chcemy się spóźnić" - mówię, uśmiechając się złośliwie do Talii.

"Pa, mamo i tato. Do zobaczenia później!" "Pa, dziewczyny!" - krzyczą rodzice.

Talia i ja wychodzimy z domu. Jeździmy razem do szkoły, odkąd Talia dostała nowy samochód na swoje 16 urodziny. Większość z nas dostała wtedy samochody, ale ja nie znoszę prowadzić. Zwykle jestem zbyt pobudzona po treningu, żeby skupić się na czymś tak błahym jak prowadzenie.

Dojechałyśmy do szkoły w rekordowym czasie. Talia mogła nieznacznie przekroczyć dozwoloną prędkość. Pierwsza lekcja nie jest moją ulubioną. Pan Simms jest zawsze surowy i nie pozwala nam na żadne wybryki. Pan Simms to więcej niż nauczyciel, jest członkiem Elitarnej 12, więc jest dla mnie wymagający. Jako jeden z załogi ma wobec mnie wysokie oczekiwania. Czasami chyba zapominają, że jestem też nastolatką.

Talia i ja wchodzimy do klasy dokładnie, gdy dzwoni dzwonek. "Cieszę się, że panie do nas dołączyły" - mówi pan Simms, patrząc na nas i na swój zegarek. Dla pana Simmsa przyjście na czas oznacza spóźnienie. Talia spogląda na mnie, gdy zajmujemy miejsca.

"To moja wina, panie Simms. Trening się dziś przedłużył" - wyjaśniam, starając się wyglądać szczerze. Cóż, i tak była to moja wina.

"Cóż, panno True, wie pani, co mówią o wymówkach i niekompetencji? Ponieważ wiem, że nie jest pani niekompetentna, udajmy, że nie usłyszałem wymówki."

"Proszę nie zapominać, że byłem z panią na treningu dziś rano, więc wiem, o której skończyła pani pojedynek z Betą." Pan Simms połączył się ze mną mentalnie i miał czelność się uśmiechnąć.

Uczniowie próbują ukryć śmiech. Pan Simms rozgląda się po klasie.

"A teraz, klaso, zaczynamy. Proszę przekazać prace domowe na prawo."

Wszyscy oddaliśmy prace domowe i zaczęliśmy pracować nad zadaniami. Reszta lekcji minęła dość spokojnie. Pan Simms trzyma klasę w ryzach.

"Dziewczyno, pan Simms cię załatwił" - mówi Talia, gdy wychodzimy z klasy.

"Tak, wiem, ale wiedziałam, że lepiej mu nie odpowiadać."

"Nie rozumiem, dlaczego użyłaś treningu jako wymówki. HELLO Seleste, pan Simms jest członkiem Elitarnej 12! Oczywiście, że wie, kiedy skończyłaś trening."

"Wiem, Talia. To było jedyne, co przyszło mi do głowy w tak krótkim czasie. Gdzie są dziś Mona i Rose? Zwykle spotykają się z nami po pierwszej lekcji."

"Masz rację. Powinny już tu być. Napiszę do nich." - powiedziała Talia.

Szłyśmy dalej korytarzem na następną lekcję. Kolejny typowy dzień w ostatniej klasie liceum.

Spotkałyśmy się z Rose i Moną przed drugą lekcją. Mamy razem kilka zajęć. Ja i Talia mamy wszystkie lekcje razem oprócz jednej. Większość chłopców ma lustrzany plan zajęć do naszego. Gdy my mamy angielski, oni mają matematykę. Wszyscy mamy razem naukę tuż przed lunchem. Kiedyś nauka była czasem, który wszyscy lubiliśmy, bo to była jedyna lekcja, na której była nas cała dziesiątka. Zwykle robiliśmy razem projekty, ale teraz już nie tak często.

