Alex
Chodziłem tam i z powrotem po pokoju hotelowym, wyraźnie świadomy swojego odbicia w lustrze. Jazmin powiedziała mi, że ta dziewczyna jest nowa w branży, ale nie powiedziała jak bardzo nowa, i dodała też, że jest młodsza od niej. Mówiłem sobie, że nigdy nie pójdę na młodsze, tylko starsze. Jazmin miała dwadzieścia lat, za miesiąc stuknie jej dwadzieścia jeden, jeśli mój kalendarz się nie mylił, i to był najniższy wiek, na który sobie przysięgałem zejść.
Ale coraz trudniej było dotrzymać tej zasady, uświadomiłem sobie, że kobiety zaczynające przygodę z "cukrowaniem" wchodziły w to młodsze niż sześć lat temu. Albo może ja po prostu robiłem się już na tyle stary, żeby to zauważyć. Sprawę komplikowało też to, że chciałem wyłączności i poleceń od dziewczyn, które już polubiłem. Amanda miała dwadzieścia siedem lat, gdy zaczynaliśmy, po roku wyszła z branży i poznała mnie z Nicolette, która miała dwadzieścia pięć. Ta tutaj, Chloe, najwyraźniej miała dziewiętnaście, i nie miałem pojęcia, dlaczego w ogóle próbuję się z nią spotkać. Te młodsze nie lubiły facetów takich jak ja, oczekiwały, że jakiś bogaty dwudziestokilkulatek porwie je z miejsca, a starsze już nie zostawały w tym zawodzie, z mojego doświadczenia większość przechodziła na prostytucję.
Lubiłem eskortki, lubiłem sugar babies, lubiłem wszelkie rodzaje pracownic seksualnych. Dawały mi czułość, uwagę, seks i towarzystwo, a jedyne, czego ode mnie chciały, to pieniądze. Nie oczekiwały, żebym się otwierał, nie udawały zainteresowania dla pieniędzy czy prezentów, bo już miały to zapewnione, a co najważniejsze, nie chciały ode mnie związku. Nie byłem na to gotowy, nie po Marie, zwłaszcza że nawet jeszcze się z nią nie rozwiodłem.
Telefon zabrzęczał i zatrzymałem się gwałtownie przed lustrem, poprawiając krawat. Był w kolorze leśnej zieleni i ładnie kontrastował z czarną marynarką i białą koszulą. Czy to nie za dużo? Restauracja była elegancka, ale nie chciałem wyglądać zbyt staroświecko. Zdejmij krawat. Szarpnąłem go nerwowo i rzuciłem na narzutę. Szybko rozpiąłem dwa górne guziki i próbowałem wyglądać bardziej nowocześnie. Trochę za późno na to, dwadzieścia lat za późno.
Telefon znów zabrzęczał, jęknąłem, sięgnąłem po niego i wsunąłem szybko do kieszeni. Nie mogłem się spóźnić, nie dziś.
Kierowca czekał na mnie przed hotelem, wsiadłem do tylnego siedzenia Audi, obserwując jak zajmuje miejsce z przodu i rusza z krawężnika. Sacramento to ciekawe miasto, bardziej przypominało mi niektóre miejsca na Środkowym Zachodzie niż pozostałe miasta, w których bywałem. Z jakiegoś powodu tutaj trafiały mi się najlepsze sugar babies – Jazmin była marzeniem, nigdy nie naciskała, i wierzyłem w dziewczynę, którą dla mnie wybrała, jeśli również pochodziła stąd.
Nocne życie tętniło w centrum – patrzyłem, jak mijamy dziewczyny w krótkich sukienkach, śmiejące się i tańczące przed barami, przyjaciół obejmujących się i ludzi biegających tam i z powrotem. Tłum przerzedzał się, gdy zbliżaliśmy się do restauracji. Wziąłem głęboki oddech, chcąc się opanować i uspokoić, zanim wyjdę z auta.
Otworzyłem drzwi i wysiadłem na chodnik, rzucając kierowcy szybkie podziękowanie, zanim podszedłem do wejścia. Maitre d’ podniósł wzrok i uśmiechnął się, podchodząc do pulpitu.
— Panie Hatzistefanis, miło pana znów widzieć — przywitał się radośnie.
— Noel, dziękuję. Dziś wieczorem dołączy do mnie ktoś jeszcze. Będzie pan mógł ją zaprowadzić do mojej sali? — zapytałem, zdejmując marynarkę.
— Oczywiście. Samantha przygotowała coś specjalnego do waszego menu, czy będzie pan potrzebował czegoś jeszcze?
Uśmiechnąłem się i wsunąłem mu złożony banknot w dłoń. — Prywatności. Nie musimy być pytani o jedzenie, ufam, że będą o tym wiedzieć.
Jego uśmiech się poszerzył, a pieniądze dyskretnie schował do kieszeni. — Przypomnę im. Życzę miłego wieczoru.
Poszedłem korytarzem dalej sam, zostawiając go tam, aż znalazłem się w sali jadalnej. Znałem dobrze tę obsługę i oni wiedzieli, że wolę być sam z gośćmi.
Otworzyłem drzwi i poprawiłem marynarkę, rozglądając się po romantycznej atmosferze. Może nie byłem w tej branży dla romansu, ale zawsze pomagało odpowiednio nastroić wieczór. Uśmiechając się do siebie, sprawdziłem telefon i zająłem miejsce przy stole, naprzeciw wejścia. Miała być lada moment i chciałem się jej dobrze przyjrzeć. Musiałem siedzieć tam ledwie minutę, gdy usłyszałem nadchodzące kroki.
Drzwi się otworzyły i wszedł maitre d’, wstałem i obserwowałem, jak kobieta za nim wchodzi do sali. Zaschło mi w ustach, patrzyłem na nią uważnie, okrążając stół. Była piękna; jej drobna, sercowata twarz otoczona była falującymi złotymi włosami sięgającymi tuż nad biust, usta lekko rozchylone, gdy wyciągnąłem rękę i poczułem, jak wali mi serce. Miała opaloną skórę, nie tak ciemną jak moja – może o ton lub dwa jaśniejszą – i zaskakująco długie nogi jak na taki wzrost.
— Panna Chloe, miło mi panią poznać – jestem Alex.
Jej szeroko otwarte oczy spotkały się z moimi i oniemiałem z zachwytu nad tym oszałamiającym orzechowo-zielonym kolorem. — Um, cześć, miło p-panią poznać — wydukała.
O, jakie to urocze. Odwróciłem się i starałem się ukryć uśmiech, wskazując na stół. Odsunąłem jej krzesło i upewniłem się, że jest jej wygodnie, zanim sam usiadłem. W przygaszonym świetle i odbiciu od kieliszków jej koloryt wydawał się jeszcze dziwniejszy. Włosy blond, skóra zaskakująco ciemna, oczy jasne. Kolor skóry naturalny, a włosy w niektórych miejscach przechodziły w bardzo jasny brąz, co mówiło mi, że to też naturalne. Zdecydowanie Europejka. Może z rejonu Morza Śródziemnego, jak ja, ale nie mogłem być pewny.
Spojrzała w dół na talerz i wierciła się na miejscu, jej oczy ciągle biegały po sali — wtedy uświadomiłem sobie, że pewnie jest przerażona. Czy ona w ogóle ma dziewiętnaście lat? W tej obcisłej czarnej sukience, która wbrew grawitacji trzymała się jej piersi bez żadnego wsparcia, mogłaby uchodzić za starszą, ale z bliska wyglądała młodo i jak lalka, i to mnie cholernie przerażało. Jazmin nie przysłałaby mi niepełnoletniej, uspokajałem się.
— Wyglądasz na zdenerwowaną, wszystko w porządku? — Bo ja też jestem, przynajmniej to nas łączy.
Pokręciła energicznie głową. — Przepraszam, to dla mnie nowe. Nie wiem, co Jazmin ci powiedziała, ale... — urwała i wymownie machnęła ręką.
Mówiła gestykulując, co sprawiło, że się do siebie uśmiechnąłem, widząc jak żywo się porusza. Niestety, zanim zdążyłem odpowiedzieć, podeszła kelnerka z pinot noir D'Autrefois. Miałem nadzieję, że Chloe nie będzie miała nic przeciwko, zamówiłem dla nas obojga z karty dań — dziczyznę z jelenia, ale jeśli coś jej nie odpowiadało, mogła zmienić zamówienie, byłem tego pewien. Zaproponowałem, że możemy pójść gdzie indziej lub zmienić danie, ale znów pokręciła głową.
