passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Bad Boy's Princess - Rozdział #10 - autor Red Inkling

The Bad Boy's Princess

/

Rozdział 10

Rozdział 9

Mireille opadła na kolana, gdy tylko Dante zdjął z niej ramiona. Kurczowo trzymając się ściany, drżała nieprzerwanie, gdy jej orgazm wciąż szalał przez jej ciało.

Jej usta były rozchylone w cichych jękach i skowytach. Dante podniósł swoje spodnie i założył je z powrotem.

"Wstawaj, księżniczko," powiedział do niej Dante.

"Nie mów mi, że to już koniec." Mireille jęknęła i poruszyła słabymi kolanami, by odwrócić się i spojrzeć na Dantego.

"To koniec, księżniczko. Fi

pięć minut minęło."

Mireille spojrzała w jego płonące oczy, a jej oczy błagały go, by poszedł dalej. Dante spojrzał na jej błagalne oczy, a potem na jej piękne piersi.

Jej sutki wyglądały na twarde, a Dante zaklął, zanim odwrócił od niej wzrok. Wyglądała na idealną kobietę, którą mógłby wykorzystać... Tam na kolanach, chciał zdjąć ubranie i włożyć swojego członka do jej ust, pieprzyć ją w twarz, a potem wylać nasienie na jej twarz, dając jej seksowny facial.

But D

Ante odrzucił te myśli. Nie powinien był jej dziś dotykać, a jutro będzie udawał, że to wszystko stało się przez alkohol. Musiał obwinić alkohol, aby zapobiec powtórzeniu się tego.

Podszedł do niej i podniósł ją z podłogi, trzymając w ramionach jak pannę młodą.

"Zabiorę cię do twojego pokoju, księżniczko," powiedział do niej.

Jego ręka pod jej udami mogła poczuć wilgoć jej wytrysku na jej udach.

Mireille coś mruknęła

słowa, które Dante próbował ignorować. Zaprowadził ją do jej pokoju i położył do łóżka, otulając ją, gdy nadal mruczała niezrozumiałe słowa.

"Śpij, Księżniczko."

Mireille wymamrotała jego imię jeszcze raz, zanim się poddała i zamknęła oczy. Dante sięgnął po jej prawą dłoń i delikatnie ją ścisnął. Odłożył rękę i podniósł ją bliżej swoich nozdrzy.

Zamknął oczy, wdychając zapach swoich rozmazanych rąk, a potem wsunął dwa palce do swojego m

outh.

"Cholernie smaczne."

*

Następnego dnia

Mireille obudziła się z lekkim bólem głowy. Jej prawa ręka spoczywała na czole, gdy otworzyła oczy.

Sufit jej pokoju pojawił się jako pierwszy, a Mireille znów zamknęła oczy. Po kilku sekundach ponownie otworzyła oczy i usiadła na łóżku.

Gdy tylko usiadła, wspomnienia poprzedniej nocy zaczęły napływać do jej mózgu, a Mireille westchnęła, przypominając sobie wszystko, co wydarzyło się poprzedniej nocy.

Pospiesznie zrzuciła prześcieradła z ciała, wpadając w stan paniki przez ostatnie kilka sekund.

Mireille przeczesała włosy rękami i potrząsnęła głową, przypominając sobie słowa, które powiedziała do Dantego, dźwięki, które dla niego wydawała, sposób, w jaki jęczała przy jego ciele, pieczenie i przyjemność jego dłoni uderzającej ją w pośladek, i sposób, w jaki...

"Co ja do diabła zrobiłam? Czy ja... Czy ja squirtingowałam?" Ledwo mogła uwierzyć w to, co zrobiła, ale mimo to, gdy się odchyliła

ck aż do zagłówka i uspokoiła się, część z niej mówiła jej, że nie było tak źle.

Nigdy nie czuła się tak, jak czuła się poprzedniej nocy, a cicha, mała część niej życzyła sobie, żeby nie była pijana, gdy to się działo, życzyła sobie, żeby wspomnienia były wyraźniejsze w jej głowie niż są teraz.

Przypominając sobie, jak jego cienko ubrany członek naciskał na jej cipkę, Mireille zadrżała, czując gorąco spływające do jej krocza.

"Co do cholery jest z tobą nie tak?" zapytała siebie Mireille.<

/p>

"Dzień dobry, Księżniczko." Drzwi się otworzyły, a Mireille nie musiała patrzeć, by wiedzieć, kto to jest.