Gdy idziemy same z Talią, wykorzystuję okazję, by zapytać ją o coś, co ostatnio mnie niepokoi. Nie wiem dlaczego, ale mój wilk zachowuje się ostatnio trochę inaczej. Przechodzi od ekscytacji do rozdrażnienia. Nie jestem pewna, co się z nią dzieje. Jakby na coś czekała. Mam nadzieję, że to nic złego. Nasza wataha ma za sobą dekady pokoju. Jesteśmy jedną z najsilniejszych watah w całym świecie wilkołaków.

"Talia, zauważyłaś coś dziwnego w ciągu ostatnich kilku dni?"

"Nie bardzo. Dziwnego, czyli jakiego?"

"Nie wiem. Tamaska jest niespokojna od kilku dni i nie wiem dlaczego."

"Cóż, Seleste, za kilka dni masz 18 urodziny. Może wyczuwa twojego partnera? To takie ekscytujące. Nie mogę się doczekać, żeby zobaczyć, który szczęściarz będzie miał najsilniejszą wilczycę jako partnerkę."

"Nie wiem, czy jestem na to gotowa. Co jeśli mój partner nie zaakceptuje tego, że jestem wojowniczką?"

"Seleste, każdy byłby szczęśliwy, mając cię za partnerkę. Jesteś piękna, uczciwa i słodka, a do tego silna. Więc jak myślisz, kto to będzie?"

"Szczerze, Talia, nie wiem. Kiedyś myślałam, że ja i Trevor mamy jakąś więź, ale to się zmieniło, gdy pokonałam go w zeszłym roku podczas treningu. Od tego czasu dał mi do zrozumienia, że mnie nie lubi."

"Dziewczyno, jak na przyszłego alfę, Trevor zachowuje się jak dziecko. Nie mogę uwierzyć, że jest takim złym przegrana. Wciąż się na ciebie gniewa za to, że jesteś sobą. Nie jest jedynym wysoko postawionym wilkiem, którego pokonałaś. Trevor musi to przeboleć. Minął cały rok. Mam nadzieję, że dorośnie, zanim Alfa Connor przekaże mu tytuł, bo inaczej wataha będzie w tarapatach."

"Szczerze, Talia, nie obchodzi mnie, kto będzie moim partnerem, o ile będzie kochał i akceptował mnie i Tamaskę. Nie każdy potrafi sobie z nami poradzić." - stwierdziłam.

Resztę dnia spędziłam, myśląc o możliwości znalezienia partnera. Zastanawiam się, czy naprawdę jest nam pisane być z Trevorem. Wiem, że mnie odrzuci. Już przygotowałam się na taką możliwość, chociaż mam nadzieję, że do tego nie dojdzie.

"Przestań się martwić, jesteśmy niesamowite! Nasz partner będzie nas kochał, a jeśli nie, skopemy mu tyłek" - warknął mój wilk. Przerażające jest to, że wiem, że Tamaska mówi to całkowicie poważnie. Nie przyjmuje żadnego gówna od nikogo.

"T, nie możemy chodzić i bić ludzi, bo nas nie lubią"

"Czemu nie?"

"Bo to jest wbrew prawom watahy. Przemoc nie jest odpowiedzią na wszystko." - mówię, robiąc minę "no duh".

"Hmm. Zobaczymy."

Mój wilk ma rację w jednej kwestii. Nie ma sensu się martwić. Nasz los jest już przypieczętowany. Muszę wierzyć, że bogini księżyca nie popełnia błędów. Co ma być, to będzie, a ja i tak przetrwam.

"O tym właśnie próbuję ci powiedzieć, jesteśmy niesamowite."

Mój wilk zawsze musi mieć ostatnie słowo. Wierzę, że bogini księżyca ma plan i nigdy nie popełnia błędów, więc muszę wierzyć, że osoba, którą dla mnie stworzyła, będzie idealna, nawet jeśli to będzie cholerny Trevor Munroe.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Trevor i ja byliśmy kiedyś przyjaciółmi. Nasi rodzice żartowali, że zostaniemy parą, gdy dorośniemy. Śmialiśmy się z tego, ale wszystko zmieniło się w zeszłym roku podczas treningu sparingowego.

