POV Alfy Erica
"Przestań, ojcze, mam dość. Mówiłem ci, że moja bratnia dusza pojawi się, kiedy przyjdzie na to czas. Teraz kocham moją dziewczynę i jestem z nią szczęśliwy." Wstałem ze złością i już miałem wyjść, ale głos taty mnie zatrzymał.
"Stój, młody człowieku. Możesz być potężnym alfą, ale wciąż jestem twoim ojcem." Głos taty rozniósł się po domu.
Tata był wesołym człowiekiem, ale kiedy się złości, widzę w nim zupełnie inną osobę i naprawdę chciałem uniknąć takiej sceny.
Zmęczony, przejechałem palcami po włosach ze sfrustrowania i usiadłem z powrotem na kanapie, podczas gdy on patrzył na mnie ze zirytowanym spojrzeniem, zanim się odezwał. "Musisz znaleźć swoją bratnią duszę, on lub ona jest twoją drugą połową, i nie możesz być potężnym Alfą bez swojej bratniej duszy."
"Nie chcę bratniej duszy, tato. Jest mi dobrze z Sophie, ma wszystko, czego potrzebuję w kobiecie." Wypaliłem ze złością.
"Sophie jest piękną kobietą, bez wątpienia, ale nie jest twoją bratnią duszą i to jest fakt." Tata powiedział intensywnym tonem.
"A co jeśli nie mam bratniej duszy?"
Ta myśl napawała mnie optymizmem. Przynajmniej mógłbym być z Sophie.
"To niemożliwe. Bogini księżyca daje każdemu wilkowi bratnią duszę i jestem pewien, że ty też ją masz. Po prostu nie chcesz jej znaleźć."
Znowu kolejny wykład od taty o znalezieniu bratniej duszy. To był regularny temat między mną a tatą przez ostatnie siedem lat.
Dręczył mnie o znalezienie bratniej duszy, nawet gdy wiedział, że kocham Sophie i jestem z nią szczęśliwy.
"Czy ty w ogóle słuchasz?" Głos taty wyrwał mnie z zamyślenia.
Cicho pomrukując, wstałem i założyłem kurtkę.
"Mam konferencję za godzinę." Skłamałem, żeby uciec od gadania i wykładów taty.
"Kiedy znowu przyjedziesz?" zapytał tata.
"Kiedy tylko zechcesz." Powiedziałem te słowa i szybko opuściłem rezydencję.
Mój kierowca zauważył, jak idę w stronę samochodu i szybko otworzył mi drzwi.
Mogłem być inną osobą dla mojego taty, ale dla innych byłem postrzegany jako zimnokrwisty alfa. Nie mam wielu przyjaciół i właściwie mi to odpowiadało.
Wyjąłem telefon i wybrałem numer Sophie. Dzwonił kilka razy, zanim odebrała. "Cześć kochanie." Odezwała się słodkim, uwodzicielskim głosem, który sprawił, że mój członek drgnął w oczekiwaniu.
"Gdzie jesteś?" zapytałem.
"W domu."
"Czekaj tam. Już jadę."
"Będę czekać". Odpowiedziała, a ja zakończyłem rozmowę z uśmiechem na twarzy.
"Zawieź mnie do mieszkania Sophie."
"Tak, proszę pana."
Byliśmy blisko mieszkania Sophie, kiedy zauważyłem, że dzwoni tata, co sprawiło, że zastanawiałem się, dlaczego dzwoni.
Wzdychając ciężko, odebrałem telefon i przyłożyłem go do ucha.
"Co znowu, tato?"
Linia była cicha, ale słyszałem głosy w tle.
"Halo, tato." Zawołałem ponownie, ale nie dostałem odpowiedzi.
"Tato." Mruknąłem. Nadal bez odpowiedzi.
Ciężko wzdychając, już miałem kończyć połączenie, gdy odezwał się głos.
"Halo, jest tam kto?"
W momencie, gdy usłyszałem jej głos, zamarłem.
"Halo." krzyczała wielokrotnie.
"Tak, jestem." Szybko wyrwałem się z zamyślenia.
