Pogląd Jessiki:
Jestem teraz nerwowym wrakiem. Dzisiaj mam rozmowę kwalifikacyjną i modlę się do Boga, żeby mi się nie poplątało. Przewracam się w łóżku, żeby sprawdzić godzinę na budziku. Teraz jest 4:45 rano, a moja rozmowa jest o dziewiątej, więc mam dużo czasu na przygotowanie się.
Nazywam się Jessica Allen i mam 22 lata. Kiedyś mieszkałam z rodzicami i młodszą siostrą, Jennifer, w domu, ale wyprowadziłam się i wynajęłam mieszkanie z moją najlepszą przyjaciółką Laylą.
Layla i ja znamy się od pieluch i tak naprawdę jest to interesująca przyjaźń, ponieważ jesteśmy zupełnymi przeciwieństwami. Ma długie brązowe włosy, brązowe oczy i ma 5 stóp 6 cali wzrostu.
Ona jest bardzo otwartą osobą i uwielbia zawierać nowe przyjaźnie. Zawsze wygląda szczęśliwie, do tego stopnia, że zaczyna świecić.
Natomiast ja mam długie blond włosy, niebieskie oczy, które czasami wyglądają na szare, i gładką opaloną skórę. Mam również 5 stóp 6 cali wzrostu. Unikam zawierania nowych przyjaźni, ponieważ nie jestem w tym naprawdę dobra, ale cieszę się, że podjęłam to ryzyko z Laylą.
Przeskoczona przez myśli, skoczyłam, gdy usłyszałam, że zaczyna grać piosenka, którą ustawiłam na budziku. Szybko przykładam rękę do budzika, zszywam koce i wskakuję z łóżka. Teraz jest szósta, co oznacza, że mam przynajmniej dwie godziny na przygotowanie się i wyjście.
Spięłam włosy w kok, wzięłam ręcznik i udałam się prosto do łazienki w moim pokoju.
Szybko rozebrałam się, ustawiając regulator wody na gorącą, wzięłam szybki prysznic. Prawie krzyknęłam, gdy zobaczyłam Laylę w moim pokoju, przeglądającą moją garderobę.
"Layla, co tu robisz?" zapytałam ją.
"Cóż... dzień dobry dla ciebie też, Jess," odpowiedziała.
"Tak, tak, dzień dobry, teraz powiedz mi, dlaczego przeglądasz moje ubrania?"
Przez pełną minutę na mnie popatrzyła, obróciła się do mnie plecami. Westchnęłam, ruszając dalej do mojego pokoju. Wybrałam komplet bielizny i założyłam go. Odwróciłam się, żeby spojrzeć na Laylę i zobaczyłam, że już dla mnie wybrała strój. Uśmiechnęłam się do czarnego garnituru, który wybrała. Przytuliłem ją na chwilę i włożyłem ten strój.
Sprawdziłem na zegarku na ręce, że jest teraz ósma godzina.
Do licha, przekląłem wewnętrznie.
Zauważyłem Laylę w kuchni, robiącą naleśniki.
Spojrzała na mnie, gdy mnie usłyszała.
"Zostajesz na śniadanie?" zapytała.
"Nie, spóźnię się, jeśli tak zrobię," odpowiedziałem, biorąc telefon i torbę i skierowałem się przez drzwi.
No cóż, zobaczymy.
Dotarłem do firmy Novak o godzinie 8:55. Przeszedłem szybko obok recepcjonistki przy wejściu do budynku i szybko wsiadłem do teraz pustego windy. Wciśnąłem przycisk na ostatnie piętro, gdzie znajduje się biuro pana Novaka. Uwielbiam fakt, że mam szansę zostać jego asystentką.
Wziąłem głęboki oddech, gdy dzwonek z windy oznajmił, że jestem na ostatnim piętrze. Ściskam torebkę mocno do boku, gdy wychodzę z windy i kieruję się prosto do krzeseł ustawionych przy ścianie naprzeciwko biura sekretarki.
Gdy ledwo zasiadam na krześle, drzwi się otwierają, a piękna kobieta w średnim wieku wychodzi. Podeszła do mnie i szybko wstałam, wyciągając rękę, którą miała do uścisku, chętnie chwyciłem ją.
"Witam, jestem Janet, rozmawialiśmy przez telefon na temat tej rozmowy kwalifikacyjnej"
"Ah, tak pamiętam, witam się Jessico," przywitałam ją, opuszczając rękę na bok.