Pokonałam prawie wszystkich, z którymi walczyłam, z wyjątkiem alfy, moich rodziców i czasami bety. Trevor rzucił mi wyzwanie w zeszłym roku, ponieważ był wilkiem alfa. Myślał, że skoro jestem wilkiem gamma i kobietą, łatwo mnie pokona. Szczycił się tym, że jest najsilniejszym wilkiem.

Początkowo zamierzałam pozwolić mu wygrać. Moja matka mówiła mi wcześniej o kruchych ego samców w naszej watasze. W tajemnicy moja matka jest silniejsza od mojego ojca i prawdopodobnie od alfy, ale zawsze daje im minimalną przewagę, by zachować pokój i równowagę w watasze.

Zamierzałam zrobić to samo, przysięgam. Chciałam też wykorzystać tę okazję, aby pomóc mu poprawić niektóre umiejętności walki. Trevor ma swoją słabość podczas walki. Ma tendencję do rozpoczynania lewą nogą za każdym razem, gdy zamierza wyprowadzić silny cios prawą ręką. Faworyzuje prawą stronę jako swoją silniejszą stronę.

Aby być wszechstronnym wojownikiem, trzeba być silnym po obu stronach. Jeśli jedna strona jest słabsza, pracuje się nad jej wzmocnieniem. Miałam w głowie plan treningowy dla Trevora, który uczyniłby jego ruchy nieprzewidywalnymi i prawie nie do pokonania.

Wiecie, co mówią o najlepiej ułożonych planach? Trevor nigdy nie dał mi szansy na omówienie walki i wskazanie obszarów do poprawy. Gdy zaczęliśmy sparring, Trevor od razu przeszedł do ataku. Widziałam, że próbował mnie przytłoczyć siłą.

Jedną z pierwszych lekcji, których nauczył nas Beta Vereen, było obserwowanie przeciwnika i znalezienie luki, by uderzyć w ich najsłabszy punkt. Zauważyłam, że Trevor ciągle przesuwał się w lewo, zanim próbował kopnąć mnie w środek ciała. Ciągle robiłam uniki.

Widziałam, że zaczął się frustrować, gdy nie mógł mnie trafić. Więc poczekałam na jego przesunięcie w lewo, potem się poruszyłam, ale nie na tyle, by całkowicie uniknąć kopnięcia. Jego stopa trafiła w moje prawe udo. Tak, przyjęłam pośrednie trafienie i pozwoliłam Trevorowi mnie powalić.

Starałam się, żeby wyglądało to prawdziwie, tak jak widziałam to u mojej mamy, gdy sparuje z tatą. Trevor próbował mnie przypiąć i zmusić do poddańczej pozycji. Poddałabym się, ale gdy byliśmy na ziemi, szepnął, że wie, że pozwoliłam mu się trafić i chce uczciwej wygranej.

Wstałam więc i walczyłam trochę mocniej, ale nadal nie używałam pełnej siły i pozwoliłam mu zadać kilka dobrych ciosów, choć walczyłam twardo. Byłam w stanie pokonać Trevora z łatwością, w końcu jestem urodzoną wojowniczką.

Początkowo wydawał się być w porządku. Potem nagle wściekł się, że ze mną przegrał. Nie rozumiem dlaczego. Prawie każdy ze mną przegrywa, więc nie widzę problemu. Większość członków watahy mierzy swój sukces i postęp tym, jak długo mogą się ze mną utrzymać, zanim ich pokonam, a nie wygraną czy przegraną.

Widzicie, większość wojowników rozumie, że mam przewagę w walce. Trenuję od szczenięcia. Większość wilków nie trenuje, dopóki nie przejdą przemiany w wieku 12 lub 13 lat, ale moi rodzice zaczęli mnie trenować, gdy miałam pięć lat. To tradycja w naszej rodzinie.

