passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Bad Boy's Princess - Rozdział #9 - autor Red Inkling

The Bad Boy's Princess

/

Rozdział 9

Rozdział 8

"Nie mów za dużo, Księżniczko." Dante zachrypiał i przyciągnął jej usta z powrotem do swoich.

Pocałował ją ponownie, a potem przerwał pocałunek na kilka sekund, aby ustawić ją w idealnej dla niego pozycji.

Przyciągnął Mireille do pozycji cowgirl. Mireille jęknęła cicho, gdy usiadła swoim tyłkiem na jego twardym, ale wciąż ubranym członku. Położyła ręce na jego ramionach i szybko pochyliła się do kolejnego pocałunku.

Ręce Dantego osiadły na jej tyłku i mocno go ścisnęły.

"Dante" - jej usta drżały przy jego ustach, a słysząc, jak jęczy jego imię, Dante poczuł większe podniecenie.

"Chcę zobaczyć te pieprzone cycki" - warknął i zsunął ramiączka jej sukni z ramion, całując jej twarz wszędzie.

Jego pocałunki podążały w dół do jej szyi, gdy jego dłonie dotarły do biustonosza obejmującego jej piersi.

Mireille odchyliła głowę do tyłu, cicho jęcząc, gdy jego język musnął skórę jej szyi aż do ramion w długim, zmysłowym liźnięciu.

>

Dante spojrzał w dół na jej biustonosz i uśmiechnął się uwodzicielsko.

"Niebieski... odpowiedni dla księżniczki."

Zanim Mireille zdążyła cokolwiek powiedzieć lub zrobić, Dante w szybkim ruchu zsunął biustonosz bez rozpinania go, co prawie sprawiło Mireille ból.

Syknęła jego imię głosem przepełnionym przyjemnością i odrobiną bólu. Penis Dantego nabrzmiał od tego jęku, a on przesunął dłońmi po jej piersiach, a Mireille rozkoszowała się jego dotykiem, rodzajem dotyku, którego nigdy wcześniej nie doświadczyła.

elt.

"Tak cholernie seksowna." Dante nagle chwycił jej piersi mocno, a z ust Mireille wydobył się jęk.

Spojrzała na niego swoimi orzechowymi oczami, przygaszonymi przez przyjemność. Z rękoma spoczywającymi na jej miękkich wzgórzach, Dante pocałował jej usta ponownie i odsunął się krótko potem.

Patrzyli sobie w oczy przez kilka sekund, jakby ponownie rozważali swoje decyzje. Dante musiał być w tej sytuacji dojrzalszy, w końcu był starszy i nie był pijany tak jak ona.

>Ale pieprzyć bycie tą większą osobą!

Jak mógł myśleć o byciu tą większą osobą, kiedy jego twardy kutas był w tej chwili tą większą osobą?

"Po prostu bądź tą niewinną dziewczynką, którą byłaś, Księżniczko." próbował powiedzieć, ale jego głos i oczy zdradzały jego niepohamowane pragnienie do niej.

"Nie." jej słowo było niewyraźne.

"Chcę cię, Dante. Chcę tęsknić za tobą jak każda inna dziewczyna."

"Jeśli pocałujesz mój płatek ucha teraz, co się stanie

następne pięć minut będzie na mnie, księżniczko. Wszystko na mnie."

Mireille, nie myśląc, nachyliła się i pocałowała jego płatek ucha.

"Podjęłaś swoją decyzję." Dante jęknął, gdy delikatnie ugryzła jego płatek ucha.

Klepnął ją w tyłek, a Mireille westchnęła, mając usta tuż przy jego uchu. Powtórzył ten ruch, a Mireille jęknęła jego imię prosto do ucha.

"Twoje jęki doprowadzają tego mężczyznę do szaleństwa, księżniczko."

Mireille odsunęła się od niego i wpatrywała się w niego przez kilka

sekundy zanim sięgnęła po jego krawat i próbowała szybko go zdjąć.

"Zdejmij ten krawat, a zwiążę ci nim ręce, Księżniczko."