"Słuchaj, twój ojciec właśnie miał atak serca w sklepie spożywczym, ale nie martw się, zabieramy go do pobliskiego szpitala. Możesz przyjechać?"
Poczułem, jak moje dłonie nagle stają się spocone, a serce przyspiesza. "Halo, jesteś tam?" zawołała znowu.
"Tak, już jadę."
"Proszę, pospiesz się." Powiedziała te słowa i szybko zakończyła rozmowę.
"Zawracaj."
Przez całą drogę nie mogłem przestać myśleć o tym, kim ona była i dlaczego zareagowałem w ten sposób na sam dźwięk jej głosu.
W ciągu kilku minut dotarłem do szpitala i zostałem zaprowadzony do pokoju taty.
Wszedłem i zobaczyłem go zajętego naciskaniem telefonu, jakby nic się nie stało. "Jezu Chryste, tato, wystraszyłeś mnie."
Uniósł brwi, ale nie powiedział ani słowa.
Westchnąłem z ulgą i podszedłem do niego. "Jak się czujesz?" zapytałem, rozglądając się, sprawdzając, czy widzę jakieś podłączone do niego maszyny, i na szczęście nie było żadnych.
"Przestań się rozglądać i usiądź." Głos taty zabrzmiał mocno.
"Twój głos jest silny jak na kogoś, kto właśnie miał atak serca." Szepnąłem do siebie, ale on mnie usłyszał.
"To nie było poważne, młoda dama, która mnie zobaczyła, po prostu przesadzała." Tata odpowiedział nonszalancko.
W momencie, gdy tata wypowiedział te słowa, moje myśli powędrowały do niej i dziwnie poczułem się niecierpliwy, żeby ją spotkać. "Gdzie ona jest?" zapytałem.
"Kto?" zapytał tata zdezorientowany.
"Młoda dama, która cię tu przywiozła."
"Och, wyszła." odpowiedział tata, wpatrując się w swój telefon.
Z jakiegoś dziwnego powodu poczułem smutek i rozczarowanie. "Czy wszystko w porządku?" zapytał tata, przenosząc na mnie wzrok.
"Leżysz w szpitalnym łóżku, jak wszystko może być w porządku." Mruknąłem, co sprawiło, że tata spojrzał na mnie surowo, zanim wrócił do swojego telefonu.
"Gdzie jest lekarz?" zapytałem.
"Prawdopodobnie w swoim gabinecie."
"Zaraz wrócę." Powiedziałem te słowa i już miałem wyjść z pokoju do gabinetu lekarza, gdy nagle drzwi pokoju otworzyły się szeroko i jakaś postać wpadła do środka.
Osoba nie wiedziała, że zamierzałem otworzyć drzwi, wpadła do środka i przypadkowo uderzyła w moją klatkę piersiową. Dźwięk, który wydobył się z ust tej osoby, wskazywał, że to kobieta.
"Ooch".
Wykrzyknęła z bólu, patrzyłem, jak masuje swoje czoło z zamkniętymi z bólu oczami przez chwilę, zanim powoli otworzyła oczy i spojrzała prosto w moje.
W momencie, gdy nasze spojrzenia się spotkały, mój wilk głośno warknął i szepnął do mnie: "Bratnia dusza."