Otrzymuję specjalistyczne szkolenie od dwunastego roku życia i od trzech lat uczę się od innych watah i gatunków. Wszyscy w watasze o tym wiedzą i doceniają wskazówki, które mogę im dać. To znaczy "Hej", to jest moja praca jako Gamma i trenerki.

Po walce poszłam pomóc Trevorowi wstać, a on odepchnął moją rękę. Byłam tak zaskoczona, że mogłam tylko tam stać. Trevor powiedział mi, że się z nim bawię i próbuję sprawić, by wyglądał źle.

Oskarżył mnie o to, że nie jestem prawdziwą przyjaciółką. Powiedział, że traktowałam go, jakbym uważała, że jest słaby i nie może się ze mną zmierzyć w walce. Cóż, oczywiście, że nie może. Nawet nie starałam się wygrać.

Ale nie o to chodzi. Nic mu nie zrobiłam i walczyłam z nim uczciwie. To prawie tak, jakby był zły, że nie walczyłam z nim jak z wrogiem. Dlaczego miałabym przesadzać? To był tylko sparring.

Szczerze nie wiem, o co mu chodzi. To była dobra walka. Zaczął zbyt pewny siebie i polegał tylko na sile. Nie skupiał się na technice. Planowałam powiedzieć mu, jak może się poprawić następnym razem. To właśnie robię zwykle z Elitarną 12, gdy sparujemy. Tak się rozwijamy.

Trevor po prostu odszedł, mówiąc mi, żebym trzymała się od niego z daleka i że nie jesteśmy już przyjaciółmi. Trevor jest na mnie zły od tamtego dnia. Przestaliśmy się spotykać. Nawet gdy Krąg 10 się spotyka, kończy się na Kręgu 9. Trevor nie weźmie udziału w aktywności, jeśli wie, że tam będę, a jeśli oboje tam jesteśmy w tym samym czasie, ignoruje mnie i zachowuje się, jakbym była niewidzialna. Na początku to było bardzo bolesne. Mam na myśli, że kiedyś byliśmy najlepszymi przyjaciółmi. Mówiliśmy sobie wszystko. Znałam wszystkie jego nadzieje i marzenia, a on znał moje. Wiedziałam, jak bardzo zależy mu na utrzymaniu siły stada. Opowiadał mi, jak chce udowodnić ojcu, że będzie potężnym alfą i przewodzić przykładem. Myślałam, że oboje chcemy tego samego dla stada. On chciał być najsilniejszym alfą, a ja chciałam być najsilniejszym Gammą. Razem uczynilibyśmy nasze stado niepokonanym. Nie rozumiem, jak jedno zdarzenie mogło to zmienić. Byliśmy przyjaciółmi na całe życie. Myślałam, że nasza więź przyjacielska jest niezniszczalna, ale chyba nie, skoro mógł zwrócić się przeciwko mnie z powodu czegoś tak małego i drobnego. Myślałam, że z czasem mu przejdzie. Że pozwolę mu się uspokoić, a potem porozmawiamy, ale kiedy próbowałam z nim porozmawiać kilka tygodni po 'incydencie', to nie poszło zbyt dobrze. Zobaczyłam Trevora wychodzącego z placu treningowego samotnie i próbowałam podejść do niego, by to naprawić. Nasza rozmowa przebiegła mniej więcej tak.

'Cześć Trev, masz chwilę,' zapytałam, podchodząc do niego.

Skrzywił się i spojrzał na mnie wyraźnie, złościąc się z jakiegoś nieznanego powodu.

'Po pierwsze, moje imię to Trevor. Nie masz pozwolenia, by nazywać mnie Trev.'

Zaskoczenie jadem w jego głosie było niedopowiedzeniem.

'Wow,' wykrzyknęłam.