— Nie, nie, w porządku, dziękuję — powiedziała uspokajająco się uśmiechając. Żeby to udowodnić, sięgnęła po wino i ostrożnie upiła łyk.
Nie powiedziała już nic więcej i zdałam sobie sprawę, że będę musiała trochę ją podpytać, skoro była taka zdenerwowana. "To twój pierwszy raz?" zapytałam od niechcenia.
Wyglądało na to, że prawie się zakrztusiła swoim drinkiem, zanim odstawiła go na stół. Moje oczy zatrzymały się na winie na jej ustach, lśniącym jak najbardziej kuszące zaproszenie. Gdy w końcu się odezwała, zrobiła to szybko, plącząc się w słowach: "T-tak. To dla mnie wszystko nowe i jestem bardzo zestresowana, więc dobrze, że zamówiłaś, bo ja zastanawiałabym się wieki—" urwała gwałtownie, a jej policzki przybrały głęboki odcień różu. "Przepraszam, nie chcę teraz wyjść na totalną dziwaczkę."
Dziwaczkę? Dlaczego tak myśli? Czy się boi? Była nowa, mogła popełniać początkujące błędy – takie, które kończyły się dla kobiet źle albo jeszcze gorzej. Proszę, niech się mnie nie boi, proszę, niech przed przyjściem tutaj podjęła właściwe decyzje. "Ale ktoś wie, że tu jesteś, prawda? Powiedziałaś komuś, gdzie idziesz. Na przykład Jazmin?" zapytałam, być może ostrzej, niż zamierzałam.
Pokręciła głową i spojrzała w dół na swoje kolana. "Nie, po prostu... tak jakoś... zrobiłam to... chyba."
Mogłaś się narazić na niebezpieczeństwo. Cmoknęłam z niezadowoleniem i odgarnęłam włosy do tyłu. "Może pomogłoby ci się uspokoić, gdybyś napisała do przyjaciółki, Chloe," zaproponowałam łagodnie. Nie chciałam, żeby pomyślała, że ją strofuję, ale słyszałam i widziałam zbyt wiele horrorów w tej branży, żeby nie przewracało mi się w żołądku na myśl, że taka młoda dziewczyna mogłaby ucierpieć z powodu prostych błędów.
Spojrzała na mnie i zobaczyłam, jak coś zmienia się na jej twarzy, zanim sięgnęła po telefon. "Przepraszam, daj mi sekundę," mruknęła, stukając w ekran.
Obgryzała kącik wargi, a ja zauważyłam, jak zerka na mnie, czekając na odpowiedź. Nie mogłam powstrzymać uśmiechu, cały niepokój zniknął. Po chwili jej telefon zawibrował i widocznie rozluźniła ramiona.
Odłożyła telefon na bok i ostrożnie podniosła widelec. Czułam się dziwnie, patrząc na nią, ale nie mogłam oderwać wzroku, zwłaszcza gdy zerkała na mnie spod rzęs i odgarniała włosy za ucho. Delikatna, niepewna, a ja nie mogłam przestać na nią patrzeć. Jazmin miała rację. Będę musiała jej za to podziękować.
"Więc, czy mogę, um, zapytać, czego dokładnie szukasz w—a, yyy..." urwała i wykonała nieokreślony gest.
Zaśmiałam się z jej zakłopotania i upiłam łyk wina. "Towarzyszki?" podsunęłam, próbując rozładować atmosferę. "To naprawdę nic skomplikowanego. Dużo podróżuję, z żoną jesteśmy w separacji od około dwóch lat, lubię mieć towarzystwo w podróży. Dyskretne towarzystwo, zazwyczaj nazywam kobiety, z którymi podróżuję, swoimi asystentkami. Potrzebuję kogoś z dużą ilością wolnego czasu i gotowego poświęcić trochę uwagi swojemu wyglądowi—" urwałam nagle i przeczesałam włosy dłonią, nagle świadoma, że może nie docenić takiego komentarza. "Przepraszam, nie chciałam zabrzmieć niemiło. Spotykam się z politykami i biznesmenami, wolę, żeby moje asystentki były zawsze elegancko ubrane i umalowane, gdy wychodzimy."
Lubiłam mieć świadomość, że każda randka czy wydarzenie, na które zabieram towarzyszkę, jest starannie przygotowane; dawało mi to poczucie kontroli, siłę, której wcześniej nie znałam.
Pokiwała powoli głową i zapytała: "A te inne sprawy?"
Sprawy. Seks. Zdziwiło mnie, że nie powiedziała tego głośno, ale ta niewinna maniera wywołała uśmiech na mojej twarzy, gdy napotkałam jej szeroko otwarte, piwne oczy. Coś w jej nieodpartym spojrzeniu podpowiadało mi, że jest pewniejsza siebie, niż pokazuje. Dotarło do mnie, że zapewne była zdenerwowana spotkaniem z nieznajomą osobą, ale mimo to podekscytowana perspektywami. Jej ekscytacja teraz wygrywała i miałam nadzieję, że uda mi się wyciągnąć ją trochę z tej skorupy tej nocy.
"Nie musimy o tym rozmawiać dziś wieczorem, nie zamierzam cię do niczego zmuszać i na pewno nie oczekuję niczego od razu." Nigdy tego nie robiłam. Kobiety w tej branży miały różne oczekiwania: niektóre chciały seksu od razu, inne wprowadzały limit randek przed zbliżeniem; osobiście nie chciałam seksu, dopóki nie wiedziałam, że one także go pragną. Musiałam mieć pewność, że Chloe mnie również pożąda, zanim zacznę naciskać. Uznałam, że lepiej zmienić temat i nie straszyć jej zbyt intymnymi pytaniami. "Nie musisz być taka oficjalna. Opowiedz mi o sobie, o swoich zainteresowaniach, co lubisz robić?"
Skończyła przeżuwać i od razu zobaczyłam, jak poprawia jej się humor, wzruszyła ramionami i zaczęła mówić szybko: "Mieszkam z rodzicami, w zeszłym roku rzuciłam studia, ale studiowałam dziennikarstwo, teraz interesuję się fotografią i blogowaniem. To nie jest tak, że to moja kariera, ale sprawia mi to przyjemność, bardzo lubię widzieć, jak ludzie czytają moje wiersze."
Fotografia i blogowanie, Jazmin też to lubiła. Musiałam to zapamiętać i może postarać się zdobyć jej fajny aparat albo komputer. Ale to poezja zbiła mnie z tropu – czym martwi się dziewiętnastolatka, że pisze wiersze? "Piszesz poezję?"
Pokiwała głową z entuzjazmem, jej włosy podskakiwały przy każdym ruchu. "Tak. W liceum dużo czytałam Johna Keatsa i Williama Blake’a, to tak jakoś ze mną zostało. Mama nie cierpi, że tak się na tym skupiam – chce, żebym pojechała do Grecji do rodziny i pracowała z kuzynami, ale ja chcę zostać w mieście. Poezja nie płaci rachunków…" Wzruszyła ramionami, jakby to była wystarczająca odpowiedź.
Odsunęłam talerz i położyłam się na stole z założonymi rękami. Co za dziwna nastolatka. Nikt by mnie nie zmusił do czytania poezji, gdy byłam w jej wieku, a co dopiero chcieć z tego żyć. A mówiła jak najęta, musiałam się zastanawiać, jak wyglądałyby jej wiersze. "Podzieliłabyś się ze mną swoją twórczością? Chętnie bym coś przeczytała."
Twarz Chloe rozjaśniła się szerokim uśmiechem i nie mogłam się powstrzymać, by nie odwzajemnić tego uśmiechu. Wychodziła ze swojej skorupy tak łatwo, wystarczyło trochę wysiłku, by ją tam popchnąć.
"Oczywiście!" odpowiedziała. "I um, tak, mam dużo tekstów, które mogłabyś przeczytać. Lubisz poezję?"
