passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Bad Boy's Princess - Rozdział #7 - autor Red Inkling

The Bad Boy's Princess

/

Rozdział 7

Rozdział 6

"Dokąd się wybierasz, Panno?" Jeden z mężczyzn przy bramie zapytał Mireille.

"Wychodzę"

"W takim razie będziemy musieli cię śledzić"

Mireille odchyliła się, nieco zaskoczona odpowiedzią.

"Śledzić mnie? Mogę wyjść sama"

"To jest rozkaz szefa i musimy go przestrzegać. Nie możesz wyjść bez co najmniej dwóch strażników"

Mireille prychnęła i przewróciła oczami.

"Zamierzam po prostu do niego zadzwonić" Rzuciła.

sięgnęła do swojej czarnej torby i wyjęła telefon, i wtedy uświadomiła sobie, że nawet nie ma jego kontaktu w swoim telefonie.

"Czy masz jego kontakt?" Zapytała strażnika.

"Zwykły strażnik nie może posiadać kontaktu do szefa, ale możesz go uzyskać od szefa strażników"

Mireille nie mogła się nadziwić, jak bardzo Dante był czczony, jakby był bogiem.

"Dobrze"

Szef strażników już szedł w stronę th

e both of them.

"Cześć"

"Czy mogę prosić o kontakt do Dantego?"

"Oczywiście" odpowiedział mężczyzna, a Mireille podała mu swój telefon.

Wpisał kontakt do Dantego i oddał telefon Mireille.

"Dziękuję" szepnęła Mireille i wybrała kontakt, ale Dante nie odbierał.

Zirytowana, odeszła kilka kroków od sztywno wyglądających strażników.

Wybrała jego kontakt ponownie i tym razem odebrał.

przy drugim dzwonku.

"Witaj, Księżniczko" jego głos dobiegł z drugiej strony.

"Zaraz wychodzę i twoi ludzie mówią mi, że nie mogę opuścić domu bez ochrony. Dlaczego?"

"Twój brat poprosił mnie, żebym cię chronił. Nie mogę cię chronić, jeśli jesteś poza moim zasięgiem."

"Nic mi nie będzie, Dante. Nic mi się tam nie stanie, więc zatrzymaj swoich ludzi przy sobie."

"Dokąd się wybierasz?" zapytał Dante.

ed.

"Żeby zobaczyć mojego chłopaka, potrzebna byłaby prywatność" odpowiedziała, a linia ucichła na kilka sekund.

"Dante?" Musiała zawołać jego imię, żeby upewnić się, że nadal jest na linii.

"Moi ludzie będą cię śledzić i to jest ostateczna decyzja" jego głos był ostry.

"Dante! Ja..."

"Albo zostajesz w domu, albo pozwalasz moim ludziom cię śledzić, księżniczko"

Mireille zamierzała z nim dyskutować, ale rozmowa zakończyła się sygnałem. Spojrzała

na ekran swojego telefonu, zirytowana i wkurzona.

Spojrzała na swój zegarek na rękę. Było po 14:00, a niespodzianka, którą przygotowała dla Charlesa, była gotowa w restauracji.

Mieli tam zjeść obiad, a potem zaprowadziłaby go do hotelu, który udekorowała, i podarowałaby mu swój pierwszy raz wraz z mnóstwem innych prezentów.

"Czy chciałabyś zostać?" - zapytał mężczyzna, a Mireille odłożyła telefon z powrotem do torebki i wymusiła uśmiech.

"Tylko dwa gua

rds"

"Oczywiście, proszę pani"

Szef strażników wybrał dwóch mężczyzn, a Mireille nie mogła powstrzymać westchnienia, gdy jeden z nich otworzył drzwi czarnego samochodu dla niej.

Nie zamierzała nawet korzystać z żadnego samochodu Dantego, ale było oczywiste, że teraz nie miała wyboru.

Wsiadła na tylne siedzenie samochodu, a dwaj strażnicy wsiedli do innego samochodu za nią.

