passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Alpha King's Heart - Rozdział #6 - autor mercy simani

The Alpha King's Heart

/

Rozdział 6

Rozdział 5 Jej Zapach

Z perspektywy Wyatta

Należała do mnie i, o Bogini, była jeszcze piękniejsza niż się spodziewałem. Z jej długimi, truskawkowo-blond włosami i tymi ametystowymi oczami o wyjątkowym kolorze, musiałem się powstrzymywać, żeby nie wziąć jej tu i teraz. Moja partnerka była oszałamiająca. Pomyśleć, że wcześniej nie chciałem żadnej; teraz nie mogłem wyobrazić sobie życia bez niej.

Adira, moja Adira. Po latach nadziei i modlitw o ponowne spotkanie, była tutaj w moich ramionach. Wątpiłem, czy mnie pamięta, bo była dzieckiem, gdy ostatnio ją widziałem; byliśmy wtedy tylko dziećmi.

Moja matka i jej były najlepszymi przyjaciółkami od dzieciństwa, ale rozdzieliły się, gdy dołączyły do różnych watah. Pewnego dnia ciocia Meryl odwiedziła nas ze swoją córeczką. Adira miała tylko pięć lat, a ja dwanaście, ale dobrze się dogadywaliśmy. Pamiętam niepokój, który pojawił się w moim żołądku, gdy wyjeżdżały.

"Czy może tu zostać?" zapytałem matkę. Uśmiechnęła się i pokręciła głową. "Nie, kochanie. Może gdy będziesz starszy, będziesz mógł ją odwiedzić" powiedziała mi matka. Kiwnąłem głową i oddałem Adirę jej matce. Mała Adira tak mocno trzymała moją koszulę i płakała; chciała ze mną zostać.

W końcu się rozstaliśmy i często o niej myślałem. Ale z czasem ten dzień stał się niewyraźny i mój umysł przekonał mnie, że to był tylko sen, dopóki nie znalazłem jej ponownie. Nie mogłem zapomnieć tych oczu.

Poruszyła się lekko w moich ramionach i dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że śpi. Wyniosłem ją z sali, podczas gdy wiele oczu obserwowało nas z podziwem, a kobiety zazdrościły jej.

Adira nie była popularna i mogłem stwierdzić, że nie traktowano jej dobrze, po tym jak na nią patrzyli. Ale to miało się teraz zmienić.

"A ten szczeniak, jak jej dotykał" warknął mój wilk, Rolf. Ogarnął mnie gniew, gdy to sobie przypomniałem; dotykał jej, jakby miał do niej jakieś prawa. Mój wilk warczał w mojej głowie. Nasza partnerka była moja i tylko moja.

Powiedziano mi, że nasze pokoje są przygotowane i nie chcąc jej budzić, delikatnie położyłem ją na łóżku. Obserwowałem jak śpi przez chwilę, zanim złożyłem długi pocałunek na jej czole.

'Nie rozpoznała nas.'

Miała dwadzieścia lat, a jednak nigdy się nie przemieniła, mimo że jej wilk już się pojawił. Przypomniałem sobie, jak jej oczy błyszczały charakterystycznym fioletem, gdy nasze spojrzenia spotkały się z bliska. Była tylko jedna linia krwi z takimi oczami: Księżycowe Wilki. Poproszę matkę, żeby powiedziała mi więcej o dziedzictwie Wade'ów.

Wyszedłem z pokoju i zszedłem do hal. Ten sukinsyn, Mars, zabił dwóch delegatów. Otworzyłem drzwi do sali konferencyjnej, a oni wszyscy wstali, kłaniając się nisko. Usiedli dopiero, gdy ja to zrobiłem.

"Mam nadzieję, że masz dobry powód, by zabić tych dyplomatów" spojrzałem na Alfę. Wydawał się niespokojny, ponieważ aura wokół mnie była dominująca i tłumiła ich wilki.

"Nie zabiliśmy ich, mieli wypadek. Napisaliśmy to w raporcie, mój królu" powiedział Mars, a ja zwęziłem na niego spojrzenie.

"Pieprzony gówniany raport! Ci delegaci zostali wysłani, by dowiedzieć się, co się stało z Wade'ami i usłyszeć od ciebie szczegółowo, jak i dlaczego zostali zabici bez wiedzy parlamentu."

