Z perspektywy Kat
Po trzech dniach naszego udawanego związku zaczęłam rozumieć, czego brakowało mi w poprzedniej szkole.
Różnica w tym, jak ludzie mnie traktowali, była niezwykła - tam gdzie wcześniej byłam naznaczoną skandalem uczennicą, której należało unikać, teraz byłam dziewczyną Nate'a Cartera, automatycznie otrzymując wstęp do najbardziej ekskluzywnych kręgów towarzyskich w Ridgeview.
"To jest właściwie trochę uzależniające", przyznałam Nate'owi, gdy szliśmy razem przez dziedziniec, trzymając się za ręce. "To, jak ludzie teraz na nas patrzą."
"Masz na myśli, jakbyśmy faktycznie się liczyli?" powiedział z uśmiechem. "Tak, ja też zauważyłem różnicę. Nawet nauczyciele traktują cię inaczej."
Miał rację. Profesor Colton faktycznie uśmiechnął się do mnie wczoraj na Zaawansowanej Literaturze, a zostałam zaproszona do grupy nauki z fizyki AP - coś, co nigdy nie wydarzyłoby się, gdy jadłam lunch sama.
"Zostałam zaproszona na trzy różne imprezy w ten weekend", powiedziałam, wciąż zdumiona nagłą zmianą mojego statusu społecznego. "Trzy!"
"Właściwie", powiedział Nate, a jego oczy rozbłysły z podekscytowania, "zapomnij o tych imprezach. Mam coś znacznie lepszego na myśli."
Uniosłam brew. "Lepszego niż trzy imprezy?"
"O wiele lepszego." Zatrzymał się i odwrócił do mnie, ściskając moje dłonie. "Pamiętasz Marcusa i Jessicę z lunchu? I Tylera i Jake'a?"
"Oczywiście."
"Jadą do domku nad jeziorem rodziny Marcusa niedaleko Ontario w ten weekend. To ich tradycja na początek semestru - duży grupowy wyjazd, mnóstwo ludzi, totalna zabawa."
Jego uśmiech poszerzył się. "Poprosili mnie, żebym ciebie też zaprosił."
Moje serce zadrżało. "Chcą, żebym tam była?"
"Jedzie cała ekipa. Drużyna hokeja, drużyna piłki nożnej, nawet kilka osób z drużyny łyżwiarskiej. I posłuchaj tego - jezioro zwykle wcześnie zamarza, więc możesz wziąć łyżwy, jeśli chcesz."
"Naprawdę?" Pomysł jazdy na łyżwach na zamarzniętym jeziorze, otoczonym górami, brzmiał jak coś ze snu.
"Naprawdę. Co ty na to? Chcesz spędzić weekend w domku nad jeziorem ze swoim udawanym chłopakiem?"
Uśmiechnęłam się. "Kiedy tak to ujmujesz, jak mogę odmówić?"
* * *
Piątkowy wieczór nadszedł szybciej niż się spodziewałam.
Podróż do domku nad jeziorem była wypełniona śmiechem i muzyką, nasza siedemnastoosobowa grupa stłoczona w różnych samochodach. Kiedy wreszcie dotarliśmy do rozległej drewnianej chaty wtulającej się w zbocze góry, nie mogłam powstrzymać westchnienia.
"To jest niesamowite", westchnęłam, podziwiając ogromny taras z widokiem na jezioro, strzeliste sosny i sposób, w jaki zachodzące słońce malowało wszystko na złoto.
"Poczekaj, aż zobaczysz środek", powiedziała Jessica, chwytając mnie za ramię. "Rodzice Marcusa praktycznie zbudowali tu kurort."
Wnętrze było jeszcze bardziej imponujące - kamienne kominki, skórzane meble, kuchnia, która mogła nakarmić armię. Ale gdy wszyscy zaczęli zajmować pokoje i się rozpakowywać, rzeczywistość uderzyła mnie jak policzek.
"Więc jesteśmy w niebieskim pokoju", powiedział Nate nonszalancko, zarzucając na ramię nasze torby. "Drugie drzwi po prawej."
Poszłam za nim korytarzem, z żołądkiem skręcającym się z nagłego zdenerwowania.
Kiedy otworzył drzwi, moje obawy się potwierdziły - jedno łóżko królewskich rozmiarów dominowało w pokoju, otoczone dużymi oknami oferującymi idealny widok na jezioro.
"Jedno łóżko", powiedziałam głosem cichszym niż zamierzałam.