"Lubię, choć muszę przyznać, że ostatnio nie mam na nią czasu, ale klasykę naprawdę cenię." Postarałabym się bardziej, gdyby miało jej to sprawić radość, ale było jeszcze coś, co powiedziała i co rozgrzało mi uszy. "Wolny czas poświęcam głównie stolarstwu, mój ojciec budował zegary i mnie też tego nauczył. Powiedziałaś, że twoja rodzina jest w Grecji?"
"Tak, ze strony mamy. Większość mieszka w Atenach."
Praktycznie sąsiadki. Pewnie znałam przynajmniej jedną osobę z jej rodziny, ale nie zamierzałam zadawać natarczywych pytań w stylu: jakie nazwisko panieńskie nosiła twoja mama. "Moja rodzina również, naprawdę piękne miejsce. Byłaś tam ostatnio?"
"Nie," odpowiedziała smutno. "Nie byłam od dziecka."
Och... "Szkoda, jest naprawdę zachwycające, jestem pewien, że by ci się spodobało." Nie mogłem ukryć lekkiego rozczarowania, ale wpadłem dzięki temu na dobry pomysł. "Może moglibyśmy pojechać tam razem."
"To brzmi naprawdę świetnie."
Mógłbym zabrać ją tam na dowolną imprezę lub po prostu, żeby uciec na weekend, ale nagle uderzyło mnie, że to może być większa podróż, niż te, na które wcześniej jeździła, jeśli była tak nowa, jak mówiła Jazmin. "Muszę zapytać; powiedziałaś, że jesteś w tym nowa... Czy podróżowałaś kiedyś wcześniej jako towarzyszka lub robiłaś coś podobnego?"
Uśmiechnęła się złośliwie, ale szybko to ukryła. "Nie. To chyba moja pierwsza taka randka."
Myślałem, że moje serce już nigdy nie zacznie bić po usłyszeniu tych słów. Nie miała żadnego doświadczenia. Żadnego! Ilu miała przed dzisiejszym wieczorem prawdziwych chłopaków? Trzech? Czterech, może? Nie byłem jej chłopakiem, nie ubiegałem się też o tę rolę. Czy ona to rozumiała? Między nami zapadła cisza, podczas gdy siedzieliśmy tam, a kelnerka sprzątała nasze talerze przed następnym daniem, minęła chwila zanim znów odzyskałem głos. "Dlaczego przyszłaś tu dziś wieczorem?"
"Chyba z oczywistego powodu." Zawahała się. "A dlaczego ty TAK NAPRAWDĘ chcesz mieć towarzyszkę?"
Zmarszczyłem brwi. "Słucham?"
"Słyszałeś mnie. Dlaczego tak naprawdę chcesz płacić komuś w moim wieku za wspólne podróżowanie?"
Chloe nie odwróciła wzroku ani na chwilę, nawet kiedy cicha muzyka skrzypcowa ucichła. Uderzyła w czuły punkt i wtedy zrozumiałem, że bez względu na to, jak naiwnie WYGLĄDA, nie jest łatwo ją oszukać. Postanowiłem przełknąć dumę i powiedzieć jej prawdę. "Niełatwo mi poznawać kobiety; mam z tym trudność. Moje pieniądze są atrakcyjne, a używanie ich od samego początku sprawia, że czuję się bardziej komfortowo."
Nie było żadnych ukrytych motywów, gdy od początku byłem szczery w kwestii pieniędzy i tego, jak je wydam, nie było dręczącego lęku, czy kobiety takie jak Chloe chcą tylko moich pieniędzy i będą musiały mnie zranić, żeby je dostać – już je miała – co zyskałaby, gdyby kłamała? Nic.
Skrzyżowała ramiona i przechyliła głowę na bok. "Więc myślisz, że wszystkie kobiety chcą tylko twoich pieniędzy?"
Brzmiała jak oburzona mała dziewczynka; kłótliwa i zadziorna. Nie mogłem powstrzymać śmiechu, kiedy rozluźniłem się na krześle i przetarłem twarz. Czy będzie mi zawsze dogryzać? Mam nadzieję. "Oj, jesteś niezłą zagwozdką, co?" Odpowiedziałem jej miną; skrzyżowałem ręce i patrzyłem na nią. "Nie, nie myślę tak, ale jestem paranoikiem i czuję się lepiej, wiedząc, że pieniądze są na stole od razu."
"W ten sposób twoje zaufanie nie zostaje złamane," dokończyła.
"Dokładnie. Wiem, że jesteś tu dla pieniędzy, ty wiesz, że ja chcę pozorów związku bez obawy, że udajesz. Bo, szczerze mówiąc, już wiem, że udajesz i wtedy moje uczucia nie zostaną zranione."
"Włącznie z seksem."
Wydawało się, że to właśnie w tym momencie kelnerka postanowiła wrócić i widziałem, jak Chloe mocno się zaczerwieniła. Poczekałem, aż kelnerka zabierze nasze talerze i przyniesie deser, zanim kontynuowałem: "To jest dla mnie warunek nie do przejścia. Nie będę na ciebie naciskał; nie będę wymagał, żebyś była dostępna na każde zawołanie, ale chcę związku, w którym jest seks."
Kiwnęła głową i zaczęła bawić się łyżeczką. "Ile?" zapytała cicho.
"Dwa tysiące tygodniowo." Włosy, paznokcie, dolicz samochód, żebym nie musiał jej ciągle odbierać, rachunki, które może mieć, ubrania, bielizna, którą będzie musiała wymieniać, bo nieuchronnie ją zniszczę. Ten styl życia nie był tani, a chciałem mieć pewność, że jest zadbana. "Mam pewne oczekiwania, mogę ci wysłać zdjęcia lub skontaktować cię ze stylistką, ale potrzebujesz różnych sukni i biżuterii na moje spotkania biznesowe, musisz też regularnie ćwiczyć i dbać o włosy oraz paznokcie."
Wyglądała na oniemiałą, siedząc naprzeciwko mnie. "A czym dokładnie się zajmujesz?" zapytała nagle.
"Głównie nieruchomości, pośredniczę w sprzedaży ziemi i posiadłości między wieloma politykami i przedstawicielami rządów na całym świecie. Mam też firmę budowlaną, ale nie robię w niej wiele, to mój syn nią zarządza." Byłem właścicielem firmy nieruchomości, którą kupiłem, gdy zmarł przyjaciel, ale młodość spędziłem, kupując i sprzedając nieruchomości po śmierci ojca. Nie byłem licencjonowanym agentem, ale byłem bardzo blisko.
Podniosła brwi. "Masz syna?"
"Tak, ale to nie jest ktoś, o kim chcę rozmawiać." Zrobiłem pauzę, żeby dopić drinka dla nabrania odwagi. "To mój drugi warunek – nie rozmawiam o rodzinie, to nieistotne i trzymam te światy osobno." Peter i Marie byli tematem tabu, nie byłem w stanie mówić o nich i o mojej porażce jako męża i ojca. Bycie z Chloe, albo z jakąkolwiek inną sugar baby, odciągało mnie od bólu, który zostawiła po sobie Marie, nie potrzebowałem ani nie chciałem zagłębiać się w to z nimi.
Znów skinęła głową i zaczęła bezwiednie bawić się końcówkami włosów. "Mogę zadać jeszcze jedno osobiste pytanie?"
"Oczywiście."
"Jeśli nie jesteś w pełni rozwiedziony z żoną, to czy ona NAPRAWDĘ wie o tym?"
Chciałem się zaśmiać. "Wie, nie zna ich imion, nie pyta o szczegóły, ale rozumie, że mam swoje potrzeby i to mi odpowiada. Ona też się wkrótce znów ożeni, kiedy rozwód zostanie sfinalizowany, i cieszę się jej szczęściem." Mike i Marie. Serce mi ściskało na samą myśl i nie miałem odwagi powiedzieć Chloe, że Marie nie obchodzi to w żadną stronę, byle tylko alimenty były zapłacone.
Chloe przyjęła moją odpowiedź bez dalszych pytań, a my dokończyliśmy deser, rozmawiając dalej z uśmiechem. Było z nią łatwo rozmawiać, i choć nie oglądaliśmy tych samych filmów, nie słuchaliśmy tej samej muzyki ani nie czytaliśmy tych samych książek, było coś, co pozwalało nam się dogadywać. Pokazała mi swoje amatorskie zdjęcia, a ja podzieliłem się kilkoma fotkami moich prac w drewnie, gdy opowiadaliśmy o swoim życiu. Nie było oczekiwań na nic więcej tego wieczoru, po prostu swoboda rozmowy i byłem za to wdzięczny. Patrzyłem, jak Chloe chichocze i sączy swoje wino.
