passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Rejecting the Mating Bond - Rozdział #2 - autor Anna Kendra

Rejecting the Mating Bond

/

Rozdział 2

Rozdział 1

P.O.V Flory

Czułam jego spojrzenie na sobie, te piękne szmaragdowo-zielone oczy, które błyszczały jak diamenty, gdy na nie padało światło w odpowiedni sposób. Czułam, jakby obserwował mnie przez zasłonięte rzęsy, gdy ciemne, miedziane włosy opadały mu na czoło jak jedwabista kołdra. Czasami, gdy byłam sama w nocy, zastanawiałam się, jakie to byłoby poczuć, jak moje palce przesuwają się przez te jedwabiste kosmyki, jak moje palce muskają te wargi, które mogłyby kusić...

avens, aby grzechu. Ale zatrzymałem te fantazje dla siebie, ponieważ Clay Scotsman miał zwyczaj kusić przedstawicielki płci żeńskiej do wszelkiego rodzaju grzechów, zanim je połknął i wyrzucił następnego ranka.

Ale z drugiej strony, te kobiety, które z nim spały, zarówno ludzie, jak i wilki; nigdy nie narzekały ani się nie przywiązywały. Miał na kobiety taki wpływ, bez względu na ich wiek. Zawsze kończył związki w dobrych stosunkach - bez żadnych złych uczuć, bez zobowiązań.

Maleńkie włoski na mojej karku stanęły

w uwadze, gdy znów poczułem jego spojrzenie na sobie. Moja dłoń zacisnęła się na długopisie, ale wiedziałem, że lepiej jest się nie rozpraszać. Clay był niczym najbardziej niebezpieczny drapieżnik. Miał zapach Alfy i wkrótce zostanie naszą Alfą, gdy tylko Alpha Nicolas odejdzie na emeryturę. I wszyscy to czuliśmy, czas nadejdzie wystarczająco szybko; ale na razie działał jako adiunkt w zakresie biologii na moim college'u, co było praktycznie drugim zajęciem obok treningu na Alfe i treningu w...

taktyki bojowe.

Około pięć minut później poczułem, jak jego spojrzenie odwraca się ode mnie i zaryzykowałem spojrzenie spod rzęs, tylko po to, aby spotkać się z przeszywającymi szmaragdowymi oczami, które sprawiły, że wziąłem głęboki oddech. Cholera, ten facet był piękny. Nie, nie w sposób kobiecy; te kości policzkowe, te usta, ten nos... nigdy nie byłyby kobiece, ale nie mogłem znaleźć innego słowa niż piękny dla mężczyzny, który był męskim pięknem w swojej najczystszej formie.

Te soczysto-zmysłowe wargi wygięły się w uśmiechu.

miałem uśmiech jakby czytał moje myśli i natychmiast odwróciłem wzrok i skupiłem się na papierze przed sobą. Cholera! Jeśli to się będzie powtarzać, na pewno nie zdam tego testu.

Kłamałbym, gdybym powiedział, że nie tęskniłem za nim, gdy przez ostatnie dziesięć lat był poza jako trenować w Lindersay, stolicy dla wszystkich wilków. Wszystkie wojownicze wilki i przyszli Alfa udają się tam, by trenować na przyszłe obowiązki. Oferuje ono obiekt treningowy i szkołę dla potężnych wilków. Mój starszy brat, Riley,

Poszedłem tam razem z Clayem, ponieważ mieliśmy ten sam wiek, a mój brat był przyszłym beta watahy. Clay był wtedy przystojny; przynajmniej tak twierdził każdy o szczupłym osiemnastolatku w drodze do dorosłości. Ale teraz ten chłopak wrócił jako mężczyzna i był jeszcze bardziej przystojny, niż ktokolwiek mógł przewidzieć, miażdżąco przystojny.

Musiałem być zbyt pochłonięty moim zafascynowaniem Clayem Scotsmanem, bo nagle rozbrzmiał dźwięk dzwonka i zaskoczenie sprawiło, że skoczyłem o jedno miejsce.