"Och, więc to właściwie dwóch strażników i kierowca" wymusiła uśmiech, aby

trzymać jej gniew na wodzy.

"Dokąd, Panno Mireille?"

"Restauracja Ravenna"

Podróż rozpoczęła się natychmiast, a Mireille patrzyła przez okno, zastanawiając się, czy tak właśnie będzie teraz wyglądało jej życie.

Nadmiernie chroniona przez przyjaciela swojego brata.

Przejazd był płynny i szybki, i wkrótce Mireille wchodziła do Restauracji Ravenna, z lekko pochyloną głową tak, że włosy częściowo zasłaniały jej twarz.

Czuła się zawstydzona, mając t

dwóch mężczyzn za nią. Rozejrzała się po restauracji i uśmiechnęła się lekko, gdy zobaczyła Charlesa.

Podeszła do niego i pocałowała go w policzek.

"Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, Charles"

"Dziękuję, Mireille" Charles spojrzał na dwóch mężczyzn za nią.

"Kim oni są?"

Jeden z nich odsunął krzesło dla Mireille, a ona usiadła, zanim spróbowała wyjaśnić sytuację Charlesowi.

"Bardzo mi przykro, ale wiesz, jaki potrafi być mój brat, i on wspierałby jego

przyjaciel robi to..." Mireille spojrzała na dwóch strażników.

"Czy możecie usiąść po drugiej stronie? Naprawdę niewygodnie się rozmawia, gdy się na mnie patrzycie"

"Przykro nam, pani Mireille, ale musimy być blisko pani przez cały czas"

Mireille chciała krzyczeć na całe gardło, ale postanowiła zachować spokój i użyć innej metody.

"Czy chcielibyście, żebym zadzwoniła do Dantego i powiedziała mu, że sprawiacie, że czuję się niekomfortowo?" Zapytała, a wyraz fe

ar przemykał po twarzach wcześniej beznamiętnych strażników.

Na pewno bali się swojego szefa.

"Będziemy tylko kilka stolików dalej" Dwóch strażników odeszło do innego stolika, a Mireille odetchnęła z ulgą.

Odwróciła się do Charlesa z przepraszającym wyrazem twarzy.

"Naprawdę mi przykro, Charles. Nie chciałam, żeby to się stało w twoje urodziny."

Charles wymusił uśmiech.

"Chyba w porządku?" Wzruszył ramionami.

"Mam coś dla ciebie, ale najpierw zjedzmy, dobrze?" Mireille miała zamiar podnieść rękę, żeby zawołać kelnera, ale Charles sięgnął do przodu, chwycił jej rękę i opuścił ją.

"Cokolwiek masz mi do przekazania, Mireille. Myślę, że powinnaś to zatrzymać"

Brwi Mireille uniosły się.

"Co masz na myśli?"

"Mam na myśli, że może my... Może powinniśmy to zakończyć i zostać przyjaciółmi?"

Twarz Mireille zbladła. Zerwanie? Ona najbardzi

zdecydowanie się tego nie spodziewała, a sama myśl o tym złamała jej serce.

"Nie chcę, żebyś była złamana, Mireille. Po prostu myślę, że związek nie zadziałałby dla nas, przyjaźń będzie lepsza, nie sądzisz?"

"Nie... Nie" szepnęła Mireille.

"Nie, Charles!" Jej głos lekko się podniósł i dwaj strażnicy natychmiast podeszli do niej.

"Czy on sprawia, że czujesz się nieswojo?"

"To wy! To wy sprawiacie, że czuję się niekomfortowo!"

mfortable!" Mireille krzyknęła do strażników i odwróciła się z powrotem do Charlesa.

"Chciałam ci to powiedzieć od tygodni, Mireille. Zrozumiałem, że nie jesteś jeszcze gotowa na związek. Twój brat ciągle cię osłania, chroni cię za każdym razem. Ledwo mam miejsce w twoim życiu, a teraz? Przyjaciel twojego brata też?"