Czułem się, jakbym znów miał osiemnaście lat i próbował flirtować z jakąś młodą turystką, ale nic nie było wymuszone, a miałem pewność, że zaczyna mnie naprawdę lubić.
"O Boże, jesteśmy tu już cztery godziny," wyszeptała Chloe, patrząc na telefon.
"Naprawdę?" Mrugnąłem dwa razy, zaskoczony. "Możemy już iść, jeśli chcesz, zrozumiem, jeśli ci się spieszy." Jeszcze nie, nie odchodź jeszcze.
Pokręciła głową z ekscytacją. "To może głupie, ale może chcesz iść na kawę czy coś? Gdzieś, gdzie będzie trochę mniej formalnie?"
Jej uśmiech był tak zaraźliwy, że nie mogłem powstrzymać zaskoczonego śmiechu. "To brzmi cudownie, pozwól, że każę podstawić samochód."
Zgodziła się i razem ruszyliśmy poszukać otwartej kawiarni. Mój kierowca znalazł nam kawiarnię otwartą do późna, a ja poszedłem zamówić dla nas. Menu było okropne, więc wybrałem coś na chybił trafił dla niej, ale w ogóle jej to nie przeszkadzało, gdy siedzieliśmy i rozmawialiśmy.
Recepcjonista zapewnił nam trochę prywatności, ale życzyłem sobie, bym mógł zabrać ją gdzieś bardziej ustronnego, tylko dla nas. Przynajmniej tak myślałem, dopóki nie nazwała mnie Buffalo Billem.
— Myślałam, że będziesz taki cały Buffalo Bill w tej sprawie.
— Buffalo Bill? — zapytałem, nie kryjąc przerażenia. Czy ona zazwyczaj spotyka się z psychopatami? Czy zachowywałem się bardziej niepokojąco, niż mi się wydawało? O Boże, co jeśli Jazmin dała jej takie wrażenie?
— Nie osądzaj mnie! Po prostu wydawało mi się, że tacy faceci jak ty nie muszą się uciekać do takich rzeczy.
Prychnąłem. — Do niczego się nie uciekam! To niekonwencjonalne, wiem, ale po prostu czuję się wtedy lepiej—
— Wiedząc na pewno, że są tu dla twoich pieniędzy?
— Tak. Ja po prostu… — urwałem i uparcie wpatrzyłem się w swoją szklankę. — Ludzie proszą o różne rzeczy, lubię być hojny, nie zrozum mnie źle, ale czasem to już za dużo. Wolę wierzyć, że to jest bardziej prawdziwe niż ktoś udający mojego przyjaciela, zanim zacznie mnie o coś prosić.
Sięgnęła przez stół, podając mi swoją dłoń. — Rozumiem cię.
Niepewnie wziąłem jej rękę i odwróciłem ją, przesuwając kciukiem po jej kłykciach. Miała miękką skórę i ładną opaleniznę, chciałem dotykać jej więcej, ale już wtedy czułem, że mogę przekraczać jej granice. — Bardzo łatwo się z tobą rozmawia, Chloe…
Uśmiechnęła się do mnie i ścisnęła moją dłoń. Poczułem, jak mury wokół mnie zaczynają się kruszyć i wiedziałem, że nie będę mógł się temu oprzeć — jej. Pasowaliśmy do siebie tak naturalnie, nawet jeśli była w tym nowa, mogliśmy spróbować to rozgryźć razem.
Siedzieliśmy tak jeszcze długo, aż zaczęła ziewać i pocierać oczy. Choć bardzo chciałem zaprosić ją do mojego hotelu, tylko na sen, by rano zabrać ją na śniadanie, powstrzymałem się. Chwyciłem ją za rękę, gdy szliśmy na parking, pozwalając sobie na tę jedną małą przyjemność.
Zatrzymała się, gdy podeszliśmy do samochodu, a ja odwróciłem się, widząc, że stoi i mi się przygląda. Oparłem się o drzwi i czekałem.
— Jesteś piękny… — Zawahałem się, próbując pozbierać się w sobie i ukryć zażenowanie, że to powiedziałem na głos. — Myślę, że to ten moment, kiedy wsiadamy do samochodu — powiedziałem jej miękko.
Zrobiła mały krok w moją stronę, jej obcasy stuknęły o cement, a ja złapałem jej spojrzenie na ciemnym parkingu. Było późno, właściwie bardzo, bardzo wcześnie rano, i może właśnie dlatego tak otwarcie się jej przyglądałem. Jej ciało sprawiało, że wyglądała na starszą; biodra i uda rozciągały jej sukienkę, talia była wcięta, a piersi ciężkie — była niesamowicie seksowna i pragnąłem po prostu zaciągnąć ją na tylne siedzenie. Co muszę zrobić, żebyś usiadła mi na twarzy? Chciałem poczuć jej uda po obu stronach mojej głowy, czuć jak wygina się w ekstazie na moich ustach.
— Nazwałeś mnie piękną — odpowiedziała, dotykając mojego torsu. — Naprawdę tak myślisz?
— Uważam, że jesteś przepiękna. — Natychmiast sięgnąłem do jej krągłych bioder. O kurwa. Moje palce zagłębiły się w jej ciele i przyciągnąłem ją do siebie, trzymając mocno przy sobie. — Więcej niż piękna, nie obchodzi mnie jak powierzchownie to brzmi, ale po prostu chcę patrzeć na ciebie bez końca.
Uśmiechnęła się zadziornie i zaczęła bawić się guzikami mojej koszuli, jej paznokcie drapały plastik. — Pewnie nago, co?
— Nie proszę o to dziś wieczorem, ale zdecydowanie, gdy tylko będę miał okazję.
— Twoje ręce już są na mnie — szepnęła. — Jeszcze mnie nawet nie pocałowałeś, a już chcesz dojść do mety?
Serce zaczęło mi walić, gdy nasze spojrzenia się spotkały. Sięgnąłem, by odgarnąć kosmyk jej włosów za ucho. — Czy to zaproszenie, panienko Chloe?
Uniosła się na palcach i wyszedłem jej naprzeciw. Jej usta były miękkie i starałem się być delikatny, naprawdę, ale ciało mnie zawiodło i zmusiłem jej usta, by otworzyły się pod moimi. Smak pinot noir pozostał na jej języku i mieszał się z kawą, sprawiając, że pragnąłem jej jeszcze bardziej, a moje palce zaplątały się w jej włosy.
Jęknąłem w jej usta i poczułem, jak wzdycha, gdy jej palce zacisnęły się na mojej szyi. Coś w tym pocałunku sprawiało, że czułem, iż naprawdę tego chce, że nie całuje mnie z obowiązku czy konieczności, sprawiało, że serce waliło mi w uszach i żałowałem, że muszę ją puścić.
Ta myśl mnie otrzeźwiła i natychmiast się odsunąłem. Jej powieki zadrżały i wyglądała, ośmielę się pomyśleć, niemal na rozczarowaną. Nie rób mi tego, słodka dziewczyno. Nie mogłem pozwolić, by mnie znowu wciągnęła, nie w ten sposób. Przesunąłem kciukiem po jej dolnej wardze i zarumieniła się mocno.
— Czy zrobiłam coś nie tak? — zapytała cicho, zawstydzona.
Pokręciłem głową i nachyliłem się do niej ponownie, zatrzymując usta ledwie cal od jej ust, patrząc jej w oczy. — Absolutnie nic. Jesteś niebezpiecznie doskonała.
Zaśmiała się i tym razem sama mnie pocałowała, mocno. Już kilka godzin wcześniej byłem jej całkiem oddany i mogłem tylko zakładać, że ona również. Albo mieć nadzieję. Cholera, miałem nadzieję, że się na mnie zdecydowała. Zacisnąłem ramiona wokół jej talii, przyciągając ją do siebie, podczas gdy jej palce przeczesały moje włosy i brodę.
— Co muszę zrobić, żeby zobaczyć cię znowu? — wyszeptałem z pasją.