'Po drugie,' kontynuował, 'wyraźnie dałem do zrozumienia, że nie mam ci nic więcej do powiedzenia. Nie jesteśmy już przyjaciółmi. Trzymaj się z dala ode mnie, a ja będę trzymał się z dala od ciebie, okej?'

'Ale Trevor, byliśmy przyjaciółmi przez ponad 16 lat, dlaczego nie chcesz ze mną porozmawiać. Czy nie możemy tego naprawić i pozostać przyjaciółmi? Będę twoim trzecim w dowodzeniu. Będziemy musieli współpracować.'

'Słuchaj, Seleste, powinnaś była ze mną porozmawiać, zanim zdecydowałaś się walczyć ze mną jak dziewczyna i sprawić, że wyglądam na słabego przed wszystkimi wojownikami. Czy dobrze się przy tym bawiłaś z nimi?' Trevor krzyczał mi w twarz.

Naprawdę powinien się uspokoić.

'Nigdy nie próbowałam cię ośmieszyć. Co masz na myśli, mówiąc, że walczyłam jak dziewczyna? Um, Trevor, jestem dziewczyną. Więc jestem trochę zdezorientowana. Myślałam, że to była dobra walka. Gdybyś poczekał, mogłabym ci powiedzieć, nad jakimi obszarami musisz popracować, aby następnym razem było lepiej. To znaczy, tak zazwyczaj robię z innymi wojownikami. Masz kilka znaków, które zdradzają, kiedy szykujesz się do rzucenia ciosu, co mogłoby zrobić różnicę w walce.'

Zaczęłam próbować wyjaśniać rzeczy, które zauważyłam, ale widziałam, że Trevor coraz bardziej się wściekał. Szczerze nie wiem, co zrobiłam źle tym razem, ale Trevor miał dym wychodzący z uszu. Był tak wściekły. Żyła wyskoczyła mu na czole. Wszystko we mnie chciało go teraz dotknąć. Z jakiegoś powodu wydaje się, że nasz dotyk uspokoiłby go, ale nie zamierzam się teraz do niego zbliżać.

'Seleste, słyszysz się teraz? Chcesz mi, przyszłemu alfie, powiedzieć, co muszę zrobić, aby się poprawić? Cóż, słuchaj i słuchaj dobrze, powiem to tylko raz. Nie obchodzi mnie, co robisz z innymi wojownikami. NIE JESTEM NIMI! Będę twoim alfą i będziesz mnie szanować. Nie mogę uwierzyć, że myślisz, że masz prawo mnie poprawiać! Jak powiedziałem wcześniej, trzymaj się ode mnie z dala, a ja będę się trzymał z dala od ciebie. Jeśli chodzi o to, że będziesz przyszłym Gammą, możemy współpracować bez konieczności osobistej interakcji. Po prostu wykonuj swoją pracę!' Trevor krzyczał i odszedł w złości.

Stałam tam tylko z rozdziawionymi ustami. Jak taka niewinna rozmowa mogła przeistoczyć się w coś takiego? Nie wiem, co mu powiedzieć. Wygląda na to, że jest zdeterminowany, by być na mnie zły bez względu na wszystko, więc uszanuję jego prośbę i będę się trzymała od niego z daleka tak bardzo, jak to możliwe.

Opowiedziałam mamie i dziewczynom o rozmowie, którą miałam z Trevorem. Były tak samo zdezorientowane jak ja. Wszyscy zgodzili się, że powinnam się od niego trzymać z dala i po prostu dać mu przestrzeń. Nikt nie myślał, że będzie się na mnie złościł tak długo. To nie było w jego stylu. Nigdy nie znałam Trevora jako tak nierozsądnego. Nikt z naszych przyjaciół nie może uwierzyć, że tak się zachowuje. Zawsze był jednym z tych, którzy stawiali stado na pierwszym miejscu. Tak nas wszystkich wychowano. Stado jest ważniejsze niż jednostka. Wspólnie jesteśmy silniejsi. To, co robi Trevor, dzieli stado. To prawie tak, jakby chciał, żeby nasi przyjaciele wybierali między nim a mną, ale odmawiam stawiania ich w takiej sytuacji. Daję im do zrozumienia, że rozumiem, że będą robić rzeczy z Trevorem, a ja będę się trzymała z dala, aby mogli się dobrze bawić bez napięcia między nami, które psułoby zabawę. Szanuję jego pragnienie, by nie być w moim towarzystwie. Szczerze mówiąc, z jego postawą, nie chcę już też być w jego towarzystwie.