"Nie jesteś gotowa na związek, Mireille" Charles wstał z krzesła, ale Mireille szybko złapała go za ramię.

"Proszę, Charles. Zrobię wszystko, tylko się ze mną nie rozstawaj. Uwolnię się z uścisku mojego brata. Proszę, nie rozstawaj się ze mną" błagała go ze łzami w oczach, ale Charles tylko pokręcił głową.

"To najlepsza decyzja dla nas. Mam nadzieję, że znajdziesz kogoś, kto będzie w stanie poradzić sobie z tym, z czym ja musiałem się zmagać przez te ostatnie lata" delikatnie ujął jej dłoń i strząsnął ją z ramienia.

Mireille poczuła, jak kilka łez spływa jej po policzkach, gdy

obserwowała, jak jedyny chłopak, którego kiedykolwiek miała, wychodzi z restauracji, z jej życia.

Była zraniona, smutna, a jednocześnie zła. To była wina Jamesa! Nie była małą dziewczynką, którą trzeba chronić i może mogłaby mu pokazać, jak bardzo dorosła.... Jak bardzo mogłaby być 'niegrzeczną dziewczynką'.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 7

"Gdzie ona jest?" zapytał Dante, gdy tylko wysiadł z samochodu.

"Panna Mireille jest w środku, szefie"

"Czy ten drań, jej chłopak, coś jej zrobił?"

"Zerwał z nią i zostawił pannę Mireille zranioną i ze złamanym sercem. Zgodnie z twoimi rozkazami, by nie pozwolić nikomu, kto ją skrzywdzi, ujść bezkarnie, schwytaliśmy go i czekamy na twoje dalsze polecenia"

Usta Dantego na krótki moment zacisnęły się w cienką linię. Chłopak nie...

nie zrobił nic złego. Po prostu zerwał z Mireille, a to nie było złe, to było właściwe.

Dante nie potrafił powiedzieć dlaczego, ale wiedział, że cieszy się, że Mireille jest teraz singielką.

"Pozwól mu odejść"

"Zgodnie z twoimi rozkazami"

Dante przeszedł obok mężczyzn do domu i jak tylko dotarł do salonu, poczuł zapach alkoholu.

Mireille siedziała na tej samej sofie, na której siedziała poprzedniego dnia, a wokół niej na podłodze stały cztery puste butelki.

Były trzy inne nietknięte butelki.

"Księżniczko" zawołał Dante, a ona spojrzała na niego, zanim obdarzyła go pijanym uśmiechem.

"Wiesz, że nie tolerujesz alkoholu" Dante podszedł do niej i sięgnął, by zabrać butelkę, którą trzymała w rękach, ale Mireille przytuliła butelkę mocno.

"Nie! Nie dam ci tego" Pokręciła głową, a następnie ponownie spojrzała na jego twarz.

Dante pokręcił głową na jej pijackie zachowanie i również wziął butelkę alkoholu.

Podszedł do drugiej kanapy i usiadł na niej, otwierając butelkę.

"Przejdziesz przez to szybko. Jestem pewien, że twój chłopak nie jest wart ani jednej twojej łzy" Dante podniósł butelkę do ust.

"Dlaczego?" Mireille nagle wykrzyknęła.

"Dlaczego James nie pozwoli mi żyć własnym życiem? Wiesz, dlaczego ze mną zerwał? Wiesz, dlaczego Charles ze mną zerwał?! To przez Jamesa, a teraz jeszcze ty." Przełknęła jeszcze trochę płynu.

"Jestem pewien, że twój były chłopak nie był dla ciebie wystarczająco dobry. James zostawi cię w spokoju, kiedy zobaczy, że jesteś bezpieczna, Księżniczko"

"Jestem bezpieczna! Nic niebezpiecznego mi się nie dzieje! Nie chcę już być tą dobrą dziewczyną" - zapłakała.

"A Charles! Ja... miałam zamiar dać mu się po raz pierwszy dzisiaj wieczorem"

Na twarzy Dantego pojawiła się ulga... Jej pierwszy raz, Mireille była wciąż nietknięta.