Przesuń w górę, aby kontynuować
Z perspektywy Erica: Patrzyłem, jak wybiegła z pokoju jak przestraszony kurczak, co mnie rozwścieczyło. Jak to możliwe, że moja partnerka jest tak słaba? Nie tylko była człowiekiem, ale była cholernie przestraszonym człowiekiem, który boi się od samego spojrzenia. "Co do cholery." Krzyknąłem na nikogo, ale tata był w pokoju, "Powinieneś się wstydzić, właśnie przestraszyłeś swoją partnerkę." Tata powiedział z rozczarowaniem, co tylko bardziej mnie rozwścieczyło. "Ona nie jest moją partnerką." Krzyknąłem wściekle, "Twój wilk mówi co innego." odpowiedział tata, "Pieprzyć mojego wilka." Krzyknąłem. "Uważaj na słowa." ostrzegł tata "Jesteś alfą i takie słowa nigdy nie powinny wychodzić z twoich ust." Tata zaczynał się złościć, a ja nie byłem gotowy, by zobaczyć tę stronę jego osobowości. Westchnąłem sfrustrowany i usiadłem. Zamknąłem oczy, by się uspokoić i jedyne, co mogłem zobaczyć, to jej piękne brązowe oczy, co mnie zirytowało. Sfrustrowany, przeczesałem włosy palcami i z gniewem wstałem na nogi, próbując opuścić pokój, zanim tata się odezwał. "Teraz, gdy wiesz, że masz partnerkę, musisz zrobić wszystko, by ją zdobyć, jest twoją bratnią duszą i twoją drugą połową." Bez słowa jęknąłem ze złości i opuściłem pokój. Dotarłem do samochodu i powiedziałem kierowcy, by zabrał mnie do Sophie, bo wiedziałem, że tylko ona może mnie teraz uspokoić. Kilka minut później byliśmy pod mieszkaniem Sophie. Otworzyłem drzwi i zobaczyłem półnagą Sophie, uśmiechającą się do mnie uwodzicielsko w salonie. Pośpiesznie zdjąłem kurtkę i podniosłem ją jak głodny wilk, a ona zachichotała w moich ramionach, gdy zabrałem ją do sypialni. Rzuciłem ją na łóżko i zacząłem się rozbierać, widząc, jak oblizuje usta uwodzicielsko, co sprawiło, że mój członek jeszcze bardziej stwardniał. "Stajesz się niegrzeczną dziewczynką." Powiedziałem jej niskim, dominującym głosem, "Może chcę być ukarana przez mojego pana." Odpowiedziała niskim, uległym głosem, co mnie podnieciło. Jęknąłem głośno z rozkoszy i dołączyłem do niej na łóżku. Brutalnie zdjąłem jej majtki i łapczywie ssałem jej piersi, podczas gdy ona jęczała z rozkoszy i wbijała paznokcie w moje plecy. Odwróciłem ją i położyłem na łóżku, a ona chwyciła mojego członka i zaczęła ssać szorstko. Sophie wiedziała, że lubię ostry seks, i cieszyłem się, że jej to odpowiadało. Nie wiem, czy kochałem Sophie dlatego, że była niesamowita w łóżku, czy z powodu jej osobowości, ale jedno było pewne - była najlepszą uległą, jaką kiedykolwiek miałem, i to mnie przyciągało do niej. Kontynuowała ssanie mojego członka, a ja wiedziałem, że zaraz dojdę, więc odepchnąłem ją, a ona posłusznie położyła się na łóżku, czekając na mnie jak dobra uległa. Wyjąłem prezerwatywę z jej szuflady i nałożyłem ją na członka. Nie było potrzeby przygotowań, bo Sophie i ja lubiliśmy to na surowo. Rozsunąłem jej nogi i wszedłem w nią brutalnie, a ona krzyknęła z bólu, ale ból szybko zmienił się w rozkosz i jęki. Próbowała mnie dotknąć, ale szybko chwyciłem jej ręce i przytrzymałem je nad jej głową. Jedną z rzeczy, których najbardziej nienawidziłem, było, gdy ktoś mnie dotykał, i na szczęście Sophie to rozumiała. Byliśmy w akcji przez kilka minut, zanim spuściłem się do prezerwatywy i wyszedłem z niej. Poszedłem do łazienki, żeby się umyć, i przyniosłem wilgotny, ciepły ręcznik dla