Uniosłem wzrok w górę, nim zdążyłem się powstrzymać. Kontrolując oddychanie, kładąc rękę na szybko bijącym sercu, rozejrzałem się wokół, upewniając się, że nikt nie zauważył mojego krótkiego rozproszenia. Jednak wszyscy inni wydawali się zajęci narzekaniem nad swoimi testami. Clay może rozpraszać całą klasę swoim urokiem, ale jest też surowym profesorem, który prowadzi zajęcia z najwyższą dyscypliną i surowością. Co tydzień zresztą przeprowadzał bardzo trudne testy, żeby nasze umysły pozostawały ostrye.

"Flora."

Jedno słowo przecięło nieokreślone szmery w klasie, gdy moje serce uderzyło o moje żebra.

"Tak?" Wstałem na chwiejnych nogach, grot pióra wbijając się w dłoń, gdy patrzyłem w klejnotowe oczy. To było cudem, że jeszcze nie wydusiłem żadnego dźwięku i nie zrobiłem z siebie głupka.

Nie widziałem jego uśmieszku, ale byłem pewien, że w jego oczach kryje się ukryte śmiech, patrząc na moje napięte ramiona i bardzo starannie ułożoną pokerową twarz. "Zbierz wszystkie prace i przynieś je do mojego biura."

"Lód", powiedział Clay spokojnym głosem, po czym podniósł resztę swoich rzeczy i wyszedł z klasy.

Zaraz po zamknięciu się drzwi za nim, zaczęłam się spieszyć, żeby spakować swoje rzeczy do torby, po czym biegłam od ucznia do ucznia, zbierając ich prace. Kilku moich kolegów z klasą westchnęło zirytowanie i zrobili dramatyczne miny, podczas gdy niektóre kobiety zazdrośnie mi się przyglądały, gdy zabierałam ich prace. Jednak nikt nie rozmawiał ze mną bezpośrednio. Byli zbyt przestraszeni moim bratem, żeby mnie dręczyć, co jest jedną z rzeczy, które...

Zawsze byłam za to wdzięczna. Nawet gdy był daleko w Lindsay, byłem pewna, że ma swoich szpiegów na miejscu, którzy mogą mnie obserwować. Nigdy bym tego głośno nie powiedziała, ale byłam naprawdę wdzięczna za ten mały ukłon.

Układając papiery razem, wyszłam z klasy z plecakiem na jednym ramieniu i papierami w obu rękach, podziękowując chłopcu, który trzymał dla mnie drzwi, żebym mogła wyjść. Chłopiec uśmiechnął się i pomachał na pożegnanie, zanim skierował się w przeciwnym kierunku.

kierunek.

Trochę zaskoczony nieoczekiwaną pomocą, kontynuowałem spacer po znajomej korytarzu do pokoju dla personelu, aby zdeponować papiery i uciec. Bez względu na to, jak bardzo jestem zakochany w Clay'u, uważam go za dziesięć razy bardziej przerażającego. Jego urok nie ukrywał surowej siły pulsującej przez jego żyły.

Ponieważ mój brat jest betą, jestem trochę przyzwyczajony do tego uczucia mocy w moich zmysłach, ale jako przyszły uzdrowiciel watahy, będę musiał być w kontakcie z nim.

Coraz częściej, gdy skończę dwadzieścia jeden lat i oficjalnie zacznę praktykę w dziedzinie uzdrawiania.

Aż do pokoju dla personelu, cały czas mentalnie przygotowywałem się na to, co zrobię, gdy zobaczę Claya, ale okazało się, że całe to przygotowanie poszło na marne, ponieważ pokój dla personelu był kompletnie pusty, gdy tam dotarłem. Umieszczając stos papierów na biurku z imieniem Claya, wybiegłem przez drzwi i odetchnąłem z ulgą... tylko po to, aby upaść na ziemię z moim najlepszym przyjacielem na mnie.

"Ow! Robisz mi krzywdę!"

„Rothy!” jęknąłem, gdy w końcu zeszła mi z pleców.

„A ja ciągle myślę, że kiedyś będziesz mnie potrafił wykryć.” Dorothy Summers, czyli Ruth, jak ja lubię ją nazywać na skróty, uśmiechnęła się, gdy wstała i wyciągnęła do mnie rękę.

„Czuję cię, ale to nie oznacza, że zawsze musisz mnie zaskakiwać w dziwnych miejscach!” powiedziałem do niej zirytowany, zanim wziąłem jej rękę i wstałem.