"Jedno łóżko", potwierdził Nate, odkładając nasze torby.
Odwrócił się, by na mnie spojrzeć, a cokolwiek zobaczył w moim wyrazie twarzy, sprawiło, że się uśmiechnął.
"Och, daj spokój. Nie mów mi, że denerwujesz się spaniem w jednym łóżku ze swoim chłopakiem."
"Nie denerwuję się", powiedziałam szybko, po czym natychmiast sobie zaprzeczyłam. "To znaczy, denerwuję się, ale nie dlatego, że... Po prostu nie jesteśmy naprawdę-"
"Katya." Nate podszedł bliżej, jego głos był łagodny, ale żartobliwy. "Wyluzuj. Nie zaatakuję cię we śnie. Ja zostanę po swojej stronie, ty po swojej. Proste."
"Ale co jeśli ktoś wejdzie? Co jeśli będą się spodziewać, że my-"
"Nie wejdą", powiedział stanowczo. "A jeśli wejdą, poradzimy sobie z tym. Zaufaj mi, wszystko będzie dobrze."
Jego pewność siebie była uspokajająca, ale gdy zapadła noc i przygotowywaliśmy się do snu, moje nerwy powróciły ze zdwojoną siłą.
Przebrałam się w łazience, zajmując więcej czasu niż potrzeba na umycie zębów i twarzy, próbując uspokoić galopujące serce.
Kiedy w końcu wyszłam w piżamie, Nate już leżał w łóżku, przeglądając telefon.
Przebrał się tylko w bokserki i starałam się nie gapić na jego nagi tors, wyrzeźbione mięśnie ramion, sposób, w jaki światło lampy igrało na jego delikatnej skórze...
"Wszystko w porządku?" zapytał, klepiąc pustą stronę łóżka.
"W porządku," wydusiłam z siebie, wsuwając się pod kołdrę i natychmiast przesuwając się jak najdalej na swoją stronę, żeby nie spaść.
"Dobranoc, Kat," powiedział cicho, sięgając, by zgasić lampkę.
"Dobranoc," wyszeptałam w odpowiedzi.
Ale sen nie przychodził przez długi czas.
Leżałam w ciemności, nadwrażliwa na każdy dźwięk, który wydawał, każdy ruch jego ciała, ciepło promieniujące z jego strony łóżka.
Wspomnienie jego nagiego torsu wciąż przewijało się w mojej głowie, a ja zacisnęłam uda i oczy, próbując zmusić się do myślenia o czymś innym.
O czymkolwiek, tylko nie o szalenie gorącym ciele Nate'a Cartera.
Następny poranek wstał rześki i przejrzysty, powierzchnia jeziora była całkowicie zamarznięta i iskrzyła się w słońcu. Kiedy wreszcie udało mi się zwlec z łóżka - zasnęłam dopiero około trzeciej nad ranem - dom już tętnił życiem.
"Idealna pogoda na łyżwy," oznajmił Marcus, gdy zebraliśmy się na śniadanie. "Lód jest wystarczająco gruby."
Poczułam dreszcz ekscytacji, patrząc na nieskazitelną powierzchnię i wyobrażając sobie uczucie ślizgania się po niej z górami w tle.
"Wzięłaś łyżwy, prawda?" zapytała Jessica, trącając mnie łokciem.
"Oczywiście, że wzięła," powiedział Nate, pojawiając się u mojego boku z filiżanką kawy. "Moja dziewczyna nigdzie nie rusza się bez łyżew."
Swobodny sposób, w jaki powiedział 'moja dziewczyna' wywołał gorące trzepotanie w mojej piersi, ale odepchnęłam to uczucie.
To wszystko było częścią przedstawienia. Występu.
Dzień rozwinął się jak scena z filmu. Spędziliśmy godziny nad jeziorem - jedni jeździli na łyżwach, inni grali w spontaniczny hokej wypożyczonym sprzętem.
Poczułam się naprawdę szczęśliwa po raz pierwszy od miesięcy, śmiejąc się z nowymi przyjaciółmi, pokazując skoki i piruety, które zasłużyły na impressed okrzyki tłumu.
Nate trzymał się blisko, jego dłoń znajdowała moją za każdym razem, gdy nie jeździliśmy aktywnie, jego ramię oplatało moją talię, gdy oglądaliśmy mecz hokeja. Wszystko wydawało się naturalne, komfortowe, właściwe.