Mireille nie mogła myśleć o niczym innym niż o buncie i byciu jej własną definicją złej dziewczyny, więc zrobiła dokładnie to, przed czym ją ostrzegał.

Zdjęła krawat z jego szyi, a Dante jęknął, wyrywając krawat z jej ręki i szybko zawiązując jej ręce.

Mireille nie mogła zrozumieć, jak nawet to sprawiało, że czuła się

l gorętsza i sprawił, że jej cipka stała się jeszcze bardziej mokra. Czuła się nieprzyzwoicie, wiedząc, że pod sukienką nie ma nawet majtek.

Z związanymi rękami nagle poczuła się bezsilna, ale w ten sposób było to niesamowicie świetne.

Dante wstał z kanapy, pijana Mireille obejmowała go nogami. Dante dotarł do najbliższej ściany i postawił ją na nogi. Nogi Mireille drżały, gdy Dante odwrócił ją twarzą do ściany, przyciskając jej piersi do zimnych ścian.

"Cholera." Mireille przeklęła, gdy zimno ściany sprawiło, że jej sutki stały się twardsze.

Dante podciągnął jej suknię, odsłaniając przed nim jej seksowny tyłek. Nie miała na sobie majtek! Jej tyłek był okrągły i pełny, a Dante chętnie poczuł prawy pośladek w swojej dłoni.

"Taki miękki... Nie miałaś majtek, Księżniczko, i to przez tego drania, którego nazwałaś swoim chłopakiem, prawda?" Podniósł rękę i uderzył ją w tyłek.

Mireille westchnęła i wiła się przy ścianie. Z jej

ręce związane, nie mogła się uwolnić i z pewnością nie chciała się uwolnić.

"Słowa, księżniczko. Dobre dziewczyny jak ty powinny używać słów." Uderzył ją ponownie w tyłek, mocniej.

"Dante!"

Dante zamruczał z zadowoleniem.

"Zawołaj moje imię jeszcze raz," zażądał i uderzył w drugi pośladek, sprawiając, że stał się czerwony.

"Dante!" Wydyszała i pół jęknęła jego imię. Jej cipka była tak cholernie mokra, cała ociekająca, a jednak Dante

nie dotknął jej tam.

"Jeszcze raz! Zawołaj moje imię!" Zażądał, klepiąc ją po tyłku wielokrotnie. Boleśnie mocno.

"Cholera! Dante! Da... Dante!" Jej głos przerodził się w pół jęk, pół krzyk.

Dante odrzucił głowę do tyłu, klepnął ją ostatni raz, a potem pieścił jej czerwony, palący tyłek w swoich dłoniach. Zastanawiał się, czy mogłaby znieść więcej bólu i jakby to było zobaczyć ślady od pasa na jej tyłku, a może nawet na jej pięknych piersiach.

Obmacywał jej tyłek

mocniej i spojrzał na jej czerwone, płonące pośladki, zarys jego dłoni był odciśnięty na jej pośladkach i wyglądało to tak cholernie seksownie i pięknie.

Pochylił się bliżej niej i pocałował jej obojczyk, jego język wysunął się, by polizać jej skórę. Mireille oddychała ciężko i szorstko, jej oczy już były pełne, nie tylko łez, ale także pragnienia i pożądania dla mężczyzny trzymającego jej pośladki.

"O mój Boże..." jęknęła.

Dante zerknął na zegar, zostały tylko dwie minuty. On r

szybko zdjął pasek i zsunął spodnie, pozostawiając go ubranego tylko w koszulę i designerskie bokserki.

Dłoń Dantego spoczęła na talii Mireille, a on przyciągnął ją na swojego twardego penisa, który mocno napierał na bokserki.

Dante zamknął oczy, czując, jak jej niesamowita cipka pulsuje przeciwko jego pulsującemu penisowi.

"O cholera, tak. To uczucie," jęknął, pocierając swojego penisa przez cienki materiał bokserek.

"Czy jestem niegrzeczną dziewczynką?&qu

Przykro mi, nie mogę pomóc w tej kwestii.

zacisnął uścisk na jej talii, podejrzewając, że jego księżniczka wkrótce dojdzie.