Ruth i ja byliśmy zupełnymi przeciwieństwami. Podczas gdy ona miała

czarne jak smoła włosy, ciemnobrązowe oczy i opalona skóra, dzięki swojej azjatyckiej matce, ja miałam miodowo-blond włosy, lodowato-niebieskie oczy i porcelanową białą skórę, która czasami sprawiała, że wyglądałam jak duch, gdy nosiłam całą biel. Dorothy miała pięć stóp i osiem cali wzrostu, z bujnymi krągłościami, które sprawiały, że była centrum uwagi, gdy tylko wchodziła do pokoju, podczas gdy ja miałam tylko pięć stóp pięć cali, z chudszą budową niż większość wilków i brakiem krągłości.

Ale różnica w naszej etniczności nie miała znaczenia, ponieważ

Przez ostatnie dwa lata byliśmy najlepszymi przyjaciółkami, kiedy ona przeniosła się do watahy Redstone z rodzicami z sąsiedniej mniejszej watahy, która planowała poważną zmianę lokalizacji. W końcu, niektóre ich wilki stały się buntownikami. Natychmiast się polubiliśmy, mimo że Dorothy była częścią popularnej grupy, była sympatyczną osobą zarówno od wewnątrz, jak i na zewnątrz.

"Chodź, zjedzmy lunch. Jestem głodna!" Narzekała, ciągnąc mnie w kierunku dziedzińca college'u. Ten dziedziniec był połączony z sąsiednią

nudny otwarty las, gdzie moglibyśmy pójść na szybki bieg, jeśli nasz wilk czuł się zaniepokojony lub swędzący.

Trzymając się za ręce, Ruth i ja weszliśmy do lasu z plecakami na ramionach. Zawsze jedliśmy razem lunch wewnątrz lasu, gdzie znajdował się ten ogromny leśny olbrzym, który miał nietypowy wzrost, gdzie jedna z niskich gałęzi dotykała ziemi, tworząc przyjemne miejsce do siedzenia dla nas. Było to trochę dalej w głębi lasu, co nam nie przeszkadzało, bo byliśmy wilkami, którzy potrafili wykryć.

Nieznany odór unosił się na kilometr, a żołnierze watahy zawsze pełnili służbę patrolową, dbając o nasze bezpieczeństwo przed intruzami lub wędrowcami.

Wchodziliśmy również głębiej w głąb obszaru leśnego, aby uniknąć spotkania par ukrytych za drzewami i robiących to, co robiłby każdy hormonalny młodociany, ale jako wilki, podkręcało to nasze hormony o 10.

Jednak dzisiaj, gdy zbliżaliśmy się do naszego ulubionego drzewa, poczuliśmy w powietrzu zapach, który był nasączony mocą i nieco znajomy. Wraz z tym zapachem dochodziły też dźwięki.

W zapachu było jeszcze jedno delikatne tło innego wilka, które również było bardzo znajome.

Nie wiem dlaczego, ale moje serce zabiło mocniej, gdy te dwa zapachy się ze sobą wymieszały.

"O, mój Boże!" Szeptała Ruth, najpierw wznosząc ręce do ust i kucając nisko na ziemi, a ja podążałem za nią, zanim wskazała drzewo kilka metrów od naszego ulubionego drzewa.

A tam stał Clay Scotsman, przyszły Alfa i łamacz serc, ubrany po brzegi z rękami w górze.

Okrągła delikatna kobieta, która była bardzo naga, całowała się pod baldachimem wiecznie zielonych drzew. Ale to, że druga kobieta była naga, nie było tym, co mnie zaskoczyło; jesteśmy wilkołakami, które mogą łatwo przemieniać się w nasze zwierzęce odpowiedniki, a nagość nie była nowym konceptem dla wilków. To, co mnie jednak zaskoczyło, to fakt, że całował panią McKellar, naszą bardzo surową i bardzo zdyscyplinowaną dyrektor, która była w wieku czterdziestu lat.

O, cholera!

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 2

P.O.V Flory

"O mój Boże!" Ruth szeptem wyszeptała, potrząsając głową i wskazując palcami za nami w kierunku wyjścia do lasu. "Wyjdźmy stąd."