Z czasem przywykłam do jego nieobecności i po roku prawie nie brakowało mi jego obecności w moim życiu. To smutne, że jedno zdarzenie, które nie było aż tak poważne, mogło zniszczyć 16-letnią przyjaźń.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Jestem przyszłą alfą mojej watahy i nie mogę się doczekać, by przejąć władzę po moim ojcu. Przygotowywałem się do tego przez całe życie. Marzyłem nie tylko o prowadzeniu watahy, ale o byciu najsilniejszym wilkiem w stadzie. Alfa zawsze jest najsilniejszym wilkiem, tak jak mój ojciec i jego ojciec przed nim. Jak mógłbym przewodzić, nie będąc najsilniejszym?Jestem czystym alfą. Oboje moi rodzice mają krew alfy. To czyni mnie wyjątkowym. Ciężko trenuję i udowodniłem swoją wartość w walce z większością wojowników w watasze. Mój ojciec wbił mi do głowy, że aby być alfą, musisz być najlepszym. Nasza wataha jest jedną z największych w Ameryce. Zajmujemy też wysoką pozycję wśród innych watah. Chcę doprowadzić naszą watahę na pierwsze miejsce. Krótko mówiąc, chcę, żeby nasza wataha była najlepsza, więc ja muszę być najlepszy.Jak mawiał mój ojciec: 'aby przewodzić najlepszym, musisz być najlepszym.' Dla mnie bycie najlepszym oznacza bycie najsilniejszym. Jestem ogromnym wilkiem, nawet jak na alfę. Jestem dobrze zbudowany; 6,5 stopy czystych mięśni. Wdałem się w ojca. Moja matka jest silna jak na kobietę, ale jest też łagodna i kochająca. Potrafi się bronić, ale jako dobra Luna nie jest wojowniczką.Moja mama opiekuje się watahą i zapewnia miłość, której potrzebujemy. Jest matką, której wszyscy potrzebujemy. Sercem watahy. Zostawia walkę nam, mężczyznom. Podczas ataku mój ojciec nie musi się martwić o moją matkę. Zabiera dzieci i starszych do bezpiecznego domu, gdzie jest chroniona. Zadaniem alfy jest ochrona swojej Luny i watahy. Chcę, żeby moja Luna była jak moja matka, łagodna i kochająca. Nie jak pewna wilczyca, którą znam.Wciąż pracuję nad doskonaleniem moich umiejętności walki. Rzuciłem wyzwanie wielu wojownikom watahy, w tym Elite 12. Jestem prawie niepokonany. Mój przyszły Beta Ben uważa, że wojownicy pozwalają mi wygrywać, bo jestem synem alfy. Jestem dumny z moich umiejętności bojowych. Wygrałem te walki uczciwie.Aby udowodnić swoją wartość i pokazać mojemu Becie, że się mylił, w zeszłym roku wyzwałem moją byłą przyjaciółkę i przyszłą Gammę na sparing. Wszyscy wiedzą, że jest jednym z najsilniejszych wilków. Mój ojciec, jej rodzice i czasami para Bet są jedynymi, którzy wygrali z nią w walce. Wiedziałem, że jeśli ją pokonam, wataha zobaczy we mnie najsilniejszego w naszym kręgu.Sparing zaczął się świetnie. Szybko powaliłem Seleste na ziemię. Byłem z siebie dumny, dopóki Ben nie przekazał mi mentalnie, że ona się ze mną nie męczy. Zwrócił uwagę, że powstrzymuje ciosy, a jej czas reakcji jest powolny. Pozwoliła mi się kopnąć. Powinienem był się domyślić, że coś jest nie tak. Uniknęła każdego innego ataku, którego próbowałem. Myślałem, że jest po prostu zmęczona.Im więcej o tym myślałem, tym bardziej się złościłem. Jak mogła sprawić, żebym wyglądał na słabego? Co próbuje udowodnić? Chcę wygrać, ale chcę wygrać w uczciwej walce, gdzie daje z siebie wszystko. Pochyliłem się i szepnąłem, żeby przestała się oszczędzać. Powiedziałem jej, że chcę wygrać w uczciwej walce.Wstaliśmy i zaczęliśmy od nowa. Tym razem nie odpuszczała. Próbowałem ją pokonać brutalną siłą i przewagą wzrostu. Przewyższam ją o co najmniej stopę, może więcej. Miała kontrę na każdy atak, który wykonałem. Jakby wiedziała, jaki ruch wykonam, zanim go zrobiłem. Po prostu dalej atakowałem, próbując wszystkiego. Ostatecznie, choć było blisko, pokonała mnie.Muszę przyznać, że jej umiejętności walki są niezrównane. Może się mierzyć z najlepszymi wojownikami. Pogodziłbym się z porażką, ale mój Beta powiedział mi, że nie atakowała mnie z pełną siłą. Nigdy nie przeszła do ofensywy, głównie się broniła. Co za wstyd dla przyszłego alfy, przegrać w ten sposób. Dlaczego to zrobiła? Dlaczego się ze mną bawiła? Czy uważała mnie za żart? Podeszła do mnie po walce, a ja tylko na nią spojrzałem i odszedłem. Wszyscy wojownicy nas obserwowali. Założę się, że teraz uważają mnie za słabeusza. . Dzięki wielkie, Seleste.