"Miło cię poznać, Jessico"
"Nawzajem, Janecie"
"Cóż, po prostu przejdź przez tamte drzwi, pan Novak cię czeka"
Uśmiechnęłam się nieśmiało i zbliżyłem się do drzwi. Zapukałem do drzwi, zanim je otworzyłem.
"Wejdź," powiedział męski chrapliwy głos.
Powoli wchodzę do środka i widzę mężczyznę o ciemnych włosach garbiącego się nad jakimiś papierami, cicho czytającemu sam do siebie. Muszę przyznać, że ten głos brzmiał bardzo znajomo.
Cicho podchodzę do krzesła bezpośrednio przed jego biurkiem i staję obok niego.
Właśnie miałem zapytać, czy mogę usiąść, gdy mężczyzna się podnosi i mam wrażenie, że moje życie właśnie przemknęło przede mną.
Tristan
Przesuń w górę, aby kontynuować
Widok z perspektywy Jessiki:
Stoję tam zamroczona, nie wiedząc co robić. Nie spodziewałam się, że akurat Tristan będzie tutaj.
Novak.
Powinnam było wiedzieć, że będzie CEO. Jestem taka głupia, że wcześniej o tym nie pomyślałam.
Głęboko oddychając, siadam na krześle naprzeciwko biurka Tristana.
"Jess" - szeptuje zaskoczony, widząc mnie.
To pierwszy raz, jak się widzimy od mojej wyjazdu, aby zamieszkać z matką w Nowym Jorku. Wciąż pamiętam nasze rozstanie na lotnisku, jakby to było wczoraj. A tak naprawdę to było zaledwie 3 miesiące temu.
Przeszłość
"Musisz jechać?" Delikatnie zapytał.
Wytrzeźwiałam oczy, skinęłam lekko głową. Zrozumiał, co miałam na myśli, obejmując mnie mocno.
Oplątałam ramiona wokół jego szyi i schowałam twarz w jego klatce piersiowej. Zdjęłam się od niego trochę, kiedy usłyszałam, że z głośników wywołują numer mojego lotu.
Spojrzałam na Tristana, który patrzył we mnie intensywnie z smutnym uśmiechem na twarzy.
On opuścił usta do moich, całując mnie powoli, delikatnie i pełen miłości.
Niechętnie oderwałam się od niego i stanęłam na palcach, aby pocałować go w czoło. Szybko odwróciłam się od niego i złapałam za rączkę swojego walizkowego wózka.
Ostatni raz odwróciłam się przed zamknięciem się wrót i spojrzałam na miłość mojego życia. Puściłam mu pocałunek, zanim odwróciłam się i pociągnęłam mój bagaż za sobą.
Koniec przeszłości
Zrywam się z zadumy, gdy czuję silne ramiona, które wyciągają mnie z krzesła i owijają wokół mojej talii. Podnoszę głowę, aby zobaczyć, jak Tristan patrzy na mnie z taką miłością, że czuję się odurzona nią.
Bez namysłu owijam ręce wokół jego szyi, odwzajemniając jego uścisk.
Czuję się szczęśliwie pijana, kiedy szepta mi do ucha.
"Tęskniłem za tobą."
"Co tutaj robisz?"
Tristan pyta lekko zdezorientowany.
Przejeżdżam ręką przez jego włosy, a z ust wymyka mi się śmiech.
"Jestem tutaj na rozmowę kwalifikacyjną na twoją asystentkę" - odpowiadam z uśmiechem.
On rzuci mi swoim znanym uśmiechem, zanim mnie do siebie przyciąga. Nachyla się nade mną, patrząc na moje usta, i ja robię to samo. Nasze usta dopiero miały się spotkać, gdy czuję znajomy dreszcz w brzuchu. Szybko pędzę do widocznego sąsiedniego drzwi i otwieram je, mając nadzieję, że to jest toaleta.
Na szczęście to był toaleta i pędzę do toalety i zaczynam wymiotować.
Kompletnie zapominam o Tristanie, dopóki nie poczuję, że ktoś trzyma moje włosy i delikatnie pociera plecami.
"Czy wszystko w porządku?" - pyta, jego głos pełen troski.
"Jestem w porządku" - odpowiadam chrapliwie, wolno podnosząc się z jego pomocą.