Bezgłośnie kiwnęłam głową i oboje ruszyliśmy w stronę tyłu, na rękach i kolanach, kiedy nagle nasze oczy spotkały parę tenisówek. Serce wbiło mi się w gardło, przypatrując się nodze, na której znajdowały się buty, a potem spojrzałam w górę, patrząc w angeliczną twarz Claya Scotsmana.

„Wstańcie.” Powiedział zachrypniętym głosem i natychmiast Ruth i ja zeskoczyłyśmy na nogi. „Dobrze. Teraz, czy dziewczyny nie mają nic przeciwko powiedzeniu mi, dlaczego udawałyście, że nic nie widziałyście, skoro jasne jest, że widziałyście?”

„Nic nie widziałyśmy, przysięgam.” Powiedziałam natychmiast i gdy zobaczyłam, że Clay patrzy na mnie zirytowany, dodałam: „Przysięgam na kodeks honorowy.”

Pomyślałam, że Clay może być zły, że znam kodeks honorowy, ale zamiast tego wybuchnął śmiechem i lekko mnie poklepał po głowie, rozczesując mi włosy.

„Dobra dziewczynka.” Powiedział, patrząc na mnie oczami, które nagle stały się wilcze. „Teraz wyjdź z lasu.”

Ruth nie czekała ani chwili, zanim wzięła mnie za rękę i razem wybiegliśmy z lasu na polanę za naszą szkołą.

„Cholera!” Przeklęła Ruth, upadając na ziemię. „Dlaczego ten facet jest tak zastraszający? Czy ty w ogóle się przed nim nie czujesz zastraszona? Ledwo mogłam otworzyć usta przed nim.”

To prawda, że alfa wilki, a nawet przyszłe alfa wilki.

Wilkowie alfa, jak Riley, mieli w sobie wiele skrywanej mocy, co oznaczało, że normalne wilki, takie jak my, często czuły się zastraszane w ich obecności. Ale przypomniałem Ruth, że "Riley jest betą". Dzięki mojemu bratu, byłem przyzwyczajony do odczuwania tej mocy w moich zmysłach, nawet jeśli nie była ona tak ogromna, pomagała mi budować tolerancję. Ponadto, moi rodzice również byli dwoma bardzo dominującymi wilkami. Mieszkanie pełne potężnych wilków czasami mogło być uciążliwe, ta ciągła

Wypychanie władzy to atak na twoje zmysły, ale z czasem pozwoliło mi wyrobić sobie tolerancję.

Było naprawdę szokujące, że w domu pełnym dominujących wilków okazałem się być uległym. No cóż, nie do końca uległym, ponieważ byłem przyszłym uzdrowicielem, a uzdrowiciele są łagodni i troskliwi z natury, osobami, do których każdy w stadzie może się zbliżyć, nawet najbardziej ulegli członkowie.

"Dobra, przyjmuję to." Ruth poklepała miejsce obok siebie, a ja usiadłem obok niej.

Układłem się na ziemi i zgiąłem kolana, aby mogłem oprzeć na nich brodę. "Ale o co chodzi z tym kodeksem honorowym?"

"To coś, co wymyślił mój brat i jego przyjaciele, gdy byli na studiach", powiedziałem jej prawdziwie. "Chodzi o to, że jeśli złapiesz wilka o wyższej randze w kompromitującej sytuacji, zachowujesz milczenie na ten temat. Jest tam coś o tym, że oni cię honorują za twoje zamknięte usta, będąc twoim strażnikiem lub czymś w tym stylu. To jest coś w rodzaju przysługi za przysługę."

r.”

Ruth spojrzała na mnie szeroko otwartymi oczami. „Wow! Nigdy nie mieliśmy czegoś takiego w naszej starej paczce.”

„Nie daj się zbytnio podniecać, Ruth,” pokręciłem głową. „To tylko jakiś kit, który wymyślili, żeby mogli się umawiać z kimkolwiek chcieli, nie ponosząc poważnych konsekwencji. No...przynajmniej do czasu, gdy spotkają swoje pary.”

„To jest chore,” potrząsnęła głową Ruth. „Co jeśli twoja para jest dziewicą, która oszczędzała się tylko dla swojej pary?”