„Trev, co się dzieje?” zapytała mnie Seleste.

„Nic,” powiedziałem. „Po prostu nie mam czasu na tak zwanych przyjaciół, którzy próbują mnie ośmieszyć przed wszystkimi.” Odpowiedziałem, odchodząc.

Stała tam tylko, wyglądając na zdezorientowaną. Nie mogę uwierzyć, że zrobiła coś takiego. Była kiedyś jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Kiedy byliśmy młodsi, nasi rodzice żartowali, że jesteśmy przeznaczeni dla siebie. Mam nadzieję, że nie. Ona wcale nie jest jak moja matka. Moja matka nigdy by czegoś takiego nie zrobiła mojemu ojcu. Dlaczego nie mogła po prostu walczyć ze mną na poważnie? Przynajmniej wtedy, jeśli bym przegrał, mógłbym trzymać głowę wysoko, jak każdy inny wojownik.

Ben i Nathan dogonili mnie, gdy tylko dotarłem do domu stada.

„Człowieku, dlaczego tak po prostu odszedłeś od Seleste? To w ogóle nie było miłe. Teraz po prostu zachowujesz się jak dobity przegrany.” powiedział Ben.

„Dobyty przegrany?” krzyknąłem. „Nie sądzę. To nawet nie była prawdziwa walka. Seleste po prostu się ze mną bawiła. Traktowała mnie jak żart. Czy myśli, że jestem słaby? Że nie mogę zmierzyć się z nią w prawdziwym pojedynku? Jaka z niej przyjaciółka.” Wpadłem do domu stada.

„Naprawdę, Trev?” zapytał Nathan. „To był niesamowity pojedynek. Oboje byliście świetni. Seleste nigdy nie zrobiłaby ci czegoś złośliwego. Wiesz, że zawsze była ci przychylna.”

„Po prostu zapytaj Bena. Powie ci, że nie atakowała mnie z pełną siłą. Jestem na nią teraz tak zły. Nie sądzę, że kiedykolwiek jeszcze z nią porozmawiam.” odpowiedziałem.