"To tylko dlatego, że rzygam każdego ranka przez tydzień teraz"
Oczekuję, że Tristan coś powie, ale zamiast tego zaskakuje mnie, gdy wyciąga telefon i zaczyna coś wpisywać.
Kiedy kończy swoje działanie, wkłada telefon z powrotem do kieszeni i podaje mi szklankę wody. Szybko płuczę usta, zanim zacznę mówić.
"Co właśnie zrobiłeś?"
"Zapisałem cię na wizytę u mojego lekarza, żeby sprawdzić, co ci dolega" - odpowiada, już prowadząc mnie za sobą przez drzwi.
Szybko zatrzymuję się, zmuszając go do zatrzymania się.
"Nie chcę iść do lekarza" - marudzę, zatykając obcas w ziemi.
"Nie masz wyboru" - z lekkim uśmiechem.
Poddaję się, wiedząc, że jest bezużyteczne sprzeczać się z nim. Udajemy się do szpitala św. Krzysztofa i szybko przechodzę przez całą procedurę, nie musząc długo czekać, ponieważ jestem z znanym miliarderem.
Tu jesteśmy teraz, po trzydziestu minutach oczekiwania na powrót dr Matthewsa z wynikami. Przerywam swoje myśli, gdy Tristan do mnie zagaduje.
"Czujesz się dobrze?" - pyta, zaniepokojenie brzmi w jego głosie.
"Jestem w porządku" - mówię uśmiechając się do niego, pochylając się, aby go pocałować w policzek.
On szeroko się uśmiecha i odwzajemnia pocałunek na mojej czole. W tym momencie dr Matthew's wchodzi do środka. Nie czekając, aż coś powie, Tristan chwyta moją rękę i delikatnie ją ściska.
"Gratulacje, pani Allen, jest pani w ciąży."
Przesuń w górę, aby kontynuować
Punkt widzenia Tristana:
Stoję zamroczony po usłyszeniu tego, co powiedział Dr Matthews. Muszę chyba słyszeć rzeczy. Nie mógł powiedzieć tego, co myślałem, że słyszałem.
"Możesz powtórzyć, proszę?" pytam w oszołomieniu.
"Ona jest w ciąży" - powtarza, spoglądając na kartkę papieru w swojej dłoni.
Obracam głowę, aby spojrzeć na Jessicę i widzę szeroki uśmiech na jej twarzy. Naprawdę chciałbym odpowiedzieć uśmiechem, ale martwię się, że jej poranne mdłości mogą być zbyt uciążliwe. Jej uśmiech szybko znika, gdy widzi marszczące się na moim czole. Głęboko oddychając, odwraca się w stronę Dr Matthews.
"Moglibyśmy mieć chwilę sami?" prosi delikatnie, unikając kontaktu wzrokowego ze mną.
Lekarz kiwa głową przed wyjściem.
Odwiedza mnie uczucie, że trzyma mnie od siebie, jak tylko drzwi się zamykają. Idzie na drugą stronę pokoju i odwraca się w moją stronę. Przez jakiś czas spogląda na mnie, zanim odwróci wzrok.
"Co się dzieje?" pyta, patrząc znów na mnie.
"Jesteś w ciąży" - szeptem mówię, niezwracając uwagi na to, co wcześniej powiedziała.
"Jesteś zaniepokojony, że jestem w ciąży" - prawie krzyczy odwracając się znów ode mnie.
"Co... nie" - mówię wstając i podchodzę do niej.
Delikatnie odwracam ją, aby spojrzała na mnie, serce mi pęka, gdy widzę łzy w jej oczach. Przytulam ją mocno, przejeżdżając ręką po jej miękkich jedwabistych włosach.
"Chcę tego dziecka" - szepczę do niej.
"Serio?" - pyta, patrząc na mnie, gdy z jej prawego oka spływa pojedyncza łza.
Delikatnie wycieram łzę, zanim mocno przystawiam moje usta do jej. Gryzę jej dolną wargę, na co dostaje głosu zdziwienia. Wykorzystuję tę okazję, by własnym językiem wtargnąć do jej ust. Cicho jęczy, gdy się od niej oddalam.
"Serio"
Punkt widzenia Jessiki:
Jestem w ciąży.
Aktualnie siedzę w biurze Tristana i patrzę na zdjęcie mojego dziecka. Jeszcze nie jest tak bardzo wyrośnięte, ale nie mogłam się powstrzymać przed zrobieniem zdjęcia.