— Musisz zaprosić mnie na randkę — droczyła się. — I to wszystko.
Miałem idealny pretekst, by zobaczyć ją znowu. — Wyjazd do Los Angeles w przyszły weekend to za dużo?
— Na cały weekend?
— Tylko na sobotę, mogę cię odwieźć w niedzielę.
Zastanowiła się chwilę, stojąc ze mną, zupełnie nieświadomi świata. — Mogę to zrobić.
— Świetnie. — Pocałowałem ją znowu, po czym dodałem: — Dam ci pieniądze na sukienkę wieczorową i dodatki.
Zgodziła się i szybko znowu byliśmy w objęciach. Uwielbiałem to uczucie, gdy się do mnie tuliła, może to przez to, że byłem w połowie pijany, ale nie chciałem jej puszczać.
Kiedy w końcu wróciliśmy do samochodu, myślałem już tylko o tym, jak bardzo chciałem zabrać ją do swojego pokoju w hotelu. Mimo narastającej ochoty, by rzucić ją na tylne siedzenie, trzymałem się na dystans i szanowałem jej granice, nawet poprosiłem kierowcę, by zatrzymał się na rogu, żeby jej rodzina nie zobaczyła, jak ją odwożę.
— Przepraszam — powiedziała zawstydzona. — Po prostu wiem, że mama będzie na mnie czekać, wiesz?
Uśmiechnąłem się i pocałowałem ją w policzek. — W porządku, ale mogę dostać jedną rzecz od ciebie?
Zmarszczyła brwi. — Czego potrzebujesz?
— Twój numer telefonu.
Zaśmiała się nagle i zakryła usta dłonią. — Daj mi swój telefon.
Podałem go jej i patrzyłem, jak wpisuje numer, przetestowała go, po czym oddała urządzenie. Jej imię było zapisane z małą emotką z aureolą, nie mogłem się powstrzymać od uśmiechu i schowałem telefon. — Dziękuję, Chloe. Zadzwonię do ciebie.
— Brzmi dobrze — odpowiedziała, otwierając drzwi. — Daj znać, jak wrócisz cało.
Kiwnąłem głową i poprosiłem, by zrobiła to samo, patrząc jak idzie w stronę dużego domu na końcu ulicy. Chciałem wiedzieć, że jest bezpieczna, zanim odjedziemy, i dokładnie wtedy, gdy samochód ruszył, telefon zawibrował.
2:39 AM Chloe
Miałam udany wieczór. Dziękuję, <3
Tak, będę musiał bardzo podziękować Jazmin za to, że poznała mnie z tą słodką dziewczyną.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Chloe
Zanurzyłam się głęboko w gorącej wodzie i nuciłam pod nosem, gdy sięgała już ponad moje ramiona. Zapach lawendy i eukaliptusa był przytłaczający, ale w dobrym sensie; całkowicie opanował moje zmysły i sprawił, że poczułam się wyjątkowo zrelaksowana.
Mama i tata zabrali Dimitrisa do dziadków na weekend, więc miałam cały dom dla siebie, łącznie z jacuzzi w głównej łazience. I nikt nie krzyczał na mnie, żebym ściszyła muzykę, ani nie dopytywał co chwilę, z kim piszę.
Myślę, że mama martwiła się, zostawiając mnie samą w domu, odkąd uważała, że z kimś się spotykam – zwłaszcza że przypomniała mi surowo, iż mamy kamery bezpieczeństwa, które może sprawdzić w każdej chwili. Ale to ona się myliła – wiedziałam, które z nich to nieprawdziwe atrapy, mające tylko odstraszać ludzi.
Telefon zawibrował głośno na parapecie. Chwyciłam go mokrą ręką i z trudem odblokowałam ekran – Jaz napisała, że jest już na mojej ulicy. Odpisałam szybko, że garaż jest otwarty i odłożyłam telefon, obiecując sobie, że nie będę pisać do Alexa, kiedy będę z nią – nie chciałam być nieuprzejma.
Nie byłam fanką SMS-ów – zazwyczaj nie odpisywałam od razu, zdecydowanie wolałam maile, bo nie czułam wtedy presji, żeby natychmiast odpowiadać. Pewnie tylko podsycało to moją chęć lenistwa i unikania odpowiedzialności, ale mniejsza z tym. Od naszej piątkowej randki pisałam do Alexa dużo . Tak, naprawdę dużo. Musiałam kupić etui z baterią do telefonu, bo cały czas byłam w kontakcie. I im bliżej było soboty, tym więcej pisaliśmy. I FaceTime. Chryste, jak ja lubiłam z nim rozmawiać przez wideo.
Alex dzwonił do mnie w losowych momentach, zwykle wieczorem, kiedy wracał do hotelu i opowiadał mi o swoim dniu. Uwielbiałam go słuchać, przyznam też, że miałam do niego mnóstwo pytań – głównie o jego życie prywatne i co robi w wolnym czasie, ale jemu to chyba nie przeszkadzało. Powoli pojawiały się drobne aluzje i podwójne znaczenia z obu stron – oboje chcieliśmy czegoś więcej niż tylko poznania się.
Nie chciałam jeszcze z nim uprawiać seksu, w końcu spotkaliśmy się dopiero raz, na miłość boską, ale nie miałabym nic przeciwko seksowi przez telefon albo gdyby wysłał mi jakieś zdjęcie. Szczerze mówiąc, byłam już trochę zdesperowana na jakąkolwiek fotkę. Wyglądał na faceta, który zna się na rzeczy, Jazmin aż zachwalała jego „umiejętności”, a my sami zagraliśmy małą scenkę softcore porno na parkingu. Czułam się, jakbym była w stanie ciągłego niedosytu, a minął ledwie tydzień.
– Clo!
Podskoczyłam, rozlewając wodę poza brzeg wanny. Jezus Maria. Przycisnęłam dłoń do serca, próbując je uspokoić. – Tak, jestem u góry!
Słyszałam, jak Jaz wbiega po schodach, podczas gdy ja wyciągałam korek i owijałam się moim jaskrawo niebieskim szlafrokiem. Wolną ręką związałam włosy w niedbały kok i wróciłam do swojej sypialni, zatrzymując się tylko po to, by zdmuchnąć świece przed wyjściem.
– Wchodzę do twojego pokoju – zawołała Jaz. – Grzebię ci w szafie—
– Już idę, czekaj!
Wypadłam z pokoju rodziców i zobaczyłam Jaz wyglądającą z mojego progu. – Jesteś naga.
– A ty jesteś za wcześnie. Myślałam, że przyjdziesz po kolacji?
Przewróciła oczami i odsunęła się, przepuszczając mnie. – Nie, mówiłam, że odbieram kolację. Czas wyczyścić uszy, dziewczyno.
Wysunęłam do niej język, grzebiąc w garderobie w poszukiwaniu czystej piżamy, podczas gdy Jaz wygodnie rozłożyła się na moim łóżku i połączyła telefon z głośnikami. Z głośników popłynął cicho śpiewający wokalista z powolnym popowym beatem, przy którym zaczęłam tańczyć, zakładając szorty i koszulkę na ramiączkach.
Po remoncie rodzice dali mi swój dawny pokój, Dima wprowadził się do mojego, a jego pokój zamieniono na biuro. Teraz moje okno wychodziło na ogród, dzięki czemu rano wpadało tu mnóstwo światła, w którym moje rośliny rozkwitały. Cały pokój urządziłam w różnych odcieniach zieleni – od pistacjowych ścian, przez leśną narzutę na łóżku, aż po ciemnozielony dywan na środku. To mój ulubiony kolor; dzięki niemu czułam się, jakby wokół mnie było więcej natury niż w samym środku ogromnego miasta.
– Gdzie są twoi rodzice? – zapytała Jaz.
Wróciłam do pokoju i rzuciłam się na łóżko naprzeciw niej, z pudełkiem pizzy pomiędzy nami. W ręku trzymała różowy kryształowy fajek z różowego kwarcu i ostrożnie upychała go trawką ze swojego młynka. Modliłam się, żeby zapach nie został; tata miał to gdzieś, dopóki żadna z nas nie prowadziła auta, ale mama była zagorzałą przeciwniczką narkotyków.