Ta wataha stawała się podejrzana. Około roku temu dowiedzieliśmy się, że zabili betę i jego partnerkę. Wysłaliśmy więc ambasadorów do zbadania sprawy, ale nigdy nie wyszli żywi. Wataha twierdziła, że był wypadek i ambasadorzy zginęli. Plus, siłą przejęli sąsiednią watahę.

"My... cóż, usłyszeliśmy eksplozję, gdy opuszczali watahę, i pobiegliśmy na miejsce, ale było za późno, bo ich pojazd stanął w płomieniach" wyjaśnił Beta Steven. Był podejrzanym człowiekiem, który wydawał się pożądać władzy. Czyżby miał coś wspólnego z tym, co spotkało Wade'ów?

"Ale minęły trzy lata od śmierci poprzedniego bety. Dlaczego teraz prowadzicie śledztwo?" zapytał syn Alfy. Spojrzałem na niego gniewnie, a on wyraźnie zesztywniał.

"Ponieważ dzieje się tu coś podejrzanego i ostatnio sprawiacie problemy" powiedział Jett, krzywiąc się na młodego Alfę.

"Nie rozumiem."

"Przejmowanie okolicznych watah? Czy ty sobie kurwa żartujesz!" ryknąłem.

"Nie, oni pierwsi zaczęli sprawiać nam problemy."

"A rozwiązaniem jest zabicie Alfy i przejęcie ich watahy?" zapytałem.

Dalej wyjaśniali swoje działania w sposób, który nie miał dla mnie sensu. Z każdą minutą robiłem się coraz bardziej zły i zmęczony. Trzeba będzie się nimi zająć później.

"Moja partnerka, opowiedzcie mi o niej" zapytałem cicho, a twarze wszystkich zbladły. W pomieszczeniu zapanowała grobowa cisza. Zastanawiałem się, dlaczego zachowują się tak dziwnie.

"Mam powtórzyć?" warknąłem, a Alfa odchrząknął, żeby przemówić.

"Cóż, nazywa się Adira Wade, a jej ojciec był zdrajcą betą" powiedział, a ja zawarczałem na niego.

"To rozpieszczona dziewczyna, która sprawia nam kłopoty" dokończył beta z grymasem na twarzy.

"Dlaczego usługiwała, skoro ma wysoką rangę?" zapytał Aspen.

"Chyba widziałem, jak jeden z jej rówieśników ją prowokował" powiedział mój gamma, Jett.

"Cóż, ona... um... wykonuje pewne prace dla watahy, jak... jak wszyscy inni" wyjąkał.

"A co do znęcania się, cóż, ona się broni, jest jedną z naszych najlepszych wojowniczek."

Zaśmiałem się bez humoru.

"Więc pozwalacie, żeby się nad nią znęcali, bo jest wojowniczką, co do kurwy?" powiedział Aspen, kręcąc głową. Byłem wściekły.

"Jej rodzice byli zdrajcami watahy, więc nie możesz oczekiwać, że będzie traktowana jak każdy inny członek. Obawiamy się, że może-" nie pozwoliłem mu dokończyć zdania. Przycisnąłem go do ściany, dusząc.

"Czy uwięziliście ją po śmierci rodziców?" Jego twarz zbladła jeszcze bardziej, gdy o to zapytałem. Zauważyłem też kilka starych blizn na jej ciele.

"Nie, nie zrobiliśmy tego, Królu Wyatt. Tylko ją przesłuchaliśmy i wypuściliśmy, gdy nie znaleźliśmy dowodów" wykrztusił.

"Ale pozwoliliście waszej watasze traktować dwudziestolatkę jak śmieci" warknąłem.

"Mój królu, to nie tak. Tak, zdarzały się incydenty z jej rówieśnikami, ale wszystkie strony zostały ukarane" wyjaśnił Beta Steven drżącym głosem. Twarz Alfy zrobiła się już sina i rzuciłem nim o krzesło. Wylądował na podłodze z satysfakcjonującym hukiem.

Wyszedłem z pokoju i udałem się do sypialni dla gości, gdzie była moja partnerka. Znalazłem ją śpiącą w pozycji, w której jej nie zostawiłem.