Czuję czyjeś spojrzenie na sobie, wiem, że to Tristan, bo czuję mrowienie przechodzące przez moje ramiona aż tutaj.
Bez patrzenia w jego stronę pytam:
"Dlaczego tak na mnie patrzysz?"
Podnoszę wzrok, żeby zobaczyć sexy uśmiech na jego twarzy.
"Czy ja nie mogę patrzeć na matkę mojego dziecka?" zadaje pytanie z pewnym zuchwałym tonem.
"Oczywiście, że tak" - szepczę zachrypniętym głosem powoli podchodząc do niego.
Zachwyca się, gdy siadam mu na kolanach, jego ramiona obejmują mój pas. Powoli przeciągam dłonie od jego klatki piersiowej do jego szyi. Uśmiecham się do siebie, czując, jak drży pod mną.
"A więc jaki jest problem?" pyta, gdy jego głos jeszcze bardziej się zachrypie.
Pochylam się nad nim, aby skąpać jego ucho "patrzenie jest niestosowne", szepczę, odchylam się, aby spojrzeć na niego. Jestem w szoku, widząc, że ma zamknięte oczy. Jeszcze bardziej zdziwiona jestem, gdy nagle przyciąga mnie do siebie, zgniatając swoje usta do moich.
Zanim możemy zagubić się w sobie nawzajem, drzwi zostają otworzone, ukazując pozbawioną sobowtóru kobietę podchodzącą do nas.
Czuję, jak Tristan się napina pod mną. Zastanawiam się, jaki związek łączy te dwoje. Zanim zdążę zapytać Tristana, co się dzieje, czuję, jak mnie podnoszą z jego kolan. Odbijam się, ale szybko uspokajam się, aby nie zrobić krzywdy mojemu dziecku.
Obracam się, żeby zobaczyć, jak kobieta siada na kolanach Tristana i całuje go po całej twarzy.
Szybko mrugam, powstrzymując łzy, które grożą wylaniem się z moich oczu. Byłem tak zrozpaczony, że nie zauważyłem, jak Tristan próbuje się uwolnić spod uścisku tej kobiety.
"K-kim jesteś?" jąkam się.
Ona uśmiecha się do mnie, zanim odpowie: "Jestem Linda, narzeczona Tristana"
To mnie powala, nie mogę tego już dłużej znieść. Jedna łza ucieka mi z oka. Nagle zaczynam czuć zawroty głowy, a moje widzenie zaczyna się rozmazywać. Próbuję zrobić krok, aby odejść od nich, i wtedy ogarnia mnie ciemność i czuję, jakbym unosiła się w powietrzu.
Punkt widzenia Tristana:
Zgubiłem zmysły, gdy ujrzałem łzy, które wisiały w powietrzu. Nie wiem nawet, co powiedzieć w tej chwili. Mam dosłownie mowę przytrzyzoną.
Próbowałem odepchnąć Lindę ode mnie, ale ona ciągle mnie całowała. Właśnie zamierzałem jej powiedzieć, żeby ze mną skończyła, ale przerywam, gdy słyszę, jak Linda mówi Jessice, że jesteśmy zaręczeni.
Czy ona oszalała?
Nawet jej nie lubię. Mam przeciw niej zakaz zbliżania się do mnie, na litość Boską!
Na skraju oka widzę, że Jess ma zamiar odejść ode mnie, ale nagle zatrzymuje się. Odpycham Lindę od siebie, jak tylko widzę, że Jessica ma zamiar zemdleć.
Ostrożnie biorę ją na ręce, szybko wychodząc z mojego biura. Szybko kieruję się do mojego prywatnego windy, ignorując spojrzenia osób wokół.
"Do roboty!" warknąłem szybko naciskając przycisk zamykający drzwi windy.
Na szczęście mam specjalny przycisk w windzie, dzięki któremu mogę natychmiast skontaktować się z kierowcą. Wciskam przycisk zaledwie kilka sekund przed otwarciem się windy.
Wyskakuję z budynku, jak tylko drzwi windy się otwierają. Ponownie ignoruję spojrzenia wszystkich, wskakując do samochodu, dbając przy tym, aby nie uderzyć głową Jess.
Jedna myśl wyłącznie mi w głowie, gdy John - kierowca rusza.
Proszę, niech będzie w porządku.
Przesuń w górę, aby kontynuować