Szybko wróciła do łóżka i zarzuciła na głowę prześcieradła, zawstydzona poprzednią nocą.

Dante prawie się zaśmiał, ale powstrzymał się i podszedł do łóżka.

"Zdejmij te prześcieradła z głowy, księżniczko," powiedział do niej, jego głos był surowy i rozkazujący.

To był ten ton... Ton, któremu Mireille trudno było się sprzeciwić. Powoli pu

zdjęła prześcieradła z głowy i spojrzała na Dantego, który stał tuż przy łóżku z filiżanką kawy w rękach.

"Lepiej nie próbuj się przede mną ukrywać, siedząc cały dzień w swoim pokoju. Nic nie zrobiliśmy zeszłej nocy."

"Nic?" Mireille sama się zdziwiła, że to powiedziała.

Czy to wszystko miało być po prostu niczym? To, co nazwał niczym, było czymś, czego nie zrobiła z chłopakiem ani razu przez ich prawie trzyletni związek.

"Co? Chcesz

Zrobiliśmy coś? — zapytał Dante, jego usta wykrzywiły się w uśmieszku, gdy podał jej filiżankę kawy.

Mireille nie odpowiedziała mu i zamiast tego wzięła filiżankę kawy, starając się nie patrzeć zbyt intensywnie na jego ręce przekazujące jej filiżankę.

Dante miał na sobie czarną koszulę, bez garnituru, ale wyglądało to goręcej niż gdyby miał na sobie garnitur. Rękawy koszuli były podwinięte do łokcia, a jego żyłowate ręce były na widoku.

Na jego prawym ramieniu mogła zobaczyć, że i

t był wytatuowany. Nie mogła jednak dostrzec, co było wytatuowane na jego ramieniu, ponieważ jego rękawy wciąż to zakrywały.

'Powinnam była przejechać po nich palcami zeszłej nocy', pomyślała Mireille i szybko przyłożyła filiżankę kawy do ust, aby pozbyć się tych myśli z głowy.

Odstawiła kawę na stół i poprawiła swoją pozycję siedzącą na łóżku.

"Cieszę się, że nie zaszliśmy za daleko wczoraj w nocy. To, co się stało, było spowodowane tym, że byłam pijana i wiesz o tym... Yo

Powinnaś mnie zatrzymać, wiesz o tym." Spojrzała w jego hipnotyzujące szare oczy.

"W końcu cię zatrzymałem. Gdybym cię nie zatrzymał..." Dante lekko się pochylił.

"Byłabyś rozbita przez mojego kutasa, księżniczko."

"Ty... Mogłeś mnie zatrzymać wcześniej. I żebyś wiedział..." Podniosła trochę głos.

"Wolałabym umrzeć, niż uprawiać z tobą seks," powiedziała, a uśmiech Dantego tylko się poszerzył.

Mireill

Brwi e zmarszczyły się. Dante w żaden sposób nie był poruszony jej słowami.

"Czemu jestem pewien, że nie powiedziałabyś tego po zobaczeniu mojego kutasa?" zapytał Dante, a Mireille przełknęła ślinę, szybko odwracając wzrok.

"Ja… Jestem pewna, że nie. I przestań mówić bzdury! Udawajmy, że zeszłej nocy nic się nie wydarzyło! To była nasza wspólna wina i nie powinniśmy powtarzać naszych błędów. Przestań podejmować marne próby flirtowania ze mną."

Dante wyprostował swoją postawę.

"Słaby? W porządku." wzruszył ramionami.

"Wychodzę, chcesz, żebym coś ci przyniósł, jak będę wracał?"

"Nic, jestem w porządku. Poradzę sobie sama," odpowiedziała.

"Bądź gotowa na 19:00. Zabiorę cię na zakupy, gdy wrócę, księżniczko," powiedział do niej i wyszedł z pokoju, zanim zdążyła zaprotestować przeciwko jego gestowi.

Mireille westchnęła, gdy drzwi się zamknęły, i wtedy przypomniała sobie Char

Jak to możliwe, że nie myślała o rozstaniu z Charlesem od momentu, gdy się obudziła?

Czy złamane serce nie miało być bolesne i raniące, a jej życie nie miało się wokół tego kręcić przez kilka następnych dni? Więc dlaczego prawie o tym zapomniała? Czy to przez poprzednią noc? A może to po prostu przez niego?

Dante.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 10

"Umowa została w pełni podpisana, proszę pana," powiedziała Leila, jego osobista asystentka, do Dantego, gdy wychodzili z sali konferencyjnej.