Zakład, że zajmie więcej niż połowę łóżka. Zaśmiałem się i pogłaskałem jej włosy. Po zimnym prysznicu położyłem się z nią do łóżka i pozwoliłem, by jej zapach ukołysał mnie do snu.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 6 Możesz Płakać

Silne, długie ramiona trzymały mnie mocno, i choć starałam się z nich wyślizgnąć, nie mogłam. Westchnęłam i wdychałam jego zapach, który był pociągający, jak zapach świeżo skoszonej trawy. Uważałam to za okazję, by przyjrzeć się temu mężczyźnie, mojemu partnerowi. Wciąż nie mogłam w to uwierzyć. Moje palce głaskały jego twarz; miał zarost, który dobrze mu pasował, oraz wysokie kości policzkowe. Jego czarne włosy były ładne, a ja nie mogłam się powstrzymać od przejechania po nich palcem. Skierowałam się do jego ust; miały kuszący odcień wiśni, a ja zapragnęłam je pocałować. Podskoczyłam, gdy jego oczy nagle się otworzyły, a na jego ustach pojawił się lekki uśmiech.

"Dzień dobry," przywitał się.

"Dzień dobry," odpowiedziałam, próbując wstać z łóżka, ale on trzymał mnie mocno, sprawiając, że serce biło mi jak szalone, gdy lekkie mrowienie przeszywało moje ciało. Spojrzał na mnie swoim onyksowym spojrzeniem, przyglądając się mi, a ja przełknęłam, utrzymując z nim kontakt wzrokowy.

"Czy mnie przyjęłaś?" Jego głos był męski i głęboki, sprawiając, że zadrżałam. Mój wzrok spoczął na jego nagim torsie, a ja przełknęłam ślinę. Podniosłam rękę i dotknęłam go, zanim skinęłam głową. Był pewny siebie i wiedział, jak oszałamiająco przystojny był. Przyłożył swoje wiśniowe usta do mojego czoła. Gest wydawał się niewinny, ale prawie mnie wzruszył, gdy poczułam aurę czystości wokół niego. Od dziecka potrafiłam odczytywać aury i dlatego nie bałam się innych. Moi rodzice mówili, że to rzadkie i musiało się to zdarzyć, ponieważ byłam jednym z wyjątkowych wilków urodzonych pod pełniokrwistym księżycem raz na dekady.

"Czy wszystko w porządku?" Wyatt zauważył mój przygnębiony stan.

"Tak."

Wyatt McMillian. Alfa Alf. Był najpotężniejszym człowiekiem chodzącym po ziemi i był czczony za swoją notoryczność. Jak mógł być moim partnerem? Może się pomylił, ale wszystko się wyjaśni przy następnej niebieskiej pełni.

"Muszę iść," szepnęłam. Zmarszczył brwi, a wyglądał jeszcze przystojniej, gdy się marszczył. Niechętnie mnie puścił, a ja wstałam z łóżka. Sprawdziłam cyfrowy zegar, który pokazywał godzinę 09:00.

"Dlaczego się spieszysz?" Zawarczał, zakładając koszulę na nagi tors.

"Muszę sprawdzić, co u Lucasa," powiedziałam. Wyciągnął do mnie rękę, a ja ją ujęłam. Wyszliśmy z luksusowego pokoju gościnnego. Czułam na sobie wiele oczu, ale utrzymywałam ich spojrzenie. Bliźniacy patrzyli na mnie z irytacją, podczas gdy inni wpatrywali się z zazdrością i zawiścią. Chciałam już tylko iść do swojej chaty. W przeciwieństwie do większości z nich, Lucas i ja mieszkaliśmy w chacie niedaleko domu stada.

Gdy wyszliśmy z domu, stanęliśmy twarzą w twarz z Graysonem i Stacy. Zatrzymałam się, co spowodowało, że król też się zatrzymał. Stacy rzuciła mi złowrogie spojrzenie, zanim udawała uśmiech, ale ja się nie uśmiechnęłam. Moje oczy spotkały się z mężczyzną obok niej; patrzył na mnie, a jego zazdrość była widoczna, gdy spoglądał na nasze złączone ręce. Prawie poczułam się winna i próbowałam się wycofać, ale król zawarczał i mocniej uścisnął moją dłoń.

Dwóch wilków przed nami opanowało się i ukłoniło nisko przed swoim królem, który nawet nie zauważył mnie.