Sophie, żeby ją wyczyścić. Odłożyłem ręcznik i położyłem się obok niej na łóżku, ale nie w przytulający sposób. "Jak twój tata?" zapytała, "Jest w porządku, atak nie był poważny." odpowiedziałem. "Dobrze to słyszeć." odpowiedziała i natychmiast zasnęła. Sophie nie była typem, z którym się rozmawia po seksie, zawsze była zmęczona i zasypiała kilka minut po. Patrzyłem, jak spokojnie śpi obok mnie, i zauważyłem, że rzeczywiście jest piękna. Piękna twarz i seksowne ciało. To były rzeczy, które mnie do niej przyciągały. Zmęczony, zamknąłem oczy, żeby zasnąć, ale znów zobaczyłem jej oczy, oczy mojej przypuszczalnej partnerki. Szybko otworzyłem oczy i jęknąłem z frustracji. Wstałem z łóżka i opuściłem pokój. Wyszedłem na balkon, żeby się odprężyć, ponieważ miałem poważną walkę z moim wilkiem. Dręczył mnie od chwili, gdy ją spotkałem, i udało mi się go przytłumić, ale wciąż czułem jego złość w sobie. Wziąłem głęboki oddech i zamknąłem oczy, ale jedyne, co mogłem zobaczyć, to jej. Jęknąłem ze złości i wróciłem do pokoju, zmuszając się do snu, ale obudził mnie głośny skowyt mojego wilka w głowie. Cicho pojękując, zapaliłem lampę i zobaczyłem Sophie śpiącą spokojnie, całą owiniętą w koce. Zmęczony, wstałem z łóżka, założyłem bieliznę i zszedłem na dół. Poszedłem prosto do baru, wyjąłem szklankę i butelkę whiskey, nalałem trochę i opróżniłem szklankę jednym haustem, próbując komunikować się z moim wilkiem, ale był w głębokiej wściekłości i odmawiał rozmowy. "Cholera!" warknąłem ze złością i napełniłem szklankę ponownie.
Następnego dnia opuściłem mieszkanie Sophie i wróciłem do domu. Kiedy dotarłem, ciotka już przygotowała dla mnie obiad. "Witaj, alfo" - przywitała mnie. Uśmiechnąłem się do niej i poszedłem prosto do swojego pokoju. Wziąłem prysznic i zszedłem na obiad. Po posiłku zadzwoniłem do taty i rozmawialiśmy przez jakiś czas. Ale on ciągle poruszał temat mojej partnerki, a ja całkowicie tego unikałem.
Szybko zakończyłem rozmowę i położyłem się na łóżku. Zamknąłem oczy i pomyślałem o Sophie. Ciągle pytała mnie, kiedy powinniśmy wziąć ślub, ale zawsze znajdowałem wymówki. Sophie wiedziała, że jestem alfą i wilkołakiem, i błagała mnie, żebym przemienił się przy niej, ale zawsze odmawiałem. W przyszłym miesiącu będą urodziny Sophie i to będzie odpowiedni moment, żeby ją zaskoczyć i poprosić o rękę.
Westchnąłem z ulgą i już miałem zasnąć, gdy jej twarz znowu pojawiła się w mojej pamięci i nie dawała mi spokoju. Wzdychając sfrustrowany, wstałem z łóżka. Mój wilk był niespokojny od czasu, gdy spotkałem tamtą dziewczynę. Robiłem wszystko, co w mojej mocy, żeby go kontrolować, ale jego siła zaczęła przewyższać moją.
Ze złością opuściłem dom i pobiegłem do lasu. Moja posiadłość była otoczona małym lasem, gdzie mieszkałem ja i kilku członków mojej watahy. Gdy dotarłem do lasu, zdjąłem ubrania, przemieniłem się w wilka i poczułem spokój. Chodziłem po lesie przez kilka godzin, zanim wróciłem do swoich ubrań, przemieniłem się z powrotem w człowieka, ubrałem się i wróciłem do domu.
Kiedy wróciłem, zastałem ciotkę czekającą przy drzwiach. "Dlaczego jeszcze nie śpisz?" zapytałem wchodząc. "Widziałam, jak wychodzisz, więc postanowiłam poczekać, gdybyś czegoś potrzebował" powiedziała, podając mi szklankę wody. "Nie powinnaś, nie jestem dzieckiem." "Nikt nie mówi, że jesteś dzieckiem, po prostu się o ciebie martwię."