Wszystko z wyjątkiem ciężaru spojrzenia Liama.
On też przyjechał na tę wycieczkę, oczywiście. Widziałam, jak przyjeżdża z drugą grupą samochodów, obserwowałam, jak zajmuje pokój na przeciwnym końcu korytarza.
Ale przez cały dzień czułam na sobie jego wzrok. Na nas.
Na sposób, w jaki palce Nate'a splatały się z moimi, jak opieraliśmy się o siebie, na łatwą intymność naszego udawanego związku.
To sprawiało, że moja skóra płonęła w sposób, którego nie chciałam analizować.
Późnym popołudniem, gdy słońce zaczęło zachodzić, dołączyłam do drużyny łyżwiarskiej na ostatnią sesję na jeziorze. Rozeszliśmy się po lodzie, ćwicząc skoki i piruety, zatraceni w czystej radości ruchu.
Wtedy to usłyszałam - ostry trzask, który rozniósł się po wodzie jak wystrzał z pistoletu.
"Wszyscy z lodu!" krzyknął Marcus z brzegu. "Natychmiast!"
Panika wybuchła w grupie, gdy wszyscy rzuciliśmy się w kierunku brzegu. Lód ustępował, pajęcze pęknięcia rozchodziły się po powierzchni z przerażającą prędkością.
Byłam najdalej, blisko środka jeziora, i słyszałam, jak lód jęczy pod moimi stopami, gdy pędziłam w kierunku bezpieczeństwa.
Jeszcze trochę. Prawie-
Świat eksplodował w lodowatej wodzie, gdy lód załamał się pode mną. Szok odebrał mi oddech, zimno uderzyło w moje ciało jak fizyczny cios. Machałam rękami, próbując złapać się kruszącej się krawędzi lodu, ale przemoczone ubrania ciągnęły mnie w dół.
"Kat!" Głos Nate'a, odległy i spanikowany.
Nagle silne ramiona wyciągnęły mnie w górę, wyciągając z wody na bardziej stabilny lód. Łapałam powietrze, krztusząc się wodą z jeziora, całe moje ciało trzęsło się z zimna i szoku.
"Mam cię," powiedział znajomy głos, szorstki od wysiłku. "Wszystko w porządku. Mam cię."
Spojrzałam w górę przez szczękające zęby i zobaczyłam nad sobą twarz Liama, jego ramiona wciąż zamknięte wokół mojego drżącego ciała. Jego włosy były mokre - wszedł do wody, żeby mnie dosięgnąć.
Jego zielone oczy płonęły troską i czymś jeszcze. Czymś łagodniejszym niż kiedykolwiek widziałam.
"Prawdziwa Księżniczka Lodu teraz, co?" powiedział, ale jego głos był delikatny, niemal czuły.
Potem pojawił się Nate, zabierając mnie z ramion Liama w swoje własne. "Mam ją," powiedział głosem napiętym czymś, czego nie potrafiłam zidentyfikować. "Mam cię, kochanie."
Podniósł mnie z łatwością, niosąc w kierunku domu, gdy drżałam przy jego piersi.
Ale gdy dotarliśmy do brzegu, złapałam się na tym, że patrzę przez jego ramię na Liama, który wciąż stał na brzegu wody, obserwując nas z wyrazem twarzy, którego nie potrafiłam odczytać.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Z perspektywy Kat
Nate zamknął drzwi sypialni nogą, wciąż trzymając mnie w ramionach, gdy gwałtownie drżałam przy jego piersi.
Moje zęby szczękały tak mocno, że ledwo mogłam mówić.
"N-Nate, w-wszystko w p-porządku," zdołałam wyjąkać, ale moje ciało zdradziło mnie kolejnym gwałtownym dreszczem.
"Gówno prawda," powiedział, kładąc mnie na łóżku z zaskakującą delikatnością. "Musimy ściągnąć z ciebie te mokre ubrania. Natychmiast."
"Sama mogę to zrobić," zaprotestowałam.
Ale gdy próbowałam złapać brzeg przemoczonego swetra, moje palce nie chciały współpracować. Były zdrętwiałe, niezgrabne, bezużyteczne.
"Nie, nie możesz," powiedział Nate stanowczo, podchodząc bliżej. "Kat, masz hipotermię. Przestań być uparta i pozwól sobie pomóc."