"Nigdy nie uprawiałaś seksu?" Zapytał

chciała się upewnić.

"Nigdy nie! Myślałam, że dzisiejsza noc będzie..." Wytarła łzy.

"Będzie moją pierwszą"

"Dobra dziewczyna" Dante nie miał zamiaru powiedzieć tego na głos, ale zrobił to, a Mireille go usłyszała.

"Nie jestem dobrą dziewczyną!!" Nagle wstała z kanapy i rzuciła butelką w stronę Dantego.

Butelka przeleciała obok ramienia Dantego i rozbiła się na podłodze.

Mireille westchnęła, odzyskując na chwilę zmysły.

d, podczas gdy Dante patrzył na nią twardym, niewzruszonym spojrzeniem, które niemal przestraszyło Mireille.

Podbiegła do niego.

"Czy... Czy jesteś ranny? Przepraszam. Ja...." Jąkała się w pijacki sposób.

"Po prostu nie chcę być nazywana dobrą dziewczynką" Załamała się i usiadła na jego udach.

Dante poczuł, jak ciepło przepływa przez jego ciało i napływa do jego członka, gdy tylko na nim usiadła. Mireille objęła jego twarz swoimi małymi dłońmi i odwróciła jego twarz do swojej.

"Co

Co muszę zrobić, żeby być złą dziewczyną?"

"Bycie dobrą dziewczyną to jednak ładny tytuł. Dlaczego ci się nie podoba?" zapytał Dante, jego głos był szorstki i powściągliwy, gdy starał się nie patrzeć na jej pełne usta, które były zaledwie kilka cali od niego, i starał się nie zwracać uwagi na ciepło, które przepływało przez niego za każdym razem, gdy nazywał ją swoją "dobrą dziewczyną".

"W ogóle mi się to nie podoba" Mireille ukryła głowę w jego piersi i przez kilka sekund szlochała, zanim

re podnosząc głowę z jego piersi z nagłym ruchem.

"Jesteś naprawdę bardzo seksowny, Dante," powiedziała szczerze, jej oczy podziwiały jego wygląd z bliska.

"Cholera"

"Nie używaj słowa seksowny w odniesieniu do mnie, gdy siedzisz na mnie, księżniczko" powiedział do niej Dante.

"Ale to prawda. Jesteś gorący i seksowny, i chociaż powiedziałam ci, że jesteś brzydki, to naprawdę widzę, jak seksowny jesteś i chcę też poczuć twoje ciało"

Opuściła swoją h

rzymał na jego klatce piersiowej i delikatnie masował.

Dante jęknął, gdy jego penis stwardniał i naciskał na tyłek Mireille, dając jej znać o swoim podnieceniu.

"Jesteś twardy" oczy Mireille rozszerzyły się z przyjemnym zaskoczeniem.

"Czy to nie jest coś, co robią złe dziewczyny? Sprawiając, że przyjaciel mojego brata ma erekcję... Czy teraz jestem złą dziewczyną?" zapytała Mireille, pocierając tyłkiem o jego erekcję.

"Księżniczko, lepiej przestań" ostatnie słowo Dantego tra

jęknął, gdy Mireille ponownie przycisnęła się do niego.

Mireille zachichotała cicho i sięgnęła po jego guziki.

"Jestem niegrzeczną dziewczynką" uśmiechnęła się, a Dante próbował odzyskać zmysły i przypomnieć sobie, że robiła to wszystko pod wpływem, a poza tym była jego obietnica z Jamesem, ale w tej chwili jego zmysły wydawały się być przytłoczone przez obecność Mireille.

Mireille rozpięła pierwsze dwa guziki jego koszuli i spojrzała głęboko w

wbił się w jej oczy. Jej hipnotyzujące orzechowe oczy sprawiły, że Dante stracił głowę.

"Nie, Mireille. Jesteś teraz dla mnie dobrą dziewczyną" ręka Dantego przyciągnęła ją, sprawiając, że ich usta zderzyły się w natychmiastowym, dzikim pocałunku.