Słysząc te słowa, uśmiechnąłem się i wziąłem od niej szklankę wody. Ciotka Rebecca zawsze taka była wobec mnie. Była matką, którą znałem od czasu, gdy straciłem mamę w wieku pięciu lat. Głównie mieszkałem z nią i traktowała mnie jak syna. Była człowiekiem, tak jak mama, ale nie miała szczęścia do mężczyzn, więc postanowiła zostać niezamężna. Ma szesnastoletnią córkę, która jest moją ulubioną osobą na świecie.
"Palisz się. Znowu walczysz ze swoim wilkiem?" głos cioci wyrwał mnie z zamyślenia. "Nie" odpowiedziałem i pobiegłem do swojego pokoju. Nie byłem gotowy na kolejną rundę pytań od niej. Zmęczony, wziąłem kolejną kąpiel i zmusiłem się do snu.
Następny poranek był sobotą i nie miałem nic do zrobienia. Zszedłem na dół i zastałem ciotkę oglądającą film w salonie. "Wreszcie wstałeś" odezwała się ciotka nie patrząc na mnie. Zignorowałem ją, bo wiedziałem, co ma na myśli. Poszedłem do kuchni, wziąłem butelkę wody z lodówki i opróżniłem ją.
Zjadłem śniadanie i oglądałem filmy przez cały dzień z Ciocią, aż zdecydowała się wrócić do domu. Chciałem sam ją odwieźć, ale nalegała, że pojedzie sama. Sprawdziłem czas i zobaczyłem, że jest już po 21, a ja się nudziłem, więc postanowiłem się rozluźnić i trochę zabawić. Ubrałem się w czarny garnitur i wziąłem ze sobą maskę.
Mój kierowca wiedział, dokąd jadę i nie pytał o miejsce docelowe. W kilka minut dotarliśmy do klubu i wysiadłem z samochodu. "Dobry wieczór, alfo" przywitał mnie ochroniarz przy drzwiach. "Mówiłem ci wiele razy, żebyś zwracał się do mnie jako DOM Tim w takich miejscach" powiedziałem gniewnym tonem. "Przepraszam, wybacz swojemu poddanemu" pochylił głowę z szacunkiem, gdy wchodziłem do środka.
W momencie, gdy wszedłem, mój wilk stał się niespokojny. To uczucie było dziwne i nowe dla mnie. Poczułem znajomy zapach dochodzący z drugiego końca pomieszczenia, i ten zapach mnie odurzał. Byłem ciekawy i zastanawiałem się, kto tak pachnie i chciałem tę osobę znaleźć. Podążyłem za kuszącym zapachem, który zaprowadził mnie do drugiego baru. Im bardziej się zbliżałem do baru, tym silniejszy stawał się zapach, a mój wilk coraz bardziej niespokojny.
Stanąłem przed barem i usiadłem na wysokim stołku, ale nikogo nie widziałem. Wciąż się zastanawiałem, skąd pochodzi ten zapach, gdy ktoś wybiegł z magazynu i stanął przede mną. "Przepraszam, że kazałam czekać, musiałam tylko coś wziąć ze środka, co podać?" powiedziała nerwowo i stanęła przede mną z szerokim uśmiechem. W momencie, gdy spotkałem jej spojrzenie, jęknąłem i stałem się niespokojny. "Moja" zawył mój wilk z podekscytowaniem.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Z perspektywy Victorii
"Partnerka" - usłyszałam, jak głośno zajęczał.
Kiedy usłyszałam od niego te słowa, poczułam, jak miękną mi nogi i nie mogłam oderwać od niego wzroku. Spojrzałam mu w oczy i zauważyłam, że ich kolor stawał się coraz ciemniejszy, co mnie przeraziło. Próbowałam odwrócić wzrok, ale czułam się jak otumaniona i nie mogłam się ruszyć.
Zauważyłam, że zacisnął pięść i wydał z siebie zwierzęcy dźwięk, którego nie potrafiłam zrozumieć ani wytłumaczyć. Staliśmy tak przez chwilę, wpatrując się w siebie, aż zobaczyłam, jak mrugnął i odsunął się ode mnie.