"Ale ja nie jestem— My nie jesteśmy naprawdę—"
"Nie obchodzi mnie, czym jesteśmy lub nie jesteśmy," przerwał, jego ręce już sięgały po mój sweter. "Zamarzasz na śmierć i nie pozwolę, żeby ci się to stało."
Jego palce musnęły moje, gdy delikatnie odsunął moje dłonie, a ja poczułam, jak mimo zimna na policzki wypływa mi rumieniec.
"Zamknij oczy, jeśli dzięki temu poczujesz się lepiej," powiedział cicho, "ale te ubrania muszą zejść. Teraz."
Zacisnęłam powieki, gdy ostrożnie ściągał mój sweter przez głowę, jego ruchy były pełne szacunku, ale skuteczne. Gdy jego dłonie powędrowały do paska moich dżinsów, złapałam go za nadgarstki.
"Nie mogę," wyszeptałam ledwo słyszalnie.
"Możesz," powiedział, jego głos był łagodny, ale nieugięty. "Zaufaj mi, Kat. Nie patrzę na nic, na co nie powinienem. Po prostu próbuję zadbać o twoje bezpieczeństwo."
Mokry denim przyklejał się do moich nóg, gdy pomagał mi wyjść z dżinsów, a ja trzymałam oczy mocno zamknięte, upokorzenie paliło mnie, nawet gdy moje ciało wciąż się trzęsło. Gdy owinął mnie suchym ręcznikiem, w końcu otworzyłam oczy i zobaczyłam, że już się odwraca, dając mi prywatność.
"Przebierz się, podczas gdy przygotuję ci gorącą kąpiel," powiedział, odwrócony do mnie plecami.
Usłyszałam, jak odkręca kran w łazience, a potem serię kreatywnych przekleństw. Zdążyłam założyć tylko nową bieliznę, gdy usłyszałam jego kroki i wskoczyłam pod kołdrę.
"Nie ma wody," powiedział, pojawiając się w drzwiach z sfrustrowanym wyrazem twarzy. "Pójdę sprawdzić, co jest nie tak z hydrauliką."
Zostawił mnie samą w pokoju, podciągającą kołdrę pod brodę. Ale mimo że byłam już sucha i pod kocami, nie mogłam przestać się trząść. Zimno zdawało się osiąść w moich kościach, a każdy oddech był jak formowanie się kryształków lodu w płucach.
Wtedy uderzyły mnie wspomnienia.
Twarz Liama nade mną, gdy wyciągał mnie z wody. Sposób, w jaki jego głos był szorstki z troski. Uczucie jego silnych ramion wyciągających mnie do bezpieczeństwa.
Wyraz w jego zielonych oczach - jakby naprawdę się o mnie bał.
Dlaczego to on mnie uratował? Dlaczego zaryzykował sobą, żeby wyciągnąć mnie z wody?
Drzwi się otworzyły i Nate wrócił, ponuro kręcąc głową.
"Marcus mówi, że pompa jest zepsuta. Nie będzie wody do jutra rana, aż przyjdzie hydraulik." Spojrzał na mnie skuloną pod kocami i jego wyraz twarzy stał się zaniepokojony. "Jezus, Kat, wciąż jesteś zmarznięta."
"W p-porządku," skłamałam, szczękając zębami tak mocno, że ledwo mogłam formować słowa.
Nate przeszedł przez pokój w dwóch krokach i zaczął ściągać przez głowę swoją koszulkę.
"Czekaj, co robisz?" Usiadłam prościej, przyciskając kołdrę do piersi.
"Kładę się z tobą do łóżka, zanim zamarzniesz na śmierć," powiedział rzeczowo, odrzucając koszulkę na bok. "Ciepło ciała to najszybszy sposób na ogrzanie kogoś."
"Nate, nie możemy—"
"Możemy i zrobimy to," powiedział, rozpinając dżinsy.
Zacisnęłam oczy, gdy rozebrał się do bokserek, ale słyszałam szelest materiału, miękki odgłos ubrań uderzających o podłogę. Materac ugiął się, gdy wszedł do łóżka obok mnie.
"Chodź tutaj," powiedział, jego głos był łagodny, ale stanowczy.
W momencie, gdy jego ciepła skóra dotknęła mojej, westchnęłam z ulgą. Nie myśląc, przycisnęłam się bliżej, szukając więcej tego błogosławionego ciepła.
Jego ramiona objęły mnie, przyciągając do jego silnej piersi, a ja splotłam swoje nogi z jego, desperacko chcąc wchłonąć każdy bit ciepła, które oferował.