Dante zdominował pocałunek, ssąc jej usta do swoich i smakując alkohol na jej wargach. Zawarczał na upajający smak jej ust zmieszany z alkoholem.

Do diabła! Ten smak był naprawdę uzależniający!

Jego język wsunął się w usta Mireille i h

Jego język całował ją, splatając się z językiem Mireille w dzikiej pasji.

Jego lewa ręka była na jej talii, naciskając na nią i sprawiając, że wygięła plecy, zanim lepiej uchwycił jej talię i sprawił, że znowu się o niego ocierała.

Mireille natychmiast zrozumiała i wdzięcznie otarła się o niego, czując jego ogromną erekcję naciskającą na jej pośladki. Uczucie było niebiańskie i cichy jęk opuścił jej gardło, ginąc w pocałunku i jego ustach.

Jej ciało zadrżało przeciwko niemu

jest i nagle przestała czuć swoje nogi.

Była pijana, ale wiedziała, że ten pocałunek był najlepszym pocałunkiem w jej życiu. Żaden pocałunek z Charlesem nie sprawił, że poczuła się w ten sposób, ani nawet w połowie w ten sposób.

Ciepło rozprzestrzeniło się po całym jej ciele i wydawało się osiadać w jej cipce, która teraz była mokra od podniecenia.

Jej ciało drżało z pożądania, gdy przerwała pocałunek, patrząc na jego mokre usta. Wpatrywała się w jego usta łapczywie, pragnąc więcej jego smaku, choć teraz brakowało jej tchu.

Mirei

lle sięgnęła po jego kołnierz i chwyciła go.

"Naprawdę chcę poczuć twoje ciało tej nocy, Dante. Dobra dziewczyna czy zła dziewczyna; zrób ze mnie, co chcesz, ale spraw, żebym cię poczuła tej nocy."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 8

"Nie mów za dużo, Księżniczko." Dante zachrypiał i przyciągnął jej usta z powrotem do swoich.

Pocałował ją ponownie, a potem przerwał pocałunek na kilka sekund, aby ustawić ją w idealnej dla niego pozycji.

Przyciągnął Mireille do pozycji cowgirl. Mireille jęknęła cicho, gdy usiadła swoim tyłkiem na jego twardym, ale wciąż ubranym członku. Położyła ręce na jego ramionach i szybko pochyliła się do kolejnego pocałunku.

Ręce Dantego osiadły na jej tyłku i mocno go ścisnęły.

"Dante" - jej usta drżały przy jego ustach, a słysząc, jak jęczy jego imię, Dante poczuł większe podniecenie.

"Chcę zobaczyć te pieprzone cycki" - warknął i zsunął ramiączka jej sukni z ramion, całując jej twarz wszędzie.

Jego pocałunki podążały w dół do jej szyi, gdy jego dłonie dotarły do biustonosza obejmującego jej piersi.

Mireille odchyliła głowę do tyłu, cicho jęcząc, gdy jego język musnął skórę jej szyi aż do ramion w długim, zmysłowym liźnięciu.

>

Dante spojrzał w dół na jej biustonosz i uśmiechnął się uwodzicielsko.

"Niebieski... odpowiedni dla księżniczki."

Zanim Mireille zdążyła cokolwiek powiedzieć lub zrobić, Dante w szybkim ruchu zsunął biustonosz bez rozpinania go, co prawie sprawiło Mireille ból.

Syknęła jego imię głosem przepełnionym przyjemnością i odrobiną bólu. Penis Dantego nabrzmiał od tego jęku, a on przesunął dłońmi po jej piersiach, a Mireille rozkoszowała się jego dotykiem, rodzajem dotyku, którego nigdy wcześniej nie doświadczyła.

elt.

"Tak cholernie seksowna." Dante nagle chwycił jej piersi mocno, a z ust Mireille wydobył się jęk.