Szybko odsunęłam się od niego i weszłam do pokoju, gdzie spotkałam uśmiechniętego mężczyznę, jakby coś było naprawdę zabawne.
"Dzień dobry" - przywitałam się.
"Proszę, usiądź".
Uśmiechnęłam się do niego, zajmując miejsce obok. "Dziękuję za wcześniej".
"To nic takiego" - odpowiedziałam.
Czułam, że ktoś wwierca się we mnie wzrokiem. Nerwowo odwróciłam się i napotkałam jego spojrzenie. Szybko odwróciłam się z powrotem i wzięłam głęboki oddech.
"Poznaj mojego syna, Erica. Eric, poznaj Victorię, młodą damę, która uratowała mi życie".
Młody mężczyzna odszedł od drzwi i podszedł do nas, ale nie powiedział ani słowa. Po prostu wpatrywał się we mnie, nie kryjąc tego.
"Miło mi poznać" - uśmiechnęłam się i wyciągnęłam do niego rękę, ale zignorował ją. Niezręcznie cofnęłam dłoń i uśmiechnęłam się do jego ojca.
"Wpadłam tylko sprawdzić, jak się pan czuje. Będę już szła" - powiedziałam i szybko wstałam, życząc sobie, żebym mogła po prostu zniknąć.
"Boisz się mojego syna?" - zapytał starszy mężczyzna, zauważając mój pośpiech.
"Oczywiście, że nie" - zaśmiałam się nerwowo.
"A powinnaś" - odezwał się szorstki, dominujący głos za mną.
Słysząc ton jego głosu, poczułam chłód, dreszcz przebiegł mi po ciele, a nogi zadrżały ze strachu.
"Przestań ją straszyć, Eric" - ostrzegł jego ojciec.
"Muszę iść" - nie zdążyłam dokończyć, zanim wybiegłam z pokoju.
Kiedy tylko wyszłam, wypuściłam powietrze, o którym nie wiedziałam, że wstrzymuję.
Co to, do cholery, było? Dlaczego tak się zachowywałam od momentu, gdy go spotkałam? Ten tajemniczy mężczyzna zachowywał się, jakby miał jakąś duchową moc albo coś niezwykłego.
Potrząsnęłam głową, zdezorientowana, i wyszłam ze szpitala.
Kiedy dotarłam do domu, moja współlokatorka już tam była.
"Jak on się czuje?" - zapytała.
"Dobrze" - odpowiedziałam.
"Czy ktoś z nim jest?" - zapytała z troską. To właśnie kochałam w Sonii. Zawsze martwiła się o wszystkich.
"Nie stresuj się, jego syn tam jest" - gdy wspomniałam o jego synu, poczułam dreszcz i przypomniałam sobie wszystko, co wydarzyło się w szpitalu.
"Wszystko w porządku?" - zapytała Sonia.
"Coś dziwnego stało się w szpitalu" - wymamrotałam.
"Opowiedz mi" - zażądała.
Wyjaśniłam wszystko, co się wydarzyło w szpitalu, a Sonia milczała przez cały czas.
"Powiedziałaś, że nazwał cię partnerką?" - zapytała.
"Tak" - odpowiedziałam.
"Kurwa!" - wykrzyknęła głośno Sonia i wyciągnęła laptop.
"Co jest nie tak?" - zapytałam, przysuwając się bliżej, żeby zobaczyć, co pisze.
"Vicky, właśnie spotkałaś wilkołaka".
"Co masz na myśli mówiąc, że spotkałam wilkołaka?" - zapytałam zdezorientowana.
"Spójrz na to" - podała mi laptop, a to, co przeczytałam, wprawiło mnie w osłupienie.
"To niemożliwe. Myślałam, że wilkołaki występują tylko w filmach i opowieściach" - wymamrotałam zszokowana.
"One są prawdziwe, Vicky, są kurewsko prawdziwe. I jesteś partnerką jednego z nich" - brzmiała na zszokowaną i jednocześnie zadowoloną.
"Zatrzymaj się" - przerwałam. "Co masz na myśli?"