"Lepiej?" zapytał, jego oddech był ciepły na moich włosach.
"O Boże, tak," westchnęłam, wtapiając się w niego. Jego dłonie głaskały moje plecy w powolnych, kojących kółkach, a ja wydałam z siebie cichy jęk ulgi.
Ciepło jego ciała było odurzające.
Złapałam się na tym, że przyciskam się bliżej, moje biodra poruszają się przy jego bez świadomej myśli, ciche dźwięki uciekają z moich ust, gdy ciepło w końcu zaczęło wracać do moich kości.
"Kat," powiedział Nate, jego głos był napięty. "Musisz—"
Ale byłam zagubiona w tym doznaniu, błogosławionej uldze bycia wreszcie ciepłą. Otarłam się o niego ponownie, a jego ostry wdech przebił się przez mgłę w moim umyśle.
"Katya, przestań," powiedział bardziej stanowczo, jego dłonie zacisnęły się na moich biodrach. Jednym płynnym ruchem przewrócił się na plecy, ciągnąc mnie na siebie. "Musisz leżeć spokojnie."
"Co?" Spojrzałam na niego w dół, zdezorientowana nagłą zmianą pozycji.
"Obiecałem, że cię nie dotknę," powiedział szorstkim głosem. "Ale wciąż jestem mężczyzną, a ty jesteś piękną, półnagą dziewczyną, która się o mnie ociera. Więc jeśli nie chcesz, żeby ten udawany związek stał się bardzo realny bardzo szybko, musisz przestać się o mnie ocierać."
Znaczenie jego słów uderzyło mnie niczym fizyczny cios. Gorąco, które nie miało nic wspólnego z hipotermią, zalało moje policzki, gdy zdałam sobie sprawę z tego, co robiłam, co sprawiałam, że czuł.
"O Boże," wyszeptałam zażenowana. "Tak bardzo przepraszam, nie chciałam—"
Drzwi otworzyły się gwałtownie bez ostrzeżenia.
Liam stał w progu, jego oczy analizowały scenę—ja okrakiem na nagiej piersi Nate'a, oboje zarumienieni i ciężko oddychający.
Przez chwilę nikt się nie ruszał. Nikt się nie odzywał.
Potem ukryłam twarz w piersi Nate'a, życząc sobie, żebym mogła całkowicie zniknąć.
"Bawicie się dobrze, jak widzę?" zapytał Liam, jego głos ociekał sarkazmem.
Coś przeleciało przez powietrze, a Nate złapał to zręcznie—termofor.
"Pomyślałem, że może się przydać," powiedział Liam szyderczo. "Chociaż wygląda na to, że macie sytuację z rozgrzewaniem dobrze opanowaną."
"Dzięki, bracie," powiedział Nate napięcie, jego ramiona zacieśniły się wokół mnie ochronnie.
"Nie ma za co," odpowiedział Liam. "Nie chcielibyśmy, żeby gołąbki się przeziębiły."
Kiedy drzwi zatrzasnęły się za nim, jęknęłam w pierś Nate'a. "Chcę umrzeć."
"Nie przejmuj się nim," powiedział Nate, głaszcząc mnie po włosach. "On po prostu zachowuje się jak dupek."
Ale słyszałam coś w jego głosie—napięcie, gniew, coś mroczniejszego, czego nie potrafiłam zidentyfikować.
Następnego ranka obudziłam się ciepła i zaskakująco wypoczęta, wciąż otulona ramionami Nate'a. Zgodnie ze swoim słowem, zachował się jak prawdziwy dżentelmen, trzymając mnie blisko, ale nigdy nie wykorzystując naszej intymnej pozycji.
"Czujesz się lepiej?" zapytał, jego głos ochrypły od snu.
"Znacznie," przyznałam, choć nie wykonałam żadnego ruchu, by wyplątać się z jego objęć.
Spędziliśmy dzień w środku, wszyscy zbyt zaniepokojeni moim prawie utonięciem, by wrócić na lód. Dom wypełnił się dźwiękami rozmów i śmiechu, ale nie mogłam pozbyć się ciężaru spojrzenia Liama.
Za każdym razem, gdy podnosiłam wzrok, obserwował mnie tymi intensywnymi zielonymi oczami, i nie mogłam przestać myśleć o tym, jak patrzył na mnie, gdy leżałam w łóżku z Natem.
"Zagrajmy w Siedem Minut w Niebie!" ogłosiła Sarah, jedna z łyżwiarek figurowych, trzymając pustą butelkę.