Skończyła nabijać fajkę i sięgnęła po zapalniczkę, ja poczekałam aż zaciągnie się i wypuści dym przez okno, nim jej odpowiedziałam.
– Reno, pojechali do moich dziadków. Tych od sekty.
Pokiwała głową z powagą. – Każdy, kto mieszka w Nevadzie, jest w jakiejś sekcie – z jakiego innego powodu miałby tam mieszkać?
Nie powiedziała tego jak pytanie, ale nie mogłam się nie roześmiać. Moich dziadków nie można było nazwać członkami sekty per se , ale czasem tak się czułam przez te wszystkie dziwaczne, markowe gadżety, które nam przysyłali, i te ich przedziwne posty w sieci. Nieszczególnie z nimi rozmawiałam; nie było tajemnicą, że nie przepadam za rodziną taty, a oni dużo bardziej lubili mojego młodszego brata, bo był za mały, żeby dostrzec jak próbują go przekupić. Nie żebym ze strony mamy nie widziała tego samego – też rozpieszczali tego łobuza za każdym razem, gdy jechał do Grecji.
– Tak, nie bardzo rozumiem, co ich tam trzyma, ale z drugiej strony, tu też nie mam za wiele.
Jaz uniosła brew. – No, panno "za dobra na Sacramento", właśnie wręczyłam ci żywy bilet lotniczy, który może i na pewno zabierze cię gdzie tylko zechcesz.
Poczułam, jak policzki mi płoną, a jej spojrzenie stało się trochę zbyt intensywne. Gdy nic nie odpowiedziałam, podała mi fajkę i zapalniczkę, otwierając pudełko z pizzą. Wiedziałam, o co chodzi – uznałam, że faktycznie trochę się rozluźnię.
To miało okropny smak, a dym sprawiał, że walczyłam z odruchem kaszlu, ale niemal natychmiast poczułam się lżejsza. Kiedy mrugnęłam, nie mogłam zdecydować, czy właśnie przeskoczyłam kilka sekund do przodu, czy może kompletnie straciłam przytomność na minutę. Jazmin chichotała, siedząc tam i patrząc, jak w milczeniu zabieram się za jedzenie leżące między nami. Wcale nie byłam głodna, ale musiałam skupić się na czymś innym niż ciągłe migotanie świateł sąsiadów zza ogrodzenia, widoczne przez przejrzyste zasłony.
– Ziemia do Chloe – powiedziała, machając ręką przed moją twarzą. – Halo, słyszysz mnie?
Odsunęłam się od niej i zaczęłam się śmiać, kiedy poczułam, że cały pokój nagle przechylił się na bok. – Słyszę cię, przestań mnie straszyć.
Prychnęła i zabrała mi fifkę, odkładając ją na parapet za sobą. – No dobrze, skoro już jesteś taka rozluźniona, musisz mi powiedzieć wszystko.
– Wszystko?
Rzuciła się przez łóżko, prawie stykając się ze mną nos w nos. – Wszystko.
Przez długą chwilę patrzyłam w jej ciemne oczy, pozwalając, by cisza zapadła między nami akurat w momencie, kiedy jedna piosenka przechodziła w drugą. – Pocałowaliśmy się – powiedziałam, starając się, by zabrzmiało to jak najbardziej pikantnie. – Publicznie.
– Miałaś czelność pocałować swoją randkę? – zapytała, wykrzywiając twarz w udawanym przerażeniu. – Ty wariatko!
– I pozwoliłam mu pomacać!
Jazmin głośno westchnęła i przyłożyła dłoń do serca, z oczami szeroko otwartymi w przesadnym szoku. Śmiałam się tak bardzo, że nie zauważyłam, jak chwyta moją poduszkę, zanim nagle zaczęła mnie nią okładać.
– Mówiłam ci! – krzyknęła. – Mówiłam ci!
– Przestań – zawyłam, łzy płynęły mi po policzkach, kiedy próbowałam złapać oddech. – O matko, poddaję się!
Rzuciła poduszkę przez pokój i usiadła z powrotem na łóżku, uśmiechając się złośliwie, gdy zbierałam się do kupy. Nie mogłam powstrzymać uśmiechu, odwzajemniając go, wiedząc, że miała rację i ciesząc się, że zdecydowałam się skorzystać z tej okazji.
– Kiedy zobaczysz się z nim znowu?
– Jutro jadę z nim do Los Angeles na jakąś galę, którą organizuje jego przyjaciółka. Mam elegancką sukienkę i wszystko.
– Och, to pewnie Amelia, jest świetna, architektka, z którą często współpracuje. Na jak długo zostajecie?
Wzruszyłam ramionami i sięgnęłam po kolejny kawałek. – Tylko na jedną noc, nie wiedziałam, czy uda mi się wyrwać z domu na dłużej, a on powiedział, że to w porządku.
Uśmiech Jaz lekko przygasł. – Och…
– Co?
– Nic.
Przewróciłam oczami i odłożyłam kawałek, krzyżując ramiona z buntowniczą miną. – Daj spokój, ewidentnie to nie było nic.
– Po prostu to trochę wolno idzie – tyle tylko. – Zawahała się i zaczęła bawić się telefonem, unikając mojego wzroku. – Alex jest cierpliwy, Clo, ale nie każ mu czekać wiecznie. Płaci ci za towarzystwo, spraw, żeby było warto jego pieniędzy.
– Wie, że chcę poczekać trochę z seksem, to nie jest wielka sprawa.
– Ale on nie jest twoim chłopakiem – jest klientem. To znaczy, że nie potrzebujesz jakiegoś super wyjątkowego związku, zanim pójdziecie do łóżka. Poza tym wyraźnie ci za to płaci, więc odkładanie tego to trochę oszustwo.
O rany. Mowa o zepsuciu nastroju. – Zmieńmy temat, bo totalnie zabijasz mi fazę; mam dla niego coś specjalnego.
Jej humor wyraźnie się poprawił i musiałam się zaśmiać na widok ciekawości malującej się na jej twarzy. Zeskoczyłam z łóżka i wyjęłam srebrno-czarną torbę z szafy, w której małe pudełko skrywało mój pierwszy ekstrawagancki gadżet erotyczny. Podałam jej ją bez słowa i usiadłam na łóżku, chwytając po drodze fifkę, bo nie zamierzałam tego marnować, nie dziś.
Jaz z entuzjazmem zaczęła grzebać w torbie, a ja byłam w trakcie zaciągania się, gdy zaczęła rechotać, trzymając w jednej ręce smukły czerwono-złoty wibrator, a w drugiej pilota.
Wyciągnęła go w moją stronę i pochyliła się, machając nim, mówiąc: – Czyli mogę założyć, że ci się spodobał?
– Czy wyglądam na kogoś, kto kupiłby wibrator za stówę dla faceta, którego nie lubię? – zapytałam.
Jazmin rzuciła się z powrotem na łóżko, wymachując nogami w powietrzu z ekscytacji. – Mówiłam ci! – wrzeszczała radośnie. – Mówiłam ci, że jest czarujący, a ty mi nie wierzyłaś!
– Jak miałam wierzyć? – zapytałam z niedowierzaniem. – Skąd miałam wiedzieć, że jakiś starszy facet sprawi, że poczuję się jak w bajce?
– On nie jest stary.
– Jest, nie próbuj nawet mnie przekonać. Jest starszy od mojego własnego ojca.
– Och, wcale nie jest. – Jęknęła i znowu uderzyła mnie poduszką. – Jest słodki i czasem kompletnym dupkiem, ale nie umiera przecież na twoich oczach.
Daj spokój. – Skończył liceum zanim się urodziłam, Jaz. To go czyni starym. I tak, to ja ustalam zasady.
Wskazała mnie palcem i zmrużyła oczy. – Kiedyś sama będziesz miała dwadzieścia lat i nie mogę się doczekać, aż ktoś nazwie cię starą.
– Dwadzieścia to nie starość – odparłam. – Daj spokój, przyznaj tylko, że nie jest już w swojej najlepszej formie.
Pokręciła głową z powagą. – Nie chcę się wdawać w szczegóły, ale przeleciałam tego faceta na więcej sposobów, niż możesz sobie wyobrazić, i nigdy bym nie powiedziała, że nie jest w formie.