"Jesteś jego partnerką, jak bratnia dusza. Dlatego gdy cię zobaczył, nazwał cię partnerką".
"Nigdy" - krzyknęłam.
"Nigdy co?" - Sonia uniosła brwi.
"Nie mogę być jego partnerką, nie znam go, a po wszystkim widać, że mnie nie lubi".
"Skąd to wiesz?" - zapytała z niedowierzaniem.
"Jego zachowanie wszystko pokazało".
Sonia przewróciła oczami i wstała.
"Większość wilkołaków oddałaby życie za swoich partnerów. Tak silna jest więź między wami" - Sonia stanęła przede mną z poważną miną.
Westchnęłam sfrustrowana. "Może się przesłyszałam".
"Nie, nie przesłyszałaś się. Po prostu nie chcesz tego zaakceptować. Jesteś związana z wilkołakiem. O mój Boże, może nawet jest alfą!" - Sonia wykrzyknęła radośnie.
Przewróciłam oczami na jej słowa i zastanawiałam się, dlaczego jest taka szczęśliwa z mojego powodu.
"Czy wiesz, co to znaczy być partnerką alfy?" ''Wolałbym nie wiedzieć.'' Szybko wstałam z łóżka i poszłam do łazienki, włączyłam prysznic i stanęłam pod nim, podczas gdy moje myśli odpłynęły do niego. Wciąż pamiętałam jego piękne zielone oczy i jak ciemniały, gdy nasze spojrzenia się spotykały.
''Przestań o nim myśleć, przestań.'' - nakazałam sobie przed wyjściem spod prysznica. Gdy wróciłam do pokoju, Sonia wciąż zajęta była pisaniem na komputerze.
''Musisz to zobaczyć.'' - Sonia machnęła na mnie ręką, żebym do niej podeszła.
''Nie chcę.'' - wymamrotałam.
Zeskoczyła z łóżka i stanęła przede mną. ''Musisz zostać naznaczona przez swojego partnera.'' - powiedziała z szerokim uśmiechem.
''Co to znaczy?'' - zapytałam zdezorientowana.
''Będzie musiał naznaczyć cię na szyi podczas seksu, by uznać cię za swoją.'' - Sonia mówiła z diabelskim uśmiechem na twarzy.
''Co do cholery!'' - krzyknęłam.
''Dlaczego krzyczysz?''
''Nie mogę tego wszystkiego znieść.'' - powiedziałam jej i usiadłam na łóżku.
''Musisz, a czy wiesz, że są bardzo zaborczy wobec swoich partnerów.'' - kontynuowała.
''Możesz przestać.''
''Najważniejsze, czy wiesz, że przejdziesz okres zwany okresem rui.'' - dodała podekscytowana.
''Możesz przestać.'' - krzyknęłam ze złością i zakryłam uszy dłońmi.
Zauważyła, że jestem zła i na chwilę porzuciła temat, choć wiedziałam, że na pewno wróci do niego innym razem. Westchnęła cicho i wróciła do łóżka.
''Przepraszam.'' - przeprosiła.
''W porządku, nie jestem na ciebie zła.'' - powiedziałam z uśmiechem, który odwzajemniła i wróciła do komputera.
W ciszy oglądałyśmy filmy przez resztę dnia, aż zasnęłyśmy.
Następnego dnia!
''Sonia, odpuść już sobie, nie jestem gotowa słuchać.''
''Posłuchaj, twój partner jest jednym z najbogatszych kawalerów w tym kraju, ma pod sobą różne firmy.'' - mówiła Sonia z wielkim podekscytowaniem.
''Skąd to wiesz?'' - zapytałam z niedowierzaniem.
''Cóż, powiedziałaś, że ma na imię Eric, więc sprawdziłam bogatych facetów o imieniu Eric i łatwo go znalazłam.'' - mówiła podekscytowana.
''To śmieszne.'' - powiedziałam ze zirytowaniem. Miałam dość jej paplania.
''Żartujesz? Jesteś cholernie bogata!'' - zachichotała radośnie.
