passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Alpha King's Heart - Rozdział #5 - autor mercy simani

The Alpha King's Heart

/

Rozdział 5

Rozdział 4 Król Alfa

Alfa Król okrążył mnie, a ja zadrżałam, gdy poczułam jego nos na swojej skórze. Wdychał mój zapach, jakby był narkotykiem, od którego był uzależniony. Jego palec sięgnął pod mój podbródek i uniósł moją głowę. Jego oczy wyrażały szok i mogłam dostrzec, że był zaskoczony, ale zachował spokój.

"Jak masz na imię?" jego głos pozostał spokojny.

"A-Adira, Adira Wade," wyjąkałam, a moje serce wciąż biło w piersi tak głośno, że wszyscy w pomieszczeniu mogli je słyszeć.

"Jesteś niezwykle piękna, naprawdę przepiękna," powiedział. Moje policzki się zarumieniły. Nigdy nie uważałam się za tak piękną, jak to określił; czułam się przeciętna. Byłam szczupła i nie tak kształtna jak inne dziewczyny. Jego palce pogładziły mój policzek.

"Dlaczego jeszcze się nie przemieniłaś?"

"Ja... nie wiem, panie," mój głos brzmiał obco dla moich uszu. Większość moich rówieśników przemieniła się w wieku osiemnastu lat, ale ja nie.

"Ile masz lat, Adiro?" Moje tętno było nieregularne, i uwielbiałam, jak moje imię brzmiało w jego ustach.

"Dwadzieścia lat," wymamrotałam tak cicho, ale on to usłyszał.

"Boisz się mnie?" Zapytał. Nie odpowiedziałam na jego pytanie. Kto by się nie bał tej dominującej postaci? Miał przerażającą reputację, a ja wciąż byłam oszołomiona tą informacją.

Westchnął i wrócił na swoje miejsce, po czym przywołał mnie do wysokiego stołu. Zmarszczył brwi, gdy zawahałam się, i warknął, sprawiając, że wszyscy poczuli się nieswojo w jego mrocznej aurze. Nie chciałam go zdenerwować, więc podeszłam powoli. Ku mojemu zaskoczeniu, posadził mnie na swoich kolanach i złożył pocałunek na moim ramieniu.

Tłum był zszokowany, a mój wzrok pozostał spuszczony ku ziemi. Usłyszałam jego zimny głos: "To niegrzeczne spuszczać wzrok przed tak wieloma ludźmi. Spójrz na swoich poddanych, moja Królowo."

Moje spojrzenie najpierw powędrowało do mojego Alfy i Bety; ich spojrzenia były lodowate, sprawiając, że czułam się, jakbym zrobiła coś złego. Grayson był wściekły, ściskając nóż stołowy tak mocno, że jego dłoń zbielała, a siostry Steven wyglądały na przerażone. Uśmiechnęłam się w duchu. Byłam partnerką Króla Alfy i nikt nie mógł mnie już tak traktować, przynajmniej nie ci niekompetentni osobnicy.

Przyjęcie trwało dalej po jednym geście króla, a grobowa cisza wypełniła się rozmowami.

"Opowiedz mi o sobie, partnerko," poprosił.

"Nie ma o czym opowiadać, mój królu," odpowiedziałam.

"Zawsze jest o czym..."

"Jestem sierotą i chodziłam do college'u społecznego. Mam dyplom z nauczania i jestem wojowniczką w watasze. Pomagałam trenować młodych," starałam się mówić wyraźnie i głośno, żeby mógł mnie usłyszeć. Wciąż się go bałam.

"To imponujące. Czy masz jakichś krewnych?" zapytał, a ja przytaknęłam.

"Mam brata, Lucasa. Ma dwanaście lat i to ja się nim opiekuję," powiedziałam mu. Lucas był moim kuzynem, ale jego matka zmarła przy porodzie, więc moi rodzice adoptowali go, ponieważ nie znaliśmy tożsamości jego prawdziwego ojca.