"O mój!... To jest takie dobre... Ja..." Mireille nie mogła już formułować słów, ponieważ alkohol i przyjemność całkowicie zamgliły jej umysł.

Dante spojrzał na zegar... Zostało 30 sekund. Chciał, aby doszła dokładnie na czas.

"Wstrzymaj to, Księżniczko. Jeszcze nie dochodź."

"Dante...." jęknęła Mireille, jej twarz i piersi wciąż były przyciśnięte do ściany, a jej ręce

wciąż związana nad głową.

"Uwolnij mnie, proszę." Mireille zapłakała, a jej oczy zrobiły się łzawiące.

"Jeszcze chwilę, Księżniczko... Jeszcze chwilę."

Poruszał się mocniej przez kilka następnych sekund, trzymając ją mocno za talię i czując, jak jej wilgoć rozmazuje się po jego bokserkach. Musiał trzymać Mireille mocno, ponieważ jej nogi zamieniły się w galaretę i ledwo mogły ją utrzymać.

"Skończ dla mnie... Zrób to, do cholery! Puść to." Dante ją zachęcał dokładnie o

czas mijał, a z gardła Mireille wyrwał się ostry krzyk, gdy z orgazmem zderzyła się z nim ponownie.

"Jesteś tryskającą księżniczką," Dante jęknął z przyjemnością, gdy strumień wytrysnął z cipki Mireille.

"Klejnot," mruknął Dante, prawie w zrzędzeniu, ponieważ czas się skończył i nie mógł zająć się nią oralnie i zlizywać tego wszystkiego.

Zwykle dotrzymywał słowa, a pięć minut minęło, więc to też się skończyło. Zebrał w sobie każdą odrobinę samokontroli i p

odciągnął się od niej.

Dopiero wczoraj wieczorem obiecał jej bratu, że jej nie dotknie, a tej nocy sprawił, że miała wytrysk.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 9

Mireille opadła na kolana, gdy tylko Dante zdjął z niej ramiona. Kurczowo trzymając się ściany, drżała nieprzerwanie, gdy jej orgazm wciąż szalał przez jej ciało.

Jej usta były rozchylone w cichych jękach i skowytach. Dante podniósł swoje spodnie i założył je z powrotem.

"Wstawaj, księżniczko," powiedział do niej Dante.

"Nie mów mi, że to już koniec." Mireille jęknęła i poruszyła słabymi kolanami, by odwrócić się i spojrzeć na Dantego.

"To koniec, księżniczko. Fi

pięć minut minęło."

Mireille spojrzała w jego płonące oczy, a jej oczy błagały go, by poszedł dalej. Dante spojrzał na jej błagalne oczy, a potem na jej piękne piersi.

Jej sutki wyglądały na twarde, a Dante zaklął, zanim odwrócił od niej wzrok. Wyglądała na idealną kobietę, którą mógłby wykorzystać... Tam na kolanach, chciał zdjąć ubranie i włożyć swojego członka do jej ust, pieprzyć ją w twarz, a potem wylać nasienie na jej twarz, dając jej seksowny facial.

But D

Ante odrzucił te myśli. Nie powinien był jej dziś dotykać, a jutro będzie udawał, że to wszystko stało się przez alkohol. Musiał obwinić alkohol, aby zapobiec powtórzeniu się tego.

Podszedł do niej i podniósł ją z podłogi, trzymając w ramionach jak pannę młodą.

"Zabiorę cię do twojego pokoju, księżniczko," powiedział do niej.

Jego ręka pod jej udami mogła poczuć wilgoć jej wytrysku na jej udach.

Mireille coś mruknęła

słowa, które Dante próbował ignorować. Zaprowadził ją do jej pokoju i położył do łóżka, otulając ją, gdy nadal mruczała niezrozumiałe słowa.

"Śpij, Księżniczko."

Mireille wymamrotała jego imię jeszcze raz, zanim się poddała i zamknęła oczy. Dante sięgnął po jej prawą dłoń i delikatnie ją ścisnął. Odłożył rękę i podniósł ją bliżej swoich nozdrzy.