Zakryłam twarz i padłam z powrotem na łóżko, obie chichotałyśmy histerycznie, podczas gdy Jaz bawiła się wibratorem, drocząc się ze mną. Trochę jej zazdrościłam, że była z nim, mogłam to przyznać, ale koniec końców wiedziałam, na co się pisałam, kiedy zgodziłam się go poznać. Wiedziałam, że to całkowicie niesprawiedliwe oczekiwać, by ktoś miał podobną historię seksualną jak ja, a przecież właśnie to miało być atutem, prawda? Że był starszym facetem z latami doświadczenia, których mnie brakowało? Albo, cóż, prawie brakowało.
Szczerze mówiąc, sprawiało to tylko, że byłam bardziej zdenerwowana. Co jeśli chciał, żebym zrobiła coś, o czym nigdy nie słyszałam? Co jeśli chciał wypróbować pozycję, której nigdy nie widziałam? Co jeśli wydałabym z siebie dziwny dźwięk albo zrobiła głupią minę? Nie znałam odpowiedzi na żadne z tych pytań, nie wiedziałam, co powinnam mu powiedzieć, ale miałam nadzieję, że jeśli już mu o tym powiem, nie zachowa się dziwnie.
Jaz i ja leżałyśmy tam przez godziny, zamawiając w końcu chińszczyznę, gdy pizza okazała się niewystarczająca, i pochłonęłyśmy prawie cały sezon „90 Day Fiancé” z wygody mojego łóżka typu queen, zanim ona odpłynęła. Siedziałam tam, słuchając jej ciężkiego oddechu, wpatrzona w sufit i starając się nie myśleć o moim telefonie na szafce nocnej. Tylko dwa kroki ode mnie. W zasięgu ręki. A Alex pewnie jeszcze nie śpi…
Ledwo zamknęłam oczy, usłyszałam wibrację. Telefon rozświetlił cały pokój i chwyciłam go łapczywie, modląc się, żeby jej nie obudzić.
2:01 AM Alex
Masz wszystko gotowe na jutro?
Ekran świecił w ciemności, szybko go zablokowałam i wyszłam z łóżka, na palcach kierując się do łazienki. Jazz coś pomruczała i przewróciła się na drugi bok, spojrzałam zza drzwi i zamknęłam je, zanim zapaliłam światło.
Ja
Wszystko spakowane. Nadal odbierzesz mnie z lotniska?
Alex
Oczywiście. Nie mogę się doczekać, żeby znowu cię zobaczyć.
Oparłam się o ścianę, chichocząc podekscytowana, podczas gdy świat wirował wokół mnie. Z nim nie było gier, nie udawał niedostępnego ani nie umniejszał znaczenia naszych rozmów, mówił mi dokładnie to, co miał na myśli.
Ja
Ja też nie mogę się doczekać. Dużo o tobie myślałam ostatnio.
Mój kciuk zawisł nad przyciskiem „wyślij”, gryząc dolną wargę, niepewna, czy to nie za dużo. Naprawdę nie wiedziałam, gdzie przebiega granica między nami – czy to jeszcze romantyczne i seksualne napięcie w granicach platonicznej relacji zawodowej, czy już faktyczny związek. Nie był moim chłopakiem, właściwie, nawet gdybyśmy naprawdę się spotykali, wciąż nie mogłabym tak o nim powiedzieć.
Zebrałam się w sobie, decydując, że jeśli nie spodoba mu się to, co napisałam, to już jego problem, nie mój. Natychmiast po wysłaniu wiadomości pojawiła się informacja, że została przeczytana. Było już za późno na zmianę zdania.
Alex
Ja też o tobie myślałem. Mam dla ciebie coś, to drobiazg, ale mam nadzieję, że ci się spodoba.
No to wiedziałam już, że dziś nie zasnę. To było jak czekanie na Świętego Mikołaja, gdyby tylko Mikołaj wyglądał jak przystojny tata twojej najlepszej przyjaciółki.
Uśmiechając się do siebie, odpisałam mu.
Ja
Chociaż podpowiedź dostanę?
Alex
Może. A co byś zrobiła za podpowiedź?
Całe moje ciało wibrowało z podniecenia, nawet ręce mi drżały, kiedy pośpiesznie napisałam, że to zależy od niego, a jeśli to pomoże mu zdecydować, to jestem też nago.
Alex
Czyli jesteś całkiem sama i myślisz o mnie?
Ja
I nago. Nie zapomnij o tym.
Alex
Muszę ci wierzyć na słowo, czy wyślesz mi zdjęcie?
Serce podskoczyło mi do gardła i rzuciłam telefon na blat. Kurwa mać. Naprawdę mnie o to poprosił? Powinnam się była tego spodziewać, w końcu co innego mogłam oczekiwać po takiej wiadomości?
Wpatrywałam się długo w lustro; policzki miałam zaróżowione, orzechowe oczy szeroko otwarte i lekko zaczerwienione, a włosy były rozczochrane i splątane. Głęboko odetchnęłam, sięgnęłam do brzegu koszulki i ściągnęłam ją przez głowę. Opadła na podłogę razem z moimi szortami i nagle zostałam sama w zimnej łazience, patrząc na swoje nagie odbicie.
Moja dłoń odruchowo powędrowała do brzucha, przełknęłam ślinę. Alex złapał mnie na parkingu, dotykał bez skrępowania i do pewnego stopnia już widział moje ciało – ta sukienka nie pozostawiała wiele wyobraźni. Ale to jednak co innego niż naprawdę się komuś pokazać.
Wzięłam głęboki oddech, znów chwyciłam telefon i włączyłam aparat. Odsunęłam się od blatu na tyle, by widać było moją linię bikini i nic więcej. Nachyliłam się, opierając dłoń o blat i ścisnęłam piersi razem. Wyglądałam dobrze. On też powinien tak uważać.
Kilka razy próbowałam zrobić idealne zdjęcie przy najlepszym świetle, ale nie zamierzałam iść na skróty. Patrzyłam na ekran, gdy niebieski pasek przesuwał się u góry, aż w końcu zdjęcie zostało wysłane. Kciuk miałam między zębami, patrząc i czekając na jego odpowiedź.
Na ekranie pojawiło się kilka serduszek, wszystkie zielone, i roześmiałam się na głos, po czym szybko zakryłam usta dłonią.
Alex
Będę musiał po ciebie przyjechać tej nocy, jeśli będziesz tak dalej robić.
Chwilę potem przysłał swoje zdjęcie – na łóżku, bez koszulki, z bardzo wyraźnym zarysem prowadzącym do góry jego piżamowych spodni. Żołądek mi zadrżał na widok jego gołej klatki piersiowej, z kępką włosów na mięśniach piersiowych oraz cienką linią biegnącą w dół brzucha aż do spodni.
Ja
To groźba czy obietnica?
Nie minęło nawet trzydzieści sekund po wysłaniu wiadomości, gdy telefon zadzwonił. Odebrałam i przyłożyłam do ucha, siadając na blacie.
—I jedno, i drugie — powiedział chrapliwie. — To obietnica, że pokażę ci, co mi robisz, i groźba, że zobaczysz, dokąd prowadzą takie wiadomości.
Dłoń zsunęła mi się po brzuchu do krocza, powoli je muskając. — Całą noc będziesz miał mnie samą w swoim hotelowym pokoju — wyszeptałam do słuchawki. — Jesteś podekscytowany?
Zachichotał nisko i ochryple, a moje serce zabiło boleśnie mocno. — A czemu miałbym nie być? Chciałem cię tutaj dzisiaj, ale odmówiłaś.
—I zobacz, nie dostałbyś tego zdjęcia, gdybym była dziś z tobą.
—Nie, wtedy dostałbym je na żywo.
O. Miałam nadzieję, że go nie rozczaruję. — Będziesz zły, jeśli powiem ci, że jeszcze nie jestem na to gotowa?
—Chloe — powiedział stanowczo. — Już ci mówiłem, że poczekam, aż będziesz gotowa. Ale mogę sobie fantazjować, a zdjęcia tylko to podkręcają.
O rany, bolała mnie już cała twarz od tego uśmiechu. — Fantazjujesz o mnie?
—Wróciłem prosto do hotelu w piątek i przez całą noc myślałem o tobie w tej małej sukience.
Docisnęłam palce do swojej kobiecości, wsuwając je między wargi i czując, jak wilgoć zaczyna je pokrywać. — A teraz będziesz myślał o mnie kompletnie nago?