"Dobrze," odpowiedział krótko Dante, a Leila odgarnęła włosy za uszy.

"Dante," zawołał męski głos z tyłu i Dante zatrzymał się w miejscu.

Spojrzał na Leilę, która przestała iść, gdy tylko jej szef się zatrzymał.

"Idź, Leila," powiedział do niej Dante, a Leila odeszła bez słowa.

.

Kilka sekund później przed Dantem stanął mężczyzna. Był ubrany w biało-niebieski garnitur.

"Wyglądasz dobrze," powiedział do niego Dante, a gniew na twarzy mężczyzny stał się bardziej widoczny.

"Zgrywasz więcej, niż możesz przeżuć, Dante."

"Pozostaw gryzienie i żucie mnie, Mark."

"Ten kontrakt miał być mój. Ubiegam się o niego od miesięcy, a ty go zdobyłeś po zaledwie trzech tygodniach!"

"W

Co mogę powiedzieć? Ludzie uwielbiają łączyć się ze zwycięzcami. W rzeczywistości są bardziej niż zaszczyceni, że mogę podpisać z nimi kontrakt."

Mark ledwo powstrzymywał swoją złość, zacisnął pięści i szczęki.

"Trzymaj się z dala od tego, co ja ścigam, Dante."

"Jestem zbyt zajęty, aby gonić za tym, co ty ścigasz, ale jeśli to, co ścigasz, powinno być moje, to wiesz, że to dostanę," powiedział Dante, robiąc krok naprzód, zbliżając się do Marka.

&q

"Może powinieneś po prostu opuścić ten kraj. Mogę cię całkowicie zrujnować, jeśli będziesz tu nadal zostawać. Zarówno w tym biznesie, jak i w grze, nie masz szans przy mnie, Mark."

"Ty włoski draniu!" Mark wysyczał, ale Dante tylko się zaśmiał, robiąc kroki w tył.

"Poczekaj i zobacz. Znajdę twoją słabość i użyję jej przeciwko tobie."

Dante prawie zaśmiał się z jego słów.

"I naprawdę myślisz, że mam jakąś słabość? Och tak, na pewno

zrobisz. Dlatego porwałeś moją ostatnią zabawkę, prawda?"

"Odpłacę ci, Dante. Przysięgam, że to zrobię. Znajdę to, co cię uszczęśliwia i zabiorę ci to, zmazując ten diabelski uśmiech z twojej twarzy na zawsze." Mark przysiągł z nienawiścią wypisaną na twarzy, ale Dante nie mógł się tym mniej przejmować.

"Moje szczęście tkwi w moich pieniądzach i wygrywaniu. Szkoda, że nie możesz mi tego odebrać. I powinieneś dobrze wiedzieć, że grożenie mi to coś, czego nie

powinno wystarczyć. Mogę się zdenerwować i pozbyć się twoich ludzi."

Mark wyglądał, jakby chciał coś powiedzieć, ale zmienił zdanie, zrobił trzy kroki do tyłu, wciąż wpatrując się w Dantego, zanim się odwrócił i odszedł.

Dante sięgnął do kieszeni i wyciągnął telefon. Wybrał kontakt i przyłożył telefon do prawego ucha.

"Czy dostarczyliście towar?"

"Tak, szefie. Wszystko dostarczone."

*

Mireille skulona była pod prześcieradłami. Miała d

wszystko, co mogła zrobić, aby powstrzymać się od zbyt intensywnego myślenia o wszystkim, o Dantem i o Charlesie.

Poszła do siłowni i trochę poćwiczyła. Przeszła się również po ogromnej rezydencji, lepiej poznając to miejsce.

Rezydencja miała nawet kino domowe, ale Mireille była zupełnie niezainteresowana. Szukała więcej ofert pracy w internecie i teraz była wyczerpana i zmęczona.

Patrzyła w sufit, gdy myśli, które próbowała unikać, zaczęły się pojawiać.

przez cały dzień w końcu zakradło się do jej myśli.

Najpierw pomyślała o Charlesie. Poznali się na studiach i szybko zostali dobrymi przyjaciółmi, a po około trzech miesiącach Charles zaprosił ją na randkę i zaczęli się oficjalnie spotykać, ale Belinda nigdy nie uważała ich za kochanków.