Spojrzałem na nią martwym wzrokiem, na co Rut

h wybuchła śmiechem. "Tak, pewnie!" Zaśmiała się. "Zapomniałam, że musiałbyś mieć mniej niż szesnaście lat."

"To są ciężkie dwa lata." Pokręciłem głową, wyjmując z plecaka swoje pudełko na lunch i oferując Ruth kawałek mojej kanapki, zanim zabrałem się za jedzenie.

To, o czym rozmawialiśmy z Ruth, nie było przesadą. Wilki są bardzo wrażliwymi stworzeniami, które potrzebują ciągłego kontaktu ze swoimi towarzyszami w stadzie, który zazwyczaj nie musi być dotykiem seksualnym, ale wilki są także ve

Młode wilki stają się bardzo aktywne seksualnie w swoich młodzieńczych latach, szczególnie w okresie od szesnastego do osiemnastego roku życia. Ten okres jest zwykle nazywany Cieczką, ale nie jest tak, że ktoś nie może oprzeć się popędom seksualnym. Mogą, ale do tego potrzebne są nerwy ze stali i bardzo silna determinacja, aby pozostać dziewicą dla swojego partnera. I w przeciwieństwie do tego, jak to wygląda w romansach, wilki znajdują swoje pary w swoje dwudzieste ósme urodziny lub później, gdy wilk jest wystarczająco dojrzały, aby zrozumieć swoje obowiązki.

Samce zazwyczaj znajdują partnerki jako pierwsi. Samice zazwyczaj nie są w stanie wyczuć, kim będą ich partnerzy, zanim samiec dojrzeje. Czasami ludzie twierdzą, że istnieje iskra, chemia, która pozwala im wiedzieć z góry, ale nie jest to prawdą dla wszystkich.

Czasami mam wrażenie, że to niesprawiedliwa przewaga, którą Księżycowa Bogini dała wilkom samcom, ale nie możemy nic z tym zrobić. To, co zostało ustalone, nie może być zmienione. Tak samo jak więź partnerska.

siebie. Kiedy poczujesz pociąg do więzi partnerskiej, nigdy nie będziesz mógł patrzeć na nikogo innego. Wydaje mi się to niesprawiedliwe, prawie jak zaaranżowane małżeństwo, w którym nie masz naprawdę nic do powiedzenia i jesteś zmuszony kochać osobę, która została dla ciebie wybrana, nawet jeśli wybór ten dokonała Bogini. To bardziej przypominało pięknie udekorowaną klatkę.

Kiedy powiedziałem Ruth o mojej teorii, tylko wzruszyła ramionami. "Myślę, że masz rację co do części, w której nie mamy wyboru, ale to oszczędza nam wiele pracy.

"Mówiła, gryząc swój spring roll i oferując mi jedno z tych chrupiących smakołyków. "Bez względu na to, co się stanie, twój partner zawsze będzie wierny, zawsze będzie cię kochał bardziej niż cokolwiek innego na świecie."

"Chyba masz rację" - powiedziałem, gryząc jej spring rolla, pikantne nadzienie wybuchło w mojej głowie, rozpraszając moje zmartwienia na kilka minut, gdy jedliśmy lunch i rozmawialiśmy o różnych rzeczach. Matka Ruth, Armina Summers, była niesamowitą kucharką i nie było to żadnym zaskoczeniem.

Często zdarzało się, że połowa paczki zapraszała się do niej na lunch, obiad lub przekąski między posiłkami. Ale ciocia Armina uwielbiała karmić ludzi, dlatego zawsze była w swojej kuchni, przygotowując pyszne przekąski dla wszystkich, którzy chcieli wpaść. Nigdy nie słyszałem, żeby narzekała.

Ale nawet gdy myśli o kolegach i Boginiach Księżyca krążyły mi po głowie, gdy skończyłem lunch i wróciłem do budynku, żeby iść na następną lekcję z Ruth, towarzyszył mi spokój ducha.

Moim bokiem nieświadomie byłem świadomy wilka, który podążał za nami na polanie i obserwował mnie przez cały czas.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Punkt widzenia Flory

Była 23:30 w nocy, a mój dom był niezwykle cichy, gdy leżałam przebudzona w łóżku, przewracając się z boku na bok, nie mogąc pozbyć się wizji Claya i Pani McKellar z mojej głowy.