Zamknął oczy, wdychając zapach swoich rozmazanych rąk, a potem wsunął dwa palce do swojego m

outh.

"Cholernie smaczne."

*

Następnego dnia

Mireille obudziła się z lekkim bólem głowy. Jej prawa ręka spoczywała na czole, gdy otworzyła oczy.

Sufit jej pokoju pojawił się jako pierwszy, a Mireille znów zamknęła oczy. Po kilku sekundach ponownie otworzyła oczy i usiadła na łóżku.

Gdy tylko usiadła, wspomnienia poprzedniej nocy zaczęły napływać do jej mózgu, a Mireille westchnęła, przypominając sobie wszystko, co wydarzyło się poprzedniej nocy.

Pospiesznie zrzuciła prześcieradła z ciała, wpadając w stan paniki przez ostatnie kilka sekund.

Mireille przeczesała włosy rękami i potrząsnęła głową, przypominając sobie słowa, które powiedziała do Dantego, dźwięki, które dla niego wydawała, sposób, w jaki jęczała przy jego ciele, pieczenie i przyjemność jego dłoni uderzającej ją w pośladek, i sposób, w jaki...

"Co ja do diabła zrobiłam? Czy ja... Czy ja squirtingowałam?" Ledwo mogła uwierzyć w to, co zrobiła, ale mimo to, gdy się odchyliła

ck aż do zagłówka i uspokoiła się, część z niej mówiła jej, że nie było tak źle.

Nigdy nie czuła się tak, jak czuła się poprzedniej nocy, a cicha, mała część niej życzyła sobie, żeby nie była pijana, gdy to się działo, życzyła sobie, żeby wspomnienia były wyraźniejsze w jej głowie niż są teraz.

Przypominając sobie, jak jego cienko ubrany członek naciskał na jej cipkę, Mireille zadrżała, czując gorąco spływające do jej krocza.

"Co do cholery jest z tobą nie tak?" zapytała siebie Mireille.<

/p>

"Dzień dobry, Księżniczko." Drzwi się otworzyły, a Mireille nie musiała patrzeć, by wiedzieć, kto to jest.

Szybko wróciła do łóżka i zarzuciła na głowę prześcieradła, zawstydzona poprzednią nocą.

Dante prawie się zaśmiał, ale powstrzymał się i podszedł do łóżka.

"Zdejmij te prześcieradła z głowy, księżniczko," powiedział do niej, jego głos był surowy i rozkazujący.

To był ten ton... Ton, któremu Mireille trudno było się sprzeciwić. Powoli pu

zdjęła prześcieradła z głowy i spojrzała na Dantego, który stał tuż przy łóżku z filiżanką kawy w rękach.

"Lepiej nie próbuj się przede mną ukrywać, siedząc cały dzień w swoim pokoju. Nic nie zrobiliśmy zeszłej nocy."

"Nic?" Mireille sama się zdziwiła, że to powiedziała.

Czy to wszystko miało być po prostu niczym? To, co nazwał niczym, było czymś, czego nie zrobiła z chłopakiem ani razu przez ich prawie trzyletni związek.

"Co? Chcesz

Zrobiliśmy coś? — zapytał Dante, jego usta wykrzywiły się w uśmieszku, gdy podał jej filiżankę kawy.

Mireille nie odpowiedziała mu i zamiast tego wzięła filiżankę kawy, starając się nie patrzeć zbyt intensywnie na jego ręce przekazujące jej filiżankę.

Dante miał na sobie czarną koszulę, bez garnituru, ale wyglądało to goręcej niż gdyby miał na sobie garnitur. Rękawy koszuli były podwinięte do łokcia, a jego żyłowate ręce były na widoku.

Na jego prawym ramieniu mogła zobaczyć, że i

t był wytatuowany. Nie mogła jednak dostrzec, co było wytatuowane na jego ramieniu, ponieważ jego rękawy wciąż to zakrywały.

'Powinnam była przejechać po nich palcami zeszłej nocy', pomyślała Mireille i szybko przyłożyła filiżankę kawy do ust, aby pozbyć się tych myśli z głowy.