Nalegał, żebym jadła, i dopiero wtedy zdałam sobie sprawę, że nie jadłam od wczorajszego wieczora. Wzięłam najbliższy owoc przede mną, gruszkę, która przypadkiem była moją ulubioną. Ugryzłam ją, podczas gdy on mnie obserwował. Bardzo chciałam zejść z jego kolan; to było tak zawstydzające przed wszystkimi, ale jego uścisk wokół mnie jasno dawał do zrozumienia, że nie pozwoli mi wstać.

"Jak masz na imię?" zapytałam, a on zachichotał.

"Jestem Wyatt McMillan." Jego imię było ładne i do niego pasowało. Jego palce delikatnie głaskały moje ramię, pomagając mi poczuć się swobodniej.

'Czy on jest naszym partnerem?' zapytałam mojego wewnętrznego wilka, Kirę. Ona też była zdezorientowana, ponieważ jeszcze się nie przemieniliśmy i mogłyśmy się dowiedzieć na pewno dopiero, gdy przemienię się po raz pierwszy.

'Poczekajmy na Błękitny Księżyc, ale czuję słabe iskry.' Błękitny Księżyc to czas, gdy zmiennokształtni znajdują swojego przeznaczonego partnera.

'Tak, ja też.'

Przyjęcie trwało dalej, a ja byłam zmęczona; w tym momencie nie mogłam nawet utrzymać oczu otwartych. Oparłam się o niego, gdy ogarnęła mnie ciemność.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5 Jej Zapach

Z perspektywy Wyatta

Należała do mnie i, o Bogini, była jeszcze piękniejsza niż się spodziewałem. Z jej długimi, truskawkowo-blond włosami i tymi ametystowymi oczami o wyjątkowym kolorze, musiałem się powstrzymywać, żeby nie wziąć jej tu i teraz. Moja partnerka była oszałamiająca. Pomyśleć, że wcześniej nie chciałem żadnej; teraz nie mogłem wyobrazić sobie życia bez niej.

Adira, moja Adira. Po latach nadziei i modlitw o ponowne spotkanie, była tutaj w moich ramionach. Wątpiłem, czy mnie pamięta, bo była dzieckiem, gdy ostatnio ją widziałem; byliśmy wtedy tylko dziećmi.

Moja matka i jej były najlepszymi przyjaciółkami od dzieciństwa, ale rozdzieliły się, gdy dołączyły do różnych watah. Pewnego dnia ciocia Meryl odwiedziła nas ze swoją córeczką. Adira miała tylko pięć lat, a ja dwanaście, ale dobrze się dogadywaliśmy. Pamiętam niepokój, który pojawił się w moim żołądku, gdy wyjeżdżały.

"Czy może tu zostać?" zapytałem matkę. Uśmiechnęła się i pokręciła głową. "Nie, kochanie. Może gdy będziesz starszy, będziesz mógł ją odwiedzić" powiedziała mi matka. Kiwnąłem głową i oddałem Adirę jej matce. Mała Adira tak mocno trzymała moją koszulę i płakała; chciała ze mną zostać.

W końcu się rozstaliśmy i często o niej myślałem. Ale z czasem ten dzień stał się niewyraźny i mój umysł przekonał mnie, że to był tylko sen, dopóki nie znalazłem jej ponownie. Nie mogłem zapomnieć tych oczu.

Poruszyła się lekko w moich ramionach i dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że śpi. Wyniosłem ją z sali, podczas gdy wiele oczu obserwowało nas z podziwem, a kobiety zazdrościły jej.

Adira nie była popularna i mogłem stwierdzić, że nie traktowano jej dobrze, po tym jak na nią patrzyli. Ale to miało się teraz zmienić.

"A ten szczeniak, jak jej dotykał" warknął mój wilk, Rolf. Ogarnął mnie gniew, gdy to sobie przypomniałem; dotykał jej, jakby miał do niej jakieś prawa. Mój wilk warczał w mojej głowie. Nasza partnerka była moja i tylko moja.

Powiedziano mi, że nasze pokoje są przygotowane i nie chcąc jej budzić, delikatnie położyłem ją na łóżku. Obserwowałem jak śpi przez chwilę, zanim złożyłem długi pocałunek na jej czole.

'Nie rozpoznała nas.'

