Pogląd Jessiki:
Jestem teraz nerwowym wrakiem. Dzisiaj mam rozmowę kwalifikacyjną i modlę się do Boga, żeby mi się nie poplątało. Przewracam się w łóżku, żeby sprawdzić godzinę na budziku. Teraz jest 4:45 rano, a moja rozmowa jest o dziewiątej, więc mam dużo czasu na przygotowanie się.
Nazywam się Jessica Allen i mam 22 lata. Kiedyś mieszkałam z rodzicami i młodszą siostrą, Jennifer, w domu, ale wyprowadziłam się i wynajęłam mieszkanie z moją najlepszą przyjaciółką Laylą.
Layla i ja znamy się od pieluch i tak naprawdę jest to interesująca przyjaźń, ponieważ jesteśmy zupełnymi przeciwieństwami. Ma długie brązowe włosy, brązowe oczy i ma 5 stóp 6 cali wzrostu.
Ona jest bardzo otwartą osobą i uwielbia zawierać nowe przyjaźnie. Zawsze wygląda szczęśliwie, do tego stopnia, że zaczyna świecić.
Natomiast ja mam długie blond włosy, niebieskie oczy, które czasami wyglądają na szare, i gładką opaloną skórę. Mam również 5 stóp 6 cali wzrostu. Unikam zawierania nowych przyjaźni, ponieważ nie jestem w tym naprawdę dobra, ale cieszę się, że podjęłam to ryzyko z Laylą.
Przeskoczona przez myśli, skoczyłam, gdy usłyszałam, że zaczyna grać piosenka, którą ustawiłam na budziku. Szybko przykładam rękę do budzika, zszywam koce i wskakuję z łóżka. Teraz jest szósta, co oznacza, że mam przynajmniej dwie godziny na przygotowanie się i wyjście.
Spięłam włosy w kok, wzięłam ręcznik i udałam się prosto do łazienki w moim pokoju.
Szybko rozebrałam się, ustawiając regulator wody na gorącą, wzięłam szybki prysznic. Prawie krzyknęłam, gdy zobaczyłam Laylę w moim pokoju, przeglądającą moją garderobę.
"Layla, co tu robisz?" zapytałam ją.
"Cóż... dzień dobry dla ciebie też, Jess," odpowiedziała.
"Tak, tak, dzień dobry, teraz powiedz mi, dlaczego przeglądasz moje ubrania?"
Przez pełną minutę na mnie popatrzyła, obróciła się do mnie plecami. Westchnęłam, ruszając dalej do mojego pokoju. Wybrałam komplet bielizny i założyłam go. Odwróciłam się, żeby spojrzeć na Laylę i zobaczyłam, że już dla mnie wybrała strój. Uśmiechnęłam się do czarnego garnituru, który wybrała. Przytuliłem ją na chwilę i włożyłem ten strój.
Sprawdziłem na zegarku na ręce, że jest teraz ósma godzina.
Do licha, przekląłem wewnętrznie.
Zauważyłem Laylę w kuchni, robiącą naleśniki.
Spojrzała na mnie, gdy mnie usłyszała.
"Zostajesz na śniadanie?" zapytała.
"Nie, spóźnię się, jeśli tak zrobię," odpowiedziałem, biorąc telefon i torbę i skierowałem się przez drzwi.
No cóż, zobaczymy.
Dotarłem do firmy Novak o godzinie 8:55. Przeszedłem szybko obok recepcjonistki przy wejściu do budynku i szybko wsiadłem do teraz pustego windy. Wciśnąłem przycisk na ostatnie piętro, gdzie znajduje się biuro pana Novaka. Uwielbiam fakt, że mam szansę zostać jego asystentką.
Wziąłem głęboki oddech, gdy dzwonek z windy oznajmił, że jestem na ostatnim piętrze. Ściskam torebkę mocno do boku, gdy wychodzę z windy i kieruję się prosto do krzeseł ustawionych przy ścianie naprzeciwko biura sekretarki.
Gdy ledwo zasiadam na krześle, drzwi się otwierają, a piękna kobieta w średnim wieku wychodzi. Podeszła do mnie i szybko wstałam, wyciągając rękę, którą miała do uścisku, chętnie chwyciłem ją.
"Witam, jestem Janet, rozmawialiśmy przez telefon na temat tej rozmowy kwalifikacyjnej"
"Ah, tak pamiętam, witam się Jessico," przywitałam ją, opuszczając rękę na bok.
"Miło cię poznać, Jessico"
"Nawzajem, Janecie"
"Cóż, po prostu przejdź przez tamte drzwi, pan Novak cię czeka"
Uśmiechnęłam się nieśmiało i zbliżyłem się do drzwi. Zapukałem do drzwi, zanim je otworzyłem.
"Wejdź," powiedział męski chrapliwy głos.
Powoli wchodzę do środka i widzę mężczyznę o ciemnych włosach garbiącego się nad jakimiś papierami, cicho czytającemu sam do siebie. Muszę przyznać, że ten głos brzmiał bardzo znajomo.
Cicho podchodzę do krzesła bezpośrednio przed jego biurkiem i staję obok niego.
Właśnie miałem zapytać, czy mogę usiąść, gdy mężczyzna się podnosi i mam wrażenie, że moje życie właśnie przemknęło przede mną.