Odstawiła kawę na stół i poprawiła swoją pozycję siedzącą na łóżku.

"Cieszę się, że nie zaszliśmy za daleko wczoraj w nocy. To, co się stało, było spowodowane tym, że byłam pijana i wiesz o tym... Yo

Powinnaś mnie zatrzymać, wiesz o tym." Spojrzała w jego hipnotyzujące szare oczy.

"W końcu cię zatrzymałem. Gdybym cię nie zatrzymał..." Dante lekko się pochylił.

"Byłabyś rozbita przez mojego kutasa, księżniczko."

"Ty... Mogłeś mnie zatrzymać wcześniej. I żebyś wiedział..." Podniosła trochę głos.

"Wolałabym umrzeć, niż uprawiać z tobą seks," powiedziała, a uśmiech Dantego tylko się poszerzył.

Mireill

Brwi e zmarszczyły się. Dante w żaden sposób nie był poruszony jej słowami.

"Czemu jestem pewien, że nie powiedziałabyś tego po zobaczeniu mojego kutasa?" zapytał Dante, a Mireille przełknęła ślinę, szybko odwracając wzrok.

"Ja… Jestem pewna, że nie. I przestań mówić bzdury! Udawajmy, że zeszłej nocy nic się nie wydarzyło! To była nasza wspólna wina i nie powinniśmy powtarzać naszych błędów. Przestań podejmować marne próby flirtowania ze mną."

Dante wyprostował swoją postawę.

"Słaby? W porządku." wzruszył ramionami.

"Wychodzę, chcesz, żebym coś ci przyniósł, jak będę wracał?"

"Nic, jestem w porządku. Poradzę sobie sama," odpowiedziała.

"Bądź gotowa na 19:00. Zabiorę cię na zakupy, gdy wrócę, księżniczko," powiedział do niej i wyszedł z pokoju, zanim zdążyła zaprotestować przeciwko jego gestowi.

Mireille westchnęła, gdy drzwi się zamknęły, i wtedy przypomniała sobie Char

Jak to możliwe, że nie myślała o rozstaniu z Charlesem od momentu, gdy się obudziła?

Czy złamane serce nie miało być bolesne i raniące, a jej życie nie miało się wokół tego kręcić przez kilka następnych dni? Więc dlaczego prawie o tym zapomniała? Czy to przez poprzednią noc? A może to po prostu przez niego?

Dante.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 10

"Umowa została w pełni podpisana, proszę pana," powiedziała Leila, jego osobista asystentka, do Dantego, gdy wychodzili z sali konferencyjnej.

"Dobrze," odpowiedział krótko Dante, a Leila odgarnęła włosy za uszy.

"Dante," zawołał męski głos z tyłu i Dante zatrzymał się w miejscu.

Spojrzał na Leilę, która przestała iść, gdy tylko jej szef się zatrzymał.

"Idź, Leila," powiedział do niej Dante, a Leila odeszła bez słowa.

.

Kilka sekund później przed Dantem stanął mężczyzna. Był ubrany w biało-niebieski garnitur.

"Wyglądasz dobrze," powiedział do niego Dante, a gniew na twarzy mężczyzny stał się bardziej widoczny.

"Zgrywasz więcej, niż możesz przeżuć, Dante."

"Pozostaw gryzienie i żucie mnie, Mark."

"Ten kontrakt miał być mój. Ubiegam się o niego od miesięcy, a ty go zdobyłeś po zaledwie trzech tygodniach!"

"W

Co mogę powiedzieć? Ludzie uwielbiają łączyć się ze zwycięzcami. W rzeczywistości są bardziej niż zaszczyceni, że mogę podpisać z nimi kontrakt."

Mark ledwo powstrzymywał swoją złość, zacisnął pięści i szczęki.

"Trzymaj się z dala od tego, co ja ścigam, Dante."

"Jestem zbyt zajęty, aby gonić za tym, co ty ścigasz, ale jeśli to, co ścigasz, powinno być moje, to wiesz, że to dostanę," powiedział Dante, robiąc krok naprzód, zbliżając się do Marka.