„Ben, o czym mówi Trev? Wszyscy wiedzą, że Seleste nie bawi się w sparingi.” powiedział Nathan, patrząc na Bena.

„No, wiesz, studiuję wszystkie ruchy Seleste i próbuję się ich nauczyć. Nie była w swoim normalnym trybie bestii. Dała mu dobrą walkę, ale chyba jestem jedyną osobą, która wiedziała, że się powstrzymywała, i może coś powiedziałem Trevorowi.” Ben powiedział, zlewając ostatnią część zdania.

„Dobra, ale Trev, musisz wiedzieć, że nawet jeśli Seleste nie była w trybie bestii, i tak walczyła z tobą ostro. Wszyscy mówili o tym, jak dobrze się trzymałeś z nią. Seleste nigdy nie próbowałaby cię zawstydzić. Czy rozważałeś, że nie chciała cię skrzywdzić, poza tym, dlaczego miałaby być w trybie bestii podczas treningowego pojedynku? To nie ma sensu.” powiedział Nathan.

„Słuchajcie, wiem, że wszyscy lubicie Seleste. Była kiedyś jedną z moich najlepszych przyjaciółek, ale to było niewybaczalne. Wie, że pracuję nad tym, by być najlepszym i najsilniejszym, więc powinna była dać mi szansę się wykazać, nawet przeciwko jej trybowi bestii, jak to nazywacie.”

„Serio Trevor. Zachowujesz się teraz jak rozpieszczony bachor. Gdyby walczyła z tobą w trybie bestii, nie miałbyś nawet szans na uderzenie. Wtedy wyglądałbyś na słabego. Musisz dorosnąć.” powiedział Ben.

„Nieważne, jeśli ktoś wiedział, jak to dla mnie ważne, to ona. Dlatego nie chcę wojowniczki na swoją przyszłą Lunę. Kiedy potrzebuję zrozumienia, dostaję coś innego!” warknąłem i poszedłem się przygotować do szkoły.

Wiem, że Ben i Nathan chcieli powiedzieć więcej, ale nie pozwoliłem im. Skończyłem tę rozmowę i sprawę z Seleste.

Minął rok od tego feralnego dnia i wiele się zmieniło w naszym kręgu 10 osób. Zawsze robiliśmy wszystko razem. To byłem ja, Ben, Nathan, Eli, Sam, Drew (bliźniak Sama), Seleste, Mona, Rose i Talia. Odkąd przestałem rozmawiać z Seleste, nie robimy już rzeczy jako pełna grupa. Albo wszyscy spotykają się ze mną, a Seleste zostaje z dala, albo spotykają się z Seleste, a ja trzymam się z daleka. Rzadko robimy coś wszyscy razem, a kiedy to robimy, ignoruję Seleste, jakby jej nie było w pokoju. Kiedyś czułem się trochę źle, gdy widziałem ból w jej oczach, ale ona mnie zraniła pierwsza, więc to przezwyciężyłem. W tajemnicy przyznam, że tęsknię za spędzaniem czasu z Seleste. Nikt nie rozumie mnie tak, jak myślałem, że ona. Nikt nie rozumie mojej chęci bycia najsilniejszym i najlepszym wojownikiem tak jak Seleste. Zawsze myślałem, że będzie moim generałem, ale po prostu nie sądzę, że mogę jej już ufać.

Seleste próbowała ze mną rozmawiać na początku, ale ponieważ nie byłem otwarty na odbudowę naszej przyjaźni, przestała próbować. Inni w naszym kręgu 10 uważają, że jestem niedorzeczny, ale czuję, co czuję i mogą się z tym pogodzić. Z drugiej strony, też czasami spędzam czas z innymi członkami stada. Nic tak bliskiego jak to, co mieliśmy, ale buduję nowe więzi.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rejected Protector

Rejected Protector

71 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

71

Treść

Aa