Tristan
Przesuń w górę, aby kontynuować
Widok z perspektywy Jessiki:
Stoję tam zamroczona, nie wiedząc co robić. Nie spodziewałam się, że akurat Tristan będzie tutaj.
Novak.
Powinnam było wiedzieć, że będzie CEO. Jestem taka głupia, że wcześniej o tym nie pomyślałam.
Głęboko oddychając, siadam na krześle naprzeciwko biurka Tristana.
"Jess" - szeptuje zaskoczony, widząc mnie.
To pierwszy raz, jak się widzimy od mojej wyjazdu, aby zamieszkać z matką w Nowym Jorku. Wciąż pamiętam nasze rozstanie na lotnisku, jakby to było wczoraj. A tak naprawdę to było zaledwie 3 miesiące temu.
Przeszłość
"Musisz jechać?" Delikatnie zapytał.
Wytrzeźwiałam oczy, skinęłam lekko głową. Zrozumiał, co miałam na myśli, obejmując mnie mocno.
Oplątałam ramiona wokół jego szyi i schowałam twarz w jego klatce piersiowej. Zdjęłam się od niego trochę, kiedy usłyszałam, że z głośników wywołują numer mojego lotu.
Spojrzałam na Tristana, który patrzył we mnie intensywnie z smutnym uśmiechem na twarzy.
On opuścił usta do moich, całując mnie powoli, delikatnie i pełen miłości.
Niechętnie oderwałam się od niego i stanęłam na palcach, aby pocałować go w czoło. Szybko odwróciłam się od niego i złapałam za rączkę swojego walizkowego wózka.
Ostatni raz odwróciłam się przed zamknięciem się wrót i spojrzałam na miłość mojego życia. Puściłam mu pocałunek, zanim odwróciłam się i pociągnęłam mój bagaż za sobą.
Koniec przeszłości
Zrywam się z zadumy, gdy czuję silne ramiona, które wyciągają mnie z krzesła i owijają wokół mojej talii. Podnoszę głowę, aby zobaczyć, jak Tristan patrzy na mnie z taką miłością, że czuję się odurzona nią.
Bez namysłu owijam ręce wokół jego szyi, odwzajemniając jego uścisk.
Czuję się szczęśliwie pijana, kiedy szepta mi do ucha.
"Tęskniłem za tobą."
"Co tutaj robisz?"
Tristan pyta lekko zdezorientowany.
Przejeżdżam ręką przez jego włosy, a z ust wymyka mi się śmiech.
"Jestem tutaj na rozmowę kwalifikacyjną na twoją asystentkę" - odpowiadam z uśmiechem.
On rzuci mi swoim znanym uśmiechem, zanim mnie do siebie przyciąga. Nachyla się nade mną, patrząc na moje usta, i ja robię to samo. Nasze usta dopiero miały się spotkać, gdy czuję znajomy dreszcz w brzuchu. Szybko pędzę do widocznego sąsiedniego drzwi i otwieram je, mając nadzieję, że to jest toaleta.
Na szczęście to był toaleta i pędzę do toalety i zaczynam wymiotować.
Kompletnie zapominam o Tristanie, dopóki nie poczuję, że ktoś trzyma moje włosy i delikatnie pociera plecami.
"Czy wszystko w porządku?" - pyta, jego głos pełen troski.
"Jestem w porządku" - odpowiadam chrapliwie, wolno podnosząc się z jego pomocą.
"To tylko dlatego, że rzygam każdego ranka przez tydzień teraz"
Oczekuję, że Tristan coś powie, ale zamiast tego zaskakuje mnie, gdy wyciąga telefon i zaczyna coś wpisywać.
Kiedy kończy swoje działanie, wkłada telefon z powrotem do kieszeni i podaje mi szklankę wody. Szybko płuczę usta, zanim zacznę mówić.
"Co właśnie zrobiłeś?"
"Zapisałem cię na wizytę u mojego lekarza, żeby sprawdzić, co ci dolega" - odpowiada, już prowadząc mnie za sobą przez drzwi.
Szybko zatrzymuję się, zmuszając go do zatrzymania się.
"Nie chcę iść do lekarza" - marudzę, zatykając obcas w ziemi.
"Nie masz wyboru" - z lekkim uśmiechem.
Poddaję się, wiedząc, że jest bezużyteczne sprzeczać się z nim. Udajemy się do szpitala św. Krzysztofa i szybko przechodzę przez całą procedurę, nie musząc długo czekać, ponieważ jestem z znanym miliarderem.
Tu jesteśmy teraz, po trzydziestu minutach oczekiwania na powrót dr Matthewsa z wynikami. Przerywam swoje myśli, gdy Tristan do mnie zagaduje.
"Czujesz się dobrze?" - pyta, zaniepokojenie brzmi w jego głosie.
"Jestem w porządku" - mówię uśmiechając się do niego, pochylając się, aby go pocałować w policzek.
On szeroko się uśmiecha i odwzajemnia pocałunek na mojej czole. W tym momencie dr Matthew's wchodzi do środka. Nie czekając, aż coś powie, Tristan chwyta moją rękę i delikatnie ją ściska.
"Gratulacje, pani Allen, jest pani w ciąży."
Przesuń w górę, aby kontynuować