„Nie, zamierzam wyobrażać sobie, że sam cię rozbieram, żebym mógł się tobą nacieszyć powoli.” Zawahał się, a moje palce zamarły. „Słyszę twój ciężki oddech.”
O kurwa. „Czy jest z tym jakiś problem?” zapytałam wyniośle.
„Nie do końca, ale może powiesz mi, co robisz, że tak ciężko oddychasz?”
„Rozmawiam z tobą,” droczyłam się. „Cóż innego mogłabym robić?”
Zaśmiał się. „Rozmowa ze mną nie wymaga użycia obu rąk. Włącz kamerę.”
Telefon zapiszczał tuż po tym, jak to powiedział, więc odsunęłam go od ucha i zobaczyłam, jak próbuje zmienić rozmowę na wideo. Przyjęłam połączenie i patrzyłam, jak pojawia się w kadrze, siedząc na łóżku naprzeciwko — jak zgadywałam — swojego laptopa, opierając się o tapicerowany zagłówek z ręką spoczywającą na udzie.
Jego włosy były potargane, sterczące, a on sam wyglądał na zmęczonego. Ojej. Pewnie był wykończony, ale mimo to został, żeby ze mną porozmawiać. Nie chciałam się powstrzymywać przy nim, więc oparłam się o lustro i odsunęłam telefon, by mógł lepiej widzieć moje ciało.
Alex uśmiechnął się zadziornie. „Masz jeszcze jakieś inne kolczyki?”
Odruchowo spojrzałam na mój pępek, gdzie z niedawno zrobionego przekłucia zwisał mały brelok w kształcie czterolistnej koniczynki. „Nie, ale prawie przekłułam sobie sutki. Powiedziano mi, że mogę zrobić, co chcę, byle nie na twarzy.”
Tym razem jego śmiech był głośny i zaskoczony. „Zawsze robisz to, co ci każą?”
„Ani trochę.”
„A jeśli powiedziałbym ci, żebyś się dla mnie dotknęła?”
Moja dłoń objęła pierś i zaczęła bawić się sutkiem. Nie czekałam, aż mi coś każe — mogłam mu pokazać, co sprawia mi przyjemność.
Dłoń Alexa na chwilę mocniej zacisnęła się na napiętych piżamach, gdy masował się po sobie, a jego spojrzenie było cały czas skupione tylko na mnie. Przesunęłam się dalej, opierając jedną nogę na krawędzi, podczas gdy druga ręka powędrowała niżej.
„Tego właśnie chcesz?” spytałam, starając się brzmieć słodko i niewinnie.
Jęknął i wsunął rękę do spodni, chwytając swojego kutasa bez skrępowania, aż w końcu go wyjął, żebym mogła go zobaczyć. „Dokładnie tego chcę, mała. Nie przestawaj, pokaż mi, jak się bawisz.”
Cisza w łazience sprawiała, że mój oddech wydawał się jeszcze głośniejszy. Gdy odchyliłam głowę, miałam wrażenie, że stłumione westchnienie rozchodzi się echem, wibrując na mojej skórze, podczas gdy palce tańczyły wokół łechtaczki.
Paliłam się pod jego spojrzeniem — nawet przez telefon czułam, jak ogarnia mnie to uczucie, skupiając się na moich piersiach, twardych sutkach i tym, jak wolna dłoń pieszczotliwie muska moją łechtaczkę. Gdy ponownie otworzyłam oczy, Alex powoli się masturbował, a główka jego penisa lśniła obscenicznie, ociekając preejakulatem po jego dłoni.
Na widok jego rozmiaru zaschło mi w ustach. W życiu widziałam na żywo zaledwie trzy, a jeśli mam być szczera, dwa i pół, a ostatni raz widziałam rok temu — i na pewno nie był taki duży. Nie wiedziałam, czy to dlatego, że Alex był starszy, czy po prostu miałam teraz szczęście, ale zdecydowanie czułam się wybrana, mogąc go tak oglądać.
Wsunęłam palce głęboko w swoją cipkę i jęknęłam, gdy natrafiłam na punkt G, prawie wypuszczając przy tym telefon z dłoni.
„Kurwa,” jęknął Alex. „Pokaż mi, jak dochodzisz, kochanie.”
Byłam już za daleko, by zrobić cokolwiek innego, ale jego słowa jeszcze bardziej mnie nakręciły. Moje palce poruszały się w szalonym tempie, a ja rozłożyłam nogi szerzej. Dyszałam i ledwo mogłam utrzymać oczy otwarte, by patrzeć, jak on się masturbuje.
Gorąco w moim brzuchu rosło, a wilgoć sprawiała, że dłoń ślizgała mi się coraz mocniej, ciało napinało się z każdą chwilą. Doszłam sekundę przed Alexem, czując jak napięcie pęka we mnie jak gumka, a ja zgięłam się wpół z wysokim jęknięciem. On wciągnął gwałtownie powietrze i w ostatniej chwili zobaczyłam, jak kończy, jego sperma tryskała grubymi strugami na klatkę piersiową, aż w końcu spłynęła po jego dłoni.
Moje uda drżały, powoli je opuściłam, krzywiąc się na skurcz mięśni w tej pozycji. Alex przez chwilę leżał bez ruchu, oboje łapaliśmy oddech, a ja zaczęłam się trząść, uświadamiając sobie, jak zimno tu jest, teraz gdy nie oślepiała mnie już żądza.
Zeskoczyłam z blatu, odłożyłam telefon i znów się ubrałam, tym razem narzucając też szlafrok z tylnej strony drzwi. Gdy ponownie sięgnęłam po telefon, Alex właśnie kończył się wycierać, z uśmiechem z przekrzywionymi wargami.
„Musimy to zaplanować wcześniej, żebym nie nabawiła się skurczu mięśni,” powiedziałam, krzywiąc się, gdy rozmasowywałam obolałe udo.
„To by zabiło spontaniczność,” odparł. „Tak jest ciekawiej.”
Przewróciłam na niego oczami, ale tylko szerzej się uśmiechnął, zupełnie niewzruszony. „No dobra, to było więcej, niż planowałam na dziś, a teraz idę spać.”
„A nie chcesz wiedzieć, co ci kupiłem?”
O! Nie mogłam uwierzyć, że prawie zapomniałam. „Nie, czekaj, chcę wiedzieć!”
Sięgnął poza kadr i przyniósł przed kamerę jasnoniebieskie pudełko od Tiffany’ego. Nie! Prawie szczęka mi opadła — nie wierzyłam, że naprawdę mi coś takiego kupił. Jeszcze nie. „Chyba żartujesz, prawda?”
Uniósł brew i spojrzał na prezent. „Czyli nie chcesz ładnych rzeczy?”
„Nie, oczywiście, że chcę!” zaprotestowałam. „Po prostu—nie wiem—” urwałam i bezradnie rozłożyłam ręce. Co mogłam powiedzieć?
Alex odstawił pudełko na bok, uśmiechając się jeszcze szerzej. „Nie zobaczysz go do jutra, więc idź spać i daj mi znać, zanim wyjdziesz.”
Skinęłam głową. „Dobrze, obiecuję.”
„Dobrze.” Przerwał, ziewając głośno i pocierając twarz. „Dobranoc, Chloe.”
„Dobranoc, Alex.”
Posłałam mu całusa, a on pomachał, czekając, aż to ja pierwsza się rozłączę. Nie chciałam, ale byłam wykończona i wiedziałam, że im szybciej pójdę spać, tym szybciej zobaczę go naprawdę. Chciałam, żeby był tu teraz, żebyśmy mogli się wtulić w jego ogromne łóżko, żebym znów poczuła jego ciało na swoim. Całego jego; chciałam, żeby mnie obejmował, jakby nie chciał już nigdy puścić. Choć wiedziałam, że częściowo to dlatego, że był ode mnie o głowę wyższy i lubiłam to uczucie bycia małą i trzymaną przez niego.
Westchnęłam z rezygnacją i wróciłam do sypialni, gdzie Jazmin tuliła się do moich poduszek. Musiałam się dziś zadowolić nią, ale jutro zamierzałam nacieszyć się Aleksem do woli.
Przesuń w górę, aby kontynuować