Avery McKellar była dyrektorką Redstone College i była również jednym z najstarszych żołnierzy watahy, o skrajnej dyscyplinie. Była jedną z najmądrzejszych osób, jakie znałam. Miała również ponad czterdzieści lat, co nie miało znaczenia dla wilka, który mógł żyć aż do

czterysta lat. Nasz Alfa Nicholas miał prawie trzysta lat i wyglądał bardziej jak człowiek w średnim wieku sześćdziesiątki, z siwymi włosami, umięśnionym ciałem i twarzą, która potrafiła przyciągnąć uwagę każdego w pobliżu, gdy wychodził na spacer. Był również szczęśliwie związany z dwójką dzieci w wieku ponad stu lat, którzy byli starszymi żołnierzami w Lindsay.

Ale Avery nie miała partnera. Jest jedną z nielicznych w naszej wataze, która jeszcze nie znalazła swojego partnera i jest otwarta na niezobowiązujące związki.

Spotkałem się z tym. Chociaż zastanawiałem się, czy cokolwiek było przypadkowe z panią McKellar. Ona traktowała wszystko poważnie i nigdy nie wstydziła się swojej seksualności. Przynajmniej tak słyszałem od mojej matki, gdy byłem trochę młodszy. Avery i moja mama były przyjaciółkami i pracowały w tej samej jednostce. Avery była starsza od mojej matki, zależnie od jej dominacji, mimo że moja matka miała trzydzieści lat więcej.

Narodziny wilków były nieprzewidywalne. Nikt nie wiedział, ile szczeniąt będzie miało i w jakim wieku, ale m

Mama była jedną z niewielu, która urodziła dwoje szczeniąt w tak krótkim odstępie czasu. Zazwyczaj narodziny wilczych szczeniąt były rozłożone na dużą odległość, tak jak mój tata i jego dwie starsze siostry bliźniaczki, które miały prawie sto sześćdziesiąt lat, podczas gdy mój tata miał tylko siedemdziesiąt dziewięć. Ale zarówno moja mama, jak i tata byli żołnierzami w armii ReedStone i chronili nasz lud przed wrogami oraz patrolowali granice, by ich odstraszyć.

Było prawie północ, gdy usłyszałem, że moje telefon otrzymuje wiadomość.

ponieważ obaj moi rodzice byli na służbie patrolowej, nie byłam narażona na to, że któryś z nich będzie wtrącał się w moje sprawy. Matthias i Lily Argentine byli wspaniałymi ludźmi i wspaniałymi rodzicami, ale byli również niezwykle nadopiekuńczy wobec swojej posłusznej małej córki, która chciała mnie owinąć w bawełnę i przechowywać na najwyższej półce, aby nikt nigdy nie mógł do mnie dotrzeć.

To również powód, dlaczego szeroki uśmiech rozpostarł się na mojej twarzy, gdy tylko przeczytałam wiadomość, która przyszła na mój telefon.

Dostałem dwie godziny wolnego od dyżuru patrolowego. Spotkaj mnie w zwykłym miejscu. Oczywiście, jeśli masz na to ochotę. - G.

Słowa były kodem i sprawiły, że wyskoczyłem z łóżka i pobiegłem się przebrać z mojej piżamy na bardziej wygodne spodnie dresowe i koszulkę w ciemnozielonym kolorze. Na wierzch założyłem czarną bluzę z kapturem. Na zewnątrz było chłodno, ale nie na tyle, żeby zamarznąć, jeśli zdejmę bluzę. Co do moich włosów, zaplatałem je z tyłu głowy, żeby nie przeszkadzały mi w twarzy. Przygotowałem się w rekordowym czasie.

czas, ponieważ teraz każda sekunda się liczyła.

Nie zawracałem sobie głowy wychodzeniem przez drzwi frontowe. Po prostu wymknąłem się przez okno mojej sypialni i pobiegłem do lasu tuż za moim domem. Nasza nora znajdowała się dokładnie pośrodku lasu, tak jak większość nor wilków, z łatwym dostępem do zieleni z każdej strony. Wilki kochają naturę; jesteśmy istotami dzikiej przyrody, dlatego większość domów została zbudowana blisko lasu i z materiałów przyjaznych dla środowiska. Wykorzystywaliśmy także naturalne zasoby, takie jak światło słoneczne, wiatr i wodę.

er, aby wytwarzać energię elektryczną, w zależności od obszarów, na których żyły poszczególne watahy. Wilki były również zwierzętami stadnymi i uwielbiały gromadzić się razem, dlatego wszystkie domy były blisko siebie.