"Dzień dobry, Królu Wyatt," powitał Grayson, próbując brzmieć radośnie, ale na próżno. Król przeszedł obok nich, a ja poszłam za nim, zostawiając Graysona i Stacy stojących tam.

Szliśmy przez kilka minut, nie rozmawiając. Czułam się coraz bardziej nieswojo, ponieważ wydawał się na mnie zły.

"To tutaj," powiedziałam, wskazując na mój uroczy dom. Była to najmniejsza chata w stadzie, ale to był nasz dom. Była zadbana i utrzymana w dobrym stanie.

"Dlaczego mieszkasz tutaj, a nie w domu stada?" zapytał, patrząc na dom z dezorientacją.

"Cóż, nie jestem lubiana w tym stadzie," postanowiłam powiedzieć mu prawdę.

"Czy cię źle traktują?" silna aura ponownie go otoczyła, a ja się odsunęłam. Był naprawdę przerażającym człowiekiem.

Wziął głęboki oddech, chowając twarz w mojej szyi. Mój zapach go uspokoił.

"Nie," z powodu jego zachowania musiałam skłamać, bo mógłby tam pójść i zabić Alfę. Uśmiech pojawił się na moich ustach na myśl, że był zły na moje stado za złe traktowanie mnie.

"Alfa powiedział, że moi rodzice byli zdrajcami stada, więc ich zabili, a mnie nienawidzą za to, że jestem ich dzieckiem," wzruszyłam ramionami, udając, że mnie to nie obchodzi. Jego oczy wpatrywały się we mnie, pozbawione emocji, ale po jego zaciśniętych szczękach wiedziałam, że jest zły.

"Jesteś córką Meryl i Bena," wyszeptał, głaszcząc mnie po policzku palcami.

"Znałeś moich rodziców?" zapytałam zaskoczona. Moi rodzice byli dość znani, ponieważ byli silni, a oboje pochodzili z linii silnych beta, co było rzadkością dla pary. Zwykle bety były łączone z wojownikami lub gamma.

"Znałem ich; kiedyś pomogli mojej matce i mnie."

"Moi rodzice nie byli zdrajcami," wykrztusiłam, a on skinął głową.

"Wiem o tym. Byli dobrymi ludźmi, a ktoś po prostu działał przeciwko nim," powiedział, obejmując moją twarz. Łzy napłynęły mi do oczu na myśl o nich i tym, jak wszystko się zmieniło od ich śmierci.

"Możesz płakać," powiedział łagodnie, a jakby nacisnął pilota, łzy spłynęły mi po twarzy, a on przyciągnął mnie do siebie.

"Adira!" Rozległ się gniewny głos, a ja wyrwałam się z objęć Króla Wyatta.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 7 Prawda

Gwałtownie odwróciłam się i zobaczyłam Graysona, który stał tam, wyglądając na wściekłego, jakby chciał zaatakować króla Alfy. Wyatt zasłonił mnie sobą i podszedł ostrożnie do Graysona.

"Do kogo się tak odzywasz?" warknął. Stacy podbiegła do męża w towarzystwie kilku strażników. Kilkakrotnie ukłoniła się przed królem i powiedziała: "Wybacz mu, Wasza Wysokość. Wziął jakieś tabletki, które mu szkodzą."

Rzeczywiście, Grayson był pod wpływem czegoś i ledwo trzymał się na nogach, ale jego czerwone oczy były skierowane na mnie i wyglądał, jakby płakał.

"Cholerny szkodnik, ja się nim zajmę" powiedział Wyatt, ale złapałam go za rękę. Przechylił głowę i nasze spojrzenia się spotkały. Pokręciłam głową, a jego oczy natychmiast złagodniały.

"Proszę, pomóżcie mi go zaprowadzić do środka" szepnęła Stacy do strażników.

"Nie, chcę z nią porozmawiać... to ważne, proszę" bełkotał Grayson. Strażnicy zaciągnęli go z powrotem do domu watahy mimo jego oporu. Stacy ponownie ukłoniła się przed królem Alfy.

"Wybacz mu, leki które wziął były przepisane przez lekarza watahy, ale przedawkował je... oczywiście przypadkowo" Stacy jak zawsze wymyślała wymówki dla wybryków i dziecinnego zachowania Graysona. Przepisane leki, serio? Dziewczyno, daj spokój.