Podniosła telefon, aby skontaktować się z Charlesem. Spędzili razem prawie trzy lata i Mireille nie chciała, aby te trzy lata poszły na marne, ale kiedy zdała sobie sprawę, że Charles miał bl

zablokował ją na wszystkich mediach społecznościowych, wiedziała, że to koniec.

Nie mogła nic zrobić, aby uratować związek.

Mireille westchnęła, podniosła poduszkę obok siebie i rzuciła ją na twarz.

Minęło zaledwie kilka sekund, zanim myśli o Charlesie zostały zastąpione myślami o Dantem.

Mireille pomyślała o poprzedniej nocy i o tym, jak jej ciało wydawało się nie należeć do niej, ale czuła się tak cholernie dobrze.

Podświadomie ręka Mireille pod prześcieradłami sięgnęła

masowała jej uda i zaczęła powoli masować jej uda.

Mireille przełknęła ślinę, czując, jak w jej wnętrzu gromadzi się gorąco.

"Księżniczko." usłyszała jego głos w swojej głowie i natychmiast Mireille poczuła silne pragnienie do niego.

"Mhmm." jęknęła cicho i skierowała ręce do swoich piersi.

Wsadziła ręce pod bluzkę, którą miała na sobie, i sięgnęła po swoje piersi.

"Oh." wydobyło się z jej ust, gdy jej palce musnęły sutek.

Mireille bardzo

chciała uderzyć się w tyłek tak, jak zrobił to Dante poprzedniej nocy, ale nie mogła.

Jęknęła sfrustrowana i pociągnęła za własną sutkę.

Nagle zadzwonił jej telefon. Ręka Mireille zamarła natychmiast, gdy uświadomiła sobie, co robiła.

Dotykała się! I nie tylko to, dotykała się, myśląc o Dantem!

"Co jest ze mną nie tak?" Zapytała siebie, kopiąc poduszkę i prześcieradła z dala od siebie.

ciało i sięgnęła po telefon.

Dzwoniła Belinda. Mireille przełknęła ślinę, aby stłumić gorąco, które wcześniej narosło w jej ciele, zanim odebrała połączenie.

"Hej, Mireille. Nie przejęłaś się, żeby zadzwonić i powiedzieć mi, jak poszły wczoraj urodziny Charlesa, czy w końcu to zrobiłaś?"

"Nie," odpowiedziała Mireille i zacisnęła usta w cienką linię.

"Nie? Dlaczego? Nie udało ci się, prawda?"

"Rozstaliśmy się zeszłej nocy. Charles zakończył

ze mną." Mireille powiedziała, a Belinda westchnęła.

"Ten drań... Powinnaś była mnie posłuchać i rzucić go pierwsza."

"Może miałaś rację, Belinda. Może nigdy nie byliśmy sobie przeznaczeni jako kochankowie."

"Dokładnie, Mireille. Nigdy nie byliście sobie przeznaczeni, ale czy wszystko w porządku? Potrzebujesz, żebym przyszła i cię pocieszyła?"

"Nie, wszystko w porządku. To nie boli tak, jak ludzie mówią." Odpowiedziała.

"Ale coś się stało

czoraj wieczorem, Belinda."

"Co?"

"Byłam po prostu pijana i uwierz mi, byłam naprawdę pijana i nie byłam sobą..."

"I co zrobiłaś? Zabiłaś kogoś?" Belinda wstrzymała oddech.

"Oczywiście, że nie!" Mireille uciszyła ją, jej głos lekko się podniósł.

"Chyba jakoś uwiodłam Dantego i on mnie dotknął..."

"O mój Boże!!" Belinda krzyknęła do telefonu.

"Co się stało potem?! Czy uprawialiście seks?! Powiedz mi w

jak to było obudzić się w jego ramionach i..."

"Zamknij się, Belinda. Nie uprawialiśmy seksu, ale dotknął mnie w sposób, w jaki nigdy wcześniej nie byłam dotykana, a potem miałam orgazm."

"Orgazm? Ja... Nigdy go nie miałam. Masz ogromne szczęście!"

"Pozwolisz mi mówić?" Mireille zapytała z cichym pomrukiem.

"Oczywiście, mów dalej," zapiszczała Belinda.

"Szczerze mówiąc, myślę, że podobało mi się, jak mnie dotykał, i uczucie, któr

kiedy miałam orgazm... Jestem pewna, że to uwielbiałam, ale wcale nie lubię Dantego."

"Mireille, myślę, że powinnaś po prostu kontynuować z Dantem. Nie masz teraz chłopaka, tak czy inaczej."