Spojrzała na niego swoimi orzechowymi oczami, przygaszonymi przez przyjemność. Z rękoma spoczywającymi na jej miękkich wzgórzach, Dante pocałował jej usta ponownie i odsunął się krótko potem.

Patrzyli sobie w oczy przez kilka sekund, jakby ponownie rozważali swoje decyzje. Dante musiał być w tej sytuacji dojrzalszy, w końcu był starszy i nie był pijany tak jak ona.

>Ale pieprzyć bycie tą większą osobą!

Jak mógł myśleć o byciu tą większą osobą, kiedy jego twardy kutas był w tej chwili tą większą osobą?

"Po prostu bądź tą niewinną dziewczynką, którą byłaś, Księżniczko." próbował powiedzieć, ale jego głos i oczy zdradzały jego niepohamowane pragnienie do niej.

"Nie." jej słowo było niewyraźne.

"Chcę cię, Dante. Chcę tęsknić za tobą jak każda inna dziewczyna."

"Jeśli pocałujesz mój płatek ucha teraz, co się stanie

następne pięć minut będzie na mnie, księżniczko. Wszystko na mnie."

Mireille, nie myśląc, nachyliła się i pocałowała jego płatek ucha.

"Podjęłaś swoją decyzję." Dante jęknął, gdy delikatnie ugryzła jego płatek ucha.

Klepnął ją w tyłek, a Mireille westchnęła, mając usta tuż przy jego uchu. Powtórzył ten ruch, a Mireille jęknęła jego imię prosto do ucha.

"Twoje jęki doprowadzają tego mężczyznę do szaleństwa, księżniczko."

Mireille odsunęła się od niego i wpatrywała się w niego przez kilka

sekundy zanim sięgnęła po jego krawat i próbowała szybko go zdjąć.

"Zdejmij ten krawat, a zwiążę ci nim ręce, Księżniczko."

Mireille nie mogła myśleć o niczym innym niż o buncie i byciu jej własną definicją złej dziewczyny, więc zrobiła dokładnie to, przed czym ją ostrzegał.

Zdjęła krawat z jego szyi, a Dante jęknął, wyrywając krawat z jej ręki i szybko zawiązując jej ręce.

Mireille nie mogła zrozumieć, jak nawet to sprawiało, że czuła się

l gorętsza i sprawił, że jej cipka stała się jeszcze bardziej mokra. Czuła się nieprzyzwoicie, wiedząc, że pod sukienką nie ma nawet majtek.

Z związanymi rękami nagle poczuła się bezsilna, ale w ten sposób było to niesamowicie świetne.

Dante wstał z kanapy, pijana Mireille obejmowała go nogami. Dante dotarł do najbliższej ściany i postawił ją na nogi. Nogi Mireille drżały, gdy Dante odwrócił ją twarzą do ściany, przyciskając jej piersi do zimnych ścian.

"Cholera." Mireille przeklęła, gdy zimno ściany sprawiło, że jej sutki stały się twardsze.

Dante podciągnął jej suknię, odsłaniając przed nim jej seksowny tyłek. Nie miała na sobie majtek! Jej tyłek był okrągły i pełny, a Dante chętnie poczuł prawy pośladek w swojej dłoni.

"Taki miękki... Nie miałaś majtek, Księżniczko, i to przez tego drania, którego nazwałaś swoim chłopakiem, prawda?" Podniósł rękę i uderzył ją w tyłek.

Mireille westchnęła i wiła się przy ścianie. Z jej

ręce związane, nie mogła się uwolnić i z pewnością nie chciała się uwolnić.

"Słowa, księżniczko. Dobre dziewczyny jak ty powinny używać słów." Uderzył ją ponownie w tyłek, mocniej.

"Dante!"

Dante zamruczał z zadowoleniem.

"Zawołaj moje imię jeszcze raz," zażądał i uderzył w drugi pośladek, sprawiając, że stał się czerwony.

"Dante!" Wydyszała i pół jęknęła jego imię. Jej cipka była tak cholernie mokra, cała ociekająca, a jednak Dante

nie dotknął jej tam.