''Przestań gadać głupoty, skąd wzięłaś te informacje?'' - zapytałam, patrząc na nią.
''Zrobiłam research na jego temat wczoraj w nocy.'' - powiedziała z szerokim uśmiechem.
''Chcesz powiedzieć, że nie spałaś całą noc?'' - zapytałam zszokowana.
''Było warto.'' - odpowiedziała z szerokim uśmiechem.
''Jezu, jesteś niemożliwa.'' - zostawiłam ją i poszłam wziąć prysznic.
Miałyśmy iść tego ranka na rozmowę o pracę w popularnym klubie BDSM. Znajoma powiedziała nam, że szukają barmanów i płaca jest dobra.
Ubrałyśmy się i wyszłyśmy z mieszkania, ale Sonia wciąż mówiła o Ericu. Wydawało się, że zna go lepiej niż ja, mimo że nigdy go nie spotkała.
Dotarłyśmy do klubu i poproszono nas, żebyśmy usiadły i poczekały na menedżera. Kilka minut później zostałam wezwana na rozmowę.
Po rozmowie powiedziano nam, żebyśmy zaczekały, że skontaktują się z nami i poinformują o wyniku rozmowy.
''Myślę, że poszło mi dobrze.'' - powiedziałam Sonii.
''Mogę powiedzieć to samo o sobie.'' - odpowiedziała Sonia i obie zachichotałyśmy, po czym wróciłyśmy do domu.
Byłyśmy w domu, oglądając film, gdy telefon Sonii zabrzęczał. Rozmawiała przez chwilę z kimś, zanim się rozłączyła. Miałam ją zapytać, kto dzwonił, ale zadzwonił mój telefon.
''Chyba dzwonią do ciebie.''
''Kto?'' - zapytałam.
''Najpierw odbierz.''
Odebrałam i okazało się, że to z klubu BDSM. Przyjęli mnie i poprosili o rozpoczęcie pracy już jutro, ponieważ będzie duża impreza. Podekscytowana podziękowałam i zakończyłam rozmowę.
''Wygląda na to, że obie zostałyśmy zatrudnione.'' - zachichotałam radośnie.
''Wiedziałam, że nam się uda.'' - powiedziała Sonia z dumnym uśmiechem.
''Powinnyśmy to uczcić.'' - powiedziałam i poszłam po drinki, ale gdy sprawdziłam lodówkę, wszystkie napoje się skończyły.
Spojrzałam na Sonię i zauważyłam, że udaje zajętą telefonem.
Ze złością stanęłam przed nią ze skrzyżowanymi ramionami.
''Sonia!''
''Tak?'' - odpowiedziała, nie patrząc mi w oczy.
''Gdzie są drinki?'' - zapytałam z uniesionymi brwiami.
''Och, to...'' - wymamrotała.
''Tak.'' - odpowiedziałam.
''Wypiłam wszystko wczoraj w nocy.'' - wyszeptała.
''Serio?'' - zapytałam, siadając na łóżku.
Zignorowała mnie i dalej pisała na komputerze. Rzuciłam jej twarde, gniewne spojrzenie, zanim odwróciłam wzrok.
Reszta dnia była spokojna i nie mogłam się doczekać jutra.
Następnego dnia wieczorem poszłyśmy z Sonią do klubu. Pokazano nam klub i przedstawiono całemu personelowi. Dostałyśmy uniform składający się z czarnej krótkiej spódnico-spodni i białej koszulki.
Przebrałyśmy się w uniformy i przygotowałyśmy do pracy.
Spojrzałam na Sonię i zauważyłam, jak jest zrelaksowana, zastanawiając się, jak może być tak spokojna w takiej sytuacji.
Miałyśmy spotkać dziś wieczorem grupę bogatych mężczyzn i kobiet, i z jakiegoś dziwnego powodu czułam się niespokojna i przestraszona.
Sonia została przydzielona do baru 3, podczas gdy ja do baru 2.
Zdenerwowana, wzięłam głęboki oddech i zabrałam się do pracy.
Przesuń w górę, aby kontynuować