Miała dwadzieścia lat, a jednak nigdy się nie przemieniła, mimo że jej wilk już się pojawił. Przypomniałem sobie, jak jej oczy błyszczały charakterystycznym fioletem, gdy nasze spojrzenia spotkały się z bliska. Była tylko jedna linia krwi z takimi oczami: Księżycowe Wilki. Poproszę matkę, żeby powiedziała mi więcej o dziedzictwie Wade'ów.

Wyszedłem z pokoju i zszedłem do hal. Ten sukinsyn, Mars, zabił dwóch delegatów. Otworzyłem drzwi do sali konferencyjnej, a oni wszyscy wstali, kłaniając się nisko. Usiedli dopiero, gdy ja to zrobiłem.

"Mam nadzieję, że masz dobry powód, by zabić tych dyplomatów" spojrzałem na Alfę. Wydawał się niespokojny, ponieważ aura wokół mnie była dominująca i tłumiła ich wilki.

"Nie zabiliśmy ich, mieli wypadek. Napisaliśmy to w raporcie, mój królu" powiedział Mars, a ja zwęziłem na niego spojrzenie.

"Pieprzony gówniany raport! Ci delegaci zostali wysłani, by dowiedzieć się, co się stało z Wade'ami i usłyszeć od ciebie szczegółowo, jak i dlaczego zostali zabici bez wiedzy parlamentu."

Ta wataha stawała się podejrzana. Około roku temu dowiedzieliśmy się, że zabili betę i jego partnerkę. Wysłaliśmy więc ambasadorów do zbadania sprawy, ale nigdy nie wyszli żywi. Wataha twierdziła, że był wypadek i ambasadorzy zginęli. Plus, siłą przejęli sąsiednią watahę.

"My... cóż, usłyszeliśmy eksplozję, gdy opuszczali watahę, i pobiegliśmy na miejsce, ale było za późno, bo ich pojazd stanął w płomieniach" wyjaśnił Beta Steven. Był podejrzanym człowiekiem, który wydawał się pożądać władzy. Czyżby miał coś wspólnego z tym, co spotkało Wade'ów?

"Ale minęły trzy lata od śmierci poprzedniego bety. Dlaczego teraz prowadzicie śledztwo?" zapytał syn Alfy. Spojrzałem na niego gniewnie, a on wyraźnie zesztywniał.

"Ponieważ dzieje się tu coś podejrzanego i ostatnio sprawiacie problemy" powiedział Jett, krzywiąc się na młodego Alfę.

"Nie rozumiem."

"Przejmowanie okolicznych watah? Czy ty sobie kurwa żartujesz!" ryknąłem.

"Nie, oni pierwsi zaczęli sprawiać nam problemy."

"A rozwiązaniem jest zabicie Alfy i przejęcie ich watahy?" zapytałem.

Dalej wyjaśniali swoje działania w sposób, który nie miał dla mnie sensu. Z każdą minutą robiłem się coraz bardziej zły i zmęczony. Trzeba będzie się nimi zająć później.

"Moja partnerka, opowiedzcie mi o niej" zapytałem cicho, a twarze wszystkich zbladły. W pomieszczeniu zapanowała grobowa cisza. Zastanawiałem się, dlaczego zachowują się tak dziwnie.

"Mam powtórzyć?" warknąłem, a Alfa odchrząknął, żeby przemówić.

"Cóż, nazywa się Adira Wade, a jej ojciec był zdrajcą betą" powiedział, a ja zawarczałem na niego.

"To rozpieszczona dziewczyna, która sprawia nam kłopoty" dokończył beta z grymasem na twarzy.

"Dlaczego usługiwała, skoro ma wysoką rangę?" zapytał Aspen.

"Chyba widziałem, jak jeden z jej rówieśników ją prowokował" powiedział mój gamma, Jett.

"Cóż, ona... um... wykonuje pewne prace dla watahy, jak... jak wszyscy inni" wyjąkał.

"A co do znęcania się, cóż, ona się broni, jest jedną z naszych najlepszych wojowniczek."

Zaśmiałem się bez humoru.

"Więc pozwalacie, żeby się nad nią znęcali, bo jest wojowniczką, co do kurwy?" powiedział Aspen, kręcąc głową. Byłem wściekły.