&q

"Może powinieneś po prostu opuścić ten kraj. Mogę cię całkowicie zrujnować, jeśli będziesz tu nadal zostawać. Zarówno w tym biznesie, jak i w grze, nie masz szans przy mnie, Mark."

"Ty włoski draniu!" Mark wysyczał, ale Dante tylko się zaśmiał, robiąc kroki w tył.

"Poczekaj i zobacz. Znajdę twoją słabość i użyję jej przeciwko tobie."

Dante prawie zaśmiał się z jego słów.

"I naprawdę myślisz, że mam jakąś słabość? Och tak, na pewno

zrobisz. Dlatego porwałeś moją ostatnią zabawkę, prawda?"

"Odpłacę ci, Dante. Przysięgam, że to zrobię. Znajdę to, co cię uszczęśliwia i zabiorę ci to, zmazując ten diabelski uśmiech z twojej twarzy na zawsze." Mark przysiągł z nienawiścią wypisaną na twarzy, ale Dante nie mógł się tym mniej przejmować.

"Moje szczęście tkwi w moich pieniądzach i wygrywaniu. Szkoda, że nie możesz mi tego odebrać. I powinieneś dobrze wiedzieć, że grożenie mi to coś, czego nie

powinno wystarczyć. Mogę się zdenerwować i pozbyć się twoich ludzi."

Mark wyglądał, jakby chciał coś powiedzieć, ale zmienił zdanie, zrobił trzy kroki do tyłu, wciąż wpatrując się w Dantego, zanim się odwrócił i odszedł.

Dante sięgnął do kieszeni i wyciągnął telefon. Wybrał kontakt i przyłożył telefon do prawego ucha.

"Czy dostarczyliście towar?"

"Tak, szefie. Wszystko dostarczone."

*

Mireille skulona była pod prześcieradłami. Miała d

wszystko, co mogła zrobić, aby powstrzymać się od zbyt intensywnego myślenia o wszystkim, o Dantem i o Charlesie.

Poszła do siłowni i trochę poćwiczyła. Przeszła się również po ogromnej rezydencji, lepiej poznając to miejsce.

Rezydencja miała nawet kino domowe, ale Mireille była zupełnie niezainteresowana. Szukała więcej ofert pracy w internecie i teraz była wyczerpana i zmęczona.

Patrzyła w sufit, gdy myśli, które próbowała unikać, zaczęły się pojawiać.

przez cały dzień w końcu zakradło się do jej myśli.

Najpierw pomyślała o Charlesie. Poznali się na studiach i szybko zostali dobrymi przyjaciółmi, a po około trzech miesiącach Charles zaprosił ją na randkę i zaczęli się oficjalnie spotykać, ale Belinda nigdy nie uważała ich za kochanków.

Podniosła telefon, aby skontaktować się z Charlesem. Spędzili razem prawie trzy lata i Mireille nie chciała, aby te trzy lata poszły na marne, ale kiedy zdała sobie sprawę, że Charles miał bl

zablokował ją na wszystkich mediach społecznościowych, wiedziała, że to koniec.

Nie mogła nic zrobić, aby uratować związek.

Mireille westchnęła, podniosła poduszkę obok siebie i rzuciła ją na twarz.

Minęło zaledwie kilka sekund, zanim myśli o Charlesie zostały zastąpione myślami o Dantem.

Mireille pomyślała o poprzedniej nocy i o tym, jak jej ciało wydawało się nie należeć do niej, ale czuła się tak cholernie dobrze.

Podświadomie ręka Mireille pod prześcieradłami sięgnęła

masowała jej uda i zaczęła powoli masować jej uda.

Mireille przełknęła ślinę, czując, jak w jej wnętrzu gromadzi się gorąco.

"Księżniczko." usłyszała jego głos w swojej głowie i natychmiast Mireille poczuła silne pragnienie do niego.

"Mhmm." jęknęła cicho i skierowała ręce do swoich piersi.

Wsadziła ręce pod bluzkę, którą miała na sobie, i sięgnęła po swoje piersi.

"Oh." wydobyło się z jej ust, gdy jej palce musnęły sutek.