Wyatt odprawił ją skinieniem głowy i delikatnie pogłaskał moje włosy, uspokajając mnie.

"Adira" powiedział poważnie. Moje imię brzmiało tak seksownie, gdy je wymawiał.

"Nikt już nigdy cię źle nie potraktuje. Osobiście rozprawię się z każdym, kto nie okaże szacunku mojej królowej" powiedział uroczyście, a ja uwierzyłam w każde jego słowo. Tylko kiwnęłam głową i wzięłam go za rękę.

"Zrobię ci śniadanie, jeśli nie masz nic przeciwko" zaproponowałam, a on uśmiechnął się złośliwie, sprawiając, że moje serce zadrżało.

"Co?"

"Nic, i choć bardzo chciałbym wejść i zjeść to, co ugotujesz, mam spotkanie" powiedział. Westchnęłam i pomachałam mu, ale on nie odwrócił się, żeby odejść. Zamiast tego patrzył ponad moim ramieniem. Odwróciłam się i podążyłam za jego wzrokiem do okna. Lucas stał tam, patrząc na nas z marsową miną.

"To Lucas. Jestem pewna, że jest zły, że nie zadzwoniłam wczoraj wieczorem" powiedziałam, a on pomachał do chłopca, ale mój brat nie zareagował.

"Mam przeczucie, że mnie nie polubi."

"Jest po prostu zły. Lepiej pójdę i udobrucham go jajkami z bekonem" powiedziałam.

"Idź" ponagliłam go. Kiwnął głową i odwrócił się, żeby odejść, nie zaszedł daleko, gdy odwrócił się, by pomachać mi.

"Pa, mały ptaszku."

"Nieee" krzyknęłam. Nie on też!

"Jett i Aspen opowiedzieli mi, co się stało tamtej nocy" drażnił się. Zatkałam uszy i pobiegłam do domu. Czy powiedzieli mu, jak spadłam z drzewa?

Wyatt nie wydawał się tak brutalny i bezduszny jak król Alfa, o którym ludzie mówili. Wydawał się całkiem normalny.

"On nie jest normalnym wilkiem, Adira. Musiałem użyć całej swojej siły, żeby przed nim nie uciec. Możesz tego nie czuć tak mocno jak ja, ale to bardzo potężny człowiek, a jego aura jest mroczna i burzliwa."

"Jestem głodny" odezwał się mój brat.

"Przepraszam, kochanie. Zemdlałam" powiedziałam.

"Piłaś?"

"Nie, byłam po prostu zbyt zmęczona i zasnęłam. Dlatego nie zadzwoniłam."

Perspektywa Wyatta

Wziąłem prysznic i przygotowałem się na dzień. Gdy tylko wyszedłem z pokoju, mój beta i gamma czekali na zewnątrz.

"Tak, dowiedzieliście się czegoś o Adirze Wade?" zapytałem, a nagle podłoga wydała się dla nich bardzo interesująca.

"Aspen, Jett, odpowiedzcie na moje pytanie, teraz" nalegałem.

"Wyatt, pytaliśmy i tak, była wykorzystywana zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Była też więziona i torturowana przez ponad sześć miesięcy po egzekucji jej rodziców" zaraportował Aspen.

"Było źle, Wyatt. Trzymali ją nawet w izolatce, to silna dziewczyna" dodał Jett. Byłem cholernie wściekły. Nie tylko zabili jej rodziców, ale też ją krzywdzili.

"Chcę, żeby wszyscy za to zapłacili. Chcę nazwisk wszystkich jej oprawców, wszystkich. Bez względu na to, jak błaha była sprawa" rozkazałem.

Poszli za mną, gdy maszerowałem do biura Alfy. Dotarłszy do jego biura, pchnąłem podwójne drzwi, a on wstał. Spojrzałem na niego gniewnie, a sukinsyn się trząsł.

"Mój... Mój królu, nie musiałeś przychodzić. Wystarczyło po mnie posłać, a przybiegłbym do ciebie" wyjąkał, podchodząc do mnie. Byłem zaskoczony, że się odważył. Mars był tchórzem, wszyscy o tym wiedzieli, mimo że udawał pompatycznego i potężnego przed innymi.