"Jej rodzice byli zdrajcami watahy, więc nie możesz oczekiwać, że będzie traktowana jak każdy inny członek. Obawiamy się, że może-" nie pozwoliłem mu dokończyć zdania. Przycisnąłem go do ściany, dusząc.

"Czy uwięziliście ją po śmierci rodziców?" Jego twarz zbladła jeszcze bardziej, gdy o to zapytałem. Zauważyłem też kilka starych blizn na jej ciele.

"Nie, nie zrobiliśmy tego, Królu Wyatt. Tylko ją przesłuchaliśmy i wypuściliśmy, gdy nie znaleźliśmy dowodów" wykrztusił.

"Ale pozwoliliście waszej watasze traktować dwudziestolatkę jak śmieci" warknąłem.

"Mój królu, to nie tak. Tak, zdarzały się incydenty z jej rówieśnikami, ale wszystkie strony zostały ukarane" wyjaśnił Beta Steven drżącym głosem. Twarz Alfy zrobiła się już sina i rzuciłem nim o krzesło. Wylądował na podłodze z satysfakcjonującym hukiem.

Wyszedłem z pokoju i udałem się do sypialni dla gości, gdzie była moja partnerka. Znalazłem ją śpiącą w pozycji, w której jej nie zostawiłem.

Zakład, że zajmie więcej niż połowę łóżka. Zaśmiałem się i pogłaskałem jej włosy. Po zimnym prysznicu położyłem się z nią do łóżka i pozwoliłem, by jej zapach ukołysał mnie do snu.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 6 Możesz Płakać

Silne, długie ramiona trzymały mnie mocno, i choć starałam się z nich wyślizgnąć, nie mogłam. Westchnęłam i wdychałam jego zapach, który był pociągający, jak zapach świeżo skoszonej trawy. Uważałam to za okazję, by przyjrzeć się temu mężczyźnie, mojemu partnerowi. Wciąż nie mogłam w to uwierzyć. Moje palce głaskały jego twarz; miał zarost, który dobrze mu pasował, oraz wysokie kości policzkowe. Jego czarne włosy były ładne, a ja nie mogłam się powstrzymać od przejechania po nich palcem. Skierowałam się do jego ust; miały kuszący odcień wiśni, a ja zapragnęłam je pocałować. Podskoczyłam, gdy jego oczy nagle się otworzyły, a na jego ustach pojawił się lekki uśmiech.

"Dzień dobry," przywitał się.

"Dzień dobry," odpowiedziałam, próbując wstać z łóżka, ale on trzymał mnie mocno, sprawiając, że serce biło mi jak szalone, gdy lekkie mrowienie przeszywało moje ciało. Spojrzał na mnie swoim onyksowym spojrzeniem, przyglądając się mi, a ja przełknęłam, utrzymując z nim kontakt wzrokowy.

"Czy mnie przyjęłaś?" Jego głos był męski i głęboki, sprawiając, że zadrżałam. Mój wzrok spoczął na jego nagim torsie, a ja przełknęłam ślinę. Podniosłam rękę i dotknęłam go, zanim skinęłam głową. Był pewny siebie i wiedział, jak oszałamiająco przystojny był. Przyłożył swoje wiśniowe usta do mojego czoła. Gest wydawał się niewinny, ale prawie mnie wzruszył, gdy poczułam aurę czystości wokół niego. Od dziecka potrafiłam odczytywać aury i dlatego nie bałam się innych. Moi rodzice mówili, że to rzadkie i musiało się to zdarzyć, ponieważ byłam jednym z wyjątkowych wilków urodzonych pod pełniokrwistym księżycem raz na dekady.

"Czy wszystko w porządku?" Wyatt zauważył mój przygnębiony stan.

"Tak."

Wyatt McMillian. Alfa Alf. Był najpotężniejszym człowiekiem chodzącym po ziemi i był czczony za swoją notoryczność. Jak mógł być moim partnerem? Może się pomylił, ale wszystko się wyjaśni przy następnej niebieskiej pełni.

"Muszę iść," szepnęłam. Zmarszczył brwi, a wyglądał jeszcze przystojniej, gdy się marszczył. Niechętnie mnie puścił, a ja wstałam z łóżka. Sprawdziłam cyfrowy zegar, który pokazywał godzinę 09:00.