"Kontynuować z nim? Nigdy! On jest seryjnym flirciarzem i jestem pewna, że nie angażuje się w związki, więc to ogromne NIE."

"Dobrze, Mireille, ale gdybym była tobą, wskakiwałabym na niego każdej nocy i pozwoliłabym mu doprowadzić mnie do orgazmu. Nie przegapiłabym seksu z takim bogiem seksu jak on za nic." Be

Linda zapiszczała i zachichotała.

"Dlaczego ci to mówię? Nie spodziewałam się od ciebie żadnej rozsądnej rady, prawda?" Mireille zachichotała, a Belinda zakończyła rozmowę po pospiesznym 'muszę iść'

Mireille rzuciła telefon na łóżko i wpatrywała się w przeciwległą ścianę.

"Lepiej znajdę coś, cokolwiek, żeby się zająć."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 11

Oto poprawiona wersja Twojego tekstu z poprawkami dotyczącymi gramatyki, interpunkcji, płynności i jasności, przy zachowaniu oryginalnego tonu i intencji:

­

---

­

Dante wszedł do salonu i spojrzał na swój zegarek na rękę. Było zaledwie kilka minut do godziny 19:00, a Mireille powinna być już gotowa.

­

Nie było jej jednak w salonie, i przez chwilę Dante nie mógł się oprzeć myśli, że go unika. Odrzucił tę myśl na bok.

i wspiął się po schodach. Zatrzymując się przy jej drzwiach, odblokował je odciskiem palca.

­

Otworzył drzwi i zamarł, gdy zobaczył Mireille leżącą nadal na łóżku, przeglądającą telefon. Nie była gotowa—ani nawet nie próbowała się przygotować.

­

„Księżniczko,” zawołał, tonem ostrym. „Prosiłem cię, żebyś była gotowa na 19:00.”

­

Mireille usiadła na łóżku, z wyrazem obojętności na twarzy. Już zdecydowała, że nie zamierza stosować się do prośby Belind

porady a — lub jakiekolwiek podobne porady. Zamiast tego postanowiła, że między nią a Dante wszystko pozostanie dokładnie tak, jak było.

­

„Nawet nie zapytałeś, czy *chcę* iść na zakupy,” powiedziała z wyrzutem. „Nie chcę.” Podkreśliła swoje ostatnie słowa, jasno wyrażając swój sprzeciw.

­

Dante wpatrywał się w nią przez kilka sekund, zanim jego usta wykrzywiły się w uśmiechu.

­

„Czy chcesz, żebym cię podniósł z tego łóżka, zdarł z ciebie te ubrania, wykąpał cię,

i ubrać cię osobiście?” zapytał, jego głos był niski i drażniący.

­

Mireille przełknęła ślinę, jej umysł zdradzał ją, gdy wizualizowała dokładnie to, co właśnie opisał.

­

„Więc,” kontynuował Dante, opierając się o framugę drzwi. „Co wybierasz? Wstajesz i robisz to wszystko sama, czy ja to zrobię za ciebie?”

­

Mireille spojrzała na niego gniewnie — a przynajmniej próbowała. Ale te jego szare oczy zdawały się topić jej zdecydowanie.

­

„Jestem zmęczona,”

powiedziała, łagodząc wzrok. „Nie mogę iść na zakupy dziś wieczorem.”

­

Wiedziała, jakoś, że udawanie zmęczenia sprawi, że się wycofa.

­

„Co dokładnie robiłaś przez cały dzień?” zapytał Dante, wchodząc do pokoju. Z każdym jego krokiem bliżej, oddech Mireille stawał się cięższy.

­

„Ćwiczyłam wcześniej i chyba przesadziłam. Jestem po prostu zbyt zestresowana, więc muszę odpocząć dziś wieczorem,” powiedziała, jej ton był spokojny.

­

Dant

nie odpowiedział od razu. Zamiast tego usiadł na skraju jej łóżka i przyglądał się jej uważnie. Jego spojrzenie było tak intensywne, że aż skręcało jej żołądek.

­

„Pokaż mi swoje nogi,” powiedział nagle Dante.

­

„Co... co?” zająknęła się Mireille, marszcząc brwi w dezorientacji.

­

„Twoje nogi, księżniczko,” powtórzył, tonem lekko niecierpliwym.

­

Wciąż zdezorientowana, wyciągnęła nogi w jego stronę. Dante je chwycił i

położył je na swoich udach. Prosty kontakt wysłał falę gorąca do policzków Mireille, malując je na różowo.