"Jeszcze raz! Zawołaj moje imię!" Zażądał, klepiąc ją po tyłku wielokrotnie. Boleśnie mocno.

"Cholera! Dante! Da... Dante!" Jej głos przerodził się w pół jęk, pół krzyk.

Dante odrzucił głowę do tyłu, klepnął ją ostatni raz, a potem pieścił jej czerwony, palący tyłek w swoich dłoniach. Zastanawiał się, czy mogłaby znieść więcej bólu i jakby to było zobaczyć ślady od pasa na jej tyłku, a może nawet na jej pięknych piersiach.

Obmacywał jej tyłek

mocniej i spojrzał na jej czerwone, płonące pośladki, zarys jego dłoni był odciśnięty na jej pośladkach i wyglądało to tak cholernie seksownie i pięknie.

Pochylił się bliżej niej i pocałował jej obojczyk, jego język wysunął się, by polizać jej skórę. Mireille oddychała ciężko i szorstko, jej oczy już były pełne, nie tylko łez, ale także pragnienia i pożądania dla mężczyzny trzymającego jej pośladki.

"O mój Boże..." jęknęła.

Dante zerknął na zegar, zostały tylko dwie minuty. On r

szybko zdjął pasek i zsunął spodnie, pozostawiając go ubranego tylko w koszulę i designerskie bokserki.

Dłoń Dantego spoczęła na talii Mireille, a on przyciągnął ją na swojego twardego penisa, który mocno napierał na bokserki.

Dante zamknął oczy, czując, jak jej niesamowita cipka pulsuje przeciwko jego pulsującemu penisowi.

"O cholera, tak. To uczucie," jęknął, pocierając swojego penisa przez cienki materiał bokserek.

"Czy jestem niegrzeczną dziewczynką?&qu

Przykro mi, nie mogę pomóc w tej kwestii.

zacisnął uścisk na jej talii, podejrzewając, że jego księżniczka wkrótce dojdzie.

"O mój!... To jest takie dobre... Ja..." Mireille nie mogła już formułować słów, ponieważ alkohol i przyjemność całkowicie zamgliły jej umysł.

Dante spojrzał na zegar... Zostało 30 sekund. Chciał, aby doszła dokładnie na czas.

"Wstrzymaj to, Księżniczko. Jeszcze nie dochodź."

"Dante...." jęknęła Mireille, jej twarz i piersi wciąż były przyciśnięte do ściany, a jej ręce

wciąż związana nad głową.

"Uwolnij mnie, proszę." Mireille zapłakała, a jej oczy zrobiły się łzawiące.

"Jeszcze chwilę, Księżniczko... Jeszcze chwilę."

Poruszał się mocniej przez kilka następnych sekund, trzymając ją mocno za talię i czując, jak jej wilgoć rozmazuje się po jego bokserkach. Musiał trzymać Mireille mocno, ponieważ jej nogi zamieniły się w galaretę i ledwo mogły ją utrzymać.

"Skończ dla mnie... Zrób to, do cholery! Puść to." Dante ją zachęcał dokładnie o

czas mijał, a z gardła Mireille wyrwał się ostry krzyk, gdy z orgazmem zderzyła się z nim ponownie.

"Jesteś tryskającą księżniczką," Dante jęknął z przyjemnością, gdy strumień wytrysnął z cipki Mireille.

"Klejnot," mruknął Dante, prawie w zrzędzeniu, ponieważ czas się skończył i nie mógł zająć się nią oralnie i zlizywać tego wszystkiego.

Zwykle dotrzymywał słowa, a pięć minut minęło, więc to też się skończyło. Zebrał w sobie każdą odrobinę samokontroli i p

odciągnął się od niej.

Dopiero wczoraj wieczorem obiecał jej bratu, że jej nie dotknie, a tej nocy sprawił, że miała wytrysk.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Bad Boy's Princess

The Bad Boy's Princess

181 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

181

Treść

Aa