"Dlaczego się spieszysz?" Zawarczał, zakładając koszulę na nagi tors.

"Muszę sprawdzić, co u Lucasa," powiedziałam. Wyciągnął do mnie rękę, a ja ją ujęłam. Wyszliśmy z luksusowego pokoju gościnnego. Czułam na sobie wiele oczu, ale utrzymywałam ich spojrzenie. Bliźniacy patrzyli na mnie z irytacją, podczas gdy inni wpatrywali się z zazdrością i zawiścią. Chciałam już tylko iść do swojej chaty. W przeciwieństwie do większości z nich, Lucas i ja mieszkaliśmy w chacie niedaleko domu stada.

Gdy wyszliśmy z domu, stanęliśmy twarzą w twarz z Graysonem i Stacy. Zatrzymałam się, co spowodowało, że król też się zatrzymał. Stacy rzuciła mi złowrogie spojrzenie, zanim udawała uśmiech, ale ja się nie uśmiechnęłam. Moje oczy spotkały się z mężczyzną obok niej; patrzył na mnie, a jego zazdrość była widoczna, gdy spoglądał na nasze złączone ręce. Prawie poczułam się winna i próbowałam się wycofać, ale król zawarczał i mocniej uścisnął moją dłoń.

Dwóch wilków przed nami opanowało się i ukłoniło nisko przed swoim królem, który nawet nie zauważył mnie.

"Dzień dobry, Królu Wyatt," powitał Grayson, próbując brzmieć radośnie, ale na próżno. Król przeszedł obok nich, a ja poszłam za nim, zostawiając Graysona i Stacy stojących tam.

Szliśmy przez kilka minut, nie rozmawiając. Czułam się coraz bardziej nieswojo, ponieważ wydawał się na mnie zły.

"To tutaj," powiedziałam, wskazując na mój uroczy dom. Była to najmniejsza chata w stadzie, ale to był nasz dom. Była zadbana i utrzymana w dobrym stanie.

"Dlaczego mieszkasz tutaj, a nie w domu stada?" zapytał, patrząc na dom z dezorientacją.

"Cóż, nie jestem lubiana w tym stadzie," postanowiłam powiedzieć mu prawdę.

"Czy cię źle traktują?" silna aura ponownie go otoczyła, a ja się odsunęłam. Był naprawdę przerażającym człowiekiem.

Wziął głęboki oddech, chowając twarz w mojej szyi. Mój zapach go uspokoił.

"Nie," z powodu jego zachowania musiałam skłamać, bo mógłby tam pójść i zabić Alfę. Uśmiech pojawił się na moich ustach na myśl, że był zły na moje stado za złe traktowanie mnie.

"Alfa powiedział, że moi rodzice byli zdrajcami stada, więc ich zabili, a mnie nienawidzą za to, że jestem ich dzieckiem," wzruszyłam ramionami, udając, że mnie to nie obchodzi. Jego oczy wpatrywały się we mnie, pozbawione emocji, ale po jego zaciśniętych szczękach wiedziałam, że jest zły.

"Jesteś córką Meryl i Bena," wyszeptał, głaszcząc mnie po policzku palcami.

"Znałeś moich rodziców?" zapytałam zaskoczona. Moi rodzice byli dość znani, ponieważ byli silni, a oboje pochodzili z linii silnych beta, co było rzadkością dla pary. Zwykle bety były łączone z wojownikami lub gamma.

"Znałem ich; kiedyś pomogli mojej matce i mnie."

"Moi rodzice nie byli zdrajcami," wykrztusiłam, a on skinął głową.

"Wiem o tym. Byli dobrymi ludźmi, a ktoś po prostu działał przeciwko nim," powiedział, obejmując moją twarz. Łzy napłynęły mi do oczu na myśl o nich i tym, jak wszystko się zmieniło od ich śmierci.

"Możesz płakać," powiedział łagodnie, a jakby nacisnął pilota, łzy spłynęły mi po twarzy, a on przyciągnął mnie do siebie.

"Adira!" Rozległ się gniewny głos, a ja wyrwałam się z objęć Króla Wyatta.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Alpha King's Heart

The Alpha King's Heart

160 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

160

Treść

Aa