Kilka osób jęknęło, ale inni ożywili się z zainteresowaniem. Marcus i kilku innych poszło do salonu na beer ponga, ale zostało wystarczająco dużo osób, by utworzyć krąg.
"Jestem za," powiedziałam szybko, nie chcąc wydawać się pruderyjną przed moimi nowymi przyjaciółmi.
Butelka kręciła się, wskazując na pary, które znikały w szafie w korytarzu wśród wiwatów i gwizdów.
Moje serce waliło, gdy czekałam na swoją kolej, zastanawiając się, jak to będzie być sam na sam z Natem przez całe siedem minut.
"Nate!" zawołał Marcus z salonu. "Możesz mi pomóc przesunąć ten stół?"
"Zaraz wracam," powiedział Nate, ściskając moją dłoń przed wyjściem.
Butelka zakręciła się ponownie i tym razem wskazała na mnie. Kurwa, oczywiście.
Sarah zakręciła ją drugi raz, by wybrać mojego partnera, a moja krew zamieniła się w lód, gdy butelka zwolniła, zachwiała się i w końcu zatrzymała.
Wskazując prosto na Liama.
"Ooo, to będzie interesujące," powiedział ktoś, ale ich głos wydawał się odległy o mile.
Liam wstał powoli, jego zielone oczy utkwione w moich. "Chodź, Księżniczko," powiedział, jego głos niski i niebezpieczny. "Siedem minut w niebie, jak powiedzieli."
Drzwi szafy zamknęły się za nami z cichym kliknięciem, pogrążając nas w ciemności.
Przez długą chwilę żadne z nas się nie odzywało, napięcie było tak gęste, że ledwo mogłam oddychać.
"Więc," powiedział w końcu Liam, jego głos był niskim pomrukiem w ciemności. "Dobrze się bawisz, bawiąc się w dom z moim bratem?"
"To nie jest zabawa w dom," powiedziałam, mój głos ostrzejszy niż zamierzałam.
"Czyżby?" Podszedł bliżej, i mogłam poczuć ciepło promieniujące z jego ciała w małej przestrzeni. "Idealna dziewczyna, kochająca para, cała ta maskarada. Jesteś całkiem niezłą aktorką, Księżniczko."
"Nie nazywaj mnie tak."
"Dlaczego nie? To właśnie jesteś, prawda? Bogata dziewczynka z pieniędzmi tatusia, płynąca przez życie na swojej reputacji."
"Nic o mnie nie wiesz," syknęłam, gniew rozpalił się w mojej piersi.
"Wiem wystarczająco," powiedział, podchodząc jeszcze bliżej. Teraz czułam jego oddech na twarzy, ciepły i intymny w ciemności. "Wiem, że wykorzystujesz mojego brata."
"Nie—"
"I wiem, że grasz w gry, których nawet nie rozumiesz," kontynuował, jego głos spadł do szeptu. "Z ludźmi, których nie możesz kontrolować."
"Jak ty?"
Pytanie zawisło w powietrzu między nami, naładowane czymś niebezpiecznym i elektryzującym. Słyszałam jego oddech, czułam ciepło jego ciała zaledwie centymetry od mojego.
"Tak, Księżniczko," powiedział, jego głos był szorstki, gdy podszedł bliżej i położył dłonie po obu stronach mojej głowy, pochylając się coraz bliżej. "Jak ja."
Poczułam, jak pochyla się jeszcze bliżej, poczułam własne bicie serca w gardle, ciepło gromadzące się ciężko w moim brzuchu. Poczułam szept jego oddechu na moich ustach.
Moje serce waliło o żebra, gdy przestrzeń między nami znikała cal po calu—zanim drzwi szafy otworzyły się gwałtownie, zalewając nas światłem.
"Dobrze się bawisz z moją dziewczyną?" głos Nate'a był śmiertelnie spokojny, ale słyszałam furię pod spodem.
Liam wyprostował się powoli, jego oczy nie opuszczały moich. "Tylko rozmawialiśmy."
"Założę się, że tak." Ręka Nate'a znalazła moje ramię, wyciągając mnie z szafy. "Czas minął, bracie."
Słowo 'brat' zabrzmiało jak przekleństwo, i mogłam wyczuć przemoc tlącą się tuż pod powierzchnią, gdy ci dwaj stanęli naprzeciw siebie.
Przesuń w górę, aby kontynuować