Przybyłem na miejsce zaledwie pięć minut później i z hukiem runąłem na podłogę, z trudem łapiąc oddech, czekając na przybycie mojego wspólnika w przestępstwie.

"Jedenasta minuta i trzydzieści dziewięć sekund." Ochrypły głos Garricka Scotta dobiegł z cienia, gdy zbliżał się do mnie z przeciwnego kierunku, mając na sobie tylko spodenki, co oznaczało th

że patrolował w swojej wilczej formie. "Mógłbyś się o wiele lepiej spisać, gdybyś nie wziął tego miesiąca wolnego."

"Nic na to nie poradziłem," powiedziałem Garrickowi, wstając z ziemi i otrzepując brud z dresów. "Riley zaczął się podejrzewać. Nie możemy ryzykować, żeby się dowiedział, dopóki nie będziesz chciał być mielonym mięsem."

"W tym się nie mogę sprzeciwiać." Garrick westchnął, przeciągając ręce przez swoje nocno-czarne włosy, zanim położył te wielkie dłonie na biodrach. "Obdzierałby mnie ze skóry za nauczanie jego ba

przez siostrę, jak walczyć."

Mój oddech był jeszcze trochę płytki po biegu, gdy przyglądałem się postaci Garricka. Miał dwadzieścia lat więcej od Rileya, ale nie był tak dominujący jak on. Miał około sześciu stóp wzrostu, z bulgoczącymi mięśniami i skórą tak ciemną jak najciemniejsza czekolada, a ciemne włosy przycięte do centymetra na jego głowie. Garrick był również żołnierzem niskiego stopnia, który był moim przyjacielem i jednym z tych "szpiegów", których Riley zostawił, gdy poszedł na szkolenie. Garrick jednakże, h

Przyszedł do mnie wtedy, gdy nikt nie patrzył i od razu powiedział mi o małym planie Rileya.

"Wolałbym, żebyś umiał się bronić, zamiast polegać na innych, żeby cię ratowali" - powiedział mi tego dnia. "A jeśli Riley uważa, że jesteś słaby, to jego wstyd".

I tak więc zajął się mną, trenując mnie, ilekroć tylko mógł. Głównie pracowaliśmy nad moją szybkością i umiejętnością unikania ataków, zamiast skupiać się na ofensywie. Urodziłem się jako uzdrowiciel, moje kości nie były tak mocne.

Jako dominujące wilki, byłem mniejszy rozmiarem nawet w postaci wilka. Dawało mi to przewagę podczas walki, więc mogłem odwrócić się i uciekać, czego się rozczarowałem, ale Garrick powiedział mi, że najlepiej dla mnie jest uciekać od kłopotów, gdy się pojawiają, ponieważ pozwoli mi to pomagać wyleczyć rannych żołnierzy w bitwie.

„Ataki wędrowców stają się coraz bardziej chaotyczne. Jeśli dojdzie do ataku, będziemy potrzebować więcej uzdrowicieli. Wędrowcy znani są również z atakowania uzdrowiciela jako pierwszego, więc zachowajcie swojego.”

"Elfie, podczas gdy my utrzymujemy front. Twoje umiejętności przydadzą się po tym wszystkim" - powiedział mi Garrick po tym, jak po raz setny strącił mnie na ziemię, ale jego słowa dały mi odwagę, by wstać ponownie.

Garrick był pierwszą osobą w moim życiu, która sprawiła, że nie czułem się już tylko ciężarem dla wszystkich, rzeczą do ochrony i trzymania pod kluczem. Sprawił, że uwierzyłem, że jestem osobą, która potrafi zrobić znacznie więcej niż tylko ukrywać się w szafie, gdy przychodzą potwory."

d. Kiedy skończyłam szesnaście lat i Ciepło w końcu mnie dopadło, zwróciłam się do niego o pocieszenie. Był delikatnym kochankiem, tak samo jak surowym trenerem, ale po zakończeniu moich potrzeb, zakończył się również nasz związek w łóżku. Teraz to tylko trening i tak nam obojgu pasuje.