­

Podwijając rękawy do łokci, Dante odsłonił fragment tatuażu, który zauważyła wcześniej tego ranka. Jego żyłkowate ręce przesunęły się na jej nogi, a Mireille niemal podskoczyła na skutek jego dotyku.

­

„Co robisz?” zapytała, wdzięczna, że jej głos nie zdradził, jak bardzo była zdenerwowana.

­

„Daję twoim zmęczonym nogom masaż

szałwia, księżniczko,” powiedział niedbale.

­

Mireille westchnęła cicho. “Co mogę zrobić, żebyś przestał nazywać mnie ‘księżniczką’?”

­

“Zostań moją królową,” odpowiedział Dante, wciąż skupiony na jej nogach.

­

Jej serce zabiło mocniej, a ciało zamarło. Patrzyła na niego z szeroko otwartymi oczami.

­

Dante zaśmiał się z jej reakcji. “Co? Księżniczka nie potrafi przyjąć żartu?”

­

Zaczął przesuwać ręce po jej prawej nodze.

­

>

„Naprawdę nie musisz tego robić. Poradzę sobie,” powiedziała Mireille, próbując odciągnąć nogi.

­

Dante jednak trzymał jej nogi mocno na miejscu. Jego wyraz twarzy stwardniał.

­

„Po prostu zrelaksuj się i ciesz się tym, jak powinna dobra dziewczyna,” powiedział, jego głos obniżył się o oktawę, gdy skupił się na masażu.

­

Mireille westchnęła z rezygnacją i pozwoliła mu kontynuować. To był tylko masaż, powiedziała sobie. Niewinny, nieszkodliwy. Ale ledwie minutę później

uświadomiła sobie, że nie było nic niewinnego w sposobie, w jaki silne dłonie Dantego przesuwały się po jej skórze.

­

Jego dotyk był stanowczy, a zarazem delikatny, tworząc upajający kontrast, który przeszywał jej ciało dreszczami. Przejechał palcami przez przerwy między jej palcami u stóp, a następnie przesunął je w dół po łuku stopy. Mireille walczyła z pragnieniem zamknięcia oczu, gdy fala przyjemności przepływała przez nią.

­

„Zamknij oczy, jeśli chcesz,” powiedział cicho Dante.

­

Było

co było tak urzekające w jego głosie, że posłuchała instynktownie, jej ciało rozpływało się w materacu.

­

Oczy Dantego przeniosły się na jej twarz, gdy jego dłonie zręcznie pracowały na jej stopie i palcach. Spojrzał z powrotem na jej nogi, a w nim narastało nagłe pragnienie. Chciał przesunąć językiem po jej skórze. Nigdy nie myślał o sobie jako o kimś z fetyszem stóp, ale teraz, trzymając jej piękne nogi, zastanawiał się.

­

Wcisnął kciuki głębiej w

o jej łydkę, stanowczo, ale z premedytacją. Ciało Mireille napięło się w odpowiedzi. Wyraźnie jej się to podobało—może nawet za bardzo.

­

Jej usta się rozchyliły, a brwi zmarszczyły. Dante cicho przeklął pod nosem.

­

„Cholera,” mruknął. Była tak wrażliwa, że doprowadzało go to do szału.

­

Mireille wydała z siebie cichy jęk, ledwie słyszalny, ale przesłał on falę gorąca prosto do krocza Dantego.

­

Jęknął cicho, walcząc, by utrzymać się w ryzach.

utrzymać opanowanie. Wyglądała na całkowicie wyczerpaną z niczego więcej niż z masażu, jej plecy lekko się wyginały, a ręce kurczowo trzymały prześcieradła.

­

„To tylko masaż,” powtarzała sobie, próbując uspokoić burzę wewnątrz siebie. Ale nie mogła zaprzeczyć ciepłu gromadzącemu się między udami.

­

Jej palce u stóp mimowolnie się podkurczyły, a ona mocno zacisnęła powieki. Była blisko—zbyt blisko. Czy naprawdę mogła pozwolić sobie na orgazm z masażu? Jak miałaby stawić czoła Danowi

te później?

­

Rozpaczliwie, Mireille modliła się, żeby mogła milczeć i pozwolić, by to się stało, bez jego zauważenia.

­

„Mogę to zrobić,” pomyślała. „Muszę tylko być cicho.”

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Bad Boy's Princess

The Bad Boy's Princess

181 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

181

Treść

Aa