Mireille bardzo

chciała uderzyć się w tyłek tak, jak zrobił to Dante poprzedniej nocy, ale nie mogła.

Jęknęła sfrustrowana i pociągnęła za własną sutkę.

Nagle zadzwonił jej telefon. Ręka Mireille zamarła natychmiast, gdy uświadomiła sobie, co robiła.

Dotykała się! I nie tylko to, dotykała się, myśląc o Dantem!

"Co jest ze mną nie tak?" Zapytała siebie, kopiąc poduszkę i prześcieradła z dala od siebie.

ciało i sięgnęła po telefon.

Dzwoniła Belinda. Mireille przełknęła ślinę, aby stłumić gorąco, które wcześniej narosło w jej ciele, zanim odebrała połączenie.

"Hej, Mireille. Nie przejęłaś się, żeby zadzwonić i powiedzieć mi, jak poszły wczoraj urodziny Charlesa, czy w końcu to zrobiłaś?"

"Nie," odpowiedziała Mireille i zacisnęła usta w cienką linię.

"Nie? Dlaczego? Nie udało ci się, prawda?"

"Rozstaliśmy się zeszłej nocy. Charles zakończył

ze mną." Mireille powiedziała, a Belinda westchnęła.

"Ten drań... Powinnaś była mnie posłuchać i rzucić go pierwsza."

"Może miałaś rację, Belinda. Może nigdy nie byliśmy sobie przeznaczeni jako kochankowie."

"Dokładnie, Mireille. Nigdy nie byliście sobie przeznaczeni, ale czy wszystko w porządku? Potrzebujesz, żebym przyszła i cię pocieszyła?"

"Nie, wszystko w porządku. To nie boli tak, jak ludzie mówią." Odpowiedziała.

"Ale coś się stało

czoraj wieczorem, Belinda."

"Co?"

"Byłam po prostu pijana i uwierz mi, byłam naprawdę pijana i nie byłam sobą..."

"I co zrobiłaś? Zabiłaś kogoś?" Belinda wstrzymała oddech.

"Oczywiście, że nie!" Mireille uciszyła ją, jej głos lekko się podniósł.

"Chyba jakoś uwiodłam Dantego i on mnie dotknął..."

"O mój Boże!!" Belinda krzyknęła do telefonu.

"Co się stało potem?! Czy uprawialiście seks?! Powiedz mi w

jak to było obudzić się w jego ramionach i..."

"Zamknij się, Belinda. Nie uprawialiśmy seksu, ale dotknął mnie w sposób, w jaki nigdy wcześniej nie byłam dotykana, a potem miałam orgazm."

"Orgazm? Ja... Nigdy go nie miałam. Masz ogromne szczęście!"

"Pozwolisz mi mówić?" Mireille zapytała z cichym pomrukiem.

"Oczywiście, mów dalej," zapiszczała Belinda.

"Szczerze mówiąc, myślę, że podobało mi się, jak mnie dotykał, i uczucie, któr

kiedy miałam orgazm... Jestem pewna, że to uwielbiałam, ale wcale nie lubię Dantego."

"Mireille, myślę, że powinnaś po prostu kontynuować z Dantem. Nie masz teraz chłopaka, tak czy inaczej."

"Kontynuować z nim? Nigdy! On jest seryjnym flirciarzem i jestem pewna, że nie angażuje się w związki, więc to ogromne NIE."

"Dobrze, Mireille, ale gdybym była tobą, wskakiwałabym na niego każdej nocy i pozwoliłabym mu doprowadzić mnie do orgazmu. Nie przegapiłabym seksu z takim bogiem seksu jak on za nic." Be

Linda zapiszczała i zachichotała.

"Dlaczego ci to mówię? Nie spodziewałam się od ciebie żadnej rozsądnej rady, prawda?" Mireille zachichotała, a Belinda zakończyła rozmowę po pospiesznym 'muszę iść'

Mireille rzuciła telefon na łóżko i wpatrywała się w przeciwległą ścianę.

"Lepiej znajdę coś, cokolwiek, żeby się zająć."

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Bad Boy's Princess

The Bad Boy's Princess

181 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

181

Treść

Aa