"Skłamałeś swojemu królowi, ty skurwysynu!"

"Nie rozumiem" powiedział, wycierając twarz białą chusteczką. Mars pocił się jak świnia.

"Pozwoliłeś swojej watasze znęcać się, maltretować i torturować moją partnerkę przez lata" wyplułem.

"To... to nie tak. A... a poza tym, przesłuchanie jej po zdradzie rodziców to część procedury watahy" wyjąkał.

"A zamknięcie jej i torturowanie, żeby przyznała się do czegoś, co nie było prawdą?"

"Ja tylko... my tylko... nie chcieliśmy narażać watahy" mężczyzna nie potrafił nawet sformułować spójnych zdań. "Po prostu nie chcieliśmy cię zdenerwować, dlatego ukryliśmy prawdę."

"Nie chciałem cię zdenerwować, a to co się stało..."

"Czy on wygląda teraz na szczęśliwego?" przerwał mu Aspen, patrząc gniewnie na mężczyznę, który spojrzał na niego ze strachem.

"Wybacz mi, sir, to był mój błąd" powiedział Mars. Cieszyłem się, widząc go takiego, tak pokornego i żałosnego, bo jest nikim.

"Musisz zostać ukarany, nie tylko za kłamstwo wobec mnie, ale za wszystkie zbrodnie, których dopuściłeś się wobec Adiry" oświadczyłem. Jego oczy wyszły na wierzch i potrząsnął głową.

"Nie, Królu Wyatt, zawsze chroniłem tę dziewczynę. Mimo że wszyscy członkowie watahy żądali jej wygnania, umieściłem ją w dobrym domu, gdzie mogła opiekować się bratem i być z dala od domu watahy, gdzie spotykało ją złe traktowanie."

"Chcesz, żebym ci przyklasnął za to? Jako Alfa musisz chronić wszystkich w swojej watasze!" warknąłem, czując narastającą złość. Rolf chciał rozszarpać tego człowieka na strzępy. Nienawidził, że nasza piękna partnerka nie była traktowana właściwie z powodu oskarżeń wobec jej rodziców.

"Masz rację, nie poradziłem sobie z sytuacją tak, jak powinienem" kontynuował, ale już nie słuchałem jego błagań. Poleciłem więc mojemu Becie i Gammie, by pokazali mu piekło na polu treningowym. Podkreśliłem, że mogą spowodować trwałe obrażenia.

'Chcę, żeby każdy, kto skrzywdził moją partnerkę, zapłacił' powiedziałem przez więź umysłową. Jett był więcej niż szczęśliwy, by się zgodzić, torturowanie przestępców było jego ulubionym zajęciem.

Opuszczając biuro Marsa, poszedłem zająć się pracą. Mój wilk nalegał, żebym poszedł do mojej partnerki, ale oparłem się pokusie. Do wieczora słyszałem tylko krzyki i jęki bólu niektórych członków watahy.

Postanowiłem pójść na pola treningowe, gdzie dziesięciu moich ludzi torturowało każdego, kto miał cokolwiek wspólnego z krzywdzeniem mojej partnerki. Uśmiechnąłem się złośliwie, gdy zobaczyłem syna Alfy, którego imienia nie chciało mi się pamiętać, bo nie był dla mnie ważny.

"Już nie jest pod wpływem" zauważył mój wilk.

Był pobity i ledwo rozpoznawalny, jego żonie również połamano palce.

Cholera, moi ludzie są dobrzy w tym torturowaniu. Należy im się podwyżka.

'Musimy zabić tego człowieka.' Warknął Rolf. Zawarczałem, myśląc o tym, jak zachowywał się wcześniej, gdy był naćpany. To musi być ten mężczyzna, który ją porzucił, skurwysyn nawet poślubił jej najlepszą przyjaciółkę. Jego strata, mój zysk. Gapił się na mnie, a ja uśmiechnąłem się złośliwie.

"Mój królu, czy to nie za dużo?" zapytał Mars. On też nie był wyjątkiem od piekła i widzę, że się na nim wyżyli. Zignorowałem go i obserwowałem tłum.

"Co zrobiłeś" usłyszałem cichy głos za sobą.

Adira.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Alpha King's Heart

The Alpha King's Heart

160 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

160

Treść

Aa