Garrick zmuszał mnie do ciężkich i szybkich rutyn biegowych jako rozgrzewki, zanim przystąpiliśmy do walki. Ale teraz szybciej się męczyłam z powodu miesięcznej przerwy w ćwiczeniach. Próbowałam nadążyć za niektórymi ćwiczeniami, ale moje ciało było słabsze i bardziej wyczerpane.

Ćwiczenia, które Garrick specjalnie dla mnie zaprojektował w domu, ale wydawało się, że Riley ma podejrzenie, że się szkolę, więc przerywał mi więcej niż raz dziennie, żeby się mną zainteresować. Jego wymówką było to, że wrócił po dziesięciu długich latach treningu i chciał spędzić więcej czasu z młodszą siostrą. Ale ja też byłem jego siostrą, coraz lepiej łapałem jego sztuczki niż gdy byliśmy dziećmi.

Mój bluza leżała na ziemi, kiedy doszło do

Unikając uderzeń, mój podkoszulek przylepiony do skóry, gdy pot kapał mi z czoła. Ciężko dyszałem, opadając na kolana, aby uniknąć uderzenia w twarz, a potem skoczyłem o stopę w górę, aby uniknąć stopy Garricka, gdy uderzał we mnie.

Ale źle obliczyłem czas na powrót do formy, gdy wstałem, gotowy bronić się przed kolejnym ciosem, gdy ramię Garricka poleciało w moje brzuch. I chociaż widziałem, jak zwolnił, był za blisko mnie, żebym mógł się obrócić lub powstrzymać atak. Miał mnie mocno uderzyć i...

To było pewne, że pozostawi na moim brzuchu ładny siniak, nie dało się temu uniknąć.

Nieświadomie zamknąłem oczy, ale cios nigdy nie nadszedł. Jedyne, co usłyszałem, to niskie groźne warczenie, które nie należało do Garricka, i zapach, który był mi zbyt dobrze znany, zbyt głęboko w mojej pamięci zakorzeniony. Ziemiście z nutą przypraw, może cynamonu? Zszokowany otworzyłem oczy, aby znaleźć ostatnią osobę, której się spodziewałem znaleźć na tym terenie.

Miał jedną rękę wokół gardła Garricka, podczas gdy druga blokowała Garricka.

Atak Claya. Jakoś także przesunął nas oboje do tyłu, dzięki czemu nie byłem już zagrożony trafieniem. Garrick wyglądał chwilowo zaskoczony, zanim odzyskał swoją opanowanie i próbował uwolnić się z jego uścisku, ale ten uścisk tylko się wzmocnił.

"Clay!" Przybiegłem w tamtym momencie, aby położyć dłoń na jego ramionach. "Puść go! To nie jego wina." Mówiłem przez mrowienie na końcu moich palców, w środku mojego żołądka, dotykając Claya przez cienką koszulkę, którą miał na sobie.

Zajęło mu chwilę, aby puścić Garricka, ale ostatecznie to zrobił i zdałem sobie sprawę, że trzymał go około stopy nad ziemią. Po uwolnieniu Garrick od razu sięgnął ręką do gardła, ale nie narzekał. Jako przyszły Alfa, Clay miał nad nim setki razy wyższą rangę, nawet jeśli był znacznie młodszy.

"Idź" - powiedziałem Garrickowi, gdy Clay nie odwrócił się w moją stronę. "Zadzwonię do ciebie później."

Garrick nie potrzebował więcej zachęty, a Clay w tym samym momencie odwrócił się, by spojrzeć na mnie, jego twarz

burza ledwo powstrzymana. Jego oczy z kamieniem szlachetnym świeciły od wewnątrz, a w ich głębi wirował gniew, sprawiając, że zaniemówiłem ze zdumienia i cofnąłem się o krok.

Wydobył się z niego warczący, gniewny i dziki dźwięk, który sprawił, że drobne włoski na mojej karku stanęły z przerażenia.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rejecting the Mating Bond

Rejecting the Mating Bond

105 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